ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ

ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს დადგენილება  №19 2018 წლის 2 თებერვალი ქ. ზუგდიდი ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების დამტკიცების შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის „ადგილობრივი თვითმმართველობის კოდექსი“ მე-16 მუხლის მე-2 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტის, 61-ე მუხლის მე-2 პუნქტის, „სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების  შესახებ“ საქართველოს  კანონის 26-ე  მუხლის  მე-3 პუნქტის,  „ტექნიკური რეგლამენტის-დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების  დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2014 წლის 15 იანვრის №59 დადგენილების და „მშენებლობის ნებართვის გაცემის წესისა და სანებართვო პირობების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2009 წლის 24 მარტის №57 დადგენილების და „ნორმატიული აქტების შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-20 მუხლისა და 25-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო ადგენს: მუხლი 1🔗 დამტკიცდეს თანდართული: ა) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების  რეგულირების წესები (დანართი №1); ბ) ქალაქთმშენებლობითი ზონების ტერიტორიების  გამოყენების დაშვებული სახეობების ჩამონათვალი (დანართი №2); ბ)  ზუგდიდის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა (დანართი №3). მუხლი 2🔗 ძალადაკარგულად   გამოცხადდეს:  ა) „ქალაქ ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და  განაშენიანების რეგულირების  წესის  დამტკიცების შესახებ” ქალაქ ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2014 წლის 8 აგვისტოს №31 დადგენილება; ბ) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციულ საზღვრებში ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესის დამტკიცების შესახებ“ ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2017 წლის 7 აპრილის №19 დადგენილება. მუხლი 3🔗 დადგენილება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე.ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს თავმჯდომარის მოვალეობის შემსრულებელიბესიკ ჭეჟია დანართი №1 ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესები თავი I ზოგადი დებულებები მუხლი 1🔗. ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესების საგანი, მიზნები, ამოცანები და შემადგენლობა 1.  ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის  ტერიტორიების  გამოყენებისა  და  განაშენიანების რეგულირების  წესები (შემდგომში – განაშენიანების რეგულირების წესები) შედგენილია „სივრცითი მოწყობისა  და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ საქართველოს კანონისა და „ტექნიკური რეგლამენტის  დასახლებათა  ტერიტორიების  გამოყენებისა და განაშენიანების  რეგულირების ძირითადი დებულებების  დამტკიცების თაობაზე“  საქართველოს მთავრობის 2014 წლის 15 იანვრის №59 დადგენილების (შემდგომში – განაშენიანების ძირითადი დებულებები) მოთხოვნათა შესაბამისად, წარმოადგენს რა ქალაქთმშენებლობითი რეგულირების სისტემის ნაწილს, არეგულირებს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიებისათვის ქალაქთმშენებლობის სპეციფიკურ სამართლებრივ ურთიერთობებს, განსაზღვრავს ამ სამართალურთიერთობის მონაწილეთა და მესამე პირთა უფლება-მოვალეობებს. 2. განაშენიანების რეგულირების  წესების მიზანია ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე: ა) უძრავი ნივთების განვითარების, გამოყენების და მათში ცვლილებების შეტანის  პროცესების რეგულირება; ბ) სამშენებლო საქმიანობისათვის ტერიტორიებისა და მიწის ნაკვეთ(ებ)ის გამოყენების სპეციფიკური პირობების დადგენა. 3. განაშენიანების რეგულირების წესები მოიცავს: ა) მიწათსარგებლობის დაგეგმარების დოკუმენტების შემუშავების  პირობებს; ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების  პირობებს; გ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების განსაკუთრებულ შემთხვევებს და პირობებს; დ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობა-ნაგებობათა განთავსების პირობებს, მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრას და მათი ნაწილების საზოგადოებრივ სივრცეში შეჭრის პირობებს. მუხლი 2🔗. განაშენიანების რეგულირების წესების ადგილი ქალაქთმშენებლობის რეგულირების სისტემაში 1. საქართველოს კანონმდებლობა, სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვის ნორმები და წესები, დედაქალაქის  მიწათსარგებლობის  გენერალური  გეგმა,  აგრეთვე  მოქმედი  განაშენიანების რეგულირების  გეგმები ქმნიან წინამდებარე წესებით ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე უძრავი ობიექტების განვითარების სამართლებრივი რეგულირების საფუძველს. 2. განაშენიანების  რეგულირების  წესები, როგორც ადგილობრივი თვითმმართველობის სამართლებრივი აქტი, ავსებს და აზუსტებს ქალაქთმშენებლობის სფეროში: საქართველოს კანონმდებლობას, სახელმწიფო ნორმატივებსა და წესებს, აგრეთვე ქალაქთმშენებლობითი  დოკუმენტების სისტემას. 3.განაშენიანების რეგულირების წესები ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით დადგენილი მიწათსარგებლობის ზონებისათვის, სამართლებრივად განსაზღვრავს (უფლებრივი ზონირება) ამ ზონების ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგლამენტებს. მუხლი 3🔗. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთმშენებლობითი განვითარების პრიორიტეტი  და წინაპირობები 1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთმშენებლობითი განვითარების პრიორიტეტია არსებული განაშენიანებული ტერიტორიების  გამოყენების  რაციონალიზაცია  და  ეფექტიანობის  გაზრდა,   მათ  შორის ამორტიზებული ან/და დეგრადირებული განაშენიანების განახლება-განვითარება. 2. გაუნაშენიანებელი ტერიტორიების ათვისება დაიშვება, მხოლოდ განაშენიანებული ტერიტორიების ქალაქგანვითარების პოტენციალის ამოწურვის ან/და საზოგადოებრივი ინტერესებიდან გამომდინარე, საქართველოს კანონმდებლობითა და განაშენიანების რეგულირების წესებით განსაზღვრული პროცედურებით მიღებული ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტებით. 3. ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების განაშენიანების რეგულირების წესებით დაშვებული ნებისმიერი ფორმით გამოყენება და განაშენიანება დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევებში, თუ ტერიტორიები უზრუნველყოფილია სათანადო საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით. 4. განაშენიანებული ტერიტორიების ქალაქთმშენებლობითი განვითარება (რაციონალიზაცია, ინტენსივობის-სიმჭიდროვის ზრდა) დასაშვებია, მხოლოდ არსებული საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის დოკუმენტურად დადასტურებული შესაბამისობის ან გაუმჯობესების პირობებში. 5. გაუნაშენიანებელი ტერიტორიების განაშენიანება დასაშვებია მხოლოდ სათანადო საინჟინრო და სატრანსპორტო  ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფის პირობით. 6. საერთო საქალაქო საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფა ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერიის პასუხისმგებლობის სფეროს განეკუთვნება. 7. ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის მერიის და საკრებულოს  მიერ განსაზღვრული  წესით საიჟინრო  და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის განვითარების ხარჯები შეიძლება გაიღოს უძრავი ქონების (ობიექტების) განვითარებით დაინტერესებულმა პირმა. მუხლი 4🔗. წესებში გამოყენებული ტერმინებისა და ძირითადი ცნებების განმარტება. 1. ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაცია – ურთიერთდაკავშირებული და ურთიერთდამოკიდებული პროექტის წინა და საპროექტო დოკუმენტების ერთიანი სისტემა, რომელიც წარმოადგენს დასახლებათა სამართლებრივი, ტერიტორიულ-სივრცითი და ფუნქციური განვითარების საფუძველს; 2. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა – მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა-ქალაქთმშენებლობითი  დოკუმენტი, რომელიც განსაზღვრავს დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებას (მიწათსარგებლიბის) და განაშენიანების ძირითად პარამეტრებს, კეთილმოწყობას, გარემოსა და უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ სივრცით-ტერიტორიულ პირობებს, სატრასპორტო, საინჟინრო და სოციალური ინფრასტრუქტურის, ასევე ეკონომიკური განვითარების სივრცით ასპექტებს და განსახლების ტერიტორიულ საკითხებს;  3. განაშენიანების რეგულირების გეგმა – ქალაქთმშენებლობის დოკუმენტი, რომელიც დასახლებათა ტერიტორიებისათვის ადგენს მიწათსარგებლობის ზონებს (ქვეზონებს) ან/და აზუსტებს ცალკეული გეგმარებითი ერთეულების, განაშენიანების არქიტექტურულ-გეგმარებითი და სივრცით-მოცულობით მახასიათებლებს, შენობების განთავსებას, მათ გეგმარებით პარამეტრებს; აზუსტებს უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის დაცვას და განვითრების ქალაქთმშენებლობით მახასიათებლებს, რელიეფის ორგანიზებას, ტერიტორიების კეთილმოწყობასა და გამწვანებას, საინჟინრო და სატრასპორტო ინფრასტრუქტურით უზრუნველყოფას; 4. განაშენიანების რეგულირების ხაზ(ებ)ი (წითელი ხაზ(ებ)ი) – მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომლის მიღმაც უნდა განთავსდეს შენობა-ნაგებობები; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე წითელი ხაზი; 5. განაშენიანების სავალდებულო ხაზ(ებ)ი (ლურჯი ხაზები) – მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) ქალქთმშენებლობითი დოკუმენტით დადგენილი წარმოსახვითი მიჯნა, რომელზედაც უნდა განთავსდეს შენობა-ნაგებობა; მიწის ნაკვეთისათვის (ნაკვეთებისათვის) შეიძლება დადგინდეს ერთი ან რამდენიმე ლურჯი ხაზი; 6. განაშენიანების დაბალი, საშუალო, მაღალი ინტენსივობა – ამ წესებით განსაზღვრული განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის მაჩვენებლით განპირობებული, ტერიტორიების განაშენიანების ინტენსივობა; 7. განაშენიანების სივრცით-გეგმარებითი წყობა – ტერიტორიებისა და განაშენიანებული გარემოს ჩამოყალიბებული ან/და ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით განსაზღვრული ურთიერთმიმართება, სტრუქტურა და მახასიათებელთა სისტემა; 8. განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი – მიწის ნაკვეთისათვის განაშენიანების რეგულირების წესებით განსაზღვრული ჰორიზონტალური წარმოსახვითი ხაზი, რომლითაც იზღუდება მიწის ნაკვეთზე განაშენიანების სიმაღლე; 9. უფლებრივი ზონირება – საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილ დასახლებათა ტერიტორიების ცალკეული ზონებისათვის სივრცით – ტერიტორიული განვითარების პირობების დადგენა; 10. უფლებრივი ზონირების დეტალური რუკა – უფლებრივი ზონირების რუკის სახეობა, რომელიც ადგენს ,,ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების წესებით“ განსაზღვრული ქვეზონების შესაძლო სახეობებს და მათი ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების პარამეტრებს; 11. ფუნქციური ზონირება – ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ქალაქის ტერიტორიის იდენტიფიცირებას მათი გამოყენების დომინირებული სახეობის მიხედვით; 12. ზონირება გეგმარების შემზღუდავი პირობების საფუძველზე – ქალაქთმშენებლობითი ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ქალაქის ტერიტორიების იდენტიფიცირებას იმ ფაქტორების მოქმედებათა არეალის მიხედვით, რომლებიც ზღუდავენ უძრავი ობიექტების ქალაქთმშენებლობითი განვითარების შესაძლებლობებს; 13. ტერიტორიულ – სტრუქტურული ზონირება – მიწათსარგებლობის ზონირების ნაწილი, რომელიც ახდენს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის იდენტიფიცირებას ტერიტორიულ – სტრუქტურული ნიშნით (ქალაქის ცენტრალური ზონა, შუალედური ზონა, პერიფერიული ზონა, გეგმარებითი კარკასი); 14. რეგლამენტები – მიწის ნაკვეთებისა და სხვა უძრავი ობიექტების გამოყენებისა და განაშენიანების, ამ წესით დადგენილი სამართლებრივი და ნორმატიული პარამეტრები; 15. მიწის ნაკვეთი – ელემენტარული საკადასტრო ერთეული დადგენილი შესაბამისი კანონმდებლობით, ოფიციალურად დადგენილი საზღვრებით (საკადასტრო საზღვარი) სარგებლობის, განკარგვისა და განვითარებისათვის; 16. სამშენებლო მიწის ნაკვეთი – საკადასტრო ერთეულში – საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული არასასოფლო–სამეურნეო ან/და საქართველოს მოქალაქეების, ოჯახების, კერძო საკუთრებაში არსებული სასოფლო–სამეურნეო დანიშნულების, მათ შორის საკომლო მეურნეობის, მიწის ნაკვეთის, რომელზეც მოქმედი კანონმდებლობით დაშვებულია სამშენებლი სამუშაოების (შენობა ნაგებობების) გარკვეული ტიპები, ხოლო საზოგადოებრივ ადგილებში სახელმწიფო ან ადგილობრივი თვითმმართველობის უფლებამოსილი დაწესებულების ან ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის გადაწყვეტილების საფუძველზე მშენებლობისათვის განსაზღვრული ტერიტორია; 17. მიწის ნაკვეთის ფართობი – ნაკვეთის საზღვრებით შემოფარგლული ტერიტორიის ორთოგონალური პროექტის ფართობი; 18. მიწის ნაკვეთის საზღვარი – მიწის ნაკვეთის არსებული ან საპროექტო გამყოფი ხაზი; 19. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ფართობი – სახელმწიფო ნორმატივებისა და წესების შესაბამისად განსაზღვრული მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული ნაწილის ფართობი; 20. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი – მიწის ნაკვეთის გამწვანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით; 21. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი – მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული ზედაპირის ფართობის შეფარდება მიწის ფართობთან მეათედის სიზუსტით; 22. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი – მიწის ნაკვეთზე განთავსებული კაპიტალური შენობა-ნაგებობების სართულების ჯამური ფართობის შეფარდება მიწის ნაკვეთის ფართობთან მეათედის სიზუსტით; 23. მიწის ნაკვეთის გამოყენების სახეობა – მიწის ნაკვეთის არსებული ან ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით განსაზღვრული გამოყენების სახეობა; 24. მიწის ნაკვეთის საზღვარი – მიწის ნაკვეთის საკადასტრო ან საპროექტო გამყოფი ხაზი; 25. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონა – სამშენებლო მიწის ნაკვეთის ნაწილი, რომელიც მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვრიდან დაშორებულია 3 მეტრით და ნაკლები მანძილით; 26. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის უკანა ეზო – ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციითა და/ან ქალაქთმშენებლობითი პირობებით დადგენილი მიჯნის ზონის ნაწილი, რომელზედაც მოქმედებს ამ წესებით განსაზღვრული სპეციალური პირობები; 27. გრუნტის ზედაპირი – მიწის ნაკვეთის გრუნტის არსებული ან საპროექტო ზედაპირი; 28. ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენება - ტერიტორიაზე (ფაქტობრივად) ან/და ზონაში/ქვეზონაში (ნორმატიულად) განთავსებული მიწის ნაკვეთებისა ან/და უძრავი ქონების (ობიექტების) გამოყენების სახეობა; ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენება ერთგვაროვანია, თუკი იქ განთავსებული მიწის ნაკვეთებისა ან/და უძრავი ქონების (ობიექტების) მინიმუმ 75% გამოყენებულია იდენტური ფუნქციით (დომინირებული სახეობა); ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენება შერეულია, თუკი იქ განთავსებული მიწის ნაკვეთებისა ან/და უძრავი ქონების (ობიექტების) 25%-ზე მეტია გამოყენებულია განსხვავებული ფუნქციით; 29. უძრავი ობიექტების გამოყენების სახე – საქმიანობის, სარგებლობის სახე, რომლის განხორციელებისთვისაც განკუთვნილია, გამოყოფილია, დაკავებულია, გამოყენებულია მიწის ნაკვეთი და/ან უძრავი ობიექტები; 30. უძრავი ობიექტების ამ წესებთან შეუსაბამო გამოყენება – უძრავი ქონების გამოყენების სახეობა, რომელიც არ შედის მოცემული უფლებრივი ზონის დაშვებულ გამოყენებათა ჩამონათვალში; 31. უძრავი ობიექტების გამოყენების სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობა - რუკებით უძრავი ობიექტებისათვის, როგორც შესაბამისი და რომლებისთვისაც საჭიროა სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება; 32. უძრავი ობიექტების გამოყენების ძირითადი დაშვებული სახეობა-გამოყენების დაშვებული სახეობები, რომლებიც განსაზღვრულია ამ წესებით და უფლებრივი ზონირების რუკებით უძრავი ობიექტისათვის, როგორც შესაბამისი და რომლებისთვისაც არ არის საჭირო სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება; 33. შეუსაბამო ობიექტი – მიწინ ნაკვეთი ან/და შენობა-ნაგებობა, რომელიც არ შეესაბამება მოცემული ზონის, ამ წესებით დადგენილ, რეგლამენტებს და ამასთან პერსპექტივაში მისი შესაბამისობის უზრუნველყოფა შესაძლებელია; 34. იძულებითი შეუსაბამო ობიექტი – მიწის ნაკვეთი ან/და შენობა-ნაგებობა, რომელიც არ შეესაბამება მოცემული ზონის, ამ წესებით დადგენილ, რეგლამენტებს და ამასთან, ისტორიულ-კულტურული, ქალაქთმშენებლობითი, არქიტექტურული, საინჟინრო, აგრეთვე ტერიტორიის ფიზიკური მახასიათებლების თავისებურებებიდან გამომდინარე, მისი შეუსაბამობის უზრუნველყოფა შეუძლებელია; 35. სპეციალური (ზონალური) შეთანხმება – შეთანხმება, რომლის მიღება სავალდებულოა უძრავ ობიექტში ცვლილებების შეტანამდე, ამ ობიექტის ისეთი გამოყენების შემთხვევაში, რომელიც ამ წესების შესაბამისად მოითხოვს სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას; 36. ინფრასტრუქტურა – საინჟინრო-ტექნიკური და სოციალური მომსახურების, მოწყობილობის, ნაგებობათა და საკომუნიკაციო ობიექტების კომპლექსი; 37. საზოგადოებრივი სივრცე – განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში მდებარე ქუჩა, მოედანი, ხიდი, სკვერი, პარკი, ბაღი, წყლის ზედაპირი და მისი სანაპირო ზოლი, ბუნებრივი ან ხელოვნური ლანდშაფტი, მიწის ნაკვეთებს შორის გასასვლელი და სხვა მსგავსი ტიპის სივრცეები; 38. ქალაქის გეგმარებითი კარკასი – ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ცენტრალურ, საშუალედო და პერიფერიულ ზონებში, ქალაქის მატერიალური გარემოს ათვისების მაღალი ხარისხის, სხვადასხვა დანიშნულების ობიექტების კონცენტრაციის, ტერიტორიების გამოყენების ინტენსივობის, არქიტექტურულ - ქალაქთმშენებლობითი ანსამბლებისა და მოცულობითი აქცენტების, საზოგადოებრივი ცენტრების-აქტიური საცხოვრებელი და საზოგადოებრივი გარემოს არსებობის ნიშნით გამოყოფილი სტრუქტურული ელემენტი, რომელიც ყალიბდება საერთო საქალაქო მნიშვნელობის უწყვეტი და რეგულირებადი, აგრეთვე რაიონული მნიშვნელობის სატრანსპორტო ან/და ფეხმავალი მაგისტრალებისა და ქუჩების გასწვრივ და რომელიც, როგორც წესი, მოიცავს ნაკვეთების პირველ რიგს, თუ სხვა რამ არ არის დადგენილი დეტალური გეგმარების პროექტებით; 39. გეგმარების შემზღუდავი ზონირება – მიწათსარგებლობის ზონირების ნაწილი, რომელიც შესაბამისი კანონმდებლობის საფუძველზე ახდენს ქალაქის ტერიტორიების ინდენტიფიცირებას განაშენიანების შემზღუდავი პირობების ან/და სხვა რეგლამენტების მიხედვით; 40. ქუჩა – განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში არსებული გადაადგილებისათვის განკუთვნილი საზოგადოებრივი სივრცე, რომელიც შესაძლებელია შედგებოდეს მხოლოდ ქვეითად მოსიარულეთა სავალი ნაწილისაგან (ტროტუარისაგან), მხოლოდ ტრანსპორტისათვის განკუთვნილი სავალი ნაწილისაგან ან ტრანსპორტისათვის განკუთვნილი სავალი ნაწილისაგან და ქვეითად მოსიარულეთა სავალი ნაწილისაგან (ტროტუარისაგან) ერთობლივად; 41. გამწვანებული ტერიტორია – მიწის ნაკვეთი, რომლის ფართობის არანაკლებ 80%-ისა დაკავებულია მცენარეული საფარით, ღია სათამაშო მოედნით, ბილიკებით ან/და ქვეითთათვის განკუთვნილი მოპირკეთებული გრუნტის ზედაპირით, სადაც შესაძლებელია მოეწყოს დასასვენებელი, გასართობი ადგილები (მაგ. ბულვარი, პარკი, ბაღი, სკვერი, გაზონი); 42. წყლის დამცავი ტერიტორია – ზღვის, ტბის, წყალსაცავის და მდინარის წყლის ზედაპირები, აგრეთვე მათი არსებობისათვის აუცილებელი სანაპირო ზოლების, ჭალების და მიწისქვესა წყალშემკრები და სხვა საინჟინრო ნაგებობათა და სისტემათა ტერიტორიები; 43. შენობა – მიწასთან მყარად დაკავშირებული, სამშენებლო სამუშაოების შედეგად, საძირკვლის, მზიდი და შემომზღუდავი კონსტრუქციების გამოყენებითი, დახურული სივრცის შექმნის მიზნით აგებული, არქიტექტურულ-გეგმარებითი თვალსაზრისით განუყოფელი, ერთიანი სამშენებლო სისტემა, რომელიც გამიზნულია ადამიანთა ხანგრძლივი დროით სამყოფად და გამოიყენება საცხოვრებელი, საზოგადოებრივი და საწარმოო მიზნებისათვის; 44. დროებითი შენობა-ნაგებობა - ანაკრები ელემენტებისგან შედგენილი, ასაწყობ-დასაშლელი ან/და მობილური სისტემა, რომელიც მიწასთან დაკავშირებულია საკუთარი წონით ან/და მშრალი არამონოლითური ჩამაგრებით და არ გააჩნია მიწისქვეშა სათავსოები; 45. დამხმარე სამეურნეო დანიშნულების შენობა-ნაგებობა - შინა მეურნეობაში არაკომერციული (არასამეწარმეო) მიზნებით ან სხვა დამხმარე მიზნებისათვის აგებული შენობა-ნაგებობა; 46. სრული სართული – სართული, რომლის სიმაღლე იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე არის 2,3 მეტრი ან მეტი; 47. არასრული სართული – სართული, რომლის სიმაღლე, იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე 1,8 მეტრიდან 2,3 მეტრამდეა; 48. ტექნიკური სართული – სართული, რომლის მაქსიმალური სიმაღლე, იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე 1,8 მეტრია; 49. მანსარდის სართული – სართული სხვენის სივრცეში, რომლის ფასადი მთლიანად ან ნაწილობრივ შედგენილია დახრილი ან/და ტეხილი სახურავის ზედაპირებით. ამასთანავე სახურავის სიბრტყისა და ფასადის გადაკვეთის ხაზი არ შეიძლება იყოს მანსარდის იატაკის გეგმარებითი ნიშნულიდან 1,6 მეტრზე მეტ სიმაღლეზე. მანსარდის სართული ითვლება სრულ სართულად, როდესაც მისი იატაკის ზედაპირის ფართობის 3/4-ის საშუალო სიმაღლე მანსარდის ჭერის კონსტრუქციის ქვედა ნიშნულამდე არის 2,3 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტი; 50. მიწისზედა სართული – სართული, რომლის იატაკის გეგმარებითი ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრი (მეათედის სიზუსტით) ან მეტია; 51. მიწისქვეშა სართული – სართული, რომლის ჭერის კონსტრუქციის ზედა ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) არ აღემატება; 52. მიწისპირა სართული – სართული, რომლის იატაკის გეგმარებითი ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრამდეა (მეათედის სიზუსტით), ხოლო მისი ჭერის კონსტრუქციის ზედა ნიშნულის მიწის ზედაპირიდან ამოწევის საშუალო სიმაღლე 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) აღემატება; 53. ფასადი – შენობა-ნაგებობის გარე სახის ვერტიკალური პროექცია (წინხედი); 54. აივანი – შენობის ფასადის სიბრტყიდან გამოწეული, მოაჯირით შემოკავებული ჰორიზონტალური კონსტრუქციული/კონსოლური სიბრტყე, რომელიც წარმოადგენს შენობის ძირითადი კონსტრუქციის ნაწილს და მის შიდა სივრცესთან არის დაკავშირებული; 55. ტერასა (ბანი) – გადაუხურავი, ერთი, ორი, სამი ან ოთხი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ღია მხრიდან/მხარეებიდან საჭიროების შემთხვევაში მოაჯირით შემოკავებული ფართობი, აგრეთვე ისეთი ბრტყელი სახურავი ან ბრტყელი სახურავის ნაწილი, რომლის ზედაპირი მოპირკეთებულია ისე რომ შესაძლებელია მისი გამოყენება სამყოფად და ღია მხრიდან/მხარეებიდან შემოსაზღვრულია მოაჯირით ან/და პარაპეტით. ტერასაზე შესაძლებელია მოეწყოს მარკიზი და საჩრდილობელი; 56. ვერანდა – გადახურული, ერთი ან ორი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული ან კედლებით შემოუსაზღვრავი და ღია მხრიდან/მხარეებიდან მოაჯირით შემოკავებული სივრცე; 57. ერკერი – შენობის ფასადის სიბრტყიდან გამოწეული გადახურული, კედლებით და შემინული ღიობებით შემოსაზღვრული სივრცე, რომელიც წარმოადგენს შენობის ძირითადი კონსტრუქციისა და შიდა სივრცის ნაწილს; 58. ლოჯია – შენობის ფასადში შეჭრილი, გადახურული, სამი მხრიდან კედლებით შემოსაზღვრული და ფასადის მხრიდან გახსნილი და მოაჯირით შემოკავებული სამყოფი; 59. საზიარო კედელი – სამეზობლო საზღვარზე არსებული კედელი, რომლის ნაწილი შეიძლება მომიჯნავე ნაკვეთებზე განთავსებული შენობ(ებ)ის ერთ-ერთ კედელს წარმოადგენდეს. ასევე საზიაროა სამეზობლო საზღვარზე არსებული ან ასაშენებელი საყრდენი კედელიც; 60. მიშენება – შენობა-ნაგებობის ისეთი რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც საანგარიშო ზედაპირის მხრიდან მთლიანად ან მათ ნაწილზე (მათ შორის, მიწისქვეშა და არასრული სართულის დონეზე), ჰორიზონტალური მიმართულებით ხდება მისი მოცულობით-გეგმარებითი განვითარება (ახალი სამყოფ(ებ)ის, სათავს(ებ)ის, სადგომ(ებ)ის და სხვ. დამატება); 61. დაშენება – შენობა-ნაგებობის ისეთი რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც სახურავის/გადახურვის მთელ პერიმეტრზე ან მის ნაწილზე, ვერტიკალური მიმართულებით ხდება მისი მოცულობით- გეგმარებითი განვითარება (ახალი სამყოფის, სათავსის, სადგომის და სხვ. დამატება); 62. შენობის საანგარიშო ზედაპირი – გრუნტის ზედაპირიდან სახურავის საანგარიშო კიდემდე შენობის ყველა ზედაპირი, რომელიც გრუნტის ზედაპირის ჰორიზონტალური პროექციის მიმართ ქმნის 70-დან 90 გრადუსამდე კუთხეს; 63. სახურავის საანგარიშო კიდე – ქანობიანი სახურავის შემთხვევაში შენობის საანგარიშო ზედაპირისა და შენობის გადახურვის სიბრტყეების გადაკვეთის წარმოსახვითი ხაზი. ბრტყელი გადახურვის შემთხვევაში შენობის საანგარიშო ზედაპირის დამამთავრებელი ხაზი; 64. შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლე – შენობის ფასადის საშუალო სიმაღლე, რომელიც ტოლია ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიმაღლის. იმ შემთხვევაში, როდესაც შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების ჯამური სიგანე წარმოადგენს ამავე ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიგანის 1/2-ზე მეტს, მაშინ შენობის ფასადის საანგარიშო სიმაღლის განსაზღვრისას ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიმაღლეს ემატება შესაბამისი ფასადის მხარეს გამომავალი სამტრედეების და სახურავის სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების სიმაღლე; 65. ფრონტონი – შენობის ფასადის დამაგვირგვინებელი, სამკუთხა ფორმის სიბრტყე, რომელიც ზევიდან შემოსაზღვრულია ორფერდა სახურავით; 66. ექსტერიერის ძირეული რეკონსტრუქცია – შენობა-ნაგებობის ფასადებისა ან/და სახურავის რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც იცვლება შენობა-ნაგებობის ექსტერიერის ელემენტების, მასალების ან/და ფერის ნახევარზე მეტი; 67. ტერასული საცხოვრებელი შენობა – ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში გეგმარებითი დოკუმენტებით განსაზღვრულ ტერიტორიებზე, რთული რელიების პირობებისათვის მიზანშეწონილი, რელიეფის ქანობზე მორგებული სპეციფიკური სივრცით-მოცულობითი და გეგმარებითი გადაწყვეტით გამორჩეული საცხოვრებელი სახლის ტიპი; 68. ,,ჩარჩო გეგმა“ – ფუნქციურად, გეგმარებითად ეკონომიკურად თვითკმარი დიდი ქალაქთმშენებლობითი ერთეულის ფუნქციონირებისა და განვითარებისათვის სქემის სახით დამუშავებული ქალაქთმშენებლობითი არასამართლებრივი დოკუმენტი, რომელიც დადგენილი პროცედურისა და პირობების ფარგლებში განაშენიანების რეგულირების გეგმისათვის განსაზღვრავს გეგმარებით მიმართულებებსა და პრიორიტეტებს; 69. რთული რელიეფი (საშუალო ქანობი – 10 გრადუსი და მეტი) — მიწის ზედაპირის ფორმების ისეთი ერთობლიობა, რომელიც მნიშვნელოვნად მოქმედებს ქალაქის სამშენებლო და სამეურნეო ფუნქციურ- საყოფაცხოვრებო, ჰიგიენურ-სანიტარიულ, არქიტექტურულ-მოცულობით და ტექნიკურ-ეკონომიკურ მახასიათებლებზე და შესაბამისად განაპირობებს ქალაქის დაგეგმარების, განაშენიანების და კეთილმოწყობის სპეციალური საშუალებების გამოყენებას; 70. მრავალფუნქციური შენობა – ორი ან მეტი ფუნქციის მქონე შენობა, სადაც რომელიმე ძირითადი ფუნქცია არ აღემატება შენობის საერთო ფართობის 75 %-ს; 71. სახურავი – შენობა-ნაგებობის ზედა დამამთავრებელი კონსტრუქციული ელემენტი, რომელიც შენობა-ნაგებობას იცავს გარემოს ზემოქმედებისგან. სახურავი შეიძლება იყოს ქანობიანი ან/და ბრტყელი (3 % ან ნაკლები ქანობით); 72. მწვანე სახურავი – სახურავი, რომლის ფართობის არანაკლებ 50% წყალგაუმტარი შრის ზემოთ დაფარულია მცენარეული საფარით და კეთილმოწყობილია სამყოფი მიზნებისთვის; 73. პარკი – დასასვენებელი, გასართობი ან/და ბუნების ბინადართა დაცვის მიზნებისთვის განკუთვნილი, ბუნებრივად ან/და ხელოვნურად მცენარეული საფარით დაფარული და კეთილმოწყობილი სივრცე, რომელიც შეიძლება აერთიანებდეს სხვადასხვა გამწვანებულ ტერიტორიას; 74. გაზონი – ბალახით გამწვანებული, მოვლილი მიწის ფართობები ბაღებში, პარკებში, ბულვარებში, ეზოებში და სხვა; 75. ზამთრის ბაღი – მიწის ნიშნულის დონეზე განთავსებული დეკორატიული ბუნებრივი ლანდშაფტი, ბაღი, გადახურული გამჭვირვალე კონსტრუქციით და უზრუნველყოფილი შესაბამისი ტექნიკური ინფრასტრუქტურით; 76. ბაღი – გამწვანებული ტერიტორიის ნაირსახეობა, ლანდშაფტური მშენებლობის შედეგი, განკუთვნილი სარეკრეაციო მიზნებით მწვანე ნარგავების გაშენების, დაცვის, გამოფენისა და გამოყენებისათვის; 77. სკვერი – დასასვენებელი/გასართობი მიზნებისთვის განკუთვნილი საერთო სარგებლობის ბაღი; 78. პასაჟი – საზოგადოებრივი დანიშნულების გამჭვირვალე კონსტრუქციით გადახურული, გამჭოლი ქუჩა, გალერეა. 79. ბულვარი – გამწვანებული ტერიტორიის ნაირსახეობა, ლანდშაფტური მშენებლობის შედეგად, ქუჩის/გზის/წყლის ზედაპირის გაყოლებაზე მოწყობილი ხეივანი, განკუთვნილი ქვეითთა სასეირნოდ და დასასვენებლად; 80. ღიობი – კედელში არსებული კარის, ფანჯრის, სამტრედის/სამერცხლის ღია ნაწილი ან/და ნებისმიერი ხვრეტი; 81. ჯიხური – საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის განკუთვნილი 2,5 მ-მდე სიმაღლისა და 6 მ​2- მდე ფართობის მქონე დროებითი შენობა. თავი II ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სივრცით-ტერიტორიული განვითარების მართვა, ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა და განაშენანების რეგულირების გეგმა მუხლი 5🔗. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სივრცით-ტერიტორიული განვითარების მართვის სისტემა და ქალაქთგეგმარებითი დოკუმენტები. 1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სივრცით-ტერიტორიული განვითარების მართვა ხორციელდება განაშენიანების რეგულირების წესებისა და მიწათსარგებლობის უფლებრივი ზონირების პრინციპზე  დამყარებული მიწათსარგებლობის დაგეგმვის დოკუმენტაციის (ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტების) ორსაფეხურიანი სისტემით: ა) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა, რომლის ნაწილია ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მთელი ტერიტორიისათვის მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების  რუკა; ბ) განაშენიანების რეგულირების გეგმა, რომლის ნაწილია ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის ნაწილებისათვის მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების რუკა. 2. განაშენიანების რეგულირების გეგმის დამუშავებამდე შესაძლებელია მისი შემადგენელი ძირითადი ნაწილის  –  კონკრეტული  უფლებრივი  ზონირების  რუკის დამოუკიდებლად  დამუშავება,  რომელიც მტკიცდება იმავე წესით, როგორც განაშენიანების რეგულირების გეგმა. 3.  მიწათსარგებლობის ზოგადი  უფლებრივი  ზონირების  რუკა მოიცავს  მიწათსარგებლობის შემდეგ ზონებს და მათდამი ამ წესებით და მოქმედი კანონმდებლობით წაყენებულ მოთხოვნებს: ა) ზოგად ფუნქციურ ზონებს; ბ) ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებს; გ) გეგმარების შემზღუდავ ზონებს. 4. მიწათსარგებლობის კონკრეტული უფლებრივი ზონირების რუკა მოიცავს: ა) ზოგად ან/და კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებს; ბ) ტერიტორიულ-სტრუქტურულ ზონებს ან/და ქვეზონებს; გ) გეგმარების შემზღუდავ ზონებს; დ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების, განაშენიანების ინტენსივობის და გამწვანების კოეფიციენტებს; ე) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობებს. მუხლი 6🔗. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის შემადგენლობა 1. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის შემუშავების საფუძველია კანონმდებლობა, მათ შორის ,,სივრცითი მოწყობისა და ქალაქთმშენებლობის საფუძვლების შესახებ“ საქართველოს კანონი და კანონმდებლობით დადგენილი წესით გაცემული  მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გეგმარებითი დავალება. 2. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმა მოიცავს: ა) ტექსტურ ნაწილს; ბ) ზონირების ნაწილს – ზონირების ზოგად რუკას; გ) საინჟინრო ნაწილს; დ) თემატურ ნაწილს. 3. ტექსტური ნაწილი მოიცავს: ა) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის აღწერას; ბ) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის განმარტებით ბარათს; გ) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის ეფექტიანობის (ხეირიანობის) შეფასებას; დ) მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის განხორციელების ეტაპებს და რიგითობას; 4.  ზონირების   ნაწილი   წარმოადგენს   საპროექტო   ტერიტორიის   მიწათსარგებლობის  ზოგად   უფლებრივ ზონირებას, რომელიც მოიცავს: ა) მიწათსარგებლობის ინტენსივობის ზოგად სარეკომენდაციო მონაცემებს; ბ) ტერიტორიის განთავსებას არსებულ ქალაქთმშენებლობით კონტექსტში, საკომუნიკაციო  და სატრანსპორტო ხაზებს. 5. საინჟინრო ნაწილი დაგეგმარებითი დავალებიდან გამომდინარე შესაძლებელია მოიცავდეს: ა) საპროექტო  ტერიტორიაზე  წყალმომარაგებისა  და საყოფაცხოვრებო  წყალარინების  ძირითადი  ქსელების რუკას; ბ) საპროექტო ტერიტორიაზე ელექტრომომარაგების ძირითადი ქსელის რუკას; გ) საპროექტო ტერიტორიაზე ბუნებრივი აირით მომარაგების ძირითადი ქსელის რუკას; დ) საპროექტო ტერიტორიაზე სანიაღვრე წყალარინების ძირითადი ქსელის რუკას; ე) საპროექტო ტერიტორიაზე ძირითადი გზების და ქუჩების ქსელის რუკას. 6. თემატური ნაწილი გეგმარებითი დავალებიდან გამომდინარე შესაძლებელია მოიცავდეს (მაგალითად) ტურიზმის განვითარების სისტემას, დაცული ტერიტორიების სისტემას, კულტურული მემკვიდრეობის, სარეკრეაციო ტერიტორიების სისტემას, მომსახურების ცენტრების სისტემას და სხვა თემატურ საკითხებს. 7. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქგანვითარების მიზნებისა და ამოცანების გათვალისწინებით მოწათსარგებლობის გენერალური გეგმის ცალკეული ტერიტორიების დაზუსტება ან კორექტირება ხდება ყველა იმ შემთხვევაში, როდესაც სამშენებლო მიწის ნაკვეთებისათვის სხვაგვარად შეუძლებელია გამოყენებისა და განაშენიანების რეგლამენტების დადგენა, აგრეთვე სხვა, ამ წესებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. თავი III უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები, მათი შემადგენლობა სივრცით-ტერიტორიული განვითარების მართვა და დაგეგმის პრინციპები მუხლი 7🔗. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები  და მათი შემადგენლობა 1. ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის  ტერიტორიაზე  უფლებრივი  ზონირება ხორციელდება  ქალაქის სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვის დოკუმენტების საფუძველზე შედგენილი ზონირების  დოკუმენტებით. 2. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის უფლებრივი ზონირების დოკუმენტები; ა) მიწათსარგებლობის ზოგადი უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი – ზონირების ზოგადი რუკა; ბ) მიწათსარგებლობის დეტალური უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი – ზონირების დეტალური რუკა. 3. მიწათსარგებლობის  ზოგადი  უფლებრივი  ზონირების დოკუმენტი მოიცავს: ა) ზოგად  ფუნქციურ  ზონებს; ბ) ტერიტორიულ-სტრუქტურულ   ზონებს; გ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს. 4. მიწათსარგებლობის დეტალური უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი მოიცავს: ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობებს; ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების, განაშენიანების ინტენსივობის და გამწვანების კოეფიციენტებს; გ) კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებს (ქვეზონებს) და მათდამი ამ თავით წაყენებულ მოთხოვნებს; დ) კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავ კონკრეტულ ზონებს. 5.  მიწათსარგებლობის ზოგადი  და  დეტალური  უფლებრივი  ზონების  ტერიტორი(ებ)ის გამოკვეთა  ხდება ფუნქციური, კულტრული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი ზონების საზღვრების დადგენის შედეგად. 6. უფლებრივი ზონების დადგენისას, როდესაც ხდება ფუნქციური ზონების გადაფარვა კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი ზონებით, ასეთი ტერიტორიის საზღვრებში მოქმედებს კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი ზონებისათვის განსაზღვრული რეგულირება. 7. ერთგვაროვანი ზონების გამოყოფა ხორციელდება  იმ ფარგლებში, რომლებშიც ტერიტორიის არსებული გეგმარებითი მახასიათებლები და განაშენიანების პარამეტრები შეადგენენ ამ ზონის ტერიტორიის არანაკლებ 75%-ს თუ სხვა არ არის გათვალისწინებული მოქმედი ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით ან/და ნორმატიულ-სამართლებრივი აქტებით. 8. ტერიტორიებზე, რომლებიც მოქცეულია გეგმარების შემზღუდავი პირობების (მაგ. კულტურული მემკვიდრეობის  დაცვისა  და რეგულირების,  გარემოსა  და სანიტარიული დაცვის  პირობებში)  უპირატესად მოქმედებს ამ ზონებისათვის ნორმატიულ-სამართლებრივი   აქტებით დადგენილი სპეციალური მოთხოვნები. მუხლი 8🔗. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთმშენებლობის დოკუმენტში მიწათსარგებლობის     ზონების საზღვრების დადგენის პრინციპები 1. მიწათსარგებლობის თითოეული ზონა გამოყოფილი უნდა იქნეს საზღვრებით. 2. ამ მუხლით განსაზღვრული საზღვრების დადგენის პრინციპი გამოიყენება ყველა სახის მიწათსარგებლობის ზონისთვის, თუ მოქმედი ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტებით ან/და ნორმატიულ-სამართლებრივი აქტებით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. 3. ფუნქციური ზონების საზღვრების გამოკვეთა ხდება გეგმარების შემზღუდავი ზონების საზღვრების დადგენის შემდეგ. 4. ზოგადი ფუნქციური ზონების საზღვრების დადგენისას, როგორც წესი, გამოყენებული უნდა იქნეს: ა) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიის ადმინისტრაციული საზღვარი; ბ) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრები როგორც საქალაქო, ისე სასოფლო/სააგარაკე განაშენიანების; გ) ფიზიკური გარემოს ბუნებრივი და ხელოვნური საზღვრები/მიჯნები; დ) დაცული ტერიტორიების საზღვრები; ე) კულტურული მემკვიდრეობის კონკრეტული ძეგლის ტერიტორიის ან/და დამცავი ზონების ტერიტორიის საზღვრები/ფარგლები; ვ) საცხოვრებელი, საზოგადოებრივ-საქმიანი, საწარმოო, სარეკრეაციო ტერიტორიების საზღვრები; ზ) ქუჩებისა და მაგისტრალების ტერიტორიების საზღვრები; თ) რკინიგზის, მილსადენებისა და სხვა საინჟინრო ინფრასტრუქტურის ტერიტორიების ან/და გასხვისების ზოლის საზღვრები. 5. კონკრეტული ფუნქციური ზონების საზღვრების დადგენისას, გარდა წინა პუნქტში აღნიშნულისა, ზონების  საზღვრების  დაზუსტებისთვის დამატებით  შეიძლება გამოყენებულ იქნეს  ტერიტორიების განაპირას მდებარე ცალკეული მიწის ნაკვეთების საზღვრები. 6. ფუნქციური ზონების გამოყოფისას დაცული უნდა იქნეს ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენების ერთგვაროვნების/შერეულობის ამ წესებით დადგენილი მოთხოვნები, თუ მოქმედი ქალაქთმშენებლობითი  დოკუმენტებით  ან/და   ნორმატიულ-სამართლებრივი  აქტებით  სხვა  რამ  არ არის გათვალისწინებული. 7. უფლებრივი ზონების საზღვრების დადგენისას, როდესაც ხდება ტერიტორიის გადაფარვა სხვადასხვა   მიწათსარგებლობის ზონებით, ასეთი ტერიტორიის საზღვრებში არცერთი ზონის მოთხოვნა არ უნდა დაირღვეს, ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ ისინი ეწინააღმდეგებიან ერთმანეთს, მაშინ უპირატესად მოქმედებს უფრო მკაცრი ან/და ზემდგომი ნორმატიული აქტით ზონებისათვის განსაზღვრული რეგულირება. მუხლი 9🔗. მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმისა და მისი გეგმარებითი დავალების შემუშავებისათვის წინასაპროექტო კვლევის შემადგენლობები მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმისა და მისი გეგმარებითი დავალების შემუშავებისათვის წინასაპროექტო კვლევის შემადგენლობები განისაზღვრება განაშენიანების ძირითადი დებულებებით. მუხლი 10🔗. მიწათსარგებლობის დეტალური უფლებრივი ზონირების დოკუმენტით განსაზღვრული დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობები. 1. მიწათსარგებლობის დეტალური უფლებრივი ზონირების დოკუმენტში ასახული ტერიტორიული ზონებისათვის რეგლამენტით დგინდება: ა) ზონების ტერიტორიებზე განსათავსებლად დასაშვები სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები და მათი დასაშვები მაჩვენებლები; ბ) ზონების ტერიტორიებზე  განსათავსებლად დასაშვები ობიექტების  ჩამონათვალი. 2. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები უნდა მოიცავდეს: ა) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ კოეფიციენტს; ბ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალურ კოეფიციენტს ან/და მიწის ნაკვეთების განაშენიანების მაქსიმალურ სიმაღლეს; გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების მინიმალურ კოეფიციენტს. 3. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების განაშენიანების რეგულირების ძირითადი პარამეტრები შესაძლებელია ასევე მოიცავდეს: ა) მაქსიმალურ მაჩვენებლებს განაშენიანების სართულიანობა/ სიმაღლისათვის ან/და მოცულობისათვის; ბ) მიწის ნაკვეთის ფართობ(ებ)ის  მინიმალურ და მაქსიმალურ ზომებს; გ) განაშენიანების რეგულირების ხაზებს (წითელ ხაზებს); დ) განაშენინაების სავალდებულო ხაზებს (ლურჯ ხაზებს); ე) ავტომანქანების სადგომი ადგილების რაოდენობას; ვ) განაშენიანების სივრცით-დაგეგმარებითი წყობის პირობებს (მაგ: შენობების ფასადების ერთი ხაზის გასწვრივ განთავსება, შენობების შეტყუპება, შენობების სიმაღლეების განსაზღვრა, შენობების გადახურვის ტიპის განსაზღვრა და სხვა); ზ) სხვა პარამეტრებს, რომელთა მნიშვნელობა და მაჩვენებლები დგინდება განაშენიანების რეგულირების გეგმით და /ან  სხვა ნორმატიული აქტებით. მუხლი 11🔗. განაშენიანების რეგულირების გეგმის დამუშავების პრინციპები და შემადგენლობა 1. განაშენიანების რეგულირების   გეგმისა   და  მისი   გეგმარებითი   დავალების  შემუშავებისათვის წინასაპროექტო კვლევის შემადგენლობები განისაზღვრება განაშენიანების ძირითადი დებულებებით. 2. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქგანვითარების მიზნებისა და ამოცანების გათვალისწინებით, და განაშენიანების რეგულირების  წესების მესამე  მუხლის მოთხოვნათა დაცვით, განაშენიანების რეგულირების გეგმის დამუშავება სავალდებულოა, როდესაც არსებობს ქვემოთ ჩამოთვლილი ერთ-ერთი გარემოება მაინც: ა) მიწის ნაკვეთებისათვის სხვაგვარად შეუძლებელია გამოყენებისა და განაშენიანების რეგლამენტების დადგენა; ბ) ხორციელდება გაუნაშენიანებელი ტერიტორიის სამშენებლოდ გამოყენება; გ) ხორციელდება 2000 მ​2 (0.2 ჰა) და მეტი ფართობის მქონე ტერიტორიის სამშენებლოდ გამოყენება; დ) მშენებლობა ჩამოყალიბებულ განაშენიანებაში იწვევს არსებით, საერთო ქალაქგეგმარებითი ხასიათის ცვლილებებს (იცვლება ინფრასტრუქტურული მოწყობა, განაშენიანების სივრცით- გეგმარებითი წყობა, ტერიტორიის/ზონის ფუნქციური გამოყენების ჩამოყალიბებული/დაგეგმილი ბალანსი და განაშენიანების სხვა მსგავსი მახასიათებლები) 3. ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“, „ბ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით განსაზღვრულ შემთხვევებში განაშენიანების რეგულირების გეგმის საპროექტო არეალი არ შეიძლება იყოს 2000მ​2-ზე (0.2 ჰა) ნაკლები, რომელიც განისაზღვრება მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით ან/და დაგეგმვაზე უფლებამოსილი შესაბამისი სამსახურის გადაწყვეტილებით შემდეგნაირად: ა) დაგეგმარებითი თვალსაზრისით მოწესრიგებული ტერიტორიის (მაგ.: კვარტალის) ფარგლებში გეგმარებითი ერთეულის გამოყოფით, თუ მიწის ნაკვეთ(ებ)ი წარმოადგენენ ასეთი ტერიტორიის ნაწილს; ბ) ტერიტორიის დაგეგმარების ტექნიკურ-ეკონომიკური დასაბუთების შესაბამისად, სივრცის ერთიანი გააზრების პრინციპის დაცვით, თუ მიწის ნაკვეთ(ებ)ი წარმოადგენს გაუნაშენიანებელი ტერიტორიის ნაწილს. 4. ჩამოყალიბებული განაშენიანების პირობებში ამ მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული განაშენიანების რეგულირების გეგმის შემუშავებამდე, შესაძლებელია მიწის ნაკვეთების სამშენებლო   გამოყენება, ჩამოყალიბებულ განაშენიანებაში არსებითი ცვლილებების შეტანის უფლების გარეშე, განაშენიანების რეგულირების წესების მე-19 მუხლის მოთხოვნათა შესაბამისად. თავი IV ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების პირობები მუხლი 12🔗. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი – კ-1 1. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების  კოეფიციენტი – კ-1 განსაზღვრავს, კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიის მაქსიმუმ რა ნაწილზეა დასაშვები შენობა-ნაგებობების განთავსება. 2. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტი  კ-1 არის: ა)  შენობისთვის  –  მიწისპირა  სართულის  (ასეთის  არარსებობის  შემთხვევაში, პირველი მიწისზედა სართულის) იატაკის ზედაპირის (მათ შორის კიბის, ტერასის, აივნის, ერკერის, გარდა სამანქანო პანდუსისა) გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობის მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მაქსიმალური მაჩვენებელი; ბ) ნაგებობისთვის – მთლიანი ნაგებობის ორთოგონალური პროექციის ფართობის, თუ ნაგებობის საშუალო სიმაღლე გრუნტის ზედაპირიდან არ აღემატება 1,8 მეტრს (მეათედის სიზუსტით) და მიწის ზედაპირთან შეხებაში მყოფი ნაწილის გარე პერიმეტრის ორთოგონალური პროექციის ფართობის, თუ ნაგებობის საშუალო სიმაღლე გრუნტის ზედაპირიდან 1,8 მეტრი, ან მეტია (მეათედის სიზუსტით), მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მაქსიმალური მაჩვენებელი. 3. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტით განსაზღვრულ საანგარიშო  ფართობში, გარდა განაშენიანების ძირითადი დებულებებით განსაზღვრული შემთხვევებისა, ასევე არ შედის: ა) სამშენებლო მოედანზე მშენებლობის წარმოებისათვის საჭირო დროებითი შენობა-ნაგებობა; ბ) შენობათა გამჭვირვალე, წყალგაუმტარი მასალით გადახურული შიდა ეზოები, „ზამთრის ბაღები“ და „პასაჟები“. ამავე დროს, ამ ნაწილებთან ერთად შენობები არ შეიძლება იკავებდნენ შესაბამისი მიწის ნაკვეთების 80%-ზე მეტს; გ)  ცალკე მდგომი  სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების ერთსართულიანი შენობა-ნაგებობ(ებ)ი, მათ შორის სათბურები. 4. რთული რელიეფის მიწის ნაკვეთებზე ტერასული შენობებისთვის მიწის ნაკვეთის განაშენიანების კოეფიციენტით განსაზღვრული საანგარიშო ფართობი გამოითვლება მიწის ზედაპირთან შეხებაში მყოფი ნაწილის გარე პერიმეტრის ორთოგონალური პროექციის ფართობით. 5. კ-1 მაჩვენებელი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით. მუხლი 13🔗. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი – კ-2 1. მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტი კ-2 განსაზღვრავს, ცალკეულ ზონაში, კონკრეტული მიწის ნაკვეთის ტერიტორიაზე დასაშვებ, შენობა-ნაგებობის მიწისპირა და მიწისზედა სართულების იატაკის ზედაპირების ჯამურ ფართობს. 2. კ-2 არის შენობა-ნაგებობის მიწისპირა და მიწისზედა სართულების იატაკის ზედაპირების  ჯამური ფართობის  მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან  შეფარდების მაქსიმალური მაჩვენებელი. 3. კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობი გამოითვლება ქვემოთ განსაზღვრული ჩამონათვალის შესაბამისად: ა) მიწისპირა და მიწისზედა სრული სართულის (მათ შორის ერკერის, კიბის უჯრედის და ლიფტის შახტის) იატაკის ზედაპირის გარე პერიმეტრში მოქცეული ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; ბ)   არასრული   სართულის   იატაკის   კონსტრუქციის   ზედაპირის   ფართობი   –   კ-2  კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის 1/2-ით; გ) სხვენში, რომელშიც მოწყობილია ისეთი მანსარდა, რომელიც წარმოადგენს სრულ სართულს,  მაშინ ასეთი მანსარდა კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთი სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 3/4-ით; დ)   სხვენში,   რომელშიც   მოწყობილია   ისეთი   მანსარდა,    რომელიც   წარმოადგენს   არასრულ  სართულს, მაშინ ასეთი მანსარდა კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის ასეთი სხვენის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის ფართობის 1/3-ით; ე)  ტერასის იატაკის  ზედაპირის საერთო  ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის; ვ) ვერანდის, აივნის, ლოჯიის იატაკის ზედაპირის ფართობი – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის 1/3-ით; ზ)  ერთბინიანი   საცხოვრებელი   სახლებისათვის   (ზონებში   სზ-1   და   სზ-2)  მანსარდის  იატაკის ზედაპირის ფართობი არ შედის კ-2-ის საანგარიშო ფართობში; თ) სზ-1-ში კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის ცალკე მდგომი სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების დამხმარე  შენობა-ნაგებობ(ებ)ის, მათ შორის სათბურების გარე კონტურში მოქცეული ზედაპირის ფართობი; ი) მიწისზედა ავტოსადგომი, რომლის სართულის სიმაღლე იატაკის ზედაპირიდან მომდევნო სართულის  იატაკის  ზედაპირამდე  აღემატება  3  მეტრს, გარდა  ცალკე მდგომი  ავტოსადგომისა, კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; კ) შენობისა  და ქუჩის  ზედაპირის გადაკვეთის დონე(ებ)ზე,  შენობაში ავტომობილის გასასვლელად მოწყობილი გვირაბის გზის ზედაპირის საერთო ფართობი კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში არ შედის. ლ) მიწისპირა სართულზე არსებული კიბის უჯრედის იატაკის ძირითადი კონსტრუქციის ზედაპირის და შესაბამის სართულზე არსებული ლიფტის შახტის საერთო ფართობის ის ნაწილი, რომელიც 60 მ​2-ზე მეტია – კ-2 კოეფიციენტის საანგარიშო ფართობში შედის სრულად; 4. კ-2 მაჩვენებელი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით. მუხლი 14🔗. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი კ-3 1. მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტით  (კ-3)  განისაზღვრება  მიწის  ნაკვეთის  ტერიტორიის ფართობის   მინიმალური წილი, რომელიც არ უნდა იყოს დაფარული, ან გადაფარული რაიმე წყალგაუმტარი მასალით (სამშენებლო თუ სხვა), რომლის ქვეშაც არ უნდა არსებობდეს რაიმე შენობა-ნაგებობა, ან/და მათი ნაწილები და რომელიც განკუთვნილია გამწვანებისათვის. 2. კ-3 არის მიწის ნაკვეთის თავისუფალი გრუნტის ზედაპირის მიწის ნაკვეთის საერთო ფართობთან შეფარდების მინიმალური მაჩვენებელი. 3.  კ-3 კოეფიციენტით განსაზღვრული ფართობში: ა) არ შედის ცალკე გამოყოფილი 2 კვ.მ და ნაკლები ფართობის მქონე გრუნტის ზედაპირები; ბ) სრულად შედის გრუნტის ცხაურა მოპირკეთების (გამჭოლი) ზედაპირები, რომლებიც გამწვანებულია გაზონით. 4.  კ-3 მაჩვენებელი მრგვალდება მეათედის სიზუსტით. მუხლი 15🔗. ფუნქციური ზონები 1. უფლებრივი ზონირების განხორციელების მიზნით ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია იყოფა მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის გადაწყვეტების შესაბამის ზოგად ფუნქციურ ზონებად და განაშენიანების რეგულირების გეგმების გადაწყვეტების შესაბამის კონკრეტულ ფუნქციურ ზონებად (ქვეზონებად); 2. ზოგად ფუნქციურ ზონებად დაყოფა აისახება მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმის შესაბამის უფლებრივი ზონირების ზოგად რუკაში. 3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა შემდეგი ზოგადი ფუნქციური ზონები: ა) სარეკრეაციო ზონა – (რზ); ბ) სატრანსპორტო ზონა – (ტრ); გ) სამრეწველო ზონა – ( ს); დ) სანიტარული ზონა  – ( სანზ). 4. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა შემდეგი კონკრეტული ფუნქციური ზონები: ა) საცხოვრებელი ზონა 2 – (სზ-2); ბ) საცხოვრებელი ზონა 3 – (სზ-3); გ) საცხოვრებელი ზონა  5 – (სზ-5); დ) საცხოვრებელი ზონა 6 – ( სზ-6); ე) საზოგადოებრივ -საქმიანი ზონა 1 – ( სსზ-1); ვ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 – (სსზ-2); ზ) საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 – (სსზ-3); თ) სამრეწველო ზონა 1 (სზ-1); ი) გარემოს დაცვის ზონა 3 (გდზ-3) კ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 (სდზ-1); ლ) სპეციალური ზონა  (სპცზ); 5. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გამოიყოფა სხვა ზონები და ტერიტორიები: ა) პერსპექტიული სარეკრეაციო ზონა (რზ); ბ) საცხოვრებელი ზონა რომლის განვითარებაც უნდა მოხდეს გრგ-ს გათვალისწინებით (სზ-გრგ); გ) პერსპექტიული განვითარების ტერიტორია; დ) სასწავლო დაწესებულებების ტერიტორიები; ე) ჯანდაცვის ობიექტების ტერიტორიები; ვ) კომუნალურ-სასაწყობე ობიექტების ტერიტორიები; ზ) საეკლესიო ტერიტორიები; თ) სასჯელთა აღსრულების დაწასებულების ტერიტორიები; ი) ,,შეუსაბამო“ ტერიტორიები; 6. თუ მიწის ნაკვეთი ხვდება ერთზე მეტი კონკრეტული ფუნქციური ზონის მოქმედების არეალში, მაშინ მისი რეგლამენტების განსაზღვრისას გადამწყვეტია ის მოთხოვნები, რომლებიც აწესებს უფრო მკაცრ შეზღუდვებს. მუხლი 16🔗. დეტალური ფუნქციური ზონები და მათი რეგლამენტები 1. სარეკრეაციო ზონა (რზ) – წარმოადგენს სარეკრეაციო ზონას, რომელიც მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის განაშენიანებული ტერიტორიების საზღვრებში და მოიცავს გამწვანებულ ტერიტორიას  (მაგ: პარკი, ბაღი, ბულვარი, სკვერი, გაზონი), ღია სათამაშო მოედნებს და მსგავსი ტიპის სხვა ტერიტორიებს, სადაც ასევე დასაშვებია ამ დადგენილების დანართი №2-ით განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური ზონალური ნებართვით დაშვებული სახეობები. მიწის ნაკვეთის განაშენიანებული მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ-1) – 0,2. 2. სატრანსპორტო ზონა (ტრ) – წარმოადგენს სატრანსპორტო ზონას, რომელიც მდებარეობს ადმინისტრაციულ საზღვრებში და მოიცავს არსებულ და საპროექტო (პერსპექტიულ) ქუჩებს, გზებს,  მოედნებს, გზატკეცილებს, ხიდებს, გზაგამტარებს, დროებით ავტოსადგომებს, სარკინგზო ხაზებს (ჩამონათვლის ფარგლებში – ტროტუარებს,   ქუჩის   მომიჯნავე გამწვანებულ   ზოლებს,   უსაფრთხოების    კუნძულებს, გამწვანებულ გზაგამყოფებს, ტროტუარის მიმდებარე გაზონს, ზღუდარებს, დროებით ჯიხურებს). 3. სამრეწველო ზონა 1 (ს–1) ა) სამრეწველო ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას  შეადგენს სამრეწველო ობიექტი, რომლებიც არ მიმდინარობს გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობისათვის სახიფათო/მავნე საწარმოო პროცესები; ბ) შესაძლებელია სამრეწველო ზონა 1 (ს–1)-ის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი საზოგადოებრივი შენობების/სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად. 4. სანიტარიული ზონა (სანზ), როგორც წესი, წარმოადგენს გამწვანებული ტერიტორიების ზონას, რომელიც იცავს სხვა ზონას/(ებს) მავნე ზემოქმედებისაგან და ამასთანავე გააჩნია გარემოს გამაჯანსაღებელი ფუნქცია. 5. საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ–2) ა) განაშენიანების დომინირებული სახეობაა საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო თმენის პრინციპების დაცვით. დასაშვებია ამ დადგენილების დანართი №2-ით  განსაზღვრული ძირითადი  და სპეციალური (ზონალური)  შეთანხმებით  დაშვებული სახეობები; ბ) კოეფიციენტები: ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–3) – 0, 5; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციეტი (კ–2) – 0,6-მდე; ბ.გ.) მიწის ნაკვეთის გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,25; 6. საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ–3) ა) დაბალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების  დომინირებულ  სახეობას წარმოადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. დასაშვებია ამ დადგენილების დანართი №2-ით  განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობები; ბ) კოეფიცინეტები: ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 0,6-დან - 1,3-მდე; ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,2; 7. საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ–5) ა) საშუალო ინტესივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას წარმოადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. დასაშვებია   ამ დადგენილების დანართი №2-ით  განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობები; ბ) კოეფიციენტები: ბ.ა)  მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 1,3-დან - 1,8-მდე; ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1; 8. საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ – 6) ა) მაღალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას წარმოადგენს საცხოვრებელი სახლები. სადაც დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. დასაშვებია  ამ დადგენილების დანართი №2-ით  განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით დაშვებული სახეობები; ბ) კოეფიციენტები: ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,5; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსოვობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 1,8-დან - 2,2-მდე; ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1; 9. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ–1) ა) საშუალო  ინტენსივობის  საზოგადოებრივ -  საქმიანი ზონა, განაშენიანების დომინირებული სახეობის გარეშე (შერეული ზონა); ასევე დასაშვებია ამ დადგენილების დანართი №2-ით  განსაზღვრული ძირითადი და   სპეციალური   (ზონალური)  შეთანხმებით  დაშვებული სახეობები; ბ) კოეფიციენტები ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,6; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2)–3,0-მდე; ბ.გ) მიწის ნაკვეთების განაშენიანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1; გ) შესაძლებელია საზოგადოებრივი- საქმიანი ზონის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი საცხოვრებელი სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად; 10. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 (სსზ–2) ა) განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტები; ბ) კოეფიციენტები: ბ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,7; ბ.ბ) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–2) – 3,0-დან - 5,0-მდე; ბ.გ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1; გ) შესაძლებლია საზოგადოებრივ-საქმიანი   ზონის ფუნქციონირებისათვის უზრუნველმყოფი  საცხოვრებელი შენობების/სამყოფების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, ასევე დასაშვებია ამ დადგენილების დანართი №2-ით   განსაზღვრული ძირითადი და სპეციალური (ზონალური)  შეთანხმებით დაშვებული სახეობების არსებობა; 11. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 (სსზ–3) ა) განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშულების ობიექტები; ბ) მიწის ნაკვეთზე განაშენიანების მაქსიმალური სიმაღლე 15 მეტრი; გ) კოეფიციენტები: გ.ა) მიწის ნაკვეთის განაშენიანების მაქსიმალური კოეფიციენტი (კ–1) – 0,7; გ.ბ) მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტი (კ–3) – 0,1. 12. სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 (სდზ–1) წარმოადგენს სამხედრო დანიშნულების ტერიტორიას, სადაც განთავსებულია სამხედრო დანიშნულების შენობა-ნაგებობები. 13. შეუსაბამო მიწის ნაკვეთები – მიწის ნაკვეთები და შენობა-ნაგებობები, რომლებიც არ შეესაბამებიან დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების რეგულირების ძირითადი დებულებების თავი II-ის მოთხოვნებს. 14. პერსპექტიული განვითარების ტერიტორიები – ქალაქის საზღვრებში არსებული სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიები, რომელთა სხვა ფუნქციით განკარგვა შესაძლებელია კომპლექსური ქალაქგეგმარებითი პროექტის (ჩარჩო გეგმა) ან/და განაშენიანების რეგულირების გეგმების საფუძველზე, ქალაქგეგმარებითი დოკუმენტაციის დამუშავებამდე, ამ ტერიტორიებზე დასაშვებია მხოლოდ სასოფლო-სამეურნეო საქმიანობა. 15. ზოგადი საცხოვრებელი ზონა, რომლის განვითარება უნდა მოხდეს გრგ-თი - მიწათსარგებლობის გენერალური გეგმით საცხოვრებელი ფუნქციის განვითარებისათვის დადგენილი ტერიტორიები, რომელთა სამშენებლო მიზნით ათვისება უნდა მოხდეს მხოლოდ განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე. 16. პერსპექტიული სარეკრეაციო ზონა – სხვადასხვა დანიშნულების ტერიტორიები, რომელთა სამშენებლო განვითარება დადგენილია სარეკრეაციო ფუნქციით განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე. 17. სპეციალური ზონა  – (სპცზ) – წარმოადგენს სასაფლაოებისთვის განკუთვნილ ტერიტორიებს. მუხლი 17🔗. კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოს დამცავი ზონები 1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში კულტურული მემკვიდრეობისა და გარემოს დაცვის მიზნით გამოიყოფა   კულტურული მემკვიდრეობის და გარემოს დამცავი კონკრეტული ზონები, რომლებიც ასახვას  ჰპოვებს უფლებრივი ზონირების დოკუმეტებში. 2.  მიწათსარგებლობის გენერალურ გეგმაში კულტურული  მემკვიდრეობის   და  გარემოს  დამცავი  ზონები აისახება როგორც უფლებრივი ზონირების დოკუმენტი. 3. უფლებრივი ზონირების დოკუმეტების განხორციელების მიზნით დადგენილია ზონების შემდეგი ძირითადი სახეობები: ა) კულტურული მემკვიდრეობის დამცავი ზონები; ბ) გარემოს დამცავი ზონები; 4. კულტურული    მემკვიდრეობის   დამცავი   ზონები   მოიცავს   „კულტურული   მემკვიდრეობის   შესახებ’’ საქართველოს კანონით განსაზღვრულ შემდეგ ზონებს: ა) ისტორიული განაშენიანების სახელმწიფო დაცვის ზონას (ისტ–1); ბ) ისტორიული განაშენიანების რეგულირების ზონა (ისტ–2); გ) ისტორიული ლანდშაფტის დამცავ ზონას (ისტ–3); დ) არქეოლოგიური დაცვის ზონას–(ისტ–4); ე) ძეგლის ინდივიდუალური (ფიზიკური) დაცვის ზონა (არეალი) – (ისტ–5); ვ) ძეგლის ვიზუალური დამცავი ზონა (არეალი) – (ისტ–6); 5. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გარემოს დამცავი ზონებია: ა) გარემოს დამცავი ზონა 3 (გდზ–3): ა.ა) ბუნების ძეგლის დამცავი ტერიტორია; ა.ბ) ხორციელდება ბუნების ძეგლის და მისი ტერიტორიის დაცვა; ა.გ) სამშენებლო საქმიანობა ბუნების ძეგლის დამცავ ტერიტორიაზე ხორციელდება მხოლოდ მისი დაცვით   ან/და ვიზუალური აღქმის მიზნით. მუხლი 18🔗. მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე დაშენება, მიშენება ან/და მანსარდის მოწყობა 1. მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე აკრძალულია დაშენება, მიშენება ან/და მანსარდის მოწყობა, გარდა ამ მუხლით განსაზღვრული შემთხვევებისა. 2. მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე, რომლებსაც უნებართვოდ ან სხვა მიზეზის შედეგად ნაწილობრივ დაშენების, მიშენების ან/და მანსარდის მოწყობის გამო დაკარგული აქვთ დასრულებული არქიტექტურული  იერსახე, დაშენება,  მიშენება ან/და  მანსარდის  მოწყობა ნებადართულია ერთიანი პროექტის საფუძველზე, იერსახის მოწესრიგების მიზნით. 3. ამ მუხლის მეორე პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, მზიდი კონსტრუქციების მდგრადობა დადასტურებული უნდა იყოს დოკუმენტურად და მშენებლობის ნებართვის გამცემ ორგანოში წარდგენილ იქნეს შესაბამისი საექსპერტო შეფასება. 4. ამ მუხლის  მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული სამშენებლო სამუშაოების განხორციელება დაუშვებელია ისეთ მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე, რომელთა სართულების სიმაღლე იატაკიდან ჭერამდე 2.7 მ-ზე ნაკლებია, არ გააჩნიათ ლიფტი და რომელთა ექსპლუატაციის ვადა განსაზღვრულია მაქსიმუმ 50-წლამდე. 5. მე-4 პუნქტში მითითებულ მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე დასაშვებია მიშენების/დაშენების დასრულება, თუ სამუშაოები ნაწარმოებია მშენებლობის განხორციელების დოკუმენტაციის საფუძველზე ერთიანი პროექტის ფარგლებში და ჩატარებული სამუშაოების შედეგად წარმოქმნილია საცხოვრებელი/ არასაცხოვრებელი ფართობი, ამასთან, მიშენების/დაშენების დასრულება არ უნდა აუარესებდეს შენობა-ნაგებობის კონსტრუქციულ მდგრადობას. 6. ამ მუხლის 1-ლი და მე-2 პუნქტების მოქმედება არ ვრცელდება: ა) „პროექტის შემთანხმებელი და მშენებლობის ნებართვის გამცემი ორგანოს მიერ უნებართვოდ ან/და პროექტის დარღვევით აშენებული ობიექტების ან მათი ნაწილების ლეგალიზების შესახებ გადაწყვეტილების მიღების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს პრეზიდენტის 2007 წლის 24 ნოემბრის №660 ბრძანებულებით დამტკიცებული წესით რეგულირებად საკითხებზე; 7. ამ მუხლით გათვალისწინებული მშენებლობის ნებართვა შეიძლება გაიცეს ერთხელ, არაუმეტეს 18 თვით. მშენებლობის ნებართვის ვადის გაგრძელება ან განახლება დასაშვებია მხოლოდ ერთხელ, არაუმეტეს 18 თვის ვადით. 8. ამ წესის ამოქმედებამდე მრავალბინიან საცხოვრებელ სახლებზე დაწყებულ  და დაუმთავრებელ დაშენებაზე, მიშენებაზე ან/და მანსარდის მოწყობაზე მშენებლობის ნებართვის ვადის გაგრძელება ან განახლება დასაშვებია მხოლოდ ერთხელ, არაუმეტეს 6 თვის ვადით. 9. ამ მუხლში მითითებულ ვადებში მშენებლობის დაუმთავრებლობის შემთხვევაში მენაშენეს დაეკისრება პასუხისმგებლობა მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად. 10. ამ მუხლში მითითებული მშენებლობის კონსერვაცია დაუშვებელია. მუხლი 19🔗. არსებული ზონების ცვლილების პირობები არსებული   ზონების   ცვლილება   წარმოადგენს   ცვლილებას   ქალაქთმშენებლობით  დოკუმენტებში   და შესაბამისად საჭიროებს იგივე პროცედურების გავლას, რაც მათი დამტკიცებისთვის არის საჭირო. მუხლი 20🔗. განაშენიანების ესთეტიკური პარამეტრების რეგულირება 1. ამ მუხლის მიზანია მაღალი ესთეტიკური ღირებულების საქალაქო განაშენიანების ჩამოყალიბება/შენარჩუნება და ცხოვრების ხარისხის ამაღლება, განაშენიანების ესთეტიკური პარამეტრების რეგულირების გზით. 2. ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება ცენტრალურ და შუალედურ  ზონაში არსებულ მიწის ნაკვეთების  და შენობა-ნაგებობების მიმართ როგორც ახალ მშენებლობაზე, ისე ექსტერიერის ძირეულ რეკონსტრუქციაზე. 3. კულტურული  მემკვიდრეობის  დამცავ  ზონებში  განაშენიანების  რეგულირების  გეგმით შესაძლებელია ამ მუხლით გათვალისწინებული მოთხოვნების დაზუსტება, „კულტურული მემკვიდრეობის შესახებ“ საქართველოს კანონის მოთხოვნების შესაბამისად. 4. ამ მუხლის მოთხოვნები არ ვრცელდება კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლებზე. 5. შენობა-ნაგებობის ფასადსა და სახურავზე გამოყენებული უნდა იქნეს ხანმედეგი და საქალაქო განაშენიანებისთვის შესატყვისი სამშენებლო-მოსაპირკეთებელი მასალები. 6.   დაუშვებელია შენობა-ნაგებობების სახურავებზე შემდეგი გადახურვის მასალების გამოყენება: ა) ნებისმიერი ფორმის მოთუთიებული თუნუქი (დაცვითი საფარისა და შეღებვის გარეშე); ბ) ნებისმიერი ფორმის შიფერი; გ) ფიქალი (გარდა საკულტო ნაგებობებისა). 7. სახურავზე მასალების ფერების შერჩევა უნდა მოხდეს იმგვარად, რომ გათვალისწინებულ იქნეს მიმდებარე  განაშენიანების  დომინანტური,  ესთეტიკური  თვალსაზრისით  ღირებული არქიტექტურული გამომსახველობა. 9. სატრანსპორტო საშუალებების მომსახურების ობიექტების დაპროექტება-მშენებლობა უნდა მოხდეს იმგვარად, რომ მომსახურება არ ხორციელდებოდეს ან/და მომსახურების პროცესი არ აღიქმებოდეს გზიდან/ქუჩიდან. 10.  ექსტერიერის ელემენტები და მოწყობილობები/დანადგარები: ა) განაშენიანების რეგულირების წესებისა და მოქმედი კანონმდებლობის დაცვით მოწყობილი საინფორმაციო ან/და სარეკლამო აბრების, წარწერების, ყუთების, ბილბორდების და სხვა მსგავსი ელემენტების ჯამური ფართობი არ უნდა აღემატებოდეს განთავსების ადგილზე (არა) საცხოვრებელი ერთეულის შესაბამისი ფასადის ან/და სახურავის ნაწილის ფართობის 20 %-ს; ბ) წინა ქვეპუნქტში აღნიშნული საინფორმაციო ან/და სარეკლამო აბრების, წარწერების, ყუთების, ბილბორდების და სხვა მსგავსი ელემენტების მოწყობა ფართობის შეუზღუდავად დასაშვებია მხოლოდ შენობა-ნაგებობის ყრუ ფასადზე ან/და მშენებარე შენობა-ნაგებობის ფასადზე. გ) სარეცხის საშრობი-გასაფენი, გათბობის, კონდიცირების და სხვა მსგავსი მოწყობილობები/დანადგარები უნდა განთავსდნენ შენობის შიგნით, სპეციალურად გამოყოფილ სათავსებში. მათი არარსებობის შემთხვევაში, დასაშვებია მათი განთავსება ექსტერიერის ვიზუალურად ნაკლებად აღქმად ნაწილებზე, ერთიანი, მოწესრიგებული სახით. ასეთ შემთხვევაში, საჭიროა მათი შემოსვა-შენიღბვა დეკორატიული ელემენტებით (ჟალუზი, ეკრანი და სხვა) და მათი არქიტექტურულ- მხატვრული მხარის ფასადებთან ერთად ერთიან სისტემაში გადაწყვეტა. დაუშვებელია ასეთი მოწყობილობა-დანადგარების განთავსება ქუჩის მხარე ფასადზე; დ) ანტენები (სატელიტური, რადიო და სხვა)  უნდა  განთავსდეს  სახურავზე.  ტექნიკური აუცილებლობის   შემთხვევაში დასაშვებია მათი განთავსება შენობის ფასადზე, ვიზუალურად ნაკლებად აღქმად ნაწილებზე. დაუშვებელია ასეთი მოწყობილობა-დანადგარების განთავსება ქუჩის მხარე ფასადზე; ე) ღიობების დამცავი საშუალებები (ჟალუზების, გისოსების და სხვა) უნდა მოეწყოს ერთიანი პროექტის საფუძველზე, მათი არქიტექტურულ-მხატვრული მხარის ფასადებთან ერთად ერთიან სისტემაში გადაწყვეტით. მუხლი 21🔗. ქალაქთმშენებლობითი რეგლამენტების დადგენა ჩამოყალიბებული განაშენიანების პირობებში 1. ჩამოყალიბებული განაშენიანების პირობებში, როდესაც კოკნრეტული  მიწის ნაკვეთ(ებ)ისთვის, ამ წესებით განსაზღვრული, რეგლამენტების დასადგენად არ არის აუცილებელი განაშენიანების რეგულირების გეგმების დამუშავება, ქალაქთმშენებლობითი პირობები - რეგლამენტები შეიძლება დადგინდეს: ა) დაგეგმარებითი თვალსაზრისით მოწესრიგებული  ტერიტორიის (მაგ: კვარტალის) კვლევის საფუძველზე მიღებული არსებული მდგომარეობის შესაბამისად, იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთ(ებ)ი წარმოადგენენ ასეთი კვარტალის ნაწილს; ბ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ის პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო მდებარე ტერიტორიის კვლევის საფუძველზე მიღებული არსებული მდგობარეობის შესაბამისად, იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთ(ებ)ი წარმოადგენენ დაურეგულირებელი/მოუწესრიგებელი განაშენიანების ნაწილს. (მიწის ნაკვეთ(ებ)ის პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო ტერიტორიაში იგულისხმება ყველა ის მიწის ნაკვეთი, რომელიც შეხებაშია ამ მიწის ნაკვეთ(ებ)ის პარამეტრის 50 მეტრის გარშემო ტერიტორიასთან). 2. ქალაქთმშენებლობითი კვლევის არეალი განისაზღვრება ყველა ცალკეულ შემთხვევაში მშენებლობის ნებართვის გამცემი შესაბამისი ორგანოს მიერ. 3. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული განაშენიანების კვლევა მოიცავს: ა) საკვლევი ტერიტორიის აეროფოტო გადაღაებას; ბ) საკვლევი ტერიტორიის ტოპოგრაფიულ გეგმას; გ) ინფორმაციას საკვლევი ტერიტორიის გამოყენების არსებულ  სახეობაზე; დ)  საკვლევ  ტერიტორიაზე  მიწის ნაკვეთების განაწილების რუკას (მიწის  ნაკვეთის  ნომრის  და ფართობის ჩვენებით); ე) ინფორმაციას საკვლევი ტერიტორიის გეგმარებითი სტრუქტურის, განაშენიანების სართულიანობის (სიმაღლის) შესახებ; ვ)   საკვლევ ტერიტორიაზე განაშენიანების კოეფიციენტებს; ზ)  საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის ნაკვეთის განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტს; თ)  საკვლევ ტერიტორიაზე მიწის ნაკვეთების გამწვანების კოეფიციენტებს; ი) საკვლევ ტერიტორიაზე არსებული სამართლებრივი აქტების, სამართლებრივი რეჟიმების და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების მონაცემებს, რომლებმაც შესაძლია  გავლენა  მოახდინონ კონკრეტული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის  სამშენებლო საქმიანობის მიზნით განვითარებაზე. კ) საკვლევი ტერიტორიის  განვითარების საპროექტო წინადადებას. 4. ამ მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული მიწის ნაკვეთ(ებ)ის მიმდებარე ტერიტორიის არსებული  განაშენიანების კვლევის საფუძველზე, მშენებლობის ნებართვის გამცემი ადმინისტრაციული ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას ასეთი მიწის ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების  შესახებ. მუხლი 22🔗. განაშენიანების   კოეფიციენტისა  და განაშენიანების   ინტენსიურობის  კოეფიციენტის  ამ  წესებით განსაზღვრული მაჩვენებლის გადამეტება 1. განაშენიანების კოეფიცენტისა და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტების მაქსიმალური მაჩვენებლები გადამეტებული შეიძლება იყოს განაშენიანების რეგულირების გეგმების გადაწყვეტების საფუძველზე, თუ: ა) ამას მოითხოვს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ქალაქთმშენებლობითი და არქიტექტურული, აგრეთვე ქალაქის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებული მიზეზები; ბ) გადამეტება წონასწორდება ან კომპესირდება გარკვეული ზომებით, რომელთა გატარება უზრუნველყოფს ჯანსაღი საცხოვრებელი და სამუშაო პირობების მოთხოვნების შელახვასა და გარემოზე არახელსაყრელი ზემოქმედების თავიდან აცილებას, სატრანსპორტო და საინჟინრო ინფრასტრუქტურის მოთხოვნების დაკმაყოფილებას; გ) ამას არ დაუპირისპირდება სხვა საზოგადოებრივი ინტერესები. 2. ცალკეულ შემთხვევებში, როდესაც  სამშენებლო ნაგებობების სიმაღლის ან სართულიანობის მაჩვენებლის განსაზღვრის საფუძველს წარმოადგენს არსებული განაშენიანების შესაბამის პარამეტრებთან გათანაბრება, დასაშვებია ტერიტორიის განაშენიანების ინტენსივობის ამ რეგლამენტით განსაზღვრული კოეფიციენტის ზღვრული მაჩვენებლის  გადამეტების ამ  წესით განსაზღვრული  წესით  განხილვა (სპეციალური შეთანხმება). 3. ცალკეულ შემთხვევებში, როდესაც სამშენებლო ნაგებობების მშენებლობა გამართლებულია დასახლების სივრცით-ტერიტორიული დაგეგმვისა და არქიტექტურული, აგრეთვე ტერიტორიის განვითარებასთან დაკავშირებული სხვა განსაკუთრებულ მიზნებთან (სოციალური, ეკონომიკური, კულტურული და ქალაქგეგმარებითი თვალსაზრისით), დასაშვებია კოეფიციენტის (ტერიტორიის განაშენიანებისა (კ-1) და   განაშენიანების ინტენსივობის (კ-2)) ზღვრული მაჩვენებლის გადამეტება, შესაბამისი ქალაქგეგმარებითი  პროექტის, მშენებლობის ნებართვის გამცემის  შესაბამისი სამსახურის და ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის    ,,დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენების, განაშენიანების რეგულირებისა და სამშენებლო სამართალდარღვეის საკითხთა კომისიის“ დასკვნის საფუძველზე, რომელსაც განკარგულებით ამტკიცებს  ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო. 4. სპეციალური ზონალური შეთანხმებით, გადამეტება დასაშვებია იძულებით შეუსაბამო ობიექტისათვის.   ასეთი ტერიტორიისათვის ხდება ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ინდივიდუალური  პარამეტრების დადგენა, რომლებიც უნდა ითვალისწინებდეს ტერიტორიის ეფექტური გამოყენების    შესაძლებლობას, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს და არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს    არებული    განაშენიანების გეგმარებით, მოცულობით, სივრცით და ერთეტიკურ პარამეტრებს. 5. არსებული ფუნქციური და ტერიტორიულ - სტრუქტურული ზონისათვის, მიწის ნაკვეთზე შენობის განვითარების დროს, დასაშვებია ამ ნაკვეთის ფაქტობრივი გაანგირიშებით განსაზღვრული კოეფიციენტების (კ-1, კ-2) შენარჩუნება, თუ მიწის ნაკვეთი არ წარმოადგენს ,,შეუსაბამო“ უძრავ ობიექტს. 6. სტრუქტურულად ჩამოყალიბებული განაშენიანობის ფარგლებში დასაშვებია 100 კვ.მ-მდე ტერიტორიის (გარდა საცხოვრებელი ფუნქციის მქონე შენობებისა) 100-ით განაშენიანება ყველა სახის სტრუქტურული  და ფუნქციური ზონისათვის. 7. მიწის ნაკვეთების 100კვ.მ-ის ფარგლებში განაშენიანება დასაშვებია (ტერიტორიის მაქსიმალური ფართობი, რომლის ფარგლებში უზრუნველყოფილი 10კვ.მ-ს მოშენება კონკრეტულ  გეგმარებით  ზონაში განსაზღვრულია  შესაბამისი განაშენიანების კოეფიციენტის (კ1-ის) მიხედვით (ასე მაგალითად: სზ-3-ში კ1_0,5, 100.0კვ.მ:0,5=200.0კვ.მ) და წარმოადგენს იმ ზღვარს, რომლის ზემოთაც 100კვ.მ და მეტის მოშენება ნორმატიულად არის შესაძლებელი): ა)  სზ-2-ში - 250 კვ.მ -ის ჩათვლით ბ) სზ-3 და სზ5-ში -200 კვ.მ-ის ჩათვლით გ) სზ-6-ში 160 კვ.მ-ის ჩათვლით დ) სსზ-1-ში -140 კვ.მ-ის ჩათვლით ე) სსზ 2-ში -120 კვ.მ-ის ჩათვლით ამასთან, ასეთ მიწის ნაკვეთებზე სამშენებლო საქმიანობა უნდა ითვალისწინებდეს ეფექტური განვითარების შესაძლებლობებს, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს და არ ეწინააღმდეგობოდეს არსებული გაანგარიშების გეგმარებას, სივრცით-მოცულობით და ესთეტიკურ პარამეტრებს“. 8. საშუალო ინტენსივობის საზოგადოებრივ-საქმიან ზონაში (სსზ-1) მაღალი ინტენსივობის მრავალფუნქციური შენობებისათვის (საცხოვრებელი <25% ოფისები) განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის   კ-2=4,6 მინიჭება შესაძლებელია სპეციალური  ზონალური შეთანხმების საფუძველზე. მუხლი 23🔗. სპეციალური ზონალური შეთანხმება 1. სპეციალური ზონალური შეთანხმება ითვალისწინებს კონკრეტული მიწის ნაკვეთებისათვის განაშენიანებისა  (კ-1) და განაშენიანების ინტენსიურობის (კ-2) კოეფიციენტების მაჩვენებლების გაზრდას, აგრეთვე გამოყენების ისეთი სახეობის დაშვებას, რომელნიც ამ წესების მოთხოვნებით საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას. 2. იმ   შემთხვევაში,   როდესაც   ნებართვის   მაძიებელს სურვილი აქვს   გაზარდოს   განაშენიანების ან/და განაშენიანების ინტენსივობის კოეფიციენტის მაქსიმალური მაჩვენებელი ან/და უძრავი ობიექტი გამოიყენოს ისეთი სახეობით, რომელიც საჭიროებს სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას, მან მიწის ნაკვეთ(ებ)ის სამშენებლოდ გამოყენების პირობების მიღებაზე განცხადებაში უნდა დააფიქსიროს სპეციალური (ზონალური) შეთანხმების მიღების მოთხოვნა; 3.  ზუგდიდის  მუნიციპალიტეტის  ადმინისტრაციულ  საზღვრებში  სპეციალურ  (ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილებას იღებს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო, ,,დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენების, განაშენიანების რეგულირებისა და სამშენებლო სამართალდარღვეის საკითხთა კომისიის“ დასკვნის საფუძველზე. 4. სპეციალურ (ზონალური) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილება მიიღება მშენებლობის ნებართვის ნებისმიერ სტადიაზე. 5. სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე გადაწყვეტილების მისაღებად 30-დღიანი ვადის არასაკმარისობის შემთხვევაში, ადმინისტრაციული წარმოების ვადის გაგრძელება ხდება დადგენილი წესით. 6. სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებაზე მოსაკრებელი განისაზღვრება „ადგილობრივი მოსაკრებლების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად. თავი V ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების განსაკუთრებული შემთხვევები და მათი რეგულირება მუხლი 24🔗. განაშენიანების რეგულირების წესების მოთხოვნებთან  შეუსაბამობა 1. ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტების, როგორც ადგილობრივი სამართლებრივი აქტების, მიღების შემდგომ  უფლებრივი  ზონირებით  მოცული  ტერიტორიების ფარგლებში  არსებული  ის ცალკეული მიწის ნაკვეთები, შენობები და ნაგებობები, რომლებიც არ შეესაბამებიან განაშენიანების რეგულირების წესების  მოთხოვნებს (მდებარეობა, ფართობი, კონფიგურაცია, ხაზოვანი ზომები, განაშენიანების პარამეტრები, გამოყენების ნებადართული სახეობები, ქალაქთმშენებლობითი პირობები ან/და სხვა ამ წესებით რეგლამენტირებული მახასიათებლები) იძენენ შეუსაბამო უძრავი ობიექტ(ებ)ის იურიდიულ სტატუსს,    რომელსაც „დასახლებათა ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საკითხთა კომისიის დასკვნის საფუძველზე ანიჭებს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულო. 2. შეუსაბამო უძრავი ობიექტების არსებობა  და გამოყენება,  როგორც  წესი, არ იზღუდება მათი ამ წესებთან შესაბამისობაში  მოყვანის ვადით. გამონაკლისს წარმოადგენს ის შემთხვევები, როდესაც უძრავი ობიექტის ამ წესებთან შეუსაბამობა  საფრთხეს უქმნის ადამიანების სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, აგრეთვე  ბუნებრივ და ისტორიულ-კულტურულ ღირებულებებს. ასეთ შემთხვევაში ადგილობრივი თვითმმართველობის სამართლებრივი  აქტით იკრძალება ან  იზღუდება ასეთი ობიქეტების  გამოყენება და  ისაზღვრება  მათი შესაბამისობაში მოყვანის ვადა. აუცილებლობის შემთვევაში დემონტაჟი. 3. შეუსაბამო  უძრავი ობიექტების შემდგომი განვითარება, მათ შორის: ტერიტორიის გაფართოება, ფუნქციის შეცვლა, შენობა-ნაგებობების რეკონსტრუქცია შეიძლება განხორციელდეს მხოლოდ ამ წესებისა და უფლებრივი ზონირების სავალდებულო რუკებით განსაზღვრული მოთხოვნების დაკმაყოფილების მიმართულებით. 4. დაშვებულია ,,შეუსაბამო“ უძრავი ობიექტების ისეთი ექსპლუატაცია (გამოყენება, განვითარება) და რემონტი, რომელიც არ ზრდის შეუსაბამობის არსებულ ხარისხს. 5. იმ შემთხვევებში,   როდესაც შეუსაბამო  სტატუსის მქონე მიწის ნაკვეთი უშუალოდ ესაზღვრება სხვა მიწის ნაკვეთებს, დაუშვებელია მისი გაფართოება, ხელახალი გამიჯვნა მეზობელი ნაკვეთის ტერიტორიის ხარჯზე, თუ ეს არის დაკავშირებული ნაკვეთის ამ რეგლამენტით განსაზღვრულ მოთხოვნებთან შესაბამისობაში მოყვანასთან. 6. შეუსაბამო სტატუსის მქონე უძრავი ობიეტების გამოყენებასა და განაშენიანებასთან დაკავშირებული ნებისმიერ ქმედება ამ მუხლის მე-4 პუნქტით დადგენილი ქმედების გარდა, საჭიროებს სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას. მუხლი 25🔗. განაშენიანების წესების მოთხოვნებთან იძულებით შეუსაბამობა 1. მიწის ნაკვეთები და შენობები-ნაგებობები, რომლებიც არ შეესაბამებიან განაშენიანების რეგულირების წესების მოთხოვნებს წინა მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული პარამეტრების შესაბამისად და შესაბამისობის უზრუნველყოფა შეუძლებელია, წარმოადგენენ განპირობებულ (იძულებით) შეუსაბამო უძრავ ობიექტებს. 2.  განპირობებული (იძულებით) შეუსაბამო  უძრავი  ობიექტებითვის,  განაშენიანების  რეგულირების წესებით განსაზღვრული პირობით, ხდება ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ინდივიდუალური პარამეტრების დადგენა, რომლებიც უნდა ითვალისწინებდეს ტერიტორიის ეფექტური გამოყენების შესაძლებლობას, არ უნდა ლახავდეს სხვა მესაკუთრეთა ინტერესებს, და არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს არსებული განაშენიანების გეგმარებით, მოცულობით-სივრცით და ესთეტიკურ პარამეტრებს. 3.  განპირობებული  (იძულებით) შეუსაბამო  უძრავი  ობიექტების  არსებობა  და გამოყენება,  როგორც წესი, არ  იზღუდება მათი განაშენიანების რეგულირების წესებთან შესაბამისობაში მოყვანის ვადით. გამონაკლისს წარმოადგენს ის შემთხვევები, როდესაც უძრავი ობიექტის განაშენიანების რეგულირების წესებთან შეუსაბამობა საფრთხეს უქმნის ადამიანების სიცოცხლესა და ჯანმრთელობას, აგრეთვე საქართველოს კანონმდებლობის საფუძველზე აღიარებულ ბუნებრივ და კულტურულ ღირებულებებს. ასეთ შემთხვევებში ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს სამართლებრივი აქტით იკრძალება ან იზღუდება ასეთი ობიექტების გამოყენება და ისაზღვრება მათი შესაბამისობაში მოყვანის ვადა და ასევე დემონტაჟის აუცილებლობა. 4. დაშვებულია განპირობებული (იძულებით) შეუსაბამო უძრავი ობიექტების ისეთი ექსპლუატაცია (გამოყენება) და რემონტი, რომელიც არ ზრდის შეუსაბამობის არსებულ ხარისხს, გარდა ამ მუხლის მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. მუხლი 26🔗. შეუსაბამო უძრავ ობიექტებში ცვლილებების შეტანის სტიმულირების ღონისძიებები 1. იმ შემთხვევაში, როდესაც დეტალური გეგმარების დოკუმენტების გადაწყვეტების შესაბამისად ან საზოგადოებრივი ინტერესებიდან გამომდინარე აუცილებელი ხდება განსაზღვრულ ვადაში ცალკეულ შეუსაბამო უძრავ ობიექტებში ცვლილებების შეტანა, ქალაქის აღმასრულებელ და წარმომადგენლობით ორგანოებს უფლება აქვთ კანონმდებლობის საფუძველზე გამოიყენონ ასეთი ცვლილებების  სტიმულირების ღონისძიებები, მათ შორის: ა) დაადგინონ სპეციალური კოეფიციენტები მიწისა და მასზე განთავსებული უძრავი ქონების გადასახადისათვის; ბ) გასცენ შეღავათიანი კრედიტრები; გ) განახორციელონ პირდაპირი და ირიბი პროგრამული სუბსიდირება; დ) დააწესონ კანონმდებლობის შესაბამისად სხვა შეღავათები და მხარდაჭერის ღონისძიებები. 2. შეუსაბამო უძრავ ობიექტებში ცვლილებების შეტანის სტიმულირების ღონისძიებების გატარებისას, პრიორიტეტულად უნდა იქნეს მიჩნეული ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ისტორიულ და დაბალ ქალაქთმშენებლობით ღირებულებების ზონებში მოქცეულ შეუსაბამო უძრავი ობიექტების ცვლილებების სტიმულირება. მუხლი 27🔗. შეუსაბამო მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნა 1. ყველა ის მიწის ნაკვეთი, რომელიც თავისი ფართობით, ფორმითა და ხაზოვანი ზომებით არ შეესაბამება დეტალური გეგმარების დოკუმენტებით ან/და ზონირების რუკებით განსაზღვრულ პირობებს და არსებობს მათი შესაბამისობაში მოყვანის შესაძლებლობა, კანონმდებლობის შესაბამისად შეიძლება ხელახლა გაიმიჯნოს და/ან შეინაცვლოს. 2. მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნის საფუძველს წარმოადგენს განაშენიანების რეგულირების გეგმა. 3. მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნა ხორციელდება მესაკუთრეთა ინტერესების დაცვითა და კომპენსირებით: ა) საკუთრების უფლებების გადანაწილებით; ბ) ნაკვეთის საზღვრების მოწესრიგებითა და შენაცვლებით; 4. განაშენიანების რეგულირების გეგმაში ის მიწის ნაკვეთები, რომლებიც ექვემდებარებიან ხელახალ გამიჯვნას გამოყოფილი უნდა იყოს სპეციალური აღნიშვნებით. 5. ასეთი ნაკვეთებისათვის, განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე, მუშავდება მიწის ნაკვეთების ხელახალი გამიჯვნის პროექტი, რომელიც საბოლოოდ განსაზღვრავს მიწის ნაკვეთის საზღვრებს. მუხლი 28🔗. საზოგადოებრივი და კერძო სერვიტუტები 1. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების პროცესში, ტერიტორიისათვის შესაძლებელია დადგენილ იქნეს საზოგადოებრივი და კერძო სერვიტუტები. 2. საზოგადოებრივი სერვიტუტი დგინდება ადგილობრივი მმართველობისა და თვითმმართველობის    ორგანოების სამართლებრივი აქტებით, რომლებიც ეფუძნება განაშენიანების რეგულირების გეგმების და ამ   წესების მოთხოვნებს თუ ისინი განპირობებულია სახელმწიფო და საზოგადოებრივი ინტერესებით. 3. კერძო სერვიტუტები შესაძლებელია დადგენილ იქნეს მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის ან უძრავი ქონების სხვა ობიექტის შეზღუდული სარგებლობის მიზნით, იმ შემთხვევაში, როდესაც არ არსებობს სხვა შესაძლებლობა და უზრუნველყოფილი უნდა იქნეს: ა) შენობა–ნაგებობების მშენებლობა, რეკონსტრუქცია, რემონტი და ექსპლოატაცია; ბ) საინჟინრო და სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მშენებლობა, რეკონსტრუქცია, რემონტი და ექსპლუატაცია; გ) ტერიტორიების საინჟინრო მომზადება და დაცვა; დ) მისასვლელის მოწყობა. 4.საზოგადოებრივი და კერძო სერვიტუტების დადგენის წესი განისაზღვრება საქართველოს კანონმდებლობით. მუხლი 29🔗. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერიის უპირატესი  უფლება კერძო საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების შესყიდვაზე 1. კერძო საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების უპირატესი შესყიდვის უფლება ადგილობრივი მმართველობის ორგანოს საშუალებას აძლევს, საზოგადოებრივი ინტერესების გათვალისწინებით, საქართველოს  კანონმდებლობის  შესაბამისად,  ფარგლებში  მოქცეულ  ტერიტორიაზე  შეიძინოს  გარკვეული მიწის ნაკვეთები და სხვა უძრავი ქონება. 2. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერიას აქვს ფიზიკურ და იურიდიულ პირთა კერძო საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთების უპირატესი შესყიდვის უფლება, თუ: ა) ტერიტორიები მოქცეულია არსებული წესით განხილული, შეთანხმებული და დამტკიცებული განაშენიანების რეგულირების გეგმებით ,,დაფარული“ ტერიტორიის ფარგლებში და ამ ქალაქმშენებლობითი დოკუმენტაციით მათი გამოყენება ითვალისწინებს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების მშენებლობას; ბ) ტერიტორიების   დაგეგმარება  და განაშენიანება  უნდა  განხორციელდეს  მიზნობრივად,  გარემოს  დაცვის, ეკოლოგიური და საინჟინრო უსაფრთოების თვალსაზრისით; გ) ტერიტორიები მოქცეულია ოფიციალურად (შესაბამისი საკანონმდებლო და ქალაქთმშენებლობითი დოკუმენტაციით) დადგენილი რეკონსტრუქციისა და ქალაქგანვითარების (პერსპექტიული განაშენიანების) რაიონში; დ) ტერიტორიები მოქცეულია ურბანილი მემკვიდრეობისა და ქალაქის ისტორილი ნაწილის ზონაში; ე) ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერია დაასაბუთებს, რომ ქალაქმშენებლობითი დოკუმენტაციის მოქმედების ფარგლებში მოქცეული გაუნაშენებელი ტერიტორიების განაშენიანება აუცილებელია საზოგადოებრივი ინტერესების გათვალისწინებით. 3. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერიამ უპირატესი შესყიდვის უფლების მოსაპოვებლად აუცილებლად უნდა განსაზღვროს და უნდა დაასაბუთოს მიწის ნაკვეთის გამოყენების მიზნები და შესაძლებლობები. 4. ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის მერიის მიერ ტერიტორიების წინასწარი შესყიდვა უნდა განხორციელდეს მხოლოდ იმ შემთხავევებში, რომლებიც დოკუმენტალურად დადასტურებულია და გამომდინარეობს საზოგადოებრივი ინტერესებიდან. თავი VI მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობა-ნაგებობათა განთავსების პირობები, მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრა მუხლი 30🔗. სამშენებლო მიწის ნაკვეთებზე შენობათა განთავსების  პირობების მიზნები 1. მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე  შენობათა განთავსების პირობების და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრის მიზანი: ა) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსების პირობების დადგენა; ბ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალურ დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე მიწის ნაკვეთების სამეზობლო საზღვრამდე მანძილებს შორის ურთიერთდამოკიდებულების   განსაზღვრა; გ) მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობების მაქსიმალური დასაშვებ სიმაღლე(ებ)სა და ამ შენობ(ებ)იდან მომიჯნავე ქუჩებთან ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივცეებთან ურთიერთდამოკიდებულების განსაზღვრა; 2. ამ თავის მიზნებისათვის მიწის ნაკვეთის საზღვარი (საკადასტრო საზღვარი) არის 2 სახის: ა) მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვარი – როდესაც მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება ქუჩას ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს (მათ შორის ჩიხს); ბ) მიწის ნაკვეთის სამეზობლო საზღვარი – როდესაც მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება მიწის ნაკვეთს, ან ისეთ არასამშენებლო მიწის ნაკვეთს, რომელიც არ წარმოადგენს საზოგადოებრივ სივრცეს. თუ მიწის ნაკვეთებს შორის არსებული დაურეგისტრირებელი სივრცის (გასასვლელი, ჩიხი) სიგანე არ აღმატება 1 მეტრს, სამეზობლო საზღვრად მიიღება დაურეგისტრირებელი სივრცის შუა ხაზი. 3.  ამ თავის მიზნებისათვის: ა) მიწის ნაკვეთის საზღვრის ორი ერთმანეთის მოსაზღვრე (გადამკვეთი) საზღვარი, რომლებიც ერთმანეთთან ქმნიან 150 გრადუსიდან 180 გრადუსამდე კუთხეს, წარმოადგენს მიწის ნაკვეთის საზღვრის ერთ მხარეს; ბ) შესაბამისი საზღვრის მხარეს განთავსებულად ითვლება შენობის ყველა ის საანგარიშო ზედაპირი, რომელიც   საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყესთან ქმნის ნულიდან 45 გრადუსის ჩათვლით კუთხეს; გ) მიწის ნაკვეთზე შენობის განთავსებისას ერთ შენობად ითვლება შენობა, რომელსაც გააჩნია დამოუკიდებლად მომუშავე საძირკვლის კონსტრუქციული სისტემა; დ) დაუშვებელია ერთი შენობის განთავსება ერთზე მეტ მიწის ნაკვეთზე. 4. მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსების და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრის ამ წესით დადგენილი პირობები მოქმედებს, თუ განაშენიანების რეგულირების გეგმებით კულტურული მემკვიდრეობის დამცავ ზონებში კონკრეტული მიწის ნაკვეთებისთვის არ არის დადგენილი სხვაგვარი რეგულირება. 5. განაშენიანების რეგულირების გეგმით, ამ წესებით განსაზღვრული საცხოვრებელი და საზოგადებრივ–საქმიანი ზონებისათვის, შესაძლებელია დადგინდეს ამ თავის 35–ე მუხლის მეორე პუნქტით განსაზღვრული Y–ის განსხავებული მნიშვენლობები. 6. ამ თავის მოთხოვნები არ ვრცელდება ნაგებობებზე, მათ შორის: ა) ანძებსა და კოშკებზე; ბ) აეროპორტის, საზღვაო პორტის და რკინიგზის ნაგებობებზე; გ) საჰაერო-საბაგირო გზების ნაგებობებზე; დ) ჰიდრო, თბო და ატომურ ელექტროსადგურებზე; აგრეთვე ელექტროქვესადგურებზე; ე) ნავთობის, ნავთობპროდუქტებისა და თხევადი აირის საცავებზე, ტერმინალებზე; ვ) ნაპირსამაგრ, ხაზოვან და სხვა სპეციალური დანიშნულების საინჟინრო ნაგებობებზე; ზ) მონუმენტებზე. 7. ამ მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებული ობიექტების განთავსების პირობები და მათი მაქსიმალური სიმაღლეები უნდა განისაზღვროს სხვა ნორმატიული აქტების საფუძველზე. 8. მიწის ნაკვეთ(ებ)ზე შენობათა განთავსებისას და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრისას, როდესაც კონკრეტულ საკითხს არეგულირებს რამდენიმე ნორმა, უპირატესად მოქმედებს ის, რომელიც უფრო მკაცრ შეზღუდვებს აწესებს. 9. დაუშვებელია მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების  საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში შეჭრა, გარდა ამ თავით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 10. საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში 35-ე მუხლით განსაზღვრული ობიექტების განთავსება უნდა განხორციელდეს იმგვარად, რომ ის: ა) ითვალისწინებდეს ტერიტორიის ეფექტური განვითარების შესაძლებლობებს; ბ) არ ლახავდეს საზოგადოებრივ ტერიტორიით/სივრცით მოსარგებლეთა უფლებებს; გ) არ ეწინააღმდეგებოდეს არსებული განაშენიანების გეგმარებას, სივრცით-მოცულობით და ესთეტიკურ პარამეტრებს, ასევე საგზაო მოძრაობის უსაფრთხოების წესებს. მუხლი 31🔗. სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსება 1.  მიჯნის  ზონა  წარმოადგენს   მიწის  ნაკვეთის  იმ  ნაწილს,  რომელიც მიწის  ნაკვეთის  სამეზობლო საზღვრებიდან დაშორებულია 3,0 მეტრ მანძილზე ნაკლებით. 2. მიწის ნაკვეთის ის ნაწილი (ფართობი), რომელიც მოქცეულია საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვარსა/საზღვარებსა და ამ მუხლის შესაბამისად დადგენილ წითელ ხაზ(ებ)ს შორის, არის მიჯნის ზონის ნაწილი, რომელსაც მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსების მიზნებისათვის ეწოდება  მიწის ნაკვეთის უკანა ეზო. 3. ცალკეულ გეგმარებით შემთხვევებში, აგრეთვე იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთს, რომელსაც აქვს ერთმანეთის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) საზოგადოებრივი საზღვრები ან/და მხოლოდ ერთი მხრიდან სამეზობლო საზღვარი, მაშინ მასზე შენობის განთავსებისათვის მიწის ნაკვეთზე უკანა ეზოს განსაზღვრა არ ხდება. 4. მიწის ნაკვეთზე, ამ მუხლის მე-5 და მე-6 პუნქტების შესაბამისად მიწის ნაკვეთის  უკანა  ეზოს განსაზღვრის მიზნით დგინდება განაშენიანების რეგულირების ხაზ(ებ)ი (წითელი ხაზ(ებ)ი). 5. იმ შემთხვევაში, როდესაც  მიწის ნაკვეთი მხოლოდ ერთი მხრიდან ესაზღვრება ქუჩას ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს, მაშინ საზოგადოებრივი საზღვრის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან წითელი ხაზ(ებ)ი უნდა დადგინდეს 3.0 მეტრ მანძილზე. 6. იმ შემთხვევაში, როდესაც მიწის ნაკვეთი ესაზღვრება ორ ურთიერთგადამკვეთ ქუჩას ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს, მაშინ საზოგადოებრივი საზღვრების მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან წითელი ხაზ(ებ)ი უნდა დადგინდეს 3.0 მეტრ მანძილზე ურთერთგადაკვეთამდე. 7. თუ მიწის ნაკვეთის საკადასტრო საზღვრის კონტურის გამო არ ხერხდება ამ მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი  საზღვრის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) სამეზობლო საზღვრის გამოყოფა და აქედან გამომდინარე, მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს დასადგენად ვერ ხერხდება წითელი ხაზ(ებ)ის დადგენა, მაშინ მიწის ნაკვეთზე შენობის განთავსება უნდა მოხდეს ამ მუხლის მე-18 პუნქტის შესაბამისად. 8. მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობის ან მისი ნაწილის განთავსება დაუშვებელია, გამონაკლისს წარმოადგენს ამ მუხლის მე-9 პუნქტით განსაზღვრული პირობები. 9. დასაშვებია, მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობის ან მისი ნაწილის განთავსება იმ შემთხვევაში, თუ ამ  მიწის ნაკვეთის მომიჯნავე მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს ტერიტორიაზე განთავსებულია შენობა, ან განაშენიანების რეგულირების გეგმით გათვალისწინებულია შენობის განთავსება, ისე რომ დაცული იქნეს ამ მუხლის მოთხოვნები იმ სხვა მოსაზღვრე  მიწის ნაკვეთ(ებ)ის მიმართ, რომელთა უკანა ეზოს ტერიტორიაზე შენობა არ არის განთავსებული ან განაშენიანების რეგულირების გეგმით გათვალისწინებული. 10. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში განთავსებულად ითვლება შენობა ან მისი ნაწილი, რომელიც სამეზობლო საზღვრიდან 3.0 მეტრზე ნაკლები მანძილით არის დაშორებული. 11. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში  სამეზობლო საზღვრიდან არანაკლებ 1.0 მეტრის დაშორებით დასაშვებია შენობის განთავსება ყრუ კედლით. 12. შენობის  საანგარიშო  ზედაპირის ან  მისი  ნაწილის  განთავსება  მიწის  ნაკვეთის მიჯნის ზონაში დასაშვებია  სამეზობლო  საზღვრის  მხარეს  კარის, ფანჯრის, სამტრედეს და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილის  ასევე  აივნის,  ერკერის  და  ტერასის  გარეშე.  ეს პირობა არ ეხება ამ მუხლის მე-121, მე-13, მე-14 და მე-15 პუნქტებით განსაზღვრულ შემთხვევებს. 13. ნაკვეთების საზღვრიდან 3,0 მეტრზე ნაკლებ მანძილზე, მეზობლის მხარეს შეიძლება მოწყობილ იქნეს ღიობი: კარი, ფანჯარა, სამტრედე და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილი, ასევე აივანი, ერკერი და ტერასა, თუ ამაზე მიღებული იქნება საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული მეზობელი მიწის ნაკვეთის მესაკუთრის სანოტარო წესით დამოწმებული თანხმობა. აღნიშნული წესის საფუძველზე მოწყობილი ღიობი ვერ ჩაითვლება დაბრკოლებად მომიჯნავე ნაკვეთებზე ახალი მშენებლობისას. 14. მიწის ნაკვეთის მიჯნის ზონაში შენობაზე, სამეზობლო საზღვრიდან არანაკლებ 1.0 მეტრის დაშორებით შესაძლებელია მოეწყოს ღიობი, ასევე აივანი და ერკერი, თუ შენობის საანგარიშო ზედაპირი, რომელზეც ასეთი ნაწილები არის განლაგებული, სამეზობლო საზღვრის შვეულ წარმოსახვით სიბრტყესთან ქმნის 75 გრადუსიდან 90 გრადუსის ჩათვლით კუთხეს. 15. სამეზობლო საზღვარზე ცეცხლგამძლე ყრუ საზიარო ღობის ან მიწის ნაკვეთის ფარგლებში, მიჯნის ზონაში, ცეცხლგამძლე ყრუ ღობის არსებობის შემთხვევაში, შესაძლებელია მიჯნის ზონაში მდებარე შენობის  კედელში ფანჯრის,  კარის ან  სხვა ღია  ნაწილების  მოწყობა იმ  პირობით, რომ მათი ზედა ნიშნული იქნება ღობის ზედა ნიშნულზე 0,6 მ-ით დაბლა. ასეთი კედლის დემონტაჟის შემთხვევაში, თუ არ მოხდა მისი აღდგენა გონივრულ ვადაში, მაშინ მიჯნის ზონაში არსებული ღია ნაწილები უნდა შეივსოს არაწვადი სამშენებლო მასალით. 16. თუ შენობის საანგარიშო ზედაპირი განთავსებულია მიჯნის ზონის დაცვით, დასაშვებია შენობის საანგარიშო ზედაპირზე ან მის ნაწილზე მოწყობილი აივნის, ერკერის, გარე კიბის, პანდუსის, მათი გადახურვების და სხვა მსგავსი არქიტექტურულ-კონსტრუქციული ნაწილების მიჯნის ზონაში შეჭრა, თუ ამ ნაწილების საანგარიშო ზედაპირიდან გამოწევა არ აღმატება 1,2 მეტრს, ხოლო მათი კიდიდან სამეზობლო საზღვრამდე უმოკლესი მანძილი შეადგენს არანაკლებ 1,8 მეტრს. თუ ამგვარი ნაწილების საანგარიშო ზედაპირიდან გამოწევა აღმატება 1,2 მეტრს, მაშინ მიჯნის ზონა აითვლება ასეთი ნაწილების კიდიდან. 17. შენობის სამეზობლო საზღვრის მხარეს ღიობის საანგარიშო ზედაპირზე მოწყობის სიმაღლე დამოკიდებულია შენობის სამეზობლო საზღვრის მხარეს არსებულ საანგარიშო ზედაპირსა და სამეზობლო საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყემდე უმოკლეს დაშორებაზე ქვემოთ მოცემული ჩამონათვალის შესაბამისად: ა) 3.0 მ-დან 10 მ-მდე  დაშორების შემთხვევაში – შემდეგი ფორმულით: დაშორება გაყოფილი 0.4-ზე; ბ) 10 მ-ზე მეტი დაშორების შემთხვევაში – საანგარიშო ზედაპირის მაქსიმალურ სიმაღლემდე. 18.   სამეზობლო  საზღვრიდან  5.0  მეტრამდე  მანძილზე  დაუშვებელია  შენობის  ნაწილის კონსტრუქციად და მოსაპირკეთებლად წვადი სამშენებლო მასალების გამოყენება. აღნიშნული პირობა ასევე ეხება შენობის იმ ნაწილს, რომელიც საზოგადოებრივ საზღვრის მხარეს არის განთავსებული, იმ შემთხვევაში, როდესაც ქუჩის სიგანე 5.0 მ-ზე ნაკლებია. 19. მიწის ნაკვეთზე მიჯნის ზონაში სახანძრო უსაფრთხოების მოთხოვნათა დაცვით ასევე დასაშვებია: ა) დამხმარე შენობა-ნაგებობის (მაგ.: შენობა-ნაგებობის შესასვლელი კიბეებისა და პანდუსების მოწყობა და მათი გადახურვა ნალექებისაგან მათი დაცვის მიზნით, ავტოსადგომები, ტერასები, ბავშვებისათვის ღია  სათამაშო  მოედნები, ინვენტარის შესანახი სათავსო, ფარდული, გარაჟი, სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების, მათ  შორის, შინაური ცხოველებისა და ფრინველთა სადგომები დასახლებათა იმ ზონებში, სადაც ასეთი ნებადართულია და სხვა მსგავსი ტიპის შენობა-ნაგებობები) განთავსება, რომლის სიმაღლე გრუნტის  ზედაპირიდან  არ  აღემატება  3.5  მეტრს,  ხოლო  ქანობიანი  სახურავის შემთხვევაში კეხამდე 5.0 მეტრს; ბ) ამ პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ისეთი დამხმარე შენობა-ნაგებობების განთავსება, რომელთა  სიმაღლე  გრუნტის  ზედაპირიდან  კეხამდე  აღემატება  5.0  მეტრს. ამ  შემთხვევაში მათზე ვრცელდება ამ  წესით დადგენილი, მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსების და მათი  მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრის პირობები. 20.  სამეზობლო მიჯნის ზონაში აშენებულ შენობაზე სამეზობლო საზღვრის მხარეს მოწყობილი კარი, ფანჯარა, სამტრედე და კედელში არსებული სხვა ღია ნაწილი არ შეიძლება გამოყენებულ იქნეს დაბრკოლებად მომიჯნავე მიწის ნაკვეთზე მიჯნის ზონაში ამ თავის მოთხოვნათა დაცვით ახალი შენობ(ებ)ის მშენებლობისას. 21. იმ შემთხვევაში, როდესაც კონკრეტული მიწის ნაკვეთი არ იძლევა ამ თავის   მოთხოვნათა დაცვით შენობათა  განთავსების შესაძლებლობას, მაშინ მასზე შენობ(ები)ა უნდა განთავსდეს განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე. მუხლი 32🔗. მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის მაქსიმალური სიმაღლის განსაზღვრა 1. მიწის ნაკვეთზე შენობის სიმაღლე იზღუდება განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზით. 2. განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი დგინდება მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის  ან/და უკანა ეზოს მხრიდან, ხოლო თუ მიწის ნაკვეთს არ გააჩნია საზოგადოებრივი საზღვარი, მაშინ განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი  უნდა დადგინდეს მისი სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან. 3.  განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზის ნიშნული გამოითვლება  ფორმულით, H= L/Y სადაც: ა) H წარმოადგენს განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზის ნიშნულს; ბ)  L  წარმოადგენს  დაშორებას  შენობასა  და  საზოგადოებრივ  სივრცეს  ან/და  სამეზობლო საზღვარს შორის; გ) Y წარმოადგენს კოეფიციენტს. 4. H–ის რიცხვითი მნიშვნელობა მრგვალდება მეათედის სიზუსტით და მოიცავს ქვემოთ ჩამოთვლილ სიმაღლეებს, გარდა მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლის სახურავზე/ტერასაზე ამ წესების დაცვით მოწყობილი სამყოფისა/სათავსისა, რომლის ფართობი არ აღმატება ამავე სართულის გარე პერიმეტრში მოქცეული ფართობის 50 %-ს და განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზის დადგენის მხრიდან შეწეულია მინიმუმ 5 მეტრით: ა)  სახურავის სიმაღლეს საანგარიშო კიდიდან კეხამდე: ა.ა) 45-დან 70 გრადუსამდე ქანობის შემთხვევაში – 1/3-ით; ა.ბ) 70 გრადუსი და მეტი ქანობის შემთხვევაში – სრულად. ბ) სამტრედეების/სამერცხლეების და სხვა მსგავსი მოცულობითი ელემენტების სიმაღლეს, თუ მათი ჯამური სიგანე აღემატება ამავე ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიგანის 1/2-ს; გ)  სახურავზე ასასვლელი კიბის უჯრედის  და იქ არსებული  ლიფტის შახტის სიმაღლეს, თუ მათი სიმაღლე 2,4 მეტრს, ხოლო საერთო ფართობი 50 მ2-ს აღემატება. 5. L-ის რიცხვითი მნიშვნელობა მრგვალდება მეათედის სიზუსტით და განისაზღვრება შემდეგნაირად: ა) მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვრის (ქუჩის) მხარეს: შენობის საანგარიშო ზედაპირის გრუნტის ზედაპირთან შეხების ხაზიდან ქუჩის სიგანის ნახევრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყის მიმართ უმოკლესი მანძილით. თუ საზოგადოებრივ ტერიტორიას/სივრცეს მეორე მხრიდან ესაზღვრება სხვა საზოგადოებრივი ტერიტორია/სივრცე (მაგ. ქუჩას ესაზღვრება სკვერი), ანგარიშისას აიღება ჯამური სიგანე; ბ) მიწის ნაკვეთის უკანა ეზოს მხარეს: შენობის საანგარიშო ზედაპირის გრუნტის ზედაპირთან შეხების ხაზიდან   სამეზობლო   საზღვრის   წარმოსახვითი   ვერტიკალური   სიბრტყის   მიმართ   უმოკლესი მანძილით; გ) შესაბამის მხარეს L აითვლება უახლოესი შენობის საანგარიშო ზედაპირიდან, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც შენობის საანგარიშო ზედაპირის ნახევარი ან მეტი  წარმოადგენს არაერთგვაროვან სიბრტყეს, მაშინ შენობის საანგარიშო ზედაპირის უახლოესი წერტილიდან; დ) თუ მიწის ნაკვეთს ესაზღვრება არაერთგვაროვანი სიგანის საზოგადოებრივი ტერიტორია/სივრცე (ქუჩა/გზა), მაშინ L იანგარიშება სავალი ნაწილის სიგანის ნახევრის წარმოსახვითი ვერტიკალური სიბრტყიდან. ე) თუ L-ის მნიშვნელობა შენობის საანგარიშო ზედაპირის მიმართ განსხვავებულია, H უნდა გამოითვალოს L-ის უმცირესი მნიშვნელობიდან. ვ) L–ის განსაზღვრისას მხედველობაში არ მიიღება: ვ.ა) კანონმდებლობის დარღვევით აშენებული შენობა-ნაგებობა; ვ.ბ) შენობის საანგარიშო ზედაპირიდან 1,4 მეტრამდე გამოწეული შენობის მცირე არქიტექტურული დეტალები, გადახურვის ნაწილები ან/და აივნები; ვ.გ) შენობის საანგარიშო ზედაპირზე მოწყობილი ერკერები, თუ მათი ჯამური სიგანე არ აღემატება ამავე ფასადის საანგარიშო ზედაპირის საშუალო სიგანის 1/2-ს. 6.  Y მნიშვნელობა განისაზღვრება შემდეგნაირად: ა) 0.35 – დასახლებათა საზოგადოებრივ-საქმიანი  ზონებისათვის; ბ) 0.25 – სამრეწველო ზონებისათვის; გ) 0.4 – ყველა სხვა ზონისათვის. 7. თუ მიწის ნაკვეთს ერთზე მეტი მხრიდან ესაზღვრება ერთმანეთის გადამკვეთი ქუჩა ან/და სხვა საზოგადოებრივი სივრცე,  განაშენიანების  სიმაღლის რეგულირების ხაზი დგინდება უფრო განიერი ქუჩის ან საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან. სიმაღლის ეს მაჩვენებელი აგრეთვე ვრცელდება უფრო ვიწრო ქუჩაზე განთავსებული შენობის საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) იმ ნაწილზეც, რომელიც არ აღემატება უფრო  განიერ ქუჩაზე გამავალ საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) სიგრძეს, მაგრამ არა უმეტეს 20 მეტრისა. უფრო ვიწრო ქუჩაზე განთავსებული საანგარიშო ზედაპირის (ფასადის) დანარჩენ ნაწილზე განაშენიანების  სიმაღლის  რეგულირების  ხაზი დგინდება  მისი  მოსაზღვრე ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან. 8. თუ მიწის ნაკვეთს გააჩნია ერთმანეთის მოპირდაპირე (არამოსაზღვრე) საზოგადოებრივი საზღვრები, განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი დგინდება ასეთი მოპირდაპირე საზოგადოებრივი  საზღვრებიდან ცალ-ცალკე  მათი მოსაზღვრე ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხრიდან. 9. საზოგადოებრივი ან/და მრავალფუნქციური შენობებისთვის, როდესაც მიწის ნაკვეთი მდებარეობს საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონის მოქმედების არეალში და მას ერთზე მეტი მხრიდან ესაზღვრება ქუჩა ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცე, მაშინ განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი საზოგადოებრივი საზღვრების მხარიდან დგინდება უფრო განიერი ქუჩიდან ან სხვა საზოგადოებრივი სივრციდან. 10. თუ მიწის ნაკვეთი მდებარეობს საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონის მოქმედების არეალში და მასზე განთავსებული შენობის უკანა ეზოს მხარეს მდებარე საანგარიშო ზედაპირსა და სამეზობლო საზღვრის წარმოსახვით ვერტიკალურ სიბრტყეს შორის L აღემატება 10 მეტრს, განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი დგინდება მხოლოდ მიწის ნაკვეთის საზოგადოებრივი საზღვრ(ებ)ის მხრიდან. 11. თუ მიწის ნაკვეთს არ გააჩნია საზოგადოებრივი საზღვარი და ვერ ხერხდება უკანა ეზოს გასაზღვრა, მაშინ განაშენიანების სიმაღლის რეგულირების ხაზი დგინდება მისი სამეზობლო საზღვრ(ებ)იდან იმავე წესით, რაც დადგენილია უკანა ეზოსთვის. 12. ისტორიული დაცვის ზონებში, თუ გადამეტებულია ამ წესების საფუძველზე დადგენილი სიმაღლეების განსაზღვრასთან დაკავშირებული მოთხოვნები მაშინ საკითხს განიხილავს ,,დასახლებათა ტერიტორიების არქიტექტურულ გეგმარებითი საკითხთა კომისია“ საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვის სამინისტროს რეკომენდაციის საფუძველზე. მუხლი 33🔗. ერთ მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსება და მათი მაქსიმალური სიმაღლეების განსაზღვრა ერთ მიწის ნაკვეთზე შენობათა განთავსება და მათი მაქსიმალური სიმაღლეები განისაზღვრება განაშენიანების ძირითადი დებულებების შესაბამისად. მუხლი 34🔗. მიწის  ნაკვეთზე  განთავსებული  შენობის  ნაწილებისა და არქიტექტურული  დეტალების საზოგადოებრივ  ტერიტორიაზე/სივრცეში  ისეთი  შეჭრა,  რომელიც არ  საჭიროებს საზოგადოებრივი ტერიტორიის/სივრცის მესაკუთრესთან შეთანხმებას 1. ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების საზოგადოებრივ სივრცეებში ისეთ შეჭრაზე, რომელიც არ საჭიროებს საზოგადოებრივი ტერიტორიის/სივრცის მესაკუთრესთან შეთანხმებას. 2. დაუშვებელია სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის, ან სხვა საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში, გრუნტის ზედაპირიდან 2,7 მ-მდე სიმაღლეზე: ა) აივნებისა და ერკერების შეჭრა 0.3 მ-ზე მეტად; ბ) სხვა არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი შეჭრა 0.3 მ-ზე მეტად; გ) ფანჯრების ფრთების/დარაბების (ბოლომდე გაღებულ მდგომარეობაში), შეჭრა 0.6 მ-ზე მეტად. ამასთან, ფანჯრების ფრთების/დარაბების (ბოლომდე გაღებულ მდგომარეობაში), შეჭრა დასაშვებია მხოლოდ იმ შემთხვევებში, როდესაც ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვითი სიბრტყიდან ფანჯრამდე  დარჩენილი, ბუნებრივი (ხე-ნარგავები,  გაზონი) ან/და  ხელოვნური (განათების  ბოძი, მცირე არქიტექტურული ფორმები) წინაღობისაგან თავისუფალი,  გასავლელის სიგანე არის  მინიმუმ 0,8 მ. 3. დაუშვებელია მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების   ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 2,7 მ-ზე მეტ სიმაღლეზე: ა) აივნებისა და ერკერების შეჭრა 1.4 მ-ზე მეტად; ბ) აივნებისა და ერკერების მიახლოვება ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვით სიბრტყემდე 0.8 მ-ზე მეტად; გ) ფასადის არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი გადმოწევა 0.3 მ-ზე მეტად; დ) შენობის დამამთავრებელი კარნიზების და სახურავის არქიტექტურული დეტალების ნებისმიერი გადმოწევა 1.4 მ-ზე მეტად. 4. შენობის წვიმის წყლის სარინებლების წყლის გამოსასვლელი არ უნდა იყოს შეჭრილი საზოგადოებრივ სივრცეში ქუჩის ტროტუარის სიბრტყიდან 0,3 მ-ზე მეტ სიმაღლეზე და არ უნდა იყოს ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს არსებული საზოგადოებრივი საზღვრიდან ტროტუარზე 0,3 მ-ზე მეტი მანძილით შეჭრილი, როდესაც ის განთავსებულია გრუნტის ზედაპირის ზემოთ. 5. შენობაზე მიმაგრებული ნიშნები და აბრები შესაძლებელია იყოს შეჭრილი საზოგადოებრივ სივრცეში   გრუნტის ზედაპირიდან 2.7 მ-ზე მაღლა სიმაღლეზე, მაგრამ ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვითი სიბრტყიდან პერპენდიკულარული მანძილი ამ ნიშნებამდე და აბრებამდე უნდა იყოს მინიმუმ 0,8 მ. 6. მიწის ნაკვეთიდან, რომელიც ესაზღვრება ისეთ ქუჩას ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივრცეს, რომელთაც არ გააჩნიათ ამ მიწის ნაკვეთის მოსაზღვრედ ტროტუარი, გრუნტის ზედაპირიდან 4,5 მ. სიმაღლემდე დაუშვებელია შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს შეჭრა. 7. მიწის ნაკვეთი, რომელიც ესაზღვრება ისეთ ქუჩას, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ ქვეითად მოსიარულეთა მოძრაობისათვის, ასეთ შემთხვევაში ამ მიწის ნაკვეთიდან დაუშვებელია: ა) შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და  საზოგადოებრივი სივრცეში შეჭრა 0.3 მ-ზე მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა ან/ და საზოგადოებრივი სივრცე არის 3.0 მ ან ნაკლები; ბ) შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და საზოგადოებრივი სივრცის მხარეს შენობა-ნაგებობის და ტროტუარის გადაკვეთის წერტილიდან 4.5 მ-მდე სიმაღლეზე, საზოგადოებრივ სივრცეში შეჭრა 0.3 მ-ზე მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა არის 3.0 მ-ზე მეტი; გ) შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან/და სხვა საზოგადოებრივ სივრცეში შეჭრა შენობის და ტროტუარის გადაკვეთის წერტილიდან 4.5 მ-ზე მეტ სიმაღლეზე, საზოგადოებრივი საზღვრის გარეთ 0.5 მ-ზე მეტად, როდესაც ასეთი ქუჩა არის 3.0 მ-ზე მეტი. მუხლი 35🔗. მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული  დეტალების საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეებში ისეთი შეჭრა, რომელიც საჭიროებს საზოგადოებრივი სივრცის მესაკუთრესთან შეთანხმებას 1. ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების საზოგადოებრივ სივრცეებში ისეთ შეჭრაზე, რომელიც საჭიროებს საზოგადოებრივი სივრცის მესაკუთრესთან (ადგილობრივი თვითმმართველობის შესაბამის უფლებამოსილ ორგანოსთან) შეთანხმებას და ხელშეკრულების საფუძველზე საზოგადოებრივი ტერიტორიით/სივრცით სარგებლობის უფლების მიღებას. 2. დასაშვებია მიწის ნაკვეთზე განთავსებულ შენობაში შესასვლელი კიბეების მოწყობა გრუნტის ზედაპირიდან ისეთ მიწისპირა სართულამდე, რომლის იატაკის ზედაპირი მდებარეობს გრუნტის ზედაპირს ზემოთ  ან  პირველ მიწისზედა სართულამდე, მაგრამ არა უმეტეს 1,5 მეტრ სიმაღლემდე, ამასთანავე  ტროტუარის  კიდის  ვერტიკალურ  წარმოსახვითი სიბრტყიდან  კიბეებამდე  დარჩენილი, ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, მცირე არქიტექტურული ფორმები) წინაღობისაგან თავისუფალი,  გასავლელის სიგანე უნდა იყოს  მინიმუმ 1.8 მ. 3. დასაშვებია მიწის ნაკვეთზე განთავსებულ შენობა-ნაგებობაში ჩასასვლელი კიბეების და ბუნებრივი განათების მოწყობა გრუნტის ზედაპირიდან 1,5 მეტრ სიღრმემდე, ამასთანავე ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვითი სიბრტყიდან კიბეებამდე დარჩენილი, ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, მცირე არქიტექტურული ფორმები) წინაღობისაგან თავისუფალი, გასავლელის სიგანე უნდა იყოს  მინიმუმ 1.8 მ; 4. ვენტილაციისა და განათების მიზნით, დასაშვებია მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობა-ნაგებობის ნაწილების, ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, მცირე არქიტექტურული ფორმები) წინაღობისაგან, აგრეთვე მიწისქვეშა საინჟინრო ქსელებისაგან თავისუფალი ტროტუარის ან სხვა საზოგადოებრივ სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან ქვემოთ 1,4 მ- დე შეჭრა. 5.  დასაშვებია მიწის ნაკვეთზე განთავსებული შენობის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების ქუჩის ან სხვა საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში გრუნტის ზედაპირიდან 2.7 მ-დან 4.5 სიმაღლეზე დროებითი მსუბუქი კონსტრუქციების, ფარდულების, ტენტების, მარკიზების შეჭრა. საჭიროების შემთხვევაში შესაძლებელია  საყრდენი სვეტების  მოწყობა ისე, რომ ხელი არ შეეშალოს ტროტუარის ფუნქციონირებას. ამასთანავე ტროტუარის კიდის ვერტიკალურ წარმოსახვითი სიბრტყიდან ასეთ არქიტექტურულ ნაწილებამდე, მათ შორის საყრდენ სვეტებამდე  დარჩენილი, ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, მცირე არქიტექტურული ფორმები)  წინაღობისაგან თავისუფალი,  გასავლელის სიგანე უნდა იყოს  მინიმუმ 0.8 მ. მუხლი 36🔗. საზოგადოებრივ  ტერიტორიაზე/სივრცეში  შენობა-ნაგებობების  და  დანადგარების განთავსება ან/და სხვა სახით სარგებლობა 1. ამ მუხლის მოთხოვნები ვრცელდება საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში განთავსებული სხვადასხვა  სახის  მომსახურებისთვის  განკუთვნილი  შენობა-ნაგებობების  (მათ  შორის  დროებითი) ან/და დანადგარების მიმართ, რომელთა განთავსებაც ნებადართულია მოქმედი კანონმდებლობით და განაშენიანების რეგულირების წესებით. 2. საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში ჯიხურების, დროებითი  შენობა-ნაგებობების ან/და დანადგარების, ასევე მათი ინვენტარის განთავსება დასაშვებია, თუ განთავსების ადგილზე: ა) ტროტუარის სიგანე არ არის 3 მეტრზე ნაკლები; ბ) ტროტუარზე დარჩება ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, შენობაში შესასვლელი კიბე, მცირე არქიტექტურული ფორმები და სხვა), წინაღობისაგან თავისუფალი, გასავლელი სიგანით მინიმუმ 1,8 მეტრი. 3.  მეორე პუნქტში მითითებული ობიექტების განთავსება დაუშვებელია: ა) გზის სავალ ნაწილზე; ბ)ქუჩის მიმდებარე გამწვანებულ ზოლზე, გაზონზე ან/და სხვა სახის გამწვანებულ ტერიტორიაზე. გ)  საზოგადოებრივი ტრანსპორტის გაჩერებასთან 10 მეტრიან რადიუსში; დ) სახანძრო ჰიდრანტის, საკანალიზაციო, სანიაღვრე ან/და მიწისქვეშა საინჟინრო ქსელების ჭების სიახლოვეს 3 მეტრიან რადიუსში; ე) ნარჩენების შემკრები კონტეინერის განთავსების ადგილიდან 3 მეტრის რადიუსში; ვ) გზაჯვარედინამდე 5 მეტრში; ზ) შენობაში შესასვლელამდე 3 მეტრში. 4. დაუშვებელია მეორე პუნქტში მითითებული ობიექტებიდან გრუნტის ზედაპირიდან მთელ სიმაღლეზე: ა) ობიექტის ნაწილებისა და არქიტექტურული დეტალების გადმოშვერა 0,3 მ-ზე მეტად; ბ) ფანჯრების ფრთების/დარაბების (ბოლომდე გაღებულ მდგომარეობაში), გადმოშვერა 0.6 მ-ზე მეტად. 5. საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში სარეკლამო, საინფორმციო ან/და მიწისზედა გადასასვლელი ნაგებობის განთავსება დასაშვებია, თუ განთავსების ადგილზე: ა) ტროტუარის სიგანე არ არის 3 მეტრზე ნაკლები; ბ) ტროტუარზე დარჩება ბუნებრივი (ხე-ნარგავები, გაზონი) ან/და ხელოვნური (განათების ბოძი, შენობაში შესასვლელი კიბე, მცირე არქიტექტურული ფორმები და სხვა) წინაღობისაგან თავისუფალი, გასავლელი სიგანით მინიმუმ 1,8 მეტრი; 6.  მეხუთე პუნქტში მითითებული ობიექტების განთავსება დაუშვებელია: ა) ქუჩის მიმდებარე გამწვანებულ ზოლზე, გაზონზე ან/და სხვა სახის გამწვანებულ ტერიტორიაზე. ბ) სახანძრო ჰიდრანტის, საკანალიზაციო, სანიაღვრე ან/და მიწისქვეშა საინჟინრო ქსელების ჭების სიახლოვეს 3-მეტრიან რადიუსში; გ) გზაჯვარედინამდე 10 მეტრში; დ) შენობაში შესასვლელამდე 5 მეტრში. 7.  დაუშვებელია მეხუთე პუნქტში მითითებული ნაგებობების ნაწილების გრუნტის ზედაპირიდან: ა) 4,5 მ-მდე სიმაღლეზე ტროტუარის მხარეს 0,5 მ-ზე მეტად გადმოშვერა; ბ) 4,5 მ-მდე სიმაღლეზე გზის სავალი ნაწილის მხარეს 0,3 მ-ზე მეტად გადმოშვერა; გ) ნაგებობის მთელ სიმაღლეზე ნებისმიერი მიმართულებით 0,3 მ-ზე მეტად გადმოშვერა, როდესაც საზოგადოებრივი სივრცე არ აღემატება 3,0 მეტრს და გამოიყენება მხოლოდ ქვეითად მოსიარულეთა მოძრაობისათვის. 8. საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში ღია კაფის მოწყობის მიზნით ინვენტარის ან/და სხვა სახის კონსტრუქცია-დანადგარების განთავსების შემთხვევაში მოქმედებს ამ მუხლის მეორე და მესამე პუნქტებით დადგენილი მოთხოვნები. 9. მერვე პუნქტის მიზნებისთვის გამოყენებული ინვენტარი ან/და სხვა სახის კონსტრუქცია- დანადგარები უნდა იყოს მსუბუქი, უსაძირკვლო კონსტრუქციის მქონე. 10. საზოგადოებრივ ტერიტორიაზე/სივრცეში ჯიხურების, დროებითი შენობა-ნაგებობების ან/და დანადგარების, ასევე მათი ინვენტარის განთავსების ვადის ამოწურვის შემდეგ, თუ არ ხდება დადგენილი წესით ვადის გაგრძელება, უზრუნველყოფილი უნდა იქნეს მათი დემონტაჟი (დაშლა/დანგრევა), ტერიტორიიდან გატანა, აგრეთვე, ამ ტერიტორიის კეთილმოწყობა ან/და პირვანდელ მდგომარეობაში მოყვანა. მუხლი 37🔗. საზიარო კედელი/ღობე 1. სამეზობლო საზღვარზე  საზიარო  კედელი/ღობე უნდა განთავსდეს  შესაბამისი მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთების მესაკუთრეთა ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე. 2. საზიარო კედელი/ღობე უნდა აშენდეს ისე, რომ მან თავისი მზიდუნარიანობით, სხვადასხვა სიმაღლის ბლოკირებულ (შეწყვილებულ) შენობათა მშენებლობის შემთხვევაში დააკმაყოფილოს ასაშენებელი შენობ(ებ)ის მდგრადობის  მოთხოვნები. 3. საზიარო კედლის/ღობის სიგანე თანაბრად უნდა გადანაწილდეს სამეზობლო საზღვრიდან ორივე მეზობლის მხარეს. 4. თუ ერთ-ერთ სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე ასაშენებელი შენობა მოითხოვს საზიარო კედლის მეტ სიგანეს, ვიდრე კედლის ნახევარია, მაშინ კედლის ეს ნაწილი უნდა აშენდეს ამ ნაკვეთის ფარგლებში. 5. საზიარო კედლის საძირკვლის მშენებლობისას ერთ-ერთმა მეზობელმა შეიძლება მოითხოვოს საზიარო კედლისათვის ისეთი საძირკვლის მოწყობა, რომელიც მის მიერ გამოყენებული იქნება შემდგომი  მშენებლობისათვის. ეს უკანასკნელი ვალდებულია აანაზღაუროს საძირკვლის მოწყობის დამატებითი სამუშაოების ღირებულება. 6. საზიარო კედლის/ღობის გამოყენებისას გასაწევი ხარჯები ნაწილდება ორივე მეზობელზე კედლის შესაბამისი წილის პროპორციულად. 7. შენობის რეკონსტრუქციისას, მეზობლების ურთიერთშეთანხმების საფუძველზე, შესაძლებელია საზიარო კედლის/ღობის დანგრევა კანონმდებლობის დაცვით. 8. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის თითოეულ მესაკუთრეს უფლება აქვს თავის მხარეს გაამაგროს საზიარო კედელი/ღობე კანონმდებლობის დაცვით. 9. თუ ორი სამეზობლო კედლის შეერთებისას, ერთ-ერთ მეზობელს თავისი შენობისათვის სჭირდება საძირკვლის მეტი ჩაღრმავება, ვიდრე არსებული კედლის საძირკველია, მაშინ კანონმდებლობის დაცვით მას უფლება აქვს თავისი კედლის საძირკველი ჩააღრმავოს საპროექტო დოკუმენტით გათვალისწინებულ ნიშნულამდე, ისე რომ ამით ზიანი არ მიაყენოს უკვე არსებულ კედელს. 10. თუ საძირკვლის ჩაღრმავებისას დაზიანდა არსებული შენობის კედელი ან საძირკველი და დადგინდა, რომ ეს გამოწვეულია მიმდინარე მშენებლობით, მაშინ დაზიანებული საძირკვლის კედლის აღდგენა-გამაგრება ეკისრება მეზობელს, რომელიც ახორციელებს ასეთ მშენებლობას. მუხლი 38🔗. მიწის ნაკვეთის შემოღობვა 1.  მიწის ნაკვეთი შეიძლება შემოიღობოს არაუმეტეს 2,2 მეტრი სიმაღლის ღობით, ამასთან, ღობის ყრუ ნაწილი არ უნდა აღემატებოდეს 1,8 მეტრს. 2.  აკრძალულია მრავალბინიანი  საცხოვრებელი  სახლის  მიწის  ნაკვეთის  შემოღობვა  ან/და  მიწის ნაკვეთის შესასვლელებთან ბარიერების მოწყობა (გარდა სახანძრო უსაფრთხოების მოქმედი რეგლამენტებით დაშვებულისა). მუხლი 39🔗. მეზობლის  სამშენებლო  მიწის  ნაკვეთის  გამოყენება  ატმოსფერული  ნალექების გადასაყვანად და ძირითად საინჟინრო-კომუნალურ ქსელებთან მისაერთებლად 1. სამშენებლო მიწის ნაკვეთების კეთილმოწყობა უნდა განხორციელდეს ისე, რომ ამ მიწის ნაკვეთიდან: ა) მეზობლის ნაკვეთში არ მოხვდეს წყალი და ატმოსფერული ნალექები; ბ) ქუჩაზე  ან  სხვა  საზოგადოუბრივ  სივრცეში  მოხვედრილმა  ატმოსფერულმა  ნალექებმა არ  უნდა მიაყენონ ზიანი ქუჩას ან სხვა საზოგადოებრივ  სივრცეს და მესამე პირებს. 2. ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნული პირობები არ ეხება რუს, ღელეს, მდინარეს და საერთო მოხმარების არხს. 3. როდესაც რელიეფის გამო ვერ  ხერხდება ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნულ ღონისძიებათა განხორციელება, მეზობელი ვალდებულია თავის ნაკვეთზე გაატაროს მეზობლის ნაკვეთიდან ჩამონადენი ატმოსფერული ნალექები. 4. სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზღვარზე, მეზობლის სამშენებლო მიწის ნაკვეთის მხარეს შენობის სახურავის მოწყობისას დამკვეთმა/მესაკუთრემ უნდა უზრუნველყოს ისეთი საინჟინრო ღონისძიებების განხორციელება, რაც ააცილებს ატმოსფერული ნალექების მოხვედრას მეზობლის მიწის ნაკვეთში. 5. დასაბუთებული აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც არ არსებობს სხვა ტექნიკური საშუალება, მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთის მესაკუთრეს არ აქვს უფლება ხელი შეუშალოს მეზობლის საინჟინრო- კომუნალური ქსელების საკუთარ მიწის ნაკვეთზე გატარებას ძირითად საინჟინრო-კომუნალურ ქსელებთან მიერთების მიზნით. 6. მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთზე საინჟინრო-კომუნალური ქსელების გატარების შესახებ მეზობელი უნდა იყოს წინასწარ ინფორმირებული ერთი თვით, ადრე გარდა ამისა ასეთი სამუშაოების წარმოების საშუალებას უნდა იძლეოდეს მოსაზღვრე მიწის ნაკვეთი (არ უნდა შეეხოს მრავალწლიან ნარგავებს და არსებულ შენობა-ნაგებობებს). იმ შემთხვევაში, თუ დათესილია ერთწლიანი კულტურები, აღნიშნული სამუშაო უნდა შესრულდეს მოსავლის აღების ან კომპენსაციის გადახდის შემდეგ. სამუშაოების დასრულებისას პირვანდელ მდგომარეობაში უნდა იქნეს მოყვანილი ის ტერიტორია, სადაც გატარდა საინჟინრო-კომუნალური ქსელები. 7. ამ მუხლის მე-6 პუნქტით განსაზღვრული მოთხოვნები უნდა გავრცელდეს ასევე მეზობლის მიწის ნაკვეთში უკვე გატარებული საინჟინრო-კომუნალური ქსელის შეკეთებაზე ან რეკონსტრუქციაზე. 8. მიწის ნაკვეთში გატარებული მომიჯნავე მიწის ნაკვეთისათვის განკუთვნილი საინჟინრო-კომუნალური ქსელები არ შეიძლება ჩაითვალოს დაბრკოლებად მომავალში ამ მიწის ნაკვეთზე მშენებლობის  განხორციელებისათვის. ასეთ მიწის ნაკვეთზე მშენებლობის დაწყებამდე ქსელი უნდა იქნეს გადატანილი მოთხოვნისთანავე. მუხლი 40🔗. საცხოვრებელ ზონებში სატრანსპორტო საშუალებების შენახვა 1. საცხოვრებელ ზონაში მიწის ნაკვეთის და სხვა უძრავი ობიექტების სამშენებლო განვითარებისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მინიმუმ ერთი ავტოსადგომი ერთ საცხოვრებელ ერთეულზე. 2. საცხოვრებელი ზონების ცალკეულ ქვეზონებში სატრანსპორტო საშუალებების შენახვის რეკომენდირებული სახეობაა ავტოსადგომი რელიეფის გამოყენებით (მიწისქვეშა ავტოსადგომები). 3. თუ მიწის ნაკვეთზე წარმოდგენილია შერეული ფუნქციის ობიექტები ან მისი ნაწილები, ავტოსადგომების აუცილებელი რაოდენობა უნდა შეადგენდეს თითოეული ფუნქციისათვის განსაზღვრული რაოდენობების ჯამს. 4. ამ მუხლით განსაზღვრული აუცილებელი ავტოსადგომი უნდა განთავსდეს სამშენებლო მიწის ნაკვეთის საზღვრებში. 5.  ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი თითოეული ადგილის მინიმალური სიგანე უნდა იყოს 2,7 მეტრი, გარდა ავტომობილისთვის განკუთვნილი პარალელური ადგილისა, რომლის სიგანე შესაძლებელია შემცირდეს 2,5 მეტრამდე. 6. ავტოსადგომზე ავტომობილისთვის განკუთვნილი თითოეული ადგილის მინიმალური სიგრძე უნდა იყოს 5,5 მეტრი, ხოლო პარალელური ადგილის შემთხვევაში 6,5 მეტრი. 7. ავტოსადგომს უნდა ჰქონდეს ერთი ან მეტი სავალი ნაწილი, რომლის სიგანე სამშენებლო მიწის ნაკვეთზე ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლის მშენებლობის შემთხვევაში შეადგენს არანაკლებ 2,8 მეტრს, ხოლო, სხვა ფუნქციის მქონე ობიექტის მშენებლობის შემთხვევაში არანაკლებ 3,5 მეტრს ცალმხრივი შესასვლელ/გასასვლელისთვის და არანაკლებ 5,5 მეტრს ორმხრივი შესასვლელ/გასასვლელისთვის. 8. ავტოსადგომის თავისუფალი სიმაღლე ავტომობილებისა და ფეხით მოსიარულეთათვის განკუთვნილ ფართობებზე არ უნდა იყოს 2,15 მ-ზე ნაკლები. 9. ნებისმიერი დახურული მისასვლელი ნაწილის ან პანდუსის მაქსიმალური ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 18%-ს, ხოლო ღია მისასვლელი ნაწილის ან პანდუსის შემთხვევაში 15%-ს, გარდა დონეებს შორის დამაკავშირებელი მრუდწირული მოხაზულობის პანდუსისა, რომლის მაქსიმალური ქანობი არ უნდა აღემატებოდეს 16%-ს. 10. დონეებს  შორის დამაკავშირებელი მრუდწირული მოხაზულობის პანდუსის მოწყობის შემთხვევაში მისი შიდა რადიუსი უნდა იყოს არანაკლებ 3,7 მეტრი,  ხოლო სავალი ნაწილის სიგანეარანაკლებ  4,2  მეტრი. დონეებს შორის დამაკავშირებელი ორმხრივი მრუდწირული მოხაზულობის პანდუსის მოწყობის შემთხვევაში სავალი ნაწილის სიგანე უნდა გაიზარდოს 3,7 მეტრით. 11. პანდუსით ან ნებისმიერი შესასვლელ/გასასვლელით თუ ასევე უნდა ისარგებლოს ფეხმავალმა, სავალდებულოა დამატებით მოეწყოს ტროტუარი არანაკლებ 0,8 მ. სიგანით. 12. დახურული ავტოსადგომებიდან ფეხმავალთა საევაკუაციო გამოსასვლელებს შორის მაქსიმალური მანძილი არ უნდა აღემატებოდეს 40 მ–ს, ხოლო ჩიხურ შემთხვევაში 20 მ–ს. 13. დახურულ ავტოსადგომებში კიბის უჯრედის და ლიფტის ჰოლში შესასვლელი გამოყოფილი უნდა იქნეს ტამბურით, რომლის შიდა გაბარიტები სიგრძე/სიგანე უნდა იყოს არანაკლებ 1,5 მ. 14. ავტოსადგომზე ავტომობილებისთვის განკუთვნილი ადგილები უნდა იყოს დახაზული, გარდა ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლის ავტოსადგომისა. 15. მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლების მიწის ნაკვეთის საზღვრებში აკრძალულია ავტოსატრანსპორტო საშუალების შენახვისთვის განკუთვნილი შენობა-ნაგებობის მშენებლობა, მათი რეკონსტრუქცია ან/და ფუნქციის ცვლილება, გარდა ქვემოთ მოცემული შემთხვევებისა: ა) თუ ერთიანი პროექტის საფუძველზე დაგეგმილია არსებული დროებითი შენობა–ნაგებობების (გარაჟების) აღება-გადატანა მიწის ნაკვეთის კეთილმოწყობის ან/და სარეკრეაციო, გასართობ- დასასვენებელი სივრცის მოწყობის მიზნით; ბ) თუ გარაჟების მშენებლობა განხორციელდება რელიეფის (მიწის ქვეშა ავტოსადგომები) ან/და მრავალბინიანი  საცხოვრებელი სახლის გამოყენებით და ამით ხელი არ შეეშლება მიწის ნაკვეთის სარეკრეაციო, გასართობ-დასასვენებელი მიზნებით გამოყენებას. 16. ამ მუხლის მე-16 პუნქტით განსაზღვრული დროებითი შენობა-ნაგებობის ექსპლუატაციის ვადა განისაზღვრება მაქსიმუმ სამი წლით, რომლის ამოწურვის  შემდეგაც  დროებითი  შენობა-ნაგებობა ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის პირველივე მოთხოვნისთანავე ექვემდებარება დემონტაჟს. 17. ავტოსადგომების პროექტირების და მშენებლობის ნორმები მიიღება ტექნიკური რეგლამენტის ,,შენობა-ნაგებობის უსაფრთხოების წესების“ დამტკიცების თაობაზე საქართველოს მთავრობის 28.01.2016 წლის №41 დადგენილების შესაბამისად. თავი VII გარდამავალი დებულებები მუხლი 41🔗. გარდამავალი დებულებები 1. იმ ობიექტებზე, რომელთა მიმართაც განაშენიანების რეგულირების  წესების ძალაში  შესვლამდე დაწყებულია მშენებლობის ნებართვის გაცემის პროცედურა, ვრცელდება  განაცხადის შეტანის მომენტისათვის მოქმედი რეგულირება, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წინამდებარე წესები უფრო ხელსაყრელ პირობებს ითვალისწინებს და მის გამოყენებაზე მოთხოვნას აყენებს განმცხადებელი. 2. თუ შენობები მიღებულია ექსპლუატაციაში განაშენიანების რეგულირების წესების ძალაში შესვლამდე  ამ წესების V თავის მოთხოვნების შეუსაბამოდ, მათი რეკონსტრუქციისას დაუშვებელია ამავე თავის მოთხოვნათა მიმართ არსებული შეუსაბამობის ხარისხის კიდევ უფრო მეტად გაზრდა. მის შესამცირებლად გამოყენებულ უნდა იქნეს ყველა შესაძლებლობა. 3. იმ  მშენებარე შენობა-ნაგებობაზე, რომელზეც გაცემულია თავდაპირველი მშენებლობის ნებართვა მინიმუმ  სამი წლის წინ და მშენებლობის დასრულება ვერ ხერხდება გარკვეული ობიექტური მიზეზების გამო, მშენებლობის ნებართვის გაცემის შემთხვევაში, არ გავრცელდება დამატებითი ავტოსადგომების მოწყობის ვალდებულება. დანართი №2 ქალაქთმშენებლობითი ზონების ტერიტორიების  გამოყენების დაშვებული სახეობების ჩამონათვალი 1. საცხოვრებელი ზონა 2 (სზ-2): განაშენიანების დომინირებული სახეობაა საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · ერთბინიანი ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი (დომინირებული სახეობა); · ბაღი; · სკვერი; · საოჯახო საბაღე და საბოსტნე მეურნეობა (არასამეწარმეო); · საბავშვო მოედანი; · საოჯახო ორანჟერეა და სათბური (არასამეწარმეო); · ინდივიდუალური სამეურნეო და ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა; · ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში,      სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით; · საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · საცურაო აუზი; · სპორტული მოედანი; · ამბულატორია; · აფთიაქი; · კლუბი (მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის, გამოფენებისათვის); · პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილებები; · ინდივიდუალური სარგებლობის ავტოსადგომი. ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ ზონალურ შეთანხმებას: · სასტუმრო. · პოლიკლინიკა; · პარკი; · ბულვარი; · ბარი; · კაფე; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საყოფაცხოვრებო  მოსახურეობის  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების     ობიექტისა; · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · ინდივიდუალური   სამეწარმეო   საქმიანობის   საამქრო,   სამეზობლო   თმენისა   და   სანიტარიულ-   ჰიგიენური ნორმების დაცვით (სოფლის დასახლებებისთვის); · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება; · სახანძრო დეპო; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი; · ოფისი; · საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 2.  საცხოვრებელი ზონა 3 (სზ-3): დაბალი ინტენსივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას წარმოადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით.    ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · ერთბინიანი ინდივიდუალური საცხოვრებელი სახლი (დომინირებული სახეობა); · განაშენიანების დაბალი ინტენსივობის მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი (არადომინირებული სახეობა); · ბაღი; · სკვერი; · საოჯახო საბაღე და საბოსტნე მეურნეობა (არასამეწარმეო); · საბავშვო მოედნები; · საოჯახო ორანჟერეა და სათბური (არასამეწარმეო); · ინდივიდუალური სამეურნეო და ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა; · ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში,   სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით; · საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · საცურაო აუზი; · სპორტული მოედანი; · ამბულატორია; · აფთიაქი; · კლუბი (მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის, გამოფენებისათვის); · პირველადი მომხმარების საქონლის მაღაზია; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება; · ინდივიდუალური სარგებლობის ავტოსადგომი. ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · სასტუმრო. · პოლიკლინიკა; · პარკი; · ბულვარი; · ბარი; · კაფე; · საყოფაცხოვრებო  მომსახურების  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების   ობიექტისა; · ინდივიდუალური   სამეწარმეო   საქმიანობის   საამქრო,   სამეზობლო   თმენისა   და   სანიტარიულ-   ჰიგიენური ნორმების დაცვით (სოფლის დასახლებებისთვის); · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · სასურსათო და საყოფაცხოვრებო საქონლის სავაჭრო ცენტრი; · ოფისი. · პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება; · სახანძრო დეპო; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი; · საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 3.  საცხოვრებელი ზონა 5 (სზ-5): საშუალო ინტესივობის საცხოვრებელი ზონა, სადაც განაშენიანების დომინირებულ სახეობას წარმოადგენს საცხოვრებელი სახლები. ასევე დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · ინდივიდუალური და მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი (დომინირებული სახეობა); · პარკი; · ბაღი; · სკვერი; · ბულვარი; · საბავშვო მოედანი; · ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში და ცალკე  მდგომი, სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით; · საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · პოლიკლინიკა; · ამბულატორია; · აფთიაქი; · სპორტული დარბაზი; · საცურაო აუზი; · სპორტული მოედანი; · კლუბი (მრავალფუნქციური დარბაზით შეხვედრებისათვის, გამოფენებისათვის); · კინოთეატრი; · საინფორმაციო ცენტრი; · საგამოფენო დარბაზი; · პირველადი  მოხმარების საქონლის მაღაზია; · სამრეწველო საქონლის მაღაზია; · სასურსათო მაღაზია; · უნივერსალური მაღაზია; · ბარი; · კაფე; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საყოფაცხოვრებო  მომსახურების  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების ობიექტისა; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება; · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · სანოტარობიურო; · ინდივიდუალური სარგებლობის ავტოსადგომი; · საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი. · ოფისი; ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება; · ინდივიდუალური სამეურნეო და ტექნიკური დამხმარე ნაგებობა; · მოხუცთა, ბავშვთა და სხვათა ინტერნატი; · საავადმყოფო; · საცურაო აუზი; · თეატრი; · საქალაქო ბიბლიოთეკა; · არქივი; · მუზეუმი; · საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა; · რესტორანი; · ინდივიდუალური   სამეწარმეო   საქმიანობის   საამქრო,   სამეზობლო   თმენისა   და   სანიტარიულ-   ჰიგიენური ნორმების დაცვით (სოფლის დასახლებებისთვის); · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურებისათვის); · ბანკი; · მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია; · სასამართლო; · პოლიციისა და არასაუწყები დაცვის განყოფილება; · სახანძრო დეპო; · სასტუმრო; · საზოგადოებრივი ტუალეტი; · ავტოგასამართი სადგური, ავტოგასამართი კომპლექსი, აირგასამართი სადგური ან აირსავსები საკომპრესორო   სადგური. · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 4. საცხოვრებელი ზონა 6 (სზ-6): მაღალი  ინტენსივობის  საცხოვრებელი  ზონა, სადაც განაშენიანების  დომინირებულ  სახეობას წარმოადგენს  საცხოვრებელი სახლები. სადაც დასაშვებია საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტების არსებობა კანონმდებლობის შესაბამისად, მათ შორის სამეზობლო  თმენის პრინციპების დაცვით. ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები (დომინირებული სახეობა); · პარკი; · ბაღი; · სკვერი; · ბულვარი; · საბავშვო მოედანი; · ინდივიდუალური სამეწარმეო და არასამეწარმეო საქმიანობის სახელოსნო საცხოვრებელ სახლებში და ცალკე  მდგომი, სამეზობლო თმენისა და სანიტარიულ-ჰიგიენური ნორმების დაცვით; · საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება; · პოლიკლინიკა; · ამბულატორია; · აფთიაქი; · სპორტული დარბაზი; · საცურაო აუზი; · სპორტული მოედანი; · კლუბი; · კინოთეატრი; · საქალაქო ბიბლიოთეკა; · საინფორმაციო ცენტრი; · საგამოფენო დარბაზი; · პირველადი მოხმარების საქონლის მაღაზია; · სამრეწველო საქონლის მაღაზია; · სასურსათო მაღაზია; · უნივერსალური მაღაზია; · ბარი; · კაფე; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საყოფაცხოვრებო  მომსახურების  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების   ობიექტისა; · ოფისი; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილება; · ბანკების ფილიალი, განყოფილება; · სანოტარო ბიურო; · ინდივიდუალური ან/და საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · მოხუცთა, ბავშვთა და სხვათა ინტერნატი; · საავადმყოფო; · უმაღლესი სასწავლებელი; · სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგური; · თეატრი; · არქივი; · მუზეუმი; · საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა; · რესტორანი; · ინდივიდუალური   სამეწარმეო   საქმიანობის   საამქრო,   სამეზობლო   თმენისა   და   სანიტარიულ-   ჰიგიენური ნორმების დაცვით (სოფლის დასახლებებისთვის); · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · ბანკი; · ადმინისტრაციული შენობა; · სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაცია; · სასამართლო; · პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება; · სახანძრო დეპო; · სასტუმრო; · საზოგადოებრივი ტუალეტი; · ავტოგასამართი  სადგური,  ავტოგასამართი  კომპლექსი,  აირგასამართი  სადგური  ან  აირსავსები   საკომპრესორო სადგური; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტები. · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 5. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 1 (სსზ-1): საშუალო ინტენსივობის საზოგადოებრივ -  საქმიანი ზონა, განაშენიანების დომინირებული სახეობის გარეშე (შერეული ზონა); ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · მრავალფუნქციური შენობა (დომინირებულად არ არის გამოყოფილი რომელიმე ფუნქციური სახეობა); · პარკი; · ბაღი; · სკვერი; · ბულვარი; · საბავშვო მოედანი; · საბავშვო ბაღი და სკოლამდელი აღზრდის სხვა დაწესებულება; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება; · უმაღლესი სასწავლებელი; · პოლიკლინიკა; · ამბულატორია; · აფთიაქი; · სპორტული დარბაზი; · საცურაო აუზი; · კლუბი; · კინოთეატრი; · თეატრი; · საქალაქო ბიბლიოთეკა; · არქივი; · საინფორმაციო ცენტრი; · მუზეუმი; · საგამოფენო დარბაზი; · საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა; · სამრეწველო საქონლის მაღაზია; · სასურსათო მაღაზია; · უნივერსალური მაღაზია და სავაჭრი ცენტრი; · ბარი; · კაფე; · რესტორანი; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საყოფაცხოვრებო  მომსახურების  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების   ობიექტისა; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის განყოფილებები; · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · ბანკი; · მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია; · ოფისი; · სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაცია; · სასამართლო; · სანოტარო ბიურო; · სასტუმრო; · ინდივიდუალური ან/და საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი. ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლები; · საავადმყოფო; · სასწრაფო სამედიცინო დახმარების სადგური; · საცურაო აუზი; · სპორტული მოედანი; · საკონცერტო დარბაზი; · უნივერსალური სპორტულ-სამაყურებლო დარბაზი; · კაზინო და სხვა აზარტული თამაშების ობიექტი; · სავაჭრო ცენტრი; · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება; · სახანძრო დეპო; · საზოგადოებრივი ტუალეტი; · რკინიგზის სადგური; · ავტოსადგური; · ავტოგასამართი სადგური, ავტოგასამართი კომპლექსი, აირგასამართი სადგური ან აირსავსები   საკომპრესორო სადგური; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტები. · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 6. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 2 (სსზ-2): განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტები; ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · მრავალფუნქციური შენობა (დომინირებულად გამოყოფილია საზოგადოებრივი ფუნქციური სახეობები); · პარკი; · ბაღი; · სკვერი; · ბულვარი; · აფთიაქი; · კლუბი; · კინოთეატრი; · თეატრი; · საკონცერტო დარბაზი; · უნივერსალური სპორტულ-სამაყურებლო დარბაზი; · საქალაქო ბიბლიოთეკა; · არქივი; · საინფორმაციო ცენტრი; · მუზეუმი; · საგამოფენო დარბაზი; · საცეკვაო დარბაზი-დისკოთეკა; · უნივერსალური მაღაზია; · სავაჭრო ცენტრი; · ბარი; · კაფე; · რესტორანი; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საყოფაცხოვრებო  მომსახურების  ობიექტი,  გარდა  სატრანსპორტო  საშუალებების  მომსახურების   ობიექტისა; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის ობიექტი; · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · ბანკი; · მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია; · ოფისი; · სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაციები; · სასამართლო; · იურიდიული კონსულტაცია; · სანოტარო ბიურო; · სასტუმრო; · ინდივიდუალური ან/და საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი; · დაწყებითი სკოლა; · საშუალო სკოლა; · საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება; · უმაღლესი სასწავლებელი; · პოლიკლინიკა; · კაზინო და სხვა აზარტული თამაშების ობიექტი; · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · პოლიციისა და არასაუწყებო დაცვის განყოფილება; · ავტოგასამართი  სადგური   ავტოგასამართი  კომპლექსი,  აირგასამართი  სადგური  ან  აირსავსები   საკომპრესორო სადგური · სახანძრო დეპო; · ჩაშენებული საზოგადოებრივი ტუალეტი; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი; · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 7. საზოგადოებრივ-საქმიანი ზონა 3 (სსზ-3): განაშენიანების მაღალი ინტენსივობის ზონა, სადაც დომინირებულ სახეობას შეადგენს საზოგადოებრივი დანიშნულების ობიექტები; ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · მრავალფუნქციური   შენობა    (დომინირებულად   გამოყოფილია   საზოგადოებრივი   ფუნქციური   სახეობები); · პარკი; · ბაღი; · სკვერი; · ბულვარი; · აფთიაქი; · კლუბი; · კინოთეატრი; · საქალაქო ბიბლიოთეკა; · არქივი; · საინფორმაციო ცენტრი; · საგამოფენო დარბაზი; · უნივერსალური მაღაზია; · სავაჭრო ცენტრი; · ბარი; · კაფე; · რესტორანი; · სწრაფი კვების ობიექტი; · საფოსტო და კავშირგაბმულობის ობიექტი; · ბანკის ფილიალი, განყოფილება; · ბანკი; · მართვის დაწესებულება და ორგანიზაცია; · ოფისი; · სამეცნიერო და საპროექტო ორგანიზაციები; · იურიდიული კონსულტაცია; · სანოტარო ბიურო; · სასტუმრო; · ინდივიდუალური ან/და საერთო სარგებლობის ავტოსადგომი; ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი; · საშუალო პროფესიულ-ტექნიკური სასწავლო დაწესებულება; · პოლიკლინიკა; · კაზინო და სხვა აზარტული თამაშების ობიექტი; · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (საცალო ვაჭრობისა და მომსახურეობისათვის); · ჩაშენებული საზოგადოებრივი ტუალეტი; · კომუნალური და საინჟინრო ტექნიკური ობიექტი; · საკულტო შენობები და ნაგებობები. 8. სარეკრეაციო ზონა  (რზ) წარმოადგენს სარეკრეაციო ზონას, რომელიც მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის განაშენიანებული ტერიტორიების  საზღვრებში   და მოიცავს  გამწვანებულ  ტერიტორიას. ა) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების ძირითადი დასაშვები სახეობები: · პარკი; · ბაღი · სკვერი · ბულვარი · დეკორატიული გაფორმების ობიექტი; · მცირე არქიტექტურული ფორმები:  საპარკო  პავილიონი,  როტონდა,  ფანჩატური, პერგოლა, ურნა, ტრელაჟი,  საბავშვო მოედანი, შადრევანი, დეკორატიული აუზი, წყლის სასმელი შადრევანი, კასკადი, არხი, ღია კიბე  და  პანდუსი,  საყრდენი  კედელი და სხვა; · სკულპტურულ-არქიტექტურული მონუმენტი; · სპორტული მოედანი (მაყურებელთა ტრიბუნებისა და მათი ინფრასტრუქტურის ან სხვა შენობების გარეშე); ბ) ტერიტორიების გამოყენებისა და განაშენიანების საგამონაკლისო დასაშვები სახეობები, რომლებიც საჭიროებენ სპეციალურ (ზონალურ) შეთანხმებას: · ინდივიდუალური  და მრავალბინიანი საცხოვრებელი სახლი; · სასტუმრო; · სანატორიუმი · ატრაქციონი; · სამაყურებლო  ობიექტი  (ესტრადა,   ამფითეატრი,  საგამოფენო  დარბაზი,  ღია  და  გადახურული   კინოთეატრი); · სპორტული შენობა-ნაგებობა (სტადიონი, სათამაშო მოედანი, სპორტდარბაზი, ღია და დახურული საცურაო აუზები); · სათამაშო ავტომატების დარბაზი, საბილიარდო, კაზინო და ა.შ.; · ზოოპარკი; · კაფე, რესტორანი; · სასკოლო და სკოლამდელი ასაკის საბავშვო სპეციალიზებული (სახელოვნებო, შშმპ და სპორტული)   დაწესებულებები; · საკულტო შენობები და ნაგებობები; · ავტოსადგომი. · პირველადი სამედიცინო დახმარების პუნქტი; · ჯიხური ან/და დროებითი პავილიონი (სავაჭრო ან/და საგამოფენო); · საზოგადოებრივი ტუალეტი. · ზონისა და მასში დაშვებული შენობა-ნაგებობის  ფუნქციონერებისთვის განკუთვნილი ადმინისტრაციული  შენობა, საყოფაცხოვრებო მომსახურების ობიექტები, სახელოსნოები, გარაჟები  და საწყობები); 9. სამშენებლო მიზნით მიწის ათვისება უნდა მოხდეს მხოლოდ განაშენიანების რეგულირების გეგმის საფუძველზე სპეციალური (ზონალური) შეთანხმებით.  ა) სატრანსპორტო ზონა - (ტრ); ბ) სამრეწველო ზონა - ( ს); გ) სანიტარული ზონა  - ( სანზ). დ) სამრეწველო ზონა 1 (სზ-1); ე) გარემოს დაცვის ზონა 3 (გდზ-3) ვ) სამხედრო დანიშნულების ზონა 1 (სდზ-1); ზ) სპეციალური ზონა  (სპცზ); თ) პერსპექტიული სარეკრეაციო ზონა (რზ); ი) საცხოვრებელი ზონა რომლის განვითარებაც უნდა მოხდეს გრგ-ის გათვალისწინებით (სზ-გრგ); კ) პერსპექტიული განვითარების ტერიტორია; ლ) სასწავლო დაწესებულებების ტერიტორიები; მ) ჯანდაცვის ობიექტების ტერიტორიები; ნ) კომუნალურ-სასაწყობე ობიექტების ტერიტორიები; ო) საეკლესიო ტერიტორიები;