1. დავა უნდა გადაწყდეს მხარეთა შორის შემათანხმებელი პროცედურებით.
2. შემათანხმებელი პროცედურების დაწყების შესახებ მხარე მეორე მხარეს უგზავნის წერილობით შეტყობინებას, რომელშიც ზუსტად უნდა იყოს განსაზღვრული დავის წარმოშობის საფუძველი და მოთხოვნები.
3. მეორე მხარე ვალდებულია წერილობითი შეტყობინება განიხილოს და თავისი გადაწყვეტილება წერილობით აცნობოს მხარეს შეტყობინების მიღებიდან 10 კალენდარული დღის განმავლობაში.
4. წარმომადგენლები ან მხარეები იღებენ წერილობით გადაწყვეტილებას, რომელიც ხდება არსებული შრომითი ხელშეკრულების ნაწილი.
5. თუ დავის დროს შეთანხმება ვერ იქნა მიღწეული 14 კალენდარული დღის განმავლობაში, ან თუ მხარემ თავი აარიდა შემათანხმებელ პროცედურებში მონაწილეობას, მეორე მხარეს უფლება აქვს მიმართოს სასამართლოს ან არბიტრაჟს.
6. დავის დროს დაუშვებელია დავის განხილვის პროცესში მხარეთა მიერ მოთხოვნის გაზრდა ან დავის საგნის შეცვლა.
„მუხლი 48. ინდივიდუალური დავის განხილვა და გადაწყვეტა
1.
ინდივიდუალური
დავა
უნდა
გადაწყდეს
მხარეთა
შორის
შემათანხმებელი
პროცედურებით
,რაც
გულისხმობს
დასაქმებულსა
და
დამსაქმებელს
შორის
პირდაპირ
მოლაპარაკებებს.
2.
შემათანხმებელი
პროცედურების
დაწყების
შესახებ
მხარე
მეორე
მხარეს
უგზავნის
წერილობით
შეტყობინებას
,სადაც
ზუსტად
უნდა
იყოს
განსაზღვრული
დავის
წარმოშობის
საფუძველი
და
მოთხოვნები
.
3.
მეორე
მხარე
ვალდებულია
წერილობითი
შეტყობინება
განიხილოს
და
თავისი
გადაწყვეტილება
წერილობით
აცნობოს
მხარეს
შეტყობინების
მიღებიდან
10
კალენდარული
დღის
განმავლობაში
.
4.
წარმომადგენლები
ან
მხარეები
იღებენ
წერილობით
გადაწყვეტილებას
,რომელიც
ხდება
არსებული
შრომითი
ხელშეკრულების
ნაწილი
.
5.
თუ
ამ
მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული
წერილობითი
შეტყობინების
მიღებიდან
14
კალენდარული
დღის
განმავლობაში
შეთანხმება
ვერ
იქნა
მიღწეული
,მხარეს
უფლება
აქვს
მიმართოს
სასამართლოს
.
6. თუ
ამ
მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული
წერილობითი
შეტყობინების
მიღებიდან
14
კალენდარული
დღის
განმავლობაში
მხარემ
თავი
აარიდა
შემათანხმებელ
პროცედურებში
მონაწილეობას
,დავის ფაქტობრივ გარემოებებზე მტკიცების ტვირთი ეკისრება მას.
7.
მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ დავის არბიტრაჟისათვის გადაცემის თაობაზე.
8. დაუშვებელია დავის განხილვის პროცესში მხარეთა მიერ მოთხოვნის გაზრდა ან დავის საგნის შეცვლა“.
„მუხლი
481
.
კოლექტიური დავის განხილვა და გადაწყვეტა
1. კოლექტიური დავა (დავა დამსაქმებელსა და დასაქმებულთა ჯგუფს
ან დამსაქმებელსა და პროფესიულ კავშირს შორის)
უნდა გადაწყდეს
მხარეთა
შორის
შემათანხმებელი
პროცედურებით
,რაც
გულისხმობს
დამსაქმებელსა და დასაქმებელთა ჯგუფს (სულ მცირე 10 დასაქმებული) ან დამსაქმებელსა და პროფესიულ კავშირს შორის
პირდაპირ
მოლაპარაკებებს
ან
მედიაციას ერთ-ერთი მხარის მიერ
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისათვის შესაბამისი წერილობითი შეტყობინების გაგზავნის შემთხვევაში
.
2. შემათანხმებელი
პროცედურების
დაწყების
შესახებ
მხარე
მეორე
მხარეს
უგზავნის
წერილობით
შეტყობინებას
,სადაც
ზუსტად
უნდა
იყოს
განსაზღვრული
დავის
წარმოშობის
საფუძველი
და
მოთხოვნები
.
3. მოლაპარაკებების ნებისმიერ სტადიაზე, შეთანხმების მისაღწევად ერთ-ერთ მხარეს უფლება აქვს წერილობით მიმართოს საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრს
მედიაციის დაწყების მიზნით დავის
მედიატორის
დანიშვნის თაობაზე. წერილობითი შეტყობინება იმავე დღეს გადაეცემა დავის მეორე მხარესაც.
4. წერილობითი შეტყობინების მიღების საფუძველზე
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის
მინისტრი ნიშნავს
მედიატორს
მინისტრის ნორმატიული აქტით დამტკიცებული
კოლექტიური
შრომითი
ურთიერთობის
დროს
წარმოშობილი
დავის
შემათანხმებელი
პროცედურებით
განხილვისა
და
გადაწყვეტის
წესის
თანახმად.
დავის ნებისმიერ სტადიაზე
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრს უფლება აქვს, მხარის წერილობითი მიმართვის გარეშე, საკუთარი ინიციატივით
დანიშნოს
მედიატორი
, რის შესახებაც წერილობით უნდა ეცნობოს მხარეებს.
5.
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრს უფლება აქვს
დავის ნებისმიერ სტადიაზე
მიიღოს
გადაწყვეტილება შემათანხმებელი პროცედურების შეწყვეტის შესახებ.
6. შემათანხმებელ პროცედურებში მონაწილეობა და ამ მიზნით მედიატორის მიერ გამართულ შეხვედრებზე დასწრება მხარეებისთვის სავალდებულოა.
7.
საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრის მოთხოვნის შემთხვევაში,მედიატორი ვალდებულია
გაუგზავნოს მას ანგარიში დავასთან დაკავშირებით.
8. დავის ნებისმიერ სტადიაზე, მხარეები შეიძლება შეთანხმდნენ დავის არბიტრაჟისათვის გადაცემის თაობაზე.
9. მედიატორი ვალდებულია
არ გაამჟღავნოს ინფორმაცია ან დოკუმენტი, რაც მისთვის, როგორც მედიატორისთვის, გახდა ცნობილი