ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესებისა და მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის დამტკიცების შესახებ

ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესებისა და მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის დამტკიცების შესახებ საქართველოს მთავრობის დადგენილება №493 2014 წლის 13 აგვისტო ქ. თბილისი ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესებისა და მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის დამტკიცების შესახებ მუხლი 1🔗 ,,სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ საქართველოს კანონის 26-ე მუხლის მე-8 პუნქტისა და 29-ე მუხლის მე-10 პუნქტის შესაბამისად, დამტკიცდეს: ა) ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები (დანართი №1); ბ) ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა თანდართული რუკების სახით (დანართი №2). მუხლი 2🔗 დადგენილება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. პრემიერ-მინისტრიირაკლი ღარიბაშვილი დანართი №1 ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა  და განაშენიანების რეგულირების წესები თავი I ზოგადი დებულებები მუხლი 1🔗. ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების მიზანი ბახმაროს სარეკრეაციო ტერიტორიის (შემდგომში – ბახმაროს ტერიტორია) გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების (შემდგომში – წესები) მიზანია ცალკეული მიწის ნაკვეთების გამოყენებისა და განაშენიანების პირობების დადგენა. მუხლი 2🔗. წესების მოქმედების სფერო და სტატუსი 1. ამ წესების მოქმედება ვრცელდება ბახმაროს ტერიტორიის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით განსაზღვრულ და შესაბამისი სამართლებრივი აქტით დამტკიცებულ საზღვრებში. 2. წესები შესასრულებლად სავალდებულოა სახელმწიფო ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების, აგრეთვე, იმ ფიზიკური და იურიდიული პირებისათვის, რომლებიც ეწევიან, მონაწილეობენ და/ან აკონტროლებენ ქალაქთმშენებლობით საქმიანობას. 3. საქართველოს კანონმდებლობა და ეს წესები ქმნის ბახმაროს ტერიტორიაზე უძრავი ქონების (ობიექტების) განვითარების სამართლებრივი რეგულირების საფუძველს. მუხლი 3🔗. ბახმაროს ტერიტორიის ქალაქთმშენებლობითი განვითარების პრიორიტეტი 1. ბახმაროს ტერიტორიის ქალაქთმშენებლობითი განვითარების პრიორიტეტია არსებული განაშენიანებული ტერიტორიის გამოყენების რაციონალიზაცია და ეფექტიანობის გაზრდა. 2. გაუნაშენებელი ტერიტორიის ათვისება დაიშვება განაშენიანებული ტერიტორიის ქალაქთგანვითარების პოტენციალის ამოწურვის და/ან საზოგადოებრივი ინტერესებიდან გამომდინარე, მოქმედი კანონმდებლობით განსაზღვრული ქალაქთმშენებლობითი გადაწყვეტის შემთხვევაში. თავი II უფლებრივი ზონირება მუხლი 4🔗. უფლებრივი ზონირება 1. ამ წესების საფუძველზე ბახმაროს ტერიტორიის ქალაქთმშენებლობით ზონებში, უძრავი ქონების (ობიექტების) გამოყენებისა და განაშენიანების ერთგვაროვანი პარამეტრების დადგენა უფლებრივი ზონირების განხორციელების საფუძველია. 2. უფლებრივი ზონირების, როგორც ქალაქთგანვითარების, საფუძველია ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით განსაზღვრული ტერიტორიის ზონირება. მუხლი 5🔗. უფლებრივი ზონირების რუკები 1. უფლებრივი ზონირების რუკებში ასახული ტერიტორიული ზონებისათვის ამ წესების შესაბამისად, დამოუკიდებლად ან დეტალური გეგმარების პროექტების მოთხოვნების გათვალისწინებით, დგინდება: ა) ზონების ტერიტორიაზე უძრავი ქონების (ობიექტების) გამოყენების დასაშვები სახეობების ჩამონათვალი; ბ) ზონების ტერიტორიაზე უძრავი ქონების (ობიექტების) განაშენიანების განვითარების პარამეტრები და მათი დასაშვები მაჩვენებლები. 2. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები უნდა მოიცავდეს: ა) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს; ბ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს ან/და მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ სიმაღლეს; გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების მინიმალურ კოეფიციენტს; დ) მაქსიმალურ მაჩვენებლებს განაშენიანების სართულიანობისათვის ან/და სიმაღლისათვის ან/და მოცულობისათვის; ე) მიწის ნაკვეთების ფართობ(ებ)ის მინიმალურ და მაქსიმალურ მაჩვენებლებს ან/და ზომებს; ვ) განაშენიანების რეგულირების ხაზებს (წითელ ხაზებს); ზ) განაშენიანების სავალდებულო ხაზებს (ლურჯ ხაზებს); თ) ავტომანქანების სადგომი ადგილების რაოდენობას; ი) განაშენიანების სივრცით-დაგეგმარებითი წყობის პირობებს (შენობების ფასადების ერთი ხაზის გასწვრივ განთავსება, შენობების შეწყვილება, შენობების სიმაღლის განსაზღვრა, შენობების გადახურვის ტიპის განსაზღვრა და სხვა); 3. უფლებრივი ზონირების რუკები წარმოადგენს ზოგადი (მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა) და დეტალური (განაშენიანების რეგულირების გეგმა) ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციის შემადგენელ ნაწილს. 4. თუ განაშენიანებული ტერიტორიებისათვის არ არსებობს (მომზადების პროცესშია) დეტალური ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაცია, აღნიშნულ ტერიტორიაზე უძრავი ქონების (ობიექტების) გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირება ხორციელდება უფლებრივი ზონირების რუკების შესაბამისად. 5. უფლებრივი ზონირების რუკები უნდა აკმაყოფილებდეს მათთვის დადგენილ კარტოგრაფიულ სტანდარტებს და წარმოდგენილი უნდა იქნეს საქართველოში მოქმედ კოორდინატთა ოფიციალურ სისტემაში. მუხლი 6🔗. უფლებრივი ზონირების განხორციელების ეტაპები და რუკების სახეობები 1. ტერიტორიის უფლებრივი ზონირება ხორციელდება ორ ეტაპად, რაც აისახება უფლებრივი ზონირების შესაბამის რუკებში. 2. უფლებრივი ზონირების პირველი ეტაპი - ზოგადი უფლებრივი ზონირება ეფუძნება მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით დადგენილ ქალაქთმშენებლობით ზონირებას და ასახავს მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის მოთხოვნებსა და ზოგადი უფლებრივი ზონირებისათვის ამ წესებით განსაზღვრული პირობების შედარება-შეჯერების შედეგებს. 3. ზოგადი უფლებრივი ზონირების მოთხოვნები აისახება უფლებრივი ზონირების ზოგად რუკაში (შემდგომში - ზოგადი რუკა). 4. ზოგადი რუკა შესაძლებელია წარმოდგენილ იქნეს, როგორც ერთი, ასევე, რამდენიმე გრაფიკული ნახაზის ფორმით. 5. უფლებრივი ზონირების მეორე ეტაპი – კონკრეტული ფუნქციური ზონირება, მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით დადგენილი ცალკეული ქალაქთმშენებლობითი ზონებისათვის ადგენს ამ წესებით განსაზღვრულ ქვეზონების შესაძლო სახეობებს და მათი ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების პარამეტრებს. 6. კონკრეტული ფუნქციური ზონირების მოთხოვნები აისახება უფლებრივი ზონირების დეტალურ სავალდებულო რუკებში. 7. დეტალური სავალდებულო რუკა განსაზღვრავს ზონის სახეობასა და საზღვრებს, რომლის ფარგლებშიც მოქმედებს ამ წესებით დადგენილი ტერიტორიის გამოყენების სახეობისა და სამშენებლო განვითარების პარამეტრები №1 ცხრილში მოცემული მნიშვნელობებით. 8. უფლებრივი ზონირების სავალდებულო რუკების შემუშავება შესაძლებელია განხორციელდეს უფლებრივი ზონირების ზოგადი რუკის გარეშე. ჩამოყალიბებულ განაშენიანებაში ტერიტორიის განვითარების რეგულირება ხდება აგრეთვე დეტალური სავალდებულო რუკების საფუძველზე. 9. ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი ორგანოს მიერ საზოგადოებრივი ინტერესებიდან გამომდინარე, ცვლილებების შეტანა ტერიტორიის ცალკეული ნაწილის, მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით განსაზღვრული გამოყენების სახეობაში ხორციელდება კანონმდებლობით დადგენილი წესით. თავი III ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საფუძვლები და პარამეტრები მუხლი 7🔗. ფუნქციური ზონები 1. მიწათსარგებლობის ზონირების დოკუმენტი მოიცავს: ა) ზოგად ფუნქციურ ზონებს; ბ) ტერიტორიულ - სტრუქტურულ ზონებს; გ) განსაკუთრებული სამშენებლო რეგულირების ზონებს; დ) კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოსდამცავ კონკრეტულ ზონებს. 2. უფლებრივი ზონირების განხორციელების მიზნით ბახმაროს ტერიტორია იყოფა: ა) გენერალური გეგმის შესაბამის შემდეგ ზოგად ფუნქციურ ზონებად: ა.ა) საცხოვრებელი ზონა; ა.ბ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა; ა.გ) სამრეწველო ზონა; ა.დ) სარეკრეაციო ზონა; ა.ე) გენერალურ გეგმაში ასახული სხვა ზონები; ბ) დეტალური ან/და დამოუკიდებელი სავალდებულო რუკებით განსაზღვრული კონკრეტული ფუნქციური ქვეზონები. 3. ზოგად ფუნქციურ ზონებად დაყოფა აისახება გენერალური გეგმის შესაბამისი უფლებრივი ზონირების ზოგად რუკაში. 4. ამ წესებით უფლებრივი ზონირების განხორციელების მიზნით დგინდება კონკრეტული ფუნქციური ქვეზონების შემდეგი სახეობები: ა) საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2) – სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე, დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის, სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით; ბ) საცხოვრებელი ზონა 4 (სზ-4) – მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე, დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის, სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით; გ) საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5) – საშუალო ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე, დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის, სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით; დ) საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6) – მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე, დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის, სამეზობლო თმენის პრინციპის დაცვით; ე) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ-1) – საშუალო ინტენსივობის საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა განაშენიანების დომინირებული სახეობის გარეშე; ვ) საკურორტო-სარეკრეაციო ზონა 2 (სრზ-2) – ზონა, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში, სადაც დასაშვებია დასასვენებელი, სამკურნალო, სპორტული და გასართობი ტიპის შენობა-ნაგებობების განთავსება; ზ) სატრანსპორტო ზონა 1 (ტრ-1) – ზონა, რომელიც მდებარეობს განაშენიანებული ტერიტორიის საზღვრებში და მოიცავს ქუჩებს (მათ შორის, ტროტუარებს), მოედნებს, ღია ავტოსადგომებს, სარკინიგზო ხაზებსა და მატარებლების სადგომ ტერიტორიებს (დეპოებს); თ) სამრეწველო ზონა 1 (ს-1) – ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას შეადგენს სამრეწველო ობიექტები, რომლებშიც არ მიმდინარეობს გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობისათვის სახიფათო/მავნე საწარმოო პროცესები. 5. კონკრეტული ფუნქციური ზონირების ასახვა ხდება უფლებრივი ზონირების დამოუკიდებელ ან დეტალურ სავალდებულო რუკებში. მუხლი 8🔗. ტერიტორიულ-სტრუქტურული ზონები 1. უფლებრივი ზონირების განხორციელების მიზნით, ბახმაროს ტერიტორია იყოფა: ა) გენერალური გეგმის შესაბამის ზოგად ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებად; ბ) დეტალური ან დამოუკიდებელი სავალდებულო რუკებით განსაზღვრულ კონკრეტულ ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებად. 2. ზოგად ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებად დაყოფა აისახება გენერალური გეგმის შესაბამის უფლებრივი ზონირების ზოგად რუკაში. მუხლი 9🔗. კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოსდამცავი ზონები 1.  უფლებრივი ზონების დადგენისას, თუ ფუნქციური ზონების გადაფარვა ხდება კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოსდამცავი ზონებით, შესაბამისი ტერიტორიის საზღვრებში მოქმედებს კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოსდამცავი ზონებისათვის განსაზღვრული შესაბამისი რეგულირება. 2.  ტერიტორიაზე, რომელიც მოქცეულია გეგმარების შემზღუდავი პირობების საზღვრებში, უპირატესად მოქმედებს ამ ზონებისათვის კანონმდებლობით დადგენილი სპეციალური მოთხოვნები. მუხლი 10🔗. უძრავი ქონების (ობიექტების) განაშენიანების პარამეტრები 1. უძრავი ქონების (ობიექტების) განაშენიანების ძირითადი პარამეტრებიდან ამ წესებით ცალკეული ტერიტორიული ზონებისათვის განსაზღვრულია: ა) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების კოეფიციენტის (კ-1) მაქსიმალური მაჩვენებლები; ბ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის (კ-2) მაქსიმალური მაჩვენებლები; გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტის (კ-3) მინიმალური მაჩვენებელი. 2. უძრავი ქონების (ობიექტების) განაშენიანების რეგულირების მიზნით ამ წესებით განსაზღვრულია: ა) საცხოვრებელ ზონებში სატრანსპორტო საშუალებების შენახვის პირობები; ბ) შენობათა მაქსიმალური დასაშვები სიმაღლისა და ქუჩების (გზების) სიგანეთა სარეკომენდაციო ურთიერთმიმართება; გ) ტერიტორიების განაშენიანების სივრცითგეგმარებითი პირობები. მუხლი 11🔗. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი კ-1 1. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი კ-1 განსაზღვრავს კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიის მაქსიმუმ რა ნაწილზეა დასაშვები შენობა-ნაგებობების განთავსება. 2. კ-1 კოეფიციენტი განისაზღვრება შენობა-ნაგებობების მიწისპირა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობით და მრგვალდება მეათედის სიზუსტით. 3. იმ შემთხვევაში, როდესაც შენობა-ნაგებობას არ აქვს მიწისპირა სართული, კ-1 კოეფიციენტი განისაზღვრება პირველი მიწისზედა სართულის იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობით. 4. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტით განსაზღვრულ საანგარიშო ფართობში არ შედის: ა) შენობა-ნაგებობების მიწისქვეშა სართულ(ებ)ი; ბ) ქუჩის ზედაპირის დონეზე შენობაში მოწყობილი ავტომობილის გასასვლელი; გ) შენობა-ნაგებობები, რომლებიც არ საჭიროებს მშენებლობის ნებართვას. მუხლი 12🔗. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი კ-2 1. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი კ-2 განსაზღვრავს ცალკეულ ზონაში, კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიაზე დასაშვებ, შენობა-ნაგებობების მიწისპირა და მიწისზედა სართულების იატაკის ძირითადი კონსტრუქციების ზედაპირების ჯამურ ფართობს. 2. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი გამოითვლება შემდეგი წესით: ა) მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის გარე კონტურში მოქცეული ზედაპირის ფართობი - კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; ბ) არასრული სართულის იატაკის კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის 1/2-ით; გ) სხვენში მოწყობილი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს სრულ სართულს – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 3/4 -ით; დ) სხვენში მოწყობილი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს არასრულ სართულს – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 1/3-ით; ე) მიწისპირა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირისა და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 60 კვ.მ-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; ვ) შენობისა და ქუჩის ზედაპირის გადაკვეთის დონეზე, შენობაში ავტომობილის გასასვლელად მოწყობილი გვირაბის გზის ზედაპირის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 50 კვ.მ-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; ზ) პირველ მიწისზედა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირისა და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 60 კვ. მ-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; თ) პირველი მიწისზედა სართულის გარდა, სხვა მიწისზედა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირისა და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 40 კვ.მ-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; ი) აივნის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც გამოწეულია შენობა-ნაგებობის ფასადის გარე კედლიდან 1,5 მ-ზე მეტი მანძილით – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; კ) ვერანდის, ერკერის, ლოჯიის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად. 3. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით. მუხლი 13🔗. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი კ-3 1. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი კ-3 არის მიწის ნაკვეთის გამწვანებული ზედაპირის, მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მინიმალური მაჩვენებელი. 2. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტით კ-3-ით განისაზღვრება მიწის ნაკვეთის ტერიტორიის ფართობის მინიმალური წილი, რომელიც არ უნდა იყოს დაფარული, ან გადაფარული რაიმე წყალგაუმტარი (სამშენებლო თუ სხვა) მასალით, რომლის ქვეშაც არ უნდა არსებობდეს რაიმე ნაგებობა, ან სათავსო და რომელიც განკუთვნილია გამწვანებისათვის. 3. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტის კ-3-ის დამრგვალება შესაძლებელია მეათედი სიზუსტით. მუხლი 14🔗. მიწის ნაკვეთების განაშენიანების, განაშენიანების ინტენსივობისა და გამწვანების კოეფიციენტების მაჩვენებლები 1. ცალკეული ტერიტორიული ზონებისათვის მიწის ნაკვეთების განაშენიანების კოეფიციენტის (კ-1), განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის (კ-2) მაქსიმალური მაჩვენებლები და მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტის (კ-3)  მაჩვენებლები განისაზღვრება №1 ცხრილის შესაბამისად. ცხრილი №1 № ფუნქციური და ტერიტორიულ-სტრუქტურული ზონები მიწის ნაკვეთების განაშენია­ნების მაქსიმა­ლური კოეფიცი­ენტი კ-1 მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი კ-2 მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი კ-3 1. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ-1) 0.6 3.0 0.1 2. საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2) 0.5 0.6 0.25 3. საცხოვრებელი ზონა 4 (სზ-4) 0.7 მაქსიმალური სიმაღლე 12 მეტრი 0.1 4. საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5) 0.5 1.8 0.1 5. საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6) 0.5 2.2 0.1 6. საკურორტო-სარეკრეაციო ზონა -2 (სრზ-2) 0.3 3.0 0.1. 2. განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტების მაქსიმალური მაჩვენებლების გაზრდა შესაძლებელია სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების საფუძველზე, თუ: ა) ამას მოითხოვს ქალაქთმშენებლობითი და არქიტექტურულ განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზები; ბ) გადამეტება კომპენსირდება სხვა ღონისძიებებით, რომელთა გატარება უზრუნველყოფს ჯანსაღი საცხოვრებელი და სამუშაო პირობების მოთხოვნების დარღვევისა და გარემოზე არახელსაყრელი ზემოქმედების თავიდან აცილებას, სატრანსპორტო და საინჟინრო ინფრასტრუქტურის მოთხოვნების დაკმაყოფილებას; გ) არ მოხდება სხვა საზოგადოებრივ ინტერესებთან დაპირისპირება. მუხლი 15🔗. შენობების მაქსიმალური დასაშვები სიმაღლის განსაზღვრა 1.  თუ სამშენებლო ნაგებობების მაქსიმალური დასაშვები სიმაღლე განსაზღვრულია დეტალური გეგმარების პროექტების საფუძველზე შემუშავებული უფლებრივი ზონირების დეტალური სავალდებულო რუკით, ცვლილების შეტანა ამ რუკებში ასახულ მაჩვენებლებში დაუშვებელია. 2.  ცალკეულ ტერიტორიულ ზონებში, რომლებისთვისაც არ არის შემუშავებული დეტალური გეგმარების დოკუმენტები და არ არის დადგენილი სიმაღლისა და სართულიანობის შეზღუდვები, შენობა-ნაგებობების მაქსიმალური დასაშვები სიმაღლის განსაზღვრა ხდება „ტექნიკური რეგლამენტის - დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2014 წლის  15 იანვრის  №59 დადგენილების შესაბამისად. მუხლი 16🔗. საცხოვრებელ ზონებში სატრანსპორტო საშუალებების შენახვა საცხოვრებელ ზონებში მიწის ნაკვეთებისა და სხვა უძრავი ქონების (ობიექტების) სამშენებლო განვითარებისას, ერთ საცხოვრებელ ერთეულზე უნდა არსებობდეს სატრანსპორტო საშუალების სულ მცირე ერთი სადგომი. მუხლი 17🔗. ტერიტორიის განაშენიანების სივრცით-გეგმარებითი პირობები ჩამოყალიბებული განაშენიანების ტერიტორიაზე, იმ შემთხვევებში, როდესაც მასზე არ ხორციელდება კომპლექსური ქალაქთმშენებლობითი რეკონსტრუქციის ღონისძიება, შენარჩუნებული უნდა იქნეს განაშენიანების არსებული სივრცით-გეგმარებითი წყობა. თავი IV ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების განსაკუთრებული შემთხვევები და მათი რეგულირება მუხლი 18🔗. ამ წესების მოთხოვნებთან შეუსაბამობა და განპირობებული (იძულებითი) შეუსაბამობა 1.  მიწის ნაკვეთებსა და შენობა-ნაგებობებს, რომლებიც არ შეესაბამება ამ წესების მოთხოვნებს, კანონმდებლობით დადგენილი წესით ენიჭება შეუსაბამო მიწის ნაკვეთებისა და შენობა-ნაგებობების სტატუსი. 2.  მიწის ნაკვეთებსა და შენობა-ნაგებობებს, რომლებიც თავისი მახასიათებლებით არ შეესაბამება შესაბამისი ზონის განაშენიანების რეგულირების მოთხოვნებს და რომელთა შესაბამისობის უზრუნველყოფა შეუძლებელია, ენიჭება განპირობებული (იძულებითი) შეუსაბამო მიწის ნაკვეთებისა და შენობა-ნაგებობების სტატუსი. 3.  შეუსაბამო და განპირობებული (იძულებითი) შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთებისა და შენობა-ნაგებობების შემდგომი განვითარება (ტერიტორიის გაფართოება, ფუნქციის შეცვლა, რეკონსტრუქცია) ხორციელდება შეუსაბამობის აღმოფხვრის ან შემცირების პირობით. შემცირების პირობები შესაძლებელია განისაზღვროს ეტაპობრივად, საბოლოო აღმოფხვრის მიზნით. 4.  შეუსაბამობის აღმოფხვრის შემთხვევაში, შეუსაბამო სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთებსა და შენობა-ნაგებობებს ეხსნება შეუსაბამო სტატუსი. მუხლი 19🔗. შეუსაბამო მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნა 1. მიწის ნაკვეთი, რომელიც თავისი ფართობით, ფორმითა და ხაზოვანი ზომებით არ შეესაბამება დეტალური გეგმარების დოკუმენტებით ან/და ზონირების რუკებით განსაზღვრულ პირობებს და შესაძლებელია მათი შესაბამისობაში მოყვანა, ხელახლა უნდა იყოს გამიჯნული მესაკუთრეთა ინტერესების დაცვით, კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 2. მიწის ნაკვეთების ხალახალი გამიჯვნის საფუძველს წარმოადგენს უფლებრივი ზონირების დეტალური სავალდებულო რუკა. 3. დეტალურ სავალდებულო რუკაში ის მიწის ნაკვეთები, რომლებიც ექვემდებარება ხელახალ გამიჯვნას, გამოყოფილი უნდა იყოს სპეციალური აღნიშვნებით. ასეთი ნაკვეთებისათვის, დეტალური სავალდებულო რუკის საფუძველზე, მუშავდება მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნის პროექტი, რომელიც საბოლოოდ განსაზღვრავს მიწის ნაკვეთის საზღვრებს. მუხლი 20🔗. სერვიტუტი ბახმაროს ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების პროცესში, ამ ტერიტორიისათვის საზოგადოებრივი და კერძო ინტერესების გათვალისწინებით, შესაძლებელია, კანონმდებლობით დადგენილი წესით, დადგინდეს სერვიტუტები. მუხლი 21🔗. უპირატესი შესყიდვის უფლება 1. ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის ორგანოს უფლება აქვს, კანონმდებლობით დადგენილი წესით, გამოიყენოს უპირატესი შესყიდვის უფლება მიწის ნაკვეთსა და მასთან მყარად დაკავშირებულ შენობა-ნაგებობებზე სივრცით-ტერიტორიული განვითარების აუცილებელი საჭიროებისთვის, თუ ამ მიზნის მიღწევა სხვაგვარად შეუძლებელია. 2. ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის ორგანოს აქვს ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების უპირატესი შესყიდვის უფლება, თუ: ა)   ტერიტორიები მოქცეულია განაშენიანების რეგულირების გეგმის მოქმედების არეალში და მათი გამოყენება ითვალისწინებს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების მშენებლობას, ქალაქთმშენებლობით რეკონსტრუქციას ან დასახლების განვითარების პროგრამის განხორციელებას; ბ)  ტერიტორიების განაშენიანება უნდა განხორციელდეს გარემოსა და საინჟინრო უსაფრთხოების დაცვით; გ) ტერიტორიები მოქცეულია ურბანული მემკვიდრეობისა და დასახლების ისტორიული ნაწილის ზონაში. 3. ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისმა ორგანომ უპირატესი შესყიდვის უფლების გამოსაყენებლად უნდა განსაზღვროს და დაასაბუთოს მიწის ნაკვეთების გამოყენების მიზნები და შესაძლებლობები. 4. ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი ორგანოსათვის უპირატესი შესყიდვის უფლებით დატვირთული მიწის ნაკვეთები აღნიშნული უნდა იყოს სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვის დოკუმენტაციაში, რომელიც არეგულირებს დასახლების ტერიტორიების ამ ნაწილის განაშენიანებას. მუხლი 22🔗. ბახმაროს ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების საკითხთა კომისია 1. ბახმაროს ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების შემდგომი დახვეწისა და ეფექტიანი ფუნქციონირების მიზნით, ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი ორგანოს გადაწყვეტილებით, იქმნება დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხთა კომისია (შემდგომში - კომისია), რომელიც ექვემდებარება ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის ორგანოს. 2. კომისიის უფლებები და მოვალეობები განისაზღვრება „ტექნიკური რეგლამენტის - დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2014 წლის 15 იანვრის №59 დადგენილების შესაბამისად. თავი V ინფორმაციის საჯაროობა მუხლი 23🔗. ინფორმაციის საჯაროობა და წესების მოთხოვნების რეალიზაციისა და დაცვის პროცესში მოქალაქეთა მონაწილეობა ინფორმაციის საჯაროობა, ხელმისაწვდომობა და წესების მოთხოვნების რეალიზაციისა და დაცვის პროცესში მოქალაქეთა მონაწილეობა განისაზღვრება კანონმდებლობით დადგენილი წესის შესაბამისად. მუხლი 24🔗. განაცხადი სამშენებლოდ მიწის ნაკვეთის გამოყენების პირობების გაცემაზე და სპეციალური ზონალური შეთანხმება 1. სამშენებლოდ მიწის ნაკვეთის გამოყენების პირობების გაცემაზე განაცხადი დამკვეთმა ან მის მიერ უფლებამოსილმა პირმა წერილობითი ფორმით უნდა შეიტანოს ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს შესაბამის სამსახურში. 2. მშენებლობის ნებართვის გაცემის პირველ და მეორე სტადიაზე ,,საქართველოს კურორტების, საკურორტო ადგილების, სამთო-სათხილამურო ცენტრებისა და შავი ზღვის სანაპიროს ტერიტორიებისათვის სარეკრეაციო ტერიტორიის სტატუსის მინიჭებისა და საზღვრების დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს პრეზიდენტის 2005 წლის 29 ნოემბრის №968 ბრძანებულებისა და „მშენებლობის ნებართვის გაცემის წესისა და სანებართვო პირობების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 24 მარტის №57 დადგენილების შესაბამისად, ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი ორგანო განაცხადს, თანდართულ დოკუმენტაციასთან ერთად, უგზავნის საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების სამინისტროს. 3. მშენებლობის ნებართვის გაცემის პირველ და მეორე სტადიაზე, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს შესაბამისი სამსახური უფლებამოსილია, მოსთხოვოს უძრავი ქონების (ობიექტის) მესაკუთრეს წინასაპროექტო ესკიზური პროექტის დამუშავება. 4. ასაშენებელი ობიექტის წინასაპროექტო ესკიზური პროექტი უნდა მოიცავდეს ობიექტის ქალაქთმშენებლობით გადაწყვეტებს, მათ შორის, შენობა-ნაგებობების მოცულობით სივრცით გადაწყვეტებსა და მახასიათებლებს (განაშენიანების კოეფიციენტი, განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი, საერთო ფართობი, სართულიანობა და სხვა). 5. თუ მშენებლობის ნებართვის მისაღებად წარდგენილი განაცხადით მოთხოვნილია ისეთი ობიექტის მშენებლობა, რომელსაც სჭირდება სპეციალური ზონალური შეთანხმება, შეთანხმების მიღება ხორციელდება „ტექნიკური რეგლამენტის  - დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2014 წლის 15 იანვრის   №59 დადგენილების შესაბამისად. 6. სპეციალური ზონალური შეთანხმების მისაღებად, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოს შესაბამისი სამსახური უფლებამოსილია, მოსთხოვოს უძრავი ქონების (ობიექტის) მესაკუთრეს წინასაპროექტო ესკიზური პროექტის დამუშავება. წინასაპროექტო დოკუმენტაცია წარდგენილი უნდა იქნეს ამ მუხლის მე-4 პუნქტის მოთხოვნის შესაბამისად. 7. იმ შემთხვევაში, თუ ნებართვის მაძიებელმა მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების დამტკიცებიდან 5 წლის განმავლობაში არ გააგრძელა მშენებლობის ნებართვის მიღების მიზნით შესაბამისი ადმინისტრაციული წარმოება და მოხდა სივრცით-ტერიტორიულ მოწყობასთან დაკავშირებული კანონმდებლობის ან/და ქალაქთმშენებლობითი პირობების არსებითი მახასიათებლების (განაშენიანების რეგულირების კოეფიციენტების, შენობათა დასაშვები სახეობის, მათი სიმაღლის და სხვა) ისეთი ცვლილება, რომელიც იწვევს მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების ცვლილებას, ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამისი ორგანოს გადაწყვეტილებით მიწის ნაკვეთის სამშენებლოდ გამოყენების პირობები და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება კანონმდებლობით დადგენილი წესით ცხადდება ძალადაკარგულად. თავი VI ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა და იურიდიულ და ფიზიკურ პირთა პასუხისმგებლობა მუხლი 25🔗. ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა 1. ბახმაროს ტერიტორიის ამ წესებით დადგენილი სახეობებით გამოყენება და განაშენიანება დასაშვებია იმ შემთხვევებში, თუ ტერიტორია უზრუნველყოფილია სათანადო ინფრასტრუქტურით. 2. განაშენიანებული ტერიტორიის ქალაქთმშენებლობითი განვითარება (რაციონალიზაცია, ინტენსივობისა და სიმჭიდროვის ზრდა) დასაშვებია მხოლოდ არსებული ინფრასტრუქტურის დოკუმენტურად დადასტურებული შესაბამისობის ან გაუმჯობესების პირობებში. 3. გაუნაშენებელი ტერიტორიის განაშენიანება დასაშვებია მხოლოდ სათანადო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფის შემდგომ. მუხლი 26🔗. იურიდიულ და ფიზიკურ პირთა პასუხისმგებლობა იურიდიულ და ფიზიკურ პირებს, მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, ეკისრებათ პასუხისმგებლობა ამ წესების დარღვევისათვის.