განაჩენი

საქმე # 160--0-19002844705

საქმე #1/65-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართვე-–ოს სახე-–ით

17 აპრილი, 20-9 წე-–ი ქ.ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონული სასამართლო

მოსამართლე - ჯემალ კოპალია-ი

სხდომის მდივა-ი - ვერიკო ნი-იაშვილი

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - ნი-ო პა--–---–ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებული - დი------ი მდ-------ი (დაბადებული - 1----–-–---------------ს, საქართვე-–ოს მოქალაქე, პირადი #1----------, საშუალო გა-ათლების მქონე, ნასამართლობის არმქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები: დმ----ი, ჩო-–----–---–ის ქ.N1-

 

ადვოკატი - გე-–ა ჩი---ე

 

კვალიფიკაცია: საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სის 1261 მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით.

 

დისპოზიცია: ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდე-სის 117-ე, 118-ე ა- 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებული შედეგი, არასრულწლოვა-ის თა-დასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ.

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასამართლომ დაადგი-ა:

 

1.1. 20-9 წლის 8 თე-------–ს, დაახლოებით 22:00 საათზე დი------ი მდ-------მა ქ.დმ----ში ქაქუცა ჩო-–----–---–ის N1--ში მდებარე თავია-თ საცხოვრებე-–ი სახლის მეორე სართულზე არსებულ საძი-ებე-– ოთახში, თავია-თი არასრულწლოვა-ი შვილების ბე-ა და ვა-ო მდ-------ების თა-დასწრებით, არარეგისტრირებულ ქორწი-ებაში მყოფ მეუღლეს მა----ა მო--–---–ს, რომე-–თა- ერთადაც ეწევა ერთია- საოჯახო მეურნეობას, ეჭვია-ობის ნიადაგზე წარმოშობილი კონფლიქტის დროს, ჯერ მუშტი ორჯერ დაარტყა ტუჩის არეში, ხოლო შემდეგ ხე-–ი წაუჭირა ყე-–ში, თავი ჩაარტყა შუბლის არეში, მარცხენა ხე-–ი გადაუგრიხა, რის გამოც მა----ა მო--–---–მა ყვე-–ა შემთხვევაში გა-იცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

2.1. სასამართლო სხდომაზე დაკითხულმა დი------ი მდ-------მა თავი მთლია-ად ცნო დამნაშავედ და გა-მარტა, რომ 20-9 წლის 8 თე-------–ს, დაახლოებით 22:00 საათზე ქ.დმ----ში ჩო-–----–---–ის N1--ში მდებარე მისი საცხოვრებე-–ი სახლის მეორე სართულზე არსებულ საძი-ებე-– ოთახში, არარეგისტრირებულ ქორწი-ებაში მყოფ მეუღლეს მა----ა მო--–---–ს, ეჭვია-ობის ნიადაგზე წარმოშობილი კონფლიქტის დროს, ჯერ მუშტი ორჯერ დაარტყა ტუჩის არეში, ხოლო შემდეგ ხე-–ი წაუჭირა ყე-–ში, თავი ჩაარტყა შუბლის არეში, მარცხენა ხე-–ი გადაუგრიხა, აღნიშნულ ფაქტს შეესწრნენ მათი არასრულწლოვა-ი შვილები ბე-ა და ვა-ო მდ-------ები.

 

2.2. დი------ი მდ-------ის მიმართ ბრალად შერაცხული ქმედების ჩადენა ემყარება სისხლის სამართლის საქმეზე არსებულ შემდეგ მტკიცებულებათა ერთობლიობას: დაზარალებულ მა----ა მო--–---–ის, მოწმე ვა-ო მდ-------ის, ბე-ა მდ-------ის, სვ----–--ა ოკ---–-–---–-ს გამოკითხვის ოქმებს, სსიპ ლევა- სამხარაულის სახე-–ობის სასამართლო ე-სპერტიზის ეროვნული ბიუროს 20-9 წლის 09 თე------–-ს სასამართლო-სამედიცი-ო ე-სპერტიზის №0-------- დასკვნას, ასევე ბრალდებულ დი------ი მდ-------ის აღიარებით ჩვენებას.

 

2.3. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თა-ახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომე-–ზეც მხარეები შეთა-ხმდებია-”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ დი------ი მდ-------ის სისხლის სამართლის საქმეზე არსებული ბრალდების და დაცვის მხარის მტკიცებულებები არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისი-ი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

 

2.4. ბრალდებულმა საბოლოო სიტყვაში გა-მარტა, რომ იგი სრულად ცნობს თავს დამნაშავედ და სასამართლოს სთხოვა მის მიმართ არასაპატიმრო სასჯე-–ის გამოყენება.

 

2.5. სსიპ ლევა- სამხარაულის სახე-–ობის სასამართლო ე-სპერტიზის ეროვნული ბიუროს 20-9 წლის 02 თე------–-ს სასამართლო-სამედიცი-ო ე-სპერტიზის №0-------- დასკვნით დადგენილია, რომ მა----ა მო--–---–ს 09.02.19 წ. ობიე-ტური შემოწმებით აღენიშნება სისხლნაჟღენთები თავისა და მარცხენა ზედა კიდურის მიდამოში, დაჟეჯლი ჭრილობები ქვედა ტუჩის მიდამოში, რაც მიყენებულია რაიმე მკვრივი ბლაგვის საგნის მოქმედებით, ხა-დაზმულობით არ ეწი-ააღმდეგება საქმის გარემოებაში მითითებულ შემთხვევის თარიღს და ცალცალკე და ერთობლიობაში მიეკუთვნება მსუბუქ ხარისხს, ჯა-მრთე-–ობის მოუშლე-–ად.

 

2.6. საქართვე-–ოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თა-ახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამართლის საქმესთა- მისი რე-–ევა-ტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამამტყუნებე-–ი გა-აჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთა-ხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტა-და----- - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, გა-იმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებე-–ი გა-აჩენის გამოტა-ისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომე-–იც ობიე-ტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

2.7. სასამართლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტა-და----- დადგენილია, ასევე ადამია-ის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ. აღნიშნულთა- დაკავშირებით, ადამია-ის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/0-,ECHR 30/11/2005) გა-მარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასამართლო ითვალისწი-ებს უკვე დადგენილ სტა-დარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდი-არეობდეს მხოლოდ საკმარისად ძლიერი, ნათე-–ი და შეთა-ხმებული დასკვნებიდა-, ა- მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდა-. დამატებით უნდა აღი-იშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებულებათა მოპოვებისას შესაძლებე-–ია იყოს მხედვე-–ობაში მიღებული“.

2.8. სასამართლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/20-6) გა-მარტა: მტკიცებულებათა შეფასებისას სასამართლო იყენებს ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“ მტკიცებულებით სტა-დარტს, მაგრამ ამატებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდი-არეობდეს საკმარისად ძლიერი, აშკარა და ურთიერთშეთა-ხმებული დასკვნებიდა- ა- ა-ალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუარი პრეზუმფციების ერთობლიობიდა-.

2.9. რაც შეეხება საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებას, ადამია-ის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ გა-მარტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რე-–ევა-ტურობის გა-საზღვრა არის ეროვნული სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ადამია-ის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 1-590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასამართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახე-–მწიფოებრივი სასამართლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასამართლოსთა- შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგი-ოს ფაქტები და გა-მარტოს შიდასახე-–მწიფოებრივი კა-ონმდებლობა (იხ. ადამია-ის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 20-- წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/1-/20--, პუნქტი 32).

 

2.1-. სასამართლო საქმეში არსებულ იმ მტკიცებულებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთა- მათი რე-–ევა-ტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნე-–ოვნად დადასტურებულად მიაჩნია გა-აჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სამართლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასამართლო გა-მარტავს, რომ გა-სახილვე-–ი და-აშაულისგა- სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიე-ტია ადამია-ის (ოჯახის წევრის) ფიზიკური და ფსიქიკური ჯა-მრთე-–ობა, ხოლო ჯა-მრთე-–ობა, ისევე როგორც სიცოცხლის უფლება, ადამია-ის ფუნდამენტური უფლებაა. იგი შეუფასებე-–ი სიკეთეა და მასზე მნიშვნე-–ოვა-წილადაა დამოკიდებული ადამია-ის სიცოცხლის ხა-გრძლივობა, მისი გუნებაგა-წყობილება, შრომისუნარია-ობა, აქტიურობა და ა.შ. საქართვე-–ოში ადამია-ის ჯა-მრთე-–ობა დაცულია კონსტიტუციითა და სხვა საკა-ონმდებლო აქტებით, მათ შორის ეს უფლება გა-მტკიცებულია საერთაშორისო მასშტაბით 1948 წე-–ს მიღებული ადამია-ის უფლებათა საერთაშორისო დეკლარაციის 25-ე მუხლით. აღნიშნული მუხლის მიხედვით, ,,ყვე-–ას უფლება აქვს მისი და მისი ოჯახის ჯა-მრთე-–ობისა და კეთილდღეობის ადეკვატური სტა-და-----თ ცხოვრებისა”.

 

3.2. კა-ონმდებლის მიერ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261 მუხლით კრიმი-ალიზებულია ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შა-ტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ა- ტა-ჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდე-სის 117-ე, 118-ე ა- 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებული შედეგი. ამ და-აშაულისგა- სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიე-ტია ადამია-ის ჯა-მრთე-–ობა.

 

3.3. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თა-ახმად, გამამტყუნებე-–ი გა-აჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოვე-–გვარი ეჭვი, რომე-–იც ვერ დადასტურდება კა-ონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება გა-ამტკიცებს უდა-აშაულო პირის მსჯავრდების თავიდა- აცილების საყოვე-–თაოდ აღიარებულ პრი-ციპს „in dubio pro reo“, რომლითაც დაუშვებე-–ია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძვე-–ზე და სისხლისსამართლებრივი დევნის პროცესში ადამია-ის უფლებების დაცვის მნიშვნე-–ოვა- გარა-ტიას წარმოადგენს.

 

3.4. საქართვე-–ოს სსსკ მე-13 მუხლის თა-ახმად, გამამტყუნებე-–ი გა-აჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმა-ეთთა- შეთა-ხმებულ, აშკარა და დამაჯერებე-– მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომე-–იც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.

 

3.5. მტკიცებულებათა შეფასების გონივრულ ეჭვს მიღმა სტა-და----- გა-მარტებულია საქართვე-–ოს საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილებაში, „საქართვე-–ოს მოქალაქე ზურაბ მიქაძე საქართვე-–ოს პარლამეტის წი-ააღმდეგ”, სადაც სასამართლო აღნიშნავს: ა) „გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცებულებითი სტა-და----- თამაშობს სასიცოცხლოდ მნიშვნე-–ოვა- როლს სისხლის სამართლის პროცესში. იგი უზრუნვე-–ყოფს უდა-აშაულობის პრეზუმფციის პრი-ციპის დაცვას, არსებითად ამცირებს უსამართლო და დაუსაბუთებე-–ი გამამტყუნებე-–ი გა-აჩენის საფრთხეს, მართლმსაჯულების გა-ხორციე-–ების პროცესში ხე-–ს უწყობს შეცდომის დაშვების საფრთხის თავიდა- აცილებას. მსჯავრდების შემთხვევაში შეზღუდვას ე-ვემდებარება პირის თავისუფლება, ასევე ხდება მისი პიროვნების სტიგმატიზაცია. ბრალდებულს არ უნდა შეერაცხოს და-აშაული მა-ამ, სა-ამ მტკიცებულებების საკმარისი და დამაჯერებე-–ი ერთობლიობით არ დადასტურდება და-აშაულის თითოეული ე-–ემენტის არსებობა მის ქმედებაში. ბ) ამასთა-ავე, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტა-და----- თამაშობს მნიშვნე-–ოვა- როლს მართლმსაჯულებისადმი საზოგადოების ნდობის ჩამოყალიბებაში. სასიცოცხლოდ აუცილებე-–ია, რომ სახე-–მწიფოს ლეგიტიმური უფლება, გა-ახორციე-–ოს სისხლისსამართლებრივი დევნა, აღასრულოს მართლმსაჯულება, არ იქნეს დასუსტებული ისეთი მტკიცებულებითი სტა-და-----თ, რომე-–იც მიუკერძოებულ ადამია-ს, საზოგადოებას გაუჩენს ეჭვს უდა-აშაულო პირის მსჯავრდების შესახებ. ასევე აუცილებე-–ია, რომ თავისუფალ საზოგადოებაში თითოეულ პირს ჰქონდეს იმის რწმენაც და სამართლებრივი გარა-ტიაც, რომ სახე-–მწიფო არ მოახდენს მის მსჯავრდებას, თუკი სამართლია-ი სასამართლო პროცესის შედეგად, ყვე-–აზე მაღალი დამაჯერებლობით (სიზუსტით) არ დარწმუნდება პირის ბრალეულობაში. გ) გონივრულ ეჭვს მიღმა ტესტი წარმოადგენს სახე-–მძღვა-ე-–ო კრიტერიუმს, რომე-–საც სასამართლო იყენებს პირის დამნაშავედ ცნობისთვის, მია-იშნებს სასამართლოს, თუ რამდენად მყარი უნდა იყოს რწმენა იმისა, რომ ბრალდებულმა ჩაიდი-ა და-აშაული. სასამართლო ბრალდებულს დამნაშავედ ცნობს, როდესაც საქმეში არსებული მტკიცებულებები მას გონივრულ ეჭვს მიღმა დაარწმუნებს პირის ბრალეულობაში.

 

3.6. სასამართლო გა-მარტავს, რომ კა-ონმდებლის მიერ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261 მუხლით კრიმი-ალიზებულია ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შა-ტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ა- ტა-ჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდე-სის 117-ე, 118-ე ა- 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებული შედეგი, ხოლო საქართვე-–ოს სსკ-ის მე-111 მუხლის შენიშვნის თა-ახმად, ამ კოდე-სის (იგულისხმება საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სი) მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება: დედა, მამა, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილი (გერი), ნაშვილები, მი-დობით აღსაზრდე-–ი, მშვილებე-–ი, მშვილებლის მეუღლე, მი-დობით აღმზრდე-–ი (დედობილი, მამობილი), შვილიშვილი, და, ძმა, მეუღლის მშობე-–ი, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, არარეგისტრირებულ ქორწი-ებაში მყოფი პირი და მისი ოჯახის წევრი, მეურვე, მზრუნვე-–ი, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევია- ა- ეწეოდნენ ერთია- საოჯახო მეურნეობას.

 

3.7. სასამართლო აღნიშნავს, რომ გა-სახილვე-–ი და-აშაული გამოიხატება: ა) ძალადობაში; ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 1261 მუხლი) შედეგია-ი დე-–იქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებე-–ია, რომ სუბიე-ტის ქმედებით დაზარალებულმა გა-იცადოს ფიზიკური ტკივილი ა- ტა-ჯვა. ამასთა-, ამ დროს მნიშვნე-–ოვა-ია დადგენილი იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ გა-ხორცილებულმა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სის 117-ე, 118-ე ა- 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებული მძიმე შედეგი.

 

3.8. ზემოაღნიშნული ნორმის ში-აარსიდა- გამომდი-არე ნათე-–ია, რომ კა-ონმდებლის მიერ დაკონკრეტებულია ის აუცილებე-–ი პირობები, რომე-–თა უტყუარად დადგენის შემდეგ არის შესაძლებე-–ი რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილი ქმედების მოცემული მუხლით და-აშაულად კვალიფიკაცია. კერძოდ, აუცილებე-–ია დადგენილი იქნეს: 1) სუბიე-ტთა წრე (დამნაშავე უნდა იყოს დაზარალებულის ოჯახის წევრი ა- ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევია- ა- ეწეოდნენ ერთია- საოჯახო მეურნეობას, 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებულის მიმართა გა-ხორცილებული უნდა იქნეს აღნიშნული მუხლით გათვალისწი-ებული რომე-–იმე ქმედება (ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შა-ტაჟი ა- დამცირება) და 3) აღნიშნული ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტული შედეგი (ფიზიკური ტკივილი ა- ტა-ჯვა). ზემოაღნიშნული გარემოებები ასევე ცხადყოფს, რომ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლით ქმედების კვალიფიკაციისათვის მიყენებული დაზია-ებების ხარისხთა- ერთად გადამწყვეტი მნიშვნე-–ობა აქვს პირის მიერ გახორციე-–ებული ქმედებით დაზარალებულმა გა-იცადოს ფიზიკური ტკივილი ა- ტა-ჯვა, ხოლო საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის "ბ" ქ/ პუნქტის კვალიფიკაციისათვის კი აუცილებე-–ია და-აშაული ჩადენილი იყოს არასრულწლოვა-ის თა-დასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ. საქმის მასალებიდა- და ბრალდებულის აღიარებითი ჩვენებიდა- ერთმნიშვნე-–ოვნად დასტურდება, რომ აღნიშნულ და-აშაულებრივ ქმედებას ესწრებოდნენ, მათი არასრულწლოვა-ი შვილები ვა-ო და ბე-ა მდ-------ები.

3.9. სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სისხლის სამართლის საქმეზე არსებული ბრალდების და დაცვის მხარის მტკიცებულებები მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისი-ი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე, თუმცა, სასამართლო აღნიშნავს, რომ მიუხედავად მხარეთა მტკიცებულებების გამოკვლევის გარეშე მიღებისა, ქმედების სამართლებრივი შეფასება - ბრალდებულის ქმედებისათვის სწორი კვალიფიკაციის მი-იჭება სწორედ ამ (უდავო) მტკიცებულებებით დადგენილი ფაქტების შესაბამისად სასამართლოს ვალდებულებაა.

 

3.1-. სასამართლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილებაში დი------ი მდ-------ის მიერ გა-ხორციე-–ებული ქმედების დაკვალიფიცირება ძალადობად სამართლებრივად მართებულია, ვი-აიდა- მოცემულ შემთხვევაში, სასამართლოს საქმეში არსებული მტკიცებულებებით: დაზარალებულ მა----ა მო--–---–ის, მოწმე ვა-ო მდ-------ის, ბე-ა მდ-------ის, სვ----–--ა ოკ---–-–---–-ს გამოკითხვის ოქმებით, სსიპ ლევა- სამხარაულის სახე-–ობის სასამართლო ე-სპერტიზის ეროვნული ბიუროს 20-9 წლის 09 თე------–-ს სასამართლო-სამედიცი-ო ე-სპერტიზის №0-------- დასკვნით, ასევე ბრალდებულ დი------ი მდ-------ის აღიარებით ჩვენებით უტყუარად დადასტურებულად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ დი------ი მდ-------მა ჩაიდი-ა ძალადობა, კერძოდ: 20-9 წლის 8 თე-------–ს, დაახლოებით 22:00 საათზე დი------ი მდ-------მა ქ.დმ----ში ქაქუცა ჩო-–----–---–ის N1--ში მდებარე თავია-თ საცხოვრებე-–ი სახლის მეორე სართულზე არსებულ საძი-ებე-– ოთახში, თავია-თი არასრულწლოვა-ი შვილების ბე-ა და ვა-ო მდ-------ების თა-დასწრებით, არარეგისტრირებულ ქორწი-ებაში მყოფ მეუღლეს მა----ა მო--–---–ს, რომე-–თა- ერთადაც ეწევა ერთია- საოჯახო მეურნეობას, ეჭვია-ობის ნიადაგზე წარმოშობილი კონფლიქტის დროს, ჯერ მუშტი ორჯერ დაარტყა ტუჩის არეში, ხოლო შემდეგ ხე-–ი წაუჭირა ყე-–ში, თავი ჩაარტყა შუბლის არეში, მარცხენა ხე-–ი გადაუგრიხა, რის გამოც მა----ა მო--–---–მა ყვე-–ა შემთხვევაში გა-იცადა ფიზიკური ტკივილი.

3.11. მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში არსებული მასალებით, დადგენილია, რომ დაზარალებული მა----ა მო--–---–ი არის ბრალდებულ დი------ი მდ-------ის არარეგისტრირებული, ყოფილი მეუღლე, რომე-–თა- ერთადაც ეწეოდა საერთო საოჯახო მეურნეობას.

3.12. ამდენად, ბრალდებული დი------ი მდ-------ის და დაზარალებული მა----ა მო--–---–ი საქართვე-–ოს კა-ონმდებლობის შესაბამისად ითვლებია- ერთმა-ეთის ოჯახის წევრებად.

 

3.13. ყოვე-–ივე ზემოაღნიშნულიდა- გამომდი-არე, სასამართლოში წარმოდგენილი ერთმა-ეთთა- შეთა-ხმებული, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებულებების ერთობლიობით, სასამართლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ დი------ი მდ-------მა ჩაიდი-ა ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდე-სის 117-ე, 118-ე ა- 120-ე მუხლით გათვალისწი-ებული შედეგი. და-აშაული გათვალისწი-ებული საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სის 1261-ე მუხლის პირვე-–ი ნაწილით. ამასთა-, სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების ა-ალიზის საფუძვე-–ზე, მართლწი-ააღმდეგობის ა- ბრალის გამომრიცხვე-–ი გარემოებები არ დგი-დება.

 

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი და დამამძიმებე-–ი გარემოებები:

 

4.1 დი------ი მდ-------ის პასუხისმგებლობის დამამძიმებე-–ი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ი-ა-იებს მის მიმართ ბრალად წარდგენილი და-აშაულებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.

 

5. სასჯე-–ისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

5.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თა-ახმად, სასამართლოს გა-აჩენი უნდა იყოს სამართლია-ი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თა-ახმად, ,,სასამართლოს გა-აჩენი სამართლია-ია, თუ და-იშნული სასჯე-–ი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი და-აშაულის სიმძიმეს“. სასჯე-–ის სამართლია-ობის პრი-ციპს გა-ამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომე-–იც სასამართლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამართლია-ი სასჯე-–ი და პრიორიტეტს ა-იჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯე-–ის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნვე-–ყოფს სასჯე-–ის მიზნებს.

 

5.2. ამასთა-, სასჯე-–ის და-იშვნის დროს საქართვე-–ოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თა-ახმად, გათვალისწი-ებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი და დამამძიმებე-–ი გარემოებები, კერძოდ, და-აშაულის ჩადენის მოტივი და მიზა-ი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწი-ააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების გა-ხორციე-–ების სახე, ხერხი და მართლსაწი-ააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.

 

5.3. გა-აჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთა- მიმართებით სასამართლო გა-მარტავს, რომ სასჯე-–ის სამართლია-ობა სასამართლომ უნდა შეაფასოს ყოვე-– კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯე-–ის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპის გათვალისწი-ებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ი-დივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწი-ებით ყოვე-– კონკრეტულ შემთხვევაში და-იშნული სასჯე-–ი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თა-აზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი და-აშაულის სიმძიმესთა-.

 

5.4. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით სასჯე-–ის სახედ ითვალისწი-ებს, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ორასიდა- ოთხას საათამდე ა- თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთიდა- სამ წლამდე, იარაღთა- დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვას ა- უამისოდ.

 

5.5. დემოკრატიულ სახე-–მწიფოში სასჯე-–ის მიზა-ს ადამია-ის ფიზიკური ტა-ჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯე-–ი სამართლია-ობის აღდგენის, ახალი და-აშაულის თავიდა- აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯე-–ის სახით თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის გა-საკუთრებული საფრთხის შემცვე-–ი ქმედებებისთვის არის დადგენილი და ვი-აიდა- იგი წარმოადგენს ადამია-ის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ამა თუ იმ ქმედებისათვის სასჯე-–ის სახით თავისუფლების აღკვეთა გამოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებე-–ია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნე-–ი საფრთხეების, და-აშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწი-ებით. სასჯე-–ის სახით გამოყენებული თავისუფლების აღკვეთის ხა-გრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯე-–ის მიზნების მისაღწევად.

5.6. სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს ბრალდებულის კა-ონის შესაბამის ქცევას სასამართლოში საქმის გა-ხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილია გა-ზრახ ნაკლებად მძიმე და-აშაული, წარსულში არ არის ნასამართლევი, რისი გათვალისწი-ებითაც, სასჯე-–ის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპიდა- გამომდი-არე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასამართლო მიზა-შეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულის მიმართ იმგვარი სასჯე-–ის გამოყენებას, რითაც ერთი მხრივ, თავიდა- იქნება აცილებული ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნვე-–ყოფილი იქნება ბრალდებულის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, დამნაშავის რესოციალიზაცია. ასევე გასათვალისწი-ებე-–ია დაზარალებულის პოზიცია, რომე-–მაც წერილობით დააფიქსირა პოზიცია და გა-მარტა, რომ შეურიგდა დი------ი მდ-------ს და მის მიმართ პრეტენზია არ გააჩნია.

 

5.7. სასამართლო ითვალისწი-ებს დი------ი მდ-------ის კა-ონის შესაბამის და ეთიკურ ქცევას სასამართლო გა-ხილვის დროს და მიაჩნია, რომ სასჯე-–ის ი-დივიდუალიზაციის პრი-ციპიდა- გამომდი-არე, დი------ი მდ-------ს სასჯე-–ის სახედ და ზომად უნდა გა-ესაზღვროს საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მეორე ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით ნაწილით გათვალისწი-ებული სასჯე-–ი 1 წლით თავისუფლების აღკვეთა. როგორც პროპორციული ზემოქმედების ღონისძიება, რომე-–იც სრულად უზრუნვე-–ყოფს სასჯე-–ის მიზნებს - სამართლია-ობის აღდგენას, ახალი და-აშაულის თავიდა- აცილებას და ბრალდებულის რესოციალიზაციას.

 

5.8. საქართვე-–ოს სსკ-ის 63-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თა-ახმად, თუ მსჯავრდებულმა ჩაიდი-ა გა-ზრახი ნაკლებად მძიმე ა- გაუფრთხილებე-–ი და-აშაული და იგი აღიარებს და-აშაულს ა-/და თა-ამშრომლობს გამოძიებასთა-, სასამართლო უფლებამოსილია დაადგი-ოს, რომ და-იშნული სასჯე-–ი ჩაითვალოს პირობითად, თუ მსჯავრდებული წარსულში ნასამართლევი არ ყოფილა გა-საკუთრებით მძიმე ა- გა-ზრახი მძიმე და-აშაულის ჩადენისათვის. მოცემულ შემთხვევაში ვი-აიდა- დი------ი მდ-------მა ჩაიდი-ა ნაკლებად მძიმე და-აშაული, არ არის ნასამართლევი და აღიარებს ჩადენილ და-აშაულს, ასევე მისი პიროვნებისა და ჩადენილი ქმედების ხასიათის გათვალისწი-ებით, სასამართლოს მიაჩნია, რომ მას და-იშნული სასჯე-–ი უნდა ჩაეთვალოს პირობითად და სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძვე-–ზე დაუდგი-დეს გამოსაცდე-–ი ვადა. ამასთა-, სასამართლოს მიზა-შეწონილად მიაჩნია, რომ მსჯავრდებულის ყოფა-ქცევის ეფე-ტურად კონტროლის მიზნით, დი------ი მდ-------ს უნდა დაეკისროს სსკ-ის 65-ე მუხლით გათვალისწი-ებული მოვალეობა - პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბი-ადრობის ადგილი.

 

6. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

6.1. დი------ი მდ-------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

 

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამართლომ იხე-–მძღვა-ე-–ა საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდე-სის 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებითა და საქართვე-–ოს სსკ-ის 63-66-ე მუხლებთ

 

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

დი------ი მდ-------ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სის 1261-ე მუხლის მეორე ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალისწი-ებული და-აშაულის ჩადენისათვის და სასჯე-–ის სახედ და ზომად გა-ესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით, რაც საქართვე-–ოს სსკ-ის 63-ე მუხლის საფუძვე-–ზე ჩაეთვალოს პირობითად და საქართვე-–ოს სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძვე-–ზე, გამოსაცდე-– ვადად დაუდგი-დეს 1 (ერთი) წლი.

 

საქართვე-–ოს სსკ-ის 66-ე მუხლისა და ”არასაპატიმრო სასჯე-–თა აღსრულების წესისა და პრობაციის შესახებ” საქართვე-–ოს კა-ონის მე-5 მუხლის თა-ახმად, გა-აჩენის აღსრულებაზე კონტროლი დაევალოს არასაპატიმრო სასჯე-–თა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნული სააგენტოს პრობაციის ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებე-–ი ადგილის მიხედვით.

 

საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდე-სის 65-ე მუხლის თა-ახმად, გა-ემარტოს მსჯავრდებულს, რომ გამოსაცდე-–ი ვადის გა-მავლობაში, პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბი-ადრობის ადგილი.

 

დი------ი მდ-------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს.

 

დი------ი მდ-------ს სასჯე-–ის მოხდის ვადაში ჩაეთვალოს პატიმრობაში ყოფნის დრო 20-9 წლის 9 თე------–-და- 20-9 წლის 19 მა-----ს ჩათვლით.

გა-აჩენი კა-ონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთა-ავე.

 

გა-აჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდა- ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპე-–აციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში ბოლნისის რაიონული სასამართლოს მეშვეობით.

 

მოსამართლე ჯემალ კოპალია-ი