1. ეს კოდექსი, გარდა ამ კოდექსის მე-10 წიგნისა, ამოქმედდეს 2019 წლის პირველი იანვრიდან.
2. ამ კოდექსის მე-10 წიგნი ამოქმედდეს 2020 წლის პირველი იანვრიდან.
საქართველოს პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი
განმარტებითი ბარათი
„საქართველოს საბაჟო კოდექსის“ პროექტზე
ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ
ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი:
კანონპროექტის შემუშავების მიზეზია საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობის ევროკავშირის შესაბამის რეგულაციებთან დაახლოების და საბაჟო და საგადასახადო სფეროს მარეგულირებელი დებულებების გამიჯვნის აუცილებლობა,ა.ბ) კანონპროექტის მიზანი:
კანონპროექტის მიზანია საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობის დაახლოვება ევროკავშირის შესაბამის რეგულაციებთან და შესაბამისად, საქართველოში ევროკავშირის მსგავსი საბაჟო პროცედურების დანერგვა, რაც გაამარტივებს საქართველოსა და ევროკავშირს შორის საგარეო ვაჭრობასთან დაკავშირებულ საბაჟო პროცედურებს და შექმნის საქართველოსა და ევროკავშირის მეწარმეებისთვის ერთნაირ საბაჟო რეგულირების გარემოს.
ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი:
ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმებიდან გამომდინარე საქართველოს აქვს ვალდებულება შიდა კანონმდებლობაში ასახოს საბაჟო სფეროს მარეგულირებელი დებულებები, რომლებიც მისი შინაარსიდან, მოცულობიდან და რეგულირების სფეროდან გამომდინარე აისახება ცალკე ნორმატიულ აქტში.
ამასთანავე, საბაჟო პროცედურების მარეგულირებელი ის მნიშვნელოვანი დებულებები, რომლებიც მოქმედი კანონმდებლობით დადგენილია კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით განისაზღვრება უფრო მაღალი იერარქიის მქონე ნორმატიული აქტით, რაც უზრუნველყოფს სტაბილურ და საიმედო ბიზნეს გარემოს. აღსანიშნავია, რომ შენარჩუნდება ყველა პროცედურული გამარტივება, რაც საგადასახადო და საბაჟო ვალდებულებების ერთიან ადმინისტრირებას უკავშირდება.
კანონპროექტი შედგება 11 წიგნისაგან, 33 თავისაგან და 214 მუხლისგან – პირველი თავი განსაზღვრავს საბაჟო კოდექსის რეგულირების სფეროს, კოდექსის მიზანს, საქართველოს საბაჟო ტერიტორიას, საბაჟო საზღვარს, ადგენს ვადების ათვლის წესს და პირის მიერ დოკუმენტების შენახვის ვადებს, აგრეთვე მოიცავს საბაჟო კოდექსში გამოყენებული ტერმინების განმარტებებს.
- მე-2 თავი განსაზღვრავს საბაჟო ორგანოს უფლებებს და მოვალეობებს, კერძოდ, საბაჟო ორგანოსა და დაინტერესებულ პირს შორის ინფორმაციის გაცვლისა და შენახვის წესს, დოკუმენტის წარდგენის წესს, ადგენს საბაჟო გადაწყვეტილების გამოცემის, მასში ცვლილების განხორციელების, გაუქმების და ბათილად ცნობის, აგრეთვე საბაჟო ორგანოსთან წარმომადგენლის მეშვეობით ურთიერთობის წესს. აღნიშნული თავი ასევე მოიცავს ავტორიზებული ეკონომიკური ოპერატორის (აეო) სისტემის მარეგულირებელ დებულებებს.
საბაჟო ორგანოს გადაწყვეტილება, პირს წინასწარ ეცნობება, ამ გადაწყვეტილებამ შესაძლებელია უარყოფითად იმოქმედებს პირის საქმიანობაზე, რითაც იქმნება შესაძლებლობა დეკლარანტის მიერ შესაბამისი არგუმენტის წარდგენის შემთხვევაში შეიცვალოს საბაჟო გადაწყვეტილება.
ამასთანავე, კონკრეტულ შემთხვევაში, სახელმწიფოს მხრიდან კერძო სექტორისათვის ზიანის მიყენების შემთხვევების გამორიცხვის მიზნით. საბაჟო ორგანოს ეძლევა უფლება შეაჩეროს საკუთარი გადაწყვეტილების აღსრულება, თუ მისი აღსრულება ზიანს აყენებს დაინტერესებულ პირს.
ავტორიზებული ეკონომიკური ოპერატორის (აეო) ახალი სისტემა, ითვალისწინებს დეკლარანტის მიერ გამარტივებული საბაჟო პროცედურების გამოყენების უფრო მეტ შესაძლებლობას, აგრეთვე საქართველოის მიერ აღიარებული ავტორიზებული ეკონომიკური ოპერატორის საერთაშორისო აღიარების შესაძლებლობას;
აეო-ს სისტემა დანერგილ იქნა მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაციის მიერ. იგი ეფუძნება საბაჟოსა და ბიზნესს შორის პარტნიორობას. საგარეო ვაჭრობაში ჩართული ეკონომიკურ აგენტი, რომელიც ნებაყოფლობით ასრულებს საბაჟო ორგანოს მიერ დადგენილი კრიტერიუმებს, საბაჟო ორგანოსთან ერთად უზრუნველყოფს საგარეო ვაჭრობაში საქონლის მიწოდების ერთიანი ჯაჭვის უსაფრთხოებას და ამავდროულად სარგებლობს უპირატესობებით საბაჟო პროცედურებთან დაკავშირებით.
- მე-3 თავი განსაზღვრავს საბაჟო კონტროლის სახეებს, რისკის მართვის წესებს და საბაჟო კონტროლის ზონებს. ეს თავის ასევე ადგენს საბაჟო ორგანოს მიერ საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის განხორციელების წესს და პირის მიერ საბაჟო დოკუმენტების და სხვა ინფორმაციის შენახვის წესებს.
- მე-4 თავი განსაზღვრავს საბაჟო დავის წარმოების წესს. კერძოდ დავის წარმოება განხორციელდება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარის შესაბამისად.
- მე-5 თავით დგინდება სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებები, საქონლის პრეფერენციული და არაპრეფერენციული წარმოშობის გამოყენების შესაძლებლობები, ასევე საქონლის კლასიფიკაცია.
- მე-6 თავი ადგენს საქონლის საბაჟო ღირებულების განსაზღვრის წესებს, რომელიც შესაბამისობაშია საქონლის საბაჟო ღირებულება განისაზღვრება ამ კოდექსისა და „ტარიფებისა და ვაჭრობის შესახებ“ 1994 წლის გენერალური შეთანხმების მე-7 მუხლის განხორციელების შესახებ“ შეთანხმებით დადგენილი წესებთან.
- მე-7 თავი ადგენს საბაჟო ვალდებულების წარმოშობის შემთხვევებს. ცალკეული მუხლების მიხედვით დგინდება, თუ რა შემთხვევაში წარმოიშობა საბაჟო ვალდებულება. აქვე დგინდება იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშების სპეციალური წესი, რომლის მიხედვითაც დეკლარანტს ეძლევა შესაძლებლობა გადამუშავებული პროდუქტის გაიმპორტების შემთხვევაში მისი სურვილისამებრ იმპორტის გადასახდელები გაიანგარიშოს ან გადამუშავებული პროდუქტისათვის დადგენილი განაკვეთების საფუძველზე ან ნედლეულისათვის დადგენილი განაკვეთების საფუძველზე.
მოქმედი წესებით შიდა გადამუშავების შედეგად მიღებული პროდუქტის გაიმპორტებისას, იმპორტის თანხა გაანგარიშდება მხოლოდ ამ საქონლის საწარმოებლად გამოყენებული ნედლეულისათვის დადგენილი განაკვეთების შესაბამისად.
- მე-8 თავით განისაზღვრება საბაჟო ვალდებულების შესრულების გარანტია, მისი სახეები, წარდგენის, შესრულებისა და გარანტიის გაუქმების წესები. შესაძლებელი ხდება გამოყენებული იქნეს გარანტიის ახალი სახე – თავდებობა,ისეთი სასაქონლო ოპერაციების გამოყენებისას, რომლისთვისაც აუცილებელია შესაბამისი გარანტიის საბაჟო ორგანოსათვის წარდგენა, მეწარმეები აწყდებიან გარკვეულ პრობლემებს, რაც დაკავშირებული საბანკო ან სხვა ფინანსური ინსტიტუტების გარანტიების ხელმისაწვდომობასთან. თავდებობა იქნება იმპორტის გადასახდელების უზრუნველყოფის გარანტიის ერთ-ერთი სახე, რაც არ იქნება დაკავშირებული დიდი ფინანსურ დანახარჯებთან.
- მე-9 თავი განსაზღვრავს საბაჟო ვალდებულების შესრულების წესებს. კერძოდ ამ თავით დადგენილია საბაჟო ვალდებულების გაანგარიშებისა და იმპორტის გადასახადის გადახდის წესი. ასევე იმპორტის გადასახადის გადახდის ვადები.
- მე-10 თავით დადგენილია საქონლის შემოტანის ზოგადი დეკლარაციის წარდგენის, მასში ცვლილებისა და მისი წარდგენისაგან გათავისუფლების შემთხვევები. დგინდება საქონლის შემოტანის ზოგადი დეკლარაციის წინასწარ წარდგენის შესაძლებლობა.
მოქმედი კანონმდებლობით შეუძლებელია საქონლის საქართველოში შემოტანამდე ზოგადი დეკლარირების წინასწარ განხორციელება, რაც იწვევს სასაზღვრო გამშვებ პუნქტზე, საქონლის შემოტანისას ზოგადი დეკლარირების განხორციელების აუცილებლობას, რითაც იზრდება სასაზღვრო საბაჟო კონტროლთან დაკავშირებული დროის და ადმინისტრაციულ დანახარჯები. კანონპროექტით წარმოდგენილი სიახლით ჩნდება ზოგადი დეკლარაციის (აღრიცხვის მოწმობა) წინასწარ წარდგენის შესაძლებლობა (შემოტანისას 200/გატანისას 150 დღით ადრე). ზოგადი დეკლარირებით განხორციელდება ტვირთთან დაკავშირებული მინიმალურად აუცილებელი ინფორმაციის წარმოდგენა, როგორიცაა საქონლის სეს ესნ კოდი 4 ნიშნა დონეზე, საქონლის გამომგზავნი და მიმღები, გადამზიდავი, სატრანსპორტო საშუალების სახე და სხვა. ზოგადი დეკლარაციის წინასწარ წარდგენის შესაძლებლობა გამოიწვევს საზღვარზე აღრიცხვის მოწმობის გამოწერისათვის საჭირო დროის დაზოგვას. გარდა ამისა, საბაჟო ორგანოსთვის მნიშვნელოვანია წინასწარი ინფორმაციის საფუძველზე რისკის ეფექტური მართვის უფრო მაღალი დონის მიღწევა.
- მე-11 თავი განსაზღვრავს უცხოური საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანის წესებს, მისი საზღვრიდან საბაჟო ორგანომდე ან საბაჟოს მიერ განსაზღვრულ ადგილამდე გადაზიდვის წესებს. საბაჟო კონტროლს დაქვემდებარებული საქონლის გადაზიდვისას ფორს-მაჟორული სიტუაციის შემთხვევაში გადამზიდავის მიერ გასატარებელ ღონისძიებებს და საქონლის საბაჟო ორგანოსათვის წარდგენის წესებს. ამასთანავე, ამ თავით დადგენილია საქონლის დროებით შენახვის წესები პირობები, საქონლის დროებით შენახვის დეკლარაციის წარდგენისა და მასში ცვლილებების განხორციელების წესი და შესაბამისი პირის ვალდებულებები, საქონლის დროებით შენახვის დასრულების წესები და მისი დასრულების ვადა.
- მე-12 თავი განსაზღვრავს საქართველოს საქონლის საბაჟო სტატუსს და ამ სტატუსის ცვლილების შემთხვევებსა და პირობებს.
- მე-13 თავი განსაზღვრავს საქონლის საბაჟო პროცედურაში მოქცევის წესებს და პირობებს, ასევე დეკლარაციის თანხმლებ აუცილებელ დოკუმენტებს. დეკლარაციის წინასწარ წარდგენის წესებს და წარდგენილი დეკლარაციის ბათილად ცნობის მისი ძალადაკარგულად გამოცხადების, ასევე მასში ცვლილების შეტანის წესებს. შესაძლებელი ხდება გამოყენებული იქნეს დეკლარირების ახალი ფორმა – მონაცემების ასახვა დეკლარანტის ჩანაწერებში. კერძოდ, პირმა, შესაბამისი პროგრამული უზრუნველყოფის შემთხვევაში, შესაძლებელია დეკლარირება მოახდინოს საკუთარ ჩანაწერებში მონაცემების შეყვანით. აღნიშნული შესაძლებელია გამოყენებული იქნეს ისეთი დეკლარანტებთან მიმართებაში, რომელთა მიერ წარდგენილი დეკლარაციები და დეკლარირებულ საქონელთა სახეობა აღწევს ისეთ ოდენობებს, რომ დეკლარაციების შევსება და წარდგენა დაკავშირებულია დიდ შრომით და ფინანსურ დანახარჯებთან.
- მე-14 თავი ადგენს საბაჟო დეკლარაციის შემოწმების, საქონლის შერჩევით დათვალიერების და დათვალიერების შედეგების გავრცელების წესს. ასევე ამ თავით დგინდება საქონელზე იდენტიფიკაციის საშუალებების დადებისა და მოხსნის წესი და საბაჟო ორგანოს მიერ საქონლის გაშვების წესი.
- მე-15 თავით განსაზღვრულია საბაჟო ორგანოს მიერ საქონლის განკარგვის წესი, რომელიც მოიცავს საქონლის განადგურებას ან საქონლის სახელმწიფოს საკუთრებაში გადაცემას. დეტალურად არის გაწერილი შემთხვევები და გარემოებები, როდესაც საბაჟო ორგანოს აქვს უფლება განკარგოს საბაჟო ზედამხედველობას დაქვემდებარებული საქონელი.
- მე-16 თავით დადგენილია საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურის გამოყენების წესები და პირობები, ასევე საქონლის გაიმპორტებისას გამოსაყენებელი სავაჭრო პოლიტიკის ღონისძიებები.
- მე-17 თავით განსაზღვრულია საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების შემთხვევები, რომლისთვისაც გამოიყენება იმპორტის გადასახადით დაბეგვრის შეღავათიანი რეჟიმები, როგორიცაა დაბრუნებული საქონელი, საზღვაო თევზჭერის პროდუქტები და საქონელი, რომელიც შეიტანება თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტში სარეალიზაციოდ.
- მე-18 თავით განისაზღვრება სპეციალური პროცედურები, რომელიც მოიცავს საქონლის ტრანზიტს, შენახვის, სპეციალური გამოყენების და გადამუშავების სპეციალური პროცედურებს. ამასთანავე, დგინდება დებულებები, რომლებიც საერთოა სპეციალური პროცედურებისთვის, კერძოდ ავტორიზაციის გაცემის წესი, სპეციალურ პროცედურაში მოქცეული საქონლის აღრიცხვის, მისი გადაადგილებისა და მის მიმართ დასაშვები ქმედებების განხორციელების წესი. ამ თავით ასევე, განისაზღვრება ექვივალენტური საქონლის გამოყენების წესი და პირობები და სპეციალური პროცედურების დასრულების წესი. გათვალისწინებულია საბაჟო პროცედურის მფლობელის ცვლილების შესაძლებლობა, რაც საშუალებას იძლევა საბაჟო პროცედურასთან დაკავშირებული უფლებები გადაეცეს სხვა პირს. შესაძლებელი ხდება სპეციალურ საბაჟო პროცედურებში მოქცეულ საქონელზე საბაჟო ორგანოსთან შეთანხმებით განხორციელდეს საკუთრების უფლების გადაცემა, რაც მეწარმეებს მისცემს საშუალებას შეუფერხებლად აწარმოონ მათთვის სასურველი გარიგება საბაჟო ზედამხედველობაში მოქცეულ საქონელთან დაკავშირებით, ისე რომ ხელი არ შეეშალოს საბაჟო კონტროლის განხორციელებას.
- მე-19 თავით დადგენილია ტრანზიტის საბაჟო პროცედურის გამოყენების წესები და პირობები, ასევე, პროცედურის მფლობელის, გადამზიდავის და საქონლის მიმღების ვალდებულებები და ტრანზიტის პროცედურის გამარტივებულად გამოყენების შემთხვევები.
- მე-20 თავით ჩამოყალიბებულია საბაჟო საწყობის პროცედურის გამოყენების წესები. ამ თავით განსაზღვრულია საბაჟო საწყობის მოწყობის წესები და პირობები, ასევე, საბაჟო საწყობის მფლობელისა და საბაჟო საწყობის პროცედურის მფლობელის
- 21-ე თავით განსაზღვრულია თავისუფალი ზონის პროცედურის გამოყენების წესები. ამ თავით განსაზღვრულია თავისუფალი ზონის მოწყობის წესები და პირობები. აღნიშნული თავი ადგენს თავისუფალ ზონაში უცხოური და ქართული საქონლის შეტანისა და ზონიდან გამოტანის წესებს და პირობებს, აგრეთვე თავისუფალ ზონაში საბაჟო კონტროლის განხორციელების წესებს და თავისუფალ ზონაში ნებადართულ საქმიანობებს, საქმიანობების შეზღუდვისა და აკრძალვის შესაძლებლობებს.
- 22-ე თავით განსაზღვრულია საქონლის დროებით შემოტანის პროცედურის გამოყენების წესები, პირობები და ვადები. აგრეთვე, იმპორტის გადასახადისაგან სრულად ან ნაწილობრივ გათავისუფლებით დროებით შემოტანა შემოტანის წესები.
- 23-ე თავით განსაზღვრულია საქონლის მიზნობრივი გამოყენების პროცედურაში საქონლის მოქცევის წესები. აგრეთვე, საქონლის მიზნობრივ გამოყენების პროცედურის პირობები, კონკრეტული მიზნით შემოტანილი საქონლის საბაჟო ზედამხედველობის განხორციელების წესები და ზედამხედველობის დასრულების პირობები.
- 24-ე თავით დადგენილია შიდა გადამუშავების პროცედურის დებულებები. ამ თავით დადგენილია შიდა გადამუშავების პროცედურაში მოსაქცევი საქონლის გამოსავლიანობის ნორმის გამოთვლის წესი და გადასამუშავებელი საქონლის იდენტიფიკაციის წესი. ასევე, პროცედურის გამოყენების პირობები, ვადები და შეზღუდვები.
- 25-ე თავით დადგენილია გარე გადამუშავების პროცედურის დებულებები. ამ თავით დადგენილია გარე გადამუშავების პროცედურაში მოსაქცევი საქონლის გამოსავლიანობის ნორმის გამოთვლის წესი და გადასამუშავებელი საქონლის იდენტიფიკაციის წესი. ასევე, პროცედურის გამოყენების პირობები, ვადები და შეზღუდვები. აღნიშნული თავი ასევე ადგენს სტანდარტული გაცვლის სისტემის გამოყენების შესაძლებლობებს და პირობებს გარე გადამუშავების პროცედურის გამოყენებისას.
- 26-ე თავი ადგენს საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გატანასთან დაკავშირებულ ფორმალობებს, საქონლის გატანის ზოგადი დეკლარაციის წარდგენის წესს.
- 27-ე თავი ადგენს საქონლის ექსპორტის პროცედურაში მოქცევის წესებს პირობებს და პროცედურაში მოქცეული საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გატანის ვადებს.
- 28-ე თავი ადგენს უცხოური საქონლის საქართველოდან რეექსპორტით გატანის წესებს და პირობებს, რეექსპორტის დეკლარაციის წარდგენის წესსა და რეექსპორტის შეტყობინების შემთხვევებს.
- 29-ე თავით დგინდება საბაჟო სამართალდარღვევების დეფინიცია და პასუხისმგებლობის ზოგადი პრინციპები. ასევე საბაჟო სანქციის სახეები და შემთხვევები, როდესაც კონკრეტული სამართალდარღვევისას პირს არ დაეკისრება ამ თავით დადგენილი პასუხისმგებლობა.
- 30-ე თავით განსაზღვრულია საბაჟო სამართალდარღვევების სახეები და მათთვის დადგენილი პასუხისმგებლობის ზომები.
- 31-ე თავით დადგენილია ტერმინთა განმარტება მე-10 წიგნის მიზნებისათვის, რომელიც განსაზღვრავს საბაჟო ვალდებულებისაგან გათავისუფლების შემთხვევებს.
- 32-ე თავით დადგენილია საბაჟო ვალდებულებისაგან გათავისუფლების კონკრეტული შემთხვევები, რომელიც სრულ შესაბამისობაშია ევროკაშირის 2009 წლის 16 ნოემბრის №1186/2009 რეგულაციასთან.
- 33-ე თავით დადგენილია დასკვნითი და გარდამავალი დებულებები. აღნიშნული თავით დგინდება, რომ ამ კოდექსის ამოქმედებამდე დეკლარირებულ სასაქონლო ოპერაციებზე გავრცელდება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის დებულებები, რომლებიც მოქმედებდა წინამდებარე კანონპროექტის ამოქმედებამდე და მათ შესაბამისად გამოცემული კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტები.
ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება.
ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო:
კანონპროექტის მიღება არ გამოიწვევს აუცილებელი ხარჯების გამოყოფას.
ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე:
კანონპროექტი არ მოახდენს არსებით გავლენას ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე.
ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვის ნაწილზე:
კანონპროექტის მიღება გავლენას არ მოახდენს ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე.
ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები:
კანონპროექტის მიღებით არ წარმოიშობა სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულება.
ბ.ე) კანონპროექტით მოსალოდნელი ფინანსური შედეგი იმ პირთათვის, რომელთა მიმართ ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება:
კანონპროექტი დადებითად იმოქმედებს იმ პირთა ფინანსურ მდგომარეობაზე რომელთა მიმართ ვრცელდება მისი მოქმედება
ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობის განსაზღვრის წესი (პრინციპი):
კანონპროექტით არ იცვლება დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი.
გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან:
გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის დირექტივებთან:
კანონპროექტის მიღება არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის დირექტივებს.
გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან:
კანონპროექტის მიღებით არ წარმოიქმნება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებული ვალდებულებები.
გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან და შეთანხმებებთან:
კანონპროექტის მიღება არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს.
დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები:
დ.ა) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე სახელმწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია (დაწესებულება), ექსპერტი, ასეთის არსებობის შემთხვევაში;
ასეთი არარსებობს.
დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის (დაწესებულების) ან/და ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში:
ასეთი არარსებობს.
ე) კანონპროექტის ავტორი:
საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო
ვ) კანონპროექტის ინიციატორი:
საქართველოს მთავრობ