განაჩენი

საქმე # 160100118002409157

საქმე #1/89-18

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართველოს სახელ-თ

15 თებერვალ- 2019 წელ- ქ.ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონულ- სასამართლო

მოსამართლე - ჯემალ კოპალ-ანი

სხდომის მდივანი - ნათია მიქელაძე, თამარ სისვაძე, ვერიკო ნინიაშვილ-

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - გი-----ი სა---–---–ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებულ- - იკ---მ ალ---------ი (დაბადებულ- - 1----–-–----------------ს, საქართველოს მოქალაქე, პირადი #2----------, არასრულ- საშუალო განათლების მქონე, ნასამართლობის არმქონე, დაოჯახებულ-, რეგისტრირებულ- და ფაქტობრივად მცხოვრები: მა-------–ი, სოფელ- ულ-–-–ო.

 

ადვოკატი - სუ-–----ნ ის----–---ი

 

კვალ-ფიკაცია: საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს კოდექსის 1261 მუხლ-ს მე-2 ნაწილ-ს ,,ბ" ქვეპუნქტი.

 

დისპოზიცია: ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილ- და რასაც არ მოჰყოლ-ა ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლ-თ გათვალ-სწინებულ- შედეგი, ჩადენილ- არასრულწლოვნის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ.

 

თარჯიმანი - ნა--–ი იბ---------ა, სუ---ა მა------–---–ი

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილ-:

 

1. სასამართლომ დაადგინა:

 

1.1. 2018 წლ-ს 15 მარტს, დაახლოებით 19:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ ულ-–-–ოში, ოჯახური უთანხმოების ნიადაგზე, კერძოდ ალკოჰოლ-ს სისტემატიურად მიღებასთან დაკავშირებით მეუღლ-ს საყვედურით განაწყენებულმა იკ---მ ალ---------მა, ოჯახის წევრების, არასრულწლოვანი შვილების თუ--რ და ალ- ალ---------ების თანდასწრებით ტუჩისა და ცხვირის არეში ხელ-ს ორჯერადი დარტყმის გზით ფიზიკურად იძალადა თავისი მეუღლ-ს ეს----ა ალ----ს მიმართ, რის შედეგადაც დაზარალებულმა განიცადა ფიზიკური ტკივილ-.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლ-ობა:

2.1. სასამართლომ განიხილა რა წარდგენილ- სისხლ-ს სამართლ-ს საქმის მასალები, მოისმინა დაზარალებულ-ს და მოწმეების ჩვენება, გააანალ-ზა ისინი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებთან ერთობლ-ობა–-. თითოეულ- მტკიცებულება შეაფასა სისხლ-ს სამართლ-ს საქმესთან მათი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეულ- ყველა მტკიცებულება ერთობლ-ობით - იკ---მ ალ---------ის დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმარისობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეულ- მტკიცებულებების ერთობლ-ობით, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლ-ობა, რაც გამომდინარეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალ-ზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმარისია იკ---მ ალ---------ის დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გამამტყუნებელ- განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილ- საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს კოდექსის 1261-ე მუხლ-ს მეორე ნაწილ-ს ,,ბ" ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდება–-, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

2.2. სასამართლო აღნიშნავს, რომ იკ---მ ალ---------ის მიერ 2018 წლ-ს 15 მარტს, დაახლოებით 19:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ ულ-–-–ოში, ოჯახური უთანხმოების ნიადაგზე, არასრულწლოვანი შვილების თუ--რ და ალ- ალ---------ების თანდასწრებით თავისი მეუღლ-ს ეს----ა ალ----ს მიმართ განხორციელებულ- ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, ბრალდების მხარემ სასამართლოს დასაკითხად წარმოუდგინა დაზარალებულ - ეს----ა ალ----ს და მოწმების: თუ--რ ალ---------ის, ალ- ალ---------ის, ბა–-რ ალ---------ის, ვა-----გ ჩა--------ს, ია-–--ნ ნა---------ს, ბე--- ჯა--------–ის ჩვენებები, შემთხვევის ადგილ-ს დატვალ-ერების ოქმი, ექსპერტიზის დასკვნა.

 

საქმის არსებითი განხილვისა სდაზარალებულმა - ეს----ა ალ----მ და მოწმებმა თუ--რ ალ---------მა, ალ- ალ---------მა და ბა–-რ ალ---------მა ჩვენების მიცემაზე უარი განაცხადეს.

 

2.3. საქართველოს სსსკ-ის მე-3 მუხლ-ს 24-ე ნაწილ-ს თანახმად, მოწმის ჩვენება არის, მოწმის მიერ სასამართლოში მიცემულ- ინფორმაცია სისხლ-ს სამართლ-ს საქმის გარემოებათა შესახებ. ამდენად, სასამართლო აღნიშნავს, რომ მოწმის ჩვენება არის სასამართლოში მიცემულ- ინფორმაცია და განაჩენის გამოტანის დროს გამოყენებულ- უნდა იქნეს სწორედ მოწმის მიერ სასამართლოში მიცემულ- ჩვენება.

 

2.4. საქართველოს შიდა კანონმდებლობიდან და ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს ზემოაღნიშნულ- პრეცედენტებიდან გამომდინარე სასამართლო მოკლებულ-ა სამართლებრივ შესაძლებლობას გამოიყენოს გამოძიების ეტაპზე შედგენილ- დაზარალებულ-ს ეს----ა ალ----ს და მოწმე თუ--რ ალ---------ისა, ალ- ალ---------ის და ბა–-რ ალ---------ის გამოკითხვის ოქმები და საფუძვლად დაუდოს იკ---მ ალ---------ის მიერ არასრულწლოვანი შვილების თანდასწრებით ეს----ა ალ----ს მიმართ განხორციელებულ- ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დადგენას.

 

2.5.. რაც შეეხება ბრალდების მხარის მიერ სასამართლოსათვის წარმოდგენილ სხვა მტკიცებულებებს, სასამართლო ყურადღებას შეაჩერებს სხდომაზე გამოკვლეულ- თითოეულ- მტკიცებულების შინაარსზე და განმარტავს, თუ რომელ- ფაქტების დადგენის შესაძლებლობას იძლევა ერთობლ-ვად და ინდივიდუალურად აღნიშნულ- მტკიცებულებები, კერძოდ:

 

2.6. სასამართლო სხდომაზე მოწმის სახით დაკითხულმა მა-------–ის შს რაიონულ- სამმართველოს კაჩაგნის განყოფილების გამომძიებელმა ვა-----გ ჩა--------ა განმარტა, რომ 2018 წლ-ს 15 მარტს განყოფილება–- მივიდა იკ---მ ალ---------ის მეუღლე ეს----ა ალ----, რომელნმაც განაცხადა, რომ მეუღლემ მიაყენა ფიზიკური შეურაცხყოფა. არნიშნულ ფაქტთან დაკავშირებით მის მიერ მოწმის სახით გამოკითხულ- იქნა ეს----ა ალ----, ეს----ა ალ----მ გამოკითხვისასა განმარტა, რომ მისმა ქმარმა იკ---მ ალ---------მა გაშლ-ლ- ხელ- ჩაარტყა ტუჩისა და ცხვირის არეში, რა დროსაც წამოუვიდა სისხლ-, მანვე განმარტა, რომ იკ---მ ალ---------ის მიერ მის მიმართ განხორციელებულ ძალადობის ფაქტს შეესწრნენ მისი არასრულწლოვანი შვილები. აღნიშნულ-ს შემდეგ მის მიერ დაკავებულ- იქნა იკ---მ ალ---------ი, მანვე მოწმის სახით დაკითხა იკ---მ ალ---------ის მამა, რომელმაც განმარტა, რომ მან ნამდვილად დაინახა დასისხლ-ანებულ- ეს----ა ალ----, ხოლო იკ---მ ალ---------ის მიერ მისთვის ფიზიკური შეურაცხყოფის ფაქტს არ შესწრებია. ბე--- ჯა--------–ის მიერ დაკითხულ- იქნა ეს----ა ალ----სა და იკ---მ ალ---------ის შვილები, რომლებმაც დაადასტურეს მათი მამის მიერ ეს----ა ალ----ს მიმართ განხორციელებულ- ძალადობის ფაქტი. იკ---მ ალეკპეროვი დაკითხულ- იქნა ბრალდებულ-ს სახით რა დროსაც მან აღიარა მის მიერ ჩადენილ- ფაქტი და განაცხადა, რომ მან გაშლ-ლ- ხელ- ჩაარტყა მეუღლეს სახის არეში. ეს----ა ალ---- გადაყვანილ- იქნა ექსპერტიზაზე. მანვე დაადასტურა მის მიერ ჩატარებულ- საგამოძიებო მოქმედებების სისწორე.

 

2.7. სასამართლო სხდომაზე მოწმის სახით დაკითხულმა მა-------–ის შს რაიონულ- სამმართველოს ალგეთის განყოფილების გამომძიებელმა ბე--- ჯა--------–მა განმარტა, რომ 2018 წლ-ს 15 მარტს მა-------–ის შს რაიონულ სამმართველოს კაცაგნის განყოფილება–- შევიდა შეტყობინება ეს----ა ალ----ს მიმართ განხორციელებულ ფიზიკური ძალადობის ფაქტზე, რომელსაც შეესწრნენ მისი არასრულწლოვანი შვილები, მოწმის სახით გამოკითხულ- იქნენ არასრულწლოვანი ბავშვები თუ--რ ალ---------ი და ალ- ალ---------ი, რომლებმაც დაკითხვისას დაადასტურეს იკ---მ ალ---------ის მიერ ეს----ა ალ----ს მიმართ განხორციელებულ- ფიზიკური ძალადობის ფაქტი. ბავშვებმა განმარტეს, რომ იკ---მ ალ---------ი სახლში ნასვამი მივიდა, ალკოჰოლ-ს მოხმარებასთან დაკავშირებით ეს----ა ალ----ს შენიშვნით განაწყენებულმა კი გაშლ-ლ- ხელ-, სახის არეში ორჯერ ჩაარტყა ეს----ა ალ----ს.

 

2.8. მოწმე ია-–--ნ ნაჯაფოვმა (მა-------–ის შს რაიონულ- სამმართველოს კაცაგნის განყოფილების გამომძიებელ-) განმარტა, რომ 2018 წლ-ს 15 მარტს განყოფილება–- დაიწყო გამოძიება იკ---მ ალ---------ის მიერ მეუღლ-ს მიმართ განხორ5ციელებულ- ძალადობის ფაქტზე, მანვე სასამართლო სხდომაზე დაკითხვისას დაადასტურა მის მიერ ჩატარებულ- საგამოძიებო მოქმედების სისწორე.

 

2.9. 2018 წლ-ს 16 მარტის შემთხვევის ადგილ-ს დათვალ-ერების ოქმით დადგენილ-ა, რომ უბნის უფროსმა ინსპექტორ გამომძიებელმა ია-–--ნ ნაჯაფოვმა, ექსპერტ ალ---ი ქუ---–---–ის, თარჯიმან ორ--- რუ---------ს და მოწმე ეს----ა ალ----ს მონაწილეობით, ბუნებრივი განათების პირობებში, მშვიდ და წყნარ ვითარება–- დაათვალ-ერა მა-------–ის რაიონის სოფელ ულ-–-–ოში მდებარე ეს----ა ალ----სა და იკ---მ ალ---------ის საცხოვრებელ- სახლ-. დათვალ-ერებისას ეს----ა ალ----მ მიანიშნა ოთახში მდგარ მაგიდაზე და აღნიშნა, რომ იკ---მ ალ---------მა 2018 წლ-ს 15 მარტს სწორედ იმ მაგიდასთან მიაყენა ფიზიკური შეურაცხყოფა.

 

2.10. სსიპ ლევან სამხარაულ-ს სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ- ბიუროს 2018 წლ-ს 16 მარტის #002534218 დასკვნის თანახმად (ექსპერტი ბე--- მა------–--ე): ეს----ა ალ----ს 16.03.2018 წ. ობიექტური შემოწმებით აღენიშნება სისხლნაჟღენთები სახის მიდამოში, რაც მიყენებულ-ა რაიმე მკვრივი ბლაგვი საგნის მოქმედებით, ხანდაზმულობით არ ეწინააღმდეგება საქმის გარემოებებში მითითებულ შემთხვევის თარიღს და მიეკუთვნება მსუბუქ ხარისხს, ჯანმრთელობის მოუშლელად.

 

2.11. სასამართლო ასევე აღნიშნავს, რომ ბრალდებულმა საქმის არსებითი განხილვის დროს გამოიყენა დუმილ-ს უფლება და სასამართლოს არ მისცა ჩვენება. საქართველოს სსსკ-ის 38-ე მუხლ-ს მე-4 ნაწილ-ს თანახმად, ბრალდებულს შეუძლ-ა ნებისმიერ დროს გამოიყენოს დუმილ-ს უფლება. თუ ბრალდებულ- ირჩევს დუმილ-ს უფლებას, ეს არ შეიძლება შეფასდეს მისი ბრალეულობის დამადასტურებელ მტკიცებულებად. ამდენად, ბრალდებულ-ს მიერ დუმილ-ს უფლებით სარგებლობა ვერ იქნება გამოყენებულ- მის წინააღმდეგ და ვერ შეფასდება მისი ბრალეულობის დამადასტურებელ მტკიცებულებად.

 

ბრალდებულმა საბოლოო სიტყვა–- განმარტა, რომ მას დანაშაულ- არ ჩაუდენია და იგი ეთანხმება მისი ინტერესების დამცველ- ადვოკატის შუამდგომლობას მის მისერ გამამართლებელ- განაჩენის გამოტანასთან დაკავშირებით.

 

2.13. იკ---მ ალ---------ის მიმართ ბრალად შერაცხულ- დანაშაულ-ს ჩადენა ემყარება სისხლ-ს სამართლ-ს საქმეზე არსებულ შემდეგ მტკიცებულებათა ერთობლ-ობას: მოწმეების - ვა-----გ ჩა--------ს, ბე--- ჯა--------–ის, ია-–--ნ ნა---------ს ჩვენებებს, შემთხვევის ადგილ-ს დათვალ-ერების ოქმს, სსიპ ლევან სამხარაულ-ს სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ- ბიუროს 2018 წლ-ს 16 მარტის სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის №002534218 დასკვნას.

 

2.14. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლ-ს 1-ლ- ნაწილ-ს ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევა–-, ბრალდებულმა იკ---მ ალ---------მა და მისმა ადვოკატმა სისხლ-ს სამართლ-ს საქმეზე არსებულ- ბრალდების მხარის მტკიცებულებები ექსპერტ ბე--- მა------–--ის და ალ---ი ქუ---–---–ის ჩვენებები სადავოდ არ გახადეს, რის გამოც ისინი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

 

2.15. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლ-ს 1-ლ- ნაწილ-ს თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლ-ს სამართლ-ს საქმესთან მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლ-ს მე-3 ნაწილ-ს შესაბამისად, ,,გამამტყუნებელ- განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლ-ობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლ-ს მე-13 ნაწილ-ს შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებელ- განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლ-ობა, რომელ-ც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობა–-.

2.16. სასამართლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილ-ა, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს მიერ. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/01,ECHR 30/11/2005) განმარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასამართლო ითვალ-სწინებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს მხოლოდ საკმარისად ძლ-ერი, ნათელ- და შეთანხმებულ- დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. დამატებით უნდა აღინიშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებულებათა მოპოვებისას შესაძლებელ-ა იყოს მხედველობა–- მიღებულ-“.

2.17. სასამართლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/2016) განმარტა: მტკიცებულებათა შეფასებისას სასამართლო იყენებს ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“ მტკიცებულებით სტანდარტს, მაგრამ ამატებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს საკმარისად ძლ-ერი, აშკარა და ურთიერთშეთანხმებულ- დასკვნებიდან ან ანალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუარი პრეზუმფციების ერთობლ-ობიდან.

2.18. რაც შეეხება საქმეში არსებულ- მტკიცებულებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს მიერ განმარტებულ-ა, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნულ- სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს 1988 წლ-ს 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპულ- სასამართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასამართლო უკეთეს პოზიცია–-ა, ევროპულ სასამართლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს 2010 წლ-ს 8 აპრილ-ს გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/2010, პუნქტი 32).

2.19. ზემოაღნიშნულ-დან გამომდინარე სასამართლო საქმეში არსებულ მტკიცებულებებს, ასევე მოწმეების მიერ სასამართლო სხდომაზე მიცემულ ჩვენებას აფასებს საქმესთან მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებულ- ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სამართლებრივი შეფასება:

 

3.1 სასამართლო განმარტავს, რომ კანონმდებლ-ს მიერ საქართველოს სსკ-ის 1261 მუხლ-თ კრიმინალ-ზებულ-ა ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილ- ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლ-ა ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლ-თ გათვალ-სწინებულ- შედეგი, ხოლო საქართველოს სსკ-ის მე-111 მუხლ-ს შენიშვნის თანახმად, ამ კოდექსის (იგულ-სხმება საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს კოდექსი) მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება: დედა, მამა, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილ- (გერი), ნაშვილები, მინდობით აღსაზრდელ-, მშვილებელ-, მშვილებლ-ს მეუღლე, მინდობით აღმზრდელ- (დედობილ-, მამობილ-), შვილ-შვილ-, და, ძმა, მეუღლ-ს მშობელ-, სიძე, რძალ-, ყოფილ- მეუღლე, არარეგისტრირებულ ქორწინება–- მყოფი პირი და მისი ოჯახის წევრი, მეურვე, მზრუნველ-, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

3.2. სასამართლო აღნიშნავს, რომ განსახილველ- დანაშაულ- გამოიხატება: ა) ძალადობა–-; ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 1261 მუხლ-) შედეგიანი დელ-ქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებელ-ა, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულმა განიცადოს ფიზიკური ტკივილ- ან ტანჯვა. ამასთან, ამ დროს მნიშვნელოვანია დადგენილ- იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ განხორცილებულმა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლ-თ გათვალ-სწინებულ- მძიმე შედეგი.

 

3.3. ზემოაღნიშნულ- ნორმის შინაარსიდან გამომდინარე ნათელ-ა, რომ კანონმდებლ-ს მიერ დაკონკრეტებულ-ა ის აუცილებელ- პირობები, რომელთა უტყუარად დადგენის შემდეგ არის შესაძლებელ- რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილ- ქმედების მოცემულ- მუხლ-თ დანაშაულად კვალ-ფიკაცია. კერძოდ, აუცილებელ-ა დადგენილ- იქნეს: 1) სუბიექტთა წრე (დამნაშავე უნდა იყოს დაზარალებულ-ს ოჯახის წევრი ან ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას, 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებულ-ს მიმართა განხორცილებულ- უნდა იქნეს აღნიშნულ- მუხლ-თ გათვალ-სწინებულ- რომელ-მე ქმედება (ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი ან დამცირება) და 3) აღნიშნულ- ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტულ- შედეგი (ფიზიკური ტკივილ- ან ტანჯვა).

 

3.4. სასამართლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილება–- იკ---მ ალ---------ის მიერ განხორციელებულ- ქმედების დაკვალ-ფიცირება ძალადობად სამართლებრივად მართებულ-ა, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევა–-, სასამართლოს საქმეში არსებულ- მტკიცებულებებით: მოწმეების - ვა-----გ ჩა--------ს, ბე--- ჯა--------–ის, ია-–--ნ ნა---------ს ჩვენებებს, შემთხვევის ადგილ-ს დათვალ-ერების ოქმით, სსიპ ლევან სამხარაულ-ს სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ- ბიუროს 2018 წლ-ს 16 მარტის სასამართლო-სამედიცინო ექსპერტიზის №002534218 დასკვნით უტყუარად დადასტურებულად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ იკ---მ ალ---------მა ჩაიდინა ძალადობა, კერძოდ: 2018 წლ-ს 15 მარტს, დაახლოებით 19:00 საათზე, მა-------–ის რაიონის სოფელ ულ-–-–ოში, ოჯახური უთანხმოების ნიადაგზე, კერძოდ ალკოჰოლ-ს სისტემატიურად მიღებასთან დაკავშირებით მეუღლ-ს საყვედურით განაწყენებულმა იკ---მ ალ---------მა, ოჯახის წევრების, არასრულწლოვანი შვილების თუ--რ და ალ- ალ---------ების თანდასწრებით ტუჩისა და ცხვირის არეში ხელ-ს ორჯერადი დარტყმის გზით ფიზიკურად იძალადა თავისი მეუღლ-ს ეს----ა ალ----ს მიმართ, რის შედეგადაც დაზარალებულმა განიცადა ფიზიკური ტკივილ-.

 

3.5. მოცემულ შემთხვევა–-, საქმეში არსებულ- მასალებით, დადგენილ-ა, რომ დაზარალებულ- ეს----ა ალ---- არის ბრალდებულ-კ---მ ალ---------ის მეუღლე.

3.6. ამდენად, ბრალდებულ- იკ---მ ალ---------ი და დაზარალებულ- ეს----ა ალ---- საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ითვლებიან ერთმანეთის ოჯახის წევრებად.

 

3.7. ყოველ-ვე ზემოაღნიშნულ-დან გამომდინარე, სასამართლოში წარმოდგენილ- ერთმანეთთან შეთანხმებულ-, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებულებების ერთობლ-ობით, სასამართლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ იკ---მ ალ---------მა ჩაიდინა ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილ- და რასაც არ მოჰყოლ-ა ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლ-თ გათვალ-სწინებულ- შედეგი, ჩადენილ- არასრულწლოვანის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ. დანაშაულ- გათვალ-სწინებულ- საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს კოდექსის 1261-ე მუხლ-ს მე-2 ნაწილ-ს ,,ბ“ ქვეპუნქტით. ამასთან, სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებულ- მტკიცებულებების ანალ-ზის საფუძველზე, მართლწინააღმდეგობის ან ბრალ-ს გამომრიცხველ- გარემოებები არ დგინდება.

3.8. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლ-ს მე-3 პუნქტის თანახმად, გამამტყუნებელ- განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელ-ც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილ- წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულ-ს სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების საყოველთაოდ აღიარებულ პრინციპს „in dubio pro reo“, რომლ-თაც დაუშვებელ-ა პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და სისხლ-სსამართლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.

3.9. ადამიანის უფლებათა და ძირითად თავისუფლებათა დაცვის ევროპულ- კონვენციის მე-6 მუხლ-ს თანახმად, ყოველ- ადამიანი აღჭურვილ-ა საქმის სამართლ-ანი განხილვის უფლებით. ადამიანის ამ ფუნდამენტური უფლების არსი გულ-სხმობს სასამართლოს მიერ პირის მსჯავრდადებას მხოლოდ უტყუარი და საკმარისი მტკიცებულებების საფუძველზე. ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლო ძირითადად ყურადღებას ამახვილებს ბრალდებულ-ს უფლებაზე, მოახდინოს მტკიცებულების ავთენტიკურობისა და შინაარსის შედავება. ამის პარალელურად, სასამართლო განსაკუთრებით უსვამს ხაზს მტკიცებულების შინაარსობრივ ხარისხს და მის სანდოობას (როგორც სამართლ-ანი განხილვის კომპონენტს), რადგან თუკი ეს არ იქნება უზრუნველყოფილ-, დაირღვევა სამართლ-ს უზენაესობის პრინციპი, რომელ-ც ევროპულ- კონვენციის პრეამბულა–-ა განმტკიცებულ- ძირითად ღირებულებად. ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს მიერ მიღებულ- გადაწყვეტილებების მიხედვით, უნდა შემოწმდეს, კონკრეტულად მიეცა თუ არა განმცხადებელს შესაძლებლობა, მოეხდინა მტკიცებულებათა ავთენტიკურობისა და მისი გამოყენების შედავების შანსი. დამატებით, მტკიცებულებათა ხარისხი უნდა იქნეს მხედველობა–- მიღებულ-, მათ შორის, ის გარემოებები, რომლებიც ქმნიან მისი სანდოობის და სიზუსტის ეჭვებს (იარემენკო უკ---ინის წინააღმდეგ (Yaremenko v. Ukraine), ადამიანის უფლებათა ევროპულ- სასამართლოს 2008 წლ-ს 12 ივნისის გადაწყვეტილება, პუნქტი 76). ევროპულ- სასამართლოს მიდგომა კონკრეტულ- მტკიცებულების უარყოფის (ავთენტურობა/შინაარსი) თვალსაზრისით გამომდინარეობს სამართლ-ანი განხილვის უფლებიდან.

 

4. სასჯელ-სა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

4.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლ-ს 1-ლ- ნაწილ-ს თანახმად, სასამართლოს განაჩენი უნდა იყოს სამართლ-ანი. ამავე მუხლ-ს მე-4 ნაწილ-ს თანახმად, ,,სასამართლოს განაჩენი სამართლ-ანია, თუ დანიშნულ- სასჯელ- შეესაბამება მსჯავრდებულ-ს პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილ- დანაშაულ-ს სიმძიმეს“. სასჯელ-ს სამართლ-ანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლ-ს 1-ლ- ნაწილ-ც, რომელ-ც სასამართლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამართლ-ანი სასჯელ- და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელ-ს გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელ-ს მიზნებს.

 

4.2. ამასთან, სასჯელ-ს დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლ-ს მე-3 ნაწილ-ს თანახმად, გათვალ-სწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულ-ს პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელ- და დამამძიმებელ- გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულ-ს ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედება–- გამოვლენილ- მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსულ- ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

4.3. განაჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთან მიმართებით სასამართლო განმარტავს, რომ სასჯელ-ს სამართლ-ანობა სასამართლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევა–- სასჯელ-ს ინდივიდუალ-ზაციის პრინციპის გათვალ-სწინებით. თითოეულ- ჩადენილ- ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალ-სწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევა–- დანიშნულ- სასჯელ- უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციულ- მსჯავრდებულ-ს პიროვნებასა და ჩადენილ- დანაშაულ-ს სიმძიმესთან.

 

4.4. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ის 1261-ე მუხლ-ს მე-2 ნაწილს ,,ბ" ქვეპუნქტი სასჯელ-ს სახით ითვალ-სწინებს, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ორასიდან ოთხას საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთიდან სამ წლამდე, (2018 წლ-ს 15 მარტს მოქმედი რედაქცია)

 

4.5. მოცემულ შემთხვევა–-, იკ---მ ალ---------ს პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელ- და დამამძიმებელ- გარემოებები არ გააჩნია.

 

4.6. გარდა ამისა, სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს ბრალდებულ-ს კანონის შესაბამის ქცევას სასამართლოში საქმის განხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილ-ა განზრახ ნაკლებად მძიმე დანაშაულ-, წარსულში არ არის ნასამართლევი, არის თვითდასაქმებულ-, რისი გათვალ-სწინებითაც, სასჯელ-ს ინდივიდუალ-ზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასამართლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულ-ს მიმართ იმგვარი სასჯელ-ს გამოყენებას, რითაც ერთი მხრივ, თავიდან იქნება აცილებულ- ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნველყოფილ- იქნება ბრალდებულ-ს შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, ახალ- დანაშაულ-ს თავიდან აცილება და დამნაშავის რესოციალ-ზაცია. შესაბამისად, სასამართლო თვლ-ს, რომ მოცემულ შემთხვევა–-, სასჯელ-ს ყველაზე მკაცრის ზომის - თავისუფლების აღკვეთის - გამოყენება, მიზანშეუწონელ-ა, ვინაიდან, სხვა, ნაკლებად მკაცრი სახე - საზოგადეობისათვის სასარგებლო შრომა - ზემოთ მითითებულ- გარემოებებიდან გამომდინარე, უზრუნველყოფს სასჯელ-ს მიზნებს და ამოცანებს. სწორედ ამიტომ, სასამართლოს მიაჩნია, რომ დანიშნულ- სასჯელ- - საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა - არის თანაზომიერი და პროპორციულ- ბრალდებულ-ს პიროვნებასა და ჩადენილ- დანაშაულ-ს სიმძიმესთან, რაც ჩადენილ- დანაშაულ-ს სიმძიმის, მისი საზოგადოებრივი სა–-შროებისა და იკ---მ ალ---------ის პიროვნების გათვალ-სწინებით, სრულად შეესაბამება სამართლ-ანობის აღდგენის, ახალ- დანაშაულ-ს თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალ-ზაციის ინტერესს.

 

5. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

იკ---მ ალ---------ის მიმართ გამოყენებულ- აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

 

სარეზოლუციო ნაწილ-:

 

სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლ-ს სამართლ-ს საპროცესო კოდექსის 209-ე-216-ე, 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებით, სსკ-ის 44-ე, 62-ე მუხლებით,დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. იკ---მ ალ---------ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სსკ-ის 1261 მუხლ-ს მე-2 ნაწილ-ს ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალ-სწინებულ- დანაშაულ-ს ჩადენისათვის და სასჯელ-ს სახედ და ზომად განესაზღვროს საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა 300 (სამასი) საათის ვადით.

 

2. საქართველოს სსკ-ის 62-ე მუხლ-ს მე-3 ნაწილ-ს შესაბამისად, იკ---მ ალ---------ს სასჯელ-ს მოხდის ვადა–- ჩაეთვალოს პატიმრობა–- ყოფნის დრო - 2018 წლ-ს 16 მარტიდან - 2018 წლ-ს 11 მაისის ჩათვლ-თ (57 დღე) და საბოლოოდ სასჯელ-ს სახედ და ზომად განესაზღვროს საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომა 15 (თხუთმეტი) საათის ხანგრძლ-ვობით".

 

3. საქართველოს სსკ-ის 44-ე მუხლ-ს თანახმად მსჯავრდებულ იკ---მ ალ---------ს საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომის სახე განუსაზღვროს საქართველო იუსტიციის სამინისტროს - სსიპ არასაპატიმრო სასჯელთა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნულმა სააგენტომ მსჯავრდებულ-ს საცხოვრებელ- ადგილ-ს მიხედვით.

 

4. იკ---მ ალ---------ის მიმართ გამოყენებულ- აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

 

5. განაჩენი კანონიერ ძალა–- შედის გამოცხადებისთანავე.

 

6. განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადა–-, თბილ-სის სააპელაციო სასამართლოს სისხლ-ს სამართლ-ს საქმეთა პალატა–- ბოლნისის რაიონულ- სასამართლოს მეშვეობით.

 

მოსამართლე ჯემალ კოპალ-ანი