განაჩენი

საქმე # 160100119003200896

საქმე #1/333-19

გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი

საქართვე-–ოს სახე-–ით

29 ნოემბერი 2019 წე-–ი ქ.ბოლნისი

 

ბოლნისის რაიონული სასამართლო

მოსამართლე - ჯემალ კოპალიანი

სხდომის მდივანი - ცაცა ებრალიძე

 

ბრალდების მხარე:

პროკურორი - სა-–---ე ქე--–---–ი

 

დაცვის მხარე:

ბრალდებული - რა----ნ ალ---------ი (დაბადებული - 1----–-–------------–ს, საქართვე-–ოს მოქალაქე, პირადი #28---------, საშუალო განათლების მქონე, ნასამართლობის არ მქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებული და ფაქტობრივად მცხოვრები:მარნეული, სოფე-–ი ალგეთის მევენახეობის მეურნეობა

 

ადვოკატი - ლე-–ა გო---–---–ი

 

კვალიფიკაცია: საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით.

 

დისპოზიცია: ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი, ჩადენილი, არასრულწლოვანის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ;

 

თარჯიმანი - ნა--–ი იბრაგიმოვა

 

სხდომის სახე - ღია

აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:

 

1. სასამართლომ დაადგინა:

 

1.1. 2019 წლის 18 სექტემბერს დაახლოებით 08:00 საათზე, მარნეულის რაიონის სოფე-– ალგეთის მევენახეობის მეუნნეობაში მდებარე საცხოვრებე-– სახლში, მათი საერთო, არასრულწლოვანი შვილიშვილების ორ----ი და აი---ნ ალ---------ების თანდასწრებით, მუშტის სახის არეში, კერძოდ მარჯვენა თვალში დარტყმის გზით, ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფ მეუღლეს ზა----ა გა-------ას. მისი ძალადობრივი ქმედების შედეგად ზა----ა გა-------ამ განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

2. მტკიცებულებათა ერთობლიობა:

 

2.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ რა----ნ ალ---------ის მიერ 2019 წლის 18 სექტემბერს დაახლოებით 08:00 საათზე, მარნეულის რაიონის სოფე-– ალგეთის მევენახეობის მეუნნეობაში მდებარე საცხოვრებე-– სახლში, მათი საერთო, არასრულწლოვანი შვილიშვილების ორ----ი და აი---ნ ალ---------ების თანდასწრებით, მეუღლის-ზა----ა გა-------ას მიმართ განხორციე-–ებული ფიზიკური ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, ბრალდების მხარემ სასამართლოს წარმოუდგინა მტკიცებულებები: დაზარალებულ - ზა----ა გა-------ას, მოწმე აი---ნ ალ---------ის, ორ----ი ალ---------ის გამოკითხვის ოქმები, საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმი, ვიზუალური დათვალიერების ოქმი და ფოტოსურათები, ექსპერტიზის დასკვნა.

 

2.2. სასამართლო სხდომაზე მოწმის სახით დაკითხულმა დაზარალებულმა ზა----ა გა-------ამ განმარტა, რომ რა----ნ ალ---------ი არის მისი მეუღლე, რომე-–თან ერთადაც ცხოვრობს 17 წე-–ია და დაეწევა საერთო მეურნეობას, მათ ჰყავთ ორი არასრულწლოვანი შვილი ორ---- და აი---ნ ალ---------ები. 2019 წლის 18 სექტემბერს რა----ნ ალ---------ი მათ შვილს ორ---- ალ---------ს აგზავნიდა ბაბუასთან სიგარეტის მოსატანად რასაც იგი შეეწინააღმდეგა, აღნიშნულით განაწყენებულმა რა----ნ ალეკბეეროვმა მუშტი ჩაარტყა მას თვალის არეში, რის გამოც განიცადა ტკივილი, აღნიშნულ ფაქტს კი შეესწრნენ მათი არასრულწლოვანი შვილები. ზა----ა გა-------ას განმარტებით იგი შეურიგდა მის მეუღლეს, აპატია ჩადენილი ძალადობა და სასამართლოს სთხოვა მის მიმართ არასაპატიმრო სასჯე-–ის გამოყენებას.

 

2.3. სასამართლო სხდომაზე ბრალდებულმა რა----ნ ალ---------მა მისცა ჩვენება და განმარტა, რომ 2019 წლის 18 სექტემბერს დაახლოებით 08:00 საათზე, მარნეულის რაიონის სოფე-– ალგეთის მევენახეობის მეუნეობაში მდებარე მის საცხოვრებე-– სახლში, ბავშვის სიგარეტზე გაგზავნასთან დაკავშირებით წარმოშობილი უთანხმოების დროს, მათი საერთო, არასრულწლოვანი შვილიშვილების ორ----ი და აი---ნ ალ---------ების თანდასწრებით თვალის არეში მუშტი დაარტყა მეუღლეს ზა----ა გა-------ას, რასაც ძალიან ნანობს.

 

2.4. საქართვე-–ოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომე-–ზეც მხარეები შეთანხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ რა----ნ ალ---------ის სისხლის სამართლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები გარდა დაზარალებულ ზინიდა გა-------ას და ბრალდებულ რა----ნ ალ---------ის გამოკითხის ოქმებისა არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.

 

2.5. ლევან სამხარაულის სახე-–ობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 18 სექტემბრის N007401419 დასკვნის თანახმად პირადი გასინჯვის მონაცემებით 18.09.2019წ. ზა----ა გა-------ას აღენიშნება სისხლჩაქცევები მარჯვენა თვალბუდის ორივე ქუთუთოზე და ამავე თვალის სკლერაზე. დაზიანებები განვი---რებულია რაიმე მკვრივი-ბლაგვი საგნის მოქმედებით და მიეკუთვნება მსუბუქ ხარისხს ჯამრთე-–ობის მოუშლე-–ად. ხანდაზმულობით არ ეწინაარმდეგება წინასწარ ცნობებში მითითებულ თარიღს

 

2.6. სასამართლომ განიხილა რა წარდგენილი სისხლის სამართლის საქმის მასალები, მოისმინა ბრალდებულის აღიარებითი ჩვენება, გაანალიზა ისინი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებთან ერთობლიობაში. თითოეული მტკიცებულება შეაფასა სისხლის სამართლის საქმესთან მათი რე-–ევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეული ყვე-–ა მტკიცებულება ერთობლიობით - რა----ნ ალ---------ის დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმარისობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეული და მხარეთა მიერ უდავოდ ცნობილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რაც გამომდინარეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმარისია რა----ნ ალ---------ის დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გამამტყუნებე-–ი განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილი საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

2.7. ბრალდებულმა არსებით სხდომაზე დაკითხვისას და საბოლოო სიტყვაში განმარტა, რომ იგი სრულად ცნობს თავს დამნაშავედ და სასამართლოს სთხოვა მის მიმართ არასაპატიმრო სასჯე-–ის გამოყენება.

 

2.8. საქართვე-–ოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სამართლის საქმესთან მისი რე-–ევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გამამტყუნებე-–ი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთანხმებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასამართლოს მიერ გამამტყუნებე-–ი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათა ერთობლიობა, რომე-–იც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.

2.9. სასამართლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილია, ასევე ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ. აღნიშნულთან დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათა ევროპულმა სასამართლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/01,ECHR 30/11/2005) განმარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასამართლო ითვალისწინებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს მხოლოდ საკმარისად ძლიერი, ნათე-–ი და შეთანხმებული დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. დამატებით უნდა აღინიშნოს, რომ მხარეთა ქცევა მტკიცებულებათა მოპოვებისას შესაძლებე-–ია იყოს მხედვე-–ობაში მიღებული“.

2.10. სასამართლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/2016) განმარტა: მტკიცებულებათა შეფასებისას სასამართლო იყენებს ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“ მტკიცებულებით სტანდარტს, მაგრამ ამატებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს საკმარისად ძლიერი, აშკარა და ურთიერთშეთანხმებული დასკვნებიდან ან ანალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუარი პრეზუმფციების ერთობლიობიდან.

2.11. რაც შეეხება საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს მიერ განმარტებულია, რომ მტკიცებულებათა შეფასება, მათ შორის მათი რე-–ევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასამართლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასამართლო მიიჩნევს, რომ შიდასახე-–მწიფოებრივი სასამართლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასამართლოსთან შედარებით, რათა შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახე-–მწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათა ევროპული სასამართლოს 2010 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/2010, პუნქტი 32).

 

2.12. სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეულ და საქმეში არსებულ იმ მტკიცებულებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთან მათი რე-–ევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნე-–ოვნად დადასტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.

3. სამართლებრივი შეფასება:

 

3.1. სასამართლო განმარტავს, რომ განსახილვე-–ი დანაშაულისგან სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის (ოჯახის წევრის) ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთე-–ობა, ხოლო ჯანმრთე-–ობა, ისევე როგორც სიცოცხლის უფლება, ადამიანის ფუნდამენტური უფლებაა. იგი შეუფასებე-–ი სიკეთეა და მასზე მნიშვნე-–ოვანწილადაა დამოკიდებული ადამიანის სიცოცხლის ხანგრძლივობა, მისი გუნებაგანწყობილება, შრომისუნარიანობა, აქტიურობა და ა.შ. საქართვე-–ოში ადამიანის ჯანმრთე-–ობა დაცულია კონსტიტუციი--- და სხვა საკანონმდებლო აქტებით, მათ შორის ეს უფლება განმტკიცებულია საერთაშორისო მასშტაბით 1948 წე-–ს მიღებული ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო დეკლარაციის 25-ე მუხლით. აღნიშნული მუხლის მიხედვით, ,,ყვე-–ას უფლება აქვს მისი და მისი ოჯახის ჯანმრთე-–ობისა და კეთილდღეობის ადეკვატური სტანდარტით ცხოვრებისა”.

 

3.2. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, გამამტყუნებე-–ი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოვე-–გვარი ეჭვი, რომე-–იც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თავიდან აცილების საყოვე-–თაოდ აღიარებულ პრინციპს „in dubio pro reo“, რომლი---ც დაუშვებე-–ია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძვე-–ზე და სისხლისსამართლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნე-–ოვან გარანტიას წარმოადგენს.

 

3.3. საქართვე-–ოს სსსკ მე-13 მუხლის თანახმად, გამამტყუნებე-–ი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთან შეთანხმებულ, აშკარა და დამაჯერებე-– მტკიცებულებათა ერთობლიობას, რომე-–იც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.

 

3.4. სასამართლო განმარტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლით კრიმინალიზებულია ოჯახური ძალადობა - ოჯახის ერთი წევრის მიერ მეორის მიმართ ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი, დამცირება, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი ამ დანაშაულისგან სისხლისსამართლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ჯანმრთე-–ობა, ხოლო საქართვე-–ოს სსკ-ის მე-111 მუხლის შენიშვნის თანახმად, ამ კოდექსის (იგულისხმება საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსი) მიზნებისათვის ოჯახის წევრად ითვლება: დედა, მამა, პაპა, ბებია, მეუღლე, შვილი (გერი), ნაშვილები, მინდობით აღსაზრდე-–ი, მშვილებე-–ი, მშვილებლის მეუღლე, მინდობით აღმზრდე-–ი (დედობილი, მამობილი), შვილიშვილი, და, ძმა, მეუღლის მშობე-–ი, სიძე, რძალი, ყოფილი მეუღლე, არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფი პირი და მისი ოჯახის წევრი, მეურვე, მზრუნვე-–ი, მხარდამჭერი, აგრეთვე ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას.

 

3.6. სასამართლო აღნიშნავს, რომ განსახილვე-–ი დანაშაული გამოიხატება: ა) ძალადობაში; ოჯახში ძალადობა (სსკ-ს 1261 მუხლი) შედეგიანი დე-–იქტია და მისი შემადგენლობისთვის აუცილებე-–ია, რომ სუბიექტის ქმედებით დაზარალებულმა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა. ამასთან, ამ დროს მნიშვნე-–ოვანია დადგენილი იქნეს მიზეზობრივი კავშირი პირის ქმედებებასა და დამდგარ შედეგს შორის, ასევე ის გარემოებაც, რომ პირის მიერ განხორცილებულმა ქმედებამ არ უნდა გამოიწვიოს საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული მძიმე შედეგი.

 

3.7. ზემოაღნიშნული ნორმის შინაარსიდან გამომდინარე ნათე-–ია, რომ კანონმდებლის მიერ დაკონკრეტებულია ის აუცილებე-–ი პირობები, რომე-–თა უტყუარად დადგენის შემდეგ არის შესაძლებე-–ი რომ მოხდეს პირის მიერ ჩადენილი ქმედების მოცემული მუხლით დანაშაულად კვალიფიკაცია. კერძოდ, აუცილებე-–ია დადგენილი იქნეს: 1) სუბიექტთა წრე (დამნაშავე უნდა იყოს დაზარალებულის ოჯახის წევრი ან ნებისმიერი სხვა პირები, რომლებიც მუდმივად ეწევიან ან ეწეოდნენ ერთიან საოჯახო მეურნეობას, 2) დამნაშავის მიერ დაზარალებულის მიმართა განხორცილებული უნდა იქნეს აღნიშნული მუხლით გათვალისწინებული რომე-–იმე ქმედება (ძალადობა, სისტემატური შეურაცხყოფა, შანტაჟი ან დამცირება) და 3) აღნიშნული ქმედებას უნდა მოჰყვეს კონკრეტული შედეგი (ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა). ზემოაღნიშნული გარემოებები ასევე ცხადყოფს, რომ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლით ქმედების კვალიფიკაციისათვის მიყენებული დაზიანებების ხარისხთან ერთად გადამწყვეტი მნიშვნე-–ობა აქვს პირის მიერ გახორციე-–ებული ქმედებით დაზარალებულმა განიცადოს ფიზიკური ტკივილი ან ტანჯვა.

3.8. სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სისხლის სამართლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები გარდა დაზარალებუ ზა----ა გა-------ას და ბრალდებულ რა----ნ ალ---------ის გამოკითხვის ოქმებისა მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებულ იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე, თუმცა, სასამართლო აღნიშნავს, რომ მიუხედავად ბრალდების მხარის მტკიცებულებების გამოკვლევის გარეშე მიღებისა, ქმედების სამართლებრივი შეფასება - ბრალდებულის ქმედებისათვის სწორი კვალიფიკაციის მინიჭება სწორედ ამ (უდავო) მტკიცებულებებით დადგენილი ფაქტების შესაბამისად სასამართლოს ვალდებულებაა.

 

3.9. სასამართლო აღნიშნავს, რომ პირის ბრალდების დადგენილებაში რა----ნ ალ---------ის მიერ განხორციე-–ებული ქმედების დაკვალიფიცირება ძალადობად სამართლებრივად მართებულია, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, სასამართლოს საქმეში არსებული მტკიცებულებებით: დაზარალებულ - ზა----ა გა-------ას სასამარტლოში მიცემული ჩვენებით, მოწმეების აი---ნ ალ---------ის, ორ----ი ალ---------ის გამოკითხვის ოქმებით, საგამოძიებო ექსპერიმენტის ოქმით, ვიზუალური დათვალიერების ოქმით და ფოტოსურათებით, ექსპერტიზის დასკვნით, ასევე ბრალდებულ რა----ნ ალ---------ის ჩვენებით (აღიარებს ჩადენილ ქმედებას), უტყუარად დადასტურებულად მიაჩნია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ 2019 წლის 18 სექტემბერს დაახლოებით 08:00 საათზე, მარნეულის რაიონის სოფე-– ალგეთის მევენახეობის მეუნნეობაში მდებარე საცხოვრებე-– სახლში, მათი საერთო, არასრულწლოვანი შვილიშვილების ორ----ი და აი---ნ ალ---------ების თანდასწრებით, მუშტის სახის არეში, კერძოდ მარჯვენა თვალში დარტყმის გზით, ფიზიკური შეურაცხყოფა მიაყენა არარეგისტრირებულ ქორწინებაში მყოფ მეუღლეს ზა----ა გა-------ას. მისი ძალადობრივი ქმედების შედეგად ზა----ა გა-------ამ განიცადა ფიზიკური ტკივილი.

 

3.10. მოცემულ შემთხვევაში, საქმეში არსებული მასალებით, დადგენილია, რომ ბრალდებული რა----ნ ალ---------ი არის დაზარალებულ ზა----ა გა-------ას არარეგისტრირებული მეუღლე.

3.11. ამდენად, ბრალდებული რა----ნ ალ---------ი და დაზარალებული ზა----ა გა-------ა საქართვე-–ოს კანონმდებლობის შესაბამისად ითვლებიან ერთმანეთის ოჯახის წევრებად.

 

3.12. ყოვე-–ივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, სასამართლოში წარმოდგენილი ერთმანეთთან შეთანხმებული, ეჭვის გამომრიცხავი მტკიცებულებების ერთობლიობით, სასამართლოს დადასტურებულად მიაჩნია, რომ რა----ნ ალ---------მა ჩაიდინა ოჯახის ერთი წევრის მიერ ოჯახის სხვა წევრის მიმართ ძალადობა, რამაც გამოიწვია ფიზიკური ტკივილი და რასაც არ მოჰყოლია ამ კოდექსის 117-ე, 118-ე ან 120-ე მუხლით გათვალისწინებული შედეგი. ჩადენილი არასრულწლოვანის თანდასწრებით მისივე ოჯახის წევრის მიმართ; დანაშაული გათვალისწინებული საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტით. ამასთან, სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული მტკიცებულებების ანალიზის საფუძვე-–ზე, მართლწინააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხვე-–ი გარემოებები არ დგინდება.

 

4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი და დამამძიმებე-–ი გარემოებები:

 

4.1 რა----ნ ალ---------ისპასუხისმგებლობის დამამძიმებე-–ი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ინანიებს მის მიმართ ბრალად წარდგენილი დანაშაულებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.

 

5. სასჯე-–ისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:

 

5.1. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სასამართლოს განაჩენი უნდა იყოს სამართლიანი. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, ‘’სასამართლოს განაჩენი სამართლიანია, თუ დანიშნული სასჯე-–ი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯე-–ის სამართლიანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომე-–იც სასამართლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სამართლიანი სასჯე-–ი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯე-–ის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნვე-–ყოფს სასჯე-–ის მიზნებს.

 

5.2. ამასთან, სასჯე-–ის დანიშვნის დროს საქართვე-–ოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებე-–ი და დამამძიმებე-–ი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათა დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციე-–ების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფაქცევა ქმედების შემდეგ.

 

5.3. განაჩენის 5.1. და 5.2. პუნქტებთან მიმართებით სასამართლო განმარტავს, რომ სასჯე-–ის სამართლიანობა სასამართლომ უნდა შეაფასოს ყოვე-– კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯე-–ის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თავისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწინებით ყოვე-– კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯე-–ი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თანაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან. სასამართლო სასჯე-–ის დანიშვნის დროს ითვალისწინებს: რა----ნ ალ---------ის მიერ ჩადენილი ქმედების საშიშროებასა და ხასიათს ქმედების განხორციე-–ების სახესა და ხერხს, მის ქმედებაში გამოვლენილ მართლსაწინააღმდეგო ნებას, მის პირად და ეკონომიკურ პირობებს დანაშაულის ჩადენის მოტივს/მიზანს და მიაჩნია, რომ სასჯე-–ის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, რა----ნ ალ---------ს სასჯე-–ად უნდა განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა. ამასთან, სასამართლო განსაკუთრებულ ყურადღებას მიაქცევს საქართვე-–ოში ოჯახური ძალადობის გახშირებულ შემთხვევებზე, რაც სერიოზული სოციალური პრობლემაა და მოძალადისათვის ადეკვატური სასჯე-–ის განსაზღვრის მიზანი არის ამ პრობლემის აღმოფხვრის გზა, ოჯახში ძალადობის მსხვერპლის დაცვა მოძალადისაგან და როგორც ბრალდებულზე, ისე სხვა პირებზე ზემოქმედებაც, რათა ისინი განიმსჭვალონ მართლწესრიგის დაცვისა და კანონის წინაშე პასუხისმგებლობის გრძნობით.

 

5.4. სასამართლო აღნიშნავს, რომ საქართვე-–ოს სსკ-ის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილს ,,ბ" ქვეპუნქტი სასჯე-–ის სახით ითვალისწინებს, საზოგადოებისათვის სასარგებლო შრომას ვადით ორასიდან ოთხას საათამდე ან თავისუფლების აღკვეთას ვადით ერთიდან სამ წლამდე, იარაღთან დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.

 

5.5. დემოკრატიულ სახე-–მწიფოში სასჯე-–ის მიზანს ადამიანის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯე-–ი სამართლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯე-–ის სახით თავისუფლების აღკვეთა საზოგადოებისთვის განსაკუთრებული საფრთხის შემცვე-–ი ქმედებებისთვის არის დადგენილი და ვინაიდან იგი წარმოადგენს ადამიანის თავისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ამა თუ იმ ქმედებისათვის სასჯე-–ის სახით თავისუფლების აღკვეთა გამოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებე-–ია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნე-–ი საფრთხეების, დანაშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით. სასჯე-–ის სახით გამოყენებული თავისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯე-–ის მიზნების მისაღწევად.

5.6. გარდა ზემოაღნიშნულისა, სასამართლო რა----ნ ალ---------ის მიმართ სასჯე-–ის განსაზღვრისას ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზეც, რომ მართალია ბრალდებულს დაზარალებული შეურიგდა. სასამართლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულის მიმართ იმგვარი სასჯე-–ის გამოყენებას, რი---ც თავიდან იქნება აცილებული ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნვე-–ყოფილი იქნება ბრალდებულის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილება და დამნაშავის რესოციალიზაცია. ზემოაღნიშნულ გარემოებათა გათვალისწინებით სასამართლოს მიაჩნია, რომ დანიშნული სასჯე-–ი - თავისუფლების აღკვეთა - არის თანაზომიერი და პროპორციული ბრალდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთან, რაც ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმის და მისი საზოგადოებრივი საშიშროების გათვალისწინებით, სრულად შეესაბამება სამართლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თავიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის ინტერესს.

საქართვე-–ოს სსკ-ის 63-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, თუ მსჯავრდებულმა ჩაიდინა განზრახი ნაკლებად მძიმე ან გაუფრთხილებე-–ი დანაშაული და იგი აღიარებს დანაშაულს ან/და თანამშრომლობს გამოძიებასთან, სასამართლო უფლებამოსილია დაადგინოს, რომ დანიშნული სასჯე-–ი ჩაითვალოს პირობი---დ, თუ მსჯავრდებული წარსულში ნასამართლევი არ ყოფილა განსაკუთრებით მძიმე ან განზრახი მძიმე დანაშაულის ჩადენისათვის. მოცემულ შემთხვევაში ვინაიდან რა----ნ ალ---------მა ჩაიდინა ნაკლებად მძიმე დანაშაული, არ არის ნასამართლევი და აღიარებს ჩადენილ დანაშაულს, ასევე მისი პიროვნებისა და ჩადენილი ქმედების ხასიათის გათვალისწინებით, სასამართლოს მიაჩნია, რომ მას დანიშნული სასჯე-–ი უნდა ჩაეთვალოს პირობი---დ და სსკ-ის 64-ე მუხლის საფუძვე-–ზე დაუდგინდეს გამოსაცდე-–ი ვადა. ამასთან, სასამართლოს მიზანშეწონილად მიაჩნია, რომ მსჯავრდებულის ყოფა-ქცევის ეფექტურად კონტროლის მიზნით, რა----ნ ალ---------ს უნდა დაეკისროს სსკ-ის 65-ე მუხლით გათვალისწინებული მოვალეობა - პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

8. აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:

 

8.1. რა----ნ ალ---------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება -პატიმრობა გაუქმდეს.

სარეზოლუციო ნაწილი:

 

სასამართლომ იხე-–მძღვანე-–ა საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-ე-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებით,დ ა ა დ გ ი ნ ა:

 

რა----ნ ალ---------ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 1261-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ბ" ქვეპუნქტით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის სასჯე-–ის სახედ და ზომად, განესაზღვროს თავისუფლების აღკვეთა 1 (ერთი) წლის ვადით;

 

საქართვე-–ოს სსკ-ის 63-ე მუხლის თანახმად აღნიშნული სასჯე-–ი ჩაეთვალოს პირობით, ხოლო საქართვე-–ოს სსკ-ის 64-ე მუხლის თანახმად გამოსაცდე-– ვადად დაუდგინდეს 1 (ერთი) წე-–ი.

 

საქართვე-–ოს სსკ-ის 66-ე მუხლისა და ”არასაპატიმრო სასჯე-–თა აღსრულების წესისა და პრობაციის შესახებ” საქართვე-–ოს კანონის მე-5 მუხლის თანახმად, განაჩენის აღსრულებაზე კონტროლი დაევალოს არასაპატიმრო სასჯე-–თა აღსრულებისა და პრობაციის ეროვნული სააგენტოს პრობაციის ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებე-–ი ადგილის მიხედვით.

 

საქართვე-–ოს სისხლის სამართლის კოდექსის 65-ე მუხლის თანახმად, განემარტოს მსჯავრდებულს, რომ გამოსაცდე-–ი ვადის განმავლობაში, პრობაციის ბიუროს ნებართვის გარეშე არ შეიცვალოს მუდმივი ბინადრობის ადგილი.

 

მსჯავრდებულ რა----ნ ალ---------ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება -პატიმრობა გაუქმდეს და იგი დაუყოვნებლივ განთავისუფლდეს სასამართლო სხდომათა დარბაზიდან.

 

რა----ნ ალ---------ს სასჯე-–ის მოხდის საერთო ვადაში ჩაეთვალოს პატიმრობაში ყოფნის დრო 2019 წლის 18 სექტემბრიდან 2019 წლის 29 ნოემბრის ჩათვლით.

 

განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთანავე.

 

განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპე-–აციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატაში ბოლნისის რაიონული სასამართლოს მეშვეობით.

 

მოსამართლე: ჯემალ კოპალიანი