მონაწილეობით განიხილა ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საპროკურორო სამმართველოს პროკურორ ხატია გოგრიჭიანის საკასაციო საჩივარი თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის განაჩენზე.

ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი

1. პირის ბრალდების შესახებ დადგენილების მიხედვით, თ. ა–ს ბრალად ედება გულგრილობა, ესე იგი, ორგანიზაციაში სპეციალური უფლებამოსილების მქონე პირის მიერ თავისი სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობა მისდამი დაუდევარი დამოკიდებულების გამო, რამაც ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა გამოიწვია, დანაშაული, გათვალისწინებული საქართველოს სსკ-ის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით. აღნიშნული ქმედება გამოიხატა შემდეგით:

თ. ა. მუშაობდა შპს “.........ის ცენტრის“ ექიმ-ფსიქიატრად. მას ,,ფსიქიატრიული დახმარების შესახებ“ საქართველოს კანონით, სხვა ნორმატიული აქტებით (მათ შორის, ,,პირველადი ფსიქიატრიული გამოკვლევის ჩატარებისა და დასკვნის გაცემის შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის, 2007 წლის 27 სექტემბრის N285/ნ ბრძანებით), გამოსაკვლევი პირის, მისი ნათესავისა და კანონიერი წარმომადგენლის მიმართვისას, ევალებოდა შესაბამისი ფსიქიატრიული გამოკვლევის ჩატარება, ფსიქიკური აშლილობის არსებობისა და ფსიქიატრიული დახმარების საჭიროების დადგენა.

თ. ა., როგორც სტაციონარის მორიგე ექიმს, ,,ფსიქიატრიულ სტაციონარში მოთავსების წესის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის, 2007 წლის 20 მარტის N87/ნ ბრძანებით, ,,ფსიქიატრიული დახმარების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-15-17 მუხლებით და სხვა ნორმატიული აქტებით, ევალებოდა სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების და პაციენტის სტაციონარში მოთავსების თაობაზე გადაწყვეტილების მიღება. იმავე კანონის მე-18 მუხლითა და ხსენებული ბრძანებით გათვალისწინებული საფუძვლების არსებობისას, მასვე აგრეთვე ევალებოდა მიეღო გადაწყვეტილება პაციენტის სტაციონარში არანებაყოფლობითი წინასწარი მოთავსების შესახებ. 2019 წლის 9 თებერვალს, ღამის საათებში, შპს “.........ის ცენტრს“ მიმართეს ვ. ი– და მისმა ნათესავებმა. ვ. . ფსიქიკური პრობლემებიდან გამომდინარე, მათ ექიმ თ. ა–საგან მოითხოვეს პაციენტის ფსიქიატრიული გამოკვლევა და სტაციონარში მოთავსება. თ. ა., მიუხედავად იმისა, რომ პაციენტისა და თანმხლები პირებისგან მიღებული ინფორმაციით აშკარა იყო ვ. ი. ფსიქიკური პრობლემები და მისი მხრიდან სიცოცხლისა თუ ჯანმრთელობისთვის საფრთხის შექმნის, ასევე მატერიალური ზიანის მიყენების რისკები, არ ჩაატარა გამოკვლევა, უგულებელყო მიწოდებული ინფორმაცია და გულგრილად მოეკიდა მას, არ შეკრიბა აუცილებელი ანამნეზური ცნობები, არ დაათვალიერა პაციენტი სრულყოფილად. უფრო მეტიც, თ. ა. სამსახურებრივი მოვალეობისადმი დაუდევარი დამოკიდებულების გამო, პაციენტთა მომართვიანობის რეგისტრაციის ჟურნალში საერთოდ არ დააფიქსირა, წერილობით არ გააფორმა ვ. ი. ვიზიტი. შესაბამისად, ვინაიდან არ გამოიკვლია პაციენტი, არც მისი საპასპორტო მონაცემები შეუმოწმებია, არ დაუდგენია პირველადი დიაგნოზი, არ შეუქმნია სამედიცინო დოკუმენტაცია და არ უწარმოებია სავალდებულო ჩანაწერები სამედიცინო ჟურნალში, სადაც ასევე არ მიუთითებია მისი გადაწყვეტილების შესახებ, თუ რატომ არ ესაჭიროებოდა სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარება პაციენტს. აღნიშნული, ექიმ თ. ა–ს ევალებოდა საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის, 2007 წლის 20 მარტის N87/ნ და 2007 წლის 27 სექტემბრის N285/ნ ბრძანებებით. თ. ა–, მიუხედავად იმისა, რომ ობიექტურად სახეზე იყო სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების ჩვენების შესაბამისი ფსიქიკური მდგომარეობის მონაცემები (ინფორმაცია), ყოველგვარი გამოკვლევის გარეშე შემოიფარგლა მხოლოდ ზეპირი რჩევით, რომ პაციენტს სტაციონარისთვის მიემართა სხვა დროს. ექიმ თ. ა–ს მიერ სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობამ და მისდამი დაუდევარმა დამოკიდებულებამ გამოიწვია ის, რომ პაციენტმა, ვ. ი–მ, ექიმთან ვიზიტიდან უმოკლეს დროში, დანის გამოყენებით განსაკუთრებული სისასტიკით, მრავლობითი ჭრილობები მიაყენა და სიცოცხლე მოუსპო 12 წლის ძმისშვილს − გ. ი–ს. სასამართლო-ფსიქიატრიული ექსპერტიზით კი დადგენილია, რომ ვ. ი–ს აღენიშნებოდა − „თავის ტვინის დაზიანებითა და დისფუნქციით გამოწვეული სხვა დაზუსტებული ფსიქიკური აშლილობა-ეპილეფსიური ფსიქოზი (კოდი-F06.8 დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციის მე-10 გადასინჯვის მიხედვით)…“ ამასთანავე, არსებობდა „საკუთარი თავისთვის და სხვა პირისთვის ზიანის, მუქარისა და ძალადობის შემცველი ქცევის რისკი.“

2. რუსთავის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 3 აგვისტოს განაჩენით თ. ა., − დაბადებული 1... წელს, − ცნობილ იქნა უდანაშაულოდ და გამართლდა საქართველოს სსკ-ის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში.

თ. ა–ს მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიება გირაო პატიმრობის უზრუნველყოფით გაუქმდა და განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მე-200 მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, გირაოს თანხა სრულად უნდა დაუბრუნდეს მის შემტან პირს.

გამართლებულ თ. ა–ს განემარტა, რომ უფლება აქვს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 92-ე მუხლის შესაბამისად, მოითხოვოს მიყენებული ზიანის ანაზღაურება.

3. აღნიშნული განაჩენი სააპელაციო წესით გაასაჩივრა ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საპროკურორო სამმართველოს პროკურორმა ხატია გოგრიჭიანმა. პროკურორმა სააპელაციო საჩივრით მოითხოვა პირველი ინსტანციის სასამართლოს გამამართლებელი განაჩენის გაუქმება და თ. ა–ს დამნაშავედ ცნობა საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში.

4. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის განაჩენით რუსთავის საქალაქო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა კოლეგიის 2023 წლის 3 აგვისტოს განაჩენი დარჩა უცვლელად.

5. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის განაჩენი საკასაციო წესით გაასაჩივრა ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საპროკურორო სამმართველოს პროკურორმა ხატია გოგრიჭიანმა. პროკურორი საკასაციო საჩივრით მოითხოვს გასაჩივრებული გამამართლებელი განაჩენის გაუქმებასა და თ. ა–ს დამნაშავედ ცნობას საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით წარდგენილ ბრალდებაში, შემდეგ გარემოებათა გამო: ფსიქიატრიული ექსპერტიზის დასკვნით დადგენილია, რომ ვ. ი–ყ აღენიშნებოდა - „თავის ტვინის დაზიანებითა და დისფუნქციით გამოწვეული სხვა დაზუსტებული ფსიქიკური აშლილობა – ეპილეფსიური ფსიქოზი (კოდი – F06.8 დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციის მე-10 გადასინჯვის მიხედვით)." ამიტომაც, მნიშვნელოვანია იმის გარკვევა, 2019 წლის 9 თებერვალს, ექიმ-ფსიქიატრ თ. ა... ვიზიტისას, ვ. ი–ს აღენიშნებოდა თუ არა შესაბამისი სამედიცინო ჩვენება, რაც წარმოადგენს წინაპირობას არანებაყოფლობითი სტაციონარული მკურნალობისათვის. ექიმს ჯეროვანი გამოკვლევის პირობებში, შეეძლო დაედგინა და ამ სავალდებულო და შესაძლებელი მოქმედებით, უპირობოდ უნდა მიეღო გადაწყვეტილება, ვ. ი– სტაციონარში პირველადი მოთავსების შესახებ. აღნიშნულთან დაკავშირებით მნიშვნელოვანია თავად დაცვის მხარის მოწმის გ. გ–ს მიერ მოწოდებული ინფორმაცია, რომ ამ დაავადების გამოვლენა და მართვა შესაძლებელია. დ. ხ. განმარტავს, რომ ექიმმა ფსიქიატრმა კლინიკურ საუბარში პაციენტი უნდა ჩართოს და ბოლომდე გამორიცხოს რისკები, გამოარკვიოს რატომ არ არის კონტაქტური, გამოიკვლიოს სუბიექტური და ობიექტური ანამნეზი. შესაძლებელია პაციენტი მალავდეს განცდებს და არ საუბრობდეს. თუ ექიმი დიდი ხანი არ გაესაუბრა პაციენტს, ისე რთულია დასკვნის გაკეთება. პროკურორმა ვრცლად მიმოიხილა, მათ შორის, ბრალდების მთავარი მოწმეების – ნ. ბ–ს და ბ. მ–ს ჩვენებები, რომელთა ერთობლიობითაც დადგენილად მიაჩნია, რომ თ. ა– არ დაინტერესდა ვ. ი– მდგომარეობით, არ შეაფასა რისკები და არ გამოავლინა მისი სოციალური საშიშროება. ბრალდების მხარის მოსაზრებით, თ. ა–ს ბრალეულობა, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით დასტურდება.

6. საკასაციო სასამართლო სხდომაზე პროკურორებმა – ხატია გოგრიჭიანმა და ლევან ლაზარეშვილმა მხარი დაუჭირეს ბრალდების მხარის საკასაციო საჩივარს და მოითხოვეს მისი დაკმაყოფილება.

7. გამართლებულმა თ. ა. და მისმა ინტერესების დამცველმა ადვოკატებმა − ტ. კ–მ და ი. ჩ–მ საკასაციო სასამართლოში მოითხოვეს, არ დაკმაყოფილდეს პროკურორ ხატია გოგრიჭიანის საკასაციო საჩივარი და უცვლელად დარჩეს თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის გამამართლებელი განაჩენი.

ს ა მ ო ტ ი ვ ა ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

1. საკასაციო სასამართლომ შეისწავლა საქმის მასალები, წარმოდგენილი საკასაციო საჩივრის საფუძვლიანობა, გააანალიზა კასატორის საკვანძო არგუმენტები და მიაჩნია, რომ ბრალდების მხარის საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, ხოლო გასაჩივრებული გამამართლებელი განაჩენი უნდა დარჩეს უცვლელად, შემდეგ გარემოებათა გამო:

2. დაზარალებულ თ. გ–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: მეუღლესთან გ. ი–თან დაშორდა. ვ. ი. მისი მაზლია, რომელთანაც ძალიან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა. შეიძლება ითქვას, მისი შვილი ვ.... გაზრდილია. ბავშვი პერიოდულად მასთან ცხოვრობდა, რადგან თავად ღამის ცვლებში უწევდა მუშაობა. დედამთილისგან იცის, რომ ვ.... ბავშვობაში ეპილეფსია ჰქონდა გადატანილი და მკურნალობდა. სახლში ცხოვრობდნენ ვ.., მისი მეუღლე, შვილი და მამა. გადმოცემით იცის, რომ ბოლო ერთი კვირის განმავლობაში ვ....ს ფსიქიკური პრობლემები დაეწყო, მოლანდებები ჰქონდა, თითქოს ვიღაც ესაუბრებოდა. როგორც მისთვის ცნობილია, შაბათს საღამოს ვ–მ და მამამისმა იჩხუბეს და გ–მ დაამშვიდა, ხოლო კვირას რ. ა. საავადმყოფოში წაიყვანეს. იქიდან ხელწერილით გაუშვეს იმ პირობით, რომ ნარკოლოგიურ ან ფსიქიატრიულ კლინიკაში უნდა დაწოლილიყო. იმ საღამოსვე წაიყვანეს თ–ში. ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში ვერ დარჩა, რადგან თანხა არ ჰქონდა, შემდეგ ფსიქიატრიულში წაიყვანეს. ვ.... თან ახლდნენ – მეუღლე, ბიძა და მეგობრები. ექიმთან გასაუბრების შემდეგ ექიმმა უთხრათ, რომ ჰოსპიტალიზაციის საფუძველი არ არსებობდა და გაუშვა სახლში. თვითონ არ იცის ნ.., ნ..მ რამდენად სწორი ინფორმაცია მიაწოდა მოწმეს, ისიც არ იცოდა, რომ იმ დღეს ნ.. დედამისის სახლში წასულა და მისი შვილიც წაუყვანია, ხოლო გ. ვ....თან მარტო დაუტოვებია. როგორც ნ.. განმარტავს, გ– თან არ გაჰყვა. ვ.... მიმართ ცუდად განწყობილი არ არის, რადგან იცის, რომ ფსიქიკური პრობლემა აქვს, წინააღმდეგ შემთხვევაში მოითხოვდა მის დასჯას. მოწმემ მოითხოვა თ. ა–ს დასჯა, რადგან სათანადო ყურადღება, რომ მიექცია და ვ.. ფსიქიატრიულში დაეწვინათ, ეს ფაქტი აღარ მოხდებოდა.

3. მოწმე თ. ი–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: იგი არის ვ. ი–ს მამა. ვ.. ბავშვობიდან არის ეპილეფსიით დაავადებული და მკურნალობდა. ეპილეფსია დაეწყო მას შემდეგ, რაც მცირეწლოვანი ბავშვი გარდაეცვალათ, ის იმ პერიოდისთვის 6 წლის იქნებოდა. მოწმის მეუღლე ს–შია წასული. სანამ წავიდოდა, ვ.. ექიმებთან აღრიცხვაზე ყოველთვის დაჰყავდა და ყველაფერი დეტალურად იცის მან. ბოლო ერთი კვირის განმავლობაში ვ.. აგრესიით გამოირჩეოდა. მოლანდებები დაეწყო, სახლში ჩაიკეტა და გარეთ არ გადიოდა. სახლში ერთად ცხოვრობდნენ ვ.., მისი ცოლ-შვილი, თავად. გ– პერიოდულად მიდიოდა მათთან, რადგან დედამისი მუშაობდა. მისი მეორე ვაჟი გ. ი. გ........შია, იქ ჰყავს მეორე მუღლე და ბავშვი. ვ.... ძალიან კარგი ურთიერთობა ჰქონდა გ–სთან, ფაქტობრივად მისი გაზრდილი იყო. მოწმემ სახლის კარის საჭვრეტი გამოცვალა, რაზეც ვ.. ეუბნებოდა, რომ კამერა ჩაუყენა. 2019 წლის 9 თებერვალს შელაპარაკება მოუვიდათ მას და ვ..... ვ.. ფიზიკურად გაუსწორდა და თვალი დაუზიანა, ძირს დავარდა და იქვე შუშის ნამსხვრევები ეგდო და ხელი გაეჭრა. ამ ფაქტის შემდეგ მეზობლებს დაუძახა და სასწრაფო გამოიძახეს. სასწრაფოსთან კომუნიკაცია არ ჰქონია, ვ.... მეგობრები გ– და დ. გაესაუბრნენ. ვ.... მეუღლე – ნ.. ბ.. არ იყო სახლში. ვ.. ,,ბიოს”, როგორც იცის, არ მოიხმარდა, მხოლოდ ,,ბალახს” ეწეოდა იშვიათად, ალკოჰოლსაც ათასში ერთხელ სვამდა. ვ.. თავდაპირველად რ. ა– კლინიკაში გადაიყვანეს. შემდეგ ფსიქიატრიულში წაჰყვნენ ბიძა, მეუღლე და ორი მეგობარი. მათი გადმოცემით, კლინიკაში მოთავსებას ითხოვდნენ, მაგრამ უარით გამოისტუმრეს, რადგან ადგილი არ ჰქონდათ. ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში 3 000 ლარი მოსთხოვეს. ოჯახის წევრებმა თანხის მეორე დღეს ჩარიცხვა შესთავაზეს, თუმცა ამაზეც უარი მიიღეს. ვ.., დაახლოებით 24:00 საათზე, მოიყვანეს სახლში. ვ.... მეუღლე დედამისის სახლში წავიდა, რადგან შვილი იქ ჰყავდა დატოვებული. ღამე მშვიდად ეძინათ. დილით გაიგონა ვ.... ხმა, გ–ს ოთახის კარზე აკაკუნებდა და აღვიძებდა. უთხრა, რომ თავი დაენებებინა ბავშვისთვის, ვ..მ კი მიუგო, რომ არ ჩარეულიყო. ბავშვი გააღვიძა და მისაღებში გაიყვანა. მოწმეც გაჰყვა, მაგრამ ვ.. მის მიმართ აგრესიული იყო და უთხრა გასულიყო ოთახიდან, რადგან გ–სთან სურდა ლაპარაკი. მაგიდაზე დანა შეამჩნია და აიღო. ოთახისკენ გავიდა, თუმცა ვ..მ უთხრა, რომ სახლიდან გასულიყო. ისიც გავიდა, რადგან იფიქრა, უფრო დამშვიდდებოდა. წინა დღეებში მსგავსი ფაქტი მოხდა და როცა გაერიდა, მერე დამშვიდდა ვ... სახლიდან გასვლისთანავე ვ..მ კარი ჩაკეტა, რაზეც დაეჭვდა და მეზობლებს სთხოვა დახმარება, რამე არ ევნო თავისთვის. ცოტა ხანში ბავშვის ყვირილის ხმა გაიგეს, შველას ითხოვდა. სასწრაფო, პოლიცია, სამაშველო ადგილზე მივიდნენ, კარი რომ შეაღეს შევარდა და ბავშვი ხელში აიყვანა, სასწრაფოს მიუყვანა. აზრადაც არ გაუვლია, რომ ვ.. ბავშვს რამეს დაუშავებდა, რადგან ძალიან უყვარდა. წარსულში ვ.. რამდენჯერმე არის ნასამართლევი, თუმცა რაზე ზუსტად არ ახსოვს. პოლიციამ ვ.... ოთახიდან ,,მარიხუანის” ქოთნები ამოიღო, რაც მანამდე არც შეუმჩნევია, რადგან მის ოთახში არ შედიოდა. ნ..ს და გ–ს კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ. ნ.. იგი გ–ს, როგორც საკუთარ შვილს, ისე უვლიდა. ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში ექიმებს სათანადო ყურადღება რომ მიექციათ, მსგავსი რამ არ მოხდებოდა.

4. მოწმე ნ.. ბ..- ჩვენებით დგინდება შემდეგი: 2019 წლის 9 თებერვალს იყო მშობლებთან, როდესაც დაურეკა მაზლმა − გ. ი–მ და უთხრა, რომ მისი მეუღლე − ვ. ი– მიჰყავდათ ა.... კლინიკაში. სთხოვა გადასულიყო სახლში და ვ.... პირადობა მიეტანა საავადმყოფოში. იმ დროისთვის უკვე მშობლებთან ცხოვრობდა, რადგან ვ.. არ იყო ადეკვატური, არ ეუბნებოდა, რა სჭირდა, ჰქონდა შფოთვები, არ ჭამდა, არ ეძინა, ხშირად ესაუბრებოდა თავის ძმას და არკვევდნენ რაღაც საკითხებს. მისი მეუღლე იყო ,,მარიხუანის” მომხმარებელი, რის გამოც, ფიქრობდნენ რომ ამან განაპირობა მისი აღნიშნულ მდგომარეობაში ყოფნა. ვ....-- წაიყვანეს კლინიკაში გადასხმაზე. გ. იმყოფებოდა პოლონეთში და ყოველდღიურად ესაუბრებოდა ძმას სკაიპით. სწორედ მან გადაწყვიტა ვ.... საავადმყოფოში წაყვანა, რადგან ფიქრობდა, რომ რაღაც ჰქონდა მიღებული. რ.... კლინიკაში ექიმისგან (მ. კ.) მიიღეს რეკომენდაცია, რომ გადაეყვანათ ფსიქიატრიულ ან ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში, უმჯობესი იყო თ–ში წაეყვანათ, რადგან იქ ორივე პროფილის კლინიკა ერთად იყო. კლინიკიდან გამოსვლისას ვ.. იყო ძალიან მშვიდი. კლინიკაში წაყვანაზე უარი არ უთქვამს. რ–ში ჩავიდა ვ.... ბიძა − ბ. მ. და ორ მეგობართან − გ– ა.... და დ. ქ–სთან ერთად, წაიყვანეს თ–ში. 2019 წლის 9 თებერვალს მან ვ.. ნახა კლინიკიდან გამოსვლისას, იგი იყო ჩუმად და არ საუბრობდა. თ–ში, კლინიკაში მისვლისას, თავდაპირველად შევიდნენ ნარკოლოგიურში. ნარკოლოგიურ კლინიკაში ვ.... არანაირი პრეტენზია არ გამოუთქვამს. მითითებულ კლინიკაში გაესაუბრნენ ექიმს − თ. ბ–ს ექიმი თავიდან ცოტახნით გაესაუბრა ვ...., შემდეგ დაიბარა ის და ბ–იც. თ. ბ–მ აუხსნა კლინიკაში მიღების პირობები, რომ იქ დარჩენა იყო ნებაყოფლობითი და თუ პაციენტი მოისურვებდა, იმ ღამესვე შეეძლო კლინიკიდან წასვლა. თ–მ ასევე განმარტა, რომ გადასახდელი იქნებოდა 3 000 ლარი. მან უთხრა ექიმს, რომ სჭირდებოდათ ფსიქიატრის კონსულტაციაც. იმ მომენტისათვის კლინიკაში არ იყო ფსიქიატრი. ამ დროს ჯერ გადაწყვეტილება არ ჰქონდათ მიღებული ვ....--ს ნარკოლოგიურში მოთავსების შესახებ. შემდეგ თ– ბ–მ რეკომენდაციის მიხედვით, წავიდნენ პირდაპირ ფსიქიატრიულში, რადგან სურდათ ვ.... იქ მოთავსება, რათა იქიდან საკუთარი ნებით არ წამოსულიყო. ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში დახვდათ ექიმი თ. ა–. თ–ს ოთახში შევიდნენ ის, ვ.. და ბ–ი. ექიმს თავიდანვე უთხრეს, რომ ნარკოლოგიური განყოფილებიდან მივიდნენ და პაციენტის ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მოთავსება სურდათ. ოთახში არ გაჩერებულან ერთი წუთითაც კი, მაშინვე გამოვიდნენ. ექიმი კართან გაესაუბრა ვ...., ბევრი კითხვები არ დაუსვამს მისთვის, რადგან მკაცრად ჰქონდა გადაწყვეტილი, რომ ადგილები არ იყო. ექიმს უთხრეს, რომ ვ.... ჰქონდა მოჩვენებები, ეგონა, რომ ნათურაში კამერა იყო და დაამტვრია, მამამისის მიმართ ჰქონდა აგრესია, კარის გასახედში კამერა დამიმონტაჟაო. ოთახის კართან იდგნენ, როდესაც თ–მა თქვა, რომ ვ.... კლინიკაში ვერ დატოვებდა, რადგან ადგილები არ იყო და იატაკზე ხომ არ დააწვენდნენ. ამ დროს მოწმემ უთხრა, რომ ვ.... ჰქონდა სუიციდური ფიქრები და კიდევ ერთხელ სთხოვა კლინიკაში მოთავსება. მოწმის განმარტებით, თ. ა. იმდენად ირონიულად და სიცილით უპასუხათ − რა სჭირს ამას დასაწვენიო, ვ.... პასუხიც კი ახსოვს − ესენი არიან გიჟებიო (იგულისხმა ოჯახის წევრები).

ჯვარედინი დაკითხვისას ადვოკატის კითხვებზე ნ. ბ–მ განმარტა შემდეგი: რ. ი. სკოლაში დადიოდა მათი კორპუსის გვერდით, ის უვლიდა მას, თუმცა რაიმე პასუხისმგებლობა მის მიმართ არ აუღია. მისთვის არავის უკითხავს აზრი გ–ს მათ სახლში ცხოვრების შესახებ, უბრალოდ, უყვარდა ბავშვი და უვლიდა. ბავშვი ბოლო ორი თვე იყო დედასთან, შემდეგ სტუმრად მივიდა ვ....თან, რადგან პაპასთან უნდოდა დარჩენა. ვ....–ს ქცევებიდან გამომდინარე, ნ–ს ეშინოდა, რომ მას, პირველ რიგში, საკუთარი თავისთვის არ დაეშავებინა რაიმე. ამასთან, სახლში რომ მივიდა, ვ.... მამა თვალჩალურჯებული დახვდა. მას არ უთხრეს დაზიანების გამომწვევი ნამდვილი მიზეზი, მაგრამ ეჭვი გაუჩნდა ვ..ზე. იგი ჯიბით ატარებდა დანას. ნ.. ბ..მ დაადასტურა გამოკითხვის ოქმში ასახული ინფორმაცია, რომ გ– გააფრთხილა, თუ ვ.. უცნაურად მოიქცეოდა, ყოველი შემთხვევისთვის დაერეკა 112-ში და საძინებლის კარიც ჩაეკეტა. ეს ყველაფერი იმიტომ უთხრა, რომ ეშინოდა მამამთილის თვალის ჩალურჯების გამო, მიხვდა, რომ ვ..მ სცემა. მას არ ეგონა, რომ ვ.. ბავშვებს რაიმეს დაუშავებდა. ნარკოლოგიური საავადმყოფოდან დაბრუნების შემდეგ, ის კვლავ დედის სახლში წავიდა. ვ....თან აღარ დარჩენილა, პირადი პრობლემების გამო და უკვე განქორწინებულებიც იყვნენ, ფაქტობრივად, ერთად აღარ ცხოვრობდნენ. გ–ს მამას არ უთქვამს მისთვის, რომ ბავშვი თან წაეყვანა, ამიტომ იგი დარჩა პაპასთან.

ნარკოლოგიურ განყოფილებაში ვ.... პირადობის მოწმობა ექიმისთვის არ მიუცია, არც მოუთხოვიათ რაიმე საბუთი. როდესაც რ.... კლინიკიდან თ–ში გაემგზავრნენ, ვ.... არაფერი უთქვამს, მშვიდად იყო. რ.... კლინიკაში ვ.... გადასხმები გაუკეთეს, კონკრეტულად, რომელი წამლებით – არ იცის. იგი მოგვიანებით მივიდა რ.... კლინიკაში. ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში როდესაც მივიდნენ, თავდაპირველად ექიმმა თ– ბ–მ ვ.. შეიყვანა გასასინჯად, რამდენი ხნით, ზუსტად არ მახსოვს. ექიმი ჯერ ვალ,ერის ელაპარაკა, მის მერე − თვითონ და ბ–ი. ვ..მ ექიმთან არ უარყო ,,ბიოს“ მიღების ფაქტიც. ბ–მ 3000 ლარიც ახსენა საუბარში და ასევე უთხრათ, რომ პაციენტთან ერთად, საჭირო იყო თანმხლები პირის დარჩენაც. ბ–მა თქვა, რომ ვერ დარჩებოდა. თვითონაც თქვა, რომ ბავშვთან უნდა წასულიყო. საბოლოოდ, დამრჩენი პირის საკითხის საჭიროება აღარ დამდგარა, რადგან მთავარი საკითხი 3000 ლარის გადახდა იყო, ურომლისოდაც ვ–ს არ იტოვებდნენ კლინიკაში. დამრჩენ პირს კი ვინმეს მაინც გამონახავდნენ, თუნდაც ვ–ს რომელიმე მეგობარს. ჯერ 3000 ლარი დაასახელა თ– ბ–მ, ხოლო როდესაც მეორედ მიბრუნდნენ ნარკოლოგიურში, სამკერდე ნიშნიანმა მამაკაცმა (კ. ც.) უთხრათ, რომ 3000 ლარის გადახდა აუცილებელი იყო. როცა კ–ს უთხრეს, რომ იმ მომენტში არ ჰქონდათ თანხა და დილას შეძლებდნენ გადახდას, მან განუმარტათ, რომ, თანხის გარეშე, ვერ მიიღებდა, გატრიალდა და წავიდა. თ. ბ–ს აგრეთვე უთხრა, რომ ვ–ს ჰქონდა სუიციდური აზრები. მოწმემ არ იცოდა, რომ სუიციდის მცდელობის, ან ფიქრების შემთხვევაში, პაციენტს კლინიკაში უფასო მკურნალობა ეკუთვნოდა. კ. ც–ს უარი რომ არ ეთქვა კლინიკაში ვ–ს მოთავსებაზე, მაშინვე დატოვებდნენ ნარკოლოგიურში. იქ მკურნალობაზე რაიმე სახის პრეტენზია ვ–ს არ გამოუთქვამს, უბრალოდ თქვა − 14 დღე რა ვაკეთო, სიგარეტი მაინც მომიტანეთო. თ–ს მათთვის არ უთქვამს, რომ ვ.. აგრესიული, ან საშიში იყო. იმ დროს ვ.. არ იყო აგრესიული. თ– ბ–მ რჩევის სახით თვითონაც უთხრათ, რომ ფსიქიატრიულშიც მიეყვანათ და მერე გადაეწყვიტათ დარჩენის საკითხი. პირადობის მოწმობა არცერთ განყოფილებაში მოუთხოვიათ და არც გაუტარებიათ.

როდესაც ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მივიდნენ, იქ დახვდათ ექიმი − თ. ა. ექიმთან ოთახში შევიდნენ თვითონ, ვ.. და ბ. მ.. მან ექიმს მოუთხრო ვ.... მდგომარეობის შესახებ, ბ–იც იმავეს ადასტურებდა. ექიმს მოუყვა, რომ ვ.... ჰქონდა მოლანდებები, რომ ოთახის ნათურა გატეხა, რადგან კამერა ეგონა, ასევე − ბინის კარის საჭვრეტის, ე.წ. ,,გლაზოკის“ შესახებაც იგივე უთხრა, რომ იქაც კამერა ეჩვენებოდა, ასევე უამბო − სუიციდურ აზრებსა და აგრესიაზე, რომ მამის მიმართ ჰქონდა აგრესია, ღამით დგებოდა და თავზე ადგებოდა. ექიმს ასევე უთხრა, რომ მასთან ნარკოლოგიური განყოფილებიდან მივიდნენ. ყველანი ცოტ-ცოტას საუბრობდნენ, ბ–მა ზუსტად რა უთხრა, არ ახსოვს, მაგრამ საკმარისად უთხრეს იმისათვის, რათა პაციენტი გაესინჯა. ექიმმა ვ.... ჰკითხა სახელი და გვარი და რა აწუხებდა, რაზეც მან მიუგო, არაფერიო. ძალიან მოკლე საუბარი შედგა ვ....ა და თ–ს შორის. შემდეგ თ–მა თქვა, რას ერჩით ამას არაფერი ეტყობა, ადეკვატურად გამოიყურებაო, ადგილებიც არ არის და იატაკზე ხომ არ დავაწვენო. ვ..მ კი თქვა − რას მერჩიან, გიჟები ესენი არიანო, რაშიც ოჯახის წევრებს გულისხმობდა. ექიმთან საუბარი კართან მიმდინარეობდა, მან დასხდომაც არ შესთავაზათ, ფეხზე იდგნენ და ასე საუბრობდნენ. შემდეგ ოთახიდან დერეფნისკენ გავიდნენ. თ. ა., ვ.... ნარკოლოგიურ განყოფილებაში დაწვენა და ორშაბათს იქიდან ფსიქიატრიულ განყოფილებაში გადაყვანა იმიტომ უთხრათ, რომ მისთვის უკვე ნათქვამი ჰქონდათ ნარკოლოგიურიდან მისვლის ფაქტი. თ. ა–ს მათთვის განყოფილებაში მოთავსების პირობები არ აუხსნია. ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ყვირილის ხმა არ გაუგონია. თ. ა–სათვის ,,ბიოს“ მოხმარებისა და ექიმ თ– ბ–მ შესახებ არაფერი უთქვამთ.

მოსამართლის დამაზუსტებელ კითხვაზე, თუ როგორ მოასწრო ნ.. ბ..მ თ. ა–სათვის ამ ყველაფრის ასეთ მცირე დროში მოყოლა, მოწმემ უპასუხა შემდეგი: ადვოკატის კითხვებზე მან სასამართლოში დაწვრილებით და ვრცლად ისაუბრა, რამაც უფრო მეტი დრო წაიღო. აღნიშნული იმას არ ნიშნავს, რომ სასამართლოში გაჟღერებული ინფორმაცია თ–საც ასე დეტალურად გადასცა, მაგრამ მათ ეს ინფორმაცია ექიმს ასე თუ ისე მიაწოდეს. ოთახში შევიდნენ თუ არა, რაც მოასწრეს ის ინფორმაცია მიაწოდეს. თ. ა–ს ფაქტობრივად მაშინვე უთხრეს სათქმელი და ნამდვილად მიაწოდეს ძირითადი ინფორმაცია იმისათვის, რათა პაციენტი გაესინჯა.

5. მოწმე ბ. მ– ჩვენებით დგინდება შემდეგი: ვ. ი. მისი დის შვილია, რომელთანაც აქვს კარგი ურთიერთობა. 2019 წლის 9 თებერვალს, საღამოს, დაახლოებით 21:00 საათზე, ვ.... ცოლმა დაურეკა მას და უთხრა, რომ ვ.. ცუდად იყო, თვითმკვლელობით იმუქრებოდა, აგრესიული იყო, რის გამოც, საავადმყოფოში წაიყვანეს და სთხოვა ჩასულიყო. პირდაპირ რ.... საავადმყოფოში მივიდა, სადაც მაქსიმუმ 2-3 წუთი გაჩერდა. ექიმთან არ უსაუბრია. მას ელოდებოდნენ, რომ წასულიყვნენ თ–ში, ნარკოლოგიურში. მისი მანქანით წავიდნენ ვ.. და მისი ორი მეზობელი – დ. და გ.., ხოლო მეუღლე თავისი მანქანით გაჰყვა უკან. ვ....-- გზაში აგრესიული იყო, თვითონაც შეეშინდა თავში რაღაც არ ჩაერტყა. იხსენებდა 10 წლის წინანდელ ამბებს. მივიდნენ ნარკოლოგიურში, სადაც სამკერდე ნიშნიანი მამაკაცი შეხვდათ. თავიდან უთხრეს, რომ ვ.... კლინიკაში მოთავსება სურდათ და ექიმი მისულიყო. მივიდა ექიმი, რომელსაც გაესაუბრნენ. ექიმიც გაესაუბრა ვ...., რის შემდეგაც უთხრათ, რომ იქ დასატოვებელი არ იყო და ფსიქიატრიულში, გვერდით შენობაში გადაეყვანათ. ექიმმა ისიც უთხრა, რომ თუ ნარკოლოგიურში დარჩენა უნდოდათ, 14 დღიანი მკურნალობისთვის 3 000 ლარი წინასწარ უნდა გადაეხადათ, ასევე განუმარტეს, რომ თუ პაციენტი მკურნალობას აღარ ისურვებდა, ძალით ვერ გააჩერებდნენ და გადახდილი თანხა, უკან აღარ დაუბრუნდებოდათ. ექიმს უთხრეს, რომ ფული პრობლემა არ იყო, რადგან ვ.... დედა და ძმა საზღვარგარეთ იყვნენ და დილით მიიტანდნენ, თუმცა ამაზე უარი მიიღეს, რადგან თანხა წინასწარ უნდა შეეტანათ. შემდეგ გადავიდნენ გვერდით, ფსიქიატრიულის შენობაში. ექიმთან შევიდნენ თვითონ, ვ.. და ნ.., მეზობელი ბიჭები გარეთ ელოდებოდნენ. ნ..მ თ. ა– აუხსნა სიტუაცია, მას ყველაფერი მოუყვა, რომ ვ.... ჰალუცინაციები ჰქონდა, იყო აგრესიული, მამამისს სიტყვიერ და ფიზიკურ შეურაცხყოფას აყენებდა. ისიც უთხრეს, რომ ეპილეფსია სჭირდა და ფსიქოტროპულ წამლებს იღებდა. თუმცა მიუხედავად ამისა, ვ.. არ გაუსინჯავთ, არ შეუმოწმებიათ. ექიმმა უთხრათ, რომ ვ.. ადეკვატური იყო და კლინიკაში დასატოვებელი არაფერი სჭირდა. თ. ა. ასევე თქვა, რომ კლინიკაში ადგილებიც არ ჰქონდათ, ორშაბათს გათავისუფლდებოდა და შეეძლოთ მიეყვანათ. მოწმის განმარტებით, თ. ა. საუბარი, დაახლოებით, 10 წუთი გაგრძელდა. მათი ფსიქიატრიულ კლინიკაში მისვლის მიზანი იყო, რომ იქ ნორმალურად მიეხედათ ვ....თვის და გაესინჯათ და თუ დასაწვენი იყო, დაეწვინათ კლინიკაში. ფაქტია, რომ მას უჭირდა და შველას საჭიროებდა.

შემდეგ ფსიქიატრიული დაწესებულებიდან, ისევ ნარკოლოგიურში მივიდნენ, სადაც ისევ იგივე უთხრეს, რომ თანხის გადახდის გარეშე, არ მიიღებდნენ ვ..... გამოვიდნენ კლინიკიდან, თვითონ სახლში წავიდა, ხოლო ნ..მ ვ.. და ორი მეზობელი ბიჭი თავისი მანქანით წაიყვანა. მეორე დღეს მობილური ტელეფონით ესაუბრა ვ..... უთხრა, რომ ორშაბათს წაიყვანდნენ და დააწვენდნენ ფსიქიატრიულში, არ ენერვიულა. შემდეგ ტელეფონიდან მტვრევისა და ხმაურის ხმა გაიგო. სასწრაფოდ გადაურეკა ნ..ს, რომ გაეგო, რა ხდებოდა, ნ..მ უთხრა, რომ ის და მისი შვილი დედამისთან დარჩნენ რადგან ვ....ი შეეშინდა, გადავიდოდა და ნახავდა სიტუაციას. თავადაც წავიდა რ....კენ, რომ გაეგო, რა ხდებოდა, ნ..ს ისევ დაურეკა. ნ..მ უთხრა, რომ ვ..მ ბავშვი დაჩეხა. ვ.. ფსიქიატრიულში რომ დაეტოვებინათ ეს არ მოხდებოდა, ფაქტია, მას რაღაც სჭირდა, თორემ საკუთარი ხელით გაზრდილ ბავშვს ასე არ მოექცეოდა.

ადვოკატის მიერ ჯვარედინი დაკითხვის დროს დასმულ კითხვებზე ბ. მ.მ განმარტა შემდეგი: მოწმეს ვ.... შესახებ დეტალური ინფორმაცია არ გააჩნდა, ვინაიდან მასთან ხშირი ურთიერთობა არ ჰქონდა. ინფორმაციას ნ.. ბ..-გან ფლობდა. თ. ა...... უშუალოდ თვითონ არ უსაუბრია, რადგან ნ.. ესაუბრებოდა, ვინაიდან იგი იყო ვ.... მეუღლე და დეტალურად იცოდა მის შესახებ ყველაფერი. თ... საუბრისას, ვ.. მშვიდად იყო, ისეთს არაფერს აკეთებდა, ხანდახან რაღაცას წამოილაპარაკებდა. რ.... კლინიკაში ვ.. როგორ იქცეოდა, არ იცის, რადგან გვიან მივიდა. როდესაც თ–მა უთხრათ, რომ ორშაბათამდე ადგილები არ იქნებოდა და ორშაბათს მიეყვანათ, წამოვიდნენ, რაღა უნდა ექნათ. თ– ბ–მ მათ განუმარტა, რომ ვ.. მისი პაციენტი არ იყო და ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში წაყვანა ურჩია, მაგრამ ისიც თქვა, რომ ისინიც დაეხმარებოდნენ, თუ თანხას გადაიხდიდნენ და ვ.. დარჩებოდა მათთან. ნარკოლოგიურში მოითხოვეს თანმხლები პირის დარჩენა. ნ..მ თანხმობა განაცხადა დარჩენაზე, თუმცა თანხა არ ჰქონდათ, რის გამოც, აღარ დადგა ამის საჭიროება. ნ..ს, ფაქტობრივად, დედის ფუნქცია ჰქონდა შეთავსებული. ნ.. ბ..მ გ– თან რატომ არ წაიყვანა, არ იცის, მან უთხრა, რომ ბავშვი არ გაჰყვა.

6. მოწმე რ. ა–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: იგი არის ვ. ი–ს მეზობელი და ბავშვობის მეგობარი. მისთვის ცნობილია, რომ ვ.... ბავშვობიდან ეპილეფსია ჰქონდა და მკურნალობდა. 2019 წლის 9 თებერვალს ვ.... ოჯახის ერთ-ერთმა წევრმა უთხრა, რომ იგი არაადეკვატური იყო, მამამისს ეჩხუბებოდა და დახმარება სთხოვა. მოწმე გაჰყვა მას და გაარკვია, რომ ვ. ი– უთანხმოება მოსვლია მამამისთან, არ იქცეოდა ნორმალურად. გამოიძახეს სასწრაფო და ვ.. გადაიყვანეს რ. ა– კლინიკაში. ისიც გაჰყვა. იქ რა სახის მკურნალობა ჩაუტარეს, არ იცის. ვ....-ს მეუღლე ესაუბრებოდა რ.... კლინიკის ექიმს, რომელსაც ყველაფერი აუხსნა, კერძოდ, უთხრა, რომ ჰალუცინაციები ჰქონდა, მამამისს ეჩხუბა, არაადეკვატური და ოჯახისთვის საფრთხის შემცველი იყო. ექიმმა გასინჯა, ცოტა ხანში გამოვიდა და უთხრათ, რომ ფსიქიატრიულში უნდა გადაეყვანათ, წინააღმდეგ შემთხვევაში, პოლიციაში დარეკავდნენ. ვ....-ს ბიძა მივიდა კლინიკაში და შემდეგ თ–ში წავიდნენ. თ–ში ორი შენობა იყო. პირველად ნარკოლოგიურში მივიდნენ. ექიმს გაესაუბრნენ, სიტუაცია აუხსნეს, თანხაზეც ისაუბრეს როგორც ახსოვს. მას და მის მეგობარს სამკერდე ნიშნიანი მამაკაცი გაესაუბრა და უთხრა, რომ 3 000 ლარი ჯდებოდა მკურნალობა. მათ უთხრეს, რომ დაეტოვებინათ და თანხას მეორე დღეს მიიტანდნენ, ვ.... დედა და ძმა საზღვარგარეთ იყვნენ და გამოაგზავნიდნენ. აღნიშნულზე უარი მიიღეს. შემდეგ, იქვე გვერდით ფსიქიატრიულ კლინიკაში გადავიდნენ. შიგნით მხოლოდ ნ.. და ვ.... ბიძა შევიდნენ, თვითონ და მისი მეგობარი დ... კი გარეთ დარჩნენ. მცირე ხანში გამოვიდნენ და უთხრეს, რომ არ იტოვებდნენ ვ....-ს, რადგან ადგილი არ ჰქონდათ. ვ.. ,,მარიხუანას” მოიხმარდა, მათ ერთადაც მოუწევიათ, თუმცა ,,ბიოს” შესახებ არაფერი იცის.

7. მოწმე მ. კ–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: პაციენტი ვ. ი– მისი მორიგეობის დროს საღამოს საათებში მიიყვანეს მისმა ოჯახის წევრებმა. მას საკმაოდ ბევრი პირი ახლდა თან. თანმხლები პირების თქმით, პაციენტი იყო აღგზნებული, ბოლო ერთი კვირის განმავლობაში არ იკვებებოდა, ყოველდღიურად ეწეოდა ,,მარიხუანას” და იღებდა ფსიქოტროპულ წამლებს. მას აღენიშნებოდა თავის ტკივილები, ღებინება, კანკალი, შფოთვა, რაც დამახასიათებელია მსგავს შემთხვევებში. იმ მომენტისათვის პაციენტი აღელვებული არ ყოფილა, საერთოდ, არ ურთიერთობდა ექიმთან, მშვიდად იწვა და მითითებებს ასრულებდა. მისმა მეუღლემ უთხრა, რომ საფრთხეს უქმნიდა ოჯახის წევრებს, განსაკუთრებით, ამოჩემებული ჰყავდა მამამისი, რომელსაც აყენებდა სიტყვიერ და ფიზიკურ შეურაცხყოფას. მას ასევე აღენიშნებოდა ჰალუცინაციები, უძილობა და სწორედ ეს იყო მიზეზი რომ მიიყვანეს საავადმყოფოში. პაციენტი ბავშვობაში მკურნალობდა ეპილეფსიაზე, თუმცა ქორწინების პერიოდში მეუღლეს არასდროს შეუნიშნავს სათანადო წამალი მიეღოს. მხოლოდ ფსიქოტროპულებს სვამდა, რასაც თავად თვლიდა საჭიროდ. რ–ში ფსიქიატრიულ ცენტრში აღრიცხვაზე იყო თუ არა ოჯახს არ უთქვამს და არც სათანადო დოკუმენტაცია წარმოუდგენია. მან ურჩია, რომ პაციენტი გადაეყვანათ ფსიქიატრიისა და ნარკომანიის ცენტრში. ოჯახი დასთანხმდა, მხოლოდ მცირე დრო ითხოვეს, რომ ბიძამისი მისულიყო. მოწმემ ვ....--ს ოჯახის წევრებს, ნარკომანიის ცენტრი ურჩიათ რადგან როგორც აღნიშნეს, სისტემატურად მოიხმარდა ,,ბიოს” და ,,მარიხუანას”, ასევე – ფსიქოტროპულ წამლებს. ვ.... იმ მომენტში საფრთხეს არ წარმოადგენდა, არც დამამშვიდებლის მიცემა დასჭირვებია, ერთადერთი არაადეკვატურობა, რაც პაციენტს აღენიშნებოდა, იყო ის, რომ ექიმთან არ ურთიერთობდა, არ საუბრობდა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სათანადო ზომებს აუცილებლად მიმართავდნენ. თანმხლები პირების ახსნა არაერთგვაროვანი იყო, სასწრაფოს მიერ შევსებულ ფურცელზე ეწერა, რომ ჰქონდა ჰალუცინაციები, თუმცა თანმხლები პირების ნაწილმა უარყო ეს ფაქტი.

8. მოწმე თ– ბ–მ ჩვენებით დგინდება შემდეგი: თ. ა– არის მისი კოლეგა. ისინი მუშაობდნენ ფსიქიკური ჯანმრთელობისა და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრში, თვითონ ექიმი ნარკოლოგის, ხოლო თ..... – ექიმი ფსიქიატრის პოზიციაზე. 2019 წლის 9 თებერვალს იყო მორიგე, საღამოს საათებში მასთან მივიდა პაციენტი (ვ. ი–), თანმხლებ პირებთან – მეუღლესთან, ბიძასა და მეგობრებთან ერთად. მათ სურდათ პაციენტის სტაციონარში მოთავსება. პაციენტი არ უარყოფდა ,,მარიხუანის” მოხმარების ფაქტს, თუმცა უარს აცხადებდა სტაციონირებაზე. გაესაუბრა მათ, გააცნო მკურნალობის პირობები და ფინანსური მხარე. მოწმე ცდილობდა დაერწმუნებინა პაციენტი, რომ ჩაეტარებინა მკურნალობის კურსი, რაზეც მან კატეგორიული უარი განაცხადა. პაციენტის მეუღლემ განუმარტა, რომ ვ. ი– აღენიშნებოდა არაადეკვატური, არაბუნებრივი, გარემოსთან შეუსაბამო ქცევები, რის გამოც, რეკომენდაციით გადაამისამართა ფსიქიატრთან. პაციენტი მასთან ყოფნის დროს იყო მშვიდი, არ აღენიშნებოდა ფსიქოზის ნიშნები. ფსიქიატრიულ განყოფილებაში გადაამისამართა მხოლოდ იმ მიზეზით, რომ თანმხლები პირი მიუთითებდა მის არაადეკვატურობაზე. ფსიქოზის ნიშნები შეიძლება იყოს სმენითი და ბოდვითი ჰალუცინაციები. ვ. ი–თვის მას დიაგნოზი არ დაუსვამს, რადგან იგი უარს აცხადებდა სტაციონირებაზე. როდესაც მათთან მიდის პაციენტი, მის პირად მონაცემებს პაციენტთა რეგისტრაციის ჟურნალში ატარებენ. ვ. ი– შემთხვევაში, ჟურნალში ჩაიწერა თ. ბ–მ რეკომენდაცია, რათა მიემართათ ფსიქიატრიულ სტაციონარს. ექიმთან კონსულტაცია არის უფასო. ვ. ი–თან კონსულტაციას მან დაუთმო 20 წუთი. პაციენტს რაიმე გამოხატული ნიშნები, რომ საჭიროებდა სტაციონირებას, არ აღენიშნებოდა, მას ასევე არ აღენიშნებოდა, რომ ნარკოტიკული ზემოქმედების ქვეშ იყო. ,,მარიხუანის” მოხმარების სიმპტომები შეიძლება იყოს შფოთვა, გაღიზიანება. თუ პაციენტს აქვს თანხა, იხდის, თუ არ აქვს. ხდება შიდა გადანაწილებაც. თანხის არქონის გამო პაციენტს უარს არ ეუბნებიან მკურნალობაზე. მთავარია, მან გამოთქვას თანხმობა, იძულებითი მკურნალობა მათთან არ ხდება. როდესაც პირი არის ნარკოტიკული ზემოქმედების ქვეშ, შესაძლებელია სამედიცინო ჩარევებით, მაგალითად, გადასხმით, მოხდეს მისი ზემოქმედებისგან გათავისუფლება. პაციენტის აღკვეთის მდგომარეობაში ყოფნა დამოკიდებულია პაციენტის ორგანიზმსა და მოხმარებულ ნივთიერებაზე. აღკვეთის მდგომარეობა ნიშნავს, როდესაც პაციენტი წყვეტს სხვადასხვა ნივთიერების მოხმარებას და აქვს სიმპტომები. ე.წ. „ლომკა“.

პაციენტისთვის თანხის არქონის გამო, მკურნალობაზე უარი არასდროს უთქვამთ, მათ შორის – არც ვ. ი–თვის. კონკრეტული თანხა – 3000 ლარი – მისთვის არ დაუსახელებია, რადგან არც იქნებოდა ლოგიკური, ვინაიდან უარს აცხადებდა მკურნალობაზე. ამასთან, ნარკოლოგიურ დაწესებულებას, კონკრეტულად, 3000 – ლარიანი მკურნალობის კურსი საერთოდ არ გააჩნია. როდესაც პაციენტს აქვს ფსიქოზის ნიშნები და იგი უარს აცხადებს მკურნალობაზე, ასეთ დროს საქმეში ერთვება ცენტრის კლინიკური მენეჯერი და ის იღებს გადაწყვეტილებას, იძულებით მკურნალობასთან დაკავშირებით. ვ. ი– შემთხვევაში, მოწმემ რეკომენდაციის სახით უთხრა მათ, რომ მიემართათ ფსიქიატრისთვის. მოწმეს არ დაუვალებია კ. ც..სთვის (ნარკოლოგიური კლინიკის უსაფრთხოების სამსახურის თანამშრომელი), რომ თანხა მოეთხოვა პაციენტისთვის. იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტს არ ახლავს მეთვალყურე პირი, რომელსაც მასთან ერთად დარჩენა შეუძლია, პაციენტს მკურნალობაზე უარს მაინც არ ეუბნებიან და, მისი თანხმობის შემთხვევაში, ტოვებენ კლინიკაში.

9. მოწმე კ. ც–- ჩვენებით დგინდება შემდეგი: 2019 წლის 9 თებერვალს მუშაობდა ნარკოლოგიური კლინიკის უსაფრთხოების სამსახურში. მისი ძირითადი მოვალეობას შენობაში მყოფ პირთა უსაფრთხოების დაცვა წარმოადგენდა. იმ დღეს კლინიკაში შევიდა პაციენტი, რომლის შესახებაც კ. მ–... (ნარკოლოგიური კლინიკის დაცვის ინსპექტორი) აცნობა და უთხრა, რომ ექიმთან ერთად ჩასულიყო მიმღებში. პაციენტი მისული იყო თანმხლებ პირებთან ერთად. მიმღებში შევიდნენ, პაციენტი აგრესიული ჩანდა. ექიმს (თ. ბ.) უთხრა, რომ მისი თანმხლები პირები გარეთ გაეშვა და ცალკე გასაუბრებოდა, მოწმეც მათთან ერთად გავიდა ოთახიდან. დაახლოებით, 20 წუთის შემდეგ თ– ბ–მ დაუძახა და სთხოვა, პაციენტის თანმხლები პირები შეეყვანა ოთახში, რომელშიც თვითონაც შევიდა. ექიმისა და პაციენტის თავდაპირველი საუბარი მოწმეს არ მოუსმენია, გარდა ექიმსა და ვ. ი– თანმხლებებს შორის საუბრისა. პაციენტი არ იყო თანახმა კლინიკაში დარჩენილიყო. ექიმმა განუმარტა, რომ ნარკოლოგიურში იძულებით ვერავის გააჩერებდნენ, რადგან იქ მხოლოდ ნებაყოფლობითი მკურნალობა შეიძლებოდა. მოწმემ მიუთითა, რომ მათ საუბარში ჰალუცინაციები ახსენეს, ექიმმა კი უთხრათ, რომ, ასეთ შემთხვევაში, უნდა გადაეყვანათ ფსიქიატრიულ კლინიკაში, რადგან იქ ხდებოდა იძულებითი მკურნალობა. ვ. ი. და მისი თანმხლები პირები გავიდნენ და, დაახლოებით,, 40 წუთის შემდეგ ისევ დაბრუნდნენ. კვლავ მ.... დაურეკა და უთხრა, რომ იგივე პაციენტი იყო მისული. ექიმმა კ–ს უთხრა, რომ პაციენტის ანკეტა უკვე შევსებული ჰქონდა, ამიტომ მისი მიმღებში ჩასვლა აღარ იყო საჭირო. კ–ი ჩავიდა. თუ ვ.. თანახმა იქნებოდა კლინიკაში დარჩენასა და მკურნალობაზე, შემდეგ უნდა აეყვანა ზევით, სადაც ექიმი მიხედავდა. პაციენტი არ იყო თანახმა, რის გამოც, უთხრა, რომ იძულებით ვერ გააჩერებდნენ კლინიკაში. ვ.... თანმხლები პირი გაბრაზდა და გავიდნენ გარეთ. თანხასთან დაკავშირებით მათთვის არაფერი უთქვამს, რადგან მისი კომპეტენცია არ არის ამ საკითხზე საუბარი, თან ვერც ერკვეოდა კლინიკის ფინანსურ საკითხებში. ექიმი ესაუბრა თუ არა მათ თანხაზე, არ გაუგია. მეორე დღეს კურიერის საშუალებით შეიტყო მომხდარი ინციდენტის შესახებ, პაციენტის სახელი და გვარიც მაშინ გაიგო. შემდეგ, სამსახურში თავისმა უფროსმა დაიბარა ოთახში და ყველაფერი დეტალურად მოაყოლა.

10. მოწმე კ. მ– ჩვენებით დგინდება შემდეგი: მუშაობს ნარკოლოგიურ განყოფილებაში დაცვის ინსპექტორის თანამდებობაზე. 2019 წლის 9 თებერვალს, საღამოს საათებში, მათთან შევიდა პაციენტი ოთხ თანმხლებ პირთან ერთად, მოითხოვეს ექიმთან შეხვედრა, შიდა ტელეფონით დაუკავშირდა დაცვის თანამშრომელს, კ. ც–ს, აცნობა მათი მისვლა. ექიმ თ– ბ... ერთად ჩამოვიდა. გაესაუბრნენ მოსულ პირებს, მიმღებში შეხვდნენ, თუმცა ოთახში ისაუბრეს. შემდეგ დატოვეს შენობა, სად წავიდნენ არ იცის. ცოტა ხანში, კვლავ მივიდნენ და ექიმთან გასაუბრება მოითხოვეს, ამჯერად მხოლოდ კ. ც– ჩამოვიდა და გაესაუბრა მათ. რაზე ისაუბრეს არ იცის, მხოლოდ ის გაიგონა რომ დარჩენაზე საუბრობდნენ, თანხაზე ისაუბრეს, თუ არა არ იცის, რადგან დაცვის წინაშე მსგავს თემებზე არ საუბრობენ.

11. მოწმე ა....-– ფ-ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: მუშაობს ნარკოლოგიურ განყოფილებაში დაცვის თანამშრომლად. 2019 წლის 9 თებერვალს, საღამოს საათებში, განყოფილებაში შევიდა პაციენტი (ვ. ი–) მეუღლესთან და სამ თანმხლებ პირთან ერთად. მათ მოითხოვეს ექიმთან შეხვედრა. მანაც გადაურეკა კ. მ–ს, რომელიც მისი ცვლის უფროსი იყო, შეატყობინა მათი მისვლა. ექიმთან ერთად შეხვდა მათ. შემდეგ ისინი შევიდნენ ოთახში და იქ ისაუბრეს. ცოტა ხანში გამოვიდნენ და წავიდნენ, სად წავიდნენ არ იცის. როგორც მერე გაარკვია, ფსიქიატრიულში გადასულან, თუმცა მეტი არაფერი იცის. შემდეგ იგივე პირები მეორედ მივიდნენ და კვლავ ექიმთან გასაუბრება მოითხოვეს. საუბრობდნენ დერეფანში. ვ. ი–ს მეუღლე ექიმს ეუბნებოდა, რომ მასთან ერთად ვერ დარჩებოდა საავადმყოფოში, რადგან მცირეწლოვანი ბავშვი ელოდებოდა სახლში და უნდა წასულიყო. თანხაზე იმ მომენტში არ უსაუბრიათ, შესაძლოა, მანამდე ისაუბრეს, მაგრამ მას არ გაუგია.

12. მოწმე ლ. კ-ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: იგი არის ნარკოლოგიური განყოფილების გენერალური დირექტორი. მას უშუალო კავშირი პაციენტთან არ ჰქონია. ვიდეოკამერებში ნახა, რომ პაციენტი ჯერ ნარკოლოგიურში მივიდა, შემდეგ ფსიქიატრიულში. როგორც სპეციალისტი აღნიშნავს, 40 წამის განმავლობაში პაციენტისთვის კონსულტაციის გაწევა და მისგან ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ სრული ინფორმაციის მიღება, ფაქტობრივად შეუძლებელია. რეალურად თ–სა და ვ....-ს/მის თანმხლებ პირებს შორის კომუნიკაცია სწორედ 40 წამი გაგრძელდა, რაც კამერებშიც ჩანს. ფსიქიატრიული განყოფილება უფასოა ნებისმიერი პაციენტისთვის და სახელმწიფოს მიერ ფინანსდება. რაც შეეხება ნარკოლოგიურს, თანხა დინამიკურია და ზუსტად განსაზღვრა შეუძლებელია. ფაქტი, რომ პაციენტი თანახმაა მკურნალობაზე და, თანხის გადაუხდელობის გამო, უარი უთხრეს კლინიკაში მოთავსებაზე, – გამორიცხულია. გადასახადის გადანაწილებაც ხდება, თანხის გადახდა მკურნალობის შემდეგაც შესაძლებელია.

13. მოწმე გ. მ-ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: ვ. ი–ს მისვლის დროს ნარკოლოგიურ განყოფილებაში მორიგე არ ყოფილა, მეორე დღეს მივიდა სამსახურში და გაერკვა საქმის ვითარებაში, გაესაუბრა ექიმებს. ფსიქოზის შემთხვევაში, პაციენტი დაუყოვნებლივ თავსდება კლინიკაში და თანხას სახელმწიფო აფინანსებს. თუ პაციენტი მკურნალობის წინააღმდეგია, დაუშვებელია მისი ნარკოლოგიურ განყოფილებაში იძულებით გაჩერება. ხოლო თუ თანახმაა, იხდის შესაბამის თანხას და ხდება მოთავსება. იმ შემთხვევაში, თუ პაციენტის მდგომარეობა მწვავეა, მაგრამ ადგილები არ აქვთ, თუ სასწრაფოს მიყვანილია, სთხოვენ, რომ თავად გადაიყვანონ სხვა კლინიკაში. თუ ნათესავების მიერ არის მიყვანილი, მაშინ ეუბნებიან, რომ სხვა კლინიკაში წაიყვანონ, რადგან ყოფილა შემთხვევა, რომ მატრასიც კი არ ჰქონიათ პაციენტისთვის. შესაძლებელია, რომ მწვავე ფსიქოზური აშლილობის დროს მედიკამენტური მკურნალობისას პაციენტი გამოჯანმრთელდეს და ჩაუცხრეს ფსიქოზური აშლილობები. ექიმმა გასაუბრების დროს უნდა შეაფასოს, უშუალოდ იმ მომენტში პაციენტის მდგომარეობა და იმის მიხედვით მიიღოს გადაწყვეტილება მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობასთან. 35 წამში პაციენტისათვის კონსულტაციის გაწევა შეუძლებელია. ამ დროში მხოლოდ ინფორმაციის გაცემა მოხერხდება. თ. ა–ს ამ საკითხზე არ უსაუბრია. ასევე აღნიშნავს, რომ 3000 ლარს, ასე წინასწარ, ვერ დაუსახელებდნენ, რადგან შეუძლებელია თანხის განსაზღვრა. თანხის გადახდა იმის მიხედვით ხდება რამდენი დღით დარჩება პაციენტი, შეიძლება ერთი ღამე დარჩეს და წასვლა მოინდომოს ან რამდენიმე დღე. თუ პაციენტი არ არის აგრესიული და საფრთხეს არ უქმნის გარშემო მყოფებს, ამ შემთხვევაში, მისი სტაციონირება თავისუფლების უკანონო აღკვეთა იქნებოდა.

14. მოწმე ჟ. ფ–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: ჟ. ფ– რომ მუშაობდა “.........ის ცენტრის“ კლინიკური მენეჯერის პოზიციას, მისი ძირითადი უფლება-მოვალეობები იყო კლინიკური პროცესის ადმინისტრირება. იგი არის სტაციონარულ სერვისზე პასუხისმგებელი პირი. არსებობს ისეთი ტიპის ფსიქოზი, რომელსაც იწვევს ნარკოტიკული საშუალებების მოხმარება. თუ სახეზეა ასეთი ტიპის ფსიქოზი და პაციენტი უარს აცხადებს მკურნალობაზე, იძულებითი მკურნალობის მიზნით, ათავსებენ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში. პაციენტის ფსიქოლოგიური მდგომარეობა და მისი სურვილი მკურნალობასთან დაკავშირებით ვლინდება ინტერვიუს საშუალებით, ასევე პაციენტის ქცევებით, თუ ის არის არაადეკვატური, არ არის კონტაქტური, დეზორიენტირებულია, აგრესიულია, აქვს ბოდვითი აშლილობა, სმენითი ჰალუცინაციები. შესაძლებელია, პაციენტი იყოს გარეგნულად მშვიდად, თუმცა ჰქონდეს სხვადასხვა ტიპის ბოდვითი აზრები. ექიმი ფსიქიატრი და ექიმი ნარკოლოგი საზღვრავენ პაციენტი ნარკოლოგიურ განყოფილებაშია მოსათავსებელი, თუ ფსიქიატრიულში. პაციენტის მიღების ხანგრძლივობა დამოკიდებულია პაციენტის ინდივიდუალურ მდგომარეობაზე. მეორად პაციენტს, შესაძლებელია, დასჭირდეს 20-30 წუთი, პირველად პაციენტთან საჭიროა უფრო ხანგრძლივი ინტერვიუ, რაც შეიძლება გაგრძელდეს 1 საათიც. რაც შეეხება ნარკოლოგიურ პაციენტებს, ამ შემთხვევაშიც პაციენტის შეფასება დამოკიდებულია ანამნეზურ მონაცემებზე. პაციენტის ანამნეზური მონაცემებისა და კლინიკური სურათის მიხედვით, დაისმის დიაგნოზი. ფსიქიატრიული დიაგნოზის დასასმელად საჭიროა პაციენტთან და მის ოჯახის წევრებთან ინტერვიუ, ანამნეზის შეგროვება. ორივე სახის დიაგნოსტირება არის საკმაოდ რთული პროცესი. თუ პაციენტი არის მშვიდი, გარეგნულად არ აღენიშნება ფსიქოზის ნიშნები, იგი არ უნდა განთავსდეს სტაციონარში და უნდა მიმართოს ამბულატორიულ მკურნალობას, მიუხედავად იმისა, თუ რას უთითებენ ოჯახის წევრები. დიაგნოზი უნდა დაისვას კლინიკური სურათის მიხედვით.

კონკრეტულ საქმესთან დაკავშირებით, ნანახი აქვს ვიდეოკამერის ჩანაწერები. თ–-ს გადმოცემით იცის, რომ პაციენტი (ვ. ი.) იყო სრულიად მშვიდი, იგი არ მისულა ექიმთან, როგორც პაციენტი, მას ახლდნენ ოჯახის წევრები. ისინი მივიდნენ პირობების გასარკვევად და უკან გაბრუნდნენ. თ. ა. არის მაღალკვალიფიციური ექიმი, მას არ უჭირს ფსიქიატრიული დიაგნოზის დასკვნა და რაიმე რომ შეემჩნია პაციენტისთვის, მას აუცილებლად გაუწევდა შესაბამის დახმარებას. მიუხედავად იმისა, არის თუ არა ადგილი კლინიკაში, აუცილებლად მიიღებდნენ ზომებს, ამატებენ საწოლებს, ან იძახებენ სასწრაფოს და პაციენტი გადაჰყავთ სხვა კლინიკაში.

ვ....--ს შემთხვევაში, თ. ბ–მ უთხრა, რომ ფსიქოზი არ იკვეთებოდა. პაციენტის გადმოცემით, პერიოდულად მოიხმარდა ,,მარიხუანას”. ნარკოლოგმა მიიღო მისი სტაციონარში მოთავსების გადაწყვეტილება, შესამოწმებლად ჩამოვიდა უსაფრთხოების თანამშრომელი, უნდა გაეხსნათ სამედიცინო ბარათი და მოეთავსებინათ, თუმცა ვ....-მა განაცხადა უარი. კონკრეტულ შემთხვევაში მისთვის ცნობილი არ არის გადასახადთან დაკავშირებული საკითხები, თუმცა ყოფილა შემთხვევები, როცა არ აქვთ თანხა, მაგრამ მაინც მოუთავსებიათ პაციენტი. შემდეგ განაწილვადებით ხდება გადახდა. სერვისის გარეშე, პაციენტი არ გაუშვიათ, იმ მიზეზით, რომ არ აქვს თანხა. პაციენტთან ერთად, შესაძლოა, დარჩეს ოჯახის წევრიც ან ახლობელი, თუმცა ეს არ არის სავალდებულო. პაციენტი დაწესებულებაში იმყოფებოდა 5 წუთით, რაც არ იქნებოდა საკმარისი დრო მისი დიაგნოსტირებისთვის. როდესაც პირს აქვს მწვავე ნარკოლოგიური ფსიქოზი, არსებობს სახელმწიფოს პროგრამები, რომელიც აფინანსებს მის მკურნალობას. ცენტში 3000 ლარი არ ღირს არცერთი სამკურნალო კურსი. წინასწარ თანხის განსაზღვრაც რთულია. პაციენტი თანხას იხდის ფაქტობრივი ხარჯისა და შესრულებული სამუშაოს შესაბამისად. უსაფრთხოების თანამშრომლის უფლებამოვალეობაში არ შედის პაციენტთან ანაზღაურების საკითხის განხილვა. ექიმს ევალება ანაზღაურებასთან დაკავშირებული საკითხების განმარტება. ზუსტი დრო არ ახსოვს, თუმცა ვ....-- და მისი ოჯახის წევრები თ. ა. იმყოფებოდნენ ძალიან ცოტა ხნით. როდესაც ეს საქმე გახმაურდა და იგი დაუკავშირდა მორიგე ექიმებს, თ–ს არც კი ახსოვდა ფსიქოზური პაციენტის მისვლა, ვინაიდან ასეთ შემთხვევაში, მიიღებდა შესაბამის ზომებს, გამოიძახებდა სასწრაფოს ან დააწვენდა დამატებით საწოლზე. შემდეგ გაიხსენა, რომ ასეთი პაციენტი იყო მისული, თუმცა სახელი და გვარი არ იცოდა. მან თქვა, რომ იყვნენ მისულები რამდენიმე წამით, პირობების გასარკვევად.

16. მოწმე გ. გ– ჩვენებით დგინდება შემდეგი: პროფესიით არის ფსიქიატრი, თ. ა– მისი კოლეგა და მეგობარია. ეპილეფსიური ფსიქოზი არის ორგანული ფსიქოზი, მისი ძირითადი სიმპტომებია ბოდვა, ჰალუცინაციები. ორგანული ცვლილება ეპილეფსიის დროს შეიძლება გამოიწვიოს სამკურნალო რეჟიმის დარღვევამ, ფსიქიატრიული ნივთიერების გამოყენებამ. წარსულში მორიგე ექიმად უმუშავია სტაციონარში. ექიმი მხოლოდ პაციენტთან გასაუბრების საფუძველზე იღებს გადაწყვეტილებას, მოათავსოს თუ არა პირი დაწესებულებაში, მხოლოდ თანმხლები პირების მონაყოლი არსებულ პრობლემებზე საკმარისი არ არის. იმ შემთხვევაში, თუ პირი საფრთხეს წარმოადგენს სხვა პირებისთვის და ვერ იაზრებს თავის ავადმყოფობას, ექიმი ვალდებულია და უფლებამოსილიც, პაციენტი იძულებით მოათავსოს კლინიკაში და უმკურნალოს. 37 წამის განმავლობაში პაციენტისთვის კონსულტაციის გაწევა ფაქტობრივად შეუძლებელია, ეს დრო საკმარისია მხოლოდ ინფორმაციის მიწოდებისთვის.

17. მოწმე ე. თ-ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: იგი არის ექიმ-ფსიქიატრი. თ. ა– მისი კოლეგა და მეგობარია. ყოფილა შემთხვევა, რომ არ ჰქონიათ თავისუფალი საწოლები პაციენტის მისაღებად, თუმცა ამ შემთხვევაშიც, მეორე სართულიდან პირდაპირ მეოთხე სართულზე აუყვანიათ ან საერთოდ სხვაგან გადაუმისამართებიათ. ადგილების უქონლობის გამო უარი მოთავსებაზე არავისთვის უთქვამთ. პაციენტის სტაციონირების შესახებ გადაწყვეტილებას იღებს ექიმი, ამისათვის კი სავალდებულოა უშუალოდ პაციენტთან გასაუბრება, მხოლოდ თანმხლები პირების მიმართვა, რომ პაციენტს პრობლემები აქვს, საკმარისი არ არის. ყოფილა შემთხვევა, რომ კონსულტაცია, დაახლოებით, 30 წუთხ გაგრძელებულა, რადგან მოსულ პირებს უამრავი დეტალი აინტერესებთ. სტაციონარი კლინიკაში მეორე და მეოთხე სართულზეა, მესამე სართულზე სულ სხვა განყოფილებაა. კონსულტაციას უწევენ მეორე სართულზე, ფოიესთან არსებულ ექთნების ოთახში. სტაციონარში მკურნალობა არის უფასო, მას შემდეგ, რაც პაციენტი იმკურნალებს, გაწერენ და შემდეგ უკვე მათი კონტროლი მათ მოვალეობაში არ შედის.

18. მოწმე დ. ხ–ს ჩვენებით დგინდება შემდეგი: მუშაობს ფსიქიატრიულ განყოფილებაში, ექიმ-ფსიქიატრის პოზიციაზე. თ. ა– მისი კოლეგაა. 2019 წლის 8 თებერვალს მოუწია მორიგეობა, შემდეგ თ– იყო მორიგე. კვირას ექიმების საერთო ,,ჩატში” იკითხეს პაციენტ – ვ. ი–ს შესახებ. ამიტომ თ. ა–ს დაურეკა და ჰკითხა, მსგავსი პირი ხომ არ მიუღია. მან უარყო და უთხრა, რომ ვინც მიმართა, ყველა სტაციონარში მოათავსა. ცდილობდა ინფორმაციის გარკვევას. იმ პერიოდში კლინიკაში საკმაოდ ქაოსური მდგომარეობა იყო შექმნილი, რადგან მიმღები მეორე სართულზე მდებარეობდა. იქვე პაციენტები მოძრაობდნენ, ხმამაღალი ხმები ისმოდა და ბევრჯერ, ამ ხმების გამო, კლინიკიდანაც გაბრუნებულან. პაციენტის სტაციონირების შესახებ გადაწყვეტილებას ექიმი იღებს. ამასთან, საკმარისი არ არის მხოლოდ ნათესავების მიმართვა და პაციენტთან დაკავშირებული პრობლემების მოყოლა. აუცილებელია უშუალოდ პაციენტთან გასაუბრება. ექიმი გადაწყვეტილებას მხოლოდ ამის შემდეგ იღებს, რადგან შეიძლება არსებობდეს თანმხლები პირის პირადი დაინტერესებაც. ძირითადი კრიტერიუმები, რომლებიც საკმარისია პაციენტის მოთავსებისთვის, არის ჰალუცინაციები, ბოდვა. პაციენტი, შესაძლოა. არ იყოს კონტაქტური, თუმცა აღნიშნულის უამრავი მიზეზი არსებობს. ამიტომ, მნიშვნელოვანია ყველაფრის ზუსტად და სწორად გააზრება.

19. სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეული გამოძიების დაწყების აღრიცხვის ბარათის, ფორმა N..-ის მიხედვით: სისხლის სამართლის №... საქმეზე გამოძიება დაიწყო 2019 წლის 10 თებერვალს, დანაშაულის ნიშნებით, რაც გათვალისწინებულია საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 108-ე მუხლით. ბარათი შედგენილია გამომძიებელ ნინო ლეჟავას მიერ. ბარათის მიხედვით, 2019 წლის 10 თებერვალს, მ......, ვ.. ი–, მის ძმისშვილს – გ. ი– – მიაყენა მრავლობითი ჭრილობები, რის შედეგადაც იგი გარდაიცვალა.

20. საქმეში წარმოდგენილი შპს „რ.... ....... ცენტრის“ წერილის თანახმად, ვ. ი. იმყოფებოდა აღრიცხვა/მეთვალყურეობაზე შპს რ.... ფსიქონევროლოგიურ დისპანსერში 04.09.2000 წლიდან 21.08.2008 წლამდე, დიაგნოზით: ორგანული პიროვნული აშლილობა F07.0.

21. ვ. ი– ბრალდების დადგენილების თანახმად, 2019 წლის 10 თებერვალს, დაახლოებით 09:30 საათზე, ქ........ მდებარე საკუთარი საცხოვრებელი ბინის აბაზანაში, პირადი განაწყენების ნიადაგზე, საოჯახო დანით, სხეულის სხვადასხვა არეში, რამდენიმე დაზიანება მიაყენა ცამეტი წლის ძმისშვილს, გ. ი–ს, რომელიც მიყენებული ჭრილობების შედეგად გარდაიცვალა.

22. სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს 2019 წლის 19 მარტის N... დასკვნით დადგინდა, რომ ვ. ი–ს აღენიშნება თავის ტვინის დაზიანებითა და დისფუნქციით გამოწვეული სხვა დაზუსტებული ფსიქიკური აშლილობა - ეპილეფსიური ფსიქოზი (კოდი - F06.8, დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციის მე-10 გადასინჯვის მიხედვით). ბრალადშერაცხილი მართლსაწინააღმდეგო ქმედების ჩადენის დროს ვ. ი–ს აღენიშნებოდა თავის ტვინის დაზიანებითა და დისფუნქციით გამოწვეული სხვა დაზუსტებული ფსიქიკური აშლილობა - ეპილეფსიური ფსიქოზი და მას არ შეეძლო გაეცნობიერებინა თავისი ქმედების ფაქტობრივი ხასიათი და მართლწინააღმდეგობა და ეხელმძღვანელა მისთვის (შეურაცხადობა). ზემოაღნიშნული ფსიქიკური აშლილობა განუკურნებელ დაავადებებს არ მიეკუთვნება. თავისი ფსიქიკური მდგომარეობით ვ. ი–ს არ შეუძლია ანგარიში გაუწიოს თავს და უხელმძღვანელოს მას, მისცეს ჩვენება და მონაწილეობა მიიღოს საგამოძიებო და სასამართლო მოქმედებებში. თავისი ფსიქიკური მდგომარეობით მას არ აქვს გაცნობიერებული გადაწყვეტილების მიღების უნარი და არსებობს საკუთარი თავისთვის და სხვა პირისთვის ზიანის, მუქარისა და ძალადობის შემცველი ქცევის რისკი. თავისი ფსიქიკური მდგომარეობისა და ქცევის რისკის ხარისხის მიხედვით, ვ. ი. წარმოადგენს სოციალურ საშიშროებას და იგი საჭიროებს იძულებით მკურნალობას, რომელიც რეკომენდებულია .......ში ჩატარდეს.

23. რუსთავის საქალაქო სასამართლოს 2019 წლის 21 მარტის განჩინებით, ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის პროკურორის შუამდგომლობა დაკმაყოფილდა და საქართველოს სსკ-ის 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, შეწყდა სისხლისსამართლებრივი დევნა ვ. ი–ს მიმართ და იძულებითი ფსიქიატრიული მკურნალობის მიზნით მოთავსდა აკადემიკოს ბ. ნანეიშვილის ფსიქიკური ჯანმრთელობის ეროვნულ ცენტში.

24. საქმეში წარმოდგენილი ....... წლის შრომითი ხელშეკრულების თანახმად, თ. ა. დასაქმებული იყო შპს „...... ............ის ცენტრში“ ექიმი-ფსიქიატრის თანამდებობაზე.

25. 2019 წლის 26 მაისის ნივთიერი მტკიცებულებების გახსნისა და დათვალიერების ოქმის თანახმად, დათვალიერების ობიექტს წარმოადგენს ............ის ცენტრის ვიდეოსამეთვალყურეო კამერების 2019 წლის 09 თებერვლის 22:30 საათიდან 10 თებერვლის 02:00 საათამდე ჩანაწერები, რაც მოთავსებულია დალუქულ კონვერტში, რომლის გახსნისას მასში აღმოჩნდა 10 ცალი Verbatim-ის ფირმის DVD დისკი. მოხდა დისკებზე არსებული ვიდეოჩანაწერების მოძიება პერსონალური კომპიუტერის დისკის წამკითხველის მეშვეობით, დისკში წარწერით „შპს ფსიქიკური ჯანმრთელობისა და ნარკომანიის ადმ. შენობის ეზო“ აღმოჩნდა 12 ვიდეოფაილი და ვიდეოგამშვები წარწერით player პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი GOM Media file(.mp4), ფაილის ზომა 254MB (267.178.588 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 37 წუთი და 01 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Playerში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 0209–2019cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:09:52 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 1. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობა, ცენტრალური შესასვლელი და ავტოსადგომი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:46:51 სთ-ზე. მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........ ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 35.5MB (37,246,348 bytes), ხანგრძლივობით 13 წუთი და 09 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:46:52 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 1. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობა, ცენტრალური შესასვლელი და ავტოსადგომი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 0210-2019 00:00:00 სთ-ზე.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ......, ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 219MB (230,073,920 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 22 წუთი და 23 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:01 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 1. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობა, ცენტრალური შესასვლელი და ავტოსადგომი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 01:22:24 სთ- ზე.

მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........, ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 254MB (267,098,752 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 38 წუთი და 35 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 cyō, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:22:24 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 1. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობა, ცენტრალური შესასვლელი და ავტოსადგომი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 03:00:59 სთ- ზე.

მეხუთე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 254MB (267,129,904 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 33 წუთი და 54 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyō, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:22:08 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 2. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 22:23:20 საათიდან ფიქსირდება ორი მოძრავი ავტომანქანა, რომლებიც ჩერდებიან ჭიშკრის გარეთ მარჯვენა მხარეს არსებულ ავტოსადგომზე, საიდანაც ერთი ავტომანქანიდან გადმოდის ოთხი მამაკაცი, ხოლო მეორე ავტომანქანიდან გადმოდის ქალბატონი. ისინი რამდენიმე ხნით ჩერდებიან ჭიშკრის გარეთ, 22:25:24 საათზე იწყებენ მოძრაობას ეზოს მიმართულებით, შედიან და ბოლო მათგანი ეფარება თვალს 22:25:43 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 22:56:00 სთ-ზე.

მეექვსე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ......., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 171MB (180,193,492 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 04 წუთი და 00 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:56:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 2. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 23:06:37 საათიდან ფიქსირდებიან ზემოხსენებული პიროვნებები - ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალი, რომლებიც გამოდიან ეზოდან და ჩერდებიან იმ ორ ავტომანქანასთან რომლითაც მოვიდნენ. ისინი საუბრობენ ერთმანეთში გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, რის მერეც სხდებიან ავტომანქანებში, ტოვებენ ადგილს და ეფარებიან თვალს 23:10:10 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:00:00 სთ-ზე.

მეშვიდე ვიდეოფაილში სახელწოდებით .........., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 83.1MB (87,179,044 bytes), ხანგრძლივობით 29 წუთი და 42 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 2. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:29:43 სთ-ზე.

მერვე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.mp4), ფაილის ზომა 254MB (267,252,180 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 32 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:29:43 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 2. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 02:02:39 სთ-ზე.

მეცხრე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ......., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 255MB (267,551,288 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 30 წუთი და 45 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:32:19 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 3. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 22:23:20 საათიდან ფიქსირდება ორი მოძრავი ავტომანქანა, რომლებიც ჩერდებიან ჭიშკრის გარეთ მარჯვენა მხარეს არსებულ ავტოსადგომზე, საიდანაც ერთი ავტომანქანიდან გადმოდის ოთხი მამაკაცი, ხოლო მეორე ავტომანქანიდან გადმოდის ქალბატონი. ისინი რამდენიმე ხნით ჩერდებიან ჭიშკრის გარეთ, 22:25:24 საათზე იწყებენ მოძრაობას ეზოს მიმართულებით, შედიან და ბოლო მათგანი ეფარება თვალს 22:25:46 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:03:02 სთ-ზე. მეათე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.mp4), ფაილის ზომა 156 MB (164,544,092 bytes), ხანგრძლივობით 56 წუთი და 58 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:56:00 სთ- ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 3. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 23:06:37 საათიდან ფიქსირდებიან ზემოხსენებული პიროვნებები - ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალი, რომლებიც გამოდიან ეზოდან და ჩერდებიან იმ ორ ავტომანქანასთან რომლითაც მოვიდნენ. ისინი საუბრობენ ერთმანეთში „გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, რის მერეც სხდებიან ავტომანქანებში, ტოვებენ ადგილს და ეფარებიან თვალს 23:10:10 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:00:00 სთ - ზე.

მეთერთმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით .........., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 98.2MB (103,057,132 bytes), ხანგრძლივობით 36 წუთი და 00 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 3. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:36:00 სთ-ზე.

მეთორმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ........., ფაილის ტიპი GOM Media file (.mp4), ფაილის ზომა 254MB (267,124,892 bytes), ხანგრძლივობით 01 საათი 27 წუთი და 12 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა GOM Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:36:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა Camera 3. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის ეზოს შემოსასვლელი ჭიშკრის გარე პერიმეტრი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 02:03:12 სთ-ზე.

26. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის შესასვლელის მარცხენა კამერა 1“ აღმოჩნდა 3 ვიდეოფაილი. პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N.......... ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 0.98 GB (1,059,002,959 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 19:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 20:52:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 499 MB (524,170,227 bytes), ხანგრძლივობით 29 წუთი და 59 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-0209, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 20:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:22:00 საათზე ფიქსირდება სამი მამაკაცი, რომლებიც მიემართებიან ნარკოლოგიურის შესასვლელისკენ, რა დროსაც კადრი წყდება და ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:22:00 სთ-ზე. მესამე ვიდეო ფაილში სახელწოდებით N........, ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.ast) ფაილის ზომა 503 KB (516,035 bytes), ხანგრძლივობით 02 წამი. ვიდეო ფაილის პროგრამა MPCHC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:51:58 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:52:00 სთ-ზე.

27. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის შესასვლელის მარცხენა კამერა 2“ აღმოჩნდა 3 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 997 MB (1,046,357,913 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 19:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:54:37 საათიდან ფიქსირდება ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, რომლებიც მიემართებიან ნარკოლოგიურის შესასვლელისკენ და შედიან შენობაში, რის შემდეგაც 21:59:17 საათიდან ხუთივე მათგანი იგივე კარით გამოდის შენობიდან და ეფარება თვალს 21:59:28 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება

20:52:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.ast) ფაილის ზომა 0.98GB (1,058,256,033 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 20:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:52:00 სთ-ზე.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N.........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.ast) (.asf) ფაილის ზომა 0.98GB (1,058,871,453 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-0209, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის _ მიმდინარეობა იწყება 23:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 2019-02- 10 00:52:00 სთ-ზე.

28. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის შესასვლელის მარჯვენა კამერა 1“ აღმოჩნდა 4 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N.........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 0.98 GB (1,058,582,159 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 19:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 20:52:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 504MB (529,353,425 bytes), ხანგრძლივობით 29 წუთი და 58 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Playerში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 201902-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 20:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:21:42 საათიდან ფიქსირდება ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, რომლებიც მიემართებიან ნარკოლოგიურის შესასვლელისკენ, რა დროსაც კადრი წყდება და ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:22:00 სთ-ზე.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N..........., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 288 KB (295,115 bytes), ხანგრძლივობით 02 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-0209, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:51:59 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:51:59 სთ-ზე. მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N-........, ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.ast) ფაილის ზომა 0.98 GB (1,058,372,805 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:54:20 საათიდან ფიქსირდება ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, რომლებიც მიემართებიან ნარკოლოგიურის შესასვლელისკენ და შედიან შენობაში, რის შემდეგაც 21:59:17 საათიდან ხუთივე მათგანი იგივე კარით გამოდის შენობიდან და ეფარება თვალს 21:59:53 საათზე. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 22:52:00 სთ-ზე.

29. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის შესასვლელის მარჯვენა კამერა 2“ აღმოჩნდა 2 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........, ფაილის ტიპი GOM Media file.asf) (.asf) ფაილის ზომა 0.98 GB (1,057,858,377 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:52:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......, ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 0.98 GB (1,054,604,541 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 56 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 2019-02- 10 00:52:00 სთ-ზე.

30. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის მისაღების შიდა კამერა 1“ აღმოჩნდა 4 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........, ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919 MB (964,091,409 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 19:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 20:52:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 459MB (482,195,305 bytes), ხანგრძლივობით 29 წუთი და 59 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Playerში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 201902-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 20:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:22:01 სთ-ზე.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........., ტიპი GOM Media file(.ast) (.ast) ფაილის ზომა 317 KB (325,507 bytes), ხანგრძლივობით 01 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:51:59 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:52:00 სთ-ზე.

მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919MB (963,781,057 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:54:37 საათიდან კადრში ჩნდება დაცვის პოლიციის თანამშრომელი, რომელიც კარს უხსნის მოქალაქეებს, რის შემდეგაც ნარკოლოგიურის მისაღებში შემოდიან და იქვე ჩერდებიან ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალი. დაცვის პოლიციის თანამშრომელი რეკავს შიდა ტელეფონზე. 21:57:23 საათიდან კადრში ჩნდება მამაკაცი, რომელსაც ხელში უჭირავს ფურცლები და უკეთია სამკერდე ნიშანი, მასთან ერთად იმყოფება დაცვის პოლიციის თანამშრომელიც. აღნიშნული პიროვნება ჩერდება იქვე და იწყებს საუბარს ზემოხსენებულ ქალბატონსა და მამაკაცებთან. აღნიშნული სამკერდე ნიშნიანი მამაკაცი ასრულებს მოქალაქეებთან საუბარს 21:59:08 საათზე და გადის კადრიდან, რის შემდეგაც 21:59:24 საათზე ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალი გადიან შენობიდან, ხოლო დაცვის პოლიციელი კეტავს კარს. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 22:52:00 სთ-ზე.

32. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის მისაღების შიდა კამერა 2“ აღმოჩნდა 2 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......., ფაილის ტიპი GOM Media file.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919 MB (963,869,425 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 20:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:52:00 სთ-ზე.

მეორევიდეო ფაილში სახელწოდებით N........, ფაილის 2 ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919 MB (963,740,023 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02–09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 2019-02-10 00:52:00 სთ-ზე.

33. დისკში წარწერით „ნარკოლოგიურის მისაღების კართან არსებული შიდა კამერა“ აღმოჩნდა 4 ვიდეოფაილი.

პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 133 KB (137,199 bytes), ხანგრძლივობით 01 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player - ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:52:00 სთ–ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 21:52:00 სთ-ზე. მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......., ფაილის ტიპი GOM Media file(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919MB (963,816,825 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:52:00 სთ–ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 21:54:36 საათიდან კადრში ჩნდება დაცვის პოლიციის თანამშრომელი, რომელიც მიემართება გასასვლელისკენ და ეფარება თვალს. 21:55:27 საათზე ბრუნდება უკან, შედის მარჯვნივ მდებარე კარში და ეფარება თვალს. 21:57:06 საათზე კადრში ჩნდება მამაკაცი, რომელსაც უკეთია სამკერდე ნიშანი და ისიც შედის კარში სადაც შევიდა დაცვის პოლიციელი, რის შემდეგაც ბრუნდება და ჩნდება კადრში 21:57:22 საათზე, რა დროსაც მას უკვე ხელში უჭირავს ფურცლები. ის ჩერდება იქვე, მასთან ერთად იმყოფება დაცვის პოლიციელიც, ხსენებული მამაკაცი იწყებს საუბარს მისაღებში მყოფ პირებთან, რომლებიც კამერის არეალში ვერ ხვდებიან. ის საუბარს ამთავრებს 21:59:08 საათზე, ბრუნდება, მიდის უკან და 21:59:22 საათზე შედის კარში საიდანაც პირველად გამოვიდა და ეფარება თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 22:52:00 სთ-ზე. მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N......., ტიპი GOM Media file(.asf) (asf) ფაილის ზომა 919 MB (963,411,805 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-02-09, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:52:00 სთ- ზე.

მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით N........, ფაილის ტიპი GOM Media ile(.asf) (.asf) ფაილის ზომა 919 MB (963,627,459 bytes), ხანგრძლივობით 59 წუთი და 57 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 2019-0209, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:52:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა IPC. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ნარკოლოგიურის მისაღები. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 2019-02-10 00:52:00 სთ-ზე.

34. დისკში წარწერით „ფსიქიატრიული მისაღები 1 სართული ფსიქოლოგების კორიდორი“ აღმოჩნდა 17 ვიდეოფაილი. პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით c......., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 240 MB (252 054 612 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 24 წუთი 58 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyō, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:18:31 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ambulatoria. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:00:00 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 14.1 MB (14 845 396 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 32 წუთი 31 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 BcK, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:01 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ambulatoria. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10- 2019

00:07:33 სთ-ზე.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 772 972 bytes), ხანგრძლივობით 08 საათი 31 წუთი 00 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 BCK, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:07:34 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ambulatoria. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10- 2019 02:06:02 სთ-ზე.

მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 507 828 bytes), ხანგრძლივობით 05 საათი 38 წუთი 58 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–09–2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:01:11 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა shemosasvlel. კადრში მოჩანს .........ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელში შემოსასვლელი. სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 22:59:11 საათიდან შენობაში შემოდიან ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, ჩერდებიან იქვე, ელოდებიან ერთმანეთს და 23:01:15 საათიდან ეფარებიან თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობის 23:08:07 საათიდან ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი კვლავ ჩნდებიან კადრში მიემართებიან, გადიან შენობიდან და 23:08:19 საათიდან ეფარებიან თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 23:13:54 სთ–ზე. მეხუთე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c-......, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 80.5 MB (84 472 524 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 24 წუთი 58 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:13:55 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა shemosasvlel. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელში შემოსასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02–10–2019 00:00:00 სთ-ზე.

მეექვსე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 173 MB (182 286 836 bytes), ხანგრძლივობით 08 საათი 03 წუთი 17 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 Bcx, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა shemosasvlel. ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელში შემოსასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02- 10-2019 01:38:19 სთ -ზე.

მეშვიდე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c......., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 942 336 bytes), ხანგრძლივობით 09 საათი 59 წუთი 46 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 BCK, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:38:19 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა shemosasvlel. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელში შემოსასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02–10 -2019 03:34:47 სთ-ზე.

მერვე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 199 MB (208 806 184 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 24 წუთი 59 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–09–2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:13:33 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა lobby. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 23:00:53 საათიდან კადრში იწყებენ შემოსვლას ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, რომლებიც შედიან კადრის მიხედვით დერეფანში მარჯვნივ მდებარე კარში და 23:01:28 საათიდან ეფარებიან თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობის 23:06:11 საათიდან ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი კვლავ ჩნდებიან კადრში, გამოდიან იმავე კარიდან რომელშიც შევიდნენ, მიემართებიან იმავე მიმართულებით საიდანაც მოვიდნენ და 23:06:31 საათიდან ეფარებიან თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:00:00 სთ-ზე.

მეცხრე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 55.3 MB (58 054 992 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 58 წუთი 20 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 nck, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:01 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა lobby. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10- 2019

00:33:22 სთ-ზე.

მეათე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 739 592 bytes), ხანგრძლივობით 09 საათი 21 წუთი 33 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი (02–10–2019 BCK, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:33:22 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა lobby. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10- 2019

02:56:36 სთ-ზე.

მეთერთმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 817 420 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 25 წუთი 23 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:26:09 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა psiqologebi. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი, სადაც ჩანაწერის მიმდინარეობისას 23:01:13 საათიდან კადრში იწყებენ შემოსვლას ზემოხსენებული ოთხი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი, რომელთაგან ორი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი შედიან კადრის მიხედვით დერეფანში მარჯვნივ მდებარე კარში, ხოლო დანარჩენი ორი მამაკაცი რჩებიან იქვე დერეფანში. 23:04:52 საათიდან ზემოხსენებული ორი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი კვლავ ჩნდებიან კადრში, გამოდიან იმავე კარიდან რომელშიც შევიდნენ, ჩერდებიან დერეფანში მყოფ ორ მამაკაცთან, იწყებენ ერთმანეთში საუბარს, მიემართებიან იმავე მიმართულებით საიდანაც მოვიდნენ და 23:06:17 საათიდან ეფარებიან თვალს. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:00:24 სთ -ზე. მეთორმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 629 192 bytes), ხანგრძლივობით 09 საათი 09 წუთი 13 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი (02-10- 2019 Bck, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:25 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა psiqologebi. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის კორიდორი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10- 2019

02:44:16 სთ-ზე.

მეცამეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (267 198 464 bytes), ხანგრძლივობით 05 საათი 18 წუთი 21 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cy6, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 21:57:52 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა darbazi. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის დარბაზი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02–09–2019 22:53:22 სთ–ზე.

მეთოთხმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (267 037 308 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 16 წუთი 26 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 cyნ, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:53:23 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა darbazi. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის დარბაზი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-09-2019 23:51:28 სთ-ზე.

მეთხუტმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 891 684 bytes), გაურკვეველი მიზეზით, სავარაუდოდ ტექნიკური ხარვეზის გამო ვერ მოხერხდა ვიდეოჩანაწერის ფაილის

ჩართვა.

მეთექვსმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 751 028 bytes), გაურკვეველი მიზეზით, სავარაუდოდ ტექნიკური ხარვეზის გამო ვერ მოხერხდა ვიდეოჩანაწერის ფაილის ჩართვა.

მეჩვიდმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით c.........., ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 916 820 bytes), ხანგრძლივობით 09 საათი 04 წუთი 29 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 BCK, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:45:05 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა darbazi. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ფლიგელის დარბაზი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 02:39:31 სთ-ზე.

35. დისკში წარწერით „ფსიქიატრიული სტაციონარი“ აღმოჩნდა 13 ვიდეოფაილი. პირველ ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 803 352 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player - ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09- 2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:05:23 სთ-ზე. გამოსახულების გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა camera 6. კადრში მოჩანს ............სის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული განყოფილების სტაციონარი. კადრში მოჩანს თეთრ უნიფორმიანი ქალბატონი, რომელიც ტილოთი წმენდს იატაკს. მოშორებით ჩანს მწვანე უნიფორმიანი ქალბატონი და სამოქალაქო ტანსაცმელში მყოფი ჭაღარა მამაკაცი. ამასთან 23:02:18 საათზე განყოფილების კორიდორის კარს ხსნის მწვანე უნიფორმიანი მელოტი მამაკაცი, რის შემდეგაც განყოფილების კორიდორში შემოდიან ზემოხსენებული ორი მამაკაცი და ერთი ქალბატონი. მათ ზემოხსენებული მწვანეფორმიანი ქალბატონი უძღვებათ კადრის მიხედვით მარჯვნივ მდებარე ღია კარში, სადაც ზემოხსენებული ორი მამაკაცი და ქალბატონი შესვლას იწყებენ 23:02:38 საათიდან, რის შემდეგაც ზემოხსენებული ქალბატონი და ორი მამაკაცი ოთახიდან იმავე კარიდან უკან დერეფანში იწყებენ გამოსვლას 23:03:17 საათიდან და მათთან ერთად ოთახიდან გამოდის თეთრხალათიანი ქალბატონიც. ისინი ჩერდებიან დერეფანში და საუბრობენ ერთმანეთში, რის შემდეგაც ამთავრებენ საუბარს და 23:04:14 წამზე ხსენებული ორი მამაკაცი და ქალბატონი იწყებენ მოძრაობას დერეფნის გასასვლელის მიმართულებით და გადიან კარიდან 23:04:31 წუთზე, ხოლო თეთრ ხალათიანი ქალბატონი ბრუნდება უკან იმავე ოთახში. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-09-2019 23:13:31 სთ-ზე.

მეორე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 171 MB (179 795 436 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:13:31 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა camera 6. კადრში მოჩანს ............სის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული განყოფილების სტაციონარი.

მესამე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 82.8 MB (86 868 460 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:00:02 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა camera 6. კადრში მოჩანს ........ ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული განყოფილების სტაციონარი.

მეოთხე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 753 876 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:22:28 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა camera 6. კადრში მოჩანს ............სის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული განყოფილების სტაციონარი.

მეხუთე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 254 MB (266 896 696 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:29:34 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა camera 6. კადრში მოჩანს ............სის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული განყოფილების სტაციონარი.

მეექვსე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 88.8 MB (93 134 848 bytes), ხანგრძლივობით 04 საათი 06 წუთი 19 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09–2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:30:00 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-09-2019

22:35:53 სთ-ზე.

მეშვიდე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 0.99 GB (1 066 070 016 bytes), ხანგრძლივობა არ ფიქსირდება. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 22:35:54 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი.

მერვე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 64.4 MB (67 551 232 bytes), ხანგრძლივობით 05 საათი 18 წუთი 00 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player-ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:43:17 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-09-2019 23:47:33 სთ–ზე.

მეცხრე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 172 MB (180 776 960 bytes), ხანგრძლივობით 05 საათი 35 წუთი 45 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-09-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 23:54:13 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 00:05:35 სთ-ზე.

მეათე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 779 MB (817 577 984 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 31 წუთი 00 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 00:09:05 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 01:00:50 სთ-ზე.

მეთერთმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 280 MB (293 814 272 bytes), ხანგრძლივობით 06 საათი 49 წუთი 41 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02-10-2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:00:51 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 01:19:27 სთ-ზე.

მეთორმეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 3.32 MB (3 488 240 bytes), ხანგრძლივობით 07 საათი 08 წუთი 17 წამი. ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player -ში გაშვებისას გამოსახულების ზედა მარჯვენა კუთხეში ფიქსირებულია თარიღი 02–10–2019 sat, ხოლო საათის ათვლა და ჩანაწერის მიმდინარეობა იწყება 01:37:55 სთ-ზე. გამოსახულების ქვედა მარცხენა კუთხეში ფიქსირებულია წარწერა ipcamera 04. კადრში მოჩანს ............ის ცენტრის შენობის ფსიქიატრიული ნაწილის ეზოდან შესასვლელი. ჩანაწერის მიმდინარეობა მთავრდება 02-10-2019 01:38:04 სთ-ზე.

მეცამეტე ვიდეოფაილში სახელწოდებით ............, ფაილის ტიპი MP4 File (.mp4) ფაილის ზომა 51.3 KB (52 576 bytes), ვიდეოფაილის პროგრამა MPC-HC Player ში გაშვებისას კადრი არ ირთვება გაურკვეველი მიზეზით.

36. საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები:

37. 2019 წლის 9 თებერვალს ვ. ი– ოჯახის წევრებმა, სასწრაფო დახმარების ბრიგადის მეშვეობით, სავარაუდო ნარკოტიკული ინტოქსიკაციისა და გაუარესებული ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო, გადაიყვანეს რ.... სამედიცინო კლინიკაში. მითითებულ კლინიკაში მას ჩაუტარდა დეტოქსიკაციის სიმპტომური მკურნალობა, ნარკოტიკული ინტოქსიკაციისთვის დამახასიათებელი ნიშნებით.

38. დეტოქსიკაციის პროცედურის დასრულების შემდეგ, მკურნალი ექიმის, მ. კ–ს რეკომენდაციით, ვ. ი–, მისმა ოჯახის წევრებმა (მეუღლემ − ნ.. ბ..მ და ბიძამ − ბ. მ.მ) და მეგობრებმა (რ. ა. და დ. ქ.) რ.... კლინიკიდან, იმავე ღამეს, შემდგომი მკურნალობის გაგრძელების მიზნით, გადაიყვანეს ქ. თ–ში − შპს „ფსიქიკური ჯანმრთელობისა და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრში“. თავდაპირველად ისინი მივიდნენ მითითებული ცენტრის ნარკოლოგიურ განყოფილებაში და კონსულტაცია გაიარეს მორიგე ექიმ-ნარკოლოგ − თ– ბ–მ.

39. თ– ბ–მ რეკომენდაციით, ვ. ი–, ნ.. ბ.. და ბ. მ. ნარკოლოგიური განყოფილებიდან მიდიან გვერდით მდებარე ფსიქიატრიული განყოფილების შენობაში, სადაც ხვდებიან მორიგე ექიმ-ფსიქიატრ თ. ა. თ. ა–ს მცირეხნიანი გასაუბრების შემდეგ აღნიშნული განყოფილებიდან კვლავ ბრუნდებიან უკან, ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში, თუმცა ვ. ი– სტაციონარში კვლავ არ თავსდება, ამიტომ ბოლოს ბრუნდებიან შინ. 2019 წლის 10 თებერვლის დილით დგება ტრაგიკული შედეგი (ვ. ი– მიერ ძმისშვილის − გ. ი– – მკვლელობა).

40. საქმეში წარმოდგენილ მტკიცებულებათა სრულფასოვანი ანალიზისათვის აუცილებელია თითოეული ეპიზოდის ცალ-ცალკე, თანმიმდევრულად შეფასება, კერძოდ: რა ინფორმაცია მიაწოდეს ვ. ი. თანმხლებმა პირებმა − ნ.. ბ..მ და ბ. მ.მ რ.... კლინიკის ექიმს და რა რეკომენდაცია გაიცა; როგორ წარიმართა პირველი კონსულტაცია ნარკოლოგიურ განყოფილებაში ექიმ თ– ბ–მ, რა განმარტა ექიმმა და რა საფუძვლით გადავიდნენ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში; რა იყო ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ვიზიტის რეალური მიზანი, რა მოცულობისა და შინაარსის კომუნიკაცია შედგა თ. ა. და რა მიზეზით დასრულდა; რა გარემოებებმა განაპირობა ვ. ი–ა და მისი თანმხლები პირების უკან ნარკოლოგიურ განყოფილებაში, ხოლო შემდგომ − სახლში დაბრუნება.

41. ამ მიზნით, საკასაციო სასამართლო ქვემოთ დეტალურად მიმოიხილავს საკვანძო მტკიცებულებებსა და ფაქტობრივ გარემოებებს, მაგრამ, კონკრეტულ მტკიცებულებათა ანალიზამდე, აუცილებელია განიმარტოს საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის დისპოზიცია და მის ირგვლივ დასადგენი დანაშაულის ელემენტები.

42. საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის პირველი ნაწილი ადგენს სისხლისსამართლებრივ პასუხისმგებლობას გულგრილობისათვის, ე.ი. საწარმოსა ან სხვა ორგანიზაციაში ხელმძღვანელობითი, წარმომადგენლობითი ან სხვა სპეციალური უფლებამოსილების მქონე პირის მიერ თავისი სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობისათვის ან არაჯეროვნად შესრულებისათვის მისდამი დაუდევარი დამოკიდებულების გამო, რასაც შედეგად მოსდევს სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესების არსებითი დარღვევა; ხოლო ამავე მუხლის მე-2 ნაწილი ითვალისწინებს პასუხისმგებლობის მაკვალიფიცირებელ შემადგენლობას, თუ იგივე ქმედებამ ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა ან სხვა მძიმე შედეგი გამოიწვია.

43. აღნიშნული დანაშაულის ამსრულებელი სპეციალურია, რომელიც არის კერძო-სამართლებრივი ურთიერთობის მონაწილე პირი, აღჭურვილი ხელმძღვანელობითი, წარმომადგენლობითი ან სხვა სპეციალური უფლებამოსილებით, ხოლო სუბიექტური მხარე ხასიათდება გაუფრთხილებლობით, რაც შეიძლება გამოიხატოს, როგორც თვითიმედოვნებაში, ისე − დაუდევრობაში. ქმედების საქართველოს სსკ-ის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით დაკვალიფიცირებისათვის, სისხლის სამართლის საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით უნდა დასტურდებოდეს: ერთი მხრივ, ამავე მუხლით განსაზღვრული უფლებამოსილების მქონე პირის მიერ თავისი სამსახურებრივი მოვალეობის შეუსრულებლობა ან არაჯეროვნად შესრულება, მისდამი დაუდევარი დამოკიდებულების გამო და, იმავდროულად, მავნე შედეგი, რაც გამოწვეული იყო აღნიშნული ქმედებით, კერძოდ, ადამიანის სიცოცხლის მოსპობა ან სხვა მძიმე შედეგი და მიზეზობრივი კავშირი ქმედებასა და დამდგარ შედეგს შორის.

44. სისხლის სამართლის საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დადგენილია, რომ თ. ა– მუშაობდა შპს “.........ის ცენტრის“ ექიმ-ფსიქიატრად. მას ,,ფსიქიკური ჯანმრთელობის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და სხვა ნორმატიული აქტებით (მათ შორის, ,,პირველადი ფსიქიატრიული გამოკვლევის ჩატარებისა და დასკვნის გაცემის შესახებ“ საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის, 2007 წლის 27 სექტემბრის N285/ნ ბრძანებით), გამოსაკვლევი პირის, მისი ნათესავისა და კანონიერი წარმომადგენლის მიმართვისას, ევალებოდა შესაბამისი ფსიქიატრიული გამოკვლევის ჩატარება, ფსიქიკური აშლილობის არსებობისა და ფსიქიატრიული დახმარების საჭიროების დადგენა.

45. ქვედა ინსტანციის სასამართლოებმა დადგენილად მიიჩნიეს ის გარემოება, რომ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში თ. ა. ვ. ი–ა და მისი თანმხლები პირების ვიზიტი არ ატარებდა ექიმის მიერ პაციენტის მიღებისა და დაუყოვნებლივ, სრულფასოვანი ფსიქიატრიული გამოკვლევის მოთხოვნის ნიშნებს. სასამართლოების შეფასებით, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით, ექიმთან ვიზიტი უკავშირდებოდა განყოფილების პირობების/წესების გარკვევას. ამავე თვალსაზრისით, სასამართლოებმა ასევე გაითვალისწინეს, რომ პირველადი ფსიქიატრიული გამოკვლევის ჩატარება/პროცედურის დაწყება, თავისთავად მოითხოვს პაციენტის ან მისი თანმხლებების მხრიდან მიმართვის, პაციენტის დადგენისა და ექიმისათვის მიწოდებული ინფორმაციის საკმარისობის იმგვარ წინაპირობებსა თუ ერთობლიობას, რომელიც მოცემულ შემთხვევაში, უტყუარად დადასტურებული არ ყოფილა. სხვა სიტყვებით, ქვედა ინსტანციის სასამართლოების შეფასებით, საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით ვერ დადგინდა, რომ თ. ა– ვ. ი– წარედგინა პაციენტის სახით, რაც ავტომატურად წარმოშობდა სავალდებულო გამოკვლევის ან არანებაყოფლობითი ჩარევის პროცედურის დაუყოვნებლივ დაწყების სამართლებრივ ვალდებულებას.

46. აღნიშნულის საპირისპიროდ, კასატორს − სახელმწიფო ბრალმდებელს მიაჩნია, რომ ქვედა ინსტანციის სასამართლოებმა არასწორად შეაფასეს ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ვ. ი–ა და მისი თანმხლები პირების ვიზიტის მიზანი და ექიმთან კომუნიკაციის შინაარსი, არანებაყოფლობითი ჰოსპიტალიზაციის სამართლებრივი წინაპირობები და, შესაბამისად, შეცდომით უარყვეს მიზეზობრივი კავშირი თ. ა–ს ქცევასა და დამდგარ შედეგს შორის; საბოლოოდ, მტკიცებულებათა შეფასებისას, დაუსაბუთებლად მიანიჭეს უპირატესობა დაცვისთვის ხელსაყრელ პოზიციას და უსაფუძვლოდ არ გაიზიარეს ბრალდების მხარის მტკიცებულებები.

47. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლომ უნდა შეაფასოს კასატორის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაცია და საქმეში არსებულ მტკიცებულებათა ერთობლიობა ადასტურებს თუ არა თ. ა–ს მიმართ წარდგენილ ბრალდებას, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით. ამ მიზნით, სასამართლო თანმიმდევრულად შეაფასებს წარმოდგენილ საკვანძო ფაქტობრივ გარემოებებსა და მტკიცებულებებს.

48. რ.... სამედიცინო კლინიკის ეპიზოდი და პაციენტის იმდროინდელი კლინიკური სურათი:

49. საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით (ექიმ მ. კ–სა და ნ.. ბ..- ჩვენება, წერილობითი მტკიცებულებები) დასტურდება, რომ რ.... სამედიცინო კლინიკაში ვ. ი–ს ჩაუტარდა ნარკოტიკული საშუალებით გამოწვეული დეტოქსიკაციის/სიმპტომური მკურნალობა.

50. მ. კ–ს მიერ აღწერილი უშუალო კლინიკური სურათის მიხედვით, ვ. ი– იმგვარი მწვავე ფსიქიკური მდგომარეობა, რაც იმ ეტაპზე დაუყოვნებლივ იძულებით ფსიქიატრიულ ჩარევას საჭიროებდა, არ იკვეთებოდა. საქმის მასალებით ირკვევა, რომ რ.... კლინიკაში ვ. ი–ს ანტიფსიქოზური ან ანტიეპილეფსიური მკურნალობა არ ჩასტარებია, მაგრამ მითითებულ დაწესებულებაში დეტოქსიკაციის სიმპტომური მკურნალობის ფარგლებში, მას, სხვა პრეპარატებთან ერთად, გაუკეთდა დიმედროლის ინექცია.

51. მ. კ–ს ჩვენებით, შემდგომ სპეციალიზებულ ცენტრში (შპს „...... ის ცენტრში“) გადაყვანის რეკომენდაცია მან გასცა არა იმ მიზეზით, რომ იმ მომენტში პაციენტი აშკარად საჭიროებდა იძულებით ფსიქიატრიულ ჰოსპიტალიზაციას, არამედ – ოჯახის წევრების მიერ მიწოდებული არაერთგვაროვანი ინფორმაციის გამო. ისინი აწვდიდნენ სხვადასხვა, ურთიერთგამომრიცხავ ინფორმაციას მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობის შესახებ. ვ. ი. იმყოფებოდა თუ არა რ.... ფსიქიატრიულ ცენტრში აღრიცხვაზე, მისთვის ოჯახის წევრებს არ უთქვამთ და არც სათანადო დოკუმენტაცია წარუდგენიათ. ოჯახის წევრებმა უთხრეს, რომ ვ....-- სისტემატურად მოიხმარდა ,,ბიოსა“ და ,,მარიხუანას“, ასევე ფსიქოტროპულ წამლებს. ვ.... იმ მომენტში საფრთხეს არ წარმოადგენდა. ამიტომ დამამშვიდებელი წამლის მიცემა არ დასჭირვებია. ერთადერთ პრობლემურ ნიშნად ექიმი ასახელებს იმას, რომ ვ....-- ექიმებთან არ კონტაქტობდა და არ საუბრობდა. წინააღმდეგ შემთხვევაში, სათანადო ზომებს თვითონაც აუცილებლად მიმართავდა. სასწრაფოს მიერ შევსებულ ფურცელზე მითითებული იყო, რომ ვ....-ს ჰალუცინაციები ჰქონდა, თუმცა თანმხლები პირების ნაწილმა უარყო ეს ფაქტი.

52. ამდენად, მ. კ–ს რეკომენდაცია, თავისი შინაარსიდან გამომდინარე, მეტყველებს ვ. ი– შემდგომი პროფესიული შეფასების საჭიროებაზე − ნარკოლოგისა და ფსიქიატრის მიერ და არა უკვე დადგენილ აუცილებლობაზე, რომ იმავე ღამეს უნდა დაწყებულიყო იძულებითი ფსიქიატრიული ჩარევის პროცედურა.

53. ნარკოლოგიური განყოფილების ეპიზოდი:

54. საკასაციო სასამართლო მნიშვნელოვნად მიიჩნევს ნარკოლოგიურ განყოფილებაში განვითარებულ ეპიზოდს, რადგან სწორედ ამ ეტაპზე შედგა შედარებით ხანგრძლივი პროფესიული კომუნიკაცია ექიმ-ნარკოლოგ თ. ბ–, ვ. ი–ა და მის თანმხლებ პირებს შორის.

55. საქმის მასალებით დგინდება, რომ ექიმ-ნარკოლოგ თ. ბ–მ კონსულტაცია გაგრძელდა, დაახლოებით, 20 წუთი. მითითებული დროის განმავლობაში, ექიმი გაესაუბრა, როგორც ვ. ი–, ისე − თანმხლებ პირებს: ნ.. ბ..სა და ბ. მ.ს.

56. ექიმი თ. ბ.., მ. კ–ს მსგავსად, განმარტავს, რომ პაციენტი იმ მომენტში იყო მშვიდი, მას არ აღენიშნებოდა ფსიქოზის რაიმე გარეგნული გამოვლინების ნიშნები, ისევე როგორც – ნარკოტიკული თრობის კლინიკური ჩვენება. ამასთან, ნარკოლოგიურ სტაციონარში მოთავსება დამოკიდებული იყო პაციენტის ნებაყოფლობით თანხმობაზე. ის ფაქტი, რომ როგორც ნარკოლოგიურ, ისე – ფსიქიატრიულ განყოფილებებში ვ. ი– იყო მშვიდად და მის ქმედებაში რაიმე სახის აგრესიული გამოვლინებები არ აღინიშნებოდა, დადასტურებულია ნ.. ბ..- და ბ. მ– ჩვენებებითაც.

57. თ. ბ–მ ჩვენების მიხედვით, მან ვ. ი–ს ოჯახის წევრებს ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მისვლის სიტყვიერი რეკომენდაცია მისცა. რეკომენდაცია არ იყო განპირობებული ვ....--ს რაიმე ფსიქოზური სიმპტომატიკის გამოვლინებიდან, არამედ გამომდინარეობდა ოჯახის წევრის − ნ.. ბ..- მიერ მიწოდებული ინფორმაციიდან, რომ პაციენტს აღენიშნებოდა არაადეკვატური და გარემოსთან შეუსაბამო ქცევები. ამის გამო, მან პაციენტსა და მის თანმხლებ პირებს, შესთავაზა ფსიქიატრიულ განყოფილებაში დამატებითი პროფესიული შეფასების შესაძლებლობა . პაციენტის კლინიკური მდგომარეობიდან გამომდინარე, იმ მომენტში არ იკვეთებოდა იძულებითი ფსიქიატრიული ჩარევის აუცილებლობა.

58. ნარკოლოგიური განყოფილებიდან ფსიქიატრიულში ვიზიტის მიზანი:

59. ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ვ. ი–ა და მისი თანმხლები პირების ვიზიტის რეალური მიზნის შეფასებისათვის, გადამწყვეტ მნიშვნელობას იძენს ის გარემოება, თუ რა სამართლებრივი და ფაქტობრივი საფუძვლით გადავიდნენ ისინი ნარკოლოგიური განყოფილებიდან ფსიქიატრიულ განყოფილებაში.

60. თ– ბ–მ ჩვენების მიხედვით, ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მისვლის შესახებ ოჯახის წევრებს მიეცათ რეკომენდაცია და არ მომხდარა ოფიციალური გადამისამართება. აღნიშნული განსხვავება არსებითია. „რეკომენდაცია“ გულისხმობს ექიმის რჩევას შემდგომი სამედიცინო შეფასების საჭიროების შესახებ, ხოლო „გადამისამართება“ წარმოადგენს ოფიციალურ სამედიცინო მოქმედებას, როდესაც ექიმი გზავნის პაციენტს სხვა განყოფილებაში მისი მდგომარეობის შემდგომი სავალდებულო შეფასებისათვის. თ– ბ–მა და თ. ა–ს ჩვენებების მიხედვით, ნარკოლოგიური განყოფილებიდან ფსიქიატრიულში პაციენტის ოფიციალური გადამისამართება არაერთხელ მომხდარა, მათ შორის, ერთი ასეთი შემთხვევა იმავე დღესაც მოხდა ვ. ი–ს ვიზიტამდე. როგორც აღინიშნა, ვ. ი– ოფიციალურად არ გადაუმისამართებიათ, რადგან იმ მომენტში პაციენტის კლინიკური მდგომარეობიდან არ იკვეთებოდა იძულებითი ფსიქიატრიული ჩარევის აუცილებლობა.

61. ამავე კონტექსტში საყურადღებოა ნ.. ბ..- ჩვენებაც, რომლის თანახმად, ნარკოლოგიურ განყოფილებაში პირველადი კონსულტაციის დასრულებისას, ოჯახის წევრებს ვ. ი– სტაციონარში მოთავსების შესახებ საბოლოო გადაწყვეტილება ჯერ კიდევ არ მიეღოთ. თ– ბ–მ ჩვენებითაც დასტურდება, რომ მათთან საუბარი მოიცავდა არა მხოლოდ პაციენტის მდგომარეობის საკითხს, არამედ – განთავსების პირობებსაც, ფინანსურ საკითხებს და თანმხლები პირის დარჩენის შესაძლებლობას. ეს გარემოება არსებითად ემთხვევა დაცვის მხარის პოზიციას, რომ ვ....--ს თანმხლები პირები იმ ღამეს მოქმედებდნენ რამდენიმე შესაძლო ვარიანტისა და პირობების გასარკვევად: თავდაპირველად – ნარკოლოგიური, შემდეგ – ფსიქიატრიული მიმართულებით და საბოლოო გადაწყვეტილება იკვეთებოდა გზადაგზა, არსებული პირობების გათვალისწინებით. ამდენად, აღნიშნულ ეტაპზე, ექიმთან საუბარი არ მოიცავდა მხოლოდ პაციენტის „დაუყოვნებლივი სტაციონირების“ მოთხოვნას, არამედ − პირობების, წესებისა და შესაძლო ვარიანტების დაზუსტებასაც.

62. ზემოაღნიშნული გარემოებები საკასაციო სასამართლოს მიერ შემდგომ შეფასდება ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ექიმთან შემდგარი კომუნიკაციის სამართლებრივი ბუნების განსაზღვრისას.

63. ფსიქიატრიული განყოფილების ეპიზოდი:

64. საკასაციო სასამართლო საქმის გადაწყვეტისათვის გადამწყვეტ მნიშვნელობას ანიჭებს ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ფსიქიატრ თ. ა–, ვ. ი–ა და მის თანმხლებ პირთა შორის განვითარებული კომუნიკაციის ხასიათის, ფორმის, ხანგრძლივობისა და შინაარსის დადგენას.

65. თავდაპირველად უნდა აღინიშნოს, რომ ვ. ი–ა და მისი თანმხლები პირების ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ღამის საათებში (დაახლოებით, 23:00 საათი) მისვლა, მოცემულ საქმეში, თავისთავად ვერ შეფასდება ბრალდების მადასტურებელ გარემოებად, რის შესახებაც პროკურორი საკასაციო სხდომაზე აპელირებდა. 2019 წლის 9 თებერვლის მოვლენათა განვითარების ქრონოლოგიიდან იკვეთება, რომ აღნიშნული ვიზიტი წარმოადგენდა იმავე დღეს დაწყებული სამედიცინო ეპიზოდების გაგრძელებას, კერძოდ: ვ. ი. თავდაპირველად გადაიყვანეს რ.... სამედიცინო კლინიკაში, სადაც ჩაუტარდა დეტოქსიკაციის/სიმპტომური მკურნალობა; შემდგომ, მკურნალი ექიმის რეკომენდაციით, იგი იმავე დღეს, რუსთავიდან გადაიყვანეს თ–ში, შესაბამის სპეციალიზებულ ნარკოლოგიურ ცენტრში; ხოლო ნარკოლოგიურ განყოფილებაში კონსულტაციის შემდეგ, ექიმ-ნარკოლოგ თ. ბ–მ რეკომენდაციით, თანმხლები პირები გადავიდნენ უკვე ფსიქიატრიულ განყოფილებაში. ამასთან, პროკურორის დამატებითი არგუმენტაცია, რომლის მიხედვითაც, თუ ვ. ი–ს თანმხლებ პირებს მხოლოდ პირობების გარკვევა სურდათ, რატომ არ გაარკვიეს „ცხელ ხაზზე“ დარეკვით ან კლინიკაში დღის საათებში მისვლით, არ ქმნის ექიმ-ფსიქიატრისათვის დამატებით სამართლებრივ ვალდებულებას. კომუნიკაციის ფორმის არჩევა (ტელეფონით წინასწარი დაკავშირება თუ ადგილზე მისვლა) დამოკიდებულია თანმხლებ პირთა სუბიექტურ გადაწყვეტილებაზე, პრაქტიკულ გარემოებებზე, დროის, პირობების უშუალოდ ადგილზე გარკვევა/შეფასებასა და სხვა ფაქტორებზე. მით უმეტეს, როდესაც პირები, იმავე დღეს უკვე იმყოფებოდნენ სხვა კლინიკებში და იქიდანვე უწყვეტ რეჟიმში, მივიდნენ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში.

66. ამდენად, ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ღამის საათებში მისვლა, ბუნებრივად გამომდინარეობდა სწორედ სამედიცინო ეპიზოდების უწყვეტი და თანმიმდევრული განვითარებიდან. შესაბამისად, ღამის დროითი მონაკვეთი თავისთავად ვერ ადასტურებს, რომ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ვიზიტი უკვე დაუყოვნებლივი ჰოსპიტალიზაციის მოთხოვნით შედგა; აღნიშნული დრო, თანაბრად თავსდება იმ ვითარებასთანაც, რომ თანმხლები პირები, ნარკოლოგის რეკომენდაციიდან გამომდინარე, ადგილზე აზუსტებდნენ პაციენტის მოთავსების შესაძლებლობას, წესებსა და პირობებს.

67. აქვე უნდა აღინიშნოს: საქმის მასალებით დადგენილია და საკასაციო განხილვისას პროკურორმაც დაადასტურა, რომ იმ მომენტისათვის (2019 წლის 9 თებერვლის მდგომარეობით), ფსიქიატრიულ დაწესებულებას საერთოდ არ გააჩნდა მიმღები – პაციენტების სარეგისტრაციო განყოფილება. როგორც პაციენტები, ისე − მათთან ერთად მიმყოლი, თუ მნახველი პირები, თავისუფლად და ყოველგვარი შეზღუდვის გარეშე ხვდებოდნენ აღნიშნულ განყოფილებაში, ექიმთან, ან საჭიროების მიხედვით.

68. ამავე ჭრილში, დგინდება ისიც, რომ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მოქალაქეები ზოგჯერ მიდიოდნენ მხოლოდ პირობების, წესების ან განთავსების შესაძლებლობის გასარკვევადაც. შესაბამისად, ღამის საათებში მისვლისა და ექიმთან გასაუბრების ფაქტი ვერ გახდება საკმარისი საფუძველი დასკვნისთვის, რომ აუცილებლად მოთხოვნილი იყო დაუყოვნებელი ჰოსპიტალიზაცია. საკასაციო სასამართლო დამატებით ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზეც, რომ თ. ა–ს შეხვედრა, საქმის მასალების მიხედვით, შედგა არა იმ ოთახში, რომელშიც ჩვეულებრივ მიმდინარეობდა პაციენტების მიღება და მათთან გასაუბრება, არამედ − საპროცედურო ოთახში.

69. საკასაციო სასამართლო განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს საქმის ერთ-ერთ ცენტრალურ ასპექტზე − თ. ა–ა და ვ. ი–/მის თანმხლებ პირებს − ნ.. ბ..სა და ბ. მ.ს შორის კომუნიკაციის ხანგრძლივობაზე.

70. საქმეში წარმოდგენილი მტკიცებულებებით − ფსიქიატრიული განყოფილების დერეფნიდან გამოთხოვილი ვიდეოჩანაწერით, თ. ა–ს ჩვენებითა და თავად ნ.. ბ..- განმარტებითაც, დადგენილია, რომ ექიმთან კომუნიკაცია შედგა უკიდურესად მოკლე დროით − ერთ წუთამდე პერიოდით.

71. საკასაციო სასამართლო მიუთითებს, რომ ფსიქიატრიული რისკის თუნდაც მინიმალური, პირველადი შეფასება საჭიროებს: პაციენტის იდენტიფიცირებას; თანმხლები პირისგან ინფორმაციის დეტალურად მიღებას (სიმპტომები, მათი ხანგრძლივობა, დინამიკა, ქცევითი ცვლილებები); პაციენტისათვის კითხვების დასმას და მისგან პასუხების მიღებას; რისკის შეფასებას (თავის/სხვის მიმართ საფრთხე, სუიციდური/აგრესიული განწყობა, პაციენტის წარსული ქმედებები); პროფესიულ დაკვირვებას.

72. საკასაციო სასამართლო ქვედა ინსტანციის სასამართლოების მსგავსად, განსაკუთრებულ ხაზს უსვამს ნ.. ბ..- მოწმის სახით, ადვოკატის მიერ ჯვარედინი დაკითხვისას მიცემული ჩვენების შემდეგ ნაწილზე: თ. ა–ს ოთახში ცოტ-ცოტას ყველანი საუბრობდნენ, ბ. მ. იმეორებდა და ადასტურებდა მის ნათქვამს. თავდაპირველად თ. ა– გაეცნო მათ, რის შემდეგაც ექიმს ესაუბრნენ პაციენტსა და მის ჯანმრთელობასთან დაკავშირებულ მთავარ საკითხებზე/მოვლენებზე, სახელდობრ: წარსულში ეპილეფსიის ქონისა და მამამისზე ძალადობის ფაქტებზე; ექიმს ასევე უამბეს სახლის კარის საჭვრეტში დამონტაჟებული კამერის ისტორია; ნათურიდან თვალთვალის ისტორია; ვ. ი– ღამით გაღვიძებისა და დანით თავზე დადგომის ფაქტი; აცნობეს ასევე ნარკოლოგიურიდან ფსიქიატრიულში მათი გადამისამართებისა და სუიციდური ფიქრების შესახებ. ამავე დროს, ნ.. ბ.. განმარტავს, რომ ბ–იც საუბრობდა და ისიც იმავეს ადასტურებდა. მოსამართლის დამაზუსტებელ კითხვაზე, თუ როგორ მოასწრო აღნიშნულ მცირე დროში ამდენი ინფორმაციის ექიმისათვის მიწოდება, ნ.. ბ..მ განაცხადა, რომ მან სასამართლოში უფრო დაწვრილებით და დეტალურად ისაუბრა ყველაფერზე, თუმცა იქვე განმარტა, რომ ექიმისთვის ამავე დოზით არ გადაუცია ინფორმაცია. ამდენად, საბოლოოდ, ნ.. ბ..- ჩვენების მიხედვით, გაურკვეველი დარჩა, თუ კონკრეტულად რა სახის ინფორმაცია მიაწოდა თ. ა–, რა გარემოებები განავრცო და დაამატა სასამართლოში მოწმის სახით დაკითხვისას. ცხადია, რომ მითითებულ დროში, ნ.. ბ.. ვერ შეძლებდა მის მიერ ჩამოთვლილი ინფორმაციის ექიმისთვის სრულად მოყოლას, მით უფრო, იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ მისივე ჩვენებით, თ. ვ....-საც ესაუბრებოდა და ბ–იც მოწმის ნათქვამს იმეორებდა.

73. ნ. ბ. და ბ. მ–ს ჩვენებების საპირისპიროდ, თ. ა– განმარტავს, რომ მის ოთახში ერთდროულად შევიდა სამი პირი (ვ. ი–, ბ. მ. და ნ.. ბ..). მათ შორის, მასთან კომუნიკაცია ჰქონდა ბ. მ.ს, რომელმაც ექიმს დაუსვა კითხვა: როგორ ,,აწვენდნენ” იქ პაციენტებს. ამ კითხვაზე პასუხის გასაცემად ექიმმა დააზუსტა, თუ კონკრეტულად სად/რომელ განყოფილებაში სურდათ პირის მოთავსება, ვინაიდან დაწესებულებაში ფუნქციონირებდა როგორც ფსიქიატრიული, ასევე ნარკოლოგიური განყოფილება.

74. თ. ა–ს ჩვენებით, ამ განმარტებების შემდეგ ვ. ი– სიცილით იკითხა, აბა ჩვენ რომელი გვინდაო?. ბ. მ.მაც გაიცინა და ისინი ოთახიდან გავიდნენ. შემდგომ, დერეფანში ყოფნისას, ბ. მ.მ ერთ-ერთი პაციენტის ყვირილის ხმაზე იკითხა: „აქ სულ ასეაო?“. ექიმმა უპასუხა, რომ ისინი იმყოფებოდნენ „მწვავე განყოფილებაში“, რაზეც ვ....-მა თქვა: „საგიჟეთიაო“, − დაამატა „წამოდიო“ და ისინი გავიდნენ განყოფილებიდან. ამ პროცესში ნ.. ბ.. პრაქტიკულად არ საუბრობდა; იგი მხოლოდ მიესალმა ოთახში შესვლისას. თ–-ს გადმოცემით, აღნიშნული პირები არ შესულან „პაციენტის მიღების“ მოთხოვნით: მათ არც ის განუცხადებიათ, რომ რომელიმე მათგანი იყო პაციენტი; არ მოუთხოვიათ ექიმისგან გამოკვლევა/დახმარება; და არც ის უთქვამთ, რომ მისულთა შორის ერთ-ერთი საჭიროებდა დაუყოვნებლივ მკურნალობას. მათ არ უთქვამთ, რომ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში მისვლამდე, ვ. ი– და მისი თანმხლები პირები იყვნენ ნარკოლოგიურში.

75. თ. ა–ს ჩვენებით განმარტებულია ის გარემოებაც, რატომ შეიძლება მათზე ემოქმედა განყოფილებაში არსებულ გარემოს. იმ დღეს დაწესებულებაში მიიღეს მწვავე პაციენტები, იყო ხმაური და ყვირილი. ერთ პაციენტს დანა ჰქონდა და სიცოცხლის მოსპობით იმუქრებოდა, რის გამოც, პოლიციაც ჰყავდათ გამოძახებული. ამგვარი გარემო თავისი ბუნებით, შესაძლოა, მიუღებელი/შემაშფოთებელი აღმოჩენილიყო ნებისმიერი მსურველისთვის, ვინც დაწესებულებაში პირობების სანახავად და გასაგებად შედიოდა.

76. საკასაციო სასამართლო დამატებით აღნიშნავს, რომ სასამართლო სხდომაზე გამოკვლეული ვიდეოკამერის ჩანაწერები სრულად თანხვდენილია თ. ა–ს განმარტებასთან, როგორც კომუნიკაციის ადგილის, ისე − მისი დინამიკისა და შემდგომი ქცევის კუთხით. კერძოდ, ვიდეოჩანაწერებით დგინდება, რომ საპროცედურო ოთახიდან, პირველად გამოდიან ვ. ი– და მისი თანმხლები პირები, ხოლო შემდეგ კადრში ჩნდება თვითონ ექიმი, რომელიც დერეფანში მდგომ თანამშრომელს მოკლედ ესაუბრება. ამასთან, ვ....--სა და მისი თანმხლები პირების მიერ კლინიკის დატოვების შემდეგ, ვიდეოჩანაწერში ჩანს, რომ თ... საპროცედურო ოთახში აღარ ბრუნდება, არამედ შედის სხვა (მიმდებარე) ოთახში. აღნიშნული კიდევ ერთხელ ადასტურებს, რომ კომუნიკაციას გააჩნდა არაოფიციალური ხასიათი, რომლის შემდეგაც, ვ. ი– თანმხლებმა პირებმა თვითონვე შეიცვალეს მიმართულება და საკუთარი ნებით დაბრუნდნენ უკან, ნარკოლოგიურ განყოფილებაში და არა ექიმის მხრიდან პაციენტის სტაციონირებაზე გამოთქმული კატეგორიული უარის გამო.

77. ამავე კონტექსტში, საკასაციო სასამართლო დამატებით ითვალისწინებს საქმის მასალებით დადასტურებულ გარემოებას, რომ იმავე ღამით, ვ. ი–ს ვიზიტის შემდეგ, დაახლოებით 01:40 საათზე, თ. ა–მ სხვა პაციენტი, სავალდებულო წესით მოათავსა სტაციონარში. თ-ს განმარტებით, მითითებული პირის თანმხლებმა პირმა განუმარტა, რომ პაციენტი ჰყავდა მიყვანილი, რომელსაც გააჩნდა სუიციდური აზრები, რის შემდეგაც გაესაუბრა მას და დაადგინა, რომ საჭირო იყო მოცემული პირის გადაუდებელი სტაციონირება. ეს ფაქტიც პირდაპირ აქარწყლებს ბრალდების მხარის იმ არგუმენტს, თითქოსდა ვ. ი–ს ჰოსპიტალიზაციაზე უარი განპირობებული იყო ადგილების არარსებობით და ექიმის უარით. თუ იმავე მორიგეობის განმავლობაში, უფრო გვიან პერიოდშიც კი, შესაძლებელი გახდა სხვა პაციენტის მიღება და სტაციონარში მოთავსება, რატომ არ მოათავსებდა ვ....-ს უფრო ადრე. მითითებული კვლავ მეტყველებს იმ გარემოებაზე, რომ ვ. ი– თ. ა–ს წინაშე პაციენტის სახით არ წარდგენილა, ექიმს არ მიეწოდა სრული კლინიკური ინფორმაცია და, შესაბამისად, სავალდებულო ჩარევის სამართლებრივი წინაპირობები არ არსებობდა.

78. საკასაციო სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს იმ ფაქტზეც, რომ რ.... კლინიკაში დეტოქსიკაციის სიმპტომური მკურნალობის ფარგლებში გამოყენებული მედიკამენტური ჩარევა (მხედველობაშია დიმედროლის − მომადუნებელ-სედაციური ეფექტის მქონე პრეპარატის გამოყენება) ბუნებრივად შეიძლებოდა ასახულიყო პაციენტის ქცევით სურათზე, მათ შორის, დამშვიდების, ძილიანობის ან გარეგნულად უფრო სტაბილურად გამოხატული მდგომარეობის სახით. ამასთან, ვ. ი– ვიზუალურად მშვიდ და გაწონასწორებულ მდგომარეობას ადასტურებს სხვადასხვა ეპიზოდში მასთან კონტაქტში მყოფი ყველა ექიმი, კერძოდ, ექიმები − მ. კ., თ. ბ. და თ. ა. ერთხმად აცხადებენ, რომ ვ. ი–ს ფსიქოზის გამომხატველი რაიმე გარეგნული ნიშნები არ აღენიშნებოდა. იგი არ იყო აგრესიული და იქცეოდა მშვიდად. ერთადერთი მოტივი, რამაც განაპირობა მ. კ–სა და თ. ბ–მ მიერ ოჯახის წევრებისათვის ვ. ი–ს შესაბამისად − ნარკოლოგიურ და ფსიქიატრიულ დაწესებულებაში გადაყვანის რეკომენდაცია, იყო ვ....--ს ნათესავების მიერ მათთვის მიწოდებული ინფორმაცია და განმარტებები, რომ მას ჰქონდა არაადეკვატური ქცევები. ექიმებთან − თ. ბ–ა და თ. ა.- ვ. ი–ს მშვიდად საუბარსა და ქცევას, ადასტურებენ ბრალდების მხარის მთავარი მოწმეებიც − ნ.. ბ.. და ბ. მ.ც.

79. საკასაციო სასამართლო დამატებით აღნიშნავს, რომ ფსიქიატრიული ექსპერტიზის დასკვნით, ვ. ი–ათვის დადგენილი დიაგნოზი − თავის ტვინის დაზიანებითა და დისფუნქციით გამოწვეული სხვა დაზუსტებული ფსიქიკური აშლილობა – ეპილეფსიური ფსიქოზი (კოდი – F06.8 დაავადებათა საერთაშორისო კლასიფიკაციის მე-10 გადასინჯვის მიხედვით) – ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ კონკრეტულ მომენტში (თ. ა. მისვლისას) პაციენტს აუცილებლად ექნებოდა მითითებული დაავადების აშკარად გამოვლენილი ნიშნები; შიზოფრენიის დიაგნოზის არსებობას ფსიქიატრი აფასებს იმ მომენტის კლინიკური სურათის და არა − შემდეგ დამდგარი შედეგის მიხედვით; როგორც ზემოთ უკვე აღინიშნა, საქმის მასალებით დადასტურებულია, რომ ვ. ი. ექიმებთან კომუნიკაციისას იყო მშვიდი და არააგრესიული. შესაბამისად, ექსპერტიზის დასკვნით დადგენილი ვ. ი–ს დიაგნოზი − ეპილეფსიური ფსიქოზი, თ. ა–სთვის იმთავითვე შესაცნობი და აღქმადი ვერ იქნებოდა, მით უფრო, კომუნიკაციის უკიდურესად მცირე პერიოდში.

80. ამავე თვალსაზრისით, საკასაციო სასამართლო მნიშვნელოვნად მიიჩნევს საქმეზე დაკითხული ფსიქიატრების (გ. გ-ს, ჟ.ფ-ს) ჩვენებებს, ვინაიდან ისინი ეხება სწორედ იმ პროფესიულ საკითხს − შესაძლებელი არის თუ არა, რომ ექიმმა კომუნიკაციის კონკრეტულ, მოკლე ეპიზოდში პაციენტის ფსიქოზური მდგომარეობა ამოიცნოს და შესაბამისი რეაგირების სამართლებრივი ვალდებულება წარმოექმნას. მითითებული სპეციალისტების ჩვენებების მიხედვით, ფსიქიკური მდგომარეობის კლინიკური შეფასება, როგორც წესი, საჭიროებს პაციენტსა და თანმხლებ პირებთან გაცილებით ხანგრძლივ და შინაარსობრივ კომუნიკაციას, ანამნეზური ინფორმაციის დაზუსტებასა და მიზანმიმართულ დაკვირვებას. მოწმეთა მოსაზრებით, მოცემულ შემთხვევაში, ვინაიდან თ. ა–ა და ვ. ი–ს თანმხლებ პირებს შორის კომუნიკაცია შედგა უკიდურესად მცირე ხნით, ამ პერიოდში, ფაქტობრივად, შეუძლებელი იქნებოდა დიაგნოზისა და შესაძლო რისკების იდენტიფიცირება/დადგენა. ხაზგასასმელია, რომ აღნიშნული მოცემულობით დიაგნოზის დასმა, ობიექტურადაც ვერ მოხერხდებოდა.

81. საკასაციო სასამართლო დამატებით განმარტავს, რომ პირველადი ფსიქიატრიული კონტაქტის სამართლებრივი შეფასებისას, დაუშვებელია ექიმისათვის ისეთი ვალდებულების დაკისრება, რომელიც თავისი შინაარსით სცილდება მის პროფესიულ-სამედიცინო ფუნქციას და არსებითად საგამოძიებო ან იძულებითი ღონისძიების ხასიათს შესძენს. სასამართლო ვერ გაიზიარებს პროკურორის იმ მიდგომას, რომლის მიხედვითაც, თ. ა–ს ეკისრებოდა ვ. ი–ს და მისი თანმხლები პირების დეტალური „გამოკითხვის“, მათი ნების საწინააღმდეგოდ, ოთახში დაყოვნების, თუ ინფორმაციის სრული მოცულობით მიღების მოთხოვნის ვალდებულება − ნებისმიერი ფორმითა და საშუალებით.

82. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მოცემულ საქმეზე დადგენილი გარემოებების ერთობლიობა − ვ....--ს მშვიდი ქცევა, კომუნიკაციის არაოფიციალური ხასიათი, უკიდურესად მცირე ხანგრძლივობა და ის გარემოება, რომ ვ. ი. ექიმის წინაშე პაციენტის სახით არ წარდგენილა − გამორიცხავს პროკურორის მოსაზრებას, რომ თ. ა. იმავე მომენტში გააჩნდა, როგორც პრაქტიკული, ისე − სამართლებრივი შესაძლებლობა, მისი თანმხლები პირებისგან სრულყოფილად მიეღო ამომწურავი ინფორმაცია და დაედგინა მაღალი რისკის შემცველი ფაქტობრივი საფუძვლები. ამასთან, შემდგომში ფსიქიატრიული ექსპერტიზის დასკვნის მიხედვით, ვ. ი–ათვის დადგენილი ფსიქიკური აშლილობა (ეპილეფსიური ფსიქოზი), ვერ გახდება ავტომატური საფუძველი დასკვნისთვის, რომ თ. ა. კონკრეტულ მომენტში, ზემომითითებული კომუნიკაციის პირობებში, აუცილებლად უნდა აღექვა მძიმე ფსიქიკური რისკის ნიშნები და დაეწყო იძულებითი ჩარევის პროცედურა.

83. საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ ამავე დროს, გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს ბრალდების მხარის ძირითადი მოწმეების − ნ. ბ–ს და ბ. მ–ს − ჩვენებების სანდოობისა და დამაჯერებლობის შეფასებას, რადგან პროკურორის საკასაციო საჩივრის არგუმენტაციის მნიშვნელოვანი ნაწილი სწორედ მათ მონათხრობს ემყარება.

84. საკასაციო სასამართლო კვლავაც იმეორებს, რომ საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ფაქტების დასადგენად აუცილებელია, შეფასდეს თითოეული მტკიცებულების უტყუარობა, დამაჯერებლობა, რაც საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ყველა შემთხვევაში სავალდებულოა განაჩენის გამოტანის დროს. მტკიცებულებათა უტყუარობა უნდა შეფასდეს რამდენიმე კრიტერიუმის მიხედვით: 1. თითოეული მტკიცებულება, მათ შორის, მოწმის ჩვენება, შინაარსობრივად ხომ არ შეიცავს ურთიერთსაწინააღმდეგო და ურთიერთგამომრიცხავ ინფორმაციას; 2. თითოეული მტკიცებულება ამყარებს სხვა მტკიცებულებებს, თუ მათ შორის არის სხვადასხვა წინააღმდეგობა, რომელთა ხარისხის შეფასება, ყველა ინდივიდუალურ შემთხვევაში სასამართლოს კომპეტენციაა; 3. რამდენად გულწრფელი და მიუკერძოებელია მოწმე, ხომ არ აქვს ფიზიკური ნაკლი, რომელიც ნეგატიურ გავლენას ახდენს მოვლენების ადეკვატურ აღქმაზე; 4. როგორ პირობებში მოხდა მტკიცებულებების ფორმირება, მაგ: გარემო პირობები - ცუდი ხილვადობა (ნისლი), ხალხმრავალი ადგილი, მანძილი მოწმესა და შემთხვევის ადგილს შორის და სხვა. მტკიცებულებების ამ კრიტერიუმებით შეფასებისა და მათზე განაჩენში სათანადო მსჯელობის გარეშე მტკიცებულებათა უტყუარობის სიღრმისეული შეფასება ფაქტობრივად შეუძლებელია (იხ.: საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2015 წლის 21 აპრილის №397აპ-14 განაჩენი, სამოტივაციო ნაწილი, პუნქტი 4.)

85. საკასაციო სასამართლო აღნიშნავს, რომ ნ.. ბ..- ჩვენებაში, როგორც ზემოთ აღინიშნა, იკვეთება არსებითად ურთიერთსაწინააღმდეგო გარემოება: ერთი მხრივ, იგი მიუთითებს ექიმთან კონტაქტის უკიდურესად მოკლე ხანგრძლივობაზე (ერთ წუთამდე), ხოლო, მეორე მხრივ, ჩამოთვლის ინფორმაციის ძალზე ფართო სპექტრს (ჰალუცინაციური/ბოდვითი ელემენტები, აგრესიის ნიშნები, სუიციდური აზრები და სხვა), რის შესახებაც, უამბო თ. ა–.

86. თავის მხრივ, წინააღმდეგობაა ბ. მ–ა და ნ.. ბ..- ჩვენებათა შორისაც. ბ–ი განმარტავს, რომ ორივე ექიმს − თ. ა–ა და თ. ბ– ერთი და იგივე ინფორმაცია მიაწოდეს, თუმცა ნ.. ბ..მ, ბ–ისგან განსხვავებით, არ დაადასტურა თ. ა–სათვის ვ....--ს მიერ ,,ბიოს“ მოხმარებისა და თ– ბ–მ შესახებ ინფორმაციის მიწოდების ფაქტი. ამავე დროს, ბ. მ. ნ.. ბ..- საპირისპიროდ განმარტავს, რომ თ. ა–ს საუბარმა გასტანა, დაახლოებით, 10 წუთს, რაც ასევე არ შეესაბამება ფსიქიატრიული განყოფილების ვიდეოჩანაწერით დადგენილ უტყუარ ფაქტს (საუბრის ერთ წუთამდე პერიოდი). გარდა ამისა, ნ. ბ. და მ. მ-ს ჩვენებები ეწინააღმდეგება თ. ა–სათვის მიწოდებული ინფორმაციის წყაროს ნაწილშიც, სახელდობრ, ნ.. აცხადებს, რომ მასთან ერთად, საუბრობდა ბ–იც და იმეორებდა იმავეს, რასაც თვითონ ამბობდა, ხოლო ბ–ი განმარტავს, რომ თ... მხოლოდ ნ.. საუბრობდა, რადგან ის იყო ვ....--ს მეუღლე და სწორედ იგი ფლობდა მასზე დეტალურ და ამომწურავ ინფორმაციას. ურთიერთსაპირისპიროა ნ. ბ– და ბ. მ– ჩვენებები ვ. ი–თან ერთად, კლინიკაში მეთვალყურე პირის დარჩენის ნაწილშიც, კერძოდ, ნ–მ განმარტა, რომ თვითონ არ შეეძლო დარჩენა, რადგან მცირეწლოვან შვილს მარტო ვერ დატოვებდა, ხოლო ბ–მა თანხმობა განაცხადა, რასაც არ ადასტურებს თვითონ ბ. მ. და განმარტავს, რომ ნ.. აპირებდა ნარკოლოგიურში დარჩენას. საყურადღებოა ნ. ბ– და ბ. მ– ჩვენებათა ურთიერთგამომრიცხავი ხასიათი ექიმ თ– ბ–მ, აგრეთვე, ნარკოლოგიური განყოფილების დაცვის თანამშრომლების − კ. ც–ას და ა. ფ-ს ჩვენებათა შორისაც, კერძოდ:

87. ნ. ბ–ს და ბ. მ–ს ვერსიით, ვ. ი– ნარკოლოგიური განყოფილების სტაციონარში მოთავსებისათვის იმავე დღესვე მოითხოვეს 3 000 ლარის გადახდა და სწორედ ამან განაპირობა პაციენტის კლინიკაში დაუტოვებლობა. ნარკოლოგ თ– ბ–მა და კ. ც–ს განმარტებით კი, 3 000 ლარი მათ საერთოდ არ მოუთხოვიათ და ვერც მოითხოვდნენ. თ– ბ–მ დამატებით მიუთითა, რომ კლინიკაში საერთოდ არ არსებობდა მკურნალობის 3000–ლარიანი კურსი (რაც ასევე დადასტურებულია წერილობითი მტკიცებულებით), ხოლო კ. ც–ს ჩვენების მიხედვით, მას თანხის მოთხოვნის უფლებამოსილება საერთოდ არც გააჩნდა, ვინაიდან ის იყო განყოფილების დაცვის თანამშრომელი და არა – თანხის მოთხოვნის უფლებამოსილი პირი; მითითებულ მოწმეთა ჩვენებებით სტაციონირებაზე უარი განაცხადა თავად ვ. ი–, ხოლო ნარკოლოგიური დახმარების ნებაყოფლობითობის რეჟიმის პირობებში, მისი კლინიკაში იძულებით დატოვება შეუძლებელი იყო. თანხასთან დაკავშირებით საუბარს ვ....--სა და მისი თანმხლებების ნარკოლოგიურ დაწესებულებაში დაბრუნებისას, ასევე გამორიცხავს მოწმე ა. ფ-ც.

88. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მოწმეების – ნ. ბ–ს და ბ. მ–ს ჩვენებებს შორის არსებული წინააღმდეგობა ვერ ჩაითვლება მხოლოდ უმნიშვნელო და არაარსებით სხვაობად, ვინაიდან მოწმეთა ჩვენებები არ არის თანმიმდევრული, ერთმანეთთან და საქმეში არსებულ სხვა მტკიცებულებებთან თანხვდენილი და ვერ აკმაყოფილებს სანდოობისა და სარწმუნოობის კრიტერიუმებს.

89. ფსიქიატრიული განყოფილებიდან კვლავ ნარკოლოგიურში დაბრუნების ეპიზოდი:

90. საქმის მასალებით დადგენილია, რომ ფსიქიატრიულ განყოფილებაში ხანმოკლე კომუნიკაციის შემდეგ ვ. ი. და მისი თანმხლები პირები კვლავ დაბრუნდნენ ნარკოლოგიურ განყოფილებაში. აღნიშნული ფაქტი, თავისთავად, მეტყველებს იმ გარემოებაზე, რომ იმ ეტაპზე ნ. ბ–სა და ბ. მ–ს ვ. ი რომელიმე კლინიკაში მოთავსების გადაწყვეტილება საბოლოოდ ჯერ კიდევ არ ჰქონდათ მიღებული, რის გამოც, ისინი კვლავ აგრძელებდნენ შესაძლო მკურნალობის ვარიანტების/პირობების შეფასებას.

91. ნარკოლოგიურ განყოფილებაში განვითარებულ ეპიზოდთან დაკავშირებით, საქმეში წარმოდგენილია ორი ურთიერთგამომრიცხავი ვერსია: ვ. ი–ს თანმხლები პირების ვერსიით, ვ....--ს სტაციონარში მოთავსებისათვის დაუყოვნებლივ და სავალდებულოდ იქნა მოთხოვნილი 3 000 ლარის გადახდა, რამაც განაპირობა მისი კლინიკაში დაუტოვებლობა. მითითებულ ფაქტს, კატეგორიულად უარყოფენ ნარკოლოგიური კლინიკის თანამშრომლები (თ. ბ., კ. ც., ა. ფ.). ისინი ვ. ი–ს განყოფილებიდან წასვლას უკავშირებენ ვ....--ს ოჯახის წევრების ნებაყოფლობით უარს სტაციონირებაზე. ნარკოლოგიური განყოფილების ეპიზოდში არსებული წინააღმდეგობა (პაციენტის უარი/ფინანსური თემა) ადასტურებს, რომ მხარეთა მიერ აღწერილი გარემოებები არ იძლევა ერთმნიშვნელოვან საფუძველს რომელიმე ვერსიის ცალსახად გამოსარიცხად.

92. მიუხედავად ამისა, ზემოაღნიშნული ფაქტორები არ ცვლის სასამართლოს დასკვნას წინამდებარე საქმეზე, რადგან ნებისმიერი ამ ორი ვარიანტის დაშვების პირობაც კი, ვერ ამყარებს ბრალდებას, შემდეგ გარემოებათა გამო:

93. ნარკოლოგიურ განყოფილებაში შესაძლო ფინანსური ბარიერი თუნდაც მივიჩნიოთ დადასტურებულად, ეხება სხვა განყოფილებაში (ნარკოლოგიურში) განვითარებულ გარემოებებს და გავლენას ავტომატურად ვერ ახდენს ფსიქიატრიულ განყოფილებაში შემდგარი, ერთ წუთამდე კომუნიკაციის სამართლებრივ შეფასებაზე; ამასთან, დავუშვათ, რომ ნარკოლოგიურ განყოფილებაში ფინანსურ საკითხზე კომუნიკაცია მართლაც შედგა და თანხის წინასწარი გადახდის აუცილებლობა/კატეგორიულობა გარკვეული ფორმით გაჟღერდა, ეს გარემოებაც შეესაბამება სწორედ „პირობების გარკვევისა და შედარების“ რეჟიმს, როდესაც თანმხლები პირები ცდილობენ, გაარკვიონ სხვადასხვა განყოფილებაში მოთავსების შესაძლებლობა, წესები და პირობები. შესაბამისად, ფინანსური საკითხის არსებობის ვარაუდიც ვერ ამყარებს ბრალდებას თ. ა–ს მიმართ; პირიქით, იგი დამატებით აძლიერებს დასკვნას, რომ საერთო ქრონოლოგიიდან გამომდინარე, ვ. ი–ს თანმხლები პირების გადაწყვეტილებები ყალიბდებოდა ვარიანტების შეფასებისა და უკეთესი პირობების შერჩევის ფონზე.

94. ამავე დროს, ნარკოლოგიურ განყოფილებაში დაბრუნების ეპიზოდთან დაკავშირებით, შესაძლოა გარკვეული ლეგიტიმური კითხვები ჩნდებოდეს მითითებულ განყოფილებასთან მიმართებით, თუმცა აღნიშნული ვერ გახდება წინამდებარე საქმეზე თ. ა–ს მიმართ ბრალეულობის მადასტურებელი ფაქტორი, ვინაიდან მოცემულ შემთხვევაში, გადამწყვეტია ფსიქიატრიულ განყოფილებაში განვითარებული მოვლენები, ექიმ-ფსიქიატრთან უკიდურესად მცირე დროით კომუნიკაცია და სავალდებულო ჰოსპიტალიზაციის სამართლებრივი წინაპირობების დადასტურების შეუძლებლობა − გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით.

95. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო ასკვნის, რომ მოცემულ საქმეზე არ დასტურდება არც თ. ა–ს კონკრეტული სამართლებრივი მოვალეობის წარმოშობა იმ მოცემულობით, როგორც ამას ბრალდების მხარე მიუთითებს, არც მისთვის დაკისრებული პროფესიული-სამსახურებრივი მოვალეობის დარღვევა/შეუსრულებლობა და, შესაბამისად, არც მიზეზობრივი კავშირი თ. ა–ს ქცევასა და დამდგარ შედეგს შორის. მხოლოდ ზოგადი მსჯელობა იმ საკითხზე, რომ ექიმის მიერ სხვაგვარად მოქმედების შემთხვევაში, შედეგი, შესაძლოა არ დამდგარიყო, წარმოადგენს პროკურორის დაუსაბუთებელ ვარაუდს. დამდგარი შედეგის თ. ა–სათვის სამართლებრივად შერაცხვისათვის აუცილებელი წინაპირობები, მოცემულ შემთხვევაში, გონივრულ ეჭვს მიღმა სტანდარტით დადასტურებული არ არის.

96. საკასაციო სასამართლო ასევე საჭიროდ მიიჩნევს პასუხი გასცეს დაცვის მხარის მიერ საკასაციო განხილვის სხდომაზე წამოჭრილ საკითხს, კერძოდ, დაცვის მხარე აპელირებდა არგუმენტზე, რომ პაციენტის მხოლოდ სტაციონარში მოუთავსებლობა, ვერ გამოიწვევდა სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესების არსებით დარღვევას, იმ ჰიპოთეზური მოცემულობის გათვალისწინებით, როდესაც არ დგება საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული სიცოცხლის მოსპობა ან სხვა მძიმე შედეგი. შესაბამისად, დაცვის მხარის პოზიციით, ასეთ შემთხვევაში, ვერ იარსებებდა ქმედების საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის პირველი ნაწილით კვალიფიკაციის საფუძველიც. აღნიშნული პოზიციის გასამყარებლად დაცვის მხარე იშველიებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს N119აპ-19 გადაწყვეტილებას, რომელშიც განმარტებულია „სახელმწიფო ინტერესების“ ფარგლები (სამოტივაციო ნაწილი, პუნქტი 16).

97. საკასაციო სასამართლო ამ ნაწილით არ ეთანხმება დაცვის მხარის პოზიციას, შემდეგ გარემოებათა გამო:

98. ,,ფსიქიკური ჯანმრთელობის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-18 მუხლი აწესრიგებს არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების საფუძვლებს, კერძოდ: ,,1. პირს არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარება გაეწევა, როდესაც მას, ფსიქიკური აშლილობის გამო, არ აქვს გაცნობიერებული გადაწყვეტილების მიღების უნარი, ამ პირისთვის ფსიქიატრიული დახმარების გაწევა მისი სტაციონარში მოთავსების გარეშე შეუძლებელია და დახმარების დაყოვნება საფრთხეს შეუქმნის პაციენტის ან სხვის სიცოცხლეს ან/და ჯანმრთელობას ან შესაძლებელია,, პაციენტმა საკუთარი მოქმედებით მიიღოს ან სხვას მიაყენოს მნიშვნელოვანი მატერიალური ზარალი. არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების ჩვენების დროს არ არის აუცილებელი პაციენტის ან მისი კანონიერი წარმომადგენლის, ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – ნათესავის თანხმობა. 2. არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების ჩვენების დროს არ არის აუცილებელი პაციენტის ან მისი კანონიერი წარმომადგენლის, ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – ნათესავის თანხმობა. 3. არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების საჭიროებას განსაზღვრავს გადაუდებელი სამედიცინო დახმარების ან შესაბამისი სერტიფიკატის მქონე ექიმი. შესაბამისი სამართალდამცავი ორგანოები ვალდებული არიან მოთხოვნის შემთხვევაში უზრუნველყონ პაციენტის სტაციონარში მოთავსება. 4. პაციენტის სტაციონარში არანებაყოფლობითი წინასწარი მოთავსება ხდება სტაციონარის მორიგე ექიმის გადაწყვეტილებით. პაციენტის სტაციონარში მოთავსება ითვლება არანებაყოფლობითი მკურნალობის დასაწყისად...“.

99. ფსიქიატრიულ სტაციონარში მოთავსების წესი განსაზღვრულია საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2007 წლის 20 მარტის N87/ნ ბრძანებით. ამავე ბრძანების მე-5 მუხლში მითითებულია არანებაყოფლობითი სტაციონარული ფსიქიატრიული დახმარების ჩვენება, რომლებიც შესაძლოა განვითარდეს შემდეგი ფსიქიკური მდგომარეობის დროს: ,,ა) ქცევის აშლა, რომლის მიზეზია: ა.ა) ფსიქომოტორული აგზნება; ა.ბ) ჰალუცინაციები; ა.გ) ბოდვა; ა.დ) ფსიქიკური ავტომატიზმის სინდრომი; კატატონიური სინდრომი; ა.ე) ცნობიერების შეცვლის მდგომარეობა; ა.ვ) პათოლოგიური იმპულსურობა; ა.ზ) მძიმე დისფორიები; ბ) სისტემატიზირებული ბოდვითი სინდრომი; გ) იმპერატიული ჰალუცინაციები; დ) დეპრესიული მდგომარეობები, რომელთაც ახლავთ სუიციდური ტენდენციები; ე) მანიაკალური და ჰიპომანიაკალური მდგომარეობები; ვ) კოგნიტიურმნესტიური ფუნქციების ღრმა მოშლით გამოწვეული პაციენტის უსუსურობა“.

100. საკასაციო სასამართლო ითვალისწინებს, რომ „ფსიქიკური ჯანმრთელობისა და ნარკომანიის პრევენციის ცენტრი“ არის სახელმწიფოს ბალანსზე მყოფი დაწესებულება, რომლის 100-პროცენტიანი წილის მფლობელი სახელმწიფოა; შესაბამისად, მითითებული ცენტრს ეკისრება ვალდებულება, იმოქმედოს ,,ფსიქიკური ჯანმრთელობის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის 2007 წლის 20 მარტის N87/ნ ბრძანებით დადგენილი წესებით. ამდენად, აღნიშნული დაწესებულება ასრულებს სახელმწიფოს მიერ ორგანიზებულ საჯარო ფუნქციას საზოგადოებრივი ჯანდაცვისა და უსაფრთხოების ზემომითითებულ კონკრეტულ სფეროში.

101. საკასაციო სასამართლო იზიარებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს N119აპ-19 გადაწყვეტილებაში განვითარებულ მიდგომას, რომლის თანახმად, საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ნიშანი − „სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესები“ − არ შეიძლება განიმარტოს იმდენად ფართოდ, რომ მოიცვას ნებისმიერ კერძო თუ საჯარო სფეროში ჩადენილი ქმედებით ნებისმიერი უფლების ან თავისუფლების ხელყოფა. შესაბამისად, „სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესის არსებით დარღვევაზე“ მსჯელობისათვის, აუცილებელია კონკრეტულად დადგინდეს: რომელი სახელმწიფო ინტერესი დაზიანდა და რაში გამოიხატა მისი არსებითი დარღვევა.

102. საკასაციო სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს ფსიქიატრიული დახმარების სამართლებრივ ბუნებაზე, კერძოდ, სავალდებულო (იძულებითი) ჰოსპიტალიზაციის ინსტიტუტზე, რომელიც კანონმდებლობით შექმნილია არა მხოლოდ პაციენტის, არამედ – საზოგადოებრივი უსაფრთხოების, სხვა პირთა სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის, აგრეთვე, მნიშვნელოვანი მატერიალური ზიანის პრევენციის ინტერესების დასაცავად. კანონმდებლის მიერ „ფსიქიკური ჯანმრთელობის შესახებ“ კანონში გადაუდებელი სტაციონირების საფუძვლად, მნიშვნელოვანი მატერიალური ზიანის რისკის პირდაპირი განსაზღვრა მიუთითებს, რომ სახელმწიფოს კანონიერ ინტერესში მოიაზრება ასევე ქონებრივი უსაფრთხოების, საკუთრებისა და სხვა ეკონომიკური სიკეთეების დაცვაც.

103. ამდენად, სპეციალური სამართლებრივი მექანიზმი, რომელიც რეალური საფრთხის არსებობის შემთხვევაში, მოქმედებს ფსიქიკური აშლილობის მქონე პირის მიმართ, სახელმწიფოს ანიჭებს არა მხოლოდ უფლებას, არამედ − აკისრებს პოზიტიურ ვალდებულებას, იმოქმედოს კანონით დადგენილი პროცედურებით, მათ შორის − ფსიქიატრიული გამოკვლევისა და იძულებითი დახმარების/ჰოსპიტალიზაციის წესის გამოყენებით.

104. საკასაციო სასამართლო განმარტავს: თითოეული საქმის ინდივიდუალური ფაქტობრივი გარემოებების შეფასების შედეგად, თუ დგინდება, რომ კონკრეტულ მომენტში პირი, მისი სამედიცინო მდგომარეობიდან გამომდინარე, რეალურად აკმაყოფილებდა სავალდებულო ჰოსპიტალიზაციის კრიტერიუმებს (ანუ არსებობდა მისი მხრიდან საზოგადოებრივი უსაფრთხოების, თავისივე ან სხვა პირთა სიცოცხლისა და ჯანმრთელობის, მნიშვნელოვანი მატერიალური ზარალის მიყენების კონკრეტული და რეალური საფრთხე), ამ სამართლებრივი რეჟიმის დაუდევრობით გამოუყენებლობა, უნდა შეფასდეს როგორც სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესების არსებითი ხელყოფა − საქართველოს სსკ-ის 220¹-ე მუხლის 1-ელი ნაწილის ფარგლებში, მაშინაც კი, თუ არ დგება ამავე მუხლის მე-2 ნაწილით განსაზღვრული შედეგი − ადამიანის სიცოცხლის მოსპობის ან სხვა მძიმე შედეგის სახით.

105. აღნიშნული დასკვნა განპირობებულია იმით, რომ ზიანი არ განისაზღვრება მხოლოდ საბოლოოდ დამდგარი მძიმე შედეგით. სახელმწიფოს კანონიერი ინტერესის არსებითი დარღვევა შეიძლება გამოიხატოს თავად იმპერატიული პრევენციული მექანიზმის − გადაუდებელი/სავალდებულო ფსიქიატრიული დახმარების სამართლებრივი რეჟიმის − კრიტიკულ ვითარებაში გამოუყენებლობით, რის შედეგადაც რეალური საფრთხის მატარებელი პირი, რჩება სამედიცინო-სამართლებრივი კონტროლის მიღმა. ასეთ ვითარებაში, ზიანდება სწორედ ის საჯარო ინტერესი, რომლის დაცვასაც ემსახურება გადაუდებელი/სავალდებულო ფსიქიატრიული დახმარების სამართლებრივი მექანიზმი, და ილახება იმ დაწესებულების ფუნქციური დანიშნულება, საზოგადოებრივი ნდობა, რომელსაც კანონით ევალება პრევენციული მექანიზმის სათანადო აღსრულება.

106. საკასაციო სასამართლო ასევე აღნიშნავს, რომ საკასაციო განხილვის სხდომაზე დაცვის მხარემ წარმოადგინა, ბრალდების მხარის მიერ გადაცემული მოწმე ნ.. ბ..- გამოძიებაში გამოკითხვის ორი იდენტური ოქმი (გამოკითხვის შინაარსობრივი სხვაობით), რომლებიც ერთმანეთთან თანხვდენილია თარიღითა და დროით. მითითებულთან დაკავშირებით საკასაციო პალატის შეკითხვაზე, პროკურორმა აღნიშნული დაუკავშირა ტექნიკურ ხარვეზს, მაგრამ იქვე განმარტა, რომ ამ საკითხზე მოახდინა კანონით გათვალისწინებული, შესაბამისი სამართლებრივი რეაგირებაც, რის გამოც, საკასაციო სასამართლო დამატებითი პროცესუალურად აღარ რეაგირებს და შემოიფარგლება მხოლოდ ზემოაღნიშნული გარემოების აღნიშვნით.

107. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საკასაციო სასამართლო მიიჩნევს, რომ ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საპროკურორო სამმართველოს პროკურორ ხატია გოგრიჭიანის საკასაციო საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს, ხოლო თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის განაჩენი უნდა დარჩეს უცვლელად.

ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი:

საკასაციო სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს სსსკ-ის 301-ე მუხლით, 307-ე მუხლის 1-ელი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით და

დ ა ა დ გ ი ნ ა:

1. ქვემო ქართლის საოლქო პროკურატურის საპროკურორო სამმართველოს პროკურორ ხატია გოგრიჭიანის საკასაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. თბილისის სააპელაციო სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატის 2025 წლის 17 ივლისის განაჩენი დარჩეს უცვლელად;

3. თ. ა. ცნობილ იქნეს უდანაშაულოდ და გამართლდეს საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 2201-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენისათვის;

4. თ. ა–ს მიმართ გამოყენებული აღკვეთის ღონისძიება – გირაო (პატიმრობის უზრუნველყოფით) გაუქმდეს – და განაჩენის აღსრულებიდან ერთი თვის ვადაში, საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მე-200 მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, გირაოს თანხა, სრულად დაუბრუნდეს მის შემტან პირს;

5. გამართლებულ თ. ა–ს განემარტოს, რომ საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 92-ე მუხლის შესაბამისად, უფლება აქვს მოითხოვოს მიყენებული ზიანის ანაზღაურება;

6. ნივთმტკიცებები: დისკები, რომლებიც ერთვის საქმეს, შენახულ იქნეს საქმის შენახვის ვადით;

7. განაჩენი საბოლოოა და არ გასაჩივრდება.

თავმჯდომარე მ. ვასაძე

მოსამართლეები: ლ. ფაფიაშვილი

ლ. თევზაძე