განაჩენი

საქმე # 160-00-18002791586

საქმე #1/3-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელით

4 თებერვალი 20-9 წელი ქ.ბო-–----

 

ბო-–----ს რაიონული სასა--რთლო

მოსა--რთლე - ჯემალ კოპალიანი

სხდომის მდივანი - ვერიკო ნინიაშვილი

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - გი-----ი ძი-------ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებული - ელ--რ იბ---------ი (დაბადებული - 1----–-–------------ს, საქართველოს მოქალაქე, პირადი #1----------, საშუალო განათლების მქონე, ნასა--რთლობის არმქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: ბო-–----ს რაიონი სოფელი ფა-----ი

 

ადვოკატი - რა--ზ რი–---ძე

 

კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით.

 

დისპოზიცია: სხვაგვა--- ძალადობა, რა--ც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი.

 

თარჯიმანი - ნა--–ი იბ---------ა

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასა--რთლომ დაადგინა:

 

1.1. 20-8 წლის 10 აგ-------ს, დახლოებით,21:00 საათზე, ბო-–----ს რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე ელ--რ იბ---------ის და გა-–-----რ იბ---------ის საცხოვრებელი სახლის ეზოს ჭიშკრის ძლიერად დახურვის გამო წარმოშობილი შელაპარაკების დროს, ელ--რ იბ---------მა გა-–-----რ იბ---------მა ერთმანეთისაკენ გაიწიეს დასარტყმელად, მათ შუაში ჩაუდგა გა-–-----რ იბ---------ის მეუღლე არ--უ იბ---------ა, რომელსაც ელ--რ იბ---------მა მუშტი დაარტყა სახის არეში, რის გამოც არ--უ იბ---------ამ განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

2.1. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ ელ--რ იბ---------ის მიერ 20-8 წლის 10 აგ-------ს, დახლოებით,21:00 საათზე, ბო-–----ს რაიონის სოფელ ფა-----ში არ--უ იბ---------ას მიმართ განხორციელებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, ბრალდების მხარემ სასა--რთლოს წარმოუდგინა მტკიცებულებები: დაზარალებულ - არ--უ იბ---------ას, მოწმე ფა---ლ იბ---------ის, გა-–-----რ იბ---------ის, რუ--ა და–----------ის, ხა--–-რ იბ---------ის, ალ---ი ბა------–---–ის, გამოკითხვის ოქმები, შემთხვევის ადგილის დათვალიერების ოქმი, ლევან სამხარაულის სახელობის სასა--რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და საქმეში არსებული სხვა წერილობითი მტკიცებულებები.

 

2.2. საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ ელ--რ იბ---------ის სისხლის სა--რთლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებები არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

 

2.3. სასა--რთლომ განიხილა რა წარდგენილი სისხლის სა--რთლის საქმის მასალები, გაანალიზა ისინი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებთან ერთობლიობაში. თითოეული მტკიცებულება შეაფასა სისხლის სა--რთლის საქმესთან მათი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეული ყველა მტკიცებულება ერთობლიობით - ელ--რ იბ---------ის დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმა---სობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასა--რთლო სხდომაზე გამოკვლეული და მხარეთა მიერ უდავოდ ცნობილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რაც გამომდინარეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმა---სია ელ--რ იბ---------ის დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გა--მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილი საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

2.4. ბრალდებულ-- წინასწარ გამოძიებაში გამოკითხვისას და სასა--რთო პროცესზე საბოლოო სიტყვაში განმარტა, რომ იგი სრულად ცნობს თავს დამნაშავედ და სასა--რთლოს სთხოვა მის მიმართ არასაპატიმრო სასჯელის გამოყენება.

 

2.5. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სა--რთლის საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ა--ვე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გა--მტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასა--რთლოს მიერ გა--მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

2.6. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილია, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასა--რთლოს მიერ. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათა ევროპულ-- სასა--რთლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/0-,ECHR 30/11/2005) განმარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასა--რთლო ითვალისწინებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს მხოლოდ საკმა---სად ძლიერი, ნათელი და შეთანხმებული დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. და--ტებით უნდა აღინიშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებულებათა მოპოვებისას შესაძლებელია იყოს მხედველობაში მიღებული“.

2.7. რაც შეეხება საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათა ევროპული სასა--რთლოს მიერ განმარტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა ა---ს ეროვნული სასა--რთლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასა--რთლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასა--რთლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასა--რთლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასა--რთლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასა--რთლოს 20-0 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/20-0, პუნქტი 32).

 

2.8. სასა--რთლო სხდომაზე გამოკვლეულ და საქმეში არსებულ იმ მტკიცებულებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმა---სობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სა--რთლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასა--რთლო განმარტავს, რომ განსახილველი დანაშაულისგან სისხლისსა--რთლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობა, ხოლო ჯანმრთელობა, ისევე როგორც სიცოცხლის უფლება, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებაა. იგი შეუფასებელი სიკეთეა და მასზე მნიშვნელოვანწილადაა დამოკიდებული ადამიანის სიცოცხლის ხანგრძლივობა, მისი გუნებაგანწყობილება, შრომისუნა---ანობა, აქტიურობა და ა.შ. საქართველოში ადამიანის ჯანმრთელობა დაცულია კონსტიტუციითა და სხვა საკანონმდებლო აქტებით, მათ შორის ეს უფლება განმტკიცებულია საერთაშორისო მასშტაბით 1948 წელს მიღებული ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო დეკლარაციის 25-ე მუხლით. აღნიშნული მუხლის მიხედვით, ,,ყველას უფლება აქვს მისი და მისი ოჯახის ჯანმრთელობისა და კეთილდღეობის ადეკვატური სტანდარტით ცხოვრებისა”.

 

3.2. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, გა--მტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვა--- ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპს „in dubio pro reo“, რომლითაც დაუშვებელია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და სისხლისსა--რთლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.

 

3.3. საქართველოს სსსკ მე-13 მუხლის თანახმად, გა--მტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და და--ჯერებელ მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.

 

3.4. სასა--რთლო განმარტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლით კრიმინალიზებულია ძალადობა - ცემა ან სხვაგვა--- ძალადობა, რა--ც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, მაგრამ არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი.

 

3.5. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ განსახილველი დანაშაული გამოიხატება: ძალადობაში; ძალადობა (სსკ-ს 126 მუხლი) შედეგიანი დელიქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებელია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულ-- განიცადოს ფიზიკური ტკივილი, ა--სთან, ამ დროს მნიშვნელოვანია დადგენილი იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ განხორცილებულ-- ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული მძიმე შედეგი.

 

3.6. ზემოაღნიშნული ნორმის შინაარსიდან გამომდინარე ნათელია, რომ კანონმდებლის მიერ დაკონკრეტებულია ის აუცილებელი პირობები, რომელთა უტყუარად დადგენის შემდეგ ა---ს შესაძლებელი რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილი ქმედების მოცემული მუხლით დანაშაულად კვალიფიკაცია. კერძოდ, აუცილებელია დადგენილი იქნეს: 1) სუბიექტთა წრე 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებულის მიმართა განხორცილებული უნდა იქნეს აღნიშნული მუხლით გათვალისწინებული რომელიმე ქმედება (ცემა ან სხვაგვა--- ძალადობა) აღნიშნული ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტული შედეგი (ფიზიკური ტკივილი). ზემოაღნიშნული გარემოებები ასევე ცხადყოფს, რომ საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის 1-ლი ნაწილით ქმედების კვალიფიკაციისათვის მიყენებული დაზიანებების ხა---სხთან ერთად გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს პირის მიერ გახორციელებული ქმედებით დაზარალებულ-- განიცადოს ფიზიკური ტკივილი.

3.7. სასა--რთლო ყურადღებას ა--ხვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სისხლის სა--რთლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებები მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე, თუმცა, სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ბრალდების მხა---ს მტკიცებულებების გამოკვლევის გარეშე მიღებისა, ქმედების სა--რთლებრივი შეფასება - ბრალდებულის ქმედებისათვის სწორი კვალიფიკაციის მინიჭება სწორედ ამ (უდავო) მტკიცებულებებით დადგენილი ფაქტების შესაბამისად სასა--რთლოს ვალდებულებაა.

 

3.8. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილებაში ელ--რ იბ---------ის მიერ განხორციელებული ქმედების დაკვალიფიცირება ძალადობად სა--რთლებრივად მართებულია, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, სასა--რთლოს საქმეში არსებული მტკიცებულებებით: დაზარალებულ - არ--უ იბ---------ას, მოწმე ფა---ლ იბ---------ის, გა-–-----რ იბ---------ის, რუ--ა და–----------ის, ხა--–-რ იბ---------ის, ალ---ი ბა------–---–ის, გამოკითხვის ოქმებით, შემთხვევის ადგილის დათვალიერების ოქმით, ასევე ბრალდებულ ელ--რ იბ---------ის ჩვენებით (აღიარებს ჩადენილ ქმედებას), უტყუარად დადასტურებულად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ ელ--რ იბ---------მა ჩაიდინა ძალადობა, კერძოდ: 20-8 წლის 10 აგ-------ს, დახლოებით,21:00 საათზე, ბო-–----ს რაიონის სოფელ ფა-----ში მდებარე ელ--რ იბ---------ის და გა-–-----რ იბ---------ის საცხოვრებელი სახლის ეზოს ჭიშკრის ძლიერად დახურვის გამო წარმოშობილი შელაპარაკების დროს, ელ--რ იბ---------მა გა-–-----რ იბ---------მა ერთმანეთისაკენ გაიწიეს დასარტყმელად, მათ შუაში ჩაუდგა გა-–-----რ იბ---------ის მეუღლე არ--უ იბ---------ა, რომელსაც ელ--რ იბ---------მა მუშტი დაარტყა სახის არეში, რის გამოც არ--უ იბ---------ამ განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

3.9. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სასა--რთლოში წარმოდგენილი ერთმანეთთან შეთანხმებული, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებულებების ერთობლიობით, სასა--რთლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ ელ--რ იბ---------მა ჩაიდინა სხვაგვა--- ძალადობა, რა--ც დაზარალებულის ფიზიკური ტკივილი გამოიწვია, რა--ც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. დანაშაული გათვალისწინებული საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით. ა--სთან, სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების ანალიზის საფუძველზე, მართლწინააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხველი გარემოებები არ დგინდება.

 

4. პასუ--სმგებლობის შემამსუბუქებელი და და--მძიმებელი გარემოებები:

 

4.1 ელ--რ იბ---------ის პასუ--სმგებლობის და--მძიმებელი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუ--სმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ინანიებს მის მიმართ ბრალად წარდგენილი დანაშაულებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.

 

5. სასჯელისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

5.1. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასა--რთლოს განაჩენი უნდა იყოს სა--რთლიანი. ა--ვე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ,,სასა--რთლოს განაჩენი სა--რთლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯელის სა--რთლიანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასა--რთლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სა--რთლიანი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.

 

5.2. ა--სთან, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუ--სმგებლობის შემამსუბუქებელი და და--მძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

5.3. განაჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთან მიმართებით სასა--რთლო განმარტავს, რომ სასჯელის სა--რთლიანობა სასა--რთლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან.

 

5.4. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილი სასჯელის სახით ითვალისწინებს, ჯა---მას ან საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ას ოციდან ას ოთხმოც საათამდე ან შინაპატიმრობას ვადით ექვსი თვიდან ერთ წლამდე ანდა თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთ წლამდე (20-8 წლის 30 ნოემბრამდე არსებული რედაქცია).

 

5.5. დემოკრატიულ სახელმწიფოში სასჯელის მიზანს ადამიანის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯელი სა--რთლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის განსაკუთრებული საფრთხის შემცველი ქმედებებისთვის ა---ს დადგენილი და ვინაიდან იგი წარმოადგენს ადამიანის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ა-- თუ იმ ქმედებისათვის სასჯელის სახით თავისუფლების აღკვეთა გამოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებელია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნელი საფრთხეების, დანაშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით. სასჯელის სახით გამოყენებული თავისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯელის მიზნების მისაღწევად.

5.6. სასა--რთლო ყურადღებას ა--ხვილებს ბრალდებულის კანონის შესაბამის ქცევას სასა--რთლოში საქმის განხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილია განზრახ ნაკლებად მძიმე დანაშაული, წარსულში არ ა---ს ნასა--რთლევი, რისი გათვალისწინებითაც, სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასა--რთლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულის მიმართ იმგვა--- სასჯელის გამოყენებას, რითაც ერთი მხრივ, თავიდან იქნება აცილებული ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნველყოფილი იქნება ბრალდებულის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, დამნაშავის რესოციალიზაცია.

 

5.7. სასა--რთლო ითვალისწინებს ელ--რ იბ---------ის კანონის შესაბამის და ეთიკურ ქცევას სასა--რთლო განხილვის დროს და მიაჩნია, რომ სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, ელ--რ იბ---------სსასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს საქართველოს სსკ-ის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სასჯელი 8 (რვა) თვით თავისუფლების აღკვეთა. როგორც პროპორციული ზემოქმედების ღონისძიება, რომელიც სრულად უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს - სა--რთლიანობის აღდგენას, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებას და ბრალდებულის რესოციალიზაციას.

 

5.8. საქართველოს სსკ-ის 63-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, თუ მსჯავრდებულ-- ჩაიდინა განზრახი ნაკლებად მძიმე ან გაუფრთხილებელი დანაშაული და იგი აღიარებს დანაშაულს ან/და თანამშრომლობს გამოძიებასთან, სასა--რთლო უფლებამოსილია დაადგინოს, რომ დანიშნული სასჯელი ჩაითვალოს პირობითად, თუ მსჯავრდებული წარსულში ნასა--რთლევი არ ყოფილა განსაკუთრებით მძიმე ან განზრახი მძიმე დანაშაულის ჩადენისათვის. მოცემულ შემთხვევაში ვინაიდან ელ--რ იბ---------მა ჩაიდინა ნაკლებად მძიმე დანაშაული, არ ა---ს ნასა--რთლევი და აღიარებს ჩადენილ დანაშაულს, ასევე მისი პიროვნებისა და ჩადენილი ქმედების ხასიათის გათვალისწინებით, სასა--რთლოს მიაჩნია, რომ მას დანიშნული სასჯელი უნდა ჩაეთვალოს პირობითად და სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძველზე დაუდგინდეს გამოსაცდელი ვადა. ა--სთან, სასა--რთლოს მიზანშეწონილად მიაჩნია, რომ მსჯავრდებულის ყოფა-ქცევის ეფექტურად კონტროლის მიზნით, ელ--რ იბ---------ს უნდა დაეკისროს სსკ-ის 65-ე მუხლით გათვალისწინებული მოვალეობა - პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

6. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

6.1. ელ--რ იბ---------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

 

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასა--რთლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სა--რთლის საპროცესო კოდექსის 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებითა და საქართველოს სსკ-ის 63-66-ე მუხლებთ

 

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

ელ--რ იბ---------იცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 126-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 8 (რვა) თვით, რაც საქართველოს სსკ-ის 63-ე მუხლის საფუძველზე ჩაეთვალოს პირობითად და საქართველოს სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძველზე, გამოსაცდელ ვადად დაუდგინდეს 1 (ერთი) წელი.

 

საქართველოს სსკ-ის 66-ე მუხლისა და ”არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულების წესისა და პრობაციის შესახებ” საქართველოს კანონის მე-5 მუხლის თანახმად, განაჩენის აღსრულებაზე კონტროლი დაევალოს არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნული სააგენტოს პრობაციის ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.

 

საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 65-ე მუხლის თანახმად, განემარტოს მსჯავრდებულს, რომ გამოსაცდელი ვადის განმავლობაში, პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

მსჯავრდებულ ელ--რ იბ---------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

 

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასა--რთლოს სისხლის სა--რთლის საქმეთა პალატაში ბო-–----ს რაიონული სასა--რთლოს მეშვეობით.

 

მოსა--რთლე ჯემალ კოპალიანი