განაჩენი

სისხლის სამართლის 11.10.2018
საქმის ნომერი
160100118002562476
დავის ტიპი
126 (1) 1 , 126 1
თარიღი
11.10.2018

გამოყენებული ნორმები

გადაწყვეტილების ტექსტი

საქმე # 160100118002562476

საქმე #1/203-18

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

10 ოქტომბერი, 2018 წელი ქ.ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონული სასამ---თლო

მოსამ---თლე - ჯემალ კოპალიანი

სხდომის მდივანი - ვერიკო ნინიაშვილი

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - სო------ ფც----–---

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებული - აზ--- იბ---------- (დაბადებული - 1----–-–---------–--ს, საქართველოს მოქალაქე, პირადი #2----------, საშუალო განათლების მქონე, ნასამ---თლობის არმქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: მა-------–ი, სოფელი ახ-–-----------–ო.

 

ადვოკატი - ომ--- მუ---------–----

 

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 1261 მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით.

 

დისპოზიცია: ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმ---თ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმ---თ.

 

თარჯიმანი - ნა--–- იბ----------

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასამ---თლომ დაადგინა:

 

1.1. 2018 წლის 22 ივლისს, დაახლოებით 21:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ ახ-–-----------–ოში, ოჯახის კუთვილი სოციალური დახმ---ების თანხის განკარგვასთან დაკავშირებული შელაპარაკების ნიადაგზე, აზ--- იბ---------მა სახის არეში მუშტი დაარტყა თავის მეუღლეს პა--- მა-------ას, რის შედეგად ეს უკანასკნელი წაიქცა. ამის შემდეგ აზ--- იბ---------მა ხელების, ფეხების, ასევე ქამრის სხეულის სხვადასხვა არეში არაერთჯერადად დარტყმის გზით ფიზიკურად იძალადა წაქცეულ პა--- მა-------აზე, რომელსაც ასევე ქამ---ი მოუჭირა ყელის არეში დახრჩობის მოტივით, რის შედეგადაც დაზარალებულმა განიცადა ფიზიკური ტკივილი. აზ--- იბ----------ს მიერ პა--- მა-------ას მიმ---თ განხორციელებული ძალადობის ფაქტს შეესწრო მათი არასრულწლოვანი შვილი 2005 წლის 11 ივნისს დაბადებული ნუ---–-- იბ----------.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

2.1. ბრალდებულმა აზ--- იბ---------მა საქმის არსებითი განხილვის დროს სასამ---თლოს მისცა ჩვენება და განმ---ტა, რომ მასსა და მის მეუღლეს პა--- მა-------ას შოროს 2018 წლის 22 ივლისს, ოჯახის კუთვილი სოციალური დახმ---ების თანხის განკარგვასთან დაკავშირებით წარმოიშვა კონფლიქტი, რა დროსაც მეუღლეს სახის არეში მუშტი დაარტყა, რის შედეგად ეს უკანასკნელი წაიქცა. ამის შემდეგ ხელებით, ფეხებით და ქამრით ურტყამდა სხეულის სხვადასხვა არეში. მანვე წაქცეულ პა--- მა-------ას ქამ---ი მოუჭირა ყელის არეში. მის მიერ პა--- მა-------ას მიმ---თ განხორციელებული ძალადობის ფაქტს შეესწრო მათი არასრულწლოვანი შვილი 2005 წლის 11 ივნისს დაბადებული ნუ---–-- იბ----------.

 

2.2.ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ---თლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2018 წლის 23 ივლისის N005119918 დასკვნით 1,2,3,4. პირადი გასინჯვით პა--- მა-------ას 23.07.18 წ. აღენიშნება სისხლნაჟღენთები მ---ჯვენა მხა---ს, ორივე მხა---ს სარტყელის, გულ-მკერდის წინა და უკანა ზედაპირების, კისრისა და ნიკაპის მიდამოებში. აღნიშნული დაზიანებები განვითარებულია მკვრივი ბლაგვი საგნის მოქმედებით და მიეკუთვნება მსუბუქ ხა---სხს ჯანმრთელობის მოუშლელად ხანდაზმულობით არ ეწინააღმდეგება წინასწარ ცნობებში მითითებულ თა---ღს.

 

2.3. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ აზ--- იბ----------ს მიერ 2018 წლის 22 ივლისს დაახლოებით 21:00 საათზე მა-------–ის რაიონის სოფელ ახ-–-----------–ოში, პა--- მა-------ას მიმ---თ განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, რომელსაც ესწრებოდა მათი არასრულწლოვანი შვილი ნუ---–-- იბ----------, ბრალდების მხარემ სასამ---თლოს წარმოუდგინა მტკიცებულებები: დაზარალებულ - პა--- მა-------ას, მოწმე ინ------- მა-------ის გამოკითხვის ოქმები, საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმები, ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ---თლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2018 წლის 23 ივლისის N005119918 დასკვნა.

 

2.4. საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ აზ--- იბ----------ს სისხლის სამ---თლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებები არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

2.5. სასამ---თლომ განიხილა რა წარდგენილი სისხლის სამ---თლის საქმის მასალები, მოისმინა ბრალდებულის აღიარებითი ჩვენება, გაანალიზა ისინი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებთან ერთობლიობაში. თითოეული მტკიცებულება შეაფასა სისხლის სამ---თლის საქმესთან მათი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეული ყველა მტკიცებულება ერთობლიობით - აზ--- იბ----------ს დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმ---ისობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასამ---თლო სხდომაზე გამოკვლეული და მხარეთა მიერ უდავოდ ცნობილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რაც გამომდინარეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმ---ისია აზ--- იბ----------ს დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმ---თ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილი საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

2.6. ბრალდებულმა არსებით სხდომაზე დაკითხვისას და საბოლოო სიტყვაში განმ---ტა, რომ იგი სრულად ცნობს თავს დამნაშავედ და სასამ---თლოს სთხოვა მის მიმ---თ არასაპატიმრო სასჯელის გამოყენება.

 

2.7. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამ---თლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამამტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმ---ტება, როგორც სასამ---თლოს მიერ გამამტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

2.8. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილია, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ---თლოს მიერ. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამ---თლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/01,ECHR 30/11/2005) განმ---ტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასამ---თლო ითვალისწინებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს მხოლოდ საკმ---ისად ძლიერი, ნათელი და შეთანხმებული დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. დამატებით უნდა აღინიშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებულებათა მოპოვებისას შესაძლებელია იყოს მხედველობაში მიღებული“.

2.9. სასამ---თლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/2016) განმ---ტა: მტკიცებულებათა შეფასებისას სასამ---თლო იყენებს ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“ მტკიცებულებით სტანდარტს, მაგრამ ამატებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს საკმ---ისად ძლიერი, აშკარა და ურთიერთშეთანხმებული დასკვნებიდან ან ანალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუა--- პრეზუმფციების ერთობლიობიდან.

2.10. რაც შეეხება საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ---თლოს მიერ განმ---ტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა ა---ს ეროვნული სასამ---თლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ---თლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასამ---თლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასამ---თლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასამ---თლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმ---ტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამ---თლოს 2010 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/2010, პუნქტი 32).

 

2.11. სასამ---თლო სხდომაზე გამოკვლეულ და საქმეში არსებულ იმ მტკიცებულებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმ---ისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სამ---თლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ განსახილველი დანაშაულისგან სისხლისსამ---თლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის (ოჯახის წევრის) ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობა, ხოლო ჯანმრთელობა, ისევე როგორც სიცოცხლის უფლება, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებაა. იგი შეუფასებელი სიკეთეა და მასზე მნიშვნელოვანწილადაა დამოკიდებული ადამიანის სიცოცხლის ხანგრძლივობა, მისი გუნებაგანწყობილება, შრომისუნა---ანობა, აქტიურობა და ა.შ. საქართველოში ადამიანის ჯანმრთელობა დაცულია კონსტიტუციითა და სხვა საკანონმდებლო აქტებით, მათ შორის ეს უფლება განმტკიცებულია საერთაშორისო მასშტაბით 1948 წელს მიღებული ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო დეკლარაციის 25-ე მუხლით. აღნიშნული მუხლის მიხედვით, ,,ყველას უფლება აქვს მისი და მისი ოჯახის ჯანმრთელობისა და კეთილდღეობის ადეკვატური სტანდარტით ცხოვრებისა”.

 

3.2. კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 1261 მუხლით კრიმინალიზებულია ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმ---თ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. ამ დანაშაულისგან სისხლისსამ---თლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ჯანმრთელობა.

 

3.3. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვა--- ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპს „in dubio pro reo“, რომლითაც დაუშვებელია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და სისხლისსამ---თლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.

 

3.4. საქართველოს სსსკ მე-13 მუხლის თანახმად, გამამტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.

 

3.5. მტკიცებულებათა შეფასების გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტი განმ---ტებულია საქართველოს საკონსტიტუციო სასამ---თლოს გადაწყვეტილებაში, „საქართველოს მოქალაქე ზურაბ მიქაძე საქართველოს პარლამეტის წინააღმდეგ”, სადაც სასამ---თლო აღნიშნავს: ა) „გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცებულებითი სტანდარტი თამაშობს სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან როლს სისხლის სამ---თლის პროცესში. იგი უზრუნველყოფს უდანაშაულობის პრეზუმფციის პრინციპის დაცვას, არსებითად ამცირებს უსამ---თლო და დაუსაბუთებელი გამამტყუნებელი განაჩენის საფრთხეს, მ---თლმსაჯულების განხორციელების პროცესში ხელს უწყობს შეცდომის დაშვების საფრთხის თავიდან აცილებას. მსჯავრდების შემთხვევაში შეზღუდვას ექვემდებარება პირის თავისუფლება, ასევე ხდება მისი პიროვნების სტიგმატიზაცია. ბრალდებულს არ უნდა შეერაცხოს დანაშაული მანამ, სანამ მტკიცებულებების საკმ---ისი და დამაჯერებელი ერთობლიობით არ დადასტურდება დანაშაულის თითოეული ელემენტის არსებობა მის ქმედებაში. ბ) ამასთანავე, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტი თამაშობს მნიშვნელოვან როლს მ---თლმსაჯულებისადმი საზოგადოების ნდობის ჩამოყალიბებაში. სასიცოცხლოდ აუცილებელია, რომ სახელმწიფოს ლეგიტიმური უფლება, განახორციელოს სისხლისსამ---თლებრივი დევნა, აღასრულოს მ---თლმსაჯულება, არ იქნეს დასუსტებული ისეთი მტკიცებულებითი სტანდარტით, რომელიც მიუკერძოებულ ადამიანს, საზოგადოებას გაუჩენს ეჭვს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების შესახებ. ასევე აუცილებელია, რომ თავისუფალ საზოგადოებაში თითოეულ პირს ჰქონდეს იმის რწმენაც და სამ---თლებრივი გარანტიაც, რომ სახელმწიფო არ მოახდენს მის მსჯავრდებას, თუკი სამ---თლიანი სასამ---თლო პროცესის შედეგად, ყველაზე მაღალი დამაჯერებლობით (სიზუსტით) არ დარწმუნდება პირის ბრალეულობაში. გ) გონივრულ ეჭვს მიღმა ტესტი წარმოადგენს სახელმძღვანელო კრიტერიუმს, რომელსაც სასამ---თლო იყენებს პირის დამნაშავედ ცნობისთვის, მიანიშნებს სასამ---თლოს, თუ რამდენად მყა--- უნდა იყოს რწმენა იმისა, რომ ბრალდებულმა ჩაიდინა დანაშაული. სასამ---თლო ბრალდებულს დამნაშავედ ცნობს, როდესაც საქმეში არსებული მტკიცებულებები მას გონივრულ ეჭვს მიღმა დაარწმუნებს პირის ბრალეულობაში.

 

3.6. სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 1261 მუხლით კრიმინალიზებულია ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმ---თ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ხოლო საქართველოს სსკ-ის მე-111 მუხლის შენიშვნის თანახმად, ამ კოდექსის (იგულისხმება საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსი) მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება: დედა, მამა, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილი (გერი), ნაშვილები, მინდობით აღსაზრდელი, მშვილებელი, მშვილებლის მეუღლე, მინდობით აღმზრდელი (დედობილი, მამობილი), შვილიშვილი, და, ძმა, მეუღლის მშობელი, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფი პირი და მისი ოჯახის წევრი, მეურვე, მზრუნველი, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

3.7. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ განსახილველი დანაშაული გამოიხატება: ა) ძალადობაში; ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 1261 მუხლი) შედეგიანი დელიქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებელია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულმა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა. ამასთან, ამ დროს მნიშვნელოვანია დადგენილი იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ განხორცილებულმა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული მძიმე შედეგი.

 

3.8. ზემოაღნიშნული ნორმის შინაარსიდან გამომდინარე ნათელია, რომ კანონმდებლის მიერ დაკონკრეტებულია ის აუცილებელი პირობები, რომელთა უტყუარად დადგენის შემდეგ ა---ს შესაძლებელი რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილი ქმედების მოცემული მუხლით დანაშაულად კვალიფიკაცია. კერძოდ, აუცილებელია დადგენილი იქნეს: 1) სუბიექტთა წრე (დამნაშავე უნდა იყოს დაზარალებულის ოჯახის წევრი ან ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას, 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებულის მიმ---თა განხორცილებული უნდა იქნეს აღნიშნული მუხლით გათვალისწინებული რომელიმე ქმედება (ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი ან დამცირება) და 3) აღნიშნული ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტული შედეგი (ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა). ზემოაღნიშნული გარემოებები ასევე ცხადყოფს, რომ საქართველოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით ქმედების კვალიფიკაციისათვის მიყენებული დაზიანებების ხა---სხთან ერთად გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს პირის მიერ გახორციელებული ქმედებით დაზარალებულმა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა.

3.9. სასამ---თლო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სისხლის სამ---თლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებები მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე, თუმცა, სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებების გამოკვლევის გარეშე მიღებისა, ქმედების სამ---თლებრივი შეფასება - ბრალდებულის ქმედებისათვის სწორი კვალიფიკაციის მინიჭება სწორედ ამ (უდავო) მტკიცებულებებით დადგენილი ფაქტების შესაბამისად სასამ---თლოს ვალდებულებაა.

 

3.10. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილებაში აზ--- იბ----------ს მიერ განხორციელებული ქმედების დაკვალიფიცირება ძალადობად სამ---თლებრივად მ---თებულია, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, სასამ---თლოს საქმეში არსებული მტკიცებულებებით: დაზარალებულ - პა--- მა-------ას, მოწმე ინ------- მა-------ის გამოკითხვის ოქმებით, საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმებით, ლევან სამხარაულის სახელობის სასამ---თლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2018 წლის 23 ივლისის N005119918 დასკვნით, ასევე ბრალდებულ აზ--- იბ----------ს ჩვენებით (აღიარებს ჩადენილ ქმედებას), უტყუარად დადასტურებულად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ აზ--- იბ---------მა ჩაიდინა ძალადობა, კერძოდ: 2018 წლის 22 ივლისს, დაახლოებით 21:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ ახ-–-----------–ოში, ოჯახის კუთვილი სოციალური დახმ---ების თანხის განკარგვასთან დაკავშირებული შელაპარაკების ნიადაგზე, აზ--- იბ---------მა სახის არეში მუშტი დაარტყა თავის მეუღლესწ პა--- მა-------ას, რის შედეგად ეს უკანასკნელი წაიქცა. ამის შემდეგ აზ--- იბ---------მა ხელების, ფეხების, ასევე ქამრის სხეულის სხვადასხვა არეში არაერთჯერადად დარტყმის გზით ფიზიკურად იძალადა წაქცეულ პა--- მა-------აზე, რომელსაც ასევე ქამ---ი მოუჭირა ყელის არეში დახრჩობის მოტივით, რის შედეგადაც დაზარალებულმა განიცადა ფიზიკური ტკივილი. აზ--- იბ----------ს მიერ პა--- მა-------ას მიმ---თ განხორციელებული ძალადობის ფაქტებს შეესწრო მათი არასრულწლოვანი შვილი 2005 წლის 11 ივნისს დაბადებული ნუ---–-- იბ----------.

 

3.11. მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში არსებული მასალებით, დადგენილია, რომ დაზარალებული პა--- მა-------ა ა---ს ბრალდებულ აზ--- იბ----------ს მეუღლე.

3.12. ამდენად, ბრალდებული აზ--- იბ---------- და დაზარალებული პა--- მა-------ა საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ითვლებიან ერთმანეთის ოჯახის წევრებად.

 

3.13. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამ---თლოში წარმოდგენილი ერთმანეთთან შეთანხმებული, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებულებების ერთობლიობით, სასამ---თლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ აზ--- იბ---------მა ჩაიდინა ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმ---თ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი არასრულწლოვანის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმ---თ. დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტით ამასთან, სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების ანალიზის საფუძველზე, მ---თლწინააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხველი გარემოებები არ დგინდება.

 

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები:

 

4.1 აზ--- იბ----------ს პასუხისმგებლობის დამამძიმებელი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ინანიებს მის მიმ---თ ბრალად წარდგენილი დანაშაულებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.

 

5. სასჯელისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

5.1. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამ---თლოს განაჩენი უნდა იყოს სამ---თლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ,,სასამ---თლოს განაჩენი სამ---თლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯელის სამ---თლიანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასამ---თლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამ---თლიანი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

5.2. ამასთან, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და დამამძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მ---თლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მ---თლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

5.3. განაჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთან მიმ---თებით სასამ---თლო განმ---ტავს, რომ სასჯელის სამ---თლიანობა სასამ---თლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან.

 

5.4. სასამ---თლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილს ,,ბ" ქვეპუნქტი სასჯელის სახით ითვალისწინებს, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ორასიდან ოთხას საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთიდან სამ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.

 

5.5. დემოკრატიულ სახელმწიფოში სასჯელის მიზანს ადამიანის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯელი სამ---თლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის განსაკუთრებული საფრთხის შემცველი ქმედებებისთვის ა---ს დადგენილი და ვინაიდან იგი წარმოადგენს ადამიანის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ამა თუ იმ ქმედებისათვის სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა გამოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებელია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნელი საფრთხეების, დანაშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით. სასჯელის სახით გამოყენებული თავისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯელის მიზნების მისაღწევად.

5.6. სასამ---თლო ყურადღებას ამახვილებს ბრალდებულის კანონის შესაბამის ქცევას სასამ---თლოში საქმის განხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილია განზრახ ნაკლებად მძიმე დანაშაული, წარსულში არ ა---ს ნასამ---თლევი, რისი გათვალისწინებითაც, სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასამ---თლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულის მიმ---თ იმგვა--- სასჯელის გამოყენებას, რითაც ერთი მხრივ, თავიდან იქნება აცილებული ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნველყოფილი იქნება ბრალდებულის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, დამნაშავის რესოციალიზაცია. საგულისხმოა ის გარემოებაც, რომ დაზარალებულმა პა--- მა-------ამ განცხადებით მომ---თა სასამ---თლოს და ითხოვა აზ--- იბ----------ს პატიმრობისგან გათავისუფლება იმ გარემოებებზე დაყრდნობით, რომ მათ ჰყავთ არასრულწლოვანი შვილი, მან აპატია აზ--- იბ---------ს ჩადენილი ქმედება და შერიგდნენ, აზ--- იბ---------- ა---ს მისი ოჯახის ერთადერთი მ---ჩენალი.

 

5.7. სასამ---თლო ითვალისწინებს აზ--- იბ----------ს კანონის შესაბამის და ეთიკურ ქცევას სასამ---თლო განხილვის დროს და მიაჩნია, რომ სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, აზ--- იბ---------ს სასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს საქართველოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალისწინებული სასჯელი 1 წლითა და 6 თვით თავისუფლების აღკვეთა. როგორც პროპორციული ზემოქმედების ღონისძიება, რომელიც სრულად უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს - სამ---თლიანობის აღდგენას, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებას და ბრალდებულის რესოციალიზაციას.

 

5.8. საქართველოს სსკ-ის 63-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, თუ მსჯავრდებულმა ჩაიდინა განზრახი ნაკლებად მძიმე ან გაუფრთხილებელი დანაშაული და იგი აღიარებს დანაშაულს ან/და თანამშრომლობს გამოძიებასთან, სასამ---თლო უფლებამოსილია დაადგინოს, რომ დანიშნული სასჯელი ჩაითვალოს პირობითად, თუ მსჯავრდებული წარსულში ნასამ---თლევი არ ყოფილა განსაკუთრებით მძიმე ან განზრახი მძიმე დანაშაულის ჩადენისათვის. მოცემულ შემთხვევაში ვინაიდან აზ--- იბ---------მა ჩაიდინა ნაკლებად მძიმე დანაშაული, არ ა---ს ნასამ---თლევი და აღიარებს ჩადენილ დანაშაულს, ასევე მისი პიროვნებისა და ჩადენილი ქმედების ხასიათის გათვალისწინებით, სასამ---თლოს მიაჩნია, რომ მას დანიშნული სასჯელი უნდა ჩაეთვალოს პირობითად და სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძველზე დაუდგინდეს გამოსაცდელი ვადა. ამასთან, სასამ---თლოს მიზანშეწონილად მიაჩნია, რომ მსჯავრდებულის ყოფა-ქცევის ეფექტურად კონტროლის მიზნით, აზ--- იბ---------ს უნდა დაეკისროს სსკ-ის 65-ე მუხლით გათვალისწინებული მოვალეობა - პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

6. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

6.1. აზ--- იბ----------ს მიმ---თ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - პატიმრობა გაუქმდეს.

 

6.2. საქართველოს სისხლის სამ---თლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმად, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, საქმეზე ამოღებული ნივთიერი მტკიცებულება: ქამ---ი, რომელიც ინახება მა-------–ის რაიონულ სამმ---თველოს შულავერის განყოფილების ადმინისტრაციულ შენობაში განადგურდეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

 

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამ---თლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სამ---თლის საპროცესო კოდექსის 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებითა და საქართველოს სსკ-ის 63-66-ე მუხლებთ

 

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

აზ--- იბ---------- ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის და 6 (ექვსი) თვის ვადით, რაც საქართველოს სსკ-ის 63-ე მუხლის საფუძველზე ჩაეთვალოს პირობითად და საქართველოს სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძველზე, გამოსაცდელ ვადად დაუდგინდეს 2 (ორი) წელი.

 

საქართველოს სსკ-ის 66-ე მუხლისა და ”არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულების წესისა და პრობაციის შესახებ” საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის თანახმად, განაჩენის აღსრულებაზე კონტროლი დაევალოს არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნული სააგენტოს პრობაციის ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.

 

საქართველოს სისხლის სამ---თლის კოდექსის 65-ე მუხლის თანახმად, განემ---ტოს მსჯავრდებულს, რომ გამოსაცდელი ვადის განმავლობაში, პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

მსჯავრდებულ აზ--- იბ----------ს მიმ---თ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - პატიმრობა გაუქმდეს და იგი დაუყოვნებლისვ განთავისუფლდეს სასამ---თლოს სხდომათა დარბაზიდან

 

აზ--- იბ---------ს სასჯელის მოხდის ვადაში ჩაეთვალოს პატიმრობაში ყოფნის დრო 2018 წლის 23 ივლისიდან 2018 წლის 10 ოქტომბრის ჩათვლით.

 

საქართველოს სისხლის სამ---თლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თანახმად, საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, საქმეზე ამოღებული ნივთიერი მტკიცებულება: ქამ---ი, რომელიც ინახება მა-------–ის რაიონულ სამმ---თველოს შულავერის განყოფილების ადმინისტრაციულ შენობაში განადგურდეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

 

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასამ---თლოს სისხლის სამ---თლის საქმეთა პალატაში ბოლნისის რაიონული სასამ---თლოს მეშვეობით.

 

მოსამ---თლე ჯემალ კოპალიანი