საჩივარი არ დაკმაყოფილდა

გ ა ნ ჩ ი ნ ე ბ ა

¹ 52-დად 25 მარტი, 2003 წ., ქ. თბილისი

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს სისხლის სამართლის საქმეთა პალატამ შემდეგი შემადგენლობით: მ. ისაევი (თავმჯდომარე),ი. ბიბილაშვილი,მ. გოგელია

განიხილა ლ. და გ. ა-ს კერძო საკასაციო საჩივარი კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2003 წლის 5 თებერვლის დადგენილებაზე, რომელიც არ დაკმაყოფილდა მათი საჩივარი კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული პროკურატურის გამომძიებელ ი. ბ-ს 2002 წლის 23 დეკემბრის დადგენილების გაუქმების შესახებ.

აღწერილობითი ნაწილი:

2002 წლის 9 აგვისტოს ძმებმა ლ. და გ. ა-ებმა საჩივრით მიმართეს კრწანისი-მთაწმინდის რაიონულ სასამართლოს იმის შესახებ, რომ 2002 წლის 1 მარტს ნ. შ-მ განცხადება შეიტანა კრწანისი-მთაწმინდის რაიონულ შს სამმართველოში, რომლითაც მან ცილი დასწამა ძმებს, რომ ისინი იპარავდნენ ნ. შ-ს ბინიდან ნივთებს. მოითხოვდნენ ნ. შ-ს მიმართ ცილისწამებისათვის სსკ-ის 148-ე მუხლით სისხლის სამართლის საქმის აღძვრას.

კრწანისი-მთაწმინდის რაიონულმა სასამართლომ 2002 წლის 23 სექტემბერს აღძრა სისხლის სამართლის საქმე სსკ-ის 148-ე მუხლით და იგი გამოძიების ჩასატარებლად გაეგზავნა კრწანისი-მთაწმინდის რაიონულ პროკურატურას.

2002 წლის 23 დეკემბერს ხსენებული პროკურატურის გამომძიებელმა ი. ბ-მა გამოიტანა დადგენილება სისხლის სამართლის საქმის შეწყვეტის შესახებ ქმედების არარსებობის მოტივით.

აღნიშნული დადგენილება ლ. და გ. ა-ებმა გაასაჩივრეს კრწანისი-მთაწმინდის რაიონულ სასამართლოში, რომელმაც 2003 წლის 5 თებერვლის დადგენილებით არ დააკმაყოფილა მათი საჩივარი გამომძიებელ ი. ბ-ს 2002 წლის 23 დეკემბრის დადგენილების გაუქმების შესახებ. წარმოდგენილი კერძო საკასაციო საჩივრით ლ. და გ. ა-ები ითხოვენ სასამართლო და პროკურატურის დადგენილებების გაუქმებას ნ. შუკაკიძის მიმართ. საჩივარში მითითებულია, რომ ნ. შ-მ ცილი დასწამა მათ და დააბრალა ქურდობის ჩადენა.

საკასაციო პალატის სხდომაზე ნ. შ-მ განაცხადა, რომ მას ძმები ა-ებისათვის ქურდობა არ დაუბრალებია, განცხადებაში გამოთქვა მხოლოდ ვარაუდი, რომ ისინი შესული იყვნენ მათ მიტოვებულ სახლში და შეიძლება რამე მოპარეს. კრწანისი-მთაწმინდის სასამართლოს 2003 წლის 5 თებერვლის დადგენილება მას მიაჩნია კანონიერად და მიოთხოვა მისი უცვლელად დატოვება.

სახელმწიფო ბრალდების მხარდამჭერმა პროკურორმა ე. ქ-მ გამომძიებელ ი. ბ-ს და სასამართლოს დადგენილებები მიიჩნია დასაბუთებულად, კანონიერად და მოითხოვა მათი უცვლელად დატოვება.

სამოტივაციო ნაწილი:

საკასაციო პალატაამ განიხილა რა საქმის მასალები, შეამოწმა კერძო საკასაციო საჩივრის მოტივების საფუძვლიანობა, მოისმინა მხარეების პოზიცია, თვლის, რომ კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2003 წლის 5 თებერვლის დადგენილება უნდა დარჩეს უცვლელად.

როგორც საქმის მასალებიდან ირკვევა, ... მცხოვრებ ლ. და გ. ა-ებს და მათ მეზობლად მცხოვრებ ნ. შ-ს შორის არსებობს საყოფაცხოვრებო ნიადაგზე წარმოშობილი დავა, რის გამოც ნ. შ-ს მიერ მთაწმინდის შს სამმართველოში შეტანილ იქნა განცხადება, რომელშიც ის აღნიშნავდა: “ძმები ა-ები შედიან მის მიტოვებულ სახლში და რას იპარავენ, ღმერთმა იცის.”

საკასაციო პალატა თვლის, რომ როგორც წინასწარმა გამოძიებამ, ისე სასამართლომ სწორად მიიჩნიეს, რომ ნ. შ-ს მიერ განცხადებაში მოყვანილი ზემოთ აღნიშნული ფრაზები არ შეიძლება შეფასდეს, როგორც ცილისწამება დანაშაულის დაბრალებით, ვინაიდან იგი მხოლოდ ვარაუდის ხასიათს ატარებდა.

საკასაციო პალატას მიაჩნია, რომ თბილისის კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2003 წლის 6 თებერვლის დადგენილება კანონიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი.

სარეზოლუციო ნაწილი:

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, იხელმძღვანელა რა საქართველოს სსსკ-ის 561-ე, 568-ე მუხლებით, პალატამ

დ ა ა დ გ ი ნ ა :

კერძო საკასაციო საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს.

კრწანისი-მთაწმინდის რაიონული სასამართლოს 2003 წლის 5 თებერვლის დადგენილება, რომლითაც არ დაკმაყოფილდა ლ. და გ. ა-ების საჩივარი გამომძიებელ ი. ბალაურის 2002 წლის 23 დეკემბრის დადგენილების გაუქმებაზე, დარჩეს უცვლელად.