განაჩენი
გამოყენებული ნორმები
გადაწყვეტილების ტექსტი
საქმე # 160100119003317223
საქმე #1/407-19
გ ა ნ ა ჩ ე ნ ი
საქართველოს სახელით
22 იანვარი 2020 წელი ქ.ბოლნისი
ბოლნისის რაიონული სასა--რთლო
მოსა--რთლე - ჯემალ კოპალიანი
სხდომის მდივანი - ცაცა ებრალიძე
ბრალდების მხარე:
პროკურორი - გი-----ი მე------ე
დაცვის მხარე:
ბრალდებული - ქა--ლ ზე----–---ი (დაბადებული - 1----–-–---------–--ი, საქართველოს მოქალაქე, პირადი #2----------, საშუალო განათლების მქონე, ნასა--რთლობის არმქონე, დაოჯახებული, რეგისტრირებულიმარნეული, სოფელი ბეგლიარ.
ადვოკატი - სო----ო ფც----–--ე
კვალიფიკაცია: საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 120-ე მუხლის პირველი ნაწილით.
დისპოზიცია: ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანება, რა--ც მისი ხანმოკლე მოშლა გამოიწვია
თ-რჯიმანი - ნა--–ი იბ---------ა
სხდომის სახე - ღია
აღწერილობით-სამოტივაციო ნაწილი:
1. სასა--რთლომ დაადგინა:
1.1. 2019 წლის 01 ნოემბერს დაახლოებით 08:50 საათზე მარნეულის რაიონის სოფელ ბეგლიარში, მეჩეთის მიმდებარე ტერიტორიაზე გე----რ გა------ს შელაპარაკება მოუვიდა ქა--ლ ზე-----–---თ-ნ, რა დროსაც ქა--ლ ზე----–---მა მის ხელთ არსებული დანა სხეულის არეში დაარტყა გე----რ გა------ს. დანის დარტყმის შედეგად გე----რ გა------მა მიიღო სხეულის მსუბუქი ხარისხის დაზიანება ჯანმრთელობის მოშლით, ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლის გამო.
2. მტკიცებულებათ- ერთობლიობა:
2.1. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ ბრალდების მხარემ ქა--ლ ზე----–---ის მიერ 2019 წლის 1 ნოემბერს, დაახლოებით 08:50 საათზე, მარნეულის რაიონის სოფელ ბეგლიარში, მეჩეთის მიმდებარე ტერიტორიაზე გე----რ გა------ის მიმართ განხორციელებული ძალადობის ფაქტის დასადასტურებლად, სასა--რთლოს წარმოუდგინა მტკიცებულებები: დაზარალებულ - გე----რ გა------ის, მოწმეების შა-–-ა სო----------ს, ოთ-რ ქე---ის გამოკითხვის ოქმები, ქა--ლ ზე----–---ის გამოკითხვის ოქმი (აღიარებს ჩადენილ ქმედებას) შემთხვევის ადგილის დათვალიერევის ოქმი და ფოტოილუსტრაცია, ექსპერტიზის დასკვნა.
2.2. საქართველოს სსსკ-ის 73-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თ-ნახმად, ,,გამოკვლევის გარეშე მტკიცებულებად მიიღება ნებისმიერი სხვა გარემოება თუ ფაქტი, რომელზეც მხარეები შეთ-ნხმდებიან”. მოცემულ შემთხვევაში ბრალდებულ ქა--ლ ზე----–---ის სისხლის სა--რთლის საქმეზე არსებული ბრალდების მხარის მტკიცებულებები არსებით სხდომაზე მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, რის გამოც ისინი მიღებული იქნა მტკიცებულებად გამოკვლევის გარეშე.
2.3. სასა--რთლომ განიხილა რა წარდგენილი სისხლის სა--რთლის საქმის მასალები, ბრალდებულის აღიარებითი ჩვენება, გაანალიზა ისინი საქმეზე შეკრებილ მტკიცებულებებთ-ნ ერთობლიობაში. თითოეული მტკიცებულება შეაფასა სისხლის სა--რთლის საქმესთ-ნ მათი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით. საქმეზე გამოკვლეული ყველა მტკიცებულება ერთობლიობით - ქა--ლ ზე----–---ის დამნაშავედ ცნობის შესახებ დასკვნისათვის საკმარისობის თვალსაზრისით, მიაჩნია, რომ სასა--რთლო სხდომაზე გამოკვლეული და მხარეთ- მიერ უდავოდ ცნობილი მტკიცებულებების ერთობლიობით, გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთ-ნხმებულ მტკიცებულებათ- ერთობლიობა, რაც გამომდინარეობს საქმის ფაქტობრივი გარემოებების გაანალიზებისა და ურთიერთშეჯერების შედეგად, საკმარისია ქა--ლბ ზე----–---ის დამნაშავედ ცნობისა და მის მიმართ გა--მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის, შესაბამისად, იგი დამნაშავედ უნდა იქნეს ცნობილი საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 120-ე მუხლის პირველი ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათ- გამო:
2.4. ბრალდებულმა საბოლოო სიტყვაშიც განმარტა, რომ იგი სრულად ცნობს თ-ვს დამნაშავედ და სასა--რთლოს სთხოვა მის მიმართ არასაპატიმრო სასჯელის გამოყენება.
2.5. საქართველოს სსსკ-ის 82-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თ-ნახმად, ,,მტკიცებულება უნდა შეფასდეს სისხლის სა--რთლის საქმესთ-ნ მისი რელევანტურობის, დასაშვებობისა და უტყუარობის თვალსაზრისით“. ა--ვე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, ,,გა--მტყუნებელი განაჩენით პირის დამნაშავედ ცნობისათვის საჭიროა გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთ-ნხმებულ მტკიცებულებათ- ერთობლიობა“. მტკიცებულებითი სტანდარტი - ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“, სსსკ-ის მე-3 მუხლის მე-13 ნაწილის შესაბამისად, განიმარტება, როგორც სასა--რთლოს მიერ გა--მტყუნებელი განაჩენის გამოტანისათვის საჭირო მტკიცებულებათ- ერთობლიობა, რომელიც ობიექტურ პირს დაარწმუნებდა პირის ბრალეულობაში.
2.6. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ გონივრულ ეჭვს მიღმა მტკიცების სტანდარტი დადგენილია, ასევე ადამიანის უფლებათ- ევროპული სასა--რთლოს მიერ. აღნიშნულთ-ნ დაკავშირებით, ადამიანის უფლებათ- ევროპულმა სასა--რთლომ საქმეში Taniş and Others v. Turkey (no. 65899/01,ECHR 30/11/2005) განმარტა შემდეგი: „წერილობითი და ზეპირი მტკიცებულებების შეფასებისას სასა--რთლო ითვალისწინებს უკვე დადგენილ სტანდარტს - გონივრულ ეჭვს მიღმა. მსგავსი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს მხოლოდ საკმარისად ძლიერი, ნათელი და შეთ-ნხმებული დასკვნებიდან, ან მსგავსი უდავო ფაქტების ვარაუდიდან. და--ტებით უნდა აღინიშნოს, რომ მხარეთ- ქცევა მტკიცებულებათ- მოპოვებისას შესაძლებელია იყოს მხედველობაში მიღებული“.
2.7. სასა--რთლომ ასევე საქმეში: Shlychkov v. Russia, (no.40852/05 , § 56, ECHR 09/02/2016) განმარტა: მტკიცებულებათ- შეფასებისას სასა--რთლო იყენებს ,,გონივრულ ეჭვს მიღმა“ მტკიცებულებით სტანდარტს, მაგრამ ა--ტებს, რომ ასეთი მტკიცება შეიძლება გამომდინარეობდეს საკმარისად ძლიერი, აშკარა და ურთიერთშეთ-ნხმებული დასკვნებიდან ან ანალოგიური ფაქტის შესახებ უტყუარი პრეზუმფციების ერთობლიობიდან.
2.8. რაც შეეხება საქმეში არსებული მტკიცებულებების შეფასებას, ადამიანის უფლებათ- ევროპული სასა--რთლოს მიერ განმარტებულია, რომ მტკიცებულებათ- შეფასება, მათ შორის მათი რელევანტურობის განსაზღვრა არის ეროვნული სასა--რთლოების პრეროგატივა (იხ. ადამიანის უფლებათ- ევროპული სასა--რთლოს 1988 წლის 6 დეკემბრის გადაწყვეტილება საქმეზე Barberà, Messegué, Jabardo v. Spain, no. 10590/93, 06/12/1988, პუნქტი 68). ევროპული სასა--რთლო მიიჩნევს, რომ შიდასახელმწიფოებრივი სასა--რთლო უკეთეს პოზიციაშია, ევროპულ სასა--რთლოსთ-ნ შედარებით, რათ- შეაფასოს მტკიცებულება, დაადგინოს ფაქტები და განმარტოს შიდასახელმწიფოებრივი კანონმდებლობა (იხ. ადამიანის უფლებათ- ევროპული სასა--რთლოს 2010 წლის 8 აპრილის გადაწყვეტილება საქმეზე Bulychevy v. Russia, no. 24086/04 , 04/10/2010, პუნქტი 32).
2.9. სასა--რთლო სხდომაზე გამოკვლეულ და საქმეში არსებულ იმ მტკიცებულებებს რომლებიც მხარეებს სადავოდ არ გაუხდიათ, აფასებს საქმესთ-ნ მათი რელევანტურობის, უტყუარობის, საკმარისობის თვალსაზრისით და ერთმნიშვნელოვნად დადასტურებულად მიაჩნია განაჩენის 1.1. პუნქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებები.
3. სა--რთლებრივი შეფასება:
3.1. სასა--რთლო განმარტავს, რომ კანონმდებლის მიერ საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით კრიმინალიზებულია ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანება, რა--ც მისი ხანმოკლე მოშლა ან საერთო შრომისუნარიანობის უმნიშვნელო ან არამყარი დაკარგვა გამოიწვია. აღნიშნული მუხლით გათვალისწინებული სისხლისსა--რთლებრივი დაცვის ობიექტია ადამიანის ჯანმრთელობა. ქმედების ამ დანაშაულად დაკვალიფიცირებისათვის განმსაზღვრელია, რომ დანაშაულის სუბიექტმა დაზარალებულს განზრახ მიაყენოს ჯანმრთელობის მსუბუქი დაზიანება, რა--ც თ-ვის მხრივ უნდა გამოიწვიოს: ა) ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლა; ბ) საერთო შრომისუნარიანობის უმნიშვნელო ან არამყარი დაკარგვა. ერთ-ერთი ამ გარემოების სავალდებულოდ არსებობის გარეშე სუბიექტის მიერ განხორციელებული ქმედება სსკ-ის 120-ე მუხლით ვერ დაკვალიფიცირდება. ა--სთ-ნ, სავალდებულოდ უნდა დადგინდეს მიზეზობრივი კავშირი სუბიექტის ქმედებასა და დამდგარ შედეგს შორის.
3.2.ლევან სამხარაულის სახელობის სასა--რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 19 ნოემბრის N008396219 დასკვნის თ-ნახმად წარმოდგენილი სამედიცინო საბუთების მონაცემებით გე----რ გა------ი 01.11.2019 წელს მიღებულ ტრავმასთ-ნ დაკავშირებით სტაციონარულად მკურნალობდა 01.11.2019 წელს და დაუდგინდა ჭრილობები მარცხენა ბარძაქყის შუა მესამედში და გულმკერდის უკანა ზედაპირზე, ბეჭის ძვლის კუთხეში (მხარე მითითებული არ არის). დაზიანებები განვით-რებულია რაიმე ბასრი კიდის მქონე საგნის მოქმედებით, როგორც ცალ ცალკე, ისე ერთ-დ აღებული მიეკუთვნება მსუბუქ ხარისხს ჯანმრთელობის მოშლით, ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლის გამო. ხანდაზმულობით არ ეწინააღმდეგება წინასწარ ცნობებში მითითებულ თ-რიღს.
3.3. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ განაჩენის 2.1. პუნქტში მითითებული მტკიცებულებებით უტყუარად დადგენილია ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ ქა--ლ ზე----–---მა დანის გამოყენებით გე----რ გა------ს მარცხენა ბარძაყის შუა მესამედში და გულმკერდის უკანა ზედაპირზე, ბეჭის ძვლის კუთხეში რომლებიც სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასა--რთლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნის თ-ნახმად, მიეკუთვნება დაზიანებათ- მსუბუქ ხარისხს, ჯანმრთელობის ხანმოკლე მოშლით.
3.4. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ ქა--ლ ზე----–---ის ქმედებები მიზეზობრივ კავშირშია დამდგარ შედეგთ-ნ - გე----რ გა------ის ჯანმრთელობის მსუბუქ დაზიანებებთ-ნ, ხოლო საქმეში არსებული მტკიცებულებების ანალიზის საფუძველზე, მართლწინააღმდეგობის ან ბრალის გამომრიცხველი გარემოებები არ დგინდება.
3.5. ამდენად, ბრალდების მხარის მიერ წარმოდგენილ გონივრულ ეჭვს მიღმა არსებულ შეთ-ნხმებულ მტკიცებულებებათ- ერთობლიობის საფუძველზე სასა--რთლოს დადგენილად მიაჩნია, რომ ქა--ლ ზე----–---მა ჩაიდინა საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაული - ჯანმრთელობის განზრახ მსუბუქი დაზიანება, რა--ც მისი ხანმოკლე მოშლა გამოიწვია, რომელთ-თვისაც იგი ცნობილ უნდა იქნეს დამნაშავედ.
3.6. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს კონსტიტუციის მე-40 მუხლის მე-3 პუნქტის თ-ნახმად, გა--მტყუნებელი განაჩენი უნდა ემყარებოდეს მხოლოდ უტყუარ მტკიცებულებებს. ყოველგვარი ეჭვი, რომელიც ვერ დადასტურდება კანონით დადგენილი წესით, უნდა გადაწყდეს ბრალდებულის სასარგებლოდ. ეს კონსტიტუციური დებულება განამტკიცებს უდანაშაულო პირის მსჯავრდების თ-ვიდან აცილების საყოველთ-ოდ აღიარებულ პრინციპს „in dubio pro reo“, რომლით-ც დაუშვებელია პირის მსჯავრდება საეჭვო ხასიათის ბრალდებების საფუძველზე და სისხლისსა--რთლებრივი დევნის პროცესში ადამიანის უფლებების დაცვის მნიშვნელოვან გარანტიას წარმოადგენს.
3.7. საქართველოს სსსკ მე-13 მუხლის თ-ნახმად, გა--მტყუნებელი განაჩენი უნდა ეფუძნებოდეს მხოლოდ ერთმანეთთ-ნ შეთ-ნხმებულ, აშკარა და და--ჯერებელ მტკიცებულებათ- ერთობლიობას, რომელიც გონივრულ ეჭვს მიღმა ადასტურებს პირის ბრალეულობას.
4. პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და და--მძიმებელი გარემოებები:
4.1 ქა--ლ ზე----–---ის პასუხისმგებლობის და--მძიმებელი გარემოება სს საქმეში არ მოიპოვება, ხოლო პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი გარემოებაა ის, რომ აღიარებს და ინანიებს მის მიმართ ბრალად წარდგენილი დანაშაულებრივი ქმედებების ჩადენის ფაქტს.
5. სასჯელისა და სხვა ღონისძიების გამოყენების დასაბუთება:
5.1. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსსკ-ის 259-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თ-ნახმად, სასა--რთლოს განაჩენი უნდა იყოს სა--რთლიანი. ა--ვე მუხლის მე-4 ნაწილის თ-ნახმად, ,,სასა--რთლოს განაჩენი სა--რთლიანია, თუ დანიშნული სასჯელი შეესაბამება მსჯავრდებულის პიროვნებასა და მის მიერ ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმეს“. სასჯელის სა--რთლიანობის პრინციპს განამტკიცებს ასევე, სსკ-ის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილიც, რომელიც სასა--რთლოს ავალდებულებს დამნაშავეს დაუნიშნოს სა--რთლიანი სასჯელი და პრიორიტეტს ანიჭებს ნაკლებად მკაცრი სახის სასჯელის გამოყენებას, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი ვერ უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს.
5.2. ა--სთ-ნ, სასჯელის დანიშვნის დროს საქართველოს სსკ-ის 53-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თ-ნახმად, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს ბრალდებულის პასუხისმგებლობის შემამსუბუქებელი და და--მძიმებელი გარემოებები, კერძოდ, დანაშაულის ჩადენის მოტივი და მიზანი, ქმედებაში გამოვლენილი მართლსაწინააღმდეგო ნება, მოვალეობათ- დარღვევის ხასიათი და ზომა, ქმედების განხორციელების სახე, ხერხი და მართლსაწინააღმდეგო შედეგი, დამნაშავის წარსული ცხოვრება, პირადი და ეკონომიკური პირობები, ყოფა-ქცევა ქმედების შემდეგ.
5.3. განაჩენის 4.1. და 4.2. პუნქტებთ-ნ მიმართებით სასა--რთლო განმარტავს, რომ სასჯელის სა--რთლიანობა სასა--რთლომ უნდა შეაფასოს ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპის გათვალისწინებით. თითოეული ჩადენილი ქმედება და მისი ჩამდენი პირი თ-ვისი ინდივიდუალობით გამოირჩევა, შესაბამისად, სწორედ ამ გარემოების გათვალისწინებით ყოველ კონკრეტულ შემთხვევაში დანიშნული სასჯელი უნდა იყოს მკაცრად პერსონალური, თ-ნაზომიერი და პროპორციული მსჯავრდებულის პიროვნებასა და ჩადენილი დანაშაულის სიმძიმესთ-ნ.
5.4. სასა--რთლო აღნიშნავს, რომ საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლის პირველი ნაწილი სასჯელის სახით ითვალისწინებს, ჯარიმას ან გა--სწორებელ სამუშაოს ვადით ექვს თვემდე ან შინაპატიმრობით ვადით ექვსი თვიდან ორ წლამდე ანდა თ-ვისუფლების აღკვეთით ვადით სამ წლამდე, იარაღთ-ნ დაკავშირებული უფლებების შეზღუდვით ან უამისოდ.
5.5. დემოკრატიულ სახელმწიფოში სასჯელის მიზანს ადამიანის ფიზიკური ტანჯვა და პირადი დასჯა არ წარმოადგენს. სასჯელი სა--რთლიანობის აღდგენის, ახალი დანაშაულის თ-ვიდან აცილებისა და დამნაშავის რესოციალიზაციის მიზნებს ემსახურება. სასჯელის სახით თ-ვისუფლების აღკვეთ- საზოგადოებისთვის განსაკუთრებული საფრთხის შემცველი ქმედებებისთვის არის დადგენილი და ვინაიდან იგი წარმოადგენს ადამიანის თ-ვისუფლების შეზღუდვის უმკაცრეს ფორმას, ა-- თუ იმ ქმედებისათვის სასჯელის სახით თ-ვისუფლების აღკვეთ- გამოყენებულ უნდა იქნეს მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც ეს აუცილებელია ქმედების სიმძიმის, მოსალოდნელი საფრთხეების, დანაშაულის ჩადენის კონკრეტული გარემოებების, დამნაშავის პიროვნებისა და სხვა ფაქტორების გათვალისწინებით. სასჯელის სახით გამოყენებული თ-ვისუფლების აღკვეთის ხანგრძლივობა უნდა წარმოადგენდეს ქმედების შესაბამის, რეალურ და პროპორციულ საშუალებას სასჯელის მიზნების მისაღწევად.
5.6. სასა--რთლო ყურადღებას ა--ხვილებს ბრალდებულის კანონის შესაბამის ქცევას სასა--რთლოში საქმის განხილვისას და ასევე იმას, რომ ჩადენილია განზრახ ნაკლებად მძიმე დანაშაული, წარსულში არ არის ნასა--რთლევი, რისი გათვალისწინებით-ც, სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, შემდგომი პრევენციის მიზნით, სასა--რთლო მიზანშეწონილად მიიჩნევს ბრალდებულის მიმართ იმგვარი სასჯელის გამოყენებას, რით-ც ერთი მხრივ, თ-ვიდან იქნება აცილებული ძალადობის შემდგომი ფაქტები და უზრუნველყოფილი იქნება ბრალდებულის შემდგომი ნორმალური ქცევა, ხოლო მეორე მხრივ, დამნაშავის რესოციალიზაცია.
5.7. სასა--რთლოს ითვალისწინებს იმ გარემოებებს, რომ ბრალდებული და დაზარალებული დღეისათვის შერიგებულნი არიან, ბრალდებულს ყავს არასრულწლოვანი შვილები, არის ოჯახში ერთ-დ ერთი მარჩენალი და მიაჩნია, რომ სასჯელის ინდივიდუალიზაციის პრინციპიდან გამომდინარე, ქა--ლ ზე----–---ს სასჯელის სახედ და ზომად უნდა განესაზღვროს საქართველოს სსკ-ის 120-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სასჯელი ჯარიმ, როგორც პროპორციული ზემოქმედების ღონისძიება, რომელიც სრულად უზრუნველყოფს სასჯელის მიზნებს - სა--რთლიანობის აღდგენას, ახალი დანაშაულის თ-ვიდან აცილებას და ბრალდებულის რესოციალიზაციას.
6. ნივთმტკიცების, აღკვეთის ღონისძიების საკითხის გადაწყვეტა:
6.1. ქა--ლ ზე----–---ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს. გირაოს თ-ნხა განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტანს.
6.2. საქართველოს სისხლის სა--რთლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თ-ნახმად, საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, საქმეზე არსებული ნივთიერი მტკიცებულება:პლასტმასის და ლითონის დეტალები განადგურდეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
სარეზოლუციო ნაწილი:
სასა--რთლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სისხლის სა--რთლის საპროცესო კოდექსის 258-ე-260-ე, 268-ე-269-ე, 271-274-ე, 277-ე-279-ე, 292-293-ე მუხლებით- და საქართველოს სსკ- 42-ე, 62-ე მუხლებით
დ ა ა დ გ ი ნ ა:
ქა--ლ ზე----–---ი ცნობილ იქნეს დამნაშავედ საქართველოს სისხლის სა--რთლის კოდექსის 120-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის და სასჯელის სახედ და ზომად განესაზღვროს ჯარიმა 5300 (ხუთი ათ-ს სა--სი) ლარის ოდენობით.
საქართველოს სსკ-ის 62-ე მუხლის მე-5 ნაწილის შესაბამისად, ქა--ლ ზე----–---ს (პატიმრობაში ყოფნის პერიოდის გათვალისწინებით 2019 წლის 1 ნოემბრიდან 2019 წლის 4 ნოემბრის ჩათვლიათ) შეუმსუბიქდეს სასჯელი და საბოლოოდ განესაზღვროს ჯარიმა 5000 (ხუთი ათ-სი) ლარის ოდენობით.
ქა--ლ ზე----–---ს 1 (ერთი) წლის ვადით შეეზღუდოს იარაღთ-ნ დაკავშირებული უფლებები.
ჯარიმის გადახდაზე კონტროლი დაევალოს სააღსრულებო ბიუროს მსჯავრდებულის საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით.
ქა--ლ ზე----–---ის მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება - გირაო გაუქმდეს. გირაოს თ-ნხა განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში დაუბრუნდეს მის შემტანს.
საქართველოს სისხლის სა--რთლის საპროცესო კოდექსის 81-ე მუხლის თ-ნახმად, საქმეზე საბოლოო გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ, საქმეზე არსებული ნივთიერი მტკიცებულება:პლასტმასის და ლითონის დეტალები განადგურდეს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.
განაჩენი კანონიერ ძალაში შედის გამოცხადებისთ-ნავე.
განაჩენი შეიძლება გასაჩივრდეს გამოცხადებიდან ერთი თვის ვადაში, თბილისის სააპელაციო სასა--რთლოს სისხლის სა--რთლის საქმეთ- პალატაში ბოლნისის რაიონული სასა--რთლოს მეშვეობით.
მოსა--რთლე ჯემალ კოპალიანი