„სამშენებლო პროდუქტების შესახებ ტექნიკური რეგლამენტის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 1 ოქტომბრის №476 დადგენილებაში ცვლილების შეტანის შესახებ
დოკუმენტის ტექსტი
|
საქართველოს მთავრობის დადგენილება №155 |
|
2026 წლის 8 აპრილი ქ. თბილისი |
1. დანართი VII ჩამოყალიბდეს თანდართული რედაქციით.
2. დანართ VII-ის შემდეგ დაემატოს თანდართული შინაარსის VIII − XII დანართები.
2. 2026 წლის 15 დეკემბრამდე ბაზარზე ზედამხედველობის ორგანო უფლებამოსილია, შეამოწმოს საქართველოს ბაზარზე განთავსებული, ამ დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული VII დანართის ცხრილის 158-ე − 170-ე, 173-ე − 189-ე და 219-ე − 248-ე პუნქტებით გათვალისწინებული სამშენებლო პროდუქტების შესაბამისობა „სამშენებლო პროდუქტების შესახებ ტექნიკური რეგლამენტის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს მთავრობის 2018 წლის 1 ოქტომბრის №476 დადგენილებით დამტკიცებული „სამშენებლო პროდუქტების შესახებ“ ტექნიკური რეგლამენტის მოთხოვნებთან და გასცეს შესაბამისი რეკომენდაციები მათ შესაბამისობაში მოსაყვანად.
3. შესაბამისი ეკონომიკური ოპერატორი ვალდებულია, ითანამშრომლოს ბაზარზე ზედამხედველობის ორგანოსთან ამ მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით გათვალისწინებული ღონისძიებების განსახორციელებლად და უზრუნველყოს ბაზარზე ზედამხედველობის ორგანოს წარმომადგენლის დაშვება პროდუქტის რეალიზაციის ადგილებში, ასევე, მოთხოვნის შემთხვევაში, მიაწოდოს მას პროდუქტის შესაბამისობის დასადგენად აუცილებელი ინფორმაცია და დოკუმენტები.
2. ამ დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული VII დანართი, გარდა ამ დანართის ცხრილის 158-ე − 170-ე, 173-ე − 189-ე და 219-ე − 248-ე პუნქტებისა, და პირველი მუხლის მე-2 პუნქტი ამოქმედდეს 2026 წლის 1 ივლისიდან.
3. ამ დადგენილების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით განსაზღვრული VII დანართის ცხრილის 158-ე − 170-ე, 173-ე − 189-ე და 219-ე − 248-ე პუნქტები ამოქმედდეს 2026 წლის 15 დეკემბრიდან.
|
📎 დანართები (6)
danarti VIII.docx ⬇
დანართი VIII
გაფართოებული მინის გრანულების, მაგნეზიუმის ოქსიდის ან სხვა საფასადე მინერალური დაფების ძირითადი მოთხოვნები
1. დანართის გამოყენების სფერო
1.1 სამშენებლო პროდუქტის აღწერა
წინამდებარე დანართი მოიცავს იმ გარე კედლის მოპირკეთების კომპლექტების შეფასებას, რომლებიც მონტაჟდება მექანიკური დამაგრებით და რომელთა მოპირკეთების ელემენტი დამზადებულია ფილებისგან, სადაც ბათქაშის სისტემა ადგილზე გამოიყენება (ამიერიდან „მოპირკეთების კომპლექტი რენდერინგით“ ან „კომპლექტი“).
წინამდებარე დანართი ვრცელდება რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტებზე, რომელიც ეკუთვნის ცხრილ 1.1.1-ში მითითებული 1-დან 3-მდე ოჯახების ან ამ ოჯახების კომბინაციას. ისინი შედგება შემდეგი კომპონენტებისგან:
1. გარე ზედაპირზე ადგილზე გამოყენებული ფილებისა (იხ. პუნქტი 1.1.1) და რენდერინგით გამაგრებული სისტემისგან (იხ. პუნქტი 1.1.2) შემდგარი მოპირკეთების ელემენტები (ამიერიდან ტერმინი „მოპირკეთების ელემენტი“ გამოიყენება ფილებისა და რენდერინგით გამაგრებული სისტემის ჯგუფის აღსანიშნავად).
2. ფილების სამაგრები (იხ. პუნქტი 1.1.3) ქვეკარკასზე ფილების მექანიკური (არაწებოვანი) დამაგრებისთვის ხრახნებით, ლურსმნებით ან მოქლონებით. ფილების სამაგრები დაკავშირებულია A ოჯახთან, მე-10 დანართის 1.1.1 ცხრილის მიხედვით, ან მე-6 ტიპთან, მე-10 დანართის 1.1.2 ცხრილის მიხედვით, თუმცა ფილების სამაგრების თავი დაფარულია ადგილზე გამოყენებული რენდერინგის სისტემით.
3. ქვეკარკასი, იხილეთ მე-10 დანართის 1.1.3 პუნქტი.
4. თბოიზოლაციის ფენა (არასავალდებულო), იხილეთ მე-10 დანართის 1.1.4 პუნქტი.
5. საფშვინი მემბრანა (არასავალდებულო) და სხვა დამხმარე კომპონენტები (არასავალდებულო), იხილეთ მე-10 დანართის 1.1.5 პუნქტი.
ნებისმიერი კომპლექტის კომპონენტი შეიძლება იყოს წარმოებული (დამზადებული) ან არწარმოებული (შეძენილი ბაზარზე ან კონკრეტული მომწოდებლისგან) კომპლექტის მწარმოებლის მიერ.
წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტები ყოველთვის მოიცავს მოპირკეთების ელემენტებს (ფილები და რენდერინგის სისტემები). როდესაც მოპირკეთების ელემენტებს მწარმოებელი არ უზრუნველყოფს, წინამდებარე დანართი არ გამოიყენება.
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტები წარმოადგენს არამზიდ სამშენებლო ელემენტებს. ისინი არ უწყობენ ხელს იმ სუბსტრატის სტაბილურობას, რომელზეც ისინი დამონტაჟებულია. რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტები, როგორც წესი, ხელს უწყობს სამუშაოების გამძლეობას ამინდის ზემოქმედებისგან გაძლიერებული დაცვის უზრუნველყოფით. ისინი არ არის განკუთვნილი შენობის ჰერმეტულობის უზრუნველსაყოფად. მათ შეიძლება გავლენა მოახდინონ გარე კედლის მთლიანი შემადგენლობის წყლის ორთქლის მდგრადობის წლიურ ბალანსზე, მათ შორის მოპირკეთების კომპლექტზე (ძირითადად, მე-2 გამოყენების შემთხვევაში, პუნქტი 1.2.1-ის შესაბამისად).
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტები არ შეიცავს ფანჯრისა და კარების პროდუქტებს.
წინამდებარე დანართი ვრცელდება კომპლექტების შემდეგ შემადგენლობებზე:
- სრული კომპლექტები (რენდერინგის სისტემები, ფილები, ფილების სამაგრები, კვეკარკასის კომპონენტები და სურვილისამებრ, საფშვინი მემბრანები, თბოიზოლაციის პროდუქტები და სხვა დამხმარე კომპონენტები).
- მინიმალური კომპლექტები (რენდერინგის სისტემები, ფილები, ფილების სამაგრები), გარე კედლის მოპირკეთების სისტემების სხვა კომპონენტები (სულ მცირე, ქვეკარკასის კომპონენტები) უნდა იყოს ხელმისაწვდომი ბაზარზე და აღწერილი იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მე-10 დანართის 1.1.3-დან 1.1.5 პუნქტებამდე, როგორც კომპლექტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების ნაწილი, შესაბამისად, ეს კომპონენტები პროდუქტის აწყობის ნაწილია და აუცილებლად გამოიყენება პროდუქტის შეფასების პროცესში. ეს ასევე ეხება შუალედური შემადგენლობის კომპლექტებს, რომლებიც შეიცავს კომპონენტებს მინიმალურ და სრულ კომპლექტებს შორის.
მოპირკეთების ელემენტებსა და თბოიზოლაციის ფენას ან სუბსტრატს შორის არის ჰაერის სივრცე, რომელიც ყოველთვის დრენირებულია და შეიძლება იყოს ვენტილირებადი ან არა (იხილეთ მე-10 დანართის 1.3.10 პუნქტი).
მოპირკეთების ელემენტებს შორის ღია შეერთებები არ არის, ვენტილირებადი საჰაერო სივრცის ღია შეერთებები გათვალისწინებულია შენობის საძირკვლის წერტილებსა და სახურავის კიდეებზე (იხილეთ მე-10 დანართის 1.3.11 პუნქტი).
ცხრილი 1.1.1 მოპირკეთების კომპლექტების აღწერა რენდერინგის ელემენტების ოჯახებით
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
სურათი 1.1.1-დან 1.1.3-მდე წარმოადგენს ცხრილ 1.1.1-ში აღწერილი რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების ოჯახების სქემატურ გამოსახულებებს (სხვადასხვა ტიპის სუბსტრატებით, თბოიზოლაციით და ისრებით მიუთითებს ჰაერის ნაკადს ვენტილირებადი რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების შემთხვევაში).
პირობითი აღნიშვნები (1.1.1-დან 1.1.3-მდე სურათებისთვის):
|
|
|---|---|
| სურათი 1.1.1: რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების მაგალითი, ოჯახი 1, ლითონის ვერტიკალური პროფილებით. |
| სურათი 1.1.2: რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების მაგალითი, ოჯახი 2, ლითონის ჰორიზონტალური პროფილებით. |
|
ფილების ტექნიკური სტანდარტები (იხ. ცხრილი 1.1.1.1) არ მოიცავს კომპლექტებს, ისინი მოიცავს მხოლოდ მოპირკეთების ელემენტებს და უფრო ზოგად დანიშნულებას (ვენტილირებადი და არავენტილირებადი ფასადების არასპეციფიკურ გამოყენებას).
წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის გამძლეობაზე გავლენის მქონე შესაბამისი მწარმოებლის დებულებები გათვალისწინებული უნდა იყოს მუშაობის დასადგენად და დეტალურად იყოს აღწერილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, იმ პირობით, თუ დაცული იქნება წინამდებარე დანართში მითითებული შეფასების მეთოდების დეტალები.
ფილები
წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული ფილები დამზადებულია 1.1.1.1 ცხრილში მოცემული მასალებისგან გარე გამოყენებისთვის, რომლებიც დამონტაჟებულია ფილების სამაგრებით (იხ. პუნქტი 1.1.3) ქვეკარკასის პროფილებზე.
ფილების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია მასალის ტიპი, ზომები, სიმკვრივე ან წონა კვადრატულ მეტრზე და ის თვისებები, რომლებიც მითითებულია 3.2 პუნქტში.
ფილებს შორის შეერთებები დამუშავდება შეერთების შემავსებლების საშუალებით (მათ შორის დუღაბებით) და/ან შემაერთებელი ლენტებით (გამაგრების ბადის ზოლები).
ცხრილი 1.1.1.1 ფილის მასალები და მასთან დაკავშირებული პროდუქტის ტექნიკური სპეციფიკაციები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
გაფართოებული მინის გრანულების ფილები
გაფართოებული მინის გრანულირებული და რეაქტიული ფისებისგან დამზადებული მსუბუქი ფილები, ორივე მხარეს მინის ბოჭკოვანი ბადით გამაგრებით. შემდგომში „EGG ფილები“.
მაგნიუმის ოქსიდის ფილები
მინერალური ფილები MgO (მაგნიუმის ოქსიდი ან მაგნეზია) / MgSO4 (მაგნიუმის სულფატი) შემკვრელების ბაზაზე, შევსებული შემავსებლით, როგორიცაა SiO2 (კრემნიუმის დიოქსიდი ან სილიციუმის ორჟანგი) ან ნახერხი, და ორივე მხარეს მინაბოჭკოვანი ბადისებრი გამაგრებით. ამიერიდან MgO დაფები.
რენდერინგის სისტემები
რენდერინგის სისტემები შედგება შემდეგი კომპონენტებისგან:
1. საბაზისო საფარი: ცემენტის ან ორგანული დუღაბები, რომლებიც პირდაპირ ფილაზეა წასმული ძირითადი საფარით ან მის გარეშე;
2. გამაგრების ბადე.
3. ძირითადი საფარი (არასავალდებულო): ორგანული ან ორგანულ/სილიკატურ ფუძეზე დამზადებული ძალიან თხელი ფენა, რომელიც ისმევა ფილაზე და/ან საბაზისო საფარზე და შესაბამისად, საბაზისო და საბოლოო საფარის წასასმელად მოსამზადებელ ფუნქციას ასრულებს. გარკვეულ შემთხვევებში, მისი გამოყენება ესთეტიკური მიზნებისთვისაც შეიძლება. ძირითად საფარს ასევე პრაიმერი ან გაჟღენთვა ეწოდება.
4. საბოლოო საფარი: საფარი, რომელიც ხელს უწყობს ამინდისგან დაცვას და შეიძლება უზრუნველყოს დეკორატიული დასრულება. იგი გამოიყენება საბაზისო საფარზე ძირითადი საფარით ან მის გარეშე. წინამდებარე დანართი მოიცავს საბოლოო საფარების შემდეგ ტიპებს:
ა) ცემენტის ან ორგანული დუღაბები;
ბ) საღებავები;
გ) თხელი ელასტიური ფისის ზოლები, რომელთა ზომებია 200 მმ x 500 მმ და სისქე 5 მმ-მდე. ისინი წინასწარ მზადდება გარკვეული მარცვლების აგრეგატის, ელასტიური ფისის, ნარევების, დანამატებისა და პიგმენტების ნარევისგან. თხელი ელასტიური ფისის ზოლები ცალკე მაგრდება საბაზისო საფარზე ელასტიური ორგანული ფისის წებოს საშუალებით.
საბოლოო საფარის ტიპი განისაზღვრება გამოყენებული შემკვრელის ტიპისა და რაოდენობის, გამოყენებული აგრეგატის ტიპის, მასისა და დანამატების ტიპის (მაგალითად, ბოჭკოების) და დანამატების მასისა და ტიპის მიხედვით: თუ ორ საბოლოო საფარს შორის ერთადერთი განსხვავება აგრეგატის ზომით არის განპირობებული, ისინი ერთ ტიპად ითვლება.
5. დეკორატიული საფარი (არასავალდებულო): აკრილის ან აკრილის/სილოქსანის ბაზაზე დამზადებული საფარი, რომელიც ზოგადად ხელს უწყობს საბოლოო საფარის ესთეტიკურ შესრულებას (მაგ., აყვავებული ტერიტორიების დასაფარად) და ასევე შეიძლება დაეხმაროს ამინდისგან დაცვას.
ამ კომპონენტების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია მასალის ტიპი, სისქის დიაპაზონი, სიმკვრივე ან წონა კვადრატულ მეტრზე და ის თვისებები, რომლებიც მითითებულია პუნქტ 3.2-ში.
1.1.3 ფილის სამაგრები
ფილის სამაგრები არის ხრახნები, ლურსმნები ან მოქლონები, რომლებიც გამოიყენება ფილების ქვეკარკასზე დასამაგრებლად.
ფილების სამაგრები დამზადებულია ლითონის მასალებისგან (უჟანგავი ფოლადი, ცხლად დამუშავებული თუთიის ფოლადი, თუთიის თხელი ფენით დაფარული ფოლადი, ალუმინის შენადნობი ან სპილენძი).
ფილების სამაგრების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია გეომეტრიული და ფიზიკური პარამეტრები (როგორიცაა განივი კვეთის ფორმა და ზომები, წონა, ორ დაფის სამაგრებს შორის მანძილის დიაპაზონი, მანძილის დიაპაზონი ფილის კიდეებამდე) და მასალის პარამეტრები (როგორიცაა მასალის ტიპი, ხვედრითი წონა, მასალის მექანიკური თვისებები). გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელება.
1.2. ინფორმაცია სამშენებლო პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების შესახებ
1.2.1. დანიშნულებისამებრ გამოყენება
წინამდებარე დანართი მოიცავს შემდეგ დანიშნულებისამებრ გამოყენებებს:
- გამოყენება 1: გარე კედლებისთვის ვენტილირებადი მოპირკეთების სისტემები (წვიმის საწინააღმდეგო ეკრანები) (ოჯახი 1-ისთვის, ოჯახი 2-ისთვის ლითონის პროფილებით, როდესაც ჰორიზონტალური პროფილები პერფორირებულია და ოჯახი 3-ისთვის ვერტიკალური ხის სამაგრებით და ოჯახი 3-ისთვის ვერტიკალურ სამაგრებზე ჰორიზონტალური სამაგრებით, რომლებიც ჰაერის სივრცეს ქმნის).
- გამოყენება 2: გარე კედლების არავენტილირებადი მოპირკეთების სისტემები (ყველა ოჯახი).
გარდა ამისა, წინამდებარე დანართი მოიცავს მოპირკეთების კომპლექტებს, სადაც მოპირკეთების ელემენტი განკუთვნილია ვერტიკალურად ან დახრილი (დაქანებული) პოზიციისთვის მაქსიმალური დახრით (დადებითი ან უარყოფითი) ვერტიკალურიდან 30°-მდე. სუბსტრატი შეიძლება იყოს ვერტიკალური ან დახრილი მაქსიმალური დახრით (დადებითი ან უარყოფითი) ვერტიკალურიდან 45°-მდე (იხ. სსტ ენ 508-1:2021/2023-ის 3.1.2 პუნქტი).
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტები მექანიკურად მაგრდება გარე კედლებზე (შემდგომში „სუბსტრატზე“), რომელიც დამზადებულია ქვისგან (თიხა, ბეტონი ან ქვა), ბეტონისგან (ადგილზე ჩამოსხმული ან წინასწარი პანელების სახით), ხისგან ან ლითონის კარკასისგან ახალ ან არსებულ შენობებში (რეტროფიტი).
1.2.2. ექსპლუატაციის ვადა/გამძლეობა
წინამდებარე დანართში შეტანილი ან მოხსენიებული შეფასების მეთოდები შედგენილია მწარმოებლის მოთხოვნის საფუძველზე, გათვალისწინებულ იქნეს მოპირკეთების ნაკრების 25- წლიანი სამუშაო ვადა, რომელიც განკუთვნილია გამოყენებისთვის, როდესაც ის დამონტაჟდება. ეს დებულებები ეფუძნება ტექნიკის ამჟამინდელ მდგომარეობას, არსებულ ცოდნასა და გამოცდილებას.
პროდუქტის შეფასებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს მწარმოებლის მიერ გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენება. რეალური სამუშაო ვადა, ნორმალური გამოყენების პირობებში, შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს სამუშაოების ძირითადი მოთხოვნების მნიშვნელოვანი გაუარესების გარეშე. კონკრეტულ საწარმოში ინტეგრირებული პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა დამოკიდებულია იმ გარემო პირობებზე, რომლებსაც ეს საწარმო ექვემდებარება, ასევე ამ საწარმოს დიზაინის, შესრულების, გამოყენებისა და მოვლა-პატრონობის კონკრეტულ პირობებზე. შესაბამისად, არ არის გამორიცხული, რომ გარკვეულ შემთხვევებში პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა შეიძლება ზემოთ მითითებულზე ნაკლები იყოს.
სამშენებლო პროდუქტის ექსპლუატაციის ვადის შესახებ მოცემული მითითებები არ შეიძლება იქნეს განმარტებული, როგორც გარანტია, რომელიც მოცემულია პროდუქტის მწარმოებლის ან მისი წარმომადგენლის მიერ. აღნიშნული ვადა განიხილება მხოლოდ როგორც პროდუქტის მოსალოდნელი ეკონომიკურად გონივრული ექსპლუატაციის ვადის გამოხატვის საშუალება.
1.3. წინამდებარ დანართში გამოყენებული სპეციფიკური ტერმინები
ამ დანართში გამოიყენება ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის 1.3.1-დან 1.3.3-მდე, 1.3.6-დან 1.3.14-მდე პუნქტებში მოცემული კონკრეტული ტერმინები და სიმბოლოები.
1.3.1. მოპირკეთების ელემენტი
მოპირკეთების ელემენტი შედგება გარე გამოყენებისთვის განკუთვნილი ფილისგან (იხ. პუნქტი 1.1.1) და უწყვეტი გამაგრებული რენდერინგის სისტემისგან, რომელიც გამოიყენება ადგილზე (იხ. პუნქტი 1.1.2). ფილები დამონტაჟებულია ფილების სამაგრების საშუალებით (იხ. პუნქტი 1.1.3) ქვეკარკასის გავლით გარე კედლების გარე ზედაპირზე. მოპირკეთების ელემენტს ასევე შეიძლება ეწოდოს „კანის ელემენტი“.
2. ძირითადი მახასიათებლები და შესაბამისი შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
2.1. პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები
ცხრილი 2.1.1 გვიჩვენებს, თუ როგორ ფასდება რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის გამძლეობა ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებით.
ცხრილი 2.1.1 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის გამძლეობის შესაფასებლად ამ ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებით
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
წყლის შთანთქმა |
|
|
|
წყლის ორთქლის გამტარობა |
|
|
|
დრენაჟირება |
|
|
|
საშიში ნივთიერებების შემცველობა, გამოყოფა და/ან გამოშვება |
|
|
|
|||
|
ქარის დატვირთვისადმი მდგრადობა |
|
|
|
ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვებისადმი მდგრადობა |
|
აღწერა |
|
ზემოქმედებისადმი მდგრადობა |
|
აღწერა |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
|
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|||
|
||||||
|
|
|
|
|||
|
||||||
|
ჰიგროთერმული ქცევა |
|
დონე | |||
|
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა |
|
დონე | |||
|
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ |
|
დონე | |||
|
განზომილებიანი სტაბილურობა ტენიანობის მიხედვით |
|
დონე | |||
|
სიბრტყის სტაბილურობა ტენიანობის მიხედვით |
|
დონე | |||
|
წრფივი თერმული გაფართოება |
|
დონე | |||
|
ქიმიური და ბიოლოგიური მდგრადობა |
|
დონე | |||
|
|
|
დონე | |||
|
|
|
|
|||
|
||||||
2.2. პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლების მიმართ პროდუქტის მახასიათებლების შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
წინამდებარე თავი მიზნად ისახავს შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციების მიწოდებას. ამიტომ ისეთი ფორმულირებების გამოყენება, როგორიცაა „უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“ ან „ეს უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“, უნდა იქნეს გაგებული მხოლოდ როგორც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს წარმოდგენილი შეფასების შედეგები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. ასეთი ფორმულირებები არ აკისრებს რაიმე ვალდებულებას მწარმოებელს და შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო არ ახორციელებს შესრულების შეფასებას მოცემულ არსებით მახასიათებელთან მიმართებაში, როდესაც მწარმოებელს არ სურს ამ შესრულების დეკლარაციაში გამოცხადება.
თუ კომპონენტის მწარმოებელმა შესაბამის არსებით მახასიათებლებთან დაკავშირებული ეფექტურობა შესრულების დეკლარაციაში შეიტანა, ამ კომპონენტის ხელახალი ტესტირება წინამდებარე დანართის შესაბამისად შესაბამისობის დამადასტურებელი დოკუმენტის გაცემისთვის საჭირო არ არის.
მექანიკური მახასიათებლების ყველა ტესტირების შედეგი უნდა დამრგვალდეს ქვევით სსტ ენ ისო 80000-1:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად სამი ვალიდური ადგილისთვის.
2.2.1. ხანძარზე რეაგირება
კომპლექტების ხანძარზე რეაგირება უნდა შეფასდეს კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები (რენდერინგის სისტემა და ფილები), ფილების სამაგრები, ქვეკარკასის კომპონენტები, თბოიზოლაციის პროდუქტები და ა.შ.) ხანძარზე რეაგირების გათვალისწინებით.
შესაბამის შემთხვევაში (მაგ., ასიმეტრიულად შედგენილი მოპირკეთების ელემენტები ან კომპლექტის კომპონენტების უკანა მხარის შესაბამისი ზედაპირები), ასევე უნდა შეფასდეს მოპირკეთების კომპლექტების უკანა მხარის ხანძარზე რეაგირება.
კომპლექტების ხანძარზე რეაგირების შესაფასებლად გამოყენებული უნდა იქნეს შემდეგი ვარიანტებიდან ერთ-ერთი:
ა) კომპლექტები უნდა შეფასდეს „კლასიფიცირებულია შემდგომი ტესტირების გარეშე“ (CWFT) გადაწყვეტილების მიხედვით მიღებული ან სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად შესაბამისი ხანძარზე რეაგირების კლასისთვის შესაბამისი მეთოდ(ებ)ის გამოყენებით გამოცდილი ნაკრებების კომპონენტების ხანძარზე რეაგირების „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარის“ კლასის მიხედვით.
შენიშვნა: თუ გამოყენებული იქნება ა) ვარიანტი, კომპლექტის თითოეული კომპონენტის ხანძარზე რეაგირების ინდივიდუალური კლასის გამოყენების სფერო (ანუ პროდუქტი და ინსტალაციის პირობები, რომელთათვისაც მოქმედებს ინდივიდუალური კომპონენტის ხანძარზე რეაგირება) სრულად უნდა ემთხვეოდეს ასეთი კომპონენტის საბოლოო გამოყენების პირობებს კომპლექტში აწყობისას.
ბ) თუ „ა“ ვარიანტი იწვევს ნაკრებების ძალიან მკაცრ კლასიფიკაციას, ან თუ ერთი ან რამდენიმე კომპონენტის კლასიფიკაცია არ არის, მაშინ კომპლექტი უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის (დავის შემთხვევაში საცნობარო მეთოდი) შესაბამისად ხანძარზე რეაგირების შესაბამისი კლასისთვის შესაბამისი მეთოდ(ებ)ის გამოყენებით.
გასათვალისწინებელია დანართ ბ-ში მითითებული კრიტერიუმები. ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირებისთვის, ასევე სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებისთვის შესაბამისი მონტაჟისა და დამაგრების წესები უნდა შეესაბამებოდეს დანართ გ-ს.
კომპლექტები კლასიფიცირებული უნდა იყოს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტები კომპლექტების ნაწილია, თბოიზოლაციის პროდუქტების ხანძარზე ინდივიდუალური რეაქცია უნდა შეფასდეს მასალის მიხედვით, ამ ტექნიკური რეგლამენტის დანართი 10-ის 1.1.4 პუნქტში მოცემული თბოიზოლაციის პროდუქტების სტანდარტების შესაბამისად. თბოიზოლაციის პროდუქტები უნდა კლასიფიცირდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
როდესაც კომპლექტების ნაწილია ხის მასალისგან დამზადებული ქვეკარკასის საყრდენი, ამ ქვეკარკასის საყრდენების ხანძარზე ინდივიდუალური რეაგირება უნდა შეფასდეს „კლასიფიცირებულია შემდგომი ტესტირების გარეშე“ (CWFT) გადაწყვეტილების შესაბამისად ან შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად შესაბამისი ხანძარზე რეაგირების კლასისთვის შესაბამისი მეთოდ(ებ)ის გამოყენებით. ხის მასალისგან დამზადებული ქვეკარკასის საყრდენები უნდა კლასიფიცირდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
კომპონენტები, რომლებიც აკმაყოფილებენ ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის ბ.6 პუნქტში მითითებულ პირობებს, ჩაითვლება მცირე კომპონენტებად მათი ხანძარზე რეაგირების ტესტირებისა და შეფასების საჭიროების გარეშე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს პირდაპირ არის გათვალისწინებული ბ და გ დანართებში.
2.2.2. ბირთვის ადჰეზია მაღალ ტემპერატურაზე
ეს მახასიათებელი გამოიყენება მხოლოდ რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, სადაც მოპირკეთების ელემენტის დაფები MgO დაფებისგან შედგება (იხ. პუნქტი 1.1.1.2).
ბირთვის მაღალ ტემპერატურაზე ადჰეზია უნდა შეფასდეს სსტ ენ 520:2004:+A1:2009/2013-ის 5.10 პუნქტში მოცემული მეთოდის შესაბამისად, მინიმუმ ექვს სატესტო ნიმუშზე ტესტირებით. სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 520:2004:+A1:2009/2013-ის 5.10.3 პუნქტის შესაბამისად.
თუ ტესტირების დროს რომელიმე სატესტო ნიმუში დაიმსხვრა (მაგალითად, დაიმსხვრა მრავალ ნაწილად), ტესტირება უნდა განმეორდეს სატესტო ნიმუშების ახალი ნაკრებით. სატესტო სერია უნდა შეწყდეს სატესტო ნიმუშების მეორე ნაკრების შემდეგ.
ტესტირების დროს თითოეული ნიმუშის ნებისმიერი დარღვევა (მაგალითად, მისი უფრო მეტ ნაწილად დამსხვრევა) უნდა აღინიშნოს.
ტესტირების შემდეგ სატესტო ნიმუშის გარეგნობის აღწერა (დაიმსხვრა თუ არა სატესტო ნიმუში) და გატეხილი სატესტო ნიმუშების რაოდენობა უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.3. წყლის შთანთქმა
კომპლექტების წყლის შთანთქმის შეფასება ხორციელდება კომპლექტის შესაბამისი კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები (ფილების და რენდერინგის სისტემები) და თბოიზოლაციის პროდუქტები) წყლის შთანთქმის შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ გაპრიალებული მოპირკეთების კომპლექტების ამ არსებით მახასიათებელს.
უნდა შეფასდეს შემდეგი კომპლექტის კომპონენტების წყლის შთანთქმის უნარი:
ფილაზე რენდერინგის სისტემები, იხილეთ პუნქტი 2.2.3.1.
მხოლოდ ფილები, იხილეთ პუნქტი 2.2.3.2.
თბოიზოლაციის პროდუქტები (როდესაც ის კომპლექტის ნაწილია): სსტ ენ ისო 29767:2019/2023 სტანდარტის შესაბამისად, ნაწილობრივი ჩაძირვით წყლის მოკლევადიანი შთანთქმისთვის, სსტ ისო 16535:2019/2020 სტანდარტის შესაბამისად, ჩაძირვით წყლის გრძელვადიანი შთანთქმისთვის ან სსტ ენ ისო 16536:2019/2021 სტანდარტის შესაბამისად, დიფუზიით წყლის გრძელვადიანი შთანთქმისთვის, თბოიზოლაციის პროდუქტების მასალის მიხედვით (იხ. ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის 1.1.4 პუნქტი).
არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და მაქსიმალური მნიშვნელობა მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ზემოთ მოცემული პროცედურებისა და სტანდარტების შესაბამისად.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტის მასალის სიმკვრივის დიაპაზონს.
2.2.3.1. წყლის შთანთქმა კაპილარულობით
წყლის შთანთქმა კაპილარულობით უნდა შემოწმდეს „დ“ დანართის შესაბამისად. ტესტირება უნდა ჩატარდეს:
კომპლექტის შეფასებისას გასათვალისწინებელი მთლიანი რენდერინგის სისტემისთვის (გამაგრების ბადით საბაზისო საფარი, დასრულების საფარი და, შესაბამის შემთხვევაში, ძირითადი საფარი და დეკორატიული საფარი), და
მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის.
სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს ფაქტობრივი ფილის გამოყენებით, სუბსტრატის სახით. სატესტო ნიმუშების კიდეები დაცული უნდა იყოს იმის უზრუნველსაყოფად, რომ წყლის შთანთქმას მხოლოდ რენდერინგის სისტემა ან გამაგრებული საბაზისო საფარი განიცდიდეს.
წყლის აბაზანაში უნდა იყოს ჩაძირული მხოლოდ რენდერინგის სისტემა ან სატესტო ნიმუშების გამაგრებული ძირითადი საფარი.
საჭიროების შემთხვევაში, სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს ერთდროულად:
ჰიგროთერმული ქცევის ტესტირების მოწყობილობა (იხ. პუნქტი 2.2.7.1) და
ნიმუშები გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობის ტესტირებისთვის (იხ. პუნქტი 2.2.7.2).
წყლის შთანთქმის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობები და მაქსიმალური მნიშვნელობები [კგ/მ2-ში] 3 წუთის, 1 საათის და 24 საათის შემდეგ (მთელი რენდერინგის სისტემისთვის და მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის) უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობები ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
ჰიგროთერმული ქცევა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.1 ჰიგროთერმული ტესტირების ნიმუშში გამოსაყენებელი საბოლოო საფარის განსაზღვრისთვის.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.2 იმის გადასაწყვეტად, უნდა ჩატარდეს თუ არა გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობის ტესტირება.
2.2.3.2. ფილების წყლის შთნთქმა
ფილების წყლის შთანთქმის უნარი უნდა შეფასდეს ცხრილ ა.1-ში მითითებული ტესტირების სტანდარტების შესაბამისად, ფილის მასალის ტიპის მიხედვით.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ორი სატესტო ნიმუში. სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს ცხრილ ა.1-ში მოცემული შესაბამისი სტანდარტების შესაბამისად.
არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და მაქსიმალური მნიშვნელობა მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ცხრილ ა.1-ში მოცემული სტანდარტების შესაბამისად.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს ფილის მასალის სიმკვრივის დიაპაზონს.
2.2.4. წყლის ორთქლის შეღწევადობა
ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის 2.2.6 პუნქტი გამოიყენება იმის გათვალისწინებით, რომ აღნიშნულ დანართში ე.წ. „მოპირკეთების ელემენტი“ წარმოადგენს ფილისა და რენდერინგის სისტემის ერთობლიობას (იხ. პუნქტი 1.3.1), შესაბამისად, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული მნიშვნელობები უნდა იყოს მითითებული კომპონენტების ამ ერთობლიობაზე.
2.2.5. ზემოქმედების მიმართ მდგრადობა
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის ზემოქმედების მიმართ მდგრადობა უნდა შეფასდეს ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის 2.2.11 პუნქტის შესაბამისად, შემდეგი კორექტირების გათვალისწინებით:
მე-10 დანართში ე.წ. „მოპირკეთების ელემენტი“ წარმოადგენს ფილისა და რენდერინგის სისტემის ერთობლიობას (ასევე ცნობილია, როგორც მოპირკეთების ელემენტი, იხილეთ პუნქტი 1.3.1) ამ დანართის შესაბამისად.
მყარი სხეულის ზემოქმედება უნდა შეფასდეს შეფასებისას გასათვალისწინებელი გამაგრების სისტემის თითოეული კომბინაციისთვის.
უნდა გაიზომოს და ჩაიწეროს მყარი სხეულის დარტყმის დიამეტრი რენდერინგის სისტემებზე.
მყარი სხეულის დარტყმები ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლების შესაფასებლად:
ჰიგროთერმული ქცევა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.1.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.2.
2.2.6. მექანიკური მდგრადობა
კომპლექტების მექანიკური მდგრადობის შეფასება ხორციელდება შესაბამისი კომპლექტის კომპონენტების (რენდერინგის სისტემები, ფილები, ფილების სამაგრები და ქვეკარკასის კომპონენტები) მექანიკური მდგრადობის და მათ შორის შეერთებების შეფასებით (იხილეთ პუნქტები 2.2.6.1 და 2.2.6.2 და ცხრილი 2.1.1, სტრიქონები 15-დან 21-მდე), რომლებიც წარმოადგენენ რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების ამ არსებით მახასიათებელს.
2.2.6.1. შეჭიდულობის სიმტკიცე
კომპლექტის შეჭიდულობის სიმტკიცის შეფასება ხორციელდება ფილაზე რენდერინგის სისტემის შეჭიდულობის სიმტკიცის შეფასებით, რაც კომპლექტისთვის ამ არსებითი მახასიათებლის წარმომადგენელია.
რენდერინგის სისტემასა და ფილას შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე ან ადჰეზია (მშრალ და სხვა პირობებში) უნდა შემოწმდეს დანართ „ე“-ში მოცემული მეთოდის შესაბამისად.
ტესტები უნდა ჩატარდეს ცხრილ ე.1.1-ში მოცემული შეერთებებისა და კონდიცირებისთვის.
სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს ფაქტობრივი ფილის გამოყენებით, სუბსტრატის სახით.
ტესტირება უნდა ჩატარდეს ფილის მასალის თითოეული კომბინაციისთვის მხოლოდ გამაგრებული ძირითადი საფარით ან რენდერინგის სისტემით (სხვადასხვა საბოლოო საფარის ჩათვლით).
როდესაც საბოლოო საფარი მოიცავს სხვადასხვა ზომის აგრეგატს, ტესტების შესამცირებლად, ყველაზე ცუდი საბოლოო საფარი (ანუ ის, რომელსაც აქვს მინიმალური შეჭიდულობის სიმტკიცის წინაღობის მნიშვნელობა) შეიძლება განისაზღვროს თითოეული აგრეგატის ზომისთვის ერთი საორიენტაციო სატესტო ნიმუშის გათვალისწინებით. ყველაზე ცუდი შემთხვევის განსაზღვრის შემდეგ, შეფასება შეიძლება ჩატარდეს ამ ყველაზე ცუდი შემთხვევისთვის და მიღებული მნიშვნელობები გათვალისწინებული უნდა იყოს სხვა საბოლოო ფენებისთვის.
საჭიროების შემთხვევაში სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს იმავე დროს, როდესაც:
ჰიგროთერმული ქცევის ტესტირების მოწყობილობა (იხ. პუნქტი 2.2.7.1) და
ნიმუშები გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობის ტესტირებისთვის (იხ. პუნქტი 2.2.7.2).
შეჭიდულობის სიმტკიცის არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და მინიმალური მნიშვნელობა, ასევე რღვევის ტიპების (შეკრული რღვევა და/ან წებოვანი რღვევა) სიჩქარე (%-ში) მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობები ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლების შესაფასებლად:
ჰიგროთერმული ქცევა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.1.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.7.2.
2.2.6.2. მოღუნვის სიმტკიცე
კომპლექტის მოღუნვის სიმტკიცის შეფასება ხორციელდება ფილის შეფასებით (იხ. პუნქტი 1.1.1), რომელიც წარმოადგენს კომპლექტის ამ არსებით მახასიათებელს.
ფილების მოღუნვის სიმტკიცე (ელასტიურობის მოდულის ჩათვლით, შესაბამის შემთხვევაში) უნდა შეფასდეს ცხრილ ა.1-ში მითითებული სატესტო სტანდარტების შესაბამისად, ფილის მასალის მიხედვით. განხილული უნდა იყოს მინიმუმ 5 სატესტო ნიმუში, თუ ცხრილ ა.1-ში მოცემული სატესტო პროცედურა სხვაგვარად არ მიუთითებს.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ყველაზე უარესი სცენარის შემთხვევა (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური სისქე).
ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის №1 განტოლების მიხედვით, საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა Rm [N/mm2-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობა RC [N/mm2]-ში მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს ფილების სიმკვრივისა და სისქის დიაპაზონს.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლისთვის:
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ ცხრილი 2.1.1-ის 30-ე რიგი.
2.2.7. გამძლეობის ასპექტები
2.2.7.1. ჰიგროთერმული ქცევა
კომპლექტის ჰიგროთერმული ქცევა უნდა შეფასდეს აწყობილი კომპლექტიდან აღებული ნიმუშების შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტირებით (იხ. პუნქტი 2.2.6.1) და მყარი სხეულის დარტყმის ტესტირებით (იხ. პუნქტი 2.2.5), რომლებიც წარდგენილია:
ვ.1 პუნქტში (საცნობარო მეთოდი) მოცემული ჰიგროთერმული ციკლები.
უფრო მკაცრი კლიმატური პირობებისთვის ვ.2 პუნქტში მოცემული ჰიგროთერმული და გაყინვა-დნობის ციკლების კომბინირებული ტესტი.
გასათვალისწინებელია სულ მცირე ყველაზე უარესი სცენარის შემთხვევა (მაგ., მინიმალური შეჭიდულობის სიმტკიცე, კაპილარულობით წყლის მაქსიმალური შთანთქმა, კომპლექტის კომპონენტების მინიმალური სისქე, საფშვინი მემბრანის გარეშე და ა.შ.). იხილეთ აგრეთვე პუნქტი ვ.1.2.
ტესტირების ჩატარება შესაძლებელია მხოლოდ კომპლექტის გარე ფენებით (რენდერინგის სისტემა და ფილა).
ჰიგროთერმული ტესტირების დანადგარების რაოდენობა უნდა განისაზღვროს ვ.1.1 პუნქტში მოცემული დებულებების გათვალისწინებით.
ჰიგროთერმული ქცევის ტესტირების შემდეგ დანადგარზე (ან ცალკეულ სატესტო ნიმუშებზე ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ) უნდა ჩატარდეს შემდეგი დამატებითი ტესტები:
შეჭიდულობის სიმტკიცე პუნქტი 2.2.6.1-ის შესაბამისად, სატესტო დანადგარზე გათვალისწინებული ყველა რენდერინგის სისტემისა და გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის.
მყარი სხეულის ზემოქმედების მიმართ მდგრადობა პუნქტი 2.2.5-ის შესაბამისად, სატესტო დანადგარზე განხილული ყველა მთლიანი რენდერინგის სისტემისთვის.
შემდეგი მნიშვნელობები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ [კპა-ში] შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტირებების მინიმალური მნიშვნელობა და საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.6.1).
ჰიგროთერმული ციკლების ტესტირების შემდეგ მიღებული შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო არითმეტიკულ მნიშვნელობასა და ჰიგროთერმული ციკლების გარეშე ჩატარებული შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტებში მიღებულ საშუალო არითმეტიკულ მნიშვნელობას შორის (ცხრილი ე.1.1-ის „ა“ პუნქტში მითითებული საწყისი მდგომარეობის მიხედვით) თანაფარდობა (ციკლების შემდგომ და ციკლებამდე შედეგებს შორის გაყოფა [%-ში].
თითოეული ტესტირებული რენდერინგის სისტემის კონფიგურაციის მყარი სხეულის ზემოქმედებისადმი მდგრადობა [ჯ-ში].
შემდეგი დეფექტებიდან რომელიმეს აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება ჰიგროთერმული ციკლების პროგრამის დროს ან დასრულების შემდეგ:
ისეთი დაზიანება, როგორიცაა რენდერინგის სისტემის ან ფილების ბზარები ან დელამინირება, რაც წყალს ფილაში შეღწევის საშუალებას აძლევს.
ფილებს შორის შეერთებებთან დაკავშირებული დაზიანება ან ბზარების გაჩენა.
რენდერინგის სისტემის ან ფილის მოხსნა.
ვიზუალური მუდმივი დეფორმაცია.
2.2.7.2. გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა
კომპლექტის გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა უნდა შეფასდეს აწყობილი კომპლექტიდან აღებული ნიმუშების შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტით (იხ. პუნქტი 2.2.6.1) და მყარი სხეულის ზემოქმედების ტესტით (იხ. პუნქტი 2.2.5) და დანართ ზ-ში მოცემულ გაყინვა-დნობის ციკლებს დაქვემდებარებული ნიმუშების გამოყენებით.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობის ტესტი უნდა ჩატარდეს მხოლოდ მაშინ, როდესაც მთელი რენდერინგის სისტემის წყლის შთანთქმა კაპილარულობით (იხ. პუნქტი 2.2.3.1) 24 საათის შემდეგ მეტია ან ტოლია 0,5 კგ/მ²-ზე.
გასათვალისწინებელია სულ მცირე ყველაზე უარესი სცენარის შემთხვევა (მაგ., მინიმალური შეჭიდულობის სიმტკიცე, წყლის მაქსიმალური შთანთქმა კაპილარულობით, კომპლექტის კომპონენტების მინიმალური სისქე, საფშვინი მემბრანის გარეშე და ა.შ.). იხილეთ აგრეთვე პუნქტი ვ.1.2.
ტესტირების ჩატარება შესაძლებელია მხოლოდ კომპლექტის გარე ფენებით (რენდერინგის სისტემა და ფილა).
გაყინვა-დნობის ციკლების ტესტირების შემდეგ უნდა ჩატარდეს შემდეგი დამატებითი ტესტები:
შეჭიდულობის სიმტკიცე პუნქტი 2.2.6.1-ის შესაბამისად, სატესტო დანადგარზე გათვალისწინებული ყველა რენდერინგის სისტემისა და გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის.
მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა პუნქტი 2.2.5-ის შესაბამისად, გაყინვა-დნობის ციკლებისთვის განხილული ყველა მთლიანი რენდერინგის სისტემისთვის.
შემდეგი მონაცემები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ [კპა-ში], შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტების მინიმალური მნიშვნელობა და საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.6.1).
გაყინვა-დნობის ციკლების ტესტირების შემდეგ მიღებული შეჭიდულობის სიმტკიცის არითმეტიკულ საშუალო მნიშვნელობასა და გაყინვა-დნობის ციკლების გარეშე ჩატარებული შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტებში მიღებულ არითმეტიკულ საშუალო მნიშვნელობას შორის თანაფარდობა [%-ში](ციკლების შემდგომ და ციკლებამდე შედეგებს შორის გაყოფა) (ცხრილი ე.1.1-ის „ა“ პუნქტში მითითებული საწყისი მდგომარეობის მიხედვით).
თითოეული ტესტირებული რენდერინგის სისტემის კონფიგურაციის მყარი სხეულის ზემოქმედების მიმართ მდგრადობა [ჯ-ში].
შემდეგი დეფექტებიდან რომელიმეს აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება გაყინვა-დნობის ციკლის პროგრამის დროს ან დასრულების შემდეგ:
ისეთი დაზიანება, როგორიცაა რენდერინგის სისტემის ან ფილების ბზარები ან დელამინირება, რაც წყალს ფილაში შეღწევის საშუალებას აძლევს.
ფილებს შორის შეერთებებთან დაკავშირებული დაზიანება ან ბზარების გაჩენა.
რენდერინგის სისტემის ან ფილის მოხსნა.
მუდმივი ვიზუალური დეფორმაცია
2.2.7.3. განზომილებიანი სტაბილურობა ტენიანობის მიხედვით
კომპლექტის განზომილებიანი სტაბილურობის შეფასება ტენიანობის მიხედვით ხორციელდება კომპლექტის შესაბამისი კომპონენტების (მაგ., ფილებისა და ქვეკარკასის ხის სამაგრების) შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ კომპლექტის ამ არსებით მახასიათებელს.
კომპლექტის კომპონენტების განზომილებიანი ვარიაციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფარდობითი ტენიანობის ცვლილებებთან, უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციების შესაბამისად:
სსტ ენ 12467:2012/2015-ის 5.4.3 პუნქტი ბოჭკოვან-ცემენტის ფილებისთვის, გაფართოებული მინის გრანულების ფილებისთვის და MgO ფილებისთვის.
სსტ ენ 318:2002/2023 ხის მასალისგან, ცემენტთან შეწებებული ფილებისგან, ცემენტით შეწებებული ნაწილაკების და ბოჭკოვანი გამაგრების მქონე თაბაშირ-ფილებისგან დამზადებული ქვეკარკასის სამაგრებისთვის.
ქვეკარკასის სამაგრების შემთხვევაში გათვალისწინებული უნდა იყოს სტანდარტის შემდეგი ადაპტაცია:
სატესტო ნაწილები უნდა იყოს სამაგრი ნაწილები, რომელთა სიგრძეა (300 ± 2) მმ და სამაგრის ფაქტობრივი განივი კვეთა ცვლის სსტ ენ 318:2002/2023-ის მე-5 პუნქტში განსაზღვრულ ზომებს (50 ± 2) მმ და „პანელის სისქეს“. სისქე უნდა ჩაითვალოს განივი კვეთის სამაგრის უმცირეს ზომად.
მაქსიმალური მნიშვნელობები [მმ/მ]-ში მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტების სიმკვრივის დიაპაზონს.
2.2.7.4. სიბრტყის სტაბილურობა ტენიანობის მიხედვით
კომპლექტის ტენიანობის მიხედვით სიბრტყის სტაბილურობის შეფასება ხორციელდება კომპლექტისთვის ამ არსებითი მახასიათებლის წარმომადგენელი ფილების შეფასებით.
ფარდობითი ტენიანობის ცვლილებებთან დაკავშირებული ფილების სიბრტყის ვარიაციები უნდა შეფასდეს სსტ ენ 14617-12:2012/2016 სტანდარტის შესაბამისად. ტესტირების დაწყებამდე, სატესტო ნიმუშები წინა მხრიდან უნდა დაიფაროს გამაგრებული საბაზისო საფარით, უკანა მხარის მოპირდაპირე მხარეს კი ქსოვილიანი საშენი სველი მუყაოთი. სსტ ენ 14617-12:2012/2016-ის მე-7 პუნქტისგან განსხვავებით, დეფორმაცია უნდა გაიზომოს ზემოქმედებიდან 48 საათის შემდეგ.
მაქსიმალური მნიშვნელობები [მმ]-ში მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტების სიმკვრივისა და სისქის დიაპაზონს.
2.2.7.5. წრფივი თერმული გაფართოება
კომპლექტის წრფივი თერმული გაფართოების შეფასება ხორციელდება კომპლექტის შესაბამისი კომპონენტების (ანუ ფილების და ქვეკარკასის პროფილების) შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ კომპლექტის ამ არსებით მახასიათებელს.
ტემპერატურის ცვლილებებთან დაკავშირებული კომპლექტის კომპონენტების განზომილებიანი ვარიაციები უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციების შესაბამისად:
სსტ ენ 14617-11:2005/2016 ცხრილში 1.1.1.1 მოცემული ყველა ფილის მასალისთვის. სსტ ენ 14617-11:2005/2016-ის მე-6 პუნქტი უნდა შეიცვალოს შემდეგით: „სატესტო ნიმუშის ფორმა და ზომები უნდა შეირჩეს გაფართოების ნიმუშის დამჭერების ზომების მიხედვით. გათვალისწინებული უნდა იყოს ნიმუშის სიგრძე, რომელიც არ უნდა იყოს 10 მმ-ზე ნაკლები. გაზომვა უნდა განმეორდეს სულ მცირე სამ სხვადასხვა ნიმუშზე“.
ფოლადისა და ალუმინის მასალებისგან დამზადებული ქვეკარკასის კომპონენტებისთვის, სსტ ენ 1993-1-1:2005/2025-ის 3.2.6 პუნქტში და სსტ ენ 1993-1-1:2005/2025-ის 5.2.5 პუნქტში მოცემული მნიშვნელობები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მაქსიმალური მნიშვნელობები [მმ/მ]-ში მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტების სიმკვრივის დიაპაზონს.
3. თვისებების უცვლელობის შეფასება და ვერიფიკაცია
3.1. თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის გამოსაყენებელი სისტემა(ები) (AVCP)
გამოყენებადი თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა (AVCP) არის 2+ ნებისმიერი გამოყენებისთვის, გარდა ხანძარზე რეაგირების შესახებ რეგულაციებით გათვალისწინებული გამოყენებისა.
ხანძარზე რეაგირების შესახებ რეგულაციებით გათვალისწინებული გამოყენებისთვის ხანძარზე რეაგირების შესახებ გამოსაყენებელი თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემებია 1, 3 ან 4, აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში განსაზღვრული პირობების მიხედვით.
3.2. მწარმოებლის ამოცანები
პროდუქტის მწარმოებლის მიერ თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.2.1.
მწარმოებელმა (იმ კომპონენტებთან დაკავშირებით, რომლებსაც ის ბაზრიდან ყიდულობს თვისებების დეკლარაციით (DoP-ით)) უნდა გაითვალისწინოს ამ კომპონენტის მწარმოებლის მიერ გაცემული თვისებების დეკლარაცია. ხელახალი ტესტირება საჭირო არ არის.
ცხრილი 3.2.1: მწარმოებლის საკონტროლო გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|
||||
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | |
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | |
|
|
|
იხილეთ ამ დანართის 3.2.4. ცხრილი | იხილეთ ამ დანართის 3.2.4. ცხრილი | |
|
|
|
იხილეთ მე-10 დანართის ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ მე-10 დანართის ცხრილი 3.2.3 | |
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | |
|
|
|
|
|
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.2: საკონტროლო გეგმა, როდესაც ფილა თავად მწარმოებლის მიერ არის წარმოებული; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.3: საკონტროლო გეგმა, როდესაც საბაზისო ფენას, ძირითად ფენას, საბოლოო ფენას და დეკორატიულ ფენას თავად მწარმოებელი აწარმოებს; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|||||
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|||||
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით (ii) |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.4: საკონტროლო გეგმა მწარმოებლისთვის ყველა ტიპის ბადისთვის
| N | საგანი/ კონტროლის ტიპი |
ტესტი ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმი, არსებობის შემთხვევაში | ნიმუშების მინიმალური რიცხვი | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
| შიდასაწარმოო კონტროლი (FPC) | |||||
| 1 | ბადის ზომა
|
2.2.5 | დაზუსტებული მნიშვნელობა დასაშვებ ცდომილებაში | ნიმუშზე სულ მცირე 3-ჯერ გაზომვა | წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე დაფარვის თანაფარდობა წარმოების დაწყებისას ან პროდუქტის ცვლილებისას |
| 2 | დაწვნის სიზუსტე | 2.2.6 | 2.2.6-ში მითითებულ დეფექტების გარეშე | 1 (სულ მცირე 10 მეტრში) | წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე |
| 3 | ორგანული შემცველობა და ნამწვის შემცველობა | 2.2.2 | დაზუსტებული მნიშვნელობა 4%-იან დასაშვებ ცდომილებაში | 3 | წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე |
| 4 | წვის საერთო სიმხურვალე | 2.2.3 | დაზუსტებული მნიშვნელობა ან ნაკლები | სსტ ენ ისო 1716:2018/2018სტანდარტის შესაბამისად | კონკრეტული ტიპის მინაბოჭკოვანი ბადის წარმოების დაწყებისას და შემდგომი ცვლილებებისას |
| 5 | სიმტკიცე გაჭიმვისას და დაგრძელება | 2.2.7 | სტანდარტული და/ან არმირებული ბადე: - სიმტკიცე გაჭიმვისას R50,m,in [ნ/50 მმ] ან Tmax,m,in [კნ/მ]
სტანდარტული ბადე: - სიმტკიცე გაჭიმვისას R50,m,alk სულ მცირე 1000 ნ/50 მმ, ან Tmax,m,alk სულ მცირე 20 კნ/მ და ნარჩენი სიმტკიცე ტუტით დაძველების შემდეგ ∆Tmax,m,alk სულ მცირე 50% საწყისი მდგომარეობისა არმირებული ბადე: - სიმტკიცე გაჭიმვისას R50,m,alk სულ მცირე 1000 ნ/50 მმ, ან Tmax,m,alk სულ მცირე 20 კნ/მ და ნარჩენი სიმტკიცე ტუტით დაძველების შემდეგ ∆Tmax,m,alk სულ მცირე 40% საწყისი მდგომარეობისა სტანდარტული და/ან არმირებული ბადე: - ტუტით დაძველების შემდეგ დაგრძელება εm,alk[%] |
სულ მცირე 10 ნიმუში განივი მიმართულებით და სულ მცირე 10 ნიმუში სიგრძივი მიმართულებით | წარმოების დაწყებისას ან 4-ჯერ წელიწადში |
| - საწყის მდგომარეობაში, სიგრძივი/განივი მიმართულებით | |||||
| - ტუტით დაძველების შემდეგ, სიგრძივი/ განივი მიმართულებით | |||||
| 6 | მასა ერთეულ ფართობზე | 2.2.8 | დაზუსტებული მნიშვნელობა 5%-იან დასაშვებ ცდომილებაში | 1 | წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე |
| 7 | სისქე | 2.2.9 | დაზუსტებული მნიშვნელობა დასაშვებ ცდომილებაში | 3 | წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე |
| 8 | ცეცხლზე რეაქცია
- სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტის მიხედვით ცეცხლზე რეაქციის კლასის შესაბამისი ტესტ მეთოდები და
- ცხრილი 1-ის მე-2 (ორგანული შემცველობის) და მე-8 (მასა ერთეულ ფართობზე) ხაზის ურთიერთშედარება |
2.2.1 | დაზუსტებული ცეცხლზე რეაქციის კლასი | სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტით დაზუსტებული შესაბამისი სსტ სტანდარტის მიხედვით |
პირდაპირი ტესტები წარმოების დაწყებისას ან წელიწადში ერთხელ გარდა სსტ ენ 13823:2020/2021სტანდარტისა, ტესტირება სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტზე დაყრდნობით კონკრეტული ტიპის მინაბოჭკოვანი ბადის წარმოების დაწყებისას და შემდგომი ცვლილებებისას და ირიბი ტესტირებები წარმოების დაწყებისას ან ყოველ 100 000 მეტრზე |
| 9 | შემცველობა, ემისია და/ან საშიში ნივთიერებების გამოყოფა | 2.2.4 | კონტროლის გეგმის მიხედვით | 1 | წარმოების დაწყებისას ან საწარმოო პროცესის ცვლილებისას |
| 10 | ბზარების განვითარების შეზღუდვის გაუმჯობესება (მხოლოდ ტრიაქსიალური ბადისთვის) | 2.2.10 | კონტროლის გეგმის მიხედვით | 1 | წარმოების დაწყებისას ან პროდუქტში შემადგენლობის ცვლილებისას ან საწარმოო პროცესის ცვლილებისას |
3.3. შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ამოცანები
მოპირკეთების კომპლექტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.1.
ცხრილი 3.3.1 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
|
კონტროლის საგანი/ტიპი | ტესტის ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით | საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა (AVCP) 1-ის შესაბამისად, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა აუცილებელია მხოლოდ ხანძარზე რეაგირების შემთხვევაში, იმ პროდუქტების/მასალების შემთხვევაში, რომელთათვისაც წარმოების პროცესის მკაფიოდ იდენტიფიცირებადი ეტაპი იწვევს ხანძარზე რეაგირების კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგ., ცეცხლგამძლე საშუალებების დამატება ან ორგანული მასალის შეზღუდვა).
ამ შემთხვევაში თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემა 1-ის ფარგლებში შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.2.
ცხრილი 3.3.2 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს საკონტროლო გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში | როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში | ერთხელ წელიწადში |
3.4. კონტროლისა და ტესტირების სპეციალური მეთოდები, რომლებიც გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციისათვის
3.4.1. ფილების ზომები და სიმკვრივე
ცხრილი 3.4.1.1 მასალების მიხედვით ტესტირების სპეციალური მეთოდების ფილები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.3. |
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.4.2. |
|
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.3. |
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.4.2. |
|
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.3. |
სსტ ენ 12467:2012/2015 , პუნქტი 5.4.2. |
|
სსტ ენ 15283-1:2008+A1:2009/2018, 4.7 პუნქტები სსტ ენ 15283-2:2008+A1:2009/2018, 4.7 პუნქტები |
სსტ ენ 15283-2:2008+A1:2009/2018, პუნქტები 5.10 |
|
სსტ ენ 325:2025/2026; სსტ ენ ისო 21309-1:2019/2020 პუნქტები | სსტ ენ 323:1993/2013 |
3.4.2. ნაცრის შემცველობა ან დანაკარგი ფილების, ქვეკარკასის კომპონენტების და თბოიზოლაციის პროდუქტების ანთების დროს
არაორგანული პროდუქტებისთვის, ანუ ორგანული ნაერთების დაბალი პროცენტული შემცველობის მქონე პროდუქტებისთვის, ასევე თბოიზოლაციის პროდუქტებისთვის, ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ 13820:2003/2023 სტანდარტს.
ორგანული პროდუქტებისთვის ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ ისო 3451-1:2019/2020 სტანდარტს.
3.4.3. დუღაბის სიმკვრივე
3.4.3.1. პროდუქტი მიწოდებული სახით
პასტები და სითხეები
ეს იზომება (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე 1000 სმ3 ცილინდრში. ფხვნილები
ეს იზომება (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე 500 სმ3 ცილინდრში. მუშაობის მეთოდი
შედეგები ფიქსირდება ვიბრაციულ მაგიდაზე მაქსიმალური შეფუთვისა და ზედაპირის გასწორების შემდეგ. შედეგები გამოისახება კგ/მ3-ში (3 ტესტის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა).
3.4.3.2. ახალი დუღაბი
დუღაბის მომზადება
დუღაბი მზადდება ლაბორატორიაში მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის მიხედვით.
უმეტეს შემთხვევაში, მითითებულია როგორც შესხურებით (დიდი ზედაპირები), ასევე ქაფჩით (მცირე ზედაპირები) წასმული დუღაბები. ამგვარად, თუ ორივე მეთოდიდან ერთ-ერთი არ არის მითითებული, უნდა შეფასდეს გამოყენების მეთოდი ან ყველაზე რთული გამოყენების მეთოდი, ტესტები უნდა ჩატარდეს როგორც შესხურებით, ასევე ქაფჩით წასმული მასალით და უნდა გაიზომოს ორივეს სიმკვრივე. საკონტროლო გეგმაში უნდა იყოს გათვალისწინებული როგორც ქაფჩით, ასევე შესხურებით წასმული ნასხურის სიმკვრივე და მათი დასაშვები ცდომილება.
მუშაობის მეთოდი
მოჩვენებითი სიმკვრივე განისაზღვრება ერთლიტრიანი ცილინდრული კონტეინერის გამოყენებით, რომელიც წინასწარ არის აწონილი (მასა M0 [გრ-ში]). კონტეინერი ივსება პასტით და დატკეპნის შემდეგ, იწმინდება და იწონება (მასა M1 [გ-ში]).პასტის სიმკვრივე [კგ/მ3-ში] უდრის M1 - M0-ს. პასტის სიმკვრივე იზომება შერევისთანავე.
შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ალტერნატიული მეთოდი სსტ ენ 1015-6:1998/A1:2006/2024 სტანდარტის შესაბამისად.
3.4.3.3. გამაგრებული დუღაბი
ნიმუშები უნდა მომზადდეს პუნქტი 3.4.3.2-ის შესაბამისად, ცნობილი გეომეტრიის მქონე ყალიბის გამოყენებით.
გამაგრებული დუღაბის სრული სიმკვრივე უნდა განისაზღვროს მასისა და ზომების გაზომვით. აწონვის სიზუსტეა 1/1000, ხოლო ზომების - 1/100.
შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ალტერნატიული მეთოდი სსტ ენ 1015-10:1999/A1:2006/2024-ის შესაბამისად.
3.4.4. ნაწილაკების ზომის კლასიფიკაცია
პასტები
ნაწილაკების ზომის კლასიფიკაცია ხორციელდება წარმოებული პროდუქტიდან აღებული შემავსებლის ნიმუშის მიხედვით, რომელიც ამოღებულია საცერზე გარეცხვის შემდეგ, 0,08 მმ ბადის ზომით ან სხვა შესაფერისი და შესაბამისი მომზადების შემდეგ. ტესტი ტარდება გაშრობის შემდეგ მინიმუმ 105°C ტემპერატურაზე.
ფხვნილები
ნაწილაკების ზომის კლასიფიკაცია ხდება წარმოებული პროდუქტიდან ამოღებული შემავსებლების ნიმუშის მიხედვით. მუშაობის მეთოდი.
ტესტი ტარდება ჰაერის ნაკადის საცრით დაახლოებით 50 გ ნიმუშზე 5 წუთის განმავლობაში თითო საცერზე. მრუდი მოძრაობს 0,04-დან (ფხვნილებისთვის) ან 0,08-დან (პასტებისთვის) 4 მმ-მდე მინიმუმ 5 შუალედური საცრით.
3.4.5. მშრალი ექსტრაქტი (მხოლოდ პასტები და სითხეები)
3.4.5.1. კირისა და პოლიმერის ბაზაზე დამზადებული პროდუქტები
ეს განისაზღვრება ნიმუშის ვენტილირებად ღუმელში (105 ± 5) °C ტემპერატურაზე სანამ მუდმივი მასა არ მიიღება.
მასა მუდმივად ითვლება, თუ მასის სხვაობა ორ ზედიზედ აწონვას შორის, რომლებიც ერთსაათიანი ინტერვალით ტარდება, არ აღემატება 0,1 გ-ს.
ტესტირებისთვის საწყისი აწონვა:
გ თხევადი პროდუქტებისთვის (შთაბეჭდილება და ა.შ.),
5 გ პასტის ფორმის პროდუქტებისთვის.
შედეგები გამოისახება საწყის მასასთან მიმართებაში პროცენტულად (3 ტესტის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა). შესაძლებელია სსტ ენ 480-8:2012/2018 სტანდარტის შესაბამისად ალტერნატიული მეთოდის გამოყენება.
3.4.5.2. სილიკატის ბაზაზე დამზადებული პროდუქტები
მშრალი ექსტრაქტი განისაზღვრება შემდეგი მეთოდით:
ა - საწყისი წონა დაახლოებით 5 გ (პროდუქტი მიწოდებულ მდგომარეობაში) ალუმინის ფირფიტაზე, დაახლოებით 100 მმ x 100 მმ, 2/3 დაფარული.
ბ - წინასწარ გააშრეთ 1 საათი (125 ± 10) °C ტემპერატურაზე. გააშრეთ 2 საათი (200 ± 10) °C ტემპერატურაზე.
გ - საბოლოო აწონვა
აწონვის სიზუსტე უნდა იყოს 5 მგ-ის ფარგლებში.
საწყისი აწონვისგან მასის სხვაობა აიხსნება აქროლადი კომპონენტებით, მათ შორის კრისტალიზაციის წყლით.
შედეგები გამოისახება საწყის მასასთან მიმართებაში პროცენტულად (3 ტესტის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა). შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სსტ ენ 480-8:2012/2018 სტანდარტის შესაბამისად ალტერნატიული მეთოდი.
3.4.6. ნაცრის შემცველობა
3.4.6.1. საბაზისო და საბოლოო საფარი
პასტები და სითხეები
ნაცრის შემცველობა განისაზღვრება იმავე ნიმუშებზე, რომლებზეც გაზომეს მშრალი ექსტრაქტი.
ფხვნილები
ნაცრის შემცველობა განისაზღვრება 450°C და 900°C ტემპერატურაზე დაახლოებით 5 გ წონის ნიმუშზე, რომელიც წინასწარ გამომშრალია (100 ± 5)°C-ზე ან (200 ± 5)°C-ზე სილიკატურ პროდუქტებზე, მუდმივ მასამდე. მასა მუდმივად ითვლება, თუ მასის სხვაობა ორ ზედიზედ აწონვას შორის, ერთი საათის ინტერვალით, არ აღემატება 0,1 გ-ს.
მუშაობის მეთოდი
ნიმუში თავსდება ტარის ტიგელში, რომელსაც ან თავსახური აქვს, ან მოთავსებულია ჰერმეტულ კონტეინერში და მთლიანად იწონება.
სახურავის მოხსნის შემდეგ, საჭიროების შემთხვევაში, ტიგელი მოთავსებულია ღუმელში, რომელიც შენარჩუნებულია ოთახის ტემპერატურაზე,
შემდეგ ღუმელის ტემპერატურა იზრდება (450 ± 20) °C (ნაცრის შემცველობა 450 °C) ან (900 ± 20)°C-მდე (ნაცრის შემცველობა 900 °C) და ამ ტემპერატურაზე ინახება 5 საათის განმავლობაში.
აწონვამდე ტიგანს ექსიკატორებში ოთახის ტემპერატურამდე გაგრილების საშუალებას აძლევენ.
შედეგები გამოისახება გაშრობის შემდეგ საწყის მასასთან მიმართებაში პროცენტულად (3 ტესტის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა).
შენიშვნა: 900°C-ზე დასაშვები ზღვრები შეიძლება უფრო დიდი გახდეს პროდუქტების შემადგენლობის გათვალისწინებით.
3.4.7. ელასტიურობის მოდული, დაჭიმვის სიმტკიცე და წაგრძელება
3.4.7.1. 5 მმ-ზე მეტი სისქის მქონე პროდუქტები
ტესტის ნიმუშების მომზადება და შენახვა
დუღაბი მზადდება შერევით, როგორც ეს აღწერილია 3.4.3.2 პუნქტში.
ქვემოთ მოცემულ აბზაცებში განსაზღვრული ზომების შესაბამისი სატესტო ნიმუშები მზადდება ლითონის ყალიბებში ორ ფენად.
თითოეული ფენა მკვრივდება ყალიბის ორივე მხრიდან 5 მმ სიმაღლიდან დაახლოებით ათჯერ მონაცვლეობით ჩამოშვებით. შემდეგ სატესტო ნიმუშები გაასწორეთ ლითონის სახაზავით.
სატესტო ნიმუშები ყალიბიდან ამოღებულია 24 საათის შემდეგ.
შემდეგ ისინი ინახება მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე და (50 ± 5) %-იან ფარდობით ტენიანობაზე. ელასტიურობის დინამიური მოდული (რეზონანსული სიხშირის მეთოდი) განისაზღვრება 25 მმ x 25 მმ x 285 მმ ზომის პრიზმატულ სატესტო ნიმუშებზე.
ტესტი ტარდება ზემოთ აღწერილი მეთოდით მომზადებულ 3 ნიმუშზე.
აღინიშნება 3 საცდელი ნიმუშის აშკარა სიმკვრივისა [კგ/მ3] და მოდულის [მპა-ში] ინდივიდუალური მნიშვნელობები და მიღებული შედეგების საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა.
გაზომვის პრინციპი გულისხმობს სატესტო ნიმუშის ძირითადი რეზონანსული სიხშირის გაზომვას გრძივი ვიბრაციის დროს.
–აპარატი:
ამ გაზომვისთვის გამოყენებული მოწყობილობა მოიცავს:
ა) ცვლადი სიხშირის ოსცილატორი, 20 კჰც სიხშირის დიაპაზონით და 1%-იანი სიზუსტით;
ბ) ელექტრომაგნიტური ვიბრატორი, რომელიც შეიძლება იყოს ან არ იყოს მექანიკურ კონტაქტში სატესტო ნიმუშთან; მისი მასა ძალიან მსუბუქი უნდა იყოს სატესტო ნიმუშის მასასთან შედარებით;
გ) მიმღები, ელექტრომექანიკური გადამწოდი და გამაძლიერებელი; მისი მასა ძალიან მსუბუქი უნდა იყოს სატესტო ნიმუშის მასასთან შედარებით;
დ) ვიბრატორისა და მიმღების რეზონანსული სიხშირეები არ უნდა იყოს 0,5 კჰც-დან 20 კჰც-მდე.
ე) ელექტროსიგნალების მაძლიერებელი;
ვ) აპარატი, რომელიც მიუთითებს ვიბრაციის ამპლიტუდებს (ვოლტმეტრი, მილიამპერმეტრი, ოსცილოსკოპი);
ზ) ძალიან ვიწრო საყრდენი, რომელსაც სატესტო ნიმუში ეყრდნობა გაზომვის დროს, რომელიც არ უნდა უშლიდეს ხელს სატესტო ნიმუშის გრძივ ვიბრაციას და რომელიც უნდა იყოს კვანძოვან სიბრტყეში.
- ტესტირება
ნიმუში საყრდენზეა ცენტრირებული. ვიბრატორი და მიმღები განლაგებულია ქვემოთ მოცემულ ფიგურაზე ნაჩვენები წესით:
მნიშვნელოვანია, რომ სატესტო ნაწილის ბოლოები თავისუფლად ირხეოდეს ღერძული მიმართულებით. ვიბრაციის გენერატორი და მიმღები, თუ ისინი სატესტო ნაწილთან შეხებაში არიან, ორივე ბოლოზე თანაბარ, ძალიან სუსტ დატვირთვას უნდა ახდენდნენ. ამ შემთხვევაში, რეკომენდებულია ვიბრატორის მოძრავი ნაწილის ნიმუშთან სუსტად შეერთება შემაერთებელი პროდუქტის (მასტიკის) გამოყენებით. იგივე ეხება მიმღებსაც.
ცვლადი სიხშირის ოსცილატორი კვებავს ვიბრატორს და სატესტო ნაწილი გრძივად ვიბრირებს. ვიბრაციებს აგროვებს მიმღები და გაძლიერების შემდეგ მათი ამპლიტუდა ნაჩვენებია ციფერბლატზე (ვოლტმეტრი, მილიამპერმეტრი, ოსცილოსკოპი). სიხშირის უმეტესი დიაპაზონისთვის ვიბრაციის ამპლიტუდა საკმაოდ მცირეა. თუმცა, გარკვეული სიხშირეებისთვის გადაადგილება შესამჩნევი ხდება. რეზონანსული პირობები იქმნება მაშინ, როდესაც საჩვენებელ ციფერბლატზე მაქსიმალური ამპლიტუდა მიიღწევა.
ძირითადი გრძივი რეზონანსის სიხშირე შეესაბამება ყველაზე დაბალ სიხშირეს, რომლისთვისაც მიიღება მაქსიმალური ამპლიტუდა (უფრო მაღალი ჰარმონიული სიხშირეებისთვისაც წარმოიქმნება რეზონანსი).
ტარდება ორი გაზომვა: ვიბრაცია წარმოიქმნება თანმიმდევრულად სატესტო ნიმუშის ორ ბოლოზე. ფიქსირდება არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა. თუ ორ მნიშვნელობას შორის სხვაობა 5%-ზე მეტია, ვიბრაცია თავიდან იწყება.
მოდულის გამოსათვლელად საჭიროა სატესტო ნაწილის მასისა და ზომების გაზომვები. აწონვის სიზუსტეა 1/1000, ხოლო ზომების - 1/100.
შედეგების გამოხატვა:
როგორც ცნობილია სატესტო ნაწილის ძირითადი გრძივი რეზონანსული სიხშირე, მასა და ზომები, დინამიური ელასტიურობის მოდული განისაზღვრება შემდეგი ფორმულით:
Ed = 4·L2·F2·ρ·10-6
Ed = გრძივი დინამიური ელასტიურობის მოდული [N/mm2-ში].
L = სატესტო ნაწილის სიგრძე [m-ში].
F = გრძივი რეზონანსის სიხშირე [Hz-ში].
p = სიმკვრივე ან მასა მოცულობის ერთეულზე [kg/m3-ში].
3.4.7.2. 5 მმ-მდე სისქის მქონე პროდუქტები
სატესტო ნიმუშების მომზადება და შენახვა
დუღაბი მზადდება შერევით, როგორც ეს აღწერილია 3.4.3.2 პუნქტში.
ტესტები ტარდება 3 მმ x 50 მმ x 300 მმ ზომის სატესტო ნიმუშებზე.
ნიმუშების ყალიბები მზადდება გაფართოებული პოლისტიროლის დაფებზე მიმაგრებული, შესაბამისად განლაგებული 3 მმ სისქის ექსტრუდირებული პოლისტიროლის ზოლების გამოყენებით.
დუღაბის (არმატურის გარეშე) გაშრობის შემდეგ, სატესტო ნიმუშები პოლისტიროლიდან ცხელი მავთულით იჭრება.
სატესტო ნიმუში ექვემდებარება გამჭიმვის გამოცდას მანამ, სანამ არ გატყდება, შესაბამისი მანქანის გამოყენებით, რომელიც აფიქსირებს გამჭიმვის სტრესს და წაგრძელებას. მოწყობილობის ყბებს შორის მანძილი 200 მმ-ია. ნიმუში დამაგრებულია ყბებს შორის ბალიშების შუალედით.
დაჭიმვის სიჩქარეა 2 მმ/წუთში.
ტესტები ტარდება ხუთ ნიმუშზე, რომლებიც ინახება მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში (23 2) °C ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH და ხუთ ნიმუშზე, რომლებმაც გაიარეს ჰიგროთერმული ტესტი (ნიმუშის ფანჯარაში მოთავსებული).
3.4.8. სხმულის ჩაჯდომა
გაზომვა ხორციელდება პროდუქტის სამ ნიმუშზე, რომელთა ზომებია 20 მმ x 40 მმ x 160 მმ, მომზადებული და შენახული 3.4.3.2 პუნქტში აღწერილი წესით, ნიმუშების წინა ბოლოში (10 მმ x 40 მმ) საზომი შპინდელების ჩასმით.
გაზომვები ტარდება რეგულარული ინტერვალებით. 28 დღის შემდეგ მიღებული მნიშვნელობა ფიქსირდება. გარდა ამისა, თუ სტაბილიზაციასთან დაკავშირებული მრუდი ეჭვქვეშ დგას, ტესტი გრძელდება და 56 დღის შემდეგ მიღებული მნიშვნელობა ფიქსირდება.
შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ალტერნატიული მეთოდი სსტ ენ 12617-4:2002/2025 ან სსტ ენ 13888-2:2022/2025 სტანდარტების შესაბამისად.
დანართი ა: წყლის შთანთქმისა და მოხრის სიმტკიცის ტესტირების მეთოდები ფილების მასალებით
ცხრილი ა.1 აჯამებს მოპირკეთების კომპლექტებისთვის გამოსაყენებელ ფილების ტესტირების მეთოდებს, რომლებიც მოიცავს რენდერინგის შეფასებას 2.2.3.2 და 2.2.6.2 პუნქტების შესაბამისად.
ცხრილი ა.1 მასალების მიხედვით ფილის ტესტირების მეთოდები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
დანართი ბ: ხანძარზე რეაგირება
ბ.1. – ზოგადი
ბ.1.1. – პრინციპი
რენდერინგების მქონე მოპირკეთების კომპლექტების ხანძარზე რეაგირების განსაზღვრა ეფუძნება „ყველაზე უარესი სცენარის“ − ხანძარზე რეაგირების თვალსაზრისით ყველაზე კრიტიკული კონფიგურაციის − ტესტირებას. ტექსტში აღწერილი წესების თანახმად, კომპლექტის კომპონენტების ყველაზე კრიტიკულ კონფიგურაციაზე მიღებული კლასიფიკაცია ძალაშია კომპლექტის კომპონენტების ყველა კონფიგურაციისთვის, რომლებსაც ხანძარზე რეაგირების თვალსაზრისით უკეთესი მახასიათებლები აქვთ.
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის ტესტირებისთვის, შესაბამისი კომპლექტის კომპონენტების შერჩევასთან დაკავშირებით უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი პრინციპები:
უნდა შემოწმდეს კომპლექტის კომპონენტების მასალები, რომლებსაც აქვთ ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობა (თუ განსხვავება მხოლოდ ორგანული ნივთიერებების რაოდენობაშია, მაგრამ განსხვავება თავად ორგანულ კომპონენტში არ არის) ან წვის ყველაზე მაღალი სიცხით − წვის მთლიანი სითბო (QPCS) [მჯ/კგ/] სსტ ენ ისო 1716:2018/2018-ს შესაბამისად (შემდგომში − „წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) − მნიშვნელობა“). ორგანული ნივთიერებების შემცველობის შემოწმება შესაძლებელია ფორმულირების მიწოდებით ან შესაბამისი დახასიათების ტესტების ჩატარებით ან სიკაშკაშის დაკარგვის (ანთებისას დანაკარგი ან ფერფლის შემცველობა) განსაზღვრით. როდესაც ორგანული ნივთიერებების შემცველობის შესახებ ინფორმაცია ერთეულ ფართობზე არ არის ხელმისაწვდომი, ყველაზე უარესი სცერნარის დასადგენად უნდა შემოწმდეს წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობა.
სხვადასხვა ფერის გავლენა უნდა იქნეს გათვალისწინებული ტესტების ჩატარებით ღია, მუქ და დიაპაზონის შუაში მყოფ ფერზე
გარდა ამისა, წინა პუნქტის შესაბამისად ტესტირებისთვის შერჩეული თითოეული კომპლექტის კომპონენტის მასალა უნდა შეიცავდეს ცეცხლგამძლე ნივთიერებების უმცირეს რაოდენობას.
კომპლექტის კომპონენტები, რომლებიც კლასიფიცირებულია A1 კლასიფიკაციით ტესტირების გარეშე, არ საჭიროებენ ტესტირებას 2.2.1 პუნქტის „ა“ ვარიანტის შესაბამისად შეფასებისთვის. ასევე, ისინი არ საჭიროებენ ტესტირებას 2.2.1 პუნქტის „ბ“ ვარიანტის შესაბამისად შეფასებისთვის, თუ გამოიყენება ტესტირების ის მეთოდები, სადაც თითოეული კომპონენტი ცალ-ცალკე უნდა შემოწმდეს კომპოზიტური პროდუქტის ან კომპლექტის მთლიანი წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობის დასადგენად დამატებითი გამოთვლის შემთხვევაში, ეს კომპონენტები არ შედიან მთლიანი წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობაში, შესაბამისად, მათი ინდივიდუალური წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობა უნდა იყოს ნულის ტოლი.
ბ.1.2. − ფიზიკური თვისებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ხანძარზე რეაგირებაზე
რენდერინგის სისტემის კომპონენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, სისქე, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
ფილების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, სისქე, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობა (შემაკავშირებელი და ნებისმიერი სხვა დანამატი), საჭიროების შემთხვევაში
აალების საწინააღმდეგო ნივთირების ტიპი და რაოდენობა. ტერმინი „აალების საწინააღმდეგო ნივთიერება“ ეხება როგორც წარმოების პროცესის დროს პროდუქტის შემადგენლობაში შემავალ ქიმიკატებს (ზოგჯერ ცნობილია, როგორც ცეცხლგამძლე), ასევე მზა პროდუქტზე წასმულ საფარებს, ორივე შემთხვევაში პროდუქტის ხანძარზე რეაგირების გაუმჯობესების მიზნით.
ფილების სამაგრების და ქვეკარკასის კომპონენტების ტიპი და ხასიათი.
შენიშვნა: ხანძარსაწინააღმდეგო ტიხრები და ღრუ ბარიერები მნიშვნელოვანია მთელი ფასადის მოპირკეთების სისტემის ქცევისთვის და მათი შეფასება ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირების საფუძველზე შეუძლებელია. გავლენის დაკვირვება შესაძლებელია მხოლოდ ფართომასშტაბიანი ტესტირების დროს (იხილეთ ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის დანართი რ). ამიტომ ტიხრები არ უნდა იყოს გათვალისწინებული ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის მონტაჟისა და დამაგრების წესებში.
მიუხედავად იმისა, რომ ამ დანართის დანარჩენი ნაწილი იყენებს „უარესი სცენარის“ შემთხვევას იმის გადასაწყვეტად, თუ რა უნდა დატესტოთ, მიღებულია, რომ იმ შემთხვევაში, თუ მწარმოებელს სურს შეაფასოს სხვადასხვა საერთო კლასიფიკაციის მქონე სარემონტო კონფიგურაციების მქონე მოპირკეთების კომპლექტის დიაპაზონი, მას შეუძლია ესენი დააჯგუფოს რამდენიმე სხვადასხვა ქვეჯგუფად (მაგ., თითოეული ქვეჯგუფი შეესაბამება სხვადასხვა საერთო კლასიფიკაციას), სადაც თითოეული ქვეჯგუფისთვის განისაზღვრება „უარესი სცენარის“ შემთხვევა.
ბ.2. ტესტირება სსტ ენ ისო 1182:2020/2023-ის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი შესაბამისია A1 და A2 კლასებისთვის, სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტთან დაკავშირებით.
ამ ტესტირების მეთოდის გამოყენებით, უნდა შემოწმდეს მხოლოდ რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის მნიშვნელოვანი კომპონენტები. „მნიშვნელოვანი კომპონენტები“ განისაზღვრება სისქით (≥ 1 მმ) და/ან ფართობის ერთეულზე მასით (≥ 1 კგ/მ2). შემდგომში, ფილები, თბოიზოლაციის პროდუქტები, საბაზისო და საბოლოო საფარი განიხილება, როგორც ყველაზე მნიშვნელოვანი „მნიშვნელოვანი კომპონენტები“, თუმცა, ძირითადი საფარი, დეკორატიული საფარი, საფშვინი მემბრანა და ნებისმიერი გამაგრების ბადე ასევე შეიძლება ჩაითვალოს „მნიშვნელოვან კომპონენტებად“.
ნიმუშების შერჩევისა და ტესტირების მიზნებისთვის გათვალისწინებული უნდა იყოს ბ.1.2 პუნქტში მოცემული ფიზიკური თვისებები (კერძოდ, პროდუქტის ტიპი, სიმკვრივე, ორგანული ნივთიერებების შემცველობა, აალების საწინააღმდეგო ნივთიერებები) და ბ.1.1 პუნქტში მოცემული პრინციპები სავარაუდო ყველაზე უარესი სცენარის შემთხვევის დასადგენად.
ბ.3. - ტესტირება სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 (წვის მთლიანი სითბოს (QPCS)-მნიშვნელობა) სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი შესაბამისია A1 და A2 კლასებისთვის, სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტთან დაკავშირებით.
ეს ტესტირების მეთოდი უნდა ჩატარდეს რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის ყველა კომპონენტზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, რომლებიც ტესტირების გარეშე კლასიფიცირდება, როგორც A1.
ამ ტესტის მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრებია შემადგენლობა (წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობების გაანგარიშებისას, შესაბამისია სიმკვრივე ან მასა ერთეულ ფართობზე და სისქე). დისკრეტული და არაუწყვეტი მექანიკური სამაგრები და დამხმარე კომპონენტები, რომლებიც აკმაყოფილებენ მცირე კომპონენტების პირობებს ბ.6 პუნქტის მიხედვით, არ უნდა იქნეს გათვალისწინებული ტესტირებისა და წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობების გაანგარიშებისთვის.
კომპლექტის კომპონენტების (ძირითადად დაფებისა და რენდერინგის სისტემის კომპონენტების) ტესტირება სხვადასხვა მარცვლის ზომით არ არის აუცილებელი, თუ ორგანული ნივთიერებების შემცველობა იგივეა ან უფრო დაბალია, რაც შემოწმებული კომპლექტის კომპონენტის.
ბ.4. - ტესტირება სსტ ენ 13823:2020/2021 (ერთეული წვის ელემენტის (SBI)-ტესტი) სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი შესაბამისია A2, B, C და D კლასებისთვის (ზოგიერთ შემთხვევაში ასევე A1-ისთვის) სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტთან დაკავშირებით.
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები მითითებულია დანართ ბ-ში. ამ ტესტირების მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრები:
კომპლექტის კომპონენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, ზომები, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობის რაოდენობა.
აალების საწინააღმდეგო ნივთიერების რაოდენობა, არსებობის შემთხვევაში.
ფერი, ბ.1.1-ში მოცემული პრინციპების შესაბამისად.
პრინციპში, სასურველია ისეთი სატესტო ნიმუშის კონფიგურაციის პოვნა, რომელიც ხანძარზე რეაგირების ტესტის შედეგებთან დაკავშირებით ყველაზე უარესი სცენარის შემთხვევას იძლევა. სსტ ენ 13823:2020/2021-ის შესაბამისად ტესტირების პროცედურაში უნდა განისაზღვროს სითბოს გამოყოფის სიჩქარის, სითბოს მთლიანი გამოყოფის, ალის გვერდითი გავრცელების, კვამლის გამოყოფის სიჩქარის, კვამლის მთლიანი გამოყოფის და წვის წვეთების მნიშვნელობები.
სატესტო ნიმუში უნდა მომზადდეს კომპლექტის კომპონენტებით, რომლებსაც აქვთ ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობა ან წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) - მნიშვნელობები ერთეულ ფართობზე.
ბ.5. - ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების წესები
იხილეთ ბ.1.3 პუნქტი.
ბ.6. - ტესტირება სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი შესაბამისია B, C, D, E და F კლასებისთვის, სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტთან დაკავშირებით.
ტესტირებისთვის მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები მითითებულია დანართ ბ-ში. შესაბამისი პარამეტრები:
კომპლექტის კომპონენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, ზომები, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობის რაოდენობა.
აალების საწინააღმდეგო ნივთიერების რაოდენობა, არსებობის შემთხვევაში.
ფერი, ბ.1.1-ში მოცემული პრინციპების შესაბამისად.
რენდერინგის სისტემით დაფარული კიდეების მქონე ფილებისთვის, ნიმუშები უნდა მომზადდეს როგორც დაფარული კიდეებით, ასევე დაფარვის გარეშე კიდეებით (მოჭრილი კიდეებით).
ტესტები უნდა ჩატარდეს მრავალშრიანი ნიმუშის წინა მხარის ზედაპირის ზემოქმედებით, კიდის ზემოქმედებით და შესაძლოა კიდის ზემოქმედებით, რომელიც ვერტიკალურ ღერძზე 90°-ით არის შემობრუნებული, სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის წესების შესაბამისად.
გარდა ამისა, გამოყენებული უნდა იქნეს ბ.1 პუნქტში მითითებული პრინციპები.
ბ.5.1. - ტესტირების შედეგების გამოყენების წესები
იხილეთ ბ.1.3 პუნქტი.
ბ.6. - მცირე კომპონენტები
გამოიყენება ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართის ბ.6 პუნქტი.
დანართი გ: ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის (სსტ ენ 13823:2020/2021) და ერთი ალის წყაროს ტესტის (სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023) მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები
გ.1. - ხანძარზე რეაგირების ტესტირება სსტ ენ 13823:2020/2021-ის (ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტი) შესაბამისად
ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის ასევე გათვალისწინებული უნდა იყოს გ.4 პუნქტში მოცემული რენდერინგის მქონე კომპლექტების მოსაზრებები.
ხანძარზე რეაგირების ტესტირება უნდა მოხდეს მთელი აწყობილი კომპლექტისთვის, მისი საბოლოო გამოყენების პირობების სიმულირებისას.
ტესტირების სტანდარტი სსტ ენ 13823:2020/2021 იძლევა ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის სატესტო ნიმუშის განლაგების ზოგად აღწერას, რომელიც გამოიყენება A2, B, C და D კლასებისთვის (ზოგიერთ შემთხვევაში ასევე A1-ისთვის).
ეს დანართი აღწერს რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტების სპეციფიკურ დებულებებს.
გ.1.1. - ზოგადი ინფორმაცია
კომპლექტის გამოყენების ფუნქციის გათვალისწინებით, ნიმუში უნდა დამონტაჟდეს სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად სუბსტრატზე:
კალციუმის სილიკატი ან ბოჭკოვან-ცემენტის დაფა ან ლამინირებული თაბაშირ-მუყაო სიმულაციას უკეთებს ქვისგან ან ბეტონისგან დამზადებულ კედელს,
არაცეცხლგამძლე ნაწილაკების დაფა ან ფანერის დაფა ახდენს ხის ან ხის ბაზაზე დამზადებული გარე ფიცრებით დამზადებული კარკასის კედელის სიმულაციას.
ფოლადის ფურცელი სიმულაციას ახდენს ლითონის ფურცლების გარე ფიცრებით დამზადებული კარკასის კედელის, რომლის დნობის წერტილი მინიმუმ 1000 °C-ია.
ალუმინის ფურცელი სიმულაციას ახდენს ლითონის ფურცლების გარე ფიცრებით დამზადებული კარკასის კედელის, რომლის დნობის წერტილი მინიმუმ 500 ºC-ია.
დამატებითი სუბსტრატები, რომლებიც არ არის გათვალისწინებული სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტით კონკრეტული გამოყენებისთვის. ასეთ შემთხვევებში, ტესტის შედეგები გამოიყენება მხოლოდ ტესტირებული კონფიგურაციისთვის.
აუცილებელი ქვეკარკასი უნდა ჩამოყალიბდეს ვერტიკალურად მიმართული კოჭებით ან პროფილებით, რომლებიც დამზადებულია არაცეცხლგამძლე ხისგან (რეკომენდებულია ნაძვი, ხერხით დაჭრილი, სიმკვრივე არანაკლებ 350 კგ/მ³), ალუმინისგან ან ფოლადისგან.
არაცეცხლგამძლე ხის ქვეკარკასი ასევე ფარავს ლითონის ქვეკარკასს. ალუმინის პროფილები ფარავს ლითონის ქვეკარკასებს, რომელთა დნობის წერტილი მინიმუმ 500 °C-ია. ტესტებში გამოყენებული ფოლადის პროფილები ფარავს ლითონის ქვეკარკასებს, რომელთა დნობის წერტილი მინიმუმ 1000 °C-ია.
ყველა დამხმარე კომპონენტი, რომელიც წარმოადგენს კომპლექტის ნაწილს (მაგ., სასუნთქი მემბრანები, თერმოსტოპის ბალიშები, შუასადებები, დალუქვები, წებოვანი ზოლები ან ორმხრივი ლენტები), წარმომადგენლობითი ფორმით უნდა იყოს ჩართული სატესტო ნიმუშში, თუ ისინი არ შეიძლება ჩაითვალოს მცირე კომპონენტებად ბ.6 პუნქტის შესაბამისად.
მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის შესაბამისად, მოპირკეთების ელემენტის უკან ყოველთვის უნდა იყოს გათვალისწინებული საჰაერო სივრცე (მინიმუმ 20 მმ). ნიმუშის ქვედა და ზედა კიდეები ასევე ღია უნდა დარჩეს.
ვენტილირებადი რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ჰაერის უწყვეტი ნაკადი (შეფერხების გარეშე). ამ მიზნით, სსტ ენ 13823:2020/2021-ში მოცემული გვერდითი ჰაერის ნაკადის დაშვების დებულებები უნდა განიხილებოდეს, როგორც პირველი ვარიანტი. მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ კარკასის პროფილები ან საყრდენები (ან ნებისმიერი სხვა ნაკრების კომპონენტი) არ იძლევა ამ უწყვეტი ჰაერის ნაკადის საშუალებას სატესტო ნიმუშის ფრთების გარე გვერდითი კიდეებიდან, ნიმუშის ქვედა ნაწილსა და ერთეული წვის ელემენტის (SBI) - ტესტირების მოწყობილობის U-პროფილის ზედა დონეს შორის უნდა იყოს 10 მმ-იანი ღრეჩო.
თბოიზოლაციის პროდუქტების გარეშე რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტებისთვის (საყრდენი კედელი), ტესტების ფარგლებში უნდა იქნეს გათვალისწინებული ჰაერის ღრეჩოს სიღრმესთან დაკავშირებული ორი შემთხვევა:
მინიმალური ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე (მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის), როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) - ის მიხედვით და დაშვებულია ქვეკარკასის ზომებითა და გეომეტრიით (მაგრამ არანაკლებ 20 მმ) და,
40 მმ ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის.
პირველ რიგში, ორივე ჰაერის ღრეჩოს სიღრმისთვის უნდა ჩატარდეს საორიენტაციო ტესტი. ყველაზე ცუდი შედეგების მქონე სიღრმე უნდა შესრულდეს (მინიმუმ ორი დამატებითი ტესტი) ყველაზე ცუდი კლასიფიკაციის მისაღებად.
თუ ორივე საორიენტაციო ტესტი ერთსა და იმავე კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, ჰაერის ღრეჩოს ნებისმიერი უფრო დიდი სიღრმე, ვიდრე ტესტირებული მინიმალური სიღრმე, უნდა კლასიფიცირდეს ამ შედეგის საფუძველზე, დამატებითი ტესტირების გარეშე.
თუ საორიენტაციო ტესტები სხვადასხვა კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, დამატებით, შემთხვევა (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე), რომელიც საორიენტაციო ტესტში საუკეთესო შედეგებს აჩვენებს, ასევე შეიძლება სრულად შემოწმდეს კლასიფიკაციისთვის (ორი დამატებითი ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ნიმუში საჭირო სამი ტესტის შედეგის შესავსებად), რათა დადგინდეს, მიიღება თუ არა უკეთესი კლასიფიკაცია. თუ ასეა, ეს უკეთესი კლასიფიკაცია გავრცელდება მხოლოდ საუკეთესო შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმეზე, ხოლო დიაპაზონის დანარჩენ ნაწილს ექნება კლასიფიკაცია, რომელიც მიღებული იქნება ყველაზე ცუდი შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმით, თუ დამატებითი შუალედური სიღრმეები არ შემოწმდება იმ წერტილის (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე) დასადგენად, სადაც კლასიფიკაცია იცვლება.
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, რომლებიც შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს სუბსტრატზე (საყრდენ კედელზე), ტესტების დროს უნდა იქნეს გათვალისწინებული ჰაერის ღრეჩოს სიღრმესთან დაკავშირებული ორი შემთხვევა:
მინიმალური ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე (მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და თბოიზოლაციის პროდუქტის წინა ზედაპირს შორის), როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის მიხედვით და დაშვებულია ქვეკარკასის ზომებითა და გეომეტრიით (მაგრამ არანაკლებ 20 მმ) და,
40 მმ ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე ფილების უკანა ზედაპირსა და თბოიზოლაციის პროდუქტის წინა ზედაპირს შორის.
პირველ რიგში, საორიენტაციო ტესტი უნდა ჩატარდეს ორივე ჰაერის ღრეჩოს სიღრმისთვის. ყველაზე ცუდი კლასიფიკაციის მისაღებად უნდა შესრულდეს ყველაზე ცუდი შედეგების მქონე სიღრმე (მინიმუმ ორი დამატებითი ტესტი).
თუ ორივე საორიენტაციო ტესტი ერთსა და იმავე კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, ტესტირებული მინიმალური სიღრმის ნებისმიერი უფრო დიდი სიღრმე შეიძლება კლასიფიცირდეს ამ ყველაზე ცუდი შედეგის საფუძველზე, დამატებითი ტესტირების გარეშე.
თუ საორიენტაციო ტესტები სხვადასხვა კლასიფიკაციებზე მიუთითებს, დამატებით, საორიენტაციო ტესტის საუკეთესო შედეგებს აჩვენებს შემთხვევა (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე), რომელიც ასევე სრულად შეიძლება შემოწმდეს კლასიფიკაციისთვის (ორი დამატებითი ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ნიმუში საჭირო სამი ტესტის შედეგის შესავსებად), რათა დადგინდეს, მიიღება თუ არა უკეთესი კლასიფიკაცია. თუ ასეა, ეს უკეთესი კლასიფიკაცია გავრცელდება მხოლოდ საუკეთესო შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმეზე და დანარჩენ დიაპაზონში იქნება მიღებული კლასიფიკაცია ყველაზე ცუდი შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმით, თუ დამატებითი შუალედური სიღრმეები არ შემოწმდება იმ წერტილის (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმის) დასადგენად, სადაც კლასიფიკაცია იცვლება.
თუ კომპლექტი მოიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს, A1 ან A2 კლასის საიზოლაციო მასალებისთვის, როგორც ნაკრების ნაწილი, სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად სტანდარტული მინერალური ბამბის იზოლაცია, მაგრამ 50 მმ სისქით, უნდა დამონტაჟდეს კარკასისა და სუბსტრატს შორის.
სხვა საიზოლაციო მასალებისთვის, ტესტირებისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სხვადასხვა პირობები (მაგ., მაქსიმალური და/ან მინიმალური სისქეები, მაქსიმალური და/ან მინიმალური სიმკვრივე, თუ სხვა რამ არ არის დამტკიცებული). წარმომადგენლობითი საიზოლაციო მასალების არარსებობის შემთხვევაში, ტესტის შედეგები ძალაში იქნება მხოლოდ იმ აპლიკაციებისთვის, რომლებიც შემოწმდა.
მინიმუმ 200 მმ-იანი საერთო სისქის ნიმუშებზე ჩატარებული ტესტები (მაქსიმალური შესამოწმებელი სისქე სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის შესაბამისად, მათ შორის მოპირკეთების ელემენტი, ჰაერის ღრეჩოს, კარკასის ქვეშ, თბოიზოლაციის პროდუქტი და სუბსტრატი) უნდა იყოს ვალიდური უფრო დიდი სისქის მქონე მოპირკეთების კომპლექტისთვის.
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი ფიქსირდება კარკასზე. რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის შესაბამისად მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობის მიხედვით. თუ მწარმოებლისგან არ არის ხელმისაწვდომი ინფორმაცია მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობის შესახებ, ნიმუშის ნაწილი თითოეული მოპირკეთების ელემენტი უნდა დამაგრდეს მოპირკეთების ელემენტის თითოეულ კუთხეში ერთი მოპირკეთების სამაგრებით.
როდესაც კომპლექტი წარმოადგენს ჰორიზონტალურ შეერთებებს, ის უნდა დაიტესტოს გრძელ ფრთაზე მინიმუმ ჰორიზონტალური შეერთებით, ნიმუშის ქვედა კიდიდან შეერთების ცენტრალურ ღერძამდე 500 მმ სიმაღლეზე, ხოლო როდესაც დატესტილი კომპლექტი წარმოადგენს ვერტიკალურ შეერთებებს, ის უნდა დაიტესტოს გრძელ ფრთაზე მინიმუმ ვერტიკალური შეერთებით, კუთხის ხაზიდან შეერთების ცენტრალურ ღერძამდე 200 მმ მანძილზე, გ.1.1.1-დან გ.1.1.3-მდე ნახაზების შესაბამისად. A, B, C, D და E უბნებში შესაძლებელია სხვა ვერტიკალური და/ან ჰორიზონტალური შეერთებების არსებობა მოპირკეთების ელემენტებს შორის.
უკანა მხარის მოპირკეთების კომპლექტის ტესტირებისას (ასიმეტრიულად შედგენილი მოპირკეთების ელემენტების შემთხვევაში), ტესტირება უნდა მოიცავდეს თავისუფლად ჩამოკიდებულ განლაგებას ალის უკანა მხარესთან შეხებით სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის შესაბამისად (ტესტის განლაგება მოპირკეთების ელემენტებს შორის ღია შეერთებების გარეშე და თბოიზოლაციის ფენის გარეშე A1 ან A2 სუბსტრატზე, ისე, რომ საყრდენ სუბსტრატის დაფასა და ფილებს შორის მანძილი იყოს მინიმუმ 80 მმ - იხილეთ სურათი გ.1.2.7).
შენიშვნა: 10 მმ-იანი საჰაერო ღრეჩო უნდა იყოს გათვალისწინებული მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს აუცილებელია ჰაერის ნაკადის უწყვეტი ნაკადის უზრუნველსაყოფად (იხ. პუნქტი გ.1.1).
სურათი გ.1.1.1: ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ინსტალაციის სქემატური წარმოდგენა (წინა ხედი).
|
||
|---|---|---|
|
|
|
|
||
|
||
|
||
გ.1.2. - კონკრეტული ინფორმაცია
კომპლექტები ტესტირებულია შეზღუდული რაოდენობის კონფიგურაციებში, რათა მოიცვას გ.4 პუნქტში მითითებული პარამეტრების გავლენა.
ფილების დაჭრა შესაძლებელია სასურველ ზომაზე, როგორც ეს ნაჩვენებია გ.1.2.1 ნახაზზე.
ფილებს შორის რენდერინგის სისტემა და შეერთებები უნდა იქნეს გამოყენებული დაფებზე მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად.
ქვეკარკასი სუბსტრატზე უნდა დამაგრდეს სუბსტრატის ტიპისა და მასალის შესაბამისად შექმნილი სამაგრებით.
სურათი გ.1.2.1: რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის დამონტაჟების მაგალითი პირობითი აღნიშვნები:
|
|
|---|---|
გ.1.3. - შედეგების გაფართოება
ტესტის შედეგი (კლასიფიკაცია) ძალაში რჩება ტესტირების გარეშე:
ფილების უფრო დიდი ზომებისთვის (სიმაღლე და სიგანე).
სხვა ლითონის მექანიკური სამაგრებისთვის, რომლებსაც აქვთ მოპირკეთების სამაგრების იგივე ან მეტი რაოდენობა, თუ ტესტირებისთვის გამოყენებული იყო ლითონის სამაგრები.
შეერთებების იგივე სიმკვრივისთვის ან ტესტირებისას მინიმალურ და მაქსიმალურ სიმკვრივეს შორის დიაპაზონისთვის.
საჰაერო ღრეჩოს სხვა უფრო დიდი სიღრმისთვის.
როდესაც ტესტირება ტარდება თბოიზოლაციის ფენის გარეშე, ტესტირების შედეგი გამოიყენება მხოლოდ თბოიზოლაციის ფენების გარეშე საბოლოო გამოყენებისთვის.
როდესაც ტესტი ტარდება მინერალური ბამბის იზოლაციის პანელებით, ტესტის შედეგები ძალაში იქნება:
მინერალური ბამბის იზოლაციის ფენის ყველა სხვა უფრო დიდი სისქე იმავე ან მეტი სიმკვრივით და იმავე ან უკეთესი ცეცხლზე რეაგირების კლასიფიკაციით;
იმავე ტიპის სუბსტრატის დაფა, რომელიც გამოიყენება თბოიზოლაციის გარეშე, თუ სსტ ენ 13238:2010/2024-ის შესაბამისად არჩეული სუბსტრატი დამზადებულია ევროკლასის A1 ან A2 პანელისგან (მაგ., ბოჭკოვან-ცემენტის პანელი).
ხანძარზე რეაგირების ტესტების შედეგები, სადაც გამოყენებული იყო აალებადი თბოიზოლაციის მასალა, ასევე ძალაშია ტესტირებული პროდუქტის საბოლოო გამოყენებისთვის თბოიზოლაციის პროდუქტის გარეშე A1 ან A2-s1,d0 კლასის მყარ მინერალურ სუბსტრატებზე, როგორიცაა ქვისა ან ბეტონი.
არაცეცხლგამძლე ხის ქვეკარკასით ტესტის შედეგი ძალაში უნდა იყოს ტესტის გარეშე, იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება ალუმინის ან ფოლადის ქვეკარკასით. ალუმინის კარკასით ტესტის შედეგი ძალაში უნდა იყოს ტესტის გარეშე, იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება ალუმინის ან ფოლადის კარკასით. ფოლადის კარკასით ჩატარებული ტესტების შედეგები ძალაშია მხოლოდ იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტებისთვის, რომლებიც გამოიყენება 1000°C-ზე მაღალი დნობის წერტილის მქონე ლითონის კარკასებთან.
თუ კლასიფიკაცია იგივეა, მოპირკეთების ელემენტის (ფილა ან რენდერინგის სისტემა) ყველაზე დაბალი და ყველაზე მაღალი სისქის ტესტის შედეგი ძალაშია, ტესტის გარეშე, ყველა შუალედური სისქისთვის. სხვა შემთხვევაში, ყველაზე ცუდი კლასიფიკაცია ვრცელდება დიაპაზონის სხვა სისქებზე.
ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე შემადგენლობისა და იმავე აწყობის მქონე მოპირკეთების ელემენტებისთვის (ფილა ან რენდერინგის სისტემა) (ან ალტერნატიულად: იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის ყველა პროდუქტის ტიპისთვის), რომლებიც გამოყენებულია ტესტებში. გარდა ამისა, გათვალისწინებული უნდა იყოს გ.1.1 პუნქტის დებულებები ორგანული ნივთიერებების შემცველობისა და ცეცხლგამძლე ნივთიერებების შემცველობის შესახებ.
ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე სიმკვრივის/წონის ერთეულ ფართობზე (თუ მხოლოდ ერთი მნიშვნელობა იქნა ტესტირებული) ან ტესტებში შეფასებულ ამ მნიშვნელობებს შორის დიაპაზონისთვის.
ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე ორგანული საფარისთვის ან ნებისმიერი სხვა საფარისთვის იგივე ან უფრო დაბალი წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) მნიშვნელობით (გამომშრალ მდგომარეობაში მასასთან დაკავშირებით), თითოეული იგივე ან უფრო დაბალი გამოყენებული რაოდენობით (გამომშრალ მდგომარეობაში), ვიდრე ტესტირებულია.
ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე არაორგანული საფარისთვის ან მოპირკეთების მასალისთვის და სხვა არაორგანული საფარისთვის/მოსაპირკეთებელი მასალისთვის ერთეულ ფართობზე იგივე ან უფრო მაღალი გამოყენებული რაოდენობით.
ტესტის შედეგები ძალაშია მოპირკეთების ელემენტების (ფილები და რენდერინგის სისტემა) იგივე ფერისთვის, ვიდრე ტესტირებულია ან ფერების მთელი დიაპაზონისთვის, თუ ტესტირებულია გ.1.1 პუნქტში მითითებული ფერები.
გ.2. ხანძარზე რეაგირების ტესტირება სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად (ერთჯერადი ალის წყაროს ტესტი)
გ.2.1 - ზოგადი
ტესტირების სტანდარტით გათვალისწინებული ნიმუშების ძალიან შეზღუდული ზომის გამო, მოპირკეთების კომპლექტის მთლიანად ტესტირება ფართოდ შეუძლებელია. ამიტომ, ნაკრების ყველა აუცილებელი კომპონენტი უნდა შემოწმდეს ცალ-ცალკე, გარდა ქვემოთ მითითებული შემთხვევებისა.
ტესტირების დროს გამოსაყენებელი შესაბამისი ალის ზემოქმედების ტიპებისთვის იხილეთ პუნქტი გ.5.
გ.2.2 - თბოიზოლაცია
როდესაც რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, განხილული უნდა იყოს შემდეგი შემთხვევები:
შემთხვევა 1:
პუნქტი 2.2-ის მეორე პუნქტის თანახმად, თბოიზოლაციის პროდუქტები არ უნდა შემოწმდეს, თუ მათ თვისებების დეკლარაციაში (DoP-ში) მითითებულია ცეცხლზე რეაქცია და სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტის მიხედვით მოცემული კლასი ტოლია ან უკეთესია მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასზე (მაგ.,მოპირკეთების კომპლექტი B ან C კლასის, მაშინ თბოიზოლაციის პროდუქტი უნდა კლასიფიცირდეს, როგორც C კლასი).
შემთხვევა 2:
როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტის ხანძარზე რეაგირების კლასი სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად არ არის დეკლარირებული თვისებების დეკლარაციაში (DoP-ში), ან დეკლარირებული კლასი უარესია რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასზე, უნდა ჩატარდეს თბოიზოლაციის პროდუქტის ტესტირება, ტესტირება უნდა ჩატარდეს ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და თბოიზოლაციის პროდუქტის სტანდარტების (იხ. პუნქტი 1.1.4) სპეციფიკური მონტაჟისა და დამაგრების დებულებების გათვალისწინებით სსტ ენ 15715:2009/2023-თან დაკავშირებით.
შედეგები და კლასიფიკაცია 1 და 2 შემთხვევების მიხედვით ძალაშია თბოიზოლაციის პროდუქტის ნებისმიერ სუბსტრატზე გამოსაყენებლად, რომელიც დაფარულია სტანდარტული სუბსტრატებით სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად, მექანიკური დამაგრების საშუალებების ან წებოვანი მასალების (ნაღმტყორცნების) გამოყენებით, რომელთა ორგანული შემცველობა ტოლია ან ნაკლებია 15%-ზე (მშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებაში; იხილეთ პუნქტი გ.2.3).
თუ თბოიზოლაციის პროდუქტის სუბსტრატზე დასამაგრებლად გამოიყენება წებოვანი მასალა, რომლის ორგანული შემცველობა 15%-ზე მეტია (მშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებაში), საჭიროა ცალკე ტესტირება, როგორც ეს მითითებულია გ.2.3-ში.
გ.2.3. - დამაგრების საშუალებები
შემთხვევა 1:
რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის ლითონის ხაზოვანი მექანიკური სამაგრები ან ზუსტი მექანიკური სამაგრები (მოპირკეთების სამაგრები, ქვეკარკასის სამაგრები, ანკერები ან თბოიზოლაციის პროდუქტის მექანიკური სამაგრები) არ საჭიროებს ტესტირებას სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად ნაკრების შეფასების ფარგლებში, რადგან მათი წვლილი ხანძრის გავრცელებასა და ზრდაში ნულის ტოლია (ლითონის სამაგრების შემთხვევაში) ან დაბალია (დისკრეტული პლასტმასის სამაგრების შემთხვევაში) მათი შეზღუდული ზომებისა და ერთმანეთთან მანძილის გამო.
შემთხვევა 2:
როდესაც რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, რომელიც დამაგრებულია წებოვანი ნივთიერებით (დუღაბი), რომლის ორგანული ნივთიერებების შემცველობა ტოლია ან ნაკლებია 15%-ზე (გამომშრალ მდგომარეობაში არსებულ მასასთან მიმართებაში), ასეთი წებოვანი ნივთიერების სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად შემოწმებული თბოიზოლაციის სატესტო ნიმუშის ნაწილი არ არის აუცილებელი.
შემთხვევა 3:
როდესაც რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, რომელიც დამაგრებულია წებოვანი ნივთიერების (დუღაბის) მეშვეობით, რომლის ორგანული ნივთიერებების შემცველობა 15%-ზე მეტია (გამომშრალ მდგომარეობაში არსებულ მასასთან მიმართებაში), რომელიც გამოიყენება თბოიზოლაციის პროდუქტის სუბსტრატზე დასამაგრებლად, აუცილებელია ჩატარდეს ექვსი ტესტის სრული ნაკრები ვერტიკალური ღერძის გარშემო 90 გრადუსით მობრუნებულ ნიმუშებზე წებოვანი ფენის კიდის ზემოქმედებით. ნიმუშები შედგება სუბსტრატის, წებოვანი ნივთიერების და თბოიზოლაციის პროდუქტისგან. ნიმუშების მოსამზადებლად გამოყენებული უნდა იყოს შემდეგი წესები:
თითოეული ტიპის წებოვანი ნივთიერება განსხვავებული შემადგენლობით უნდა იქნეს გამოყენებული ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობისა და სისქის მქონე ვარიანტის შერჩევით;
შეფასებისთვის გამოყენებული უნდა იყოს თბოიზოლაციის პროდუქტი ყველაზე დაბალი სისქით;
სუბსტრატი უნდა იყოს იგივე, რაც გამოყენებულია რენდერინგის მქონე გარე მოპირკეთების კომპლექტის ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირებისთვის მთლიანად.
როდესაც რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს დამხმარე წებოვან ნივთიერებებს (იხ. პუნქტი 1.1.5), რომლებიც არ განიხილება როგორც მცირე კომპონენტები (იხ. პუნქტი ბ.6), რომელთა ორგანული ნივთიერებების შემცველობა 15%-ზე მეტია (გამშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებაში), იხილეთ პუნქტი გ.2.7.
გ.2.4. - საფშვინი მემბრანები
შემთხვევა 1:
პროდუქტის სპეციფიკაციით მოცული პროდუქტები არ საჭიროებს ტესტირებას, თუ ხანძარზე რეაგირება მითითებულია მათი თვისებების შესახებ დეკლარაციაში (DoP), სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტის მიხედვით, საფშვინი მემბრანის მოცემული კლასი ტოლია ან აღემატება რენდერინგის მქონე გარე მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასს (მაგ., კომპლექტისთვის უნდა განისაზღვროს B ან C კლასი, შემდეგ კი, სულ მცირე, სასუნთქი მემბრანაც უნდა კლასიფიცირდეს, როგორც C კლასი) და თვისებების დეკლარაციაში (DoP-ში) მოცემული კლასიფიკაციის გამოყენების სფერო (პროდუქტის პარამეტრები და საბოლოო გამოყენების პირობები, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII)) ძალაშია მემბრანის, როგორც რენდერინგის მქონე მოპირკეთების კომპლექტის ნაწილის გამოყენებისას.
შემთხვევა 2
თუ საჭიროა საფშვინი მემბრანის ტესტირება, ტესტირება უნდა ჩატარდეს ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და შემდეგი მონტაჟისა და დამაგრების პირობების გათვალისწინებით:
ნიმუშების თავისუფლად ჩამოკიდებული განლაგება უკანა მხარეს სუბსტრატის გარეშე, ეს მოიცავს ყველა საბოლოო გამოყენების გამოყენებას უკანა მხარეს ნებისმიერი მასალით ან მის გარეშე;
ნიმუშების განლაგება პირდაპირ მექანიკურად დამაგრებულია წარმომადგენლობით სტანდარტულ სუბსტრატზე სსტ ენ 13238:2010/2024-ის შესაბამისად, რომელიც მოიცავს მემბრანის სპეციფიკურ გამოყენებას, როგორც ნაკრების ნაწილის.
ტესტირებისთვის შესაბამისია შემდეგი პროდუქტის პარამეტრები:
პროდუქტის ოჯახის ვარიაციები (როგორც განსაზღვრულია ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით და წარმოების პროცესის გარკვეული ტიპით);
ორგანული შემცველობა − სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობის მქონე პროდუქტი;
სისქე - სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სისქე;
სიმკვრივე/წონა ერთეულ ფართობზე − სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივე, ასევე ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი წონა ერთეულ ფართობზე;
თბოიზოლაციის პროდუქტზე მიმაგრებული საფშვინი მემბრანები უნდა შემოწმდეს და შეფასდეს თბოიზოლაციის პროდუქტთან ერთად.
გ.2.5. - ქვეკარკასი
შემთხვევა 1:
A1 კლასიფიცირებული ლითონის კარკასის პროფილები, ასევე ხის/ხის ბაზაზე დამზადებული მასალისგან დამზადებული კარკასის პროფილები, რომლებიც გათვალისწინებულია შესაბამისად კლასიფიცირებულია შემდგომი ტესტირების გარეშე (CWFT) გადაწყვეტილებით, არ საჭიროებს ტესტირებას.
შემთხვევა 2:
მექანიკურად დამაგრებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოყენებული კარკასის კომპონენტები, რომლებიც არ არის გათვალისწინებული პირველი შემთხვევით, უნდა შემოწმდეს ცალკე, ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და თავისუფლად ჩამოკიდებული ტესტირების მოწყობის გამოყენებით.
გ.2.6.- მოპირკეთების ელემენტები
მექანიკურად დამაგრებული მოპირკეთების ელემენტები უნდა გამოიცადოს თავისუფლად ჩამოკიდებულ სატესტო განლაგებაში, უკანა მხარეს სუბსტრატის ან კარკასის პროფილის გარეშე.
თუ მოპირკეთების ელემენტები ჩაშენებულია მეზობელ ელემენტებს შორის შეერთების კონკრეტული ტიპის (ღია შეერთებების გარდა) გამოყენებით, ამ ტიპის შეერთება უნდა განიხილებოდეს ორივე ტიპის ალის ზემოქმედების (კიდის ალი და ზედაპირული ალი) მინიმუმ ორი ნიმუშის სიგრძივ ცენტრალურ ღერძზე.
გ.2.7. - სხვა დამხმარე კომპონენტები
კომპლექტის თითოეული განსხვავებული დამხმარე კომპონენტი (გარდა ბ.6 პუნქტში განსაზღვრული მცირე კომპონენტებისა) უნდა შემოწმდეს ცალ-ცალკე, ტესტირების სტანდარტის დებულებებისა და მათი საკუთარი პროდუქტის სპეციფიკაციის შესაბამისად, თუ ეს შესაძლებელია.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, კომპონენტი უნდა შემოწმდეს თავისუფლად ჩამოკიდებული ტესტირების მოწყობის გამოყენებით. თუ ეს ტესტები წარუმატებელი აღმოჩნდება, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისი სტანდარტული სუბსტრატით ტესტირების მოწყობილობა, რომელიც წარმოადგენს კომპლექტში შემავალი კომპონენტის საბოლოო დანიშნულებას.
დანართი დ: წყლის შეწოვა კაპილარულობის ტესტით
დ.1 - სატესტო ნიმუშის მომზადება
ტესტირება უნდა ჩატარდეს სულ მცირე სამ ნიმუშზე ფილის მასალის, მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარის და რენდერინგის სისტემის (მათ შორის, სხვადასხვა საბოლოო საფარის) თითოეული კომბინაციისთვის.
როდესაც საბოლოო საფარი მოიცავს სხვადასხვა ზომის აგრეგატს, ტესტების შესამცირებლად, ყველაზე ცუდი საბოლოო საფარი (ანუ ის, რომელსაც აქვს კაპილარულობის მნიშვნელობით მაქსიმალური წყლის შთანთქმის უნარი) შეიძლება განისაზღვროს თითოეული აგრეგატის ზომისთვის ერთი საორიენტაციო სატესტო ნიმუშის გათვალისწინებით. ყველაზე ცუდი სცენარის შემთხვევის განსაზღვრის შემდეგ, შეფასება შეიძლება ჩატარდეს ამ ყველაზე ცუდი შემთხვევისთვის და მიღებული მნიშვნელობები გათვალისწინებული უნდა იყოს სხვა საბოლოო ფენებისთვის.
ნიმუშები უნდა მომზადდეს მინიმუმ 200 მმ x 200 მმ ზედაპირის ფართობის მქონე ფილების გათვალისწინებით, რომლებზეც გამოყენებულია მხოლოდ გამაგრებული ძირითადი საფარი ან მთელი გამაგრების სისტემა მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის (მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციის) შესაბამისად.
ტესტირების ანგარიშში, სულ მცირე, შემდეგი ასპექტები უნდა იყოს ასახული:
ნიმუშის თითოეული ფენის სისქე;.
აწონეთ მთელი ნიმუში (ფილა და რენდერინგის სისტემა ან მხოლოდ ძირითადი საფარი);
ნიმუშის ინსტალაციისთვის გამოყენებული მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII)-ის შეჯამება.
როგორც მოცემულია 2.2.3.1 პუნქტში, ტესტები უნდა ჩატარდეს:
კომპლექტის შეფასებისას გასათვალისწინებელი მთლიანი რენდერინგის სისტემისთვის (ძირითადი საფარი გამაგრების ბადით, საბოლოო საფარი და, შესაბამის შემთხვევაში, ძირითადი საფარი და დეკორატიული საფარი), და მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის. ნიმუშების კიდეები (მათ შორის, ფილა) უნდა იყოს დალუქული წყლისგან, რათა შემდგომი ტესტირების დროს წყლის შთანთქმა მხოლოდ ნიმუშის წინა მხარეს მოხდეს.
დ.2 - ნომუშების კონდიცირება
მომზადებული ნიმუშები უნდა იყოს კონდიცირებული 7 დღის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე და (50 ± 5) %-ზე. შემდეგ ისინი უნდა დაექვემდებარონ 3 ციკლის სერიას, რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
ფაზა 124 საათიანი ნაწილობრივი ჩაძირვა წყლის აბაზანაში (ონკანის წყალი) (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე.
ნიმუშები უნდა ჩაიძიროს პირით ქვემოთ, 2-დან 10 მმ-მდე სიღრმეზე, ჩაძირვის სიღრმე დამოკიდებულია ზედაპირის სიმქისეზე. უხეში ზედაპირების სრულად დასველების მიზნით, ნიმუშები უნდა დაიხაროს წყალში ჩაშვებისას. ჩაძირვის სიღრმის რეგულირება შესაძლებელია წყლის ავზში სიმაღლის რეგულირებადი ფიცრის საშუალებით.
ფაზა 2: 24 საათიანი შრობა (50 ± 5) °C ტემპერატურაზე.
თუ შეფერხებები აუცილებელია, მაგალითად, შაბათ-კვირას ან არდადეგებზე, ნიმუშები უნდა შეინახოთ (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე და (23 ± 2) °C და (50 ± 5) % RH-ზე, (50 ± 5) °C ტემპერატურაზე გაშრობის შემდეგ.
ციკლების შემდეგ, ნიმუშები უნდა შეინახოთ მინიმუმ 24 საათის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH.
დ.3 - ტესტირების პროცედურა
კაპილარულობის ტესტის დასაწყებად, ნიმუშები კვლავ უნდა ჩაძიროთ წყლის აბაზანაში, როგორც ზემოთ იყო აღწერილი.
ნიმუშები უნდა აიწონოს აბაზანაში 3 წუთიანი ჩაძირვის შემდეგ (საორიენტაციო წონა) და შემდეგ 1 საათი და 24 საათის შემდეგ. მეორე და შემდგომი აწონვის წინ, ნიმუშის ზედაპირზე მიკრული წყალი უნდა მოიშოროთ ნესტიანი ღრუბლის ქსოვილით.
დ.4 - ტესტირების შედეგები
სამი ნიმუშის 3 წუთის, 1 საათის და 24 საათის შემდეგ კვადრატულ მეტრზე წყლის შთანთქმის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობის დასადგენად უნდა ჩატარდეს გაანგარიშება.
დანართი ე: შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტი
ე.1. - ზოგადი
ქვემოთ მოცემული ტესტირების პროცედურა ითვლება სსტ ენ 13494:2019/2023 სტანდარტში აღწერილი პროცედურის ეკვივალენტურად გარე თბოიზოლაციის კომპოზიტური სისტემისთვის, სადაც ფილა ასრულებს თბოიზოლაციის პანელის როლს.
ტესტები უნდა ჩატარდეს ცხრილ ე.1.1-ში მოცემული შეერთებებისა და კონდიცირებისთვის.
|
|
|
|---|---|---|
|
ა) საწყისი მდგომარეობა |
|
| ბ) ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ (ii) |
|
|
| გ) გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ (iii) | ||
| დ) 2 d. H2O + 2 h. გაშრობა |
|
|
| ე) 2 d. H2O + 7 d. გაშრობა | ||
| ვ) 7 d. H2O + 7 d. გაშრობა მხოლოდ საბოლოო საფარისთვის, რომელიც არ არის ტესტირებული ჰიგროთერმულ ციკლებზე |
|
|
|
ა) მშრალი პირობები |
|
| ბ) ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ (ii) |
|
|
| გ) გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ (iii) | ||
| დ) 2 d. H2O + 2 h. გაშრობა |
|
|
| ე) 2 d. H2O + 7 d. გაშრობა | ||
| ვ) 7 d. H2O + 7 d. გაშრობა მხოლოდ MgO დაფებზე გამაგრებული საბაზისო საფარისთვის | ||
ა) (23 2) ºC და (50 5) % RH მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში გაშრობის შემდეგ, ანუ დამატებითი კონდიცირების გარეშე (საწყის მდგომარეობაში); ბ)ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ (იხ. პუნქტი ვ.1) ან ტესტის კომბინირებული ჰიგროთერმული და გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ (იხ. პუნქტი ვ.2). გ) გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ (იხილეთ დანართი ზ). დ) ნიმუშების წყლიდან ამოღების შემდეგ, (21 ± 2) °C ტემპერატურაზე წყალში 2 დღის განმავლობაში ჩაძირვისა და (23 2) ºC ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH 2 საათის განმავლობაში გაშრობის შემდეგ; ე) ნიმუშების წყლიდან ამოღების შემდეგ, (21 ± 2) °C ტემპერატურაზე წყალში 2 დღის განმავლობაში ჩაძირვისა და (23 ± 2) ºC ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % 7 დღის განმავლობაში გაშრობის შემდეგ; ვ) ნიმუშების წყლიდან ამოღების შემდეგ, 7 დღის განმავლობაში (21 ± 2) °C ტემპერატურაზე წყალში ჩაძირვისა და 7 დღის განმავლობაში (23 ± 2) ºC ტემპერატურაზე და (50±5) % გაშრობის შემდეგ.
|
||
|
||
ე.2 - ტესტირების ნიმუშის მომზადება
რენდერინგის მთლიანი სისტემა ან მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარი უნდა წაუსვათ შესაბამისი ზომის ფილებზე, მაგ., მინიმუმ 350 მმ x 350 მმ (დიდი ნიმუში), ზომების მისაღებად 50 მმ x 50 მმ კვადრატული ფართობების (პატარა ნიმუშები) მოჭრით. ერთი ფილის ნიმუშიდან შესაბამისი რენდერინგის სისტემით ან გამაგრებული საბაზისო საფარით შესაძლებელია რამდენიმე ჭრილის და ზომის მიღება.
რენდერინგის სისტემა და გამაგრებული საბაზისო საფარი უნდა წაისვათ მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) (მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციის) შესაბამისად. გამოყენებული კომპონენტები, სისქე, წონა და გამოყენების მეთოდი უნდა ჩაიწეროს.
ტესტირება უნდა ჩატარდეს ფილის მასალის, მხოლოდ გამაგრებული საბაზისო საფარის და რენდერინგის სისტემის (სხვადასხვა საბოლოო საფარის ჩათვლით) თითოეული კომბინაციისთვის.
როდესაც საბოლოო საფარი მოიცავს სხვადასხვა ზომის აგრეგატს, ტესტირებების შესამცირებლად, ყველაზე ცუდი საბოლოო საფარი (ანუ ის, რომელსაც აქვს მინიმალური შეჭიდულობის სიმტკიცის წინაღობის მნიშვნელობა) შეიძლება განისაზღვროს თითოეული აგრეგატის ზომისთვის ერთი საორიენტაციო სატესტო ნიმუშის გათვალისწინებით. ყველაზე ცუდი შემთხვევის განსაზღვრის შემდეგ, შეფასება შეიძლება ჩატარდეს ამ ყველაზე ცუდი შემთხვევისთვის და მიღებული მნიშვნელობები გათვალისწინებული უნდა იყოს სხვა საბოლოო ფენებისთვის.
ცხრილ ე.1.1-ში მოცემული თითოეული კონდიცირებისთვის დიდი ნიმუშები უნდა მომზადდეს შესაბამის დიდ ნიმუშებთან ერთად საწყის მდგომარეობაში. შესაძლებლობის შემთხვევაში, რეკომენდებულია დიდი ნიმუშების ერთად მომზადება კონდიცირების სრული ნაკრებისთვის.
დიდი ზომის ნიმუშები უნდა გაშრეს მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში (23 ± 2) ºC ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH ცხრილ ე.1.1-ში მოცემული კონდიცირების დაწყებამდე.
ცხრილ ე.1.1-ში მითითებული გ)-ვ) პუნქტებში მოცემული კონდიცირებისთვის გამოსაყენებელი დიდი ნიმუშების უკანა ზედაპირი და კიდეები (გაყინვა-დათბობით და წყალში ჩაძირვით) სრულად უნდა იყოს დაცული წყლის შეღწევისგან შესაბამისი ორგანული საფარით.
ტესტი უნდა ჩატარდეს ზემოთ მოცემული მინიმუმ ხუთ ჭრის უბანზე (მცირე ნიმუშები), თითოეული რენდერინგის კომბინაციისა და კონდიცირებისთვის, რომელიც მიიღება ნიმუშის დიდი ზომის ფართობზე ჭრით.
პატარა ნიმუშები უნდა გაიჭრას ფენებად ნახაზი ე.3.1-ის მიხედვით (ჭრილის სიღრმე უნდა იყოს მინიმუმ 3 მმ-ით დაბლა დაფის ზედა ზედაპირიდან) შესაბამისი ხელსაწყოს გამოყენებით (მაგ., ხერხი). თითოეულ პატარა ნიმუშსა და დიდი ნიმუშის კიდეებს შორის აუცილებელია მინიმუმ 50 მმ მანძილის დაცვა. შესაბამისი ზომის ლითონის ფირფიტები უნდა დამაგრდეს ამ ჭრილ ადგილებში შესაბამისი წებოვანი ნივთიერებით.
ყველა დიდი ზომის სატესტო ნიმუში, რომელიც დაძველებულია და კონდიცირებულია ცხრილ ე.1.1-ში მოცემული წესით, უნდა გაშრეს მინიმუმ 7 დღის განმავლობაში ლაბორატორიულ პირობებში (23 ± 2) °C და (50 ± 5) % და შემდეგ კი პატარა ნიმუშები უნდა დაიჭრას.
ე.3 - ტესტირების პროცედურა
გამხმარი დიდი ზომის ნიმუშები უნდა მოთავსდეს მყარ სუბსტრატზე, სატესტო ლითონის ფირფიტაზე უნდა იყოს მიმაგრებული საწევი მანქანა და საწევი ტესტი უნდა ჩატარდეს თითოეული პატარა ნიმუშისთვის (ჭრილის არე) (10 ± 1) მმ/წთ დაჭიმვის სიჩქარით.
თითოეული ინდივიდუალური გაზომვისთვის უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს შემდეგი ინფორმაცია:
მცირე ზომის ნიმუშის ფართობი (კვადრატული ფართობი) [მმ-ში];
მსხვრევის დატვირთვა [kN-ში];
დაზიანების რეჟიმი (ნებისმიერ ფენას შორის ადჰეზია ან ნებისმიერ ფენაში შეკავშირება) მცირე ნიმუშის ფართობის პროცენტულ მაჩვენებელში.
თითოეული ტესტირებული ნიმუშის შეჭიდულობის სიმტკიცე უნდა გამოითვალოს და შედეგი უნდა გამოისახოს kPa-ში მთელი რიცხვის სიზუსტით.
შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა უნდა გამოითვალოს მინიმუმ ხუთი ტესტის შედეგიდან.
პირობითი აღნიშვნება:
|
|
|---|---|
|
ე.4. - ტესტირების ანგარიში
უნდა ჩაიწეროს შეჭიდულობის სიმტკიცის თითოეული ინდივიდუალური მნიშვნელობა და რღვევის ტიპი (შეკრული რღვევა და/ან წებოვანი რღვევა).
ტესტირების ანგარიში უნდა შეიცავდეს სულ მცირე შემდეგ ინფორმაციას:
ინსტალაციის ეტაპების რეგისტრირებული მონაცემები:
გამოყენების სხვადასხვა ეტაპის თარიღი და დრო;
კომპონენტების დასახელება და წარმოების პარტია;
კომპონენტების მომზადების წესი (ხელსაწყო, შერევის პროცენტი, გამოყენებამდე შესაძლო პაუზის დრო და ა.შ.), ასევე მათი გამოყენების წესი (ხელის ხელსაწყო, მანქანები, ფენების რაოდენობა და ა.შ.);
კვადრატულ მეტრზე გამოყენებული კომპონენტის ფენების რაოდენობა და/ან სისქე;
გაშრობის პერიოდი თითოეულ ფენას შორის;
ტესტისა და მისი შედეგისთვის მნიშვნელოვანი ნებისმიერი სხვა ინფორმაცია;
თითოეული გაზომვის ზომების, დამუხრუჭების დატვირთვისა და დამუხრუჭების ტიპის რეგისტრირებული მნიშვნელობები;
თითოეული გაზომვისთვის გამოითვალა შეჭიდულობის სიმტკიცე;
მინიმუმ ხუთი გაზომვის ნაკრებისთვის გამოთვლილი შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა;
დანართი ვ: ჰიგროთერმული ქცევის ტესტი
ეს დანართი აღწერს შემდეგ ჰიგროთერმულ ქცევის ტესტებს:
1. ჰიგროთერმული ქცევის ტესტი (იხ. პუნქტი ვ.1), რომელიც მოიცავს:
სითბოსა და წვიმის ციკლი;
სითბოსა და სიცივის ციკლები;
2. კომბინირებული ჰიგროთერმული და გაყინვა-დნობის ციკლები (იხ. პუნქტი ვ.2), მკაცრი კლიმატური პირობების შემთხვევაში, როდესაც ეს მოთხოვნილია ეროვნული რეგულაციით. ის მოიცავს:
სითბოსა და წვიმის ციკლი;
სითბოსა და სიცივის ციკლები;
გაყინვა-დნობის ციკლები;
მიზანია ჰიგროთერმული პროცედურებით დაჩქარებული დაბერების ეფექტების დადგენა ნაკრებზე.
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ, სატესტო კედლიდან აღებულ საჭრელ ნიმუშებზე (სატესტო დანადგარის ნიმუში) უნდა ჩატარდეს შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტები (იხ. პუნქტი 2.2.6.1) და მყარი სხეულის დარტყმები (იხ. პუნქტი 2.2.5).
ცხრილი ე.1.1-ის ა) პუნქტში მითითებული საწყისი მდგომარეობის შეერთების სიმტკიცის ნიმუშები (ჰიგროთერმული ციკლების გარეშე) უნდა მომზადდეს ჰიდროთერმული სატესტო დანადგარიდან აღებული ნიმუშების პარალელურად.
ვ.1 - ჰიგროთერმული ქცევის ტესტი
ვ.1.1 - ნიმუშის მომზადებასთან დაკავშირებული პრინციპები
რენდერინგის აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტი (პროფილებისა და სამაგრების ჩათვლით), უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად, მყარ სუბსტრატზე, სასურველია ფოლადის ან ხის ჩარჩოზე, რომელიც ფილების უკანა მხარის დაკვირვების საშუალებას იძლევა. ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნეს საკმარისად სტაბილიზებული ქვისა ან ბეტონის სუბსტრატი (მინიმუმ 28 დღე).
სატესტო კედელს (სატესტო დანადგარის ნიმუშს) უნდა ჰქონდეს ერთი ან ორი ღიობი (რენდერინგის სისტემის კონფიგურაციების რაოდენობის მიხედვით, რომელიც უნდა დაიტესტოს), რომლებიც განლაგებულია ნახაზებზე ვ.1.1.1 და ვ.1.1.2. სატესტო კედლის ამინდის ზედაპირის ფართობის (მინიმუმ 6 მ2) ზომები უნდა იყოს:
სიგანე: ≥ 2,50 მ (ერთი ღიობისთვის) ან ≥ 3,00 მ (ორი ღიობისთვის);
სიმაღლე ≥ 2,00 მ.
ღიობები უნდა იყოს სატესტო კედლის ზედა ნაწილში, კიდეებიდან ≥ 0,40 მ მანძილზე (სასურველია განლაგებული იყოს ისე, როგორც ნაჩვენებია ნახაზებზე ვ.1.1.1 და ვ.1.1.2, შესაბამისად, ერთი და ორი ღიობისთვის). ღიობების სიგანე და სიმაღლე უნდა იყოს (0,5 ± 0,1) მ.
ნიმუშის კონფიგურაცია უნდა განისაზღვროს შემდეგი წესების შესაბამისად:
გათვალისწინებული უნდა იქნეს სულ მცირე ყველაზე უარესი შემთხვევა (მაგ., რენდერინგის სისტემებისა და ფილების მაქსიმალური წყლის შთანთქმა, მინიმალური შეჭიდულობის სიმტკიცე, რენდერინგის სისტემის კომპონენტების მინიმალური სისქე და ა.შ.). უარესი შემთხვევის შესარჩევად ასევე შეიძლება გათვალისწინებული იყოს ვ.1.2 პუნქტში მოცემული დამატებითი ტესტები;
თუ განიხილება 4-ზე მეტი საბოლოო ფენა, საბოლოო ფენების მაქსიმალური რაოდენობის ტესტირება უნდა მოხდეს, რომელიც წარმოადგენს შემოთავაზებულ სხვადასხვა ტიპებს. გარდა ამისა, თუ გამაგრებული ძირითადი ფენის წყლის შთანთქმა 24 საათის შემდეგ ტოლია ან მეტია 0,5 კგ/მ2-ზე (იხ. პუნქტი 2.2.3.1), სუფთა პოლიმერული შემკვრელის შემცველი თითოეული ტიპის საბოლოო ფენა (ცემენტაციის გარეშე) უნდა დაექვემდებაროს ჰიგროთერმულ ციკლებს;
ზოგადი წესის თანახმად, თითოეული ღიობისთვის, სატესტო კედლის ნიმუშისთვის უნდა იქნეს გამოყენებული მხოლოდ ერთი დაფა და მხოლოდ ერთი გამაგრებული საბაზისო ფენა. თუ ტესტირება ტარდება რამდენიმე რენდერინგის გამოყენებით, გამაგრებული საბაზისო ფენა არ უნდა იყოს გაფართოების შეერთებების გარეშე ლაქის შეხების ხაზებზე;
სატესტო კედელში თითოეულ ღიობზე (ვერტიკალური გაყოფები) უნდა იქნეს გამოყენებული მაქსიმუმ ორი რენდერინგის სისტემა (დასრულების განსხვავებული ხასიათი). ერთი ღიობის შემთხვევაში მაქსიმუმ ორი კონფიგურაცია (იხ. სურათი ვ.1.1.1) და ორი ღიობის შემთხვევაში მაქსიმუმ ოთხი კონფიგურაცია (იხ. სურათი ვ.1.1.2);
თუ გამოიყენება სხვადასხვა საბოლოო საფარი, სატესტო კედლის ფართობის ქვედა ნაწილი (A = მთლიანი სიმაღლის 1/3) უნდა შედგებოდეს მხოლოდ გამაგრებული ძირითადი საფარისგან (დასასრულებელი საფარის გარეშე);
შესაბამის შემთხვევაში, სატესტო დანადგარის ნიმუშის ვერტიკალურ გვერდებზე გამაგრებული საბაზისო ფენა უწყვეტად უნდა დაისვას დანადგარის წინა მხრიდან და გვერდითი გვერდებიდან.
ნებისმიერი სხვა საბოლოო საფარი, რომელიც არ არის დატესტილი ჰიგროთერმულ სატესტო დანადგარზე, უნდა შეფასდეს შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტებით 2.2.6.1 პუნქტის შესაბამისად, წყალში 7 დღის განმავლობაში ჩაძირვისა და (23 ± 2) ºC ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH-ზე 7 დღის განმავლობაში გაშრობის შემდეგ, ნიმუშების წყლიდან ამოღების შემდეგ (კონდიცირება მითითებულია ცხრილის ე.1.1 ვ) პუნქტში).
ღიობის კუთხეების გამაგრების, ასევე ფანჯრის რაფისა და სხვა დამხმარე მასალების მონტაჟის სპეციალური მეთოდები უნდა შეესაბამებოდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებს (MPII).
|
|---|
|
სურათი ვ.1.1.1: ჰიგროთერმული ქცევის სატესტო მოწყობილობის ნიმუშის (სატესტო კედლის) მაგალითი ერთი ღიობით (ზომები მეტრებში).
ინსტალაციის ყველა ეტაპის რეგისტრაცია:
|
კვადრატულ მეტრზე გამოყენებული ძირითადი და საბოლოო საფარის რაოდენობა და/ან სისქე;
გაშრობის პერიოდი თითოეულ ფენას შორის;
აქსესუარების ან დამხმარე კომპონენტების გამოყენება და პოზიცია;
ნებისმიერი სხვა შესაბამისი ინფორმაცია.
გამოყენებული რაოდენობა და/ან სისქე უნდა ჩაიწეროს.
ვ.1.4. - ნიმუშის კონდიცირება
თითოეული ფენა უნდა გამაგრდეს შიგნით მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII) განსაზღვრული დროის განმავლობაში (თუ ინფორმაცია არ არის მოცემული, მთელი ნიმუში უნდა გამაგრდეს მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში). გამაგრების დროის განმავლობაში გარემოს ტემპერატურა უნდა იყოს (20 ± 10) °C. ფარდობითი ტენიანობა არ უნდა იყოს 50 % RH-ზე ნაკლები. ამ პირობების დაკმაყოფილების უზრუნველსაყოფად, ჩანაწერები უნდა გაკეთდეს რეგულარული ინტერვალებით.
ფენების ძალიან სწრაფად გაშრობის თავიდან ასაცილებლად, ფენების დასველება შესაძლებელია კვირაში ერთხელ, დაახლოებით 5 წუთის განმავლობაში, შესხურებით. ეს უნდა დაიწყოს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII) მოცემული ინსტრუქციების შესაბამისად.
გამაგრების პერიოდში ფენების ნებისმიერი დეფორმაცია, მაგალითად, ბუშტუკების გაჩენა, ბზარები, უნდა დაფიქსირდეს.
ვ.1.5. - ჰიგროთერმული ციკლები
სატესტო მოწყობილობები (სსტ ენ 16383:2016/2023-ის მე-5 პუნქტის შესაბამისად) უნდა იყოს განლაგებული ნიმუშის წინა ზედაპირთან მიმართებაში, რენდერინგის ზედაპირიდან 0,10 მ-დან 0,30 მ-მდე დაშორებით.
ციკლების დროს მითითებული ტემპერატურა უნდა გაიზომოს ნიმუშის ზედაპირზე. რეგულირება უნდა მოხდეს ჰაერის ტემპერატურის რეგულირებით.
სითბოსა და წვიმის ციკლები:
ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 80 ციკლის სერიას (თითოეული ციკლი 6 საათი), რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
გაცხელება 70°C-მდე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) და (70 + 5)°C ტემპერატურაზე შენარჩუნება და 10%-დან 30%-მდე RH 2 საათის განმავლობაში (სულ 3 საათი).
შესხურება 1 საათის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა (15 ± 5) °C, წყლის რაოდენობა (1,5 ± 0,5) ლ/მ² წთ.
გააჩერეთ 2 საათი (დრენაჟი) (20 ± 5) °C ტემპერატურაზე.
სითბოსა და სიცივის ციკლები:
(20 ± 10)°C ტემპერატურაზე და მინიმუმ 50%-იან ფარდობით ტენიანობაზე შემდგომი კონდიცირების მინიმუმ 48 საათის შემდეგ, იგივე სატესტო ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 24-საათიან 5 სითბოს/გაგრილების ციკლს, რომლებიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
(50 ± 5) °C ტემპერატურაზე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) და მაქსიმუმ 30% RH-ზე 7 საათის განმავლობაში (სულ 8 საათი).
(- 20 ± 5) °C ტემპერატურაზე (დაცემა 2 საათის განმავლობაში) 14 საათის განმავლობაში (სულ 16 საათი).
ვ.1.6. - ტესტების დროს დაკვირვებები
სითბოს/წვიმის ციკლების დროს ყოველ ოთხ ციკლში და სითბოს/ცივის ციკლების დროს ყოველ ციკლში, მთელი გამაგრების სისტემის და ნიმუშის იმ ნაწილის მახასიათებლების ან მუშაობის ცვლილებასთან (ბუშტუკების გაჩენა, აშრევება, ბზარები, ადჰეზიის დაკარგვა, ბზარების წარმოქმნა და ა.შ.) დაკავშირებული დაკვირვებები უნდა ჩაიწეროს შემდეგნაირად:
კომპლექტის ზედაპირის საფარი (საბაზისო ფენა ან მთლიანი გაპრიალების სისტემა) უნდა შემოწმდეს იმის დასადგენად, წარმოიშვა თუ არა ბზარები. ნებისმიერი ბზარის ზომები და მდებარეობა უნდა გაიზომოს და ჩაიწეროს;
ზედაპირი ასევე უნდა შემოწმდეს ბუშტუკების ან აქერცვლის არსებობაზე და კვლავ უნდა დაფიქსირდეს ადგილმდებარეობა და მოცულობა;
ფანჯრის რაფები და პროფილები უნდა შემოწმდეს დაზიანების/დეგრადაციის, ასევე დასრულების ნებისმიერი თანმდევი ბზარის არსებობაზე. ასევე უნდა ჩაიწეროს ადგილმდებარეობა და მოცულობა.
ტესტის დასრულების შემდეგ, უნდა ჩატარდეს შემდგომი კვლევა, რომელიც მოიცავს ბზარების შემცველი კომპონენტების მოცილებას, რათა დადასტურდეს კომპლექტში წყლის შეღწევა (მაგ., დაფის უკანა მხარე).
ვ.1.7. - ციკლების შემდეგ
სითბოსა და წვიმის და სითბოს და ცივის ციკლები, შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტები (იხ. პუნქტი 2.2.6.1) უნდა ჩატარდეს სატესტო ნიმუშებიდან აღებულ მცირე ზომის ნიმუშებზე.
ეს ტესტები უნდა ჩატარდეს გარემოს ტემპერატურაზე (20 ± 10) °C გაშრობის შემდეგ, სულ მცირე 7 დღის შემდეგ.
ვ.1.8. - ტესტირების ანგარიში
ტესტირების ანგარიშში, სულ მცირე, დეტალურად უნდა იყოს აღწერილი შემდეგი:
ტესტის დროს დაფიქსირებული დაკვირვებები (იხ. პუნქტი ვ.1.6);
ფოტოები, რომლებიც დეტალურად აღწერს თითოეულ ნიმუშზე მიყენებულ დაზიანებას ციკლების შემდეგ და, საჭიროების შემთხვევაში, თითოეული ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ.
ვ.2. - კომბინირებული ჰიგროთერმული და გაყინვა-დნობის ციკლების ტესტი
ქვემოთ მოცემული ტესტირების პროცედურა ითვლება სსტ ენ 16383:2016/2023 სტანდარტში აღწერილი პროცედურის ეკვივალენტურად გარე თბოიზოლაციის კომპოზიტური სისტემისთვის, სადაც დაფა ასრულებს თბოიზოლაციის პანელის როლს.
ვ.2.1. - ნიმუშების მომზადებასთან დაკავშირებული პრინციპები
იხილეთ პუნქტი ვ.1.1.
ვ.2.2. - ნიმუშების მომზადება
იხილეთ პუნქტები ვ.1.2 და ვ.1.3.
ვ.2.3. - ნიმუშის კონდიცირება
იხილეთ პუნქტი ვ.1.4.
ვ.2.4. - კომბინირებული ციკლები
სატესტო მოწყობილობები (სსტ ენ 16383:2016/2023-ის მე-5 პუნქტის შესაბამისად) უნდა იყოს განლაგებული ნიმუშის წინა ზედაპირთან მიმართებაში, რენდერინგის ზედაპირიდან 0,10 მ-დან 0,30 მ-მდე დაშორებით.
ციკლების დროს მითითებული ტემპერატურა უნდა გაიზომოს ნიმუშის ზედაპირზე. რეგულირება უნდა მოხდეს ჰაერის ტემპერატურის რეგულირებით.
სითბოსა და წვიმის ციკლები:
ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 80 ციკლის სერიას (თითოეული ციკლი 6 საათი), რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
გაცხელება 70°C-მდე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) და (70 ± 5)°C-ზე შენარჩუნება და 10%-დან 30% RH-მდე 2 საათის განმავლობაში (სულ: 3 საათი).
შესხურება 1 საათის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა (15 ± 5) °C, წყლის რაოდენობა (1,5 ± 0,5) ლ/მ² წთ.
გააჩერეთ 2 საათი (დრენაჟი) (20 ± 5) °C ტემპერატურაზე.
სითბოსა და სიცივის ციკლები:
(20 ± 10)°C ტემპერატურაზე და მინიმუმ 50%-იან ფარდობით ტენიანობაზე შემდგომი კონდიცირების მინიმუმ 48 საათის შემდეგ, იგივე სატესტო ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 24-საათიან 5 სითბოს/გაგრილების ციკლს, რომლებიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
(50 ± 5) °C ტემპერატურაზე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) ზემოქმედება და მაქსიმუმ 30% RH-ზე 7 საათის განმავლობაში (სულ: 8 საათი).
(- 20 ± 5) °C ტემპერატურაზე (დაცემა 2 საათის განმავლობაში) ზემოქმედება 14 საათის განმავლობაში (სულ :16 საათი).
გაყინვა-დნობის ციკლები:
(20 ± 10)°C ტემპერატურაზე და მინიმუმ 50%-იან ფარდობით ტენიანობაზე შემდგომი კონდიცირების შემდეგ, სულ მცირე 48 საათის განმავლობაში, იგივე სატესტო ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს:
სატესტო ნიმუშის კონდიცირება შესხურებით 8 საათის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა (15 ± 5) °C, წყლის რაოდენობა (1,5 ± 0,5) ლ/მ²•წთ.
8 საათიანი 30 გაყინვა/დნობის ციკლი, რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
ნიმუშის ზედაპირი გაყინეთ მინიმუმ 2 საათით (-20 ± 5)°C-მდე და გააჩერეთ 4 საათის განმავლობაში (სულ: 6 საათი);
გაალღვეთ ნიმუში 1 საათის განმავლობაში (20 ± 5)°C ტემპერატურაზე;
შესხურება 8 საათის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა (15 ± 5) °C, წყლის რაოდენობა (1,5 ± 0,5) ლ/მ²•წთ. 30 ციკლის შემდეგ ნიმუში გააჩერეთ გარემოს ტემპერატურაზე (20 ± 10) °C.
ვ.2.5. - ტესტების დროს დაკვირვებები
სითბო/წვიმის ციკლების დროს ყოველ ოთხ ციკლში და სითბო/სიცივის ციკლების და გაყინვა-დნობის ციკლების დროს ყოველ ციკლში გათვალისწინებული უნდა იყოს ვ.1.6 პუნქტში მოცემული დაკვირვებები.
ვ.2.6. - ციკლების შემდეგ
იხილეთ პუნქტი ვ.1.7.
ვ.2.7. - ტესტირების ანგარიში
იხილეთ პუნქტი ვ.1.8.
დანართი ზ: გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობის ტესტი
გაყინვა-დნობის ტესტირები უნდა ჩატარდეს კაპილარულობის ტესტით წყლის შთანთქმის ანალიზით განსაზღვრული მეთოდით (იხ. პუნქტი 2.2.3.1), ანუ ეს ტესტი უნდა ჩატარდეს გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წყლის შთანთქმა 24 საათის შემდეგ, როგორც გამაგრებული ძირითადი საფარის (დასრულების საფარის გარეშე), ასევე მთლიანი გაპრიალების სისტემის (დასრულების საფარით) თითოეული ტიპის დასრულების საფარისთვის განსაზღვრული, 0,5 კგ/მ²-ზე ნაკლებია.
ზ.1. - ტესტირების ნიმუშის მომზადება
ტესტირება უნდა ჩატარდეს მინიმუმ სამ ნიმუშზე, რომელთა ზომებია 500 მმ x 500 მმ.
ეს ნიმუშები უნდა მომზადდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად და შემდეგ შეინახოს მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე და (50 ± 5) % RH-ზე.
სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს ფილის ფაქტობრივი სუბსტრატით. თითოეული შემთხვევისთვის უნდა გამოიცადოს მინიმუმ სამი ნიმუში (დაფის მასალისა და გამაგრების სისტემის კომბინაცია ან გამაგრებული საბაზისო საფარი).
თითოეული სატესტო ნიმუში უნდა დამზადდეს:
სუბსტრატი, რომელიც დამზადებულია ორი ფილის ნაწილისგან, რომლებიც დაკავშირებულია შუალედური შეერთებით (შესაბამისი შეერთების დამუშავებით), იხილეთ სურათი ზ.1.1. თითოეული ფილის ნაწილის მინიმალური ფართობი უნდა იყოს 900 სმ2 (მაგ., 300 მმ x 300 მმ ან 200 მმ x 500 მმ);
შესაფასებელია თითოეული რენდერინგის სისტემა ან გამაგრებული საბაზისო საფარი (იხილეთ აგრეთვე ცხრილი ე.1.1).
ნიმუშების კიდეები (მათ შორის, ფილა) უნდა იყოს დალუქული წყლისგან. გამოყენებული რაოდენობა და/ან სისქე უნდა ჩაიწეროს.
|
|
|---|---|
|
|
ზ.2. - გაყინვა დნობის ციკლები
ნიმუშები უნდა დაექვემდებაროს 30 ციკლის სერიას, რომელიც მოიცავს:
ნიმუშების წყალში ჩაძირვის გზით 8 საათის განმავლობაში (23 ± 4) °C ტემპერატურაზე წყალში მოთავსება, წყლის აბაზანაში ჩაძირული რენდერინგის სისტემით, 2.2.3.1 პუნქტში აღწერილი მეთოდის შესაბამისად.
გაყინვა (-20 ± 2) °C-მდე (დაცემა 2 საათის განმავლობაში) 14 საათის განმავლობაში (სულ: 16 საათი).
თუ ტესტი შეწყდება ნიმუშების ხელით დამუშავების გამო და შაბათ-კვირას ან არდადეგებზე შეჩერებებია, ნიმუშები ციკლებს შორის ყოველთვის უნდა შეინახოთ (-20 ± 2)°C ტემპერატურაზე.
მითითებული ტემპერატურა უნდა გაიზომოს ნიმუშების ზედაპირზე (რენდერინგის ზედაპირი). რეგულირება მიიღწევა კონდიცირებული ჰაერით.
ზ.3. - დაკვირვება
ტესტირების დასრულების შემდეგ, ზედაპირის მახასიათებლების ცვლილებასთან ან კომპლექტის ქცევასთან დაკავშირებული დაკვირვებები უნდა ჩაიწეროს ვ.1.6 პუნქტის შესაბამისად.
ასევე უნდა აღინიშნოს ნიმუშების კიდეებზე ნებისმიერი დამახინჯება.
ზ.4. - ციკლების შემდეგ
გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ, გაყინვა-დნობის ციკლებში წარდგენილ თითოეულ ნიმუშზე უნდა ჩატარდეს შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტები (იხ. პუნქტი 2.2.6.1).
ეს ტესტები უნდა ჩატარდეს გარემოს ტემპერატურაზე (20 ± 10) °C სულ მცირე 7 დღის გაშრობის შემდეგ.
ზ.5. - ტესტირების ანგარიში
იხილეთ პუნქტი ვ.1.8.
danarti IX.docx ⬇
დანართი IX
საფასადე კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ძირითადი მოთხოვნები
წინამდებარე დანართის გამოყენების სფერო
სამშენებლო პროდუქტის აღწერა
წინამდებარე დანართი ეხება სპეციალურ კერამიკულ ფილებს, რომლებსაც აქვთ კერამიკულ ფილაზე მიკრული სამაგრი ფენა და რომლებიც დოკუმენტში მოხსენებულია, როგორც „მრავალშრიანი კერამიკული ფილები“. წინამდებარე დანართის მიხედვით განსაზღვრულია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ორი ტიპი — ტიპი A და ტიპი B, რომლებიც შედგება შემდეგი კომპონენტებისგან:
ა) მშრალად დაპრესილი კერამიკული ფილის ერთი შრე (სსტ ენ 14411:2016/2020-ის მიხედვით), რომლის უკანა მხარეც გამაგრებულია ბოჭკოვანი მინის ფენით/ბადით; ბოჭკოვანი მინის შრე ფილაზე მიკრულია გაკონტროლებული სამრეწველო პროცესის შედეგად მიღებული წებოვანი მასალით.
ბ) მშრალად დაპრესილი კერამიკული ფილის ერთი შრე (სსტ ენ 14411:2016/2020-ის მიხედვით), ერთი შრე ბოჭკოვანი მინის ფენა/ბადე და ერთი შრე- თხელი კერამიკული ფილა (სსტ ენ 14411:2016/2020-ის მიხედვით), რომლებიც ერთმანეთზე მიმაგრებულია წებოვანი მასალით, რომელიც დამზადებულია გაკონტროლებული სამრეწველო პროცესის გზით.
კერამიკული მრავალშრიანი ფილა იწარმოება დიდი ზომებით (სიგრძე და სიგანე), მაგალითად, 1620 მმ × 3240 მმ; თუმცა დამზადებული ფილა შეიძლება მიეწოდოს როგორც თავდაპირველ, ასევე დაჭრილ, უფრო მცირე ზომებად.
კერამიკული მრავალშრიანი ფილა არაა მოჭიქული და მისი ზედაპირი შეიძლება იყოს სხვადასხვა ფერის, ტექსტურისა და ფორების მქონე, ის შეიძლება დამუშავდეს მექანიკური გამოწვის მეთოდით (მაგ., გაპრიალდეს).
პროდუქტის მიმაგრება შესაძლებელია ბაზარზე ადვილად ხელმისაწვდომი წებოვანი მასალების და/ან მექანიკური სამაგრების გამოყენებით.
წინამდებარე დანართი არ მოიცავს წებოებისა და მექანიკური ფიქსატორების საკითხს.
მოცემული ტექნიკური დოკუმენტი სრულად ვერ ფარავს პროდუქტის ყველა მახასიათებელს.
- სსტ ენ 14411:2016/2020 არ ეხება ბოჭკოვანი მინის ფენით/ბადით გამაგრებულ ფილებს, რადგან ისინი ასახულია სსტ ენ 14411:2016/2020-ში, როგორც ბადით გამაგრებული პროდუქტი (A ტიპის ფილები), და მრავალშრიანი პროდუქტები (A და B ტიპის ფილები). გარდა ამისა, სსტ ენ 14411:2016/2020-ის გამოყენების არეალი გაიზარდა წინამდებარე დანართში და მისი გამოყენება შესაძლებელია გარე კედლების მოსაპირკეთებელ სისტემებში მოსაპირკეთებელი ელემენტებისთვისაც, რომელიც მაგრდება ქვეკონსტრუქციაზე (იხილეთ გამოყენება 2 პუნქტი 1.2.1).
სტანდარტს სსტ ენ 14411:2016/2020-ს დაემატა შემდეგი მახასიათებლები: „შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე – პირების პერპენდიკულარული სიმტკიცე“, „შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე – დაძვრის სიმტკიცე“, „შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე გაყინვისა და დნობის შემდეგ“ და „შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე ტუტე გარემოში დიდხანს ყოფნის შემდეგ“, რადგან ეს მახასიათებლები შეფასებისთვის შერჩეულია პროდუქტის სპეციფიკის გათვალისწინებით (რამაც გამოიწვია სტანდარტიდან სსტ ენ 14411:2016/2020 გადახრა), კერძოდ, ბოჭკოვანი მინის ფენით/ბადით გამაგრებული უკანა მხარისა და მრავალშრიანობის გამო.
სსტ ენ 14411:2016/2020-ის დანართ თ-დან, ცხრილები თ.1.1 და თ.1.2-ისგან დოკუმენტში არ აისახა წინამდებარე დანართის ძირითადი მახასიათებლები, როგორიცაა „საშიში ნივთიერებების გამოყოფა: კადმიუმი“ და „საშიში ნივთიერებების გამოყოფა: ტყვია“, სსტ ენ 14411:2016/2020-ის მე-2 ცხრილის „t“ შენიშვნის შესაბამისად, რადგან კერამიკული მრავალშრიანი ფილები არ არის მოჭიქული. გარდა ამისა, სსტ ენ 14411:2016/2020-ის დანართ თ-თან დაკავშირებით წინამდებარე დანართში შეტანილია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების სხვა არსებითი მახასიათებლები მათი სპეციფიკიდან გამომდინარე, მახასიათებლები, რომლებიც ჩამოთვლილია სსტ ენ 14411:2016/2020-ის ცხრილში 2, პუნქტი 5.2: წყლის შთანთქმა, ტენიანობის გამო გაფართოება, მოხრის სიმტკიცე ან მსხვრევის მოდული, ღრმა ცვეთის მიმართ მდგრადობა, ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი, თერმული დარტყმისადმი მდგრადობა გამოყენების ტიპი 3-სთვის (იხილეთ პუნქტი 1.2.1) და მდგრადობა ქიმიური ნივთიერებების მიმართ.
პროდუქტის შეფუთვასთან, ტრანსპორტირებასთან, შენახვასთან, მოვლასთან, ჩანაცვლებასა და შეკეთებასთან დაკავშირებით შესაბამისი ზომების გატარება და მომხმარებლების ინფორმირება პროდუქტის ტრანსპორტირების, შენახვის, მოვლის, ჩანაცვლებისა და შეკეთების წესების შესახებ იმ მოცულობით, როგორსაც ის საჭიროდ მიიჩნევს, ეკისრება მწარმოებელს.
პროდუქტი უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის ინსტრუქციის შესაბამისად (ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში) ან სამშენებლო დარგის სპეციალისტების მიერ დამკვიდრებული პრაქტიკის მიხედვით.
მწარმოებლის მითითება მაგ., გამოყენების პირობებთან დაკავშირებით, რომელიც გავლენას ახდენს მოცემული დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის მახასიათებლებზე, მხედველობაში მიიღება მახასიათებლების განსაზღვრისას და დეტალურადაა აღწერილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, რაც გულისხმობს წინამდებარე დანართში მოცემული შეფასების მეთოდებში მის გათვალისწინებას.
1.2. სამშენებლო პროდუქტის გამოყენებ(ებ)ის შესახებ ინფორმაცია
1.2.1. პროდუქტის გამოყენება
პროდუქტის გამოყენება შესაძლებელია სამი მიმართულებით:
გამოყენების ტიპი 1: როგორც მოსაპირკეთებელი ელემენტი შიდა და გარე კედლებისთვის, როდესაც პროდუქტის გამოყენება შესაძლებელია კერამიკული ფილებისთვის განკუთვნილი ჩვეულებრივი წებოებით.
გამოყენების ტიპი 2: როგორც მოსაპირკეთებელი ელემენტი გარე კედლების მოსაპირკეთებელი სისტემებისთვის განიავებად და გაუნიავებელ ფასადებზე, სადაც პროდუქტი ფიქსირდება ქვედა ჩარჩოზე (მექანიკურად ან წებოვანი სისტემის საშუალებით).
გამოყენების ტიპი 3: როგორც იატაკის საფარის ელემენტი შიდა და გარე იატაკებისთვის, კიბეებისა და ტაქტილური ზედაპირების ჩათვლით, ანუ ზედაპირისთვის, რომელიც გამოიყენება უსინათლო ან მხედველობა დაქვეითებული ადამიანებისთვის.
1.2.2. პროდუქტის ექსპლუატაციის ვადა/სიცოცხლის ხანგრძლიობა
შეფასების მეთოდები, რომლებიც მოცემულია ან მითითებულია აღნიშნულ დანართში, შემუშავდა მწარმოებლის მოთხოვნის საფუძველზე, იმისათვის, რომ კერამიკული მრავალშრიანი ფილის გამოყენება შესაძლებელი იყოს მისი დამონტაჟებიდან 25 წლის განმავლობაში. აღნიშნული ვადა მოქმედებს ტექნიკური პირობების შესახებ არსებულ ცოდნასა და გამოცდილებაზე დაყრდნობით.
პროდუქტის შეფასებისას მწარმოებლის მიერ გათვალისწინებული უნდა იყოს მისი გამოყენების პირობები, შესაძლოა ნორმალურ პირობებში მისი ექსპლუატაცია მოხდეს მწარმოებლის მიერ მითითებულ ვადაზე უფრო ხანგრძლივი პერიოდით მნიშვნელოვანი დეგრადაციის გარეშე, რაც გავლენას მოახდენს სამუშაოს ძირითადი მოთხოვნების შესრულებაზე. კონკრეტულ შენობაში გამოყენებული პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ხანგრძლივობა დამოკიდებულია იმ გარემო პირობებზე, რომელთა ზემოქმედების ქვეშაც იმყოფება ეს ნაგებობა, აგრეთვე მისი დაგეგმვის, შესრულების, გამოყენებისა და მოვლის კონკრეტულ პირობებზე. შესაბამისად, გარკვეულ შემთხვევებში არ არის გამორიცხული, რომ პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა იყოს ზემოთ მითითებულ ვადაზე უფრო ნაკლებიც.
სამშენებლო პროდუქტის მითითებული ექსპლუატაციის ვადა არ უნდა იყოს ინტერპრეტირებული, როგორც გარანტირებული ვადა პროდუქტის მწარმოებლის ან მისი წარმომადგენლისა და იმ შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ, რომელიც აღნიშნული დანართის საფუძველზე გასცემს ტექნიკურ შეფასებას. ეს ვადები მიიჩნევა მხოლოდ პროდუქტის მოსალოდნელ, ეკონომიკურად გონივრულ ექსპლუატაციის პერიოდად.
1.3. წინამდებარე დანართში გამოყენებული სპეციფიკური ტერმინები
1.3.1 მშრალად დაპრესილი კერამიკის ფილა
მშრალად დაპრესილი კერამიკული ფილა მიიღება თიხებისა და/ან სხვა არაორგანული ნედლეულისგან მშრალი დაპრესვის პროცესით. მშრალად დაპრესილი კერამიკული ფილები წარმოიქმნება წვრილად დაფქული მასის ნარევიდან და ფორმირდება დაწნეხვის გზით ოთახის ტემპერატურაზე, რასაც მოჰყვება გაშრობა და გამოწვა შესაბამის ტემპერატურაზე საჭირო თვისებების განვითარებისთვის.
1.3.2. პროდუქტის დატვირთვის ფაქტორი
გამოსაცდელი ნიმუშის ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ნაწილის ფარდობა ცარიელი საცდელი სივრცის მოცულობასთან.
1.3.3. პროფილის ფუნქცია
ტაქტილური ზედაპირის ინდიკატორის ერთი კომპონენტი.
1.3.4. განლაგება
კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ზედაპირზე პროფილის ელემენტების განლაგება ტაქტილურ საფარზე გამოყენების შემთხვევაში
1.3.5. სიმბოლოები
Ev [%] წყლის შეწოვა მრავალშრიანი კერამიკის ფილის მიერ
ΔL/L [%] გამოსაცდელი ნიმუშის თავდაპირველი და შეცვლილი სიგრძის თანაფარდობა
S [N] მრავალშრიანი კერამიკის ფილების გატეხვის ძალა
R [MPa] კერამიკული მრავალფენიანი ფილის გატეხვის მოდული (მსხვრევის მოდული)
V [მმ3] გაცვეთილი მასალის მოცულობა
αshod [°] დახრილ ზედაპირზე სტანდარტული ფეხსაცმლით ჩატარებულ მოცურების ტესტში მიღებული მოცურების კუთხის მნიშვნელობა
e [-] დრეკადობის აღდგენის კოეფიციენტი (COR)
σTm [MPa] ზედაპირის მიმართ პერპენდიკულარულად მოქმედი ძალის ზეგავლენის ტესტი T ტემპერატურაზე, საშუალო მნიშვნელობა
σTmax [MPa] ზედაპირის მიმართ პერპენდიკულარულად მოქმედი ძალის ზეგავლენა T ტემპერატურაზე, ერთი ნიმუშის მაქსიმალური მნიშვნელობა
σTc [MPa] ზედაპირის მიმართ პერპენდიკულარული მოქმედი ძალის ზეგავლენა T ტემპერატურაზე, დამახასიათებელი მნიშვნელობა
τTm
|
|
ძვრის დატვირთვა T ტემპერატურაზე, საშუალო მნიშვნელობა
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
2. ძირითადი მახასიათებლები და შესაბამისი შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
2.1. პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები
ცხრილში 2.1.3 მოცემულია მრავალშრიანი კერამიკული ფილების თვისებების შეფასება გამოყენების ტიპების 1, 2 და 3-ის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში, მუხლი 1.2.1-ის მიხედვით.
ცხრილი 2.1.1 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის ეფექტურობის შესაფასებლად ამ ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში (გამოყენება 1)
| N |
|
შეფასების მეთოდი |
|
|---|---|---|---|
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 2: უსაფრთხოება ხანძრის შემთხვევაში | |||
| 1 |
|
2.2.1 | კლასი |
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 3: ჰიგიენა, ჯანმრთელობა და გარემო | |||
| 2 |
|
2.2.2 | დონე Ev [%] |
| 3 |
|
2.2.3 | დონე ΔL/L [%] |
| 4 |
|
2.2.4.1 | აღწერა და დონე სპეციფიკური ემისიის მაჩვენებლები [μg/(მ²·სთ)] და ჰაერში კონცენტრაციები შესაბამის ოთახში [μg/მ³] (*) |
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 4: უსაფრთხოება და ხელმისაწვდომობა გამოყენებისას | |||
| 5 |
|
2.2.5 | დონე S [N] |
| 6 |
|
2.2.6 | დონე R [MPa] |
| 7 |
|
2.2.10 | დონე σTm [MPa] σTc [MPa] |
| 8 |
|
2.2.11 | დონე τTm [MPa] τTc [MPa] |
| 9 |
|
2.2.12 | დონე
|
| 10 |
|
2.2.13 |
Rτa [%] |
|---|---|---|---|
| 11 | კავშირის/შემკავებლობის სიმტკიცე
|
2.2.14 |
|
| 12 |
|
2.2.15 | დონე α1 [10-6/°C] |
| 13 |
|
2.2.16 | აღწერა |
| 14 |
|
2.2.17 | დონე nsh ntot |
| 15 |
|
სსტ ენ 14411:2016/2020 ცხრილი თ.1.2 შენიშვნა ზ | აღწერა |
| 16 |
|
2.2.18 | აღწერა |
(*) თან ერთვის მიღებული პროდუქტის დატვირთვის ფაქტორის შესახებ ინფორმაცია [მ²/მ³]** (იხილეთ მუხლი 1.3.2)
ცხრილი 2.1.2 პროდუქტის არსებითი მახასიათებლები და პროდუქტის ექსპლუატაციური მახასიათებლების შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები აღნიშნულ არსებით მახასიათებლებთან მიმართებით (გამოყენება 2)
| No |
|
შეფასების მეთოდი |
|
|---|---|---|---|
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 2: უსაფრთხოება ხანძრის შემთხვევაში | |||
| 1 |
|
2.2.1 | კლასი |
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 3: ჰიგიენა, ჯანმრთელობა და გარემო | |||
| 2 |
|
2.2.2 | დონე Ev [%] |
| 3 |
|
2.2.3 | დონე ΔL/L [%] |
| 4 |
|
2.2.4.2 |
|
| No |
|
შეფასების მეთოდი | პროდუქტის თვისებების გამოხატვის ტიპი |
|---|---|---|---|
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 4: უსაფრთხოება და ხელმისაწვდომობა გამოყენებისას | |||
| 5 |
|
2.2.5 | დონე S [N] |
| 6 |
|
2.2.6 | დონე R [MPa] |
| 7 |
|
2.2.10 | დონე σTm [MPa] σTc [MPa] |
| 8 |
|
2.2.11 | დონე τTm [MPa] τTc [MPa] |
| 9 |
|
2.2.12 | დონე
|
| 10 |
|
2.2.15 | დონე α1 [10-6/°C] |
| 11 |
|
2.2.16 | აღწერა |
| 12 |
|
2.2.17 | დონე
|
| 13 |
|
2.2.18 | აღწერა |
ცხრილი 2.1.3 პროდუქტის არსებითი მახასიათებლები და პროდუქტის ექსპლუატაციური მახასიათებლების შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები აღნიშნულ არსებით მახასიათებლებთან მიმართებით (გამოყენება 3)
| No |
|
შეფასების მეთოდი |
|
|---|---|---|---|
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 2: უსაფრთხოება ხანძრის შემთხვევაში | |||
| 1 |
|
2.2.1 | კლასი |
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 3: ჰიგიენა, ჯანმრთელობა და გარემო | |||
| 2 |
|
2.2.2 | დონე Ev [%] |
| 3 |
|
2.2.3 | დონე ΔL/L [%] |
| No |
|
შეფასების მეთოდი | პროდუქტის თვისებების გამოხატვის ტიპი |
|---|---|---|---|
| 4 |
|
2.2.4.1 | აღწერა და დონე სპეციფიკური ემისიის მაჩვენებლები [μg/(მ²·სთ)] და ჰაერის კონცენტრაცია ოთახში [μg/მ³] (*) |
| ძირითადი სამუშაო მოთხოვნები 4: უსაფრთხოება და ხელმისაწვდომობა გამოყენებისას | |||
| 5 |
|
2.2.5 | აღწერა და დონე S [N] |
| 6 |
|
2.2.6 | დონე R [MPa] |
| 7 |
|
2.2.7 | დონე V [mm3] |
| 8 |
|
2.2.8 | დონე αshod [°] |
| 9 |
|
2.2.9 | დონე აღდგენის კოეფიციენტი, e |
| 10 |
|
2.2.10 | დონე σTm [MPa] σTc [MPa] |
| 11 |
|
2.2.11 | დონე τTm [MPa] τTc [MPa] |
| 12 |
|
2.2.12 | დონე
|
| 13 |
|
2.2.13 | დონე
|
| 14 |
|
2.2.15 | დონე α1 [10-6/°C] |
| 15 |
|
2.2.16 | აღწერა |
| 16 |
|
2.2.17 | დონე
|
| 17 |
|
სსტ ენ 14411:2016/2020 ცხრილი თ.1.1 შენიშვნა ზ | აღწერა |
| 18 |
|
2.2.18 | აღწერა |
| 19 |
|
2.2.19 | აღწერა |
(*) თან ერთვის მიღებული პროდუქტის დატვირთვის ფაქტორის შესახებ ინფორმაცია [მ²/მ³]** (იხილეთ მუხლი 1.3.2)
2.2. პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლების მიხედვით პროდუქტის მუშაობის შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
მოცემული თავი მიზნად ისახავს შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციების მიწოდებას. ამიტომ, ისეთი ფორმულირებების გამოყენება, როგორიცაა „უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“ ან „ეს უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“, უნდა იქნეს გაგებული მხოლოდ როგორც ინსტრუქციები შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის, იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს წარმოდგენილი შეფასების შედეგები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. ასეთი ფორმულირებები არ აკისრებს რაიმე ვალდებულებას მწარმოებელს და შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო არ განახორციელებს შესრულების შეფასებას მოცემულ არსებით მახასიათებელთან მიმართებაში, როდესაც მწარმოებელს არ სურს ამ მახასიათებლის დეკლარაციაში შეტანა.
2.2.1. ცეცხლზე რეაგირება
შეფასების დანიშნულება
შეფასების დანიშნულებას წარმოადგენს განსაზღვროს მრავალშრიანი კერამიკული ფილების ცეცხლზე რეაგირება.
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების გამოცდა უნდა მოხდეს იმ მეთოდ(ებ)ით, რომელიც მოცემულია სსტ ენ 13501-1:2018/2018-სა და შეესაბამება ცეცხლზე რეაგირების შესაბამის კლასს.
ნიმუშების მომზადება
გარდა სსტ ენ 13501-1:2018/2018-ისა, გამოსაცდელი ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს მრავალშრიანი კერამიკული ფილების პროდუქტის შემდეგი პარამეტრები:
პროდუქტის ტიპი, კერძოდ: მრავალფენიანი კერამიკული ფილების ტიპი A ან ტიპი B;
წებოს ტიპი (ქიმიური შემადგენლობა / ფორმულირება);
მრავალფენიანი კერამიკული ფილის ერთ კვადრატულ მეტრზე დატანილი წებოს წონა ერთეულ ფართობზე — გამოსაცდელად უნდა შეირჩეს ერთეულ ფართობზე ყველაზე მაღალი წონა;
მრავალფენიანი კერამიკული ფილის ყველაზე მცირე ნაწილი უნდა გამოიცადოს ყველა შესაძლო დანიშნულებით.
მონტაჟისა და დამაგრების ინსტრუქციები
სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 (ტესტი ცეცხლმედეგობაზე)
გამოცდა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ კერამიკული მრავალშრიანი ფილის ძირითად კომპონენტებზე (იმ პროდუქტებზე, რომელსაც ეხება წინამდებარე დანართი: ძირითადი შრეები) სსტ ენ 13501-1:2018/2018, მუხლი 3.1.5-ის მიხედვით.
სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 (ხანგრძლივი წვისას გამოყოფილი სითბოს ტესტი)
გამოცდა უნდა ჩატარდეს მრავალშრიანი კერამიკული ფილის ყველა კომპონენტზე სსტ ენ 13501-1:2018/2018-ის მიხედვით.
სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 (ნაპერწკლის წყაროს ტესტი)
გამოსაცდელი ნიმუშების მომზადების შემდეგი კლასებისთვის, ერთჯერადი ნაპერწკლის წყაროს გამოცდა უნდა ჩატარდეს შემდეგი ინსტრუქციის გათვალისწინებით.
ამოიჭრას მრავალშრიანი კერამიკული ფილიდან საჭირო სიგრძის (250 ±2 მმ) და სიგანის (90 ±2 მმ) ნიმუში. პროდუქტები, რომლებსაც ორივე მხარეს იდენტური ზედაპირი აქვთ, უნდა შემოწმდეს მხოლოდ ერთ მხარეს. განსხვავებული ზედაპირის მქონე მრავალშრიანი კერამიკული ფილები (A ტიპის ფილები) უნდა შემოწმდეს ორივე მხარეს ან იმ მხარეს, რომელსაც ცეცხლის მოდების უფრო მაღალი მაჩვენებელი აქვს. ცეცხლის მოდების უფრო მაღალი მაჩვენებელი, როგორც წესი, აქვს იმ მხარეს, რომლის ზედაპირიც შეიცავს ყველაზე დიდი რაოდენობით ორგანულ ნივთიერებებს კვადრატულ მეტრზე. ორგანული ნივთიერების ყველაზე მაღალი შემცველობა შეიძლება მიღებული იყოს პროდუქტის სხვადასხვა ფენიდან (მაგ. უკანა მხარეს მიკრული ბოჭკოვანი მინით) ან წვის სრული კალორიული მნიშვნელობის მიხედვით სსტ ენ ისო 1716:2018/2018-ის შესაბამისად.
პროდუქტი უნდა შემოწმდეს ცალკე, ზედაპირსა და კიდეზე. დამატებითი გამოცდაა საჭირო იმ ნიმუშებთან, რომელიც ბრუნავს 90 გრადუსით მისი ვერტიკალური ღერძის გარშემო და ალი მიმართულია ქვედა კიდის შუა წერტილზე (3 მმ-მდე სისქის პროდუქტებისთვის) ან ქვედა კიდის ცენტრში სიგანეზე (3 მმ-ზე მეტი სისქის პროდუქტებისთვის).
სსტ ენ 13823:2020/2021 (ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტი)
ეს ტესტი ტარდება გამოყენების ტიპი 1 და 2-ისთვის (როგორც მოსაპირკეთებელი ელემენტი)
შესაბამისი კლასებისთვის, ერთეული წვის ელემენტის (SBI) გამოცდისთვის გამოსაცდელი ნიმუშის მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი.
პროდუქტები, რომლებიც საბოლოო გამოყენებისას ფიქსირდება პირდაპირ რაიმე სუბსტრაქტზე, უნდა შემოწმდეს ამ ნივთზე დამაგრებული სახით, იმ ფორმით, როგორც მოხდება მისი საბოლოო გამოყენება (მექანიკურად, წებოთი). სტანდარტული სუბსტრატი უნდა აკმაყოფილებდეს სსტ ენ 13238:2010/2024-ის მოთხოვნებს. პროდუქტები, რომლებიც საბოლოო გამოყენებისას ფიქსირდება სუბსტრატზე ვენტილირებად სივრცეში (პროდუქტის გამოყენება ვენტილირებად ფასადებზე), უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13823:2020/2021-ის შესაბამისად, პროდუქტის უკანა მხარესა და სუბსტრატს შორის ყველაზე მცირე სავენტილაციო ხვრელით, მინიმუმ 40 მმ -ზე საბოლოო გამოყენებისას. ორივე მანძილი უნდა შემოწმდეს და კლასიფიკაციისთვის გამოყენებული უნდა იყოს ყველაზე ცუდი მაჩვენებელი.
დიდი ზომის პროდუქტებისთვის გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი მითითებები: პროდუქტი უნდა შემოწმდეს ჰორიზონტალური გრძელი მხრიდან, ნიმუშის ქვედა კიდიდან 500 მმ სიმაღლეზე და ვერტიკალური გადაბმის ადგილიდან გრძელ მხარეს კუთხის ხაზიდან 200 მმ მანძილზე, რომლის გაზომვაც მოხდება გვერდების დამაგრების შემდეგ, როდესაც ისინი მზადაა გამოცდისთვის, უნდა შემოწმდეს იქ სადაც გადაბმის ადგილი მაქსიმალურად ღიაა.
სსტ ენ ისო 9239-1:2025/2026 (წვის ქცევის განსაზღვრა რადიაციული სითბოს წყაროს გამოყენებით)
ეს ტესტი გამოიყენება გამოყენების ტიპი 3-ისთვის (როგორც მოსაპირკეთებელი ელემენტი).
შესაბამისი კლასებისთვის, რადიაციული სითბოს წყაროს გამოყენებით წვის ფორმის გამოცდა უნდა ჩატარდეს საცდელი ნიმუშების მომზადებისას შემდეგი მითითებების გათვალისწინებით. პროდუქტი უნდა შემოწმდეს უშუალოდ სუბსტრატზე (დაწებებული) დამაგრებული სახით, როგორც ეს მისი საბოლოო გამოყენებისას ხდება. სტანდარტული სუბსტრატები უნდა აკმაყოფილებდეს სსტ ენ 13238:2010/2024-ის მოთხოვნებს.
გამოცდის შედეგის გაფართოებული გამოყენება
ტესტების შედეგების გამოყენება, რომელიც ითვალისწინებს ზევით მოცემულ პარამეტრებს, შესაძლებელია შემდეგი პროდუქტებისთვისაც:
იგივე ტიპის პროდუქტისთვის;
იგივე ტიპის წებოსთვის (ქიმიური შემადგენლობა/დამზადების ტექნოლოგია);
იმ ადგილზე, სადაც ყველაზე ნაკლები წებოა გამოყენებული მრავალშრიანი კერამიკული ფილის კვადრატულ მეტრზე წონის გათვალისწინებით გამოცდილ ადგილზე;
გამოცდილი ნიმუშისგან განსხვავებული სიგრძისა და სიგანის შემთხვევაში;
გამოცდილი ნიმუშის ტოლი ან უფრო პატარა ნაკერის ღიობის სიგანის ტოლი;
ნებისმმიერი მიმართულებისთვის;
ყველა სხვა ტიპის ლითონის მექანიკურ მოწყობილობებზე დამაგრებული, მაგალითად ლითონის ლურსმანზე ან რივეტზე.
შედეგების ასახვა
თვისებების კლასი, რომელიც გამოცდის შედეგად ენიჭება, უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში იმ სუბსტრაქტის/ების ჩათვლით, რომელთა კლასიფიკაციაც შესაძლებელია.
2.2.2. წყლის შთანთქმა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანი არის მრავალშრიანი კერამიკული ფილების მიერ წყლის შთანთქმის განსაზღვრა მშრალი ფილის წყლით გაჟღენთვის პრინციპით.
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების მიერ წყლის შთანთქმა განისაზღვრება სსტ ენ ისო 10545-3:2018/2023-ის მიხედვით. სსტ ენ ისო 10545-3:2018/2023-ს პუნქტი 8 “შედეგების ასახვიდან“ გათვალისწინებული უნდა იყოს მხოლოდ ქვე-პუნქტი 8.1 „წყლის შთანთქმა“
შედეგების ასახვა
წყლის შთანთქმის საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) Ev [%] უნდა აისახოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.3. ტენიანობით გამოწვეული გაფართოება
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილების გაზრდილი ტენიანობით გამოწვეული გაფართოების განსაზღვრა, რომელსაც ფილა განიცდის მდუღარე წყალში ხანგრძლივად ჩადების დროს.
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების ტენიანობით გამოწვეული გაფართოების განსაზღვრა უნდა მოხდეს სსტ ენ ისო 10545-10:2021/2023-ის მიხედვით. სსტ ენ ისო 10545-10:2021/2023-ს პუნქტში 7.1 შეტანილია შემდეგი ცვლილება ტემპერატურისა და ხანგრძლივობის შესახებ, სადაც გათვალისწინებულია მრავალშრიან კერამიკულ ფილაში წებოს არსებობა:
საცდელი ნიმუშების ხელახალი გამოწვა ღუმელში, ტემპერატურის 150 °C/სთ-ამდე გაზრდით;
4-საათიანი ეტაპის ჩატარება (150 ± 10) °C ტემპერატურაზე.
შედეგების ასახვა
ტენიანობით გამოწვეული გაფართოების საშუალო მნიშვნელობა ΔL/Lx100 [%] უნდა შევიდეს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.4. საშიში ნივთიერებების შემცველობა, ემისია და/ან გამოყოფა
შეფასების მიზანი
კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ემისიების და/ან გამოყოფის მახასიათებლები, და, საჭიროების შემთხვევაში, საშიში ნივთიერებების შემცველობა, შეფასდება მწარმოებლის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე, პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების(ებ)ისა და ევრო კავშირის წევრი სახელმწიფოების თავისებურების გათვალისწინებით, სადაც მწარმოებელი აპირებს თავისი პროდუქტის ბაზარზე განთავსებას, საშიში ნივთიერებების გამოყოფის შესაძლებლობის იდენტიფიცირების შემდეგ.
მწარმოებელი არ არის ვალდებული, შესაბამისობის დამადასტურებელ ორგანოს მიაწოდოს პროდუქტის (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილების) ქიმიური სტრუქტურა და შემადგენლობა.
ქვევით მოცემულია თუ როდის შეიძლება გამოყოს პროდუქტმა მავნე ნივთიერებები და რა დანიშნულებით ხდება ამ დროს პროდუქტის გამოყენება.
მავნე ნივთიერებებს შეიძლება გამოყოფდეს:
IA1: ჰაერთან პირდაპირ კავშირში მყოფი შიდა სივრცეში არსებული პროდუქტი
S/W2: ნიადაგთან, მიწისზედა და ზედაპირულ წყლებთან არაპირდაპირ კონტაქტში მყოფი პროდუქტი;
2.2.4.1. აქროლადი ორგანული ნაერთები (VOC) და ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (SVOC)
აღნიშნული თვისება დამახასიათებელია მხოლოდ 1 და 3 გამოყენების ტიპებისათვის შიდა სივრცეებში (იხ. პუნქტი 1.2.1).
ვერსია IA1-ში მოცემული დანიშნულებით (გამოყენების ტიპები 1 და 3) მრავალშრიანი კერამიკული ფილების აქროლადი ორგანული ნაერთების (VOC) და ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთების (SVOC) თვისებები უნდა შეფასდეს.
შეფასების მეთოდი
აქროლადი ორგანული ნაერთები და ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (შესაბამისად: აქროლადი ორგანული ნაერთები (VOC) და ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (SVOC) განისაზღვრება სტანდარტი სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის მიხედვით. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის პუნქტი 8.2, რომელიც აღწერს საცდელი კამერის ჰაერში აქროლადი ორგანული ნაერთების (VOC) და ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთების (SVOC) განსაზღვრის მეთოდს.
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების „კედლებისა“ და „იატაკისთვის“ გამოყენების შემთხვევაში, სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის მიხედვით, ემისიის გამოცდისას დატვირთვის ფაქტორები უნდა იყოს:
1.0 მ2/მ3 კედლისთვის;
0.4 მ2/მ3 იატაკისთვის.
საცდელი ნიმუშის საცდელ კამერაში მონტაჟი უნდა განხორციელდეს მწარმოებლის მიერ გაცემული პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების შესაბამისად, როდესაც ეს შესაძლებელია; ხოლო ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში — სამშენებლო სფეროში პროფესიონალების მიერ მიღებული ჩვეულებრივი პრაქტიკის მიხედვით.
შედეგების ასახვა
ნაერთების სპეციფიკური ემისიის სიჩქარის აღწერა [μg/(მ²·სთ)] და შესაბამისი აირის კონცენტრაცია ოთახში [μg/მ³], აგრეთვე ინფორმაცია გამოყენებული პროდუქტის დატვირთვის ფაქტორის შესახებ [მ²/მ³], სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის პუნქტი 10.6-ის შესაბამისად, უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.4.2. გამოსარეცხი ნივთიერებები
აღნიშნული მახასიათებელი რელევანტურია მხოლოდ გამოყენების 2 ტიპისთვის (იხ. პუნქტი 1.2.1).
უნდა შეფასდეს კერამიკული მრავალფენიანი ფილების მახასიათებლები გამოსაწვავად გამოყენებული ნივთიერებებით დაფარვის შემთხვევაში, მათ მიერ მავნე ნივთიერებების გამოყოფის სცენარი S/W2-ით მიხედვით.
შეფასების მეთოდი
უნდა ჩატარდეს გამოტუტვის ტესტი თანმდევი ელუატის
ანალიზით, თითოეული ორჯერ.
კერამიკული მრავალშრიანი ფილების გამოტუტვის ტესტები ტარდება სსტ ენ
16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად. გამოსარეცხად გამოიყენება
pH-ნეიტრალური დემინერალიზებული წყალი, ხოლო სითხის
რაოდენობისა და ზედაპირის ფართობის თანაფარდობა უნდა შეადგენდეს (80 ± 10)
ლ/მ²-ს.
ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის პუნქტი 8.2-ის შესაბამისად.
„6-საათიან“ და „64-დღიან“ ელუატებში უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
მწვავე ტოქსიკურობის ტესტი Daphnia magna Straus-ით, სსტ ენ ისო 6341:2012/2024-ის შესაბამისად;
ტოქსიკურობის ტესტი წყალმცენარეებით, სსტ ენ ისო 15799:2022/2025-ის შესაბამისად;
ლუმინესცენტური ბაქტერიების ტესტი, სსტ ენ ისო 11348-1:2008/A1:2018/2024-ის სსტ ენ ისო 11348-2:2008/A1:2018/2024-ის ან სსტ ენ ისო 11348-3:2008/A1:2018/2024-ის შესაბამისად.
თითოეული ბიოლოგიური გამოცდისთვის უნდა განისაზღვროს 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20)-მნიშვნელობები შემდეგი განზავების პროპორციით 1:2, 1:4, 1:6, 1:8 და 1:16.
შედეგების ასახვა
კერამიკული მრავალფენიანი ფილების გამოტუტვის ტესტით (ბიოლოგიური ტესტები) განსაზღვრული ტოქსიკურობა უნდა გამოისახოს 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20)-მნიშვნელობებით თითოეული ნაზავის კოეფიციენტზე.
მაქსიმალური ბიოლოგიური დეგრადაცია უნდა გამოიხატოს შემდეგი ფორმულირებით „… % … საათის/დღეში“
მითითებული უნდა იყოს ანალიზისთვის გამოყენებული გამოსაცდელი მეთოდები.
2.2.5. დამტვრევის მიმართ სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია განსაზღვროს დამტვრევის მიმართ მრავალშრიანი კერამიკული ფილების სიმტკიცე ფილის ცენტრში ძალის გამოყენების საფუძველზე.
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების დამტვრევის მიმართ სიმტკიცის განსაზღვრა ხდება სსტ ენ ისო 10545-4:2019/2020 სტანდარტის შესაბამისად. მრავალშრიანი კერამიკული ფილების თვისებების განსაზღვრა ხდება პროდუქტის იმ ნაწილის მიხედვით, რომლის გამოცდაც ხდება. რაც შეეხება სსტ ენ ისო 10545-4:2019/2020-ის პუნქტი 8 „გამოთვლას“, აქედან გამოყენებული უნდა იყოს მხოლოდ აღნიშნულ პუნქტში მოცემული ფორმულა (1) და მასთან დაკავშირებული განმარტებები.
შედეგების ასახვა
დამტვრევის მიმართ სიმტკიცის S [N] საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) მოცემული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა აისახოს დამტვრევის მიმართ სიმტკიცე მხოლოდ გამოყენების ტიპისთვის 3 (შიდა და გარეთა იატაკის დაგება) სსტ ენ 14411:2016/2020 სტანდარტის მიხედვით, ცხრილში თ.1.1 სვეტი „შენიშვნები“ ბ.2. მახასიათებლისთვის. მრავალშრიანი კერამიკული ფილები მიეკუთვნება „მშრალად-დაპრესილი“ პროდუქტის ჯგუფს, რომლისთვისაც შემდგომში განისაზღვრება წყლის შთანთქმის კოეფიციენტი Ev [%]. სსტ ენ 14411:2016/2020-ის დანართებში ზ- K მოცემულია ცალკეული ჯგუფის მიმართ მოთხოვნები. წყლის შთანთქმის კოეფიციენტის Ev [%]-ს განსაზღვრა უნდა მოხდეს წინამდებარე დანართიის პუნქტი 2.2.2-ის მიხედვით.
2.2.6. მოხრის სიმტკიცე ან რღვევის მოდული
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია განისაზღვროს მრავალშრიანი კერამიკული ფილების რღვევის მოდული ფილების ცენტრზე ძალის გამოყენებით.
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების რღვევის მოდულის განსაზღვრა ხდება სსტ ენ ისო 10545-4:2019/2020 სტანდარტის შესაბამისად. მრავალშრიანი კერამიკული ფილების თვისებების განსაზღვრა ხდება პროდუქტის იმ ნაწილის მიხედვით, რომლის გამოცდაც ხდება. რაც შეეხება სსტ ენ ისო 10545-4:2019/2020-ის პუნქტი 8 „გამოთვლას“, აქედან გამოყენებული უნდა იყოს მხოლოდ აღნიშნულ პუნქტში მოცემული ფორმულა (2) და მასთან დაკავშირებული განმარტებები.
შედეგების ასახვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მოცემული უნდა იყოს რღვევის მოდულის R [MPa] საშუალო მაჩვენებელი (საშუალო არითმეტიკული) და თვისებები. მახასიათებლების მნიშვენლობის განსაზღვრა ხდება სსტ ენ 1990:2002/2022-ის, დანართი დ-ის, ცხრილი დ1-ის მიხედვით, უცნობი VX-სთვის შესაბამისი kn მნიშვნელობის გამოყენებით.
2.2.7. ღრმა დაზიანების მიმართ სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკის ფილების ღრმა დაზიანების მიმართ სიმტკიცის განსაზღვრა.
ეს თვისება მოწმდება მხოლოდ გამოყენების ტიპი 3 -ის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი 1.2.1.)
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკის ფილების ღრმა დაზიანების მიმართ სიმტკიცის განსაზღვრა ხდება სტანდარტი სსტ ენ ისო 10545-6:2012/2023-ით.
შედეგების ასახვა
ღრმა დაზიანების მიმართ სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) V [მმ³] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.8. მოცურების მაჩვენებელი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილების ფეხით სასიარულო ზედაპირზე მოცურების საწინააღმდეგოდ წინაღობის განსაზღვრა.
აღნიშნული თვისება მოწმდება მხოლოდ გამოყენების ტიპი 3 -ის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი 1.2.1.)
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების მოცურების მაჩვენებელი განისაზღვრება სტანდარტი სსტ ენ 16165:2021/2023 – დანართი ბ -ის მეთოდით „შოდის რამპის ტესტი“
შედეგების ასახვა
კრიტიკული კუთხე α, რომელიც დანართში ბ მოცემულია, როგორც შოდის რამპის ტესტი, უნდა აისახოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.9. ზეგავლენის მიმართ სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილების სიმტკიცის განსაზღვრა ზეგავლენის მიმართ.
აღნიშნული თვისება მოწმდება მხოლოდ გამოყენების ტიპი 3 -ის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი 1.2.1.)
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების ზეგავლენის მიმართ სიმტკიცე განისაზღვრება სსტ ენ ისო 10545-5:1997/2023-ის მიხედვით.
შედეგების ასახვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მოცემული უნდა იყოს აღდგენის კოეფიციენტის (COR) საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული).
2.2.10. შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე – ზედაპირებზე პერპენდიკულარულად მოქმედი ძალის მიმართ სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილის სხვადასხვა ფენებს შორის შეერთების დონის განსაზღვრა ფილების ზედაპირების მიმართ პერპენდიკულარულად გამოყენებული ძალის საშუალებით, რათა განისაზღვროს ყველაზე სუსტი ფენის მიმაგრების სიმტკიცე.
შეფასების მეთოდი
პერპენდიკულარული შეერთების სიმტკიცე უნდა შეფასდეს დანართი ა-ის შესაბამისად, სადაც მოცემულია საცდელი ნიმუშების მომზადების პირობები, გამოცდის პროცედურა, აგრეთვე გამოცდის შედეგების დამუშავება.
შედეგების ასახვა
საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) σTm და დამახასიათებელი მნიშვნელობა (5%-ფრაქტილი) σTc პერპენდიკულარულად მოქმედი ძალის მოქმედებისას თითოეული საცდელი ტემპერატურის შემთხვევაში (23 °C; -20 °C; 80 °C) უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილის სხვადასხვა ფენებს შორის შეერთების განსაზღვრა ზედაპირების პერპენდიკულარულად მიმართული ძალის გამოყენებით, რათა დადგინდეს ყველაზე სუსტი ფენის შეერთების სიმტკიცე.
შეფასების მეთოდი
ზედაპირების პერპენდიკულარული ბმის სიმტკიცე უნდა შეფასდეს ა დანართის შესაბამისად, სადაც მოცემულია დებულებები საგამოცდო ნიმუშების მომზადების, ტესტირების პროცედურისა და გამოცდის შედეგების დამუშავების შესახებ.
შედეგების ასახვა
საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) σTm ( σTm წარმოადგენს ან ნიმუშების გამგლეჯი დაჭიმვის მიმართ სიმტკიცის საშუალო არითმეტიკულს, ან იმ მაქსიმალურ გამჭიმავი ძაბვის მნიშვნელობების საშუალო არითმეტიკულს, რომლებიც გაიზომა ნიმუშების გამოცდის პროცესში იმ შემთხვევაში, თუ საგამოცდო ნიმუშების გაგლეჯვა ვერ მოხერხდა) და დამახასიათებელი მნიშვნელობა (5%-ფრაქტილი) σTc პერპენდიკულარულად მოქმედი ძალის მოქმედებისას თითოეული საცდელი ტემპერატურის შემთხვევაში (23 °C; -20 °C; 80 °C) უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.11. შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე – ძვრის დატვირთვა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მრავალშრიანი კერამიკული ფილის სხვადასხვა ფენებს შორის შეერთების დონის განსაზღვრა ფილების ზედაპირების მიმართ პარალელურად მიმართული ძალის საშუალებით, რათა განისაზღვროს ყველაზე სუსტი ფენის მიმაგრების სიმტკიცე.
შეფასების მეთოდი
ძვრის სიმტკიცე უნდა შეფასდეს ბ დანართის შესაბამისად, სადაც მოცემულია დებულებები საგამოცდო ნიმუშების მომზადების, ტესტირების პროცედურისა და გამოცდის შედეგების დამუშავების შესახებ
შედეგების ასახვა
ძვრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა (საშუალო არითმეტიკული) σTm (τTm არის ან ნიმუშების ძვრის ძალის მნიშვნელობების საშუალო არითმეტიკული ან მაქსიმალური მნიშვნელობა, რომელიც მიღებულია ნიმუშებზე გამოცდის დროს, იმ შემთხვევაში, თუ გამოცდის პროცესში ნიმუშის რღვევის მიღწევა შეუძლებელია) და ამ თვისების მნიშვნელობა (5%-ფრაქტილი) თითოეული საცდელი ტემპერატურის შემთხვევაში (23 °C; -20 °C; 80 °C) უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.12. შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცე გაყინვის და დნობის შემდეგ კონდიცირებისას
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია კერამიკული მრავალშრიანი ფილის შრეებს შორის შეერთების სიმტკიცის განსაზღვრა გაყინვა-ლღობის ციკლებით კონდიცირების შემდეგ
შეფასების მეთოდი
სრული დამუშავება გაყინვა-ლღობის ციკლებით სსტ ენ ისო 10545-12:1997/2023 სტანდარტის შესაბამისად (100 ციკლი) უნდა ჩაუტარდეს შემდეგ ნიმუშებს: 5 ნიმუშს ზომით 50 მმ x 50 მმ და 5 ნიმუშს - ზომით 50 მმ x 200 მმ. მათ შორის, სსტ ენ ისო 10545-12:1997/2023 სტანდარტის 4.2 და 5 პუნქტები და განსაკუთრებით მე-6 პუნქტი (ამ უკანასკნელიდან მხოლოდ იმ აბზაცამდე, სადაც აღწერილია გაყინვა-ლღობის 100 ციკლით კონდიცირება). დაძველების შემდეგ, 5 ნიმუში (50 მმ x 50 მმ) უნდა გამოიცადოს შრეებს შორის ბმის სიმტკიცეზე (სერია σft = ზედაპირების პერპენდიკულარული სიმტკიცე), როგორც ეს აღწერილია 2.2.10 პუნქტში, ხოლო 5 ნიმუში (50 მმ x 200 მმ) — შრეებს შორის ბმის სიმტკიცეზე (სერია τft = ძვრის სიმტკიცე), წინამდებარე დანართის 2.2.11 პუნქტის შესაბამისად; ორივე გამოცდა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ ჩვეულებრივ პირობებში (T = (23 ± 2) °C; ფარდობითი ტენიანობა = (50 ± 5) %).
შედეგების ასახვა
ნარჩენი სიმტკიცე, Rσft [%] და Rσft [%], მოწოდებული მდგომარეობის საშუალო მნიშვნელობის პროცენტული მაჩვენებელი (2.2.10 და 2.2.11.-ის მიხედვით, რომლის განმარტებაც მოცემულია 2.2.10 -ის „შედეგების ასახვაში“) გამოითვლება და მოცემულია შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. გამოთვლა ხდება შემდეგნაირად:
სადაც
  ნიშნავს 5 ნიმუშის σft
მნიშვნელობას, სადაც გამოთვლილია |
(2.2.12.3) |
|---|---|
 თითოეული ნიმუშის |
(2.2.12.4) |
 ნიშნავს 5 ნიმუშის τft
მნიშვნელობას, სადაც გამოთვლილია  |
(2.2.12.5) |
 A თითოეული ნიმუშის |
(2.2.12.6) |
| A = გამოცდის ნიმუშის გადაკვეთის ადგილი, მმ2-ში. | (2.2.12.7) |
2.2.13. ტუტე გარემოში დაძველების შემდეგ შეერთების სიმტკიცე ფენებს შორის
შეფასების მიზანი
გამოცდის მიზანი შეაფასოს ბოჭკოვანი მინის ფენა /ბადის ვარგისიანობა მრავალშრიან კერამიკული
ფილის უკანა მხარეს, მისი გამოყენების დროს, სადაც იყენებენ წებოს კერამიკული ფილებისთვის, რომელიც ქმნის ტუტე გარემოს ფილის უკანა მხარეს (მაგ. ცემენტოვანი წებოები).
აღნიშნული გამოცდის გამოყენება ხდება მხოლოდ A ტიპის პროდუქტზე (იხ. პუნქტი 1.1.) და როდესაც პროდუქტის გამოყენება ხდება კერამიკული ფილების წებოებთან ერთად (გამოყენების ტიპი 1 და 3 პუნქტი 1.2.1.)
შეფასების მეთოდი
ტესტი ჩატარდება შემდეგ ნიმუშებზე: 5 ნიმუში ზომებით = 50 მმ x 50 მმ და 5 ნიმუში ზომებით = 50 მმ x 200 მმ.
ნიმუშები 28 დღის განმავლობაში უნდა ჩაიდოს ტუტე ხსნარში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე. ხსნარის შემადგენლობაა 1 გრ NaOH, 4 გრ KOH, 0,5 გრ Ca(OH)2 ერთ ლიტრ გამოხდილ წყალზე. დაძველების დასრულებისას ნიმუშები უნდა გაირეცხოს მჟავა ხსნარში (5 მლ HCl ).
(35%-იანი კონცენტრაციის) 4 ლიტრ წყალზე) 5 წუთის განმავლობაში ჩაშვებით, შემდეგ კი თანმიმდევრულად მოთავსდეს წყლის 3 აბაზანაში (თითოეული 4 ლიტრი) 2 წუთის განმავლობაში თითოეულში. ამის შემდგომ ისინი უნდა გაშრეს (23 ± 2) °C ტემპერატურასა და (50 ± 5) % ფარდობით ტენიანობაზე 48 საათის განმავლობაში. დაძველების შემდეგ, 5 ნიმუში (50 მმ x 50 მმ) უნდა დაექვემდებაროს შრეებს შორის ბმის სიმტკიცის გამოცდას, როგორც ეს აღწერილია 2.2.10 პუნქტში (სერია σa = ზედაპირების პერპენდიკულარული სიმტკიცე), ხოლო 5 ნიმუში (50 მმ x 200 მმ) — შრეებს შორის ბმის სიმტკიცის გამოცდას, როგორც ეს აღწერილია 2.2.11 პუნქტში (სერია τa = ძვრის სიმტკიცე); ორივე გამოცდა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ ჩვეულ პირობებში (T = (23 ± 2) °C; ფარდობითი ტენიანობა = (50 ± 5) %).
შედეგების ასახვა
ნარჩენი სიმტკიცე, R𝜎ft [%] და R𝜎ft [%], მოწოდებული მდგომარეობის საშუალო მნიშვნელობის პროცენტული მაჩვენებელი (2.2.10 და 2.2.11.-ის მიხედვით, რომლის განმარტებაც მოცემულია
2.2.11.-ის შენიშვნაში 5) გამოითვლება და მოცემულია შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. გამოთვლა ხდება შემდეგნაირად:
სადაც
 ნიშნავს 5 ნიმუშის σft
მნიშვნელობას, სადაც გამოთვლილია  |
(2.2.13.3) |
|---|---|
 თითოეული ნიმუშის |
(2.2.13.4) |
 = ნიშნავს 5 ნიმუშის τa
მნიშვნელობას, სადაც გამოთვლილია  |
(2.2.13.5) |
 თითოეული ნიმუშის |
(2.2.13.6) |
| A = გამოცდის ნიმუშის გადაკვეთის ადგილი, მმ2-ში. | (2.2.13.7) |
2.2.14. წებოების სიმტკიცე: ცემენტოვანი წებოები, დისპერსიული წებოები და რეაქტიული რეზინის წებოები
შეფასების მიზანი:
ამ გამოცდების მიზანია მრავალშრიან კერამიკულ ფილასა და სპეციფიკურ წებოს შორის ბმის სიმტკიცის განსაზღვრა სსტ ენ 12004:2007+A1:2012/2013 სტანდარტის 3.2 პუნქტის -ცემენტოვანი წებოები (C), დისპერსიული წებოები (D) ან რეაქტიული წებოების (R) მიხედვით. ეს შეფასება რელევანტურია მხოლოდ მაშინ, როდესაც პროდუქტის გამოყენება ხდება კერამიკული ფილების წებოებთან ერთად შიდა და გარე კედლების მოსაპირკეთებლად (გამოყენება 1).
შეფასების მეთოდი:
2.1.1-ში მოცემული პუნქტისთვის „ცემენტოვანი წებოები“ (C), ბმის სიმტკიცე/ადჰეზია უნდა წარმოადგენდეს საწყის ადჰეზიურ სიმტკიცეს გაჭიმვისას და უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.3 პუნქტის (ქვეპუნქტები 8.3.1, 8.3.2, 8.3.3.1 და 8.3.3.2) შესაბამისად.
2.1.1-ში მოცემული პუნქტისთვის „დისპერსიული წებოები“ (D), ბმის სიმტკიცე/ადჰეზია უნდა წარმოადგენდეს საწყის ადჰეზიურ სიმტკიცეს ძვრისას და უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.4 პუნქტის (ქვეპუნქტები 8.4.1, 8.4.2, 8.4.3.1 და 8.4.3.2) შესაბამისად.
2.1.1-ში მოცემული პუნქტისთვის „რეაქტიული წებოები“ (R), ბმის სიმტკიცე/ადჰეზია უნდა წარმოადგენდეს საწყის ადჰეზიურ სიმტკიცეს ძვრისას და უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.5 პუნქტის (ქვეპუნქტები 8.5.1, 8.5.2, 8.5.3.1 და 8.5.3.2) შესაბამისად.
სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.3.1.1, 8.4.1.1 და 8.5.1.1 პუნქტებში („საგამოცდო მასალები“) ტერმინი „კერამიკული ფილები“ ჩანაცვლდეს ტერმინით „კერამიკული მრავალშრიანი ფილები“. კერამიკული მრავალშრიანი ფილები უნდა დაიჭრას ისე, რომ მიღებულ იყოს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.3.1.1, 8.4.1.1 და 8.5.1.1 პუნქტებით გათვალისწინებული ნიმუშების ზომები; გამოცდა უნდა ჩატარდეს მხოლოდ შესაბამის წებოებზე (ანუ იმ ტიპის წებოებზე, რომლებიც განსაზღვრულია სსტ ენ 12004:2007+A1:2012/2013 სტანდარტის 3.2 პუნქტში). საგამოცდო ნიმუშების კონდიცირება უნდა განხორციელდეს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის მე-4 პუნქტის შესაბამისად (ცნობილი როგორც „სტანდარტული პირობები“).
გამოცდა უნდა ჩატარდეს თითოეული იმ ტიპისა და კლასის წებოსთვის (სსტ ენ 12004:2007+A1:2012/2013 სტანდარტის მე-6 პუნქტის შესაბამისად), რომელიც გამოყენებული იქნება საბოლოო დანიშნულებით იმ კერამიკულ მრავალშრიან ფილებთან ერთად, რომლებიც ექვემდებარება გამოცდას.
შედეგების ასახვა:
ბმის სიმტკიცე/ადჰეზია As [ნ/მმ²], გაანგარიშებული სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.3.4 პუნქტის მიხედვით ცემენტოვანი წებოებისთვის (C), 8.4.4 პუნქტის მიხედვით დისპერსიული წებოებისთვის (D) და 8.5.4 პუნქტის მიხედვით რეაქტიული წებოებისთვის (R), მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.15. ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტის განსაზღვრა ტემპერატურული დიაპაზონისთვის გარემო ტემპერატურიდან 100 °C-მდე.
შეფასების მეთოდი
კერამიკული მრავალშრიანი ფილის
ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი, უნდა განისაზღვროს სსტ ენ ისო
10545-8:2014/2023 სტანდარტის შესაბამისად ორ ნიმუშზე.
შედეგების ასახვა
ორივე საგამოცდო ნიმუშის ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი მითითებული უნდა იყოს
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.16 გაყინვა-დნობისადმი წინააღმდეგობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების გაყინვა-ლღობის ამტანობის განსაზღვრა.
შეფასების მეთოდი
კერამიკული მრავალშრიანი ფილის გაყინვა-დნობისადმი წინააღმდეგობა უნდა განისაზღვროს სსტ ენ ისო 10545-12:1997/2023 სტანდარტის შესაბამისად. გაყინვა-ლღობის ციკლების რაოდენობა უნდა იყოს 100.
შედეგების ასახვა
მითითებული უნდა იყოს 100 გაყინვა-ლღობის ციკლის შემდეგ დაზიანებული ფილების რაოდენობა nFT ფილის ზედაპირზე არსებული დეფექტების აღწერასთან ერთად, აგრეთვე საწყისი წყლის შთანთქმა მასის (E1) %-ში და წყლის შთანთქმა მასა %-ში გაყინვა-ლღობის ციკლების შემდეგ (E2). კერამიკული მრავალშრიანი ფილის გაყინვა-დნობისადმი წინააღმდეგობა მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში სსტ ენ 14411:2016/2020 სტანდარტის თ.1.1 ცხრილის (მე-3 გამოყენებისთვის) ან თ.1.2 ცხრილის (1-ლი და მე-2 გამოყენებისთვის) „შენიშვნების“ სვეტის შესაბამისად, ბ.8 მახასიათებლისთვის.
2.2.17. თერმული შოკის ამტანობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია განსაზღვროს მრავალშრიანი კერამიკული ფილების თერმული შოკის მიმართ მედეგობა
შეფასების მეთოდი
მრავალშრიანი კერამიკული ფილების მიერ თერმული შოკის ამტანობის განსაზღვრა უნდა მოხდეს სსტ ენ ისო 10545-9:2013/2023-ის მიხედვით, გარდა მე-5 პუნქტისა „საგამოცდო ნიმუშები“. გამოცდის მეთოდი უნდა ითვალისწინებდეს ნიმუშების წყალში ჩადებას, სსტ ენ ისო 10545-9:2013/2023 სტანდარტის 6.2 პუნქტის შესაბამისად. საგამოცდო ნიმუშებთან დაკავშირებით გამოყენებული უნდა იყოს სსტ ენ ისო 10545-3:2018/2023: ნიმუშების რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს სსტ ენ ისო 10545-3:2018/2023 სტანდარტის 6.1 პუნქტს (მათი რაოდენობა უნდა განისაზღვროს კერამიკული მრავალშრიანი ფილის მაქსიმალური ფართობის გათვალისწინებით, იქ მითითებულის შესაბამისად), ხოლო ნიმუშების მომზადება (დაჭრა) უნდა განხორციელდეს სსტ ენ ისო 10545-3:2018/2023 სტანდარტის 6.2 პუნქტის მიხედვით, ტემპერატურული ციკლის პროცესი (სსტ ენ ისო 10545-9:2013/2023 სტანდარტის 6.4 პუნქტი) უნდა განმეორდეს 10-ჯერ.
შედეგების ასახვა
გამოცდის დასრულების შემდეგ, ვიზუალური დეფექტების მქონე კერამიკული მრავალშრიანი ფილების რაოდენობა nsh და გამოცდილი ნიმუშების საერთო რაოდენობა ntot მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მხოლოდ გამოყენების ტიპი 1-ისთვის (მხოლოდ გარე კედლებისთვის) და გამოყენების ტიპი 2-ისთვის (გარე კედლის მოსაპირკეთებელი სისტემებისთვის), თერმული შოკის მიმართ მედეგობა მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში სსტ ენ 14411:2016/2020 სტანდარტის თ.1.2 ცხრილის „შენიშვნების“ სვეტის შესაბამისად, ბ.6 მახასიათებლისთვის
2.2.18. რეზისტენტულობა ქიმიური ნივთიერებების მიმართ
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების მედეგობის განსაზღვრა ქიმიური აგენტების მიმართ.
რეზისტენტულობა ქიმიური ნივთიერებების მიმართ უნდა დაიყოს შემდეგ ტიპებად, ქიმიური ხსნარის მიხედვით:
საყოფაცხოვრებო ქიმიური ნივთიერებები;
საცურაო აუზის მარილები;
დაბალი კონცენტრაციის მჟავები;
დაბალი კონცენტრაციის ტუტეები;
მაღალი კონცენტრაციის მჟავები;
მაღალი კონცენტრაციის ტუტეები.
შეფასების მეთოდი
კერამიკული მრავალშრიანი ფილის მედეგობა ქიმიური აგენტების მიმართ, თითოეული ტიპის ქიმიური ხსნარისთვის, უნდა განისაზღვროს სსტ ენ ისო 10545-13:2016/2023 სტანდარტის შესაბამისად. ნიმუში უნდა ჩაიდოს ჰორიზონტალურად ისე, რომ მხოლოდ გარეთა (ცვეთადი) ზედაპირი იყოს ჩაშვებული ხსნარში 2-დან 5 მმ-მდე სიღრმეზე, ხოლო მეორე ზედაპირი (უკანა მხარე) ნებისმიერ შემთხვევაში უნდა დარჩეს ჰაერზე.
შედეგების ასახვა:
რეზისტენტულობა ქიმიური ნივთიერებების მიმართ, რომელიც ფასდება ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების გზით, აღწერილი უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, თითოეული ტიპის ქიმიური ხსნარისთვის შემდეგი ფორმით
ხილული შედეგის გარეშე;
შესამჩნევი ცვლილება გარეგნულ იერში;
ზედაპირის პირვანდელი გარეგნული სახის ნაწილობრივი ან სრული დაკარგვა.
2.2.19. ტაქტილურობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ზედაპირის პროფილის მახასიათებლებისა და რელიეფის შეფასება, რომლებიც გამოიყენება მხედველობადაქვეითებული ადამიანებისთვის ინფორმაციის გადასაცემად. ეს მახასიათებელი რელევანტურია მხოლოდ მაშინ, როდესაც კერამიკული მრავალშრიანი ფილებს აქვთ ტაქტილური ზედაპირები, ანუ როდესაც ისინი გამოიყენება უსინათლო ან მხედველობადაქვეითებული ადამიანებისთვის შიდა და გარე იატაკებზე (გამოყენება 3).
შეფასების მეთოდი
კერამიკული მრავალშრიანი ფილების ტაქტილურობა უნდა შეფასდეს სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის შესაბამისად. კერამიკული მრავალშრიანი ფილების განლაგება და ზომები უნდა განისაზღვროს სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის ბ დანართის მიხედვით. სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის ბ დანართში მოცემული ინსტრუქცია იმავე სტანდარტის 4.3 პუნქტზე არ არის ზღურბლის დონის საბოლოო განმსაზღვრელი, რადგან ეს ზომები დამოკიდებულია კონკრეტული ადგილის თავისებურებაზე.
შედეგების ასახვა
ზედაპირის აღწერა, რომელიც მოიცავს ზედაპირის პროფილის მახასიათებელ(ებ)ს და კერამიკული მრავალშრიანი ფილების განლაგებისა და პროფილების ზომებს, მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის შესაბამისად. ზედაპირის აღწერა უნდა ეფუძნებოდეს ტაქტილურ განლაგებებსა და პროფილებს, რომლებიც დეტალურად არის მოცემული სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის 1-19 ნახაზებში (სსტ სენ/ტს 15209:2021/2025-ის 4.1 პუნქტის მიხედვით).
3. პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასება და ვერიფიკაცია
3.1. გამოსაყენებელი პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა/სისტემები (AVCP)
პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემიდან გამოყენებული უნდა იყოს სისტემა 4 ნებისმიერი შემთხვევისთვის, გარდა იმ შემთხვევებისა, რომლებიც წარმოადგენენ ხანძარზე რეაგირებისა და სახიფათო ნივთიერებების საგანს.
შემთხვევა, რომელიც წარმოადგენს ხანძარზე რეაგირების საგანს, რეგულირდება პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის 1, 3, ან 4, სისტემებით განსაზღვრული პირობების შესაბამისად.
სახიფათო ნივთიერებების ტიპისთვის მოქმედებს პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 3.
პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემიდან გამოყენებული უნდა იყოს სისტემა 4 ნებისმიერი შემთხვევისთვის, გარდა შემთხვევებისა, რომელიც წარმოადგენს ხანძარზე რეაგირების საგანს.
პროდუქტის გამოყენების ტიპისთვის, რომელიც წარმოადგენს სახიფათო ნივთიერებებს, გამოყენებული უნდა იყოს პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 3.
3.2. მწარმოებლების ამოცანები
პროდუქტის მწარმოებლის მიერ შესრულების მუდმივობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურის ფარგლებში განხორციელებადი ქმედებების ძირითადი პრინციპები განსაზღვრულია ცხრილში 3.2.1
ცხრილი 3.2.1 საკონტროლო გეგმა მწარმოებლისთვის, ძირითადი ელემენტები
|
|
|
კრიტერიუმები, არსებობის შემთხვევაში |
|
|
|---|---|---|---|---|---|
შიდასაწარმოო კონტროლი (FPC) [მათ შორის ქარხანაში აღებული ნიმუშების გამოცდა მოცემული გამოსაცდელი გეგმის მიხედვით] |
|||||
| 1 |
|
|
|
--- |
|
| 2 |
|
|
|
--- |
|
| 3 |
|
|
|
--- |
|
| 4 |
|
|
|
--- |
|
| 5 |
|
|
|
--- |
|
| 6 |
|
|
|
--- |
|
| 7 |
|
|
|
--- |
|
| 8 |
|
|
|
--- |
|
| 9 |
|
|
|
--- |
|
| 10 |
|
|
|
|
|
| 11 |
|
|
|
|
|
| 12 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
| 13 |
|
|
|
|
|
| 14 |
|
|
|
|
|
| 15 |
|
|
|
||
თუ მრავალშრიანი კერამიკული ფილაში ცვლილებები არ არის წარმოდგენილი, აღნიშნული კონტროლის განხორციელება შეიძლება საჭირო არ იყოს. |
|||||
3.3. შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ამოცანები
პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1-ის მიხედვით შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა პროდუქტის/მასალების ცეცხლზე რეაგირების განსაზღვრისათვის საჭიროა მხოლოდ წარმოების პროცესის შედეგების ნათლად განსაზღვრულ ეტაპზე, ცეცხლზე რეაგირების კლასიფიკაციის გაუმჯობესების დროს (მაგალითად, ცეცხლგამძლე დანამატების დამატების ან ორგანული მასალის შემცირებისას)
ამ შემთხვევაში, პასუხისმგებელმა ორგანომ თვითონ უნდა აიღოს თავზე ძირითადი ზომების მიღება პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1-ის მიხედვით, რომელიც მოცემულია ქვევით, ცხრილში 3.3.1.
ცხრილი 3.3.1 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს საკონტოლო გეგმა; ძირითადი საკითხები
| No |
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
| 1 | შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩართულობა აუცილებელია მხოლოდ იმის გამო, რომ დაკმაყოფილებულია სისტემა 1-ის პირობები ცეცხლზე რეაგირების შესახებ, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო გაითვალისწინებს პროცესში იმ მკაფიოდ იდენტიფიცირებად ეტაპს, რომელიც იწვევს ცეცხლზე რეაქციის კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგალითად, ცეცხლგამძლე დანამატების დამატება ან ორგანული მასალის შეზღუდვა) | შიდა საწარმოო კონტროლის სრული სისტემის ვერიფიკაცია, შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებული კონტროლის გეგმის მიხედვით | როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებლის შორის შეთანხმებულ საკონტროლო გეგმაში | როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებლის შორის შეთანხმებულ საკონტროლო გეგმაში | წარმოების ან ახალი ხაზის დაწყებისას | |
|
||||||
| 2 |
|
|
|
|
|
|
დანართი ა: ნიმუშების მომზადების პირობები, გამოცდის პროცედურა და გამოცდის შედეგების გამოთვლა შეერთების სიმტკიცე ფენებს შორის - პერპენდიკულარული ძალის მოქმედება ზედაპირებზე
დანართში მოცემულია აპარატურა და პროცედურა, რომლებიც გამოიყენება მრავალშრიანი კერამიკული ფილის სხვადასხვა შრეებს შორის შეერთების შესაფასებლად, როდესაც ნიმუშის ზედაპირზე მოქმედებს პერპენდიკულარული მიმართულების ძალა.
ა1. გამოცდის მეთოდის მოკლე აღწერა
ძალის გამოყენება უნდა მოხდეს მრავალშრიანი ფილის კვადრატული ნიმუშის ზედაპირებზე პერპენდიკულარულად, მუდმივი სიჩქარით მოძრავი თავაკის მქონე დინამომეტრის გამოყენებით, ნიმუშის მტვრევამდე.
ა2. საცდელი მოწყობილობა
ტესტები უნდა ჩატარდეს დინამომეტრის გამოყენებით, რომლის მოძრავი თავაკის მუდმივი სიჩქარეა (10 ± 1) მმ/წთ-ს. ნიმუშის ორივე ზედაპირზე ორ-კომპონენტიანი წებოს გამოყენებით უნდა იყოს მიკრული ორი ფოლადის ფირფიტა, რომელთაგან ერთი ფიქსირდება დინამომეტრის უძრავ ნაწილზე, ხოლო მეორე — მოძრავ თავაკზე.
ორი მეტალის ფირფიტა დინამომეტრზე მაგრდება ისეთი სამაგრი სისტემის საშუალებით, რომელიც უზრუნველყოფს დაჭიმვის ძალის ზუსტ პერპენდიკულარულობას ნიმუშის ზედაპირების მიმართ იმგვარად, რომ არ მოიხაროს რომელიმე კომპონენტი.
ა3. საცდელი ნიმუშები
საცდელი ნიმუშები უნდა იყოს პრიზმული ფორმის, კვადრატული განივი კვეთის 50 მმ x 50 მმ, ხოლო სისქე უნდა ემთხვეოდეს თავდაპირველი პროდუქტის სისქეს. გამოცდა უნდა ჩატარდეს ყველა ტემპერატურულ რეჟიმზე 5 ნიმუშზე.
საცდელი ნიმუშების ჩამოჭრა უნდა მოხდეს პროდუქტიდან კიდეებიდან არანაკლებ 15მმ, უსწორმასწორო კიდის გავლენის თავიდან აცილებისთვის.
ა4. კონდიცირება
შეერთების სიმტკიცის გამოცდა უნდა ჩატარდეს სამი სხვადასხვა ტემპერატურული პირობების დროს, კერძოდ:
T = (23 ± 2) °C; R.H. = (50 ± 5) %
T = (- 20 ± 2) °C
T = (80 ± 2) °C
გამოცდის ჩატარებამდე ნიმუში უნდა განიავდეს გამოცდის ჩასატარებელ ტემპერატურაზე 24 საათის განმავლობაში.
ა5. გამოცდის პროცედურა
24-საათიანი კონდიცირების დაწყებამდე საცდელი ნიმუშები უნდა დაეკროს ორ-კომპონენტიანი წებოთი ორი ლითონის ფირფიტას. კონდიცირების პერიოდის დასრულების შემდეგ, ლითონის ფირფიტაზე დამაგრებული საცდელი ნიმუშები უნდა შეერთდეს და უნდა გაჭიმვის თანდათან გაჭიმვის ძალის მუდმივი მატებით მოძრავი გადაჯვარედინებული ფირფიტის დახმარებით (10 ± 1) მმ/წთ-მდე, ვიდრე ნიმუში არ დაზიანდება (ანუ გამოსაცდელი ნიმუში არ გატყდება) ან მაქსიმალური გამჭიმი ძალით ნიმუშის გატეხვა შეუძლებელი იქნება (ანუ გატყდება მხოლოდ ორკომპონენტიანი წებოთი ლითონის ფირფიტაზე ნიმუშის მიმაგრების ადგილზე).
ტესტი ტარდება იმავე ტემპერატურაზე, რომელ ტემპერატურაზეც მოხდა ნიმუშის კონდიცირება წინა 24-საათიანში, კლიმატური კამერის ან შესაბამისი აპარატურის გამოყენებით.
ა6. გამოცდის შედეგების დამუშავება
ყველა T ტემპერატურაზე ზედაპირის პერპენდიკულურად მოქმედი ძალის მიმართ სიმტკიცის გამოცდის დროს სიმტკიცე 𝜎Tmax გამოითვლება შემდეგი ფორმულით:
სადაც:
FTmax: არის T ტემპერატურაზე გამოცდილი ნიმუშის გაწელვაზე რღვევის ძალა ან ფიქსირებული მაქსიმალური ძალა, ნიუტონებში (N).
A: არის საგამოცდო ნიმუშის განივი კვეთის ფართობი, მმ²-ში.
საშუალო მნიშვნელობა σTm თითოეული საგამოცდო ტემპერატურისათვის უნდა გამოითვალოს, როგორც 5 საგამოცდო შედეგის არითმეტიკული საშუალო. 5%-იანი ფრაქტილური მნიშვნელობა, σTc, უნდა განისაზღვროს kn-ის შესაბამისი მნიშვნელობის გამოყენებით უცნობი VX-ისთვის, რომელიც მოცემულია სსტ ენ 1990:2002/2022 სტანდარტის და დანართის დ1 ცხრილში.
ა7. გამოცდის ანგარიში
გამოცდის ანგარიშში უნდა აისახოს სულ მცირე შემდეგი ინფორმაცია:
გამოცდის ჩატარების თარიღი, ტემპერატურა;
თითოეულ გამოცდილ ნიმუშზე ძვრის მიმართ მაქსიმალური სტრესი, 𝜎Tmax, MPa ტემპერატურაზე.
საშუალო (საშუალო არითმეტიკური) 𝜎Tm, და ძვრის დატვირთვაზე 5%-ფრაქტილის მნიშვნელობა, ყველა გამოცდილ ტემპერატურაზე 𝜎Tc;
გამოცდისას თითოეული ნიმუშის დაზიანების რეჟიმი;
პროცედურებიდან ნებისმიერი სხვა გადახრა.
დანართი ბ: ნიმუშების მომზადების პირობები, გამოცდის პროცედურა და გამოცდის შედეგების დაანგარიშება: შეერთების სიმტკიცე ფენებს შორის - ძვრის დატვირთვა
დანართში მოცემულია მრავალშრიან კერამიკულ ფილების ფენებს შორის შეერთების შეფასების აპარატი და პროცედურები, რომელზეც შემდგომში იმოქმედებს ძვრის დატვირთვა
ბ1. გამოცდის მეთოდის მოკლე აღწერა
საგამოცდო ნიმუშზე უნდა იმოქმედოს ძვრის დატვირთვამ, რომელიც ნიმუშს გადაეცემა მასზე მიწებებული ლითონის ფირფიტების მეშვეობით. ძაბვის გამოყენება უნდა მოხდეს დინამომეტრის გამოყენებით, თავაკის მუდმივი სიჩქარით, ნიმუშის რღვევამდე.
ბ2. საცდელი მოწყობილობა
გამოცდები უნდა ჩატარდეს დინამომეტრის გამოყენებით, რომლის მოძრავი თავაკის მუდმივი სიჩქარეა (10 ± 1) მმ/წთ. ნიმუშის ზედაპირებზე ორკომპონენტიანი წებოს მეშვეობით უნდა მიეკრას ორი ლითონის ფირფიტა, რომელთაგან ერთი ფიქსირდება დინამომეტრის უძრავ ნაწილზე, ხოლო მეორე — მოძრავ თავაკზე. ლითონის ფირფიტების დაფიქსირებამ დინამომეტრზე უნდა უზრუნველყოს გამოყენებული ძალის ზუსტი პარალელური მდებარეობა ნიმუშის ზედაპირების მიმართ, მოღუნვის გარეშე.
ბ3. გამოცდის ნიმუში
საგამოცდო ნიმუშები უნდა წარმოადგენდეს პრიზმებს, რომელთა კვეთაა 50 მმ x 200 მმ, ხოლო სისქე უნდა შეესაბამებოდეს პროდუქტის თავდაპირველ სისქეს. გამოცდა უნდა ჩატარდეს 5 ნიმუშზე თითოეული განსხვავებული ტემპერატურული პირობისთვის.
საგამოცდო ნიმუშების ჩამოჭრა უნდა მოხდეს პროდუქტის კიდეებიდან არანაკლებ 15 მმ-ის დაშორებით, რომ კიდეები არ იყოს არათანაბარი. ნიმუშის ზომები შეიძლება შემცირდეს იმ შემთხვევაში, თუ ნიმუში ჩამოიშალა დასაფიქსირებელ მოწყობილობაში (დინამომეტრზე).
ბ4. კონდიცირება
შეერთების სიმძლავრის გამოცდის ჩატარება უნდა მოხდეს სამ სხვადასხვა ტემპერატურულ რეჟიმში, კერძოდ
T = (23 ± 2) °C; R.H. = (50 ± 5) %
T = (- 20 ± 2) °C
T = (80 ± 2) °C
გამოცდის ჩატარებამდე ნიმუშის განიავება უნდა მოხდეს გამოცდის ჩასატარებლად გამოყენებულ ტემპერატურაზე 24 საათის განმავლობაში.
ბ5. გამოცდის პროცედურა
24-საათიანი კონდიცირების დაწყებამდე, საგამოცდო ნიმუშები ორკომპონენტიანი წებოს საშუალებით უნდა მიეკრას ლითონის ორ ფირფიტას. კონდიცირების დასრულებისას, საგამოცდო ნიმუშები ლითონის ფირფიტის სამაგრის მეშვეობით უნდა დაფიქსირდეს გამწევ (გაჭიმვის) მანქანაში. ნიმუში ისე უნდა დამაგრდეს, რომ მისი სიგრძე ემთხვეოდეს მოძრავი თავაკის მოძრაობის მიმართულებას. ნიმუშის ზედაპირის პარალელური გამწევი ძალა უნდა გაიზარდოს მოძრავი თავაკის მუდმივი სიჩქარით (10 ± 1) მმ/წთ, სანამ არ დადგება ერთ-ერთი შემდეგი: რღვევა (ანუ საგამოცდო ნიმუში დაიშლება) ან მიღწეული იქნება მაქსიმალური გამწევი ძალა, როდესაც ნიმუშის გაწყვეტა შეუძლებელია (ანუ რღვევა ხდება იმ ორკომპონენტიან წებოში, რომელიც გამოიყენება ლითონის ფირფიტების ნიმუშზე მისაწებებლად).
გამოცდა ტარდება იმავე ტემპერატურაზე, რომელზეც მიმდინარეობდა წინა 24-საათიანი კონდიცირება, კლიმატური კამერის ან შესაბამისი აპარატურის გამოყენებით.
ბ6. გამოცდის შედეგების დამუშავება
ყველა T ტემპერატურაზე, ძვრის
მიმართ მაქსიმალური სტრესი, τTmax
უნდა გამოითვალოს შემდეგი ფორმულით:
სადაც: FTmax: არის T ტემპერატურაზე N (ნიუტონებში) ნიმუშის ტესტირებისას დაფიქსირებული ძვრის დამსხვრევის ძალა ან მაქსიმალური ძალა.
A: წარმოადგენს გამოსაცდელი ნიმუშის გადაკვეთის ადგილს მმ2- ში.
თითოეული საცდელი ტემპერატურისთვის საშუალო მნიშვნელობა τTm უნდა გამოითვალოს 5 საცდელი შედეგის არითმეტიკული საშუალოს სახით.
5%-იანი ფრაქტილის მნიშვნელობა, τTc, უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 1990:2002/2022 სტანდარტის დანართი დ, ცხრილი დ1-ში მოცემული kn-ის შესაბამისი მნიშვნელობის გამოყენებით, უცნობი VX-ის შემთხვევაში.
ბ7. გამოცდის ანგარიში
გამოცდა უნდა მოიცავდეს მინიმუმ შემდეგ ინფორმაციას:
გამოცდის ჩატარების თარიღი, ტემპერატურა;
თითოეულ გამოცდილ ნიმუშზე ძვრის მიმართ მაქსიმალური სტრესი, τTmax, MPa ტემპერატურაზე.
საშუალო (საშუალო არითმეტიკური) τTm, და ძვრის სტრესზე 5%-ფრაქტილის მნიშვნელობა, ყველა გამოცდილ ტემპერატურაზე τTc;
გამოცდისას თითოეული ნიმუშის დაზიანების რეჟიმი;
პროცედურებიდან ნებისმიერი სხვა გადახრა.
danarti X.docx ⬇
დანართი X
მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოსაპირკეთებელი კომპლექტების ძირითადი მოთხოვნები
დანართის გამოყენების სფერო
სამშენებლო პროდუქტის აღწერა
წინამდებარე დანართი განკუთვნილია მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოპირკეთების კომპლექტების შეფასებისთვის (შემდგომში − „მოპირკეთების კომპლექტი“ ან „კომპლექტი“).
წინამდებარე დანართი გამოიყენება ცხრილ 1.1.1-ში მითითებულ ა-დან თ-მდე ოჯახების ან ამ ოჯახების კომბინაციის კუთვნილი მოპირკეთების კომპლექტებისთვის. ისინი შედგება შემდეგი კომპონენტებისგან:
ერთი მთლიანი კორპუსის მასალისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტები (თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის გარდა), იხილეთ 1.1.1. პუნქტი.
მოპირკეთების ელემენტების ქვეკარკასზე ან უშუალოდ სუბსტრატზე მექანიკურად (და არა წებოთი) დამაგრების სამაგრები, იხილეთ პუნქტი 1.1.2.
ქვეკარკასი (არასავალდებულო), იხილეთ პუნქტი 1.1.3.
თბოიზოლაციის ფენა (არასავალდებულო), იხილეთ პუნქტი 1.1.4.
სხვა დამხმარე კომპონენტები (არასავალდებულო), იხილეთ პუნქტი 1.1.5.
წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული მოპირკეთების კომპლექტები ყოველთვის მოიცავს მოპირკეთების ელემენტებს, როდესაც მოპირკეთების ელემენტებს მწარმოებელი არ უზრუნველყოფს, წინამდებარე დანართი არ გამოიყენება.
მოპირკეთების კომპლექტები წარმოადგენს არამზიდ კონსტრუქციულ ელემენტებს. ისინი არ უწყობენ ხელს იმ სუბსტრატის სტაბილურობას, რომელზეც ისინი დამონტაჟებულია. მოპირკეთების კომპლექტები, როგორც წესი, ხელს უწყობენ სამუშაოების გამძლეობას ამინდის ზემოქმედებისგან გაძლიერებული დაცვის უზრუნველყოფით. ისინი არ არის განკუთვნილი შენობის ჰერმეტულობის უზრუნველსაყოფად.
მოპირკეთების კომპლექტები არ შეიცავს ფანჯრისა და კარების პროდუქტებს:
წინამდებარე დანართი გამოიყენება კომპლექტების შემდეგი შემადგენლობებისთვის:
სრული კომპლექტები (მოპირკეთების ელემენტები, მოპირკეთების სამაგრები, კარკასის კომპონენტები და სურვილისამებრ, თბოიზოლაციის პროდუქტები და სხვა დამხმარე კომპონენტები);
მინიმალური კომპლექტები (მოპირკეთების ელემენტები და მოპირკეთების სამაგრები), როდესაც მინიმალური კომპლექტი პირდაპირ არ არის მიმაგრებული სუბსტრატზე, მაგრამ განკუთვნილია ქვეკარკასზე დასამაგრებლად, გარე კედლის მოპირკეთების სისტემების სხვა კომპონენტები (ყოველ შემთხვევაში, ქვეკარკასის კომპონენტები) ხელმისაწვდომი უნდა იყოს ბაზარზე და აღწერილი იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში 1.1.3-დან 1.1.5 პუნქტებამდე შესაბამისად, კომპლექტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების ფარგლებში, შესაბამისად, ეს კომპონენტები პროდუქტის აწყობის ნაწილია და აუცილებლად გამოიყენება პროდუქტის შეფასების პროცესში. ეს ასევე ეხება შუალედური შემადგენლობის კომპლექტებს, რომლებიც შეიცავს კომპონენტებს მინიმალურ კომპლექტებსა და სრულ კომპლექტებს შორის;
მხოლოდ მოპირკეთების ელემენტები (მოპირკეთების სამაგრების ან ქვეკარკასის გარეშე), ამ შემთხვევაში, გარე კედლის მოპირკეთების სისტემების სხვა კომპონენტები (სულ მცირე, მოპირკეთების სამაგრები, როდესაც მოპირკეთების ელემენტები პირდაპირ მიმაგრებულია სუბსტრატზე; ან სულ მცირე, მოპირკეთების სამაგრები და ქვეკარკასის კომპონენტები, როდესაც მოპირკეთების ელემენტები განკუთვნილია ქვეკარკასზე დასამაგრებლად) ხელმისაწვდომი უნდა იყოს ბაზარზე და აღწერილი იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში 1.1.2-დან 1.1.5 პუნქტებამდე შესაბამისად, როგორც კომპლექტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების ნაწილი, შესაბამისად, ეს კომპონენტები პროდუქტის აწყობის ნაწილია და აუცილებლად გამოიყენება პროდუქტის შეფასების პროცესში.
მოპირკეთების ელემენტებსა და თბოიზოლაციის ფენას ან სუბსტრატს შორის არის საჰაერო სივრცე, რომელიც ყოველთვის დრენირებულია და შეიძლება იყოს ვენტილირებადი ან არა (იხ. პუნქტი 1.3.10).
ცხრილი 1.1.1 მოპირკეთების კომპლექტების ოჯახების და მათთან დაკავშირებული მოპირკეთების სამაგრების აღწერა
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ცხრილი 1.1.2 კომპლექტის ტიპებისა და მოპირკეთების კომპლექტის ოჯახებთან მათი კავშირის აღწერა
| კომპლექტის ტიპები | კომპლექტების აღწერა | დაკავშირებული მოპირკეთების კომპლექტის ოჯახი წინამდებარე დანართის მიხედვით |
|---|---|---|
| ტიპი 1 | კომპლექტები, სადაც წკირის ნახვრეტიანი ზედაპირის ელემენტებისთვის, ზედაპირის ფიქსატორი მეტალის წკირისაა. ერთი ცენტრალური ზედაპირის ფიქსატორი ამაგრებს ორ ზედაპირის ელემენტს და სულ მცირე ოთხი ზედაპირის ფიქსატორია საჭირო ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. | ოჯახი გ |
| ტიპი 2 | კომპლექტები, სადაც ზედაპირის ფიქსატორი დაფარული მეტალის ნასვრეტებიანი ფიქსატორია (პატარა ძელაკი, ხრახნიანი მომჭერი, კლემა, შტიფი) ან სხვა მსგავსი ნასვრეტებიანი ფიქსატორი ღარიანი ზედაპირის ელემენტებისთვის. ერთი ცენტრალური ზედაპირის ფიქსატორი შეიძლება ამაგრებდეს ორ ან ოთხ ზედაპირის ელემენტს და სულ მცირე ოთხი ზედაპირის ფიქსატორია საჭირო ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. ეს კომპლექტები შეიძლება მოიცავდეს ან არ მოიცავდეს ჰორიზონტალურ წრფივ პროფილებს. როდესაც ჰორიზონტალურ პროფილებს ნასვრეტებიან ფიქსატორთან დასაკავშირებლად სპეციფიკური კროსსექციური ფორმა აქვთ, ისინი ზედაპირის ფიქსატორის ნაწილებია. როდესაც ჰორიზონტალურ პროფილებს ნასვრეტებიან ძელაკთან დასაკავშირებლად სპეციფიკური კროსსექციური ფორმა არ აქვთ, ისინი ქვეკარკასის ნაწილებია. |
ოჯახი გ |
| ტიპი 3 | კომპლექტები, სადაც ზედაპირის ფიქსატორი ხილვადი მეტალის ნასვრეტებიანი ფიქსატორია (პატარა ძელაკი, ხრახნიანი მომჭერი, კლემა, შტიფი) ან სხვა მსგავსი ნასვრეტებიანი ფიქსატორი ღარის გარეშე ზედაპირის ელემენტებისთვის. ერთი ცენტრალური ზედაპირის ფიქსატორი შეიძლება ამაგრებდეს ორ ან ოთხ ზედაპირის ელემენტს და სულ მცირე ოთხი ზედაპირის ფიქსატორია საჭირო ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. ეს კომპლექტები შეიძლება მოიცავდეს ან არ მოიცავდეს ჰორიზონტალურ პროფილებს. როდესაც ჰორიზონტალურ პროფილებს ნასვრეტებიან ძელაკთან დასაკავშირებლად სპეციფიკური კროსსექციური ფორმა აქვთ, ისინი ზედაპირის ფიქსატორის ნაწილებია. როდესაც ჰორიზონტალურ პროფილებს ნასვრეტებიან ძელაკთან დასაკავშირებლად სპეციფიკური კროსსექციური ფორმა არ აქვთ, ისინი ქვეკარკასის ნაწილებია. |
ოჯახი ვ |
| ტიპი 4 | კომპლექტები, სადაც ზედაპირის ფიქსატორი მეტალის უწყვეტი ჰორიზონტალური ძელაკებია ღარიანი ან ღარის გარეშე ზედაპირის ელემენტებისთვის (დაფარული ან ხილვადი ზედაპირის ფიქსატორი, შესაბამისად). ერთი ცენტრალური ზედაპირის ფიქსატორი ამაგრებს ორ ზედაპირის ელემენტს და ორი ზედაპირის ფიქსატორია საჭირო ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. | ოჯახი გ და ოჯახი ვ |
| ტიპი 5 | კომპლექტები, სადაც ზედაპირის ფიქსატორი დაფარული კომპონენტების ჯგუფია:
სულ მცირე ოთხი სპეციალური ანკერული სამაგრი, მათი შესაბამისი კაუჭისებრი ძელაკითა და ჰორიზონტალური საყრდენი ძელაკით, საჭიროა ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. |
ოჯახი ბ |
| ტიპი 6 | კომპლექტები, სადაც ზედაპირის ფიქსატორი ხილვადი ხრახნები ან მოქლონებია, რომლებიც კვეთს ზედაპირის ელემენტებს მათ ქვეკარკასზე პირდაპირ დასამაგრებლად. სულ მცირე ოთხი ზედაპირის ფიქსატორია საჭირო ერთი ზედაპირის ელემენტის გამაგრებისთვის. | ოჯახი ა |
ნახაზი 1.1.1-დან 1.1.8-მდე წარმოადგენს 1.1.1 ცხრილში აღწერილი მოპირკეთების კომპლექტის ოჯახების სქემატურ გამოსახულებებს (ქვეკარკასით და თბოიზოლაციის ფენით და მის გარეშე). მოპირკეთების კომპლექტების კომპონენტები აღნიშნულია შემდეგი პირობითი ნიშნებით.
|
||
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
მოპირკეთების ელემენტების ტექნიკური სტანდარტები (იხ. ცხრილი 1.1.1.1) არ მოიცავს კომპლექტებს, ისინი მოიცავს მხოლოდ მოპირკეთების ელემენტებს და უფრო ზოგად დანიშნულებას (ვენტილირებადი და არავენტილირებადი ფასადების არა სპეციფიკურ გამოყენებას).
მოპირკეთების ელემენტები, როგორც წესი, იკრიბება სამაგრების, შეერთებებისა და კონსტრუქციული წყვეტების სპეციფიკური ტექნიკური შემადგენლობის მიხედვით, რაც პროდუქტის აღწერილობის ნაწილს წარმოადგენს.
მწარმოებლის შესაბამისი დებულებები, რომლებიც გავლენას ახდენს ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის მუშაობაზე, გათვალისწინებული უნდა იყოს მათი შესრულების დასადგენად და დეტალურად უნდა იყოს აღწერილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მოპირკეთების ელემენტები
მოპირკეთების ელემენტები არის ფურცლები, ფიცრები, ფილები, აგურის ფილები, დაფები, პანელები ან კასეტები, რომლებიც დამზადებულია ცხრილ 1.1.1.1-ში მოცემული მასალებისგან გარე გამოყენებისთვის, რომლებიც დამონტაჟებულია მოპირკეთების სამაგრებით პირდაპირ ან კარკასის მეშვეობით გარე კედლების, ჭერის ან კარნიზების გარე ზედაპირზე.
წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული მოპირკეთების ელემენტები შედგება ერთი მთლიანი კორპუსის მასალისგან, გარდა თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისა.
მოპირკეთების ელემენტები შეიძლება მოიცავდეს ღარებს, შტიფტის ხვრელებს, ბურღვის ან ჩაჭრილ ხვრელებს, ან შეიძლება იყოს ლითონის კასეტების ფორმის, კომპლექტის ოჯახის მიხედვით (იხილეთ სურათები 1.1.1-დან 1.1.8-მდე).
მოპირკეთების ელემენტების აღწერის მინიმალური მონაცემებია: მასალის ტიპი (ბუნებრივი ქვის შემთხვევაში, ასევე დასახელება და პეტროგრაფიული აღნიშვნა), ზომები (ასევე, სადაც შესაბამისია, ღარებისა და შტიფტის ხვრელების ზომები) და სიმკვრივე ან წონა კვადრატულ მეტრზე.
ცხრილი 1.1.1.1 მოპირკეთების ელემენტების მასალები და მათთან დაკავშირებული პროდუქტის ტექნიკური სპეციფიკაციები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
| ხის ბაზაზე დამზადებული |
|
|
| ლითონი |
|
|
| ბუნებრივი ქვა |
|
|
| აგლომერირებული ქვა |
|
|
| HPL ლამინატი |
|
|
| ბოჭკოვანი ცემენტი |
|
|
| ბეტონი |
|
|
| ტერაკოტა ან კერამიკა |
|
|
| პლასტმასი |
|
|
| ცემენტთან შეკრული დაფა |
|
|
|
|
|
|
|
|
მოპირკეთების სამაგრები
მოპირკეთების სამაგრები არის პროფილები, სამაგრები, ხრახნები/ანკერები, ლურსმნები, მოქლონები ან ნებისმიერი სპეციალური სამაგრი მოწყობილობა (იხილეთ ცხრილი 1.1.1), რომლებიც გამოიყენება მოპირკეთების ელემენტების ქვეკარკასზე ან პირდაპირ სუბსტრატზე დასამაგრებლად.
მოპირკეთების სამაგრები დამზადებულია ლითონის მასალისგან (ფოლადი ან ალუმინის შენადნობი).
მოპირკეთების სამაგრების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია გეომეტრიული და ფიზიკური პარამეტრები (როგორიცაა განივი კვეთის ფორმა და ზომები, წონა, ორ მოპირკეთების სამაგრებს შორის მანძილის დიაპაზონი, მოპირკეთების ელემენტის საზღვრებამდე მანძილის დიაპაზონი) და მასალის პარამეტრები (როგორიცაა მასალის ტიპი, ხვედრითი წონა, მასალის მექანიკური თვისებები). გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ეს გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელების დამატება.
მოპირკეთების სამაგრები შეიძლება დამაგრდეს ქვეკარკასზე (იხ. პუნქტი 1.1.3) ან პირდაპირ სუბსტრატზე (იხ. პუნქტი 1.3.2). ქვეკარკასზე დამაგრებული მოპირკეთების სამაგრებისთვის იხილეთ ნახაზები 1.1.1ა-დან 1.1.8ა-მდე და უშუალოდ სუბსტრატზე დამაგრებული მოპირკეთების სამაგრებისთვის - ნახაზები 1.1.1ბ-დან 1.1.8ბ-მდე.
როდესაც მოპირკეთების სამაგრები პირდაპირ სუბსტრატზეა დამაგრებული, მოპირკეთების კომპლექტში სურვილისამებრ შეიძლება ასევე იყოს გათვალისწინებული ანკერი (იხილეთ პუნქტი 1.1.3).
ქვეკარკასი (არასავალდებულო)
ქვეკარკასი არის შუალედური კონსტრუქცია, რომელიც მდებარეობს მოპირკეთების ელემენტებსა და სუბსტრატს შორის.
ქვეკარკასი შეიძლება იყოს ან არ იყოს მოპირკეთების კომპლექტების ნაწილი. როდესაც მოპირკეთების სამაგრები პირდაპირ სუბსტრატზეა დამაგრებული, ქვეკარკასი არასდროს არის მოპირკეთების კომპლექტების ნაწილი.
თითოეული კონკრეტული კომპლექტის შემადგენლობიდან გამომდინარე, ქვეკარკასი შეიძლება შედგებოდეს შემდეგი ყველა კომპონენტისგან ან მხოლოდ მათი ნაწილისგან:
ლითონის მასალებისგან (ფოლადი ან ალუმინის შენადნობი) ან ხისგან დამზადებული ვერტიკალური და/ან ჰორიზონტალური პროფილები გარე გამოყენებისთვის;
ლითონის მასალებისგან (ფოლადი ან ალუმინის შენადნობი) დამზადებული სამაგრები პროფილების სუბსტრატზე (მაგ., გარე კედელზე) დასამაგრებლად;
პროფილებისა და სამაგრების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია გეომეტრიული და ფიზიკური პარამეტრები (როგორიცაა განივი კვეთის ფორმა და ზომები, წონა, პროფილებსა და სამაგრებს შორის მანძილი) და მასალის პარამეტრები (როგორიცაა მასალის ტიპი, ხვედრითი წონა, მასალის მექანიკური თვისებები). გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც ეს გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელება.
ლითონის მასალებისგან (ფოლადი ან ალუმინის შენადნობი) დამზადებული ხრახნები ან მოქლონები სამაგრებსა და პროფილებს შორის და მოპირკეთების სამაგრებსა და პროფილებს შორის;
ანკერები (არასავალდებულო) ქვეკარკასსა და სუბსტრატს შორის ან პირდაპირ სუბსტრატზე მოპირკეთების სამაგრებს შორის.
ხრახნების, მოქლონებისა და ანკერების აღწერის მინიმალური მონაცემებია გეომეტრიული პარამეტრები (როგორიცაა: განივი კვეთის ფორმა და ზომები) და მასალის პარამეტრები (როგორიცაა: მასალის ტიპი, მექანიკური თვისებები). გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელება.
თბოიზოლაციის ფენა (არასავალდებულო)
თბოიზოლაციის ფენა შეიძლება იყოს ან არ იყოს მოპირკეთების ნაკრებების ნაწილი. წინამდებარე დანართით დაფარული თბოიზოლაციის ფენა წარმოადგენს შენობებისთვის განკუთვნილ თბოიზოლაციის პროდუქტებს, რომლებიც დამზადებულია მინერალური ბამბისგან (MW) სსტ ენ 13162:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; გაფართოებული პოლისტიროლისგან (EPS) სსტ ენ 13163:2012+A2:2016/2023-ის შესაბამისად; ექსტრუდირებული პოლისტიროლის ქაფისგან (XPS) სსტ ენ 13164:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; მყარი პოლიურეთანის ქაფისგან (PU) სსტ ენ 13165:2012+A2:2016/2018-ის შესაბამისად; ფენოლური ქაფისგან (PF) სსტ ენ 13166:2012+A2:2016/2018-ის შესაბამისად; უჯრედოვანი მინისგან (CG) სსტ ენ 13167:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; ხის ბამბისგან (WW) სსტ ენ 13168:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; გაფართოებული პერლიტის მუყაოსგან (EPB) სსტ ენ 13169:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; გაფართოებული კორპისგან (ICB) სსტ ენ 13170:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად; ან ხის ბოჭკოსგან (WF) სსტ ენ 13171:2012+A1:2015/2015-ის შესაბამისად.
თბოიზოლაციის პროდუქტები სუბსტრატზე დამონტაჟებულია მექანიკური დამაგრების და/ან შემაერთებელი მასალების საშუალებით, რაც მათ საშუალებას აძლევს შეინარჩუნონ თავიანთი პოზიცია სუბსტრატზე ჩამონგრევის ან სიბრტყის დაკარგვის გარეშე.
თერმული იზოლაციით გამოწვეული პროდუქტების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია მასალის ტიპი, ზომები და სიმკვრივე ან წონა კვადრატულ მეტრზე. გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელება.
დამხმარე კომპონენტები (არასავალდებულო)
დამხმარე კომპონენტებია:
საფშვინი მემბრანები (იხილეთ 1.3.8 პუნქტები).
ღრუს ბარიერები (იხ. პუნქტი 1.3.9).
თერმოსტოპბალიშები (იხ. პუნქტი 1.3.13).
ნებისმიერი სხვა კომპონენტი, რომელიც გამოიყენება მოპირკეთების ნაკრებებში (მაგ., შეერთებების ფორმირებისთვის, როგორიცაა საჰერმეტიზაციო მასალა, კუთხის ზოლები და ა.შ.; ან უწყვეტობის მისაღწევად, როგორიცაა მასტიკა, შეერთების საფარი, შუასადებები, მოსართვები და ა.შ.; ან მოპირკეთების ელემენტების, როგორიცაა ზამბარები, ღარების დამცავი და ა.შ., პოზიციის შესანარჩუნებლად; ან შეერთებებში მუშაობის გასაუმჯობესებლად წვიმის შეღწევადობის კონტროლისთვის, როგორიცაა გადამღობი ტიხრები და ჰიდროსაიზოლაციო საფარი და ა.შ.).
დამხმარე კომპონენტების აღწერისთვის მინიმალური მონაცემებია გეომეტრიული პარამეტრები (როგორიცაა ფორმა და ზომები) და მასალის პარამეტრები (როგორიცაა მასალის ტიპი, მექანიკური თვისებები). გამონაკლის შემთხვევებში, როდესაც გამართლებულია ორაზროვნების თავიდან ასაცილებლად, ამ მონაცემებს შეიძლება თან ახლდეს კომპონენტის სავაჭრო დასახელება.
ვინაიდან წინამდებარე დანართი ვრცელდება მექანიკურად დამაგრებულ მოპირკეთების ნაკრებებზე, დამხმარე წებოვანი ნივთიერებების (რომლებიც შეიძლება გამოყენებულ იქნეს, მაგალითად, კომპონენტების სწორი პოზიციის დასაყენებლად) გავლენა მოპირკეთების ნაკრებების მექანიკურ მდგრადობაზე არ არის გათვალისწინებული (ანუ ისინი არ გამოიყენება მოპირკეთების ნაკრებების მექანიკური მდგრადობის შეფასებისას). თუმცა, სხვა გავლენა (მაგალითად, მოპირკეთების ნაკრებების ხანძარზე რეაგირების კლასზე) გათვალისწინებულია შესაბამის შეფასებებში (იხ. პუნქტი 2.2).
ინფორმაცია სამშენებლო პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენებ(ებ)ის შესახებ
დანიშნულებისამებრ გამოყენება
წინამდებარე დანართი მოიცავს გარე კედლების საფარად (წვიმის დამცავი ბადე) მოპირკეთების ნაკრებების დანიშნულ გამოყენებას ვენტილირებად ფასადებში და/ან არავენტილირებად ფასადებში.
გარდა ამისა, წინამდებარე დანართში გათვალისწინებულია:
მოპირკეთების ნაკრებები, რომლებიც შეიცავს დახრილ ზედაპირებს/ჰორიზონტალურ ზედაპირებს გარე ჭერებში, კარნიზებში, მაგრამ არა სახურავებში გამოსაყენებლად.
მოპირკეთების კომპლექტები, რომლებიც შეიცავს მიწასთან კონტაქტში მყოფ მოპირკეთების ელემენტებს.
მოპირკეთების ნაკრებები მექანიკურად მაგრდება გარე კედლებზე (ვერტიკალური ან დახრილი ვერტიკალური სიბრტყის მიმართ) ან გარე ჭერებზე ან კარნიზებზე (ჰორიზონტალური ან დახრილი ჰორიზონტალური სიბრტყის მიმართ), რომლებიც დამზადებულია ქვისგან (თიხა, ბეტონი ან ქვა), ბეტონისგან (ადგილზე ჩამოსხმული ან წინასწარი პანელების სახით), ხის ან ლითონის კარკასისგან ახალ ან არსებულ შენობებში (რეტროფიტი).
სამუშაო ვადა/გამძლეობა
წინამდებარე დანართში შეტანილი ან მოხსენიებული შეფასების მეთოდები შედგენილია მწარმოებლის მოთხოვნის საფუძველზე, გათვალისწინებულ იქნეს მოპირკეთების ნაკრებების 25-წლიანი სამუშაო ვადა, როდესაც ისინი დამონტაჟდება საწარმოში (იმ პირობით, რომ მოპირკეთების ნაკრებები ექვემდებარება შესაბამის მონტაჟს (იხ. პუნქტი 1.1). ეს დებულებები ეფუძნება ტექნიკის ამჟამინდელ მდგომარეობას, არსებულ ცოდნასა და გამოცდილებას.
პროდუქტის შეფასებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს მწარმოებლის მიერ გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენება. რეალური სამუშაო ვადა, ნორმალური გამოყენების პირობებში, შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს სამუშაოების ძირითადი მოთხოვნების მნიშვნელოვანი დეგრადაციის გარეშე. კონკრეტულ საწარმოში ინტეგრირებული პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა დამოკიდებულია იმ გარემო პირობებზე, რომლებსაც ეს საწარმო ექვემდებარება, ასევე ამ საწარმოს დიზაინის, შესრულების, გამოყენებისა და მოვლა-პატრონობის კონკრეტულ პირობებზე. შესაბამისად, არ არის გამორიცხული, რომ გარკვეულ შემთხვევებში პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა შეიძლება ზემოთ მითითებულზე ნაკლები იყოს.
სამშენებლო პროდუქტის სამუშაო ვადასთან დაკავშირებით მოცემული მითითებები არ შეიძლება იქნეს განმარტებული, როგორც გარანტია, რომელიც მოცემულია არც პროდუქტის მწარმოებლის ან მისი წარმომადგენლის და არც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ, რომელიც გასცემს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტს წინამდებარე დანართის საფუძველზე, არამედ განიხილება მხოლოდ როგორც პროდუქტის მოსალოდნელი ეკონომიკურად გონივრული სამუშაო ვადის გამოხატვის საშუალება.
წინამდებარე დანართში გამოყენებული სპეციფიკური ტერმინები
მოპირკეთების კომპლექტი
მოპირკეთების კომპლექტი არის სპეციფიკური ნაკრები, რომელიც შედგება მოპირკეთების ელემენტისგან, მისი მოპირკეთების სამაგრებისგან და სურვილისამებრ, ქვეკარკასისგან, თბოიზოლაციის პროდუქტისა და სხვა დამხმარე კომპონენტებისგან და გამოიყენება გარე კედლების, ჭერის ან კარნიზების (არა სახურავების) მოსაპირკეთებლად.
სუბსტრატი
ტერმინი „სუბსტრატი“ ეხება კედელს, ჭერს ან კარნიზს, რომელიც თავისთავად უკვე აკმაყოფილებს აუცილებელი ჰერმეტულობისა და მექანიკური სიმტკიცის მოთხოვნებს (სტატიკური და დინამიკური დატვირთვებისადმი მდგრადობა), ასევე შესაბამის წყალგაუმტარობასა და წყლის ორთქლისადმი მდგრადობას. სუბსტრატის კედლები, ჭერი ან კარნიზები შეიძლება დამზადებული იყოს ქვისგან (თიხა, ნებისმიერი სახის ბეტონი ან ქვა), ბეტონისგან (ადგილზე ჩამოსხმული ან წინასწარ მომზადებული პანელების სახით), ხის ან ლითონის კარკასისგან.
ქვეკარკასი
იხილეთ პუნქტი 1.1.3.
მოპირკეთების ელემენტები
იხილეთ პუნქტი 1.1.1.
მოპირკეთების სამაგრები
იხილეთ პუნქტი 1.1.2.
ქვეკარკასის სამაგრები
ხრახნები/ანკერები, ლურსმნები, მოქლონები ან ნებისმიერი სპეციალური სამაგრი მოწყობილობა, რომელიც გამოიყენება ქვეკარკასის კომპონენტების დასამაგრებლად.
დამხმარე კომპონენტები
იხილეთ პუნქტი 1.1.5.
საფშვინი მემბრანები
მოპირკეთების ნაკრებებში მოთავსებული მემბრანა, რომელიც ხელს უწყობს სუბსტრატის წყალგაუმტარობას. მაგ., მოქნილი ფურცლები ჰიდროიზოლაციისთვის სსტ ენ 13859-2:2014/2014 სტანდარტის შესაბამისად.
ღრუს ბარიერები (ჰაერის სივრცის კომპარტმენტაცია)
ელემენტი, რომელიც მოთავსებულია საჰაერო სივრცეში საჰაერო სივრცის ორი განყოფილების ჰორიზონტალურად ან ვერტიკალურად გასაყოფად (ხანძრის ან ქარის წნევის მიზნით).
საჰაერო სივრცე
სივრცე მოპირკეთების ელემენტებსა და თბოიზოლაციის ფენას ან სუბსტრატს შორის, შესაბამისად.
ვენტილირებადი საჰაერო სივრცე
ჰაერის ფენა სუბსტრატს ან თბოიზოლაციის ფენასა და მოპირკეთების ელემენტებს შორის, რომელიც დაკავშირებულია გარე გარემოსთან, რაც ხელს უწყობს ამ სივრცეში არსებული წყლის გაშრობას კონდენსაციის ან წვიმის შეღწევადობის და სუბსტრატის შიდა მხრიდან წყლის ორთქლის დიფუზიის გამო.
გარე კედლის მოპირკეთება ვენტილირებულად ითვლება, თუ დაკმაყოფილებულია შემდეგი კრიტერიუმები:
მოპირკეთების ელემენტებსა და თბოიზოლაციის ფენას ან შესაბამისად სუბსტრატს შორის მანძილი (ვენტილირებადი ჰაერის სივრცე) შეადგენს მინიმუმ 20 მმ-ს. ეს ჰაერის სივრცე შეიძლება შემცირდეს ლოკალურად 5 მმ-დან 10 მმ-მდე, მოპირკეთების ელემენტებისა და კარკასის მიხედვით, იმ პირობით, რომ ეს გავლენას არ მოახდენს დრენაჟის და/ან ვენტილაციის ფუნქციაზე.
სავენტილაციო ღიობები გათვალისწინებულია, სულ მცირე, შენობის საძირკვლის წერტილებსა და სახურავის კიდეებზე, რომელთა განივი კვეთი ხაზოვან მეტრზე მინიმუმ 50 სმ2-ია.
გარე კედლის მოპირკეთების სისტემა
კონსტრუქციული სისტემა, რომელიც გარე კედლების დასაფარად იყენებს მოპირკეთების ელემენტებს. მოპირკეთების კომპლექტები შეიძლება მოიცავდეს გარე კედლის მოპირკეთების სისტემების ყველა კომპონენტს ან მხოლოდ მათ ნაწილს.
თერმოსტოპბალიშები
არალითონის ნაწილები დამონტაჟებულია სამაგრების ფუძესა და სუბსტრატს შორის თბოგამტარობის გაზრდის მიზნით.
სიმბოლოები
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|---|---|---|---|
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
||
|
|
ძირითადი მახასიათებლები და შესაბამისი შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები
ცხრილი 2.1.1 გვიჩვენებს, თუ როგორ ფასდება მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოპირკეთების კომპლექტების მუშაობა ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებით.
ცხრილი 2.1.1 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის ეფექტურობის შესაფასებლად ამ ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებით
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
შეერთებების წყალგაუმტარობა (დაცვა ძლიერი წვიმისგან) | აღწერა (ღია შეერთების ადგილებისთვის) დონე (დახურული შეერთების ადგილებისთვის) |
|
|
წყლის შთანთქმა | დონე | |
|
წყლის ორთქლის გამტარობა (არავენტილირებადი ფასადებისთვის) | დონე | |
|
დრენაჟირება | აღწერა | |
|
საშიში ნივთიერებების შემცველობა, გამოყოფა და/ან გამოთავისუფლება | აღწერა | |
|
|||
|
ქარის დატვირთვისადმი მდგრადობა | დონე | |
|
ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვებისადმი მდგრადობა | აღწერა | |
|
ზემოქმედებისადმი მდგრადობა | აღწერა | |
|
მექანიკური მდგრადობა (*). მოპირკეთების ელემენტები (იხ. ცხრილი 2.1.2) |
|
დონე |
|
მექანიკური მდგრადობა (*). მოპირკეთების ელემენტებსა და მოპირკეთების სამაგრებს შორის კავშირი |
|
დონე |
|
მექანიკური მდგრადობა (*). მოპირკეთების სამაგრები (იხ. ცხრილი 2.1.2) |
|
დონე |
|
პროფილების მდგრადობა (*) | აღწერა | |
|
ქვეკარკასის სამაგრების დაჭიმვის/გამოწევის მდგრადობა (*) | დონე | |
|
ქვეკარკასის სამაგრების ძვრის დატვირთვის მდგრადობა (*) | დონე | |
|
სამაგრების მდგრადობა (ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვა) (*) | დონე | |
|
სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობა. სიბრტყიდან გადახრილი ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი | დონე | |
|
სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობა. სიბრტყის გარეთ აჩქარება | დონე | |
|
სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობა. სიბრტყეში გადაადგილება | დონე | |
|
|||
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|||
|
|
აღწერა | |
|
|
დონე | |
ცხრილი 2.1.1 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის ეფექტურობის შესაფასებლად ამ ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებით
|
არსებითი მახასიათებლები |
|
|
|---|---|---|---|
|
|
დონე | |
|
|
დონე | |
|
|
|
დონე |
|
|
|
დონე |
|
|
დონე | |
|
|
დონე | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
ცხრილი 2.1.2 კომპონენტების მექანიკური მდგრადობა შესაბამის კომპლექტების ოჯახთან მიმართებით, ცხრილი 1.1.1-ის მიხედვით.
|
|
|
|
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
მოხრის სიმტკიცე |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ღარების მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
შტიფტის ნახვრეტებში მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ხანგრძლივი ან მუდმივი დატვირთვისადმი მდგრადობა (ცოცვის ტესტი) (*) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა ძვრის დატვირთვის ქვეშ |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ძვრის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
დაჭიმვისა და ძვრის დატვირთვის კომბინირებული მდგრადობა (**) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ჭრილის მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
პროფილიდან სამაგრების გაწევისადმი მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ზუსტი მოპირკეთების სამაგრებისადმი მდგრადობა |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||||||||||
პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლების მიმართ პროდუქტის ეფექტურობის შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
ეს თავი მიზნად ისახავს შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციების მიწოდებას. ამიტომ ისეთი ფორმულირებების გამოყენება, როგორიცაა „უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“ ან „ეს უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“, უნდა იქნეს გაგებული მხოლოდ როგორც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს წარმოდგენილი შეფასების შედეგები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. ასეთი ფორმულირებები არ აკისრებს რაიმე ვალდებულებას მწარმოებელს და შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო არ განახორციელებს თვისებების შეფასებას მოცემულ არსებით მახასიათებელთან მიმართებით, როდესაც მწარმოებელს არ სურს ამ მახასიათებლის დეკლარაციაში გამოცხადება.
თუ სტანდარტებით ან ტექნიკური შეფასებებით გათვალისწინებული რომელიმე კომპონენტისთვის, კომპონენტის მწარმოებელმა შესაბამის არსებით მახასიათებლებთან დაკავშირებული ეფექტურობა შესრულების დეკლარაციაში შეიტანა, ამ კომპონენტის ხელახალი ტესტირება წინამდებარე დანართის შესაბამისად შესაბამისობის დამადასტურებელი დოკუმენტის გაცემისთვის საჭირო არ არის.
ხანძარზე რეაგირება
კომპლექტების ხანძარზე რეაგირება უნდა შეფასდეს კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები, მოპირკეთების სამაგრები, კარკასის კომპონენტები, თბოიზოლაციის პროდუქტები და ა.შ.) ხანძარზე რეაგირების გათვალისწინებით.
შესაბამის შემთხვევაში (მაგ., ასიმეტრიულად შედგენილი მოპირკეთების ელემენტები ან კომპლექტის კომპონენტების უკანა მხარის შესაბამისი ზედაპირები) ასევე უნდა შეფასდეს მოპირკეთების კომპლექტების უკანა მხარის ხანძარზე რეაგირება.
კომპლექტების ხანძარზე რეაგირების შესაფასებლად გამოყენებული უნდა იქნეს შემდეგი ვარიანტებიდან ერთ-ერთი:
ა) კომპლექტი უნდა შეფასდეს „შემდგომი ტესტირების გარეშე კლასიფიცირების თაობაზე“ (CWFT) გადაწყვეტილების მიხედვით მიღებული ან სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად შესაბამისი ხანძარზე რეაგირების კლასისთვის შესაბამისი მეთოდის(ების) გამოყენებით გამოცდილი ნაკრებების კომპონენტების ხანძარზე რეაგირების „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარის“ კლასის მიხედვით.
შენიშვნა: თუ გამოყენებული იქნება ა) ვარიანტი, კომპლექტის თითოეული კომპონენტის ხანძარზე რეაგირების ინდივიდუალური კლასის გამოყენების სფერო (ანუ პროდუქტი და ინსტალაციის პირობები, რომელთათვისაც მოქმედებს ინდივიდუალური კომპონენტის ხანძარზე რეაგირება) სრულად უნდა ემთხვეოდეს ასეთი კომპონენტის საბოლოო გამოყენების პირობებს კომპლექტში აწყობისას.
ბ) თუ (ა) ვარიანტი იწვევს ნაკრებების ძალიან მკაცრ კლასიფიკაციას, ან თუ ერთი ან რამდენიმე კომპონენტის კლასიფიკაცია არ არის, მაშინ კომპლექტი უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის (დავის შემთხვევაში საცნობარო მეთოდი) შესაბამისად ხანძარზე რეაგირების შესაბამისი კლასისთვის შესაბამისი მეთოდის(ების) გამოყენებით.
გასათვალისწინებელია დანართ ბ-ში მითითებული კრიტერიუმები. ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის, ასევე სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებისთვის შესაბამისი მონტაჟისა და დამაგრების წესები უნდა შეესაბამებოდეს დანართ გ-ს.
ნაკრებები კლასიფიცირებული უნდა იყოს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად, ხანძარზე რეაგირების მიღებული კლასიფიკაცია მოიცავს როგორც კომპლექტების გამოყენებას ვერტიკალურად დამონტაჟებული გარე კედლის მოპირკეთების სახით, ასევე ჭერის ქვეშ ჰორიზონტალურ მოპირკეთებად, იმ პირობით, თუ კომპლექტების აწყობა ორივე შემთხვევაში იდენტურია. წინააღმდეგ შემთხვევაში განხილული უნდა იყოს ცალკეული ტესტირება სხვადასხვა სატესტო კომპლექტით.
როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტები კომპლექტების ნაწილია, თბოიზოლაციის პროდუქტების ინდივიდუალური ხანძარზე რეაგირება უნდა შეფასდეს მასალის მიხედვით, 1.1.4 პუნქტში მოცემული თბოიზოლაციის პროდუქტების სტანდარტების შესაბამისად. თბოიზოლაციის პროდუქტები უნდა კლასიფიცირდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
როდესაც კომპლექტების ნაწილია ხისგან დამზადებული ქვეკარკასის დგარები, ამ ქვეკარკასის სამაგრების ინდივიდუალური ხანძარზე რეაგირება უნდა შეფასდეს „შემდგომი ტესტირების გარეშე კლასიფიცირების თაობაზე“ (CWFT) გადაწყვეტილების შესაბამისად ან შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად შესაბამისი ხანძარზე რეაგირების კლასისთვის შესაბამისი მეთოდის(ების) გამოყენებით. ხისგან დამზადებული ქვეკარკასის სამაგრები უნდა კლასიფიცირდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
კომპონენტები, რომლებიც აკმაყოფილებენ ბ.6 პუნქტში მითითებულ პირობებს, ჩაითვლება მცირე კომპონენტებად მათი ხანძარზე რეაგირების ტესტირებისა და შეფასების საჭიროების გარეშე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ეს პირდაპირ არის გათვალისწინებული ბ და გ დანართებში.
ფასადის ხანძარსაწინააღმდეგო მახასიათებლები
თუ მწარმოებელი აპირებს პროდუქტის ფასადის ხანძარსაწინააღმდეგო მახასიათებლების დეკლარირებას, შეფასების მიდგომის არარსებობის შემთხვევაში, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული პროდუქტის შეფასების(ების) შედეგები იმ ქვეყნების მარეგულირებელი დებულებებით მოთხოვნილი შეფასების მეთოდი(ები)ს შესაბამისად, სადაც მწარმოებელი აპირებს პროდუქტის ბაზარზე განთავსებას, დანართ რ-ში მოცემული ცხრილის შესაბამისად.
ფასადის ხანძარსაწინააღმდეგო მახასიათებლები უნდა განისაზღვროს გამოყენების ადგილზე მოთხოვნის შესაბამისად, რათა დადასტურდეს ხანძარსაწინააღმდეგო უსაფრთხოების შესაბამისი მოთხოვნების დაცვა და უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მუდმივი წვისკენ მიდრეკილება
ეს მახასიათებელი გამოიყენება მხოლოდ მოპირკეთების ნაკრებებისთვის, რომლებიც მთლიანად ან ნაწილობრივ შედგება კომპონენტებისგან (იხ. პუნქტი 1.1), რომლებიც დამზადებულია მინერალური ბამბისგან (MW), ხის ბამბისგან (WW), კორპისგან, ხის ბაზაზე დამზადებული დაფებისგან/პანელებისგან, ხის ბოჭკოებისგან (WF) ან დამზადებულია ნებისმიერი სხვა მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოებისგან ან ფენოლური ქაფისგან.
ნაკრებების უწყვეტი წვისკენ მიდრეკილების შეფასება ხორციელდება შესაბამისი ნაკრებების კომპონენტების უწყვეტი წვისადმი მიდრეკილების შეფასებით. ეს ითვლება მოპირკეთების ნაკრებების ამ არსებითი მახასიათებლის წარმომადგენლად.
შესაბამისი კომპლექტის კომპონენტების უწყვეტი წვისადმი მიდრეკილება უნდა შემოწმდეს და შეფასდეს სსტ ენ 16733:2016/2024 სტანდარტის შესაბამისად.
ტესტების დროს გასათვალისწინებელი პირობები და პარამეტრები, ასევე ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენების წესები მითითებულია დანართ ჟ-ში.
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის მე-11 პუნქტის შესაბამისად, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს შემდეგი ინფორმაცია:
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
შეერთებების წყალგაუმტარობა (დაცვა ძლიერი წვიმისგან)
ღია შეერთებების მქონე მოპირკეთების კომპლექტები უნდა იყოს აღწერილი, როგორც „წყალგაუმტარი“.
მჭიდრო შეერთებების მქონე მოპირკეთების კომპლექტები ხელს უწყობს სუბსტრატის წყალგაუმტარობას. ამ შემთხვევაში, მოპირკეთების ნაკრებების წყალგაუმტარობა უნდა შეფასდეს სსტ ენ 12865:2001/2023 პროცედურის ა შესაბამისად ტესტირებით (იხილეთ აგრეთვე დანართი დ). უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (ღია შეერთებების მაქსიმალური ფართობი, მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სისქე, ორ მოპირკეთების ელემენტს შორის შეერთების მაქსიმალური სისქე).
წნევის ზღვრული დონე [პა-ში] (წყლის შეღწევამდე ცოტა ხნით ადრე) უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
წყლის შთანთქმა
კომპლექტების წყლის შთანთქმის შეფასება ხორციელდება კომპლექტის შესაბამისი კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები და თბოიზოლაციის პროდუქტები) წყლის შთანთქმის შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ მოპირკეთების კომპლექტების ამ არსებით მახასიათებელს.
მოპირკეთების ელემენტების წყლის შთანთქმა უნდა შეფასდეს ცხრილ ა.1-ში მითითებული ტესტის სტანდარტების შესაბამისად, მოპირკეთების ელემენტის მასალის ტიპის მიხედვით.
როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტები ნაკრების ნაწილია, თბოიზოლაციის პროდუქტების წყლის შთანთქმა უნდა შეფასდეს სსტ ენ ისო 29767:2019/2023 სტანდარტის შესაბამისად, რომელიც ეხება წყლის მოკლევადიან შთანთქმას ნაწილობრივი ჩაძირვით, სსტ ისო 16535:2019/2020 სტანდარტის შესაბამისად, რომელიც ეხება წყლის ხანგრძლივ შთანთქმას ჩაძირვით ან სსტ ენ ისო 16536:2019/2021 სტანდარტის შესაბამისად, რომელიც ეხება წყლის ხანგრძლივ შთანთქმას დიფუზიით, თბოიზოლაციის პროდუქტების მასალის მიხედვით (იხ. პუნქტი 1.1.4).
არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და მაქსიმალური მნიშვნელობა მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ზემოთ მოცემული სტანდარტების შესაბამისად.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტის მასალის სიმკვრივის დიაპაზონს.
წყლის ორთქლის შეღწევადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ მაშინ არის აქტუალური, როდესაც მოპირკეთების ნაკრებები გამოიყენება არავენტილირებად ფასადებში.
ნაკრებების წყლის ორთქლის შეღწევადობის შეფასება ხორციელდება შესაბამისი ნაკრებების კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები, თბოიზოლაციის პროდუქტები და სასუნთქი მემბრანები) წყლის ორთქლის შეღწევადობის შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ მოპირკეთების ნაკრებების ამ არსებით მახასიათებელს.
უნდა შეფასდეს შემდეგი კომპლექტის კომპონენტების წყლის ორთქლის შეღწევადობა:
მოპირკეთების ელემენტები: სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025-ის შესაბამისად, გ პირობა (ცხრილი 1).
თბოიზოლაციის პროდუქტები (როდესაც ის კომპლექტის ნაწილია): სსტ ენ 12086:2013/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
საფშვინი მემბრანა (როდესაც ის კომპლექტის ნაწილია): სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025 სტანდარტის გ პირობის (ცხრილი 1) შესაბამისად. მნიშვნელობები მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ზემოთ მოცემული სტანდარტების შესაბამისად.
გამარტივებული მეთოდის სახით, მასალების მიხედვით, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში შეიძლება მითითებული იყოს სსტ ენ ისო 10456:2007/2023-ის შესაბამისად ცხრილში მოცემული მნიშვნელობები.
დრენირების შესაძლებლობა
დრენირების შესაძლებლობის შეფასების მიზანია იმის დადგენა, გამოიდევნება თუ არა ჰაერში შეღწეული წყალი ან კონდენსირებული წყალი აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტებიდან სუბსტრატში ან მოპირკეთების კომპლექტებში დაგროვების, ტენიანობის დაზიანების ან გაჟონვის გარეშე.
წინამდებარე შეფასება უნდა განხორციელდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციიდან (MPII) მიღებული პროდუქტის კონსტრუქციული დეტალების ანალიზის საშუალებით, რაც მიზნად ისახავს მოპირკეთების კომპლექტების უკან წყლის პოტენციური დაგროვების გამოვლენას.
ამ ნაკრებების დეტალები, მათ შორის მოპირკეთების სამაგრების გეომეტრიის აღწერილობები და მოპირკეთების კომპლექტების კავშირები ბაზის კიდეებთან, ღიობებთან (ფანჯრებთან ან კარებთან), მათ გეომეტრიასთან და ა.შ., უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, ამ აღწერილობების გაფართოებული გამოყენების ახსნის შენიშვნებით.
საშიში ნივთიერებების შემცველობა, გამოყოფა და/ან გამოყოფა
კომპლექტების ეფექტურობა ემისიების და/ან გამოყოფის და, საჭიროების შემთხვევაში, საშიში ნივთიერებების შემცველობის თვალსაზრისით შეფასდება მწარმოებლის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე გამოყოფის სცენარების იდენტიფიცირების შემდეგ, პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების(ების) და იმ წევრი სახელმწიფოების გათვალისწინებით, სადაც მწარმოებელი აპირებს თავისი პროდუქტის ბაზარზე განთავსებას.
მწარმოებელი შეიძლება არ იყოს ვალდებული წინამდებარე დანართის ან შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ:
- მიაწოდოს შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს პროდუქტის (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილების) ქიმიური შემადგენლობა და შემადგენლობა, ან
- მიაწოდოს შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს წერილობითი დეკლარაცია, რომელშიც მითითებულია, შეიცავს თუ არა პროდუქტი (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილები) ნივთიერებებს.
ამ პროდუქტის სავარაუდო გამოყოფის სცენარი და სახიფათო ნივთიერებებთან მიმართებაში გამოყენების სავარაუდო სცენარი შემდეგია:
S/W1: პროდუქტი, რომელიც პირდაპირ კონტაქტშია ნიადაგთან, მიწისქვეშა და ზედაპირულ წყლებთან.
S/W2: პროდუქტი, რომელიც არაპირდაპირ კონტაქტში შედის ნიადაგთან, მიწისქვეშა და ზედაპირულ წყლებთან.
გამომტუტავი ნივთიერებები
გამოყოფის სცენარი S/W1 და/ან S/W2-ით გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენებისთვის უნდა შეფასდეს კომპლექტების ეფექტურობა გაჟონვადი ნივთიერებების მიმართ.
კომპლექტის სახიფათო ნივთიერებების შეფასება ხორციელდება კომპლექტის ყველაზე მნიშვნელოვანი კომპონენტების მასალების, კერძოდ, მოპირკეთების ელემენტის მასალის, შეფასების გზით.
ბეტონისა და ცემენტის ბაზაზე დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის უნდა ჩატარდეს გამომტუტავი ტესტი შემდგომი ელუატის ანალიზით, თითოეული დუბლიკატში. მოპირკეთების ელემენტების გამოტუტვის ტესტირებები უნდა ჩატარდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად, მაგრამ გამოტუტვის განახლებისთვის ქვემოთ მითითებული ნაბიჯების გათვალისწინებით. გამომტუტავი ნივთიერება უნდა იყოს pH-ნეიტრალური დემინერალიზებული წყალი და სითხის მოცულობისა და ზედაპირის ფართობის თანაფარდობა უნდა იყოს (80 ± 10) ლ/მ².
ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის 8.2 პუნქტის შესაბამისად.
ელუატი მიიღება სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად, ავზში ტესტირებით. 6 საათის, 1 დღის, 2 დღის და 6 საათის, 4 დღის, 9 დღის, 16 დღის, 36 დღის და 64 დღის შემდეგ აღებული ელუატები უნდა გაანალიზდეს შემდეგი გარემოსდაცვითი თვალსაზრისით შესაბამისი პარამეტრების მიხედვით:
ალუმინი, სტიბიუმი, დარიშხანი, ბარიუმი, ტყვია, კადმიუმი, ქრომი (საერთო), ქრომატი (Cr VI), ციანიდი (საერთო), კობალტი, სპილენძი, მოლიბდენი, ნიკელი, ვერცხლისწყალი, ტალიუმი, ვანადიუმი, თუთია,
ქლორიდი (Cl-), სულფატი (SO42-), ფტორიდი (F-)
მთლიანი ორგანული ნახშირბადი (TOC),
pH-ის მნიშვნელობა, ელექტროგამტარობა, სუნი, ფერი, სიმღვრივე და ქაფის წარმოქმნის ტენდენცია
პარამეტრები უნდა გაანალიზდეს შესაბამისი აღჭურვილობის გამოყენებით, რომლის გაზომვის დიაპაზონი ნივთიერების კონცენტრაციის გაზომვის საშუალებას იძლევა.
წინამდებარე მოპირკეთების ელემენტების სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად გამოტუტვის ტესტის გაზომილი კონცენტრაცია უნდა გამოისახოს თითოეული პარამეტრისთვის ეტაპობრივად მკგ/ლ-ში და მგ/მ2-ში. გარდა ამისა, კუმულაციური გამოთავისუფლებული რაოდენობები უნდა გამოისახოს თითოეული პარამეტრისთვის მგ/მ2-ში.
პარამეტრების ანალიზისთვის გამოყენებული ტესტირების მეთოდები, მათ შორის, აღჭურვილობა და მისი გაზომვის დიაპაზონი, უნდა იყოს დოკუმენტირებული.
სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტით გათვალისწინებული ბეტონის ან ცემენტის ბაზაზე დამზადებული მოპირკეთების ელემენტების გარდა სხვა მასალებისთვის უნდა ჩატარდეს გამოტუტვის ტესტი შემდგომი ელუატის ანალიზით, თითოეული დუბლიკატში. მოპირკეთების ელემენტის გამოტუტვის ტესტები ტარდება სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად. გამომტუტავი ნივთიერებები უნდა იყოს pH-ნეიტრალური დემინერალიზებული წყალი და სითხის მოცულობისა და ზედაპირის ფართობის თანაფარდობა უნდა იყოს (80 ± 10) ლ/მ².
ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის 8.2 პუნქტის შესაბამისად.
„6“ საათიანი და „6“ დღის ელუატებში უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
Daphnia magna Straus-ის მწვავე ტოქსიკურობის ტესტი სსტ ენ ისო 6341:2012/2024-ის შესაბამისად.
წყალმცენარეების ტოქსიკურობის ტესტი სსტ ენ ისო 15799:2022/2025-ის შესაბამისად.
ლუმინესცენტური ბაქტერიების ტესტი სსტ ენ ისო 11348-1:2008/A1:2018/2024, სსტ ენ ისო 11348-2:2008/2024 ან სსტ ენ ისო 11348-3:2008/A1:2018/2024 სტანდარტების შესაბამისად. თითოეული ბიოლოგიური ტესტისთვის, 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20-ის) მნიშვნელობები უნდა განისაზღვროს განზავების თანაფარდობებისთვის 1:2, 1:4, 1:6, 1:8 და 1:16.
თუ მთლიანი ორგანული ნახშირბადი (TOC) პარამეტრი 10 მგ/ლ-ზე მეტია, „6-საათიანი“ და/ან „64 -დღიანი“ ელუატების გამოყენებით უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
ბიოლოგიური დეგრადაცია „ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის“ (OECD) ტესტის სახელმძღვანელო 301 ნაწილის ა, ბ ან ე შესაბამისად.
ბიოლოგიურ ტესტებში განსაზღვრული ტოქსიკურობა უნდა გამოისახოს თითოეული განზავების თანაფარდობისთვის 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20) მნიშვნელობებით. განსაზღვრული მაქსიმალური ბიოლოგიური დაშლა უნდა გამოისახოს როგორც „…% …საათების/დღეების განმავლობაში“. ანალიზისთვის უნდა განისაზღვროს შესაბამისი ტესტის მეთოდები.
ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტების ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა (შეწოვა და/ან წნევა) უნდა შეფასდეს სტრუქტურული გამოთვლებით, რომლებიც დამატებით ტესტირებას დაემატება.
ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშება (იხ. პუნქტი ე.3) უნდა დადასტურდეს ტესტირებით პუნქტი ე.1-ის შესაბამისად. ვალიდაციის კრიტერიუმები განსაზღვრულია პუნქტ ე.2-ში.
ამ ვალიდაციის მიზნით უნდა შემოწმდეს აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებების სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ე.1.1.1) ან ყველაზე წარმომადგენლობითი შემთხვევა (მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) მიხედვით).
ტესტის დროს გამოსაყენებელი დატვირთვის ტიპის (შეწოვის და/ან წნევის) დასადგენად, გასათვალისწინებელია მოპირკეთების კომპლექტის კომპონენტების სპეციფიკური კონფიგურაცია/შედგენილობა (განსაკუთრებით საფარის დამაგრება და საფარის ელემენტების შეერთების ტიპი). ეჭვის შემთხვევაში, რეკომენდებულია ორივე ტესტის ჩატარება: შეწოვის და წნევის დატვირთვა.
დადასტურებული გაანგარიშების შედეგების დადასტურებით, ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშება, შემავალი და გამავალი პირობები (იხ. პუნქტი ე.3) უნდა იქნეს გამოყენებული იმავე მოპირკეთების კომპლექტების სხვა კონფიგურაციებისთვის, ანუ იმავე კომპლექტის კომპონენტების სხვა განზომილებიანი დიაპაზონისთვის, იმავე კომპლექტის კომპონენტების სხვა უფრო დიდი მდგრადობისთვის, მოპირკეთების ელემენტის ფართობის მიხედვით მოპირკეთების სამაგრების უფრო დიდი რაოდენობისთვის, ქვეკარკასის პროფილებს შორის ქვედა მანძილისთვის და სამაგრებს შორის ქვედა მანძილისთვის.
თითოეული შეფასებული აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის კონფიგურაციისთვის (ყოველ შემთხვევაში, მექანიკურად ყველაზე სუსტი კონფიგურაციისთვის), მაქსიმალური ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა „Q[“kN/m2]-ში უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. გარდა ამისა, ტესტირებით მიღებული მაქსიმალური ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა ასევე უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვებისადმი მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომლებიც ცნობილია ან საეჭვოა, რომ მგრძნობიარეა ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვების მიმართ (მაგ., კიბის საკისრები მასზე).
ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვებისადმი მდგრადობა (მაგალითად, ერთი ადამიანი კიბეზე დგას და მოპირკეთების ელემენტებს ეყრდნობა) უნდა შემოწმდეს დანართ ვ-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტების სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე დაბალი მოხრის სიმტკიცე ან ელასტიურობის მოდული და მოპირკეთების სამაგრებს შორის მაქსიმალური მანძილი) უნდა გამოიცადოს.
ტესტირებული კომპლექტის კომპონენტებზე ნებისმიერი მუდმივი დეფორმაციის (ხილული დეფორმაციის) აღწერა უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ზემოქმედებისადმი მდგრადობა
ზემოქმედებისადმი მდგრადობა უნდა შემოწმდეს დანართ ზ-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტების სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ზ.5).
თითოეული შემოწმებული კომპლექტის კონფიგურაციის მყარი და რბილი კორპუსის ზემოქმედებისადმი მდგრადობა [J-ში] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
გარდა ამისა, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასევე უნდა იყოს მითითებული ზემოქმედების ხარისხი ზ.3 პუნქტში ცხრილ ზ.2-ში განსაზღვრული გამოყენების კატეგორიების მიხედვით.
მექანიკური მდგრადობა
კომპლექტების მექანიკური მდგრადობის შეფასება ხორციელდება შესაბამისი კომპლექტის კომპონენტების (მოპირკეთების ელემენტები, მოპირკეთების სამაგრები და ქვეკარკასის კომპონენტები) მექანიკური მდგრადობის და მათ შორის კავშირების შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენენ მოპირკეთების კომპლექტების ამ არსებით მახასიათებელს.
შეფასება დამოკიდებულია შესაბამისი კომპლექტის ოჯახზე (იხ. ცხრილი 2.1.2) და შესაფასებელი კომპლექტის შემადგენლობაზე (სრული კომპლექტი, მინიმალური კომპლექტი ან მხოლოდ მოპირკეთების ელემენტი, რომელიც შეფასებულია კომპლექტის სახით), იხილეთ პუნქტი 1.1.
მექანიკური ძირითადი მახასიათებლები განაწილებულია ოთხ ჯგუფად:
ა) მოპირკეთების ელემენტების მექანიკური მდგრადობა:
მოხრის სიმტკიცე. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.1.
ღარების მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.2.
შტიფტის ხვრელების მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.3.
ხანგრძლივი ან მუდმივი მკვდარი დატვირთვისადმი მდგრადობა (ცოცვის ტესტი). იხილეთ პუნქტი 2.2.12.4.
ბ) მოპირკეთების ელემენტებსა და მოპირკეთების სამაგრებს შორის შეერთების მექანიკური მდგრადობა:
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.5.
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა ძვრის დატვირთვის ქვეშ. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.6.
ღერძული დაჭიმულობის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.7.
ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.8.
დაჭიმვისა და ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობის კომბინირებული მაჩვენებლები. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.9.
ჭრილის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.10.
გ) მოპირკეთების სამაგრების მექანიკური მდგრადობა:
ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.11.
პროფილიდან სამაგრების გაწევის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.12.
მოპირკეთების დროული დამაგრების მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.13.
დ) ქვეკარკასის კომპონენტების მექანიკური მდგრადობა:
პროფილების მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.14.
ქვეკარკასის დაჭიმვის/გამოწევის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.15.
ქვეკარკასის ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.16.
სამაგრების მდგრადობა (ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვა). იხილეთ პუნქტი 2.2.12.17.
მოხრის სიმტკიცე
მოპირკეთების ელემენტების მოხრის სიმტკიცე უნდა შეფასდეს ცხრილ ა.1-ში მითითებული ტესტირების სტანდარტების შესაბამისად, მოპირკეთების ელემენტის მასალების მიხედვით.
ტემპერატურის ცვალებადობის მიმართ მგრძნობიარე მასალებისთვის (მაგ., პლასტმასი), მაღალ და დაბალ ტემპერატურაზე (მაქს. +80 ºC; მინ. -20 ºC) კონდიცირების შემდეგ ასევე უნდა შემოწმდეს მოპირკეთების ელემენტების მოხრის სიმტკიცე. თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური სისქე).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Rm-ის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა [N/mm2-ში] და RC-ის დამახასიათებელი მნიშვნელობა [N/mm2]-ში განტოლების (ო.1) მიხედვით.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს მოპირკეთების ელემენტების სიმკვრივისა და სისქის დიაპაზონს.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
ღარების მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გ და დ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (ღარიანი მოპირკეთების ელემენტები).
ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის გამძლეობა უნდა შემოწმდეს თ.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა, ენის მინიმალური სისქე და ღარის მაქსიმალური სიღრმე, იხილეთ სურათი თ.1.1).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
მდგრადობა შტიფტის ნახვრეტებში
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა აქტუალური, როდესაც მოპირკეთების ელემენტებს აქვთ შტიფტის ნახვრეტები.მოპირკეთების ელემენტების მდგრადობა შტიფტის ნახვრეტებში უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13364:2001/2016 სტანდარტის შესაბამისად, შემდეგნაირად:
ბუნებრივი ქვისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის, სსტ ენ 13364:2001/2016 გამოიყენება შემდეგი კრიტერიუმების გათვალისწინებით:
ტექნოლოგიური ტესტები (მაგ., ვარიანტი ბ) პუნქტებში 6.2.3, 6.2.4, 6.2.5, 6.2.6 და 7.1).
პუნქტ 6.2.6-ში მოცემული ხვრელის სიღრმე არ გამოიყენება, ის უნდა იყოს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად მოპირკეთების ნაკრებში განსაზღვრული ხვრელის ფაქტობრივი სიღრმე.
პუნქტი 7.3 არ გამოიყენება. შტიფტები უნდა განთავსდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად.
ბუნებრივი ქვისგან განსხვავებული მასალებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის, სსტ ენ 13364:2001/2016 გამოიყენება შემდეგი კრიტერიუმების გათვალისწინებით:
ტექნოლოგიური ტესტები (ანუ ვარიანტი ბ) პუნქტებში 6.2.3, 6.2.4, 6.2.5, 6.2.6 და 7.1).
0 ტიპის მოპირკეთების ელემენტის ნიმუშებთან დაკავშირებული დებულებები (ანუ ანიზოტროპიის სიბრტყეების გარეშე), იხილეთ სსტ ენ 13364:2001/2016 სტანდარტის მე-3 სურათი.
პუნქტ 6.2.6-ში მოცემული ხვრელის სიღრმე არ გამოიყენება, ის უნდა იყოს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად მოპირკეთების ნაკრებში განსაზღვრული ხვრელის ფაქტობრივი სიღრმე.
პუნქტი 7.3 არ გამოიყენება. შტიფტები უნდა განთავსდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
ხანგრძლივი ან მუდმივი მკვდარი დატვირთვისადმი მდგრადობა (ცოცვის ტესტი)
ეს მახასიათებელი ეხება მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებს, რომლებიც შეიცავს დახრილ ზედაპირებს/ჰორიზონტალურ ზედაპირებს გარე ჭერებში, კარნიზებში, მაგრამ არა სახურავებში გამოსაყენებლად.
მოპირკეთების ელემენტების გამძლეობა ხანგრძლივი ან მუდმივი მკვდარი დატვირთვის მიმართ (ცოცვის ტესტი) უნდა შემოწმდეს თ.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
თ.2 პუნქტის შესაბამისად ტესტირებისას გათვალისწინებული გაზომილი გადაადგილება [მმ-ში], საწყისი დატვირთვისას (wload,0h), 2000 საათის დატვირთვისას (wload,2000h), ნარჩენი (wresidual), ცოცვის კოეფიციენტი φ2000h [-], გამოყენებული დატვირთვა F [N] და დიაპაზონი Ls [მმ-ში] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ ა, დ და ე ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც გახვრეტილია ზუსტი მოპირკეთების სამაგრებით, როგორიცაა ხრახნები, მოქლონები ან ლურსმნები).
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა უნდა შემოწმდეს ი.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად. უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ ი.1.1 პუნქტი).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული Fu,m [N-ში]-ის არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში]-ის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (ო.1) განტოლების მიხედვით.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
ქცევა პულსირებადი დატვირთვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.2.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
გაწევის მიმართ მდგრადობა ძვრის დატვირთვების ქვეშ
ეს მახასიათებელი მხოლოდ ა, დ და ე ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც გახვრეტილია დროული მოპირკეთების სამაგრებით, როგორიცაა ხრახნები, მოქლონები ან ლურსმნები).
ძვრის დატვირთვების ქვეშ გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა უნდა შემოწმდეს ი.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ი.2.1).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ღერძული დაჭიმულობის მიმართ მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ ბ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც დამაგრებულია სპეციალური ანკერებით, რომლებიც მოთავსებულია ბურღ ან ჩაჭრილ ხვრელებში და დამაგრებულია მექანიკური ჩამკეტით).
ანკერებისთვის ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობა უნდა შემოწმდეს ი.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ი.1.1).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
ქცევა პულსირებადი დატვირთვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.2.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ ბ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც დამაგრებულია სპეციალური ანკერებით, რომლებიც მოთავსებულია ბურღ ან ჩაჭრილ ხვრელებში და დამაგრებულია მექანიკური ჩამკეტით).
ანკერებისთვის ძვრისადმი მდგრადობა უნდა შემოწმდეს ი.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის მიხედვით.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ი.2.1).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
კომბინირებული დაჭიმვისა და ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა
ეს მახასიათებელი აქტუალურია მხოლოდ ბ ოჯახის კომპლექტებისთვის (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც დამაგრებულია სპეციალური ანკერებით, რომლებიც მოთავსებულია ბურღ ან ჩაჭრილ ნახვრეტებში და დამაგრებულია მექანიკური ჩამკეტით) და ა, დ და ე ოჯახის კომპლექტებისთვის, რომლებიც შეიცავს დახრილ ზედაპირებს გარე ჭერებში, კარნიზებში, მაგრამ არა სახურავებში გამოსაყენებლად.
ანკერებისთვის, კომბინირებული დაჭიმულობისა და ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა უნდა შემოწმდეს პუნქტ ი.3-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ პუნქტი ი.1.1).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ჭრილის მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ ზ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (მოპირკეთების ელემენტები, რომლებიც ფიქსირდება ჭრილებით).
კასეტის ფორმის თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის ჭრილის მდგრადობა უნდა შემოწმდეს ი.4 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
სხვა მოპირკეთების ელემენტების მასალებისთვის ჭრილის მდგრადობა უნდა შემოწმდეს თ.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ ი.4 პუნქტი).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლებისთვის:
ქცევა პულსირებადი დატვირთვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.2.
გაყინვა-დნობისადმი მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.3.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.4.
ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გ და ვ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი. ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობა უნდა შემოწმდეს კ.1 პუნქტის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, იხილეთ კ.1 პუნქტი). მაქსიმალური გადაადგილება კ.1 პუნქტის შესაბამისად უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
პროფილიდან სამაგრების გაწევის მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გ და ვ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრები, როგორიცაა რელსის პროფილები). ეს ასევე ეხება ბ ოჯახის კომპლექტებში მოპირკეთების სამაგრების ჰორიზონტალურ საყრდენ რელსებს.
სამაგრების გაწევის მდგრადობა უნდა შემოწმდეს კ.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური გეომეტრია).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა Fu,m [N-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობა Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით.
ზუსტი მოპირკეთების სამაგრების მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გ, ვ და თ ოჯახის კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი (ზუსტი მოპირკეთების სამაგრები, როგორიცაა სამაგრები, პატარა რელსები, შტიფტები, დამჭერები, საკიდები და კაუჭები).
ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვების მიმართ ზუსტი მოპირკეთების დამაგრების მდგრადობა უნდა შემოწმდეს კ.3 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური გეომეტრია).
ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვის მდგრადობის საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობა F1,m, Fu,m [N-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობა F1,C, Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ამ მახასიათებლის მნიშვნელობა და შეფასების მეთოდი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლისთვის:
- ქცევა პულსირებადი დატვირთვის შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.2.
პროფილების რეზისტენტობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ მაშინ არის აქტუალური, როდესაც კომპლექტები შეიცავს ქვეკარკასის პროფილს/დგარეებს (იხილეთ პუნქტი 1.1).
პროფილების/დგარების მდგრადობა დამოკიდებულია როგორც პროფილის გეომეტრიაზე, ასევე მასალის მექანიკური მდგრადობა მახასიათებლებზე, რომლებიც მიღებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებიდან (MPII-დან) შემდეგი სტანდარტების საფუძველზე:
უწყვეტად ცხლად დამუშავებული ფოლადებისთვის: სსტ ენ 10346:2015/2023 და სსტ ენ 1993-1-1:2005/2025 პუნქტი 3.2.6.
ალუმინის შენადნობებისთვის: სსტ ენ 755-2:2025/2026 და სსტ ენ 1999-1-1:2023/2026 პუნქტები 5.2.2-დან 5.2.5-მდე.
უჟანგავი ფოლადისთვის: სსტ ენ 10088-1:2014/2015 და სსტ ენ 1993-1-4:2006/2025 მუხლები 2.1.2 და 2.1.3.
ხის დგარებისთვის: სსტ ენ 1995-1-1:2004/2023 მუხლი 2.3.2.
მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებიდან (MPII-დან) მიღებული პროფილის განივი კვეთის ფორმისა და ზომებიდან, პროფილის წინაღობასთან დაკავშირებული გეომეტრიული მახასიათებლების, ფართობის, ინერციის მომენტისა და სიმძიმის ცენტრის გამოთვლა უნდა მოხდეს კომპიუტერული დიზაინის (CAD) პროგრამული უზრუნველყოფის გამოყენებით. გამოთვლის ინსტრუმენტი უნდა იყოს დამოწმებული სსტ ენ 1999-1-1:2023/2026 სტანდარტის ზ დანართის ან სსტ ენ 1993-1-3:2006/2025 სტანდარტის დ დანართის შესაბამისად.
თითოეული პროფილის გეომეტრიისთვის განივი კვეთის ფართობი [მმ2-ში], ინერციის მომენტი [მმ4-ში] და სიმძიმის ცენტრი [მმ-ში] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ქვეკარკასის სამაგრების დაჭიმვის/გამოწევის მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ მაშინ არის აქტუალური, როდესაც კომპლექტები შეიცავს ქვეკარკასის სამაგრებს (იხილეთ პუნქტი 1.1).
ქვეკარკასის კომპონენტებს შორის სამაგრებისთვის, შესაბამის ქვეკარკასის კომპონენტზე (მაგ., ვერტიკალურ პროფილზე ან ხის დგარზე) დაჭიმვის/გამოწევის მიმართ მდგრადობა უნდა შეფასდეს ლ.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
გასათვალისწინებელია სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური გეომეტრია).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
ქვეკარკასის სამაგრების ძვრის დატვირთვისადმი მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ მაშინ არის აქტუალური, როდესაც კომპლექტები შეიცავს ქვეკარკასის სამაგრებს (იხილეთ პუნქტი 1.1).
ქვეკარკასის კომპონენტებს შორის სამაგრებისთვის, ქვეკარკასის კომპონენტებს შორის სამაგრების ძვრის სიმტკიცე (მაგ., ვერტიკალურ პროფილსა და სამაგრს შორის) უნდა შეფასდეს ლ.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის მიხედვით.
გასათვალისწინებელია სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა, ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური გეომეტრია).
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს Fu,m [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და Fu,C [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით დამახასიათებელი მნიშვნელობა.
სამაგრების მდგრადობა (ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვა)
ეს მახასიათებელი მხოლოდ მაშინ არის აქტუალური, როდესაც კომპლექტები შეიცავს სამაგრებს (იხ. პუნქტი 1.1).
სამაგრების დატვირთვის ზიდვის უნარი და დეფორმაცია დატვირთვის (ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვა) ქვეშ უნდა შემოწმდეს დანართ მ-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარი“ (მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემთხვევა) (იხ. პუნქტი მ.1).
ჰორიზონტალური დატვირთვისთვის F1,m, Fu,m [N-ში] და ვერტიკალური დატვირთვისთვის Fr,m, F1d,m, F3d,m, Fu,m, [N-ში] არითმეტიკული მნიშვნელობები და ჰორიზონტალური დატვირთვისთვის დამახასიათებელი მნიშვნელობები F1,C, Fu,C [N-ში] და ვერტიკალური დატვირთვისთვის Fr,C, F1d,C, F3d,C, Fu,C, [N-ში] განტოლების (ო.1) მიხედვით, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული.
შესაძლებლობის შემთხვევაში დრეკად მდგომარეობაში რიცხვითი სტრუქტურული ანალიზის (FEM (სასრული ელემენტების მეთოდი)) მეშვეობით გამოთვლების ჩატარება შესაძლებელია იმ პირობით, თუ ეს გამოთვლა დადასტურდება ტესტირებით მ.6 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად. ამ შემთხვევაში დამატებითი ტესტირება საჭირო არ არის.
გაანგარიშებით მიღებული მნიშვნელობები განისაზღვრება, როგორც არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა და დამახასიათებელი მნიშვნელობა, თუ გაანგარიშების ვალიდაცია მიღებულია შესაბამისად საშუალო და დამახასიათებელი ტესტირების შედეგებიდან.
სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობა
კომპლექტების სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობა ფასდება შემდეგი თვისებების მიხედვით:
სიბრტყიდან გადახრილი ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი, Ta, წამებში [წმ]. იხილეთ პუნქტი 2.2.13.1.
სიბრტყიდან გადახრილი აჩქარება დაზიანების წარმომადგენლობითი მდგომარეობების (DS1, DS2, DS3) მიმართ, რომლებიც განსაზღვრულია ცხრილ რ.2.1-ში, ag,R,DS1,out, ag,R,DS2,out, ag,R,DS3,out, კვადრატულ წამში მეტრებში [მ/წმ2]. იხილეთ პუნქტი 2.2.13.2.
რ.2.1 ცხრილში განსაზღვრული დაზიანების წარმომადგენლობითი მდგომარეობების (DS1, DS2, DS3) მიმართ სიბრტყეში გადაადგილება, ∆dmax,R,DS1,ip, ∆dmax,R,DS2,ip, ∆dmax,R,DS3,ip, პროცენტულად [%]. იხილეთ პუნქტი 2.2.13.3. პროცენტულად [%]. იხილეთ პუნქტი 2.2.13.3.
სიბრტყიდან გამოსული ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი
მოპირკეთების კომპლექტის სიბრტყიდან გადახრილი ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი, Ta, უნდა შეფასდეს დინამიკური ტესტების საშუალებით დანართ ს-ის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ორი წარმომადგენლობითი შემთხვევა, ისე როგორც ეს განსაზღვრულია ცხრილ რ.3.1-ში.
ტესტირებული აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტისთვის მიღებული სიბრტყიდან გადახრილი ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდის, Ta, მნიშვნელობა [წმ]-ში უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
სიბრტყიდან გადახრილი აჩქარება
მოპირკეთების კომპლექტის სიბრტყიდან გადახრილი აჩქარება, რომელიც ცხრილ რ.2.1-ში განსაზღვრულია დაზიანების წარმომადგენლობითი მდგომარეობების (DS1, DS2, DS3) მიმართ, ag,R,DS1,out, ag,R,DS2,out, ag,R,DS3,out, უნდა შეფასდეს დინამიკური ტესტების საშუალებით დანართ ს-ის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ორი წარმომადგენლობითი შემთხვევა, როგორც ეს განსაზღვრულია ცხრილ რ.3.1-ში. ორ წარმომადგენლობით შემთხვევაზე მიღებული შედეგები ავტომატურად არ უნდა გავრცელდეს შუალედურ შემთხვევებზე.
ექსპერიმენტული შედეგებით დადასტურებული მოპირკეთების კომპლექტის არაწრფივი სასრული ელემენტების მოდელები (FEM) უნდა იქნეს გამოყენებული არატესტირებული შემთხვევების სეისმური მახასიათებლების შესაფასებლად.
აწყობილი კომპლექტის გეომეტრიულ ცენტრთან ყველაზე ახლოს, მოპირკეთების ელემენტის ყველაზე არახელსაყრელ წერტილში დაფიქსირებული, თითოეული განსაზღვრული დაზიანების მდგომარეობის მიღწევის შესაბამისი სიბრტყიდან გადახრილი აჩქარების მნიშვნელობები, ag,R,DS1,out, ag,R,DS2,out, ag,R,DS3,out, [მ/წმ2]-ში, წარმოდგენილი უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ტესტირებას დაქვემდებარებული აწყობილი კომპლექტის გეომეტრიულ ცენტრთან ყველაზე ახლოს მდებარე მოპირკეთების ელემენტის გათვალისწინებით, ყველაზე არახელსაყრელი წერტილი უნდა შეესაბამებოდეს ასეთი პანელის თავისუფალი ნაწილის ცენტრს, ანუ წერტილს, რომელიც უფრო შორს არის პანელი-ქვეკარკასის შეერთებიდან.
რამდენიმე მაგალითი მოცემულია ნახაზ რ.3.1-ში.
სიბრტყეში გადაადგილება
მოპირკეთების კომპლექტის სიბრტყეში გადაადგილება დაზიანების წარმომადგენლობითი მდგომარეობების (DS1, DS2, DS3) მიმართ, რომლებიც განსაზღვრულია ცხრილ რ.2.1-ში, ∆dmax,R,DS1,ip, ∆dmax,R,DS2,ip, ∆dmax,R,DS3,ip,. უნდა შეფასდეს სიბრტყეში გადაადგილების ტესტების საშუალებით დანართ ს-ის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ორი წარმომადგენლობითი შემთხვევა, ისე როგორც ეს განსაზღვრულია ცხრილ რ.3.1-ში. ორ წარმომადგენლობით შემთხვევაზე მიღებული შედეგები ავტომატურად არ უნდა გავრცელდეს შუალედურ შემთხვევებზე. ექსპერიმენტული შედეგებით დადასტურებული მოპირკეთების კომპლექტის არაწრფივი სასრული ელემენტების მოდელები (FEM) უნდა იქნეს გამოყენებული არატესტირებული შემთხვევების სეისმური მახასიათებლების შესაფასებლად.
ტესტირებული აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტებისთვის მიღებული თითოეული განსაზღვრული დაზიანების მდგომარეობის მიღწევის შესაბამისი სიბრტყეშიდა კურსიდან გადახრის მნიშვნელობები (კურსიდან გადახრის მნიშვნელობა არის აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის ზედა და ქვედა გადაადგილებას შორის სხვაობა, გაყოფილი აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის სიმაღლეზე), ∆dmax,R,DS1,ip, ∆dmax,R,DS2,ip, ∆dmax,R,DS3,ip, [%]-ში, უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ჰაერში ხმის იზოლაცია
ჰაერით ხმის იზოლაციის გაუმჯობესება უნდა დაიტესტოს სსტ ენ ისო 10140-1:2021/2023 დანართ ზ-ის შესაბამისად.
უნდა შემოწმდეს სულ მცირე ყველაზე ცუდი ან ყველაზე წარმომადგენლობითი აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებები. გარე კედლის ხმის იზოლაციაზე მოპირკეთების ნაკრებების გავლენის დასადგენად ცნობილი უნდა იყოს ისეთი პარამეტრები, როგორიცაა თბოიზოლაციის პროდუქტების დინამიკური სიმტკიცე, მოპირკეთების ელემენტების მასა/მ2 და სუბსტრატში არსებული ანკერების ტიპი.
ჰაერით ხმის იზოლაციის რეიტინგები უნდა შეფასდეს სსტ ენ ისო 717-1:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად.
შეწონილი გაუმჯობესება ∆Rw, [dB-ში], ხმის შემცირების ინდექსი Rw [dB-ში] აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტით და აწყობის გარეშე და სპექტრის ადაპტაციის პირობები C და Ctr, [დბ-ში] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
თერმული მდგრადობა
არავენტილირებადი ფასადების შემთხვევაში:
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტების თერმული მდგრადობა (R-მნიშვნელობა) უნდა გამოითვალოს სსტ ენ ისო 6946:2017/2018 სტანდარტის შესაბამისად, სსტ ენ ისო 10456:2007/2023 სტანდარტიდან მიღებული კომპლექტის კომპონენტების თერმული მდგრადობის გამოყენებით, ან სსტ ენ 12667:2001/2012, სსტ ენ 12939:2000/2023 ან სსტ ენ 12664:2001/2025 სტანდარტების შესაბამისად ტესტირების შედეგად. როდესაც ეს გამოთვლა შეუძლებელია, თერმული მდგრადობა უნდა შემოწმდეს სსტ ენ ისო 8990:1996/2023 სტანდარტის შესაბამისად.
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის თერმული ხიდები უნდა გამოითვალოს სსტ ენ ისო 10211:2017/2018 სტანდარტის შესაბამისად. ამ გამოთვლაში გათვალისწინებული უნდა იყოს თერმოსტოპის ბალიშების შესაძლო გავლენა სამაგრების წერტილოვან თერმულ გამტარობაზე.
უნდა შეფასდეს სულ მცირე ყველაზე ცუდი ან ყველაზე წარმომადგენლობითი აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტი.
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტების თერმული მდგრადობის მნიშვნელობები [(მ2•კ)/ვტ] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ვენტილირებადი ფასადების შემთხვევაში, როდესაც მოპირკეთების კომპლექტები მოიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს:
კომპლექტის თერმული წინაღობა (R-მნიშვნელობა) დაკავშირებულია თბოიზოლაციის პროდუქტების წინაღობასთან და ის უნდა შეფასდეს ტესტირებით სსტ ენ 12667:2001/2012, სსტ ენ 12939:2000/2023 ან სსტ ენ 12664:2001/2025 სტანდარტების შესაბამისად, კომპლექტის კომპონენტების მასალების ხასიათიდან გამომდინარე.
თბოიზოლაციის პროდუქტების თბოიზოლაციის მნიშვნელობები [(მ2•კ)/ვტ] ან თბოგამტარობის მნიშვნელობა [ვტ/(მ•კ)] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ვენტილირებადი ფასადების შემთხვევაში, როდესაც მოპირკეთების კომპლექტი არ შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს: ეს მახასიათებელი არ არის რელევანტური.
გამძლეობის ასპექტები
კომპლექტის გამძლეობის შეფასება ხორციელდება შემდეგი მახასიათებლების შეფასებით, რომლებიც წარმოადგენს ამ არსებით მახასიათებელს მოპირკეთების ნაკრებებისთვის:
- ჰიგროთერმული ქცევა. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.1.
- ქცევა პულსირებადი დატვირთვების შემდეგ. იხილეთ პუნქტი 2.2.16.2.
- ნაკრებების კომპონენტების გამძლეობა. იხილეთ პუნქტები 2.2.16.3-დან 2.2.16.8-მდე. კერძოდ, ნაკრებების შემთხვევაში, როდესაც მოპირკეთების ელემენტები დამზადებულია თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის/პანელისგან გამოიყენება პუნქტი 2.2.16.9.
ჰიგროთერმული ქცევა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომლებიც ცნობილია ან სავარაუდოდ მგრძნობიარეა ჰიგროთერმული ვარიაციის მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
მოპირკეთების ნაკრებების ჰიგროთერმული ქცევა უნდა შემოწმდეს ნ.1 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად.
თუ ტესტირების პროგრამის დროს ან მის ბოლოს წარმოიქმნება შემდეგი დეფექტებიდან რომელიმე, ასეთის არსებობის შემთხვევაში შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული:
- დაზიანება, როგორიცაა მოპირკეთების ელემენტის ბზარი ან განშრევება, რაც წყლის შეღწევის საშუალებას იძლევა თბოიზოლაციის პროდუქტებში ან სუბსტრატში;
- მოპირკეთების ელემენტების აშრევება;
- მუდმივი დეფორმაცია.
პულსირებადი დატვირთვის შემდეგ ქცევა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომლებიც ცნობილია ან სავარაუდოდ მგრძნობიარეა პულსირებადი დატვირთვების მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
მოპირკეთების ნაკრებების ქცევა პულსირებადი დატვირთვების შემდეგ უნდა შეფასდეს შემდეგი მექანიკური მდგრადობის ტესტების საშუალებით ციკლებამდე და ციკლების შემდეგ, შესაბამისი ოჯახის ნაკრებების გათვალისწინებით:
- მოპირკეთების ელემენტსა და მოპირკეთების სამაგრს შორის შეერთებების მექანიკური მდგრადობა:
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.5.
ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.7.
ჭრილის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.10.
მოპირკეთების სამაგრების მექანიკური მდგრადობა:
მოპირკეთების ზუსტი სამაგრების მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.13.
პულსირებადი დატვირთვის ციკლები უნდა განხორციელდეს ნ.2 პუნქტში მითითებული მეთოდის შესაბამისად. სატესტო ნიმუშების რაოდენობა უნდა იყოს იგივე, რაც მექანიკური ტესტების დროს.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში შესაბამისი მექანიკური ტესტების მიხედვით.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასევე უნდა იყოს მითითებული თანაფარდობა (ციკლების შემდეგ და ციკლებამდე შედეგებს შორის გაყოფა).
გაყინვის-დნობის მიმართ მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომელთა კომპონენტები ცნობილია ან საეჭვოა, რომ მგრძნობიარეა გაყინვა-დნობის მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
მოპირკეთების ნაკრებების ქცევა გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ უნდა შეფასდეს მოხრის სიმტკიცის ტესტების საშუალებით (იხ. პუნქტი 2.2.12.1) ციკლებამდე და ციკლების შემდეგ.
გარდა ამისა, კომპლექტის ოჯახიდან გამომდინარე (იხ. ცხრილი 2.1.2), გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ ქცევა ასევე უნდა შეფასდეს შემდეგი მექანიკური მდგრადობის ტესტების საშუალებით გაყინვა-დნობის ციკლებამდე და ციკლების შემდეგ:
- მოპირკეთების ელემენტსა და მოპირკეთების სამაგრს შორის შეერთებების მექანიკური მდგრადობა:
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.5.
ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.7.
ჭრილის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.10.
მოპირკეთების ელემენტის მექანიკური მდგრადობა:
ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.2.
მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა შტიფტის ნახვრეტთან. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.3.
გაყინვა-დნობის ციკლები უნდა ჩატარდეს პუნქტ ნ.3-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად. სატესტო ნიმუშების რაოდენობა უნდა იყოს იგივე, რაც მექანიკური ტესტების.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში შესაბამისი მექანიკური ტესტების მიხედვით.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასევე უნდა იყოს მითითებული თანაფარდობა (ციკლების შემდგომ და ციკლებამდე შედეგებს შორის გაყოფა) და გამოყენებული ციკლების რაოდენობა.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს მოპირკეთების ელემენტის სიმკვრივის დიაპაზონს.
ქცევა წყალში ჩაძირვის შემდეგ
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომელთა კომპონენტებიც ცნობილია ან სავარაუდოდ მგრძნობიარეა წყლის შეღწევადობის მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
წყალში ჩაძირვის შემდეგ მოპირკეთების ნაკრებების ქცევა უნდა შეფასდეს მოხრის სიმტკიცის ტესტებით (იხ. პუნქტი 2.2.12.1) წყალში ჩაძირვამდე და ჩაძირვის შემდეგ.
გარდა ამისა, ნაკრებების ოჯახიდან გამომდინარე (იხ. ცხრილი 2.1.2), წყალში ჩაძირვის შემდეგ ქცევა ასევე უნდა შეფასდეს შემდეგი მექანიკური ტესტებით წყალში ჩაძირვამდე და ჩაძირვის შემდეგ:
- მოპირკეთების ელემენტსა და მოპირკეთების სამაგრს შორის შეერთებების მექანიკური მდგრადობა:
გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხ. პუნქტი 2.2.12.5.
ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობა. იხ. პუნქტი 2.2.12.7.
ჭრილის მდგარდობა. იხ. პუნქტი 2.2.12.10.
- მოპირკეთების ელემენტის მექანიკური მდგრადობა:
ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.2.
მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა შტიფტის ნახვრეტთან. იხილეთ პუნქტი 2.2.12.3.
წყალში ჩაძირვა უნდა განხორციელდეს პუნქტ ნ.4-ში მითითებული მეთოდის შესაბამისად. სატესტო ნიმუშების რაოდენობა უნდა იყოს იგივე, რაც მექანიკური ტესტების.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში შესაბამისი მექანიკური ტესტების მიხედვით.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასევე უნდა იყოს მითითებული თანაფარდობა (გაყოფა ჩაძირვის შემდეგ და ჩაძირვამდე მიღებულ შედეგებს შორის). მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს მოპირკეთების ელემენტის სიმკვრივის დიაპაზონს.
განზომილების სტაბილურობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა აქტუალური, რომელთა კომპონენტებიც, როგორც ცნობილია, მგრძნობიარეა ან სავარაუდოდ მგრძნობიარეა გარემოს ფარდობითი ტენიანობის და/ან ტემპერატურის ცვლილებების მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
ტენიანობის მიხედვით განზომილებიანი სტაბილურობა
კომპლექტის კომპონენტების განზომილებიანი ვარიაციები, რომლებიც დაკავშირებულია ფარდობითი ტენიანობის ცვლილებებთან, უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციების შესაბამისად:
სსტ ენ ისო 10545-10:2021/2023 ტერაკოტის ან კერამიკისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 12467:2012/2015 პუნქტი 5.4.3 ბოჭკოვან-ცემენტისა და ცემენტთან შეკრული დაფებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 318:2002/2023 ხის მასალებისგან (ხის ბაზაზე ან მყარი ხე) ან სხვა ორგანული მასალებისგან (აგლომერირებული ქვა, HPL ლამინატი, პლასტმასი, ცემენტთან შეკრული ნაწილაკების დაფები, ხე-პოლიმერი ან ბუნებრივი ბოჭკოვანი კომპოზიტები) დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის ან ქვეკარკასის კომპონენტებისთვის.
სსტ ენ 1170:2024/2025 არაორგანული მასალებისგან (ბუნებრივი ქვა, ბოჭკოვან-ცემენტი და ბეტონი) დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
მაქსიმალური მნიშვნელობები [მმ/მ]-ში უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტების სიმკვრივის დიაპაზონს.
წრფივი თერმული გაფართოება
კომპლექტის კომპონენტების ტემპერატურის ცვლილებებთან დაკავშირებული განზომილებიანი ვარიაციები უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციების მიხედვით:
სსტ ენ 14617-11:2005/2016 ხის, აგლომერირებული ქვის, ხის, ბოჭკოვან-ცემენტის, პლასტმასის ცემენტთან შეკრული დაფის, ცემენტთან შეკრული ნაწილაკების დაფის, ხე-პოლიმერის ან ბუნებრივი ბოჭკოვანი კომპოზიტებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 14581:2004/2016 ბუნებრივი ქვისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 438-2:2016+A1:2018/2020 პუნქტი 17, HPL ლამინატებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 1770:1998/2023 ბეტონისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ ისო 10545-8:2014/2023 ტერაკოტის ან კერამიკისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
ფოლადისა და ალუმინის მასალებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისა და ქვეკარკასის კომპონენტებისთვის, სსტ ენ 1993-1-1:2005/2025-ის 3.2.6 პუნქტში და სსტ ენ 1999-1-1:2023/2026-ის 5.2.5 პუნქტში მოცემული მნიშვნელობები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მაქსიმალური მნიშვნელობები [მმ/მ]-ში უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მნიშვნელობები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის კომპონენტების სიმკვრივის დიაპაზონს.
ქიმიური და ბიოლოგიური მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომელთა კომპონენტები ცნობილია ან სავარაუდოდ მგრძნობიარეა ქიმიური და ბიოლოგიური ზემოქმედების მიმართ.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლით/პანელით დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
ნაკრებების კომპონენტების ქიმიური და ბიოლოგიური მდგრადობა უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციის შესაბამისად:
სსტ ენ 335:2013/2016 ხის ბაზაზე დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 13986:2004+A1:2015/2015-ის შესაბამისად და ხის ბაზაზე დამზადებული ქვეკარკასის კომპონენტებისთვის.
სსტ ენ 350:2016/2023 მყარი ხის მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 14915:2013/2018-ის შესაბამისად და მყარი ხის ქვეკარკასის კომპონენტებისთვის.
სსტ ენ ისო 22479:2022/2023 ლითონის მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 14783:2013/2015-ის შესაბამისად.
სსტ ენ 12326-1:2014/2015 პუნქტები 5.8-დან 5.10-მდე, ფიქალისა და ქვის მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 12326-1:2014/2015-ის შესაბამისად.
სსტ ენ ისო 10545-13:2016/2023 კერამიკული მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 14411:2016/2020-ის შესაბამისად.
სსტ ენ 15534-1:2014+A1:2017/2018 პუნქტები 8.4-დან 8.6-მდე, ხე-პოლიმერული კომპოზიტების ან NFP მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 15534-5:2014/2023-ის შესაბამისად. ტესტის შედეგები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ზემოთ ჩამოთვლილი შესაბამისი ტექნიკური სპეციფიკაციის შესაბამისად.
ულტრაიისფერი გამოსხივებისადმი მდგრადობა
ეს მახასიათებელი მხოლოდ იმ მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომელთა კომპონენტებიც ცნობილია ან საეჭვოა, რომ მგრძნობიარეა ულტრაიისფერი გამოსხივების მიმართ, როგორიცაა პოლიესტერი ან სხვა პლასტმასი.
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლისგან/პანელისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოიყენება 2.2.16.9 პუნქტი.
ულტრაიისფერი გამოსხივების დაძველების შემდეგ ნაკრებების კომპონენტების ქცევა უნდა შეფასდეს შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციის შესაბამისად:
სსტ ენ 16153:2013+A1:2015/2015-ის პუნქტები 5.3 და 5.4, ბრტყელი მრავალკედლიანი პოლიკარბონატის (PC) მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 1013:2012+A1:2014/2018-ის პუნქტი 5.5, ერთფენიანი პროფილირებული პლასტმასის მოპირკეთების ელემენტებისთვის.
სსტ ენ 13245-1:2025/2026 სტანდარტის პუნქტი 5.6, PVC-U მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 13245-2:2008/AC:2009/2016-ის შესაბამისად.
სსტ ენ 15534-1:2014+A1:2017/2018-ის პუნქტები 8.1 და 8.2, ხე-პოლიმერული კომპოზიტების ან NFP მოპირკეთების ელემენტებისთვის სსტ ენ 15534-5:2014/2023-ის შესაბამისად.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ზემოთ ჩამოთვლილი შესაბამისი სტანდარტის შესაბამისად.
კოროზია
ნაკრებების კოროზიის შეფასება ხორციელდება ლითონის ნაკრებების კომპონენტების კოროზიის შეფასების გზით, რომელიც წარმოადგენს ამ არსებით მახასიათებელს მოპირკეთების ნაკრებებისთვის.
მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებიდან (MPII-დან) მიღებული მოპირკეთების ნაკრებების ლითონის კომპონენტების კოროზიისგან დაცვის გათვალისწინებით, შემდეგი სტანდარტების საფუძველზე, ნაკრებების ლითონის კომპონენტებისა და კოროზიისგან დაცვის შესაძლო დამატებითი ზომების მიხედვით (მაგ., სსტ ენ ისო 12944-1:2017/2018 და სსტ ენ 14879-2:2006/2024):
უწყვეტად ცხელი წესით დაფარული ფოლადებისთვის: სსტ ენ 10346:2015/2023 მუხლი 7.3.
ალუმინის შენადნობებისთვის: სსტ ენ 573-3:2019+A2:2023/2025 და სსტ ენ 1999-1-1:2023/2026 სტანდარტის დანართი დ.
უჟანგავი ფოლადებისთვის: სსტ ენ 10088-4:2009/2018, ცხრილები 7, 10 და 11 და სსტ ენ 10088-5:2009/2018, ცხრილები 8, 10 და 12.
ატმოსფეროს კოროზიულობის შესაბამისი კატეგორია, გამოყენების სფეროსა და მასალის კოროზიისგან დაცვის ფუნქციიდან გამომდინარე, უნდა შეფასდეს და მიეთითოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში სსტ ენ ისო 9223:2012/2021-ის შესაბამისად.
გარდა ამისა, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ასევე უნდა იყოს მითითებული კონტაქტში მყოფ სხვადასხვა ლითონის კომპონენტებს შორის ნებისმიერი ელექტროქიმიური შეუთავსებლობის აღწერა.
კომპლექტების დაჩქარებული დაძველების ქცევა, როდესაც მოპირკეთების ელემენტი დამზადებულია თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლებისგან/პანელებისგან
ეს მახასიათებლები მხოლოდ იმ კომპლექტებისთვისაა შესაბამისი, როდესაც მოპირკეთების ელემენტები დამზადებულია თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის/პანელისგან მე-11 დანართის შესაბამისად.
- დელამინაციისადმი მდგრადობის დაქვეითება აშრევების ტესტით (მაბრუნი მომენტი აშრევების სიმტკიცეზე)
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ.
6 საათის განმავლობაში მდუღარე წყალში 90 ºC ტემპერატურაზე ჩაძირვის შემდეგ.
500 საათის განმავლობაში წყალში 20 ºC ტემპერატურაზე ჩაძირვის შემდეგ.
გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ.
სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების შემდეგ (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80 ºC ტემპერატურაზე).
- მოხრის მდგრადობის შემცირება (მოღუნვის სიმტკიცის ტესტი ოთხ წერტილში):
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ
მდუღარე წყალში 90 ºC ტემპერატურაზე 6 საათის განმავლობაში ჩაძირვის შემდეგ
წყალში 20 ºC ტემპერატურაზე 500 საათის განმავლობაში ჩაძირვის შემდეგ
გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ
სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების შემდეგ (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80 ºC).
თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის/პანელის შემდეგი გამძლეობის მახასიათებლები უნდა შეფასდეს და მიეთითოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში დანართი პ-ს შესაბამისად.
- მოხრის სიმტკიცის შემცირება ხანმოკლე ზემოქმედების შემდეგ (1 საათი +80ºC).
- პანელის დამუშავებული და დაბრუნებული კიდის მდგრადობის შემცირება სამწერტილიანი მოხრის საწყისი ტესტის, მოხრის პულსირებადი დატვირთვების შემდეგ.
- ჭრილის და მისი დამაგრების მოწყობილობის მდგრადობის შემცირება ამოსაწევი პულსირებადი დატვირთვების შემდეგ.
თვისებების უცვლელობის შეფასება და ვერიფიკაცია
თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის გამოსაყენებელი სისტემა(ები)
გამოყენებადი თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა (AVCP) არის 2+ ნებისმიერი გამოყენებისთვის, გარდა ხანძარზე რეაგირების შესახებ რეგულაციებით გათვალისწინებული გამოყენებისა.
ხანძარზე რეაგირების შესახებ რეგულაციებით გათვალისწინებული გამოყენებისთვის ხანძარზე რეაგირების შესახებ გამოსაყენებელი თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემებია 1, 3 ან 4, აღნიშნულ გადაწყვეტილებაში განსაზღვრული პირობების მიხედვით.
მწარმოებლის ამოცანები
პროდუქტის მწარმოებლის მიერ თვისებების მუდმივობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.2.1.
მწარმოებელი (იმ კომპონენტებთან დაკავშირებით, რომლებსაც ის ბაზრიდან ყიდულობს თვისებების დეკლარაციით (DoP-ით)) ვალდებულია გაითვალისწინოს ამ კომპონენტის მწარმოებლის მიერ გაცემული თვისებების შესახებ დეკლარაცია. ხელახალი ტესტირება საჭირო არ არის.
ნაკრებების სხვადასხვა კომპონენტისთვის პროდუქტის მწარმოებლის მიერ განსახორციელებელი ქმედებები მოცემულია ცხრილებში 3.2.2-დან 3.2.4-მდე, როდესაც კომპონენტებს თავად მწარმოებელი აწარმოებს და ცხრილში 3.2.5, როდესაც კომპონენტებს არა თავად მწარმოებელი, არამედ მისი მიმწოდებელი აწარმოებს მწარმოებლის სპეციფიკაციების შესაბამისად.
ცხრილი 3.2.1. მწარმოებლის კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
||||
|
|
|
|
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (v) მიხედვით |
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (v) მიხედვით |
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (v) მიხედვით |
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (v) მიხედვით |
|
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
|
|
||
|
|
||||
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | იხილეთ ცხრილი 3.2.2 | |
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | იხილეთ ცხრილი 3.2.3 | |
|
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.4 | იხილეთ ცხრილი 3.2.4 | იხილეთ ცხრილი 3.2.4 | |
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით | |
|
|
იხილეთ ცხრილი 3.2.5 | იხილეთ ცხრილი 3.2.5 | იხილეთ ცხრილი 3.2.5 | იხილეთ ცხრილი 3.2.5 |
(Ii) არაპირდაპირი ტესტები უნდა იქნეს გამოყენებული ყველა კომპონენტზე, მათი კლასიფიკაციის წყაროსგან დამოუკიდებლად. შიდა საწარმოო კონტროლის (FPC) ფარგლებში, პირდაპირი ტესტები უნდა იქნეს გამოყენებული მხოლოდ იმ კომპონენტებზე, რომელთა კლასიფიკაცია ეფუძნება შესაბამისი კლასისთვის დადგენილ ტესტებს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად. (ii) თუ აუცილებელია ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტების ჩატარება ქარხნული წარმოების კონტროლის ფარგლებში, უნდა შემოწმდეს ტესტირების ის სისტემა, რომელიც კლასიფიცირებული იყო, როგორც ყველაზე ცუდი შემთხვევა შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტის პროცედურის ფარგლებში. (iii) კომპონენტები, რომლებიც წარმოებულია მიმწოდებლის მიერ მწარმოებლის სპეციფიკაციების შესაბამისად. (iv) ტესტები ყოველთვის უნდა ჩატარდეს იმ შემთხვევაში, როდესაც შესრულება არ არის დამოწმებული არაპირდაპირი ტესტების საშუალებით (იხილეთ ცხრილები 3.2.2-დან ცხრილ 3.2.5-მდე) ან, სულ მცირე, ხუთ წელიწადში ერთხელ, როდესაც არაპირდაპირი ტესტები ადასტურებს შესრულებას. ამ მინიმალური სიხშირისთვის, კონტროლის გეგმაში უნდა იყოს მითითებული არაპირდაპირი ქარხნული წარმოების კონტროლის ზომების გათვალისწინებული სისტემისა და პირდაპირი ტესტების საკმარისი კორელაცია. სხვა შემთხვევაში, ქარხნული წარმოების კონტროლის ფარგლებში პირდაპირი ტესტების მინიმალური სიხშირე უნდა იყოს მინიმუმ ორ წელიწადში ერთხელ. (v) ნიმუშების საჭირო რაოდენობა დეტალურად უნდა იყოს მითითებული კონტროლის გეგმაში, ტესტირების მეთოდისა და ქარხნული წარმოების კონტროლის ფარგლებში დასადასტურებელი კლასის მიხედვით. ტესტები უნდა ჩატარდეს წარმოების პროცესიდან შემთხვევით აღებულ ნიმუშებზე. |
|||||
ცხრილი 3.2.2. კონტროლის გეგმა, როდესაც მოპირკეთების ელემენტს თავად მწარმოებელი აწარმოებს; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
შეკვეთასთან შესაბამისობა |
|
|
|
შეკვეთასთან შესაბამისობა |
|
|
||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
ორგანული შემცველობა (i) |
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.3. კონტროლის გეგმა, როდესაც მოპირკეთების სამაგრები და/ან ქვეკარკასის კომპონენტები თავად მწარმოებლის მიერ არის წარმოებული; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
შეკვეთასთან შესაბამისობა |
|
|
|
შეკვეთასთან შესაბამისობა |
|
|
||
|
|
|
შეკვეთასთან შესაბამისობა |
|
|
|
|||||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.4. კონტროლის გეგმა, როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტებს თავად მწარმოებელი აწარმოებს; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
ცხრილი 3.2.5. კონტროლის გეგმა, როდესაც კომპონენტები არ არის წარმოებული მწარმოებლის მიერ; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
|
|
|
|
|
თითოეული მიწოდება | |
|
|
ტესტირება საჭირო არ არის | თითოეული მიწოდება | |||
|
|
|
|
ტესტირება საჭირო არ არის | თითოეული მიწოდება | |
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | ტესტირება საჭირო არ არის | თითოეული მიწოდება | ||
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
||||||
(ii) კომპონენტის მახასიათებლები განსაზღვრულია ზემოთ მოცემულ ცხრილებში 3.2.1-დან 3.2.4-მდე. |
||||||
შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ამოცანები
მოპირკეთების კომპლექტის თვისებების მუდმივობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.1.
ცხრილი 3.3.1 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
|
|||||
|
|
|
კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით |
|
თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემა 1-ის შესაბამისად, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა აუცილებელია მხოლოდ ხანძარზე რეაგირების შემთხვევაში იმ პროდუქტების/მასალების შემთხვევაში, რომელთათვისაც წარმოების პროცესის მკაფიოდ იდენტიფიცირებადი ეტაპი იწვევს ხანძარზე რეაგირების კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგ., ცეცხლგამძლე საშუალებების დამატება ან ორგანული მასალის შეზღუდვა).
ამ შემთხვევაში, თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემა 1-ის ფარგლებში შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.2.
ცხრილი 3.3.2 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა |
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
კონტროლისა და ტესტირების სპეციალური მეთოდები, რომლებიც გამოიყენება თვისებების მუდმივობის შეფასებისა და ვერიფიკაციისათვის.
კონტროლისა და ტესტირების სპეციალური მეთოდები, რომლებიც გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციისათვის
მოპირკეთების ელემენტის ზომები და სიმკვრივე
ცხრილი 3.4.1.1. მასალების მიხედვით მოპირკეთების ელემენტის ტესტირების სპეციალური მეთოდები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ნაცრის შემცველობა ან დანაკარგი ანთების დროს
არაორგანული პროდუქტებისთვის, ანუ ორგანული ნაერთების დაბალი პროცენტული შემცველობის მქონე პროდუქტებისთვის, ასევე თბოიზოლაციის პროდუქტებისთვის, ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ 13820:2003/2023 სტანდარტს.
ორგანული პროდუქტებისთვის, ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ ისო 3451-1:2019/2020 სტანდარტს.
დანართი ა: წყლის შთანთქმისა და მოხრის სიმტკიცის ტესტირების მეთოდები მოპირკეთების ელემენტის მასალებით
ცხრილი ა.1 აჯამებს მოპირკეთების ელემენტის ტესტირების მეთოდებს, რომლებიც გამოიყენება მოპირკეთების კომპლექტის შეფასებისთვის 2.2.5 და 2.2.12.1 პუნქტების შესაბამისად.
|
||
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
| ხის ბაზაზე დამზადებული |
|
|
| ლითონი |
|
|
| ბუნებრივი ქვა |
|
|
| აგლომერირებული ქვა |
|
|
| HPL ლამინატი |
|
|
| ბოჭკოვანი ცემენტი |
|
|
|
|
|
| ტერაკოტა ან კერამიკა |
|
|
| პლასტმასი |
|
|
| ცემენტთან შეწებებული დაფა |
|
|
| ცემენტთან შეწებებული ნაწილაკების დაფა | სსტ ენ 14782:2009 პუნქტი 4.4; სსტ ენ 14783:2013/2015 |
|
|
პუნქტი 4.3; სსტ ენ ისო 15148:2002/A1:2016 |
|
დანართი ბ: ხანძარზე რეაგირება
ბ.1 – ზოგადი ინფორმაცია
ბ.1.1 – პრინციპი
მოპირკეთების კომპლექტების ხანძარზე რეაგირების განსაზღვრა ეფუძნება „ყველაზე ცუდი შემთხვევის“ - ხანძარზე რეაგირების თვალსაზრისით ყველაზე კრიტიკული კონფიგურაციის - ტესტირებას. ტექსტში აღწერილი წესების თანახმად, მოპირკეთების კომპლექტის კომპონენტების ყველაზე კრიტიკულ კონფიგურაციაზე მიღებული კლასიფიკაცია ვალიდურია მოპირკეთების კომპლექტის კომპონენტების ყველა კონფიგურაციისთვის, რომლებსაც ხანძარზე რეაგირების თვალსაზრისით უკეთესი მახასიათებლები აქვთ.
მოპირკეთების კომპლექტის ტესტირებისთვის, შესაბამისი კომპლექტის კომპონენტების შერჩევასთან დაკავშირებით გამოყენებული უნდა იქნეს შემდეგი პრინციპები:
უნდა შემოწმდეს კომპლექტის კომპონენტების მასალები, რომლებსაც აქვთ ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობა (თუ განსხვავება მხოლოდ ორგანული ნივთიერებების რაოდენობაშია, მაგრამ განსხვავება თავად ორგანულ კომპონენტში არ არის) ან აქვთ წვის ყველაზე მაღალი მთლიანი სითბო - QPCS [MJ/kg] სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად (ამიერიდან „QPCS-მნიშვნელობა“). ორგანული ნივთიერებების შემცველობის შემოწმება შესაძლებელია ფორმულირების მიწოდებით ან შესაბამისი დახასიათების ტესტების ჩატარებით ან ნათების დანაკარგის (ანთებისას დანაკარგი ან ფერფლის შემცველობა) განსაზღვრით. როდესაც ორგანული ნივთიერებების შემცველობის შესახებ ინფორმაცია ერთეულ ფართობზე არ არის ხელმისაწვდომი, „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარის“ დასადგენად უნდა შემოწმდეს QPCS მნიშვნელობა.
სხვადასხვა ფერის გავლენა უნდა იქნეს გათვალისწინებული ტესტების ჩატარებით ღია, მუქ და დიაპაზონის შუაში მყოფ ფერზე.
გარდა ამისა, წინა პუნქტის შესაბამისად ტესტირებისთვის შერჩეული თითოეული კომპლექტის კომპონენტის მასალა უნდა შეიცავდეს ცეცხლგამძლე ნივთიერებების უმცირეს რაოდენობას.
კომპლექტის კომპონენტები, რომლებიც კლასიფიცირებულია A1 კლასიფიკაციით არ საჭიროებენ ტესტირებას 2.2.1 პუნქტის „ა)“ ვარიანტის შესაბამისად შეფასებისთვის. ასევე, ისინი არ საჭიროებენ ტესტირებას 2.2.1 პუნქტის „ბ)“ ვარიანტის შესაბამისად შეფასებისთვის, თუ გამოიყენება ტესტირების ის მეთოდები, სადაც თითოეული კომპონენტი ცალ-ცალკე უნდა შემოწმდეს. კომპოზიტური პროდუქტის ან კომპლექტის მთლიანი QPCS მნიშვნელობის დასადგენად დამატებითი გამოთვლის შემთხვევაში, ეს კომპონენტები არ შედიან მთლიან QPCS მნიშვნელობაში, შესაბამისად, მათი ინდივიდუალური QPCS მნიშვნელობა უნდა იყოს ნულის ტოლი.
ბ.1.2 - ფიზიკური თვისებები, რომლებიც გავლენას ახდენენ ხანძრის რეაგირებაზე
მოპირკეთების ელემენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, სისქე, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობა (შემაკავშირებელი და ნებისმიერი სხვა დანამატი), შესაბამის შემთხვევაში (მაგ., ბოჭკოვანი ცემენტის, ბეტონის, ცემენტთან შეკავშირებული ნაწილაკების, აგლომერირებული ქვისა და სხვა მასალებისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტები, ცხრილი 1.1.1.1-ის შესაბამისად).
ცეცხლგამძლე საშუალების ტიპი და რაოდენობა („ცეცხლგამძლე“ ეხება როგორც წარმოების პროცესში პროდუქტის შემადგენლობაში შემავალ ქიმიკატებს (ზოგჯერ ცნობილია, როგორც ცეცხლგამძლე), ასევე მზა პროდუქტზე წასმულ საფარებს, ორივე შემთხვევაში პროდუქტის ხანძარზე რეაგირების გაუმჯობესების მიზნით).
მოპირკეთების სამაგრების და ქვეკარკასის კომპონენტების ტიპი და ხასიათი.
შენიშვნა: ხანძარსაწინააღმდეგო ზოლები და ღრუ ბარიერები მნიშვნელოვანია მთელი ფასადის მოპირკეთების სისტემის ქცევისთვის და მათი შეფასება შეუძლებელია ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირების საფუძველზე. გავლენის დაკვირვება შესაძლებელია მხოლოდ ფართომასშტაბიანი ტესტირების დროს (იხილეთ დანართი რ). ამიტომ რღვევები არ უნდა იყოს გათვალისწინებული შეუძლებელია ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირების მონტაჟისა და ფიქსაციის წესებში.
ბ.2 - ტესტირება სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი გამოიყენება A1 და A2 კლასებისთვის სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
ამ ტესტირების მეთოდის გამოყენებით, მხოლოდ მოპირკეთების კომპლექტის მნიშვნელოვანი კომპონენტები უნდა შემოწმდეს. „მნიშვნელოვანი კომპონენტები“ განისაზღვრება სისქით (≥ 1 მმ) და/ან ფართობის ერთეულზე მასით (≥ 1 კგ/მ2).
ნიმუშების შერჩევისა და ტესტირების მიზნებისთვის გათვალისწინებული უნდა იყოს ბ.1.2 პუნქტში მოცემული ფიზიკური თვისებები (კერძოდ, პროდუქტის ტიპი, სიმკვრივე, ორგანული ნივთიერებების შემცველობა, ცეცხლგამძლე ნივთიერებები) და ბ.1.1 პუნქტში მოცემული პრინციპები სავარაუდო „ყველაზე ცუდი შემთხვევის სცენარის“ დასადგენად.
ბ.3 - წვის მთლიანი სითბოს (QPCS) ტესტირება სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი გამოიყენება A1 და A2 კლასებისთვის სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
ეს ტესტირების მეთოდი უნდა შესრულდეს მოპირკეთების კომპლექტის ყველა კომპონენტზე, გარდა იმ შემთხვევებისა, რომლებიც კლასიფიცირებულია, როგორც A1 ტესტირების გარეშე.
ამ ტესტის მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრებია შემადგენლობა (QPCS მნიშვნელობების გაანგარიშებისას, შესაბამისია სიმკვრივე ან მასა ერთეულ ფართობზე და სისქე). დისკრეტული და არაუწყვეტი მექანიკური სამაგრები და დამხმარე კომპონენტები, რომლებიც აკმაყოფილებენ მცირე კომპონენტების პირობებს ბ.6 პუნქტის მიხედვით, არ უნდა იქნეს გათვალისწინებული ტესტირებისა და QPCS მნიშვნელობების გაანგარიშებისთვის.
სხვადასხვა მარცვლის ზომის მქონე მოპირკეთების ელემენტის ტესტირება აუცილებელი არ არის, თუ ორგანული ნივთიერებების შემცველობა იგივეა ან უფრო დაბალია, ვიდრე შემოწმებული მოპირკეთების ელემენტის.
ბ.4 – ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირება სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი გამოიყენება A2, B, C და D კლასებისთვის (ზოგიერთ შემთხვევაში ასევე A1 კლასისთვის) სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
მოპირკეთების ნაკრებების ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები მითითებულია დანართ გ-ში. ამ ტესტირების მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრები:
კომპლექტის კომპონენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, ზომები, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობის რაოდენობა.
ცეცხლგამძლე ნივთიერების რაოდენობა, ასეთის არსებობის შემთხვევაში.
შეღებეთ ბ.1.1 პუნქტში მოცემული პრინციპების შესაბამისად.
პრინციპში, სასურველია ისეთი სატესტო ნიმუშის კონფიგურაციის პოვნა, რომელიც ხანძარზე რეაგირების ტესტის შედეგებთან დაკავშირებით ყველაზე ცუდ შემთხვევას იძლევა. სსტ ენ 13823:2020/2021-ის შესაბამისად სატესტო პროცედურის დროს უნდა განისაზღვროს სითბოს გამოყოფის სიჩქარის, სითბოს საერთო გამოყოფის, გვერდითი ალის გავრცელების, კვამლის გამოყოფის სიჩქარის, კვამლის საერთო გამოყოფის და წვის წვეთების მნიშვნელობები.
სატესტო ნიმუში უნდა მომზადდეს კომპლექტის კომპონენტებით, რომლებსაც აქვთ ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობა ან QPCS-მნიშვნელობები ერთეულ ფართობზე.
ბ.4.1 - ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების წესები
იხილეთ გ.1.3. პუნქტი.
ბ.5 - ტესტირება სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად
ეს ტესტირების მეთოდი შესაბამისია B, C, D, E და F კლასებისთვის სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად.
ტესტირებისთვის მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები მითითებულია დანართ გ-ში. შესაბამისი პარამეტრები:
კომპლექტის კომპონენტების ტიპი (მაგ., მასალის შემადგენლობა, ზომები, სიმკვრივე, წონა ერთეულ ფართობზე).
კომპლექტის კომპონენტების ორგანული შემცველობის რაოდენობა.
ცეცხლგამძლე ნივთიერების რაოდენობა (არსებობის შემთხვევაში).
შეღებეთ ბ.1.1 პუნქტში მოცემული პრინციპების შესაბამისად.
დაფარული კიდეების მქონე მოპირკეთების ელემენტებისთვის ნიმუშები უნდა მომზადდეს როგორც დაფარული კიდეებით, ასევე დაფარვის გარეშე კიდეებით (მოჭრილი კიდეებით).
ტესტები უნდა ჩატარდეს მრავალშრიანი ნიმუშის წინა მხარის ზედაპირის ზემოქმედებით, კიდის ზემოქმედებით და შესაძლოა კიდის ზემოქმედებით, რომელიც ვერტიკალურ ღერძზე 90°-ით არის შემობრუნებული, სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის წესების შესაბამისად.
გარდა ამისა, გამოყენებული უნდა იქნეს ბ.1 პუნქტში მითითებული პრინციპები.
ბ.5.1 - ტესტის შედეგების გამოყენების წესები
იხილეთ გ.1.3 პუნქტი.
ბ.6 - მცირე კომპონენტები
ტერმინი „მცირე კომპონენტი“ გამოიყენება კომპონენტის აღსანიშნავად, რომელიც აკმაყოფილებს შემდეგ ყველა მოთხოვნას:
ის არ არის დამზადებული A1/A2 კლასის მასალისგან,
მისი მასა ≤ 50 გ-ია,
მისი ზომაა ≤ 50 მმ x ≤ 50 მმ ან დიამეტრია ≤ 57 მმ (თანაბარი ფართობის ზომა, როგორც მართკუთხა ზომის ≤ 50 მმ x ≤ 50 მმ) და მისი მანძილი მსგავს კომპონენტებამდე ≥ 200 მმ-ია, როდესაც:
წარმოადგენს კომპოზიტური კომპლექტის კომპონენტის ნაწილს (მაგ., შემოჭრილი ანკერები ან ვიბრაციის საწინააღმდეგო დამხმარე ნაწილები) და განლაგებულია B, C, D ან E კლასის მასალისგან დამზადებული კომპონენტის (მაგ., მოპირკეთების ელემენტის) ზედაპირზე.
ან
მთლიანად ჩასმულია A1 კლასის არადნობად მასალაში, როდესაც გამოიყენება კომპლექტის კომპონენტების მცირე შემაერთებელ ნაწილად და არ აქვს აალების ან ცეცხლის გავრცელების რაიმე შესაძლებლობა.
ამ შემთხვევაში მისი ხანძარზე რეაგირების მახასიათებლები არ უნდა შემოწმდეს, რადგან ხანძრის ზრდასა და გავრცელებაში მისი წვლილი უმნიშვნელოა. იმ შემთხვევაში, თუ არ სრულდება პირობები სხვა მსგავს კომპონენტებამდე მანძილის ან არადნობადი A1 მასალებით დაფარვის შესახებ, კომპონენტი უნდა შემოწმდეს კომპლექტის ნაწილად. ხანძარზე რეაგირების მახასიათებლების შეფასებისას უნდა იყოს მითითებული, თუ რომელი კომპონენტები ითვლება მცირე კომპონენტებად, სადაც ხანძარზე რეაგირების მახასიათებლები შეიძლება უმნიშვნელოდ ჩაითვალოს.
რაც შეეხება წრფივ შეერთებებს (მაგ., შეერთებები მოპირკეთების ელემენტებს ან დამხმარე კომპონენტებს, როგორიცაა წებოვანი ზოლები ან ორმხრივი ლენტები), ელემენტების ზედაპირზე შეიძლება მცირე ზომის იყოს, მაგრამ ხელი შეუწყოს ხანძრის გავრცელებას. ხანძრის გავრცელება წრფივი შეერთების მასალის მეშვეობით ელემენტის ან ფასადის ზედაპირზე ან ინტერიერში შეშფოთების საგანია ამიტომ შეერთებები ზოგადად არ უნდა ჩაითვალოს მცირე ფართობის და/ან ზედაპირების მქონე პროდუქტებად.
|
დანართი გ: ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის (სსტ ენ 13823:2020/2021) და ერთი ალის წყაროს ტესტის (სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023) მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები
გ.1 - ხანძარზე რეაგირების ტესტირება სსტ ენ 13823:2020/2021-ის (ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტი) შესაბამისად
ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის ასევე გათვალისწინებული უნდა იყოს ბ.4 პუნქტში შეტანილი მოპირკეთების ნაკრებების მოსაზრებები. ხანძარზე რეაგირების ტესტირება უნდა მოხდეს მთელი აწყობილი კომპლექტისთვის, მისი საბოლოო გამოყენების პირობების სიმულირებისას.
ტესტირების სტანდარტი სსტ ენ 13823:2020/2021 იძლევა ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტისთვის სატესტო ნიმუშის განლაგების ზოგად აღწერას, რომელიც გამოიყენება A2, B, C და D კლასებისთვის (ზოგიერთ შემთხვევაში ასევე A1-სთვის). ეს დანართი აღწერს მოპირკეთების კომპლექტების სპეციფიკურ დებულებებს.
გ.1.1 - ზოგადი ინფორმაცია
კომპლექტის გამოყენების ფუნქციის გათვალისწინებით, ნიმუში უნდა დამონტაჟდეს სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად სუბსტრატზე:
- კალციუმის სილიკატი ან ბოჭკოვან-ცემენტის დაფა ან ლამინირებული თაბაშირ-მუყაო სიმულაციას უკეთებს ქვისგან ან ბეტონისგან დამზადებულ კედელს.
- არაცეცხლგამძლე ნაწილაკების დაფა ან ფანერის დაფა ახდენს ხის ან ხის ბაზაზე დამზადებული გარე ფიცრებით დამზადებული კარკასის კედლის სიმულაციას.
- ფოლადის ფურცელი სიმულაციას ახდენს ლითონის ფურცლების გარე ფიცრებით დამზადებულ კარკასის კედელზე, რომლის დნობის წერტილი მინიმუმ 1000°C-ია.
- ალუმინის ფურცელი სიმულაციას ახდენს ლითონის ფურცლების გარე ფიცრებით დამზადებულ კარკასის კედელზე, რომლის დნობის წერტილი მინიმუმ 500ºC-ია.
- დამატებითი სუბსტრატები, რომლებიც არ არის გათვალისწინებული სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტით კონკრეტული გამოყენებისთვის. ასეთ შემთხვევებში ტესტის შედეგები გამოიყენება მხოლოდ ტესტირებული კონფიგურაციისთვის.
აუცილებელი ქვეკარკასი უნდა ჩამოყალიბდეს ვერტიკალურად მიმართული სხივებით ან პროფილებით, რომლებიც დამზადებულია არაცეცხლგამძლე ხისგან (რეკომენდებულია ნაძვი, ხერხით დაჭრილი, სიმკვრივე არანაკლებ 350 კგ/მ³), ალუმინისგან ან ფოლადისგან.
არაცეცხლგამძლე ხის ქვეკარკასი ასევე ფარავს ლითონის ქვეკარკასს. ალუმინის პროფილები ფარავს ლითონის ქვეკარკასებს, რომელთა დნობის წერტილი მინიმუმ 500°C-ია. ტესტებში გამოყენებული ფოლადის პროფილები ფარავს ლითონის ქვეკარკასებს, რომელთა დნობის წერტილი მინიმუმ 1000°C-ია.
ყველა დამხმარე კომპონენტი, რომელიც წარმოადგენს კომპლექტის ნაწილს (მაგ., სასუნთქი მემბრანები, თერმოსტოპის ბალიშები, შუასადებები, დალუქვები, წებოვანი ზოლები ან ორმხრივი ლენტები), წარმომადგენლობითი ფორმით უნდა იყოს ჩართული საცდელ ნიმუშში, თუ ისინი არ შეიძლება ჩაითვალოს მცირე კომპონენტებად ბ.6 პუნქტის შესაბამისად.
მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციის (MPII) შესაბამისად, მოპირკეთების ელემენტის უკან ყოველთვის უნდა იყოს გათვალისწინებული ჰაერის სივრცე (მინიმუმ 20 მმ). ნიმუშის ქვედა და ზედა კიდეები ასევე ღია უნდა დარჩეს.
ვენტილირებადი მოპირკეთების კომპლექტებისთვის უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ჰაერის უწყვეტი ნაკადი (შეფერხების გარეშე). ამ მიზნით, სსტ ენ 13823:2020/2021-ში მოცემული გვერდითი ჰაერის ნაკადის დაშვების დებულებები უნდა განიხილებოდეს, როგორც პირველი ვარიანტი. მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ კარკასის პროფილები ან საკინძები (ან ნებისმიერი სხვა ნაკრების კომპონენტი) არ იძლევა ამ უწყვეტი ჰაერის ნაკადის საშუალებას სატესტო ნიმუშის ფრთების გარე გვერდითი კიდეებიდან, ნიმუშის ქვედა ნაწილსა და ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირების მოწყობილობის U-პროფილის ზედა დონეს შორის უნდა იყოს 10 მმ-იანი ღრეჩო.
საფარქვეშ თბოიზოლაციის პროდუქტების გარეშე საფარველი კომპლექტებისთვის (საყრდენი კედელი), ტესტების ფარგლებში უნდა იქნეს გათვალისწინებული ჰაერის ღრეჩოს სიღრმესთან დაკავშირებული ორი შემთხვევა:
- მინიმალური ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე (მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის), როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციის (MPII) მიხედვით და დაშვებულია ქვეკარკასის ზომებითა და გეომეტრიით (მაგრამ არანაკლებ 20 მმ) და,
- 40 მმ ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის.
პირველ რიგში, ორივე ჰაერის ღრეჩოს სიღრმისთვის უნდა ჩატარდეს საორიენტაციო ტესტი. ყველაზე ცუდი შედეგების მქონე სიღრმე უნდა შესრულდეს (მინიმუმ ორი დამატებითი ტესტი) ყველაზე ცუდი კლასიფიკაციის მისაღებად.
თუ ორივე საორიენტაციო ტესტი ერთსა და იმავე კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, ჰაერის ღრეჩოს ნებისმიერი უფრო დიდი სიღრმე, ვიდრე ტესტირებული მინიმალური სიღრმე, უნდა კლასიფიცირდეს ამ შედეგის საფუძველზე, დამატებითი ტესტირების გარეშე.
თუ საორიენტაციო ტესტები სხვადასხვა კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, დამატებით, შემთხვევა (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე), რომელიც საორიენტაციო ტესტში საუკეთესო შედეგებს აჩვენებს, ასევე შეიძლება სრულად შემოწმდეს კლასიფიკაციისთვის (ორი დამატებითი ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ნიმუში საჭირო სამი ტესტის შედეგის შესავსებად), რათა დადგინდეს, მიიღება თუ არა უკეთესი კლასიფიკაცია. თუ ასეა, ეს უკეთესი კლასიფიკაცია გავრცელდება მხოლოდ საუკეთესო შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმეზე, ხოლო დიაპაზონის დანარჩენ ნაწილს ექნება კლასიფიკაცია, რომელიც მიღებული იქნება ყველაზე ცუდი შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმით, თუ დამატებითი შუალედური სიღრმეები არ შემოწმდება იმ წერტილის (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე) დასადგენად, სადაც კლასიფიკაცია იცვლება.
საფარების ნაკრებებისთვის, რომლებიც შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს სუბსტრატზე (საყრდენ კედელზე), ტესტების დროს უნდა იქნეს გათვალისწინებული ჰაერის ღრეჩოს სიღრმესთან დაკავშირებული ორი შემთხვევა:
- მინიმალური ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე (მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირსა და თბოიზოლაციის პროდუქტის წინა ზედაპირს შორის), როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციის (MPII) მიხედვით და დაშვებულია ქვეკარკასის ზომებითა და გეომეტრიით (მაგრამ არანაკლებ 20 მმ) და,
- 40 მმ ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე საფარების ელემენტების უკანა ზედაპირსა და თბოიზოლაციის პროდუქტის წინა ზედაპირს შორის.
პირველ რიგში, საორიენტაციო ტესტი უნდა ჩატარდეს ორივე ჰაერის ღრეჩოს სიღრმისთვის. ყველაზე ცუდი კლასიფიკაციის მისაღებად უნდა შესრულდეს ყველაზე ცუდი შედეგების მქონე სიღრმე (მინიმუმ ორი დამატებითი ტესტი).
თუ ორივე საორიენტაციო ტესტი ერთსა და იმავე კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, ტესტირებული მინიმალური სიღრმის ნებისმიერი უფრო დიდი სიღრმე შეიძლება კლასიფიცირდეს ამ ყველაზე ცუდი შედეგის საფუძველზე, დამატებითი ტესტირების გარეშე.
თუ საორიენტაციო ტესტები სხვადასხვა კლასიფიკაციებზე მიუთითებს, დამატებით, საორიენტაციო ტესტის საუკეთესო შედეგებს აჩვენებს შემთხვევა (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმე), რომელიც ასევე სრულად შეიძლება შემოწმდეს კლასიფიკაციისთვის (ორი დამატებითი ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ნიმუში საჭირო სამი ტესტის შედეგის შესავსებად), რათა დადგინდეს, მიიღება თუ არა უკეთესი კლასიფიკაცია. თუ ასეა, ეს უკეთესი კლასიფიკაცია გავრცელდება მხოლოდ საუკეთესო შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმეზე და დანარჩენ დიაპაზონში იქნება მიღებული კლასიფიკაცია ყველაზე ცუდი შემთხვევის ჰაერის ღრეჩოს სიღრმით, თუ დამატებითი შუალედური სიღრმეები არ შემოწმდება იმ წერტილის (ჰაერის ღრეჩოს სიღრმის) დასადგენად, სადაც კლასიფიკაცია იცვლება.
თუ ნაკრები მოიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტებს, A1 ან A2 კლასის საიზოლაციო მასალებისთვის, როგორც ნაკრების ნაწილი, სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად სტანდარტული მინერალური ბამბის იზოლაცია, მაგრამ 50 მმ სისქით, უნდა დამონტაჟდეს წარმომადგენლობითი საიზოლაციო მასალების არარსებობის შემთხვევაში, ტესტის შედეგები ძალაში იქნება მხოლოდ იმ კარკასსა და სუბსტრატს შორის.
სხვა საიზოლაციო მასალებისთვის, ტესტირებისთვის შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სხვადასხვა პირობები (მაგ., მაქსიმალური და/ან მინიმალური სისქეები, მაქსიმალური და/ან მინიმალური სიმკვრივე, თუ სხვა რამ არ არის დამტკიცებული). აპლიკაციებისთვის, რომლებიც შემოწმდა.
მინიმუმ 200 მმ-იანი საერთო სისქის ნიმუშებზე ჩატარებული ტესტები (მაქსიმალური შესამოწმებელი სისქე სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის შესაბამისად, მათ შორის, მოპირკეთების ელემენტი, ჰაერის ღრეჩოს, კარკასის ქვეშ, თბოიზოლაციის პროდუქტი და სუბსტრატი) უნდა იყოს ვალიდური უფრო დიდი სისქის მქონე მოპირკეთების კომპლექტისთვის.
მოპირკეთების კომპლექტი ფიქსირდება კარკასის ქვეშ. მოპირკეთების კომპლექტი უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობის მიხედვით. თუ მწარმოებლისგან არ არის ხელმისაწვდომი ინფორმაცია მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობის შესახებ, ნიმუშის ნაწილი თითოეული მოპირკეთების ელემენტი უნდა დამაგრდეს მოპირკეთების ელემენტის თითოეულ კუთხეში ერთი მოპირკეთების სამაგრებით.
როდესაც ნაკრები წარმოადგენს ჰორიზონტალურ შეერთებებს, ის უნდა გამოიცადოს გრძელ ფრთაზე მინიმუმ ჰორიზონტალური შეერთებით, ნიმუშის ქვედა კიდიდან შეერთების ცენტრალურ ღერძამდე 500 მმ სიმაღლეზე, ხოლო როდესაც გამოცდილი ნაკრები წარმოადგენს ვერტიკალურ შეერთებებს, ის უნდა გამოიცადოს გრძელ ფრთაზე მინიმუმ ვერტიკალური შეერთებით, კუთხის ხაზიდან შეერთების ცენტრალურ ღერძამდე 200 მმ მანძილზე, გ.1.1.1-დან გ.1.1.4-მდე ნახაზების შესაბამისად. A, B, C, D და E უბნებში შესაძლებელია სხვა ვერტიკალური და/ან ჰორიზონტალური შეერთებების არსებობა მოპირკეთების ელემენტებს შორის.
ღია შეერთებების სხვადასხვა სიგანის დასაფარად, ტესტი უნდა ჩატარდეს ღია შეერთებების ყველაზე მაღალი შესაძლო სიგანის მქონე ნიმუშებზე. თუ გათვალისწინებულია მხოლოდ კონდახიანი შეერთებები, რეკომენდებულია ტესტის ჩატარება კონდახიანი შეერთებებით სატესტო შეკრებაში.
იმ შემთხვევაში, თუ მოპირკეთების ელემენტის ზომა მოითხოვს უფრო მეტ შეერთებას, ვიდრე ადრე იყო აღწერილი, უნდა გამოიცადოს შეერთებების მინიმალური და მაქსიმალური სიმკვრივე. შიდა ვერტიკალურ კუთხეში არ უნდა იქნეს გამოყენებული პროფილი და მოპირკეთების ელემენტები ქმნიან ვერტიკალურ დახურულ შეერთებას. მოპირკეთების ელემენტები არ უნდა იყოს გაფართოებული სუბსტრატის დაფამდე, რათა დაიხუროს უკანა ჰაერის ღრუ და უზრუნველყოფილი იყოს დამატებითი დაცვა. ჰაერის ღრუ უნდა იყოს თავისუფალი.
უკანა მხარის მოპირკეთების კომპლექტის ტესტირებისას (ასიმეტრიულად შედგენილი მოპირკეთების ელემენტების შემთხვევაში), ტესტი უნდა მოიცავდეს თავისუფლად ჩამოკიდებულ განლაგებას ალის უკანა მხარესთან შეხებით სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის შესაბამისად (ტესტის განლაგება მოპირკეთების ელემენტებს შორის ღია შეერთებების გარეშე და თბოიზოლაციის ფენის გარეშე A1 ან A2 სუბსტრატზე, ისე, რომ საყრდენ დაფასა და მოპირკეთების ელემენტებს შორის მანძილი იყოს მინიმუმ 80 მმ - იხილეთ სურათი გ.1.2.7).
შენიშვნა: 10 მმ-იანი ჰაერის ღრეჩო უნდა გაითვალისწინოთ მხოლოდ მაშინ, როდესაც ეს აუცილებელია ჰაერის ნაკადის უწყვეტი ნაკადის უზრუნველსაყოფად (იხილეთ პუნქტი გ.1.1).
სურათი გ.1.1.1: ერთეული წვის ელემენტის (SBI) სატესტო ინსტალაციის სქემატური გამოსახულება (წინა ხედი).
|
||
|---|---|---|
|
|
|
|
||
|
||
|
||
|
გ.1.2 - კონკრეტული ინფორმაცია
კომპლექტები გამოცდილია შეზღუდული რაოდენობის კონფიგურაციებში, რათა მოიცვას ბ.4 პუნქტში მითითებული პარამეტრების გავლენა.
მოპირკეთების ელემენტების დაჭრა შესაძლებელია გ.1.2.1-დან გ.1.2.7 ნახაზებზე ნაჩვენები ზომის მიხედვით.
ქვეკარკასი (ან მოპირკეთების სამაგრები, როდესაც მოპირკეთების ელემენტი პირდაპირ სუბსტრატზეა დამაგრებული) სუბსტრატზე უნდა დამაგრდეს სუბსტრატის ტიპისა და მასალის შესაბამისი სამაგრებით.
|
|---|
|
პირობითი აღნიშვნები:
j1 = ვერტიკალური შეერთების სიგანე
j2 = ჰორიზონტალური შეერთების სიგანე
d = მოკლე ფრთის მოპირკეთების ელემენტის სისქე.
სურათი გ.1.2.2: გ ან დ ოჯახის კომპლექტების ინსტალაციის მაგალითი.
|
|---|
|
პირობითი აღნიშვნები:
j1 = ვერტიკალური შეერთების სიგანე
j2 = ჰორიზონტალური შეერთების სიგანე
d = მოკლე ფრთის მოპირკეთების ელემენტის სისქე.
სურათი გ.1.2.4: ვ ოჯახის კომპლექტების ინსტალაციის მაგალითი.
|
|---|
|
|
|
|---|---|
|
|
გ.1.3 - შედეგების გაფართოება
ტესტის შედეგი (კლასიფიკაცია) ძალაში რჩება ტესტის გარეშე:
- მოპირკეთების ელემენტების უფრო დიდი ზომებისთვის (სიმაღლე და სიგანე).
- სხვა ლითონის მექანიკური სამაგრებისთვის, რომლებსაც აქვთ მოპირკეთების სამაგრების იგივე ან მეტი რაოდენობა, თუ ტესტირებისთვის გამოყენებული იყო ლითონის სამაგრები.
- იმავე ტიპის პლასტმასის სამაგრებისთვის, ასევე ლითონის სამაგრებისთვის, თითოეულ მათგანს აქვს მოპირკეთების სამაგრების იგივე ან მეტი რაოდენობა, თუ ტესტირებისთვის გამოყენებული იყო პლასტმასის სამაგრები.
- იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება ღია ვერტიკალური შეერთებით ≤ j1 (ტესტირებული მნიშვნელობა) და ღია ჰორიზონტალური შეერთებით ≤ j2 (ტესტირებული მნიშვნელობა) (იხილეთ კ1 და კ2 ნახაზებში გ.1.2.1-დან გ.1.2.5-მდე).
- შეერთებების იმავე სიმკვრივისთვის ან ტესტირებისას მინიმალური და მაქსიმალური სიმკვრივის დიაპაზონისთვის.
- ჰაერის ღრეჩოს სხვა უფრო დიდი სიღრმისთვის.
- როდესაც ტესტი ტარდება თბოიზოლაციის ფენის გარეშე, ტესტის შედეგი გამოიყენება მხოლოდ საბოლოო გამოყენებისთვის თბოიზოლაციის ფენების გარეშე.
- როდესაც ტესტი ტარდება მინერალური ბამბის იზოლაციის პანელებით, ტესტის შედეგები ძალაში იქნება:
მინერალური ბამბის იზოლაციის ფენის ყველა სხვა უფრო დიდი სისქე იგივე ან მეტი სიმკვრივით და იგივე ან უკეთესი ცეცხლზე რეაქციის კლასიფიკაციით.
იგივე ტიპის პანელი, რომელიც გამოიყენება თბოიზოლაციის გარეშე, თუ სსტ ენ 13238:2010/2024-ის შესაბამისად არჩეული სუბსტრატი დამზადებულია ევროკლასის A1 ან A2 პანელისგან (მაგ., ბოჭკოვან-ცემენტის პანელი).
ცეცხლზე რეაქციის ტესტების შედეგები, სადაც გამოყენებული იყო აალებადი თბოიზოლაციის მასალა, ასევე ძალაშია ტესტირებული პროდუქტის საბოლოო გამოყენებისთვის თბოიზოლაციის პროდუქტის გარეშე A1 ან A2-s1,d0 კლასის მყარ მინერალურ სუბსტრატებზე, როგორიცაა ქვისა ან ბეტონი.
არაცეცხლგამძლე ხის ქვეკარკასით ტესტის შედეგი ძალაში უნდა იყოს ტესტის გარეშე, იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება ალუმინის ან ფოლადის ქვეკარკასით. ალუმინის კარკასით ტესტის შედეგი ძალაში უნდა იყოს ტესტის გარეშე, იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება ალუმინის ან ფოლადის კარკასით. ფოლადის კარკასით ჩატარებული ტესტების შედეგები ძალაშია მხოლოდ იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტებისთვის, რომლებიც გამოიყენება 1000°C-ზე მაღალი დნობის წერტილის მქონე ლითონის კარკასებთან.
- თუ კლასიფიკაცია იგივეა, მოპირკეთების ელემენტის ყველაზე დაბალი და ყველაზე მაღალი სისქის ტესტის შედეგი ძალაშია, ტესტის გარეშე, ყველა შუალედური სისქისთვის. სხვა შემთხვევაში, ყველაზე ცუდი კლასიფიკაცია ვრცელდება დიაპაზონის სხვა სისქებზე.
- ღია შეერთებებით ჩატარებული ტესტის შედეგი ძალაშია, ტესტის გარეშე, იმავე ტიპის მოპირკეთების ელემენტისთვის, რომელიც გამოიყენება კონდახიანი შეერთებებით ან ფოლადის ან ალუმინის პროფილებით დახურული შეერთებებით.
- ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე შემადგენლობისა და იმავე აწყობის მქონე მოპირკეთების ელემენტებისთვის (ან ალტერნატიულად: იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის ყველა პროდუქტის ტიპისთვის), რომლებიც გამოყენებულია ტესტებში. გარდა ამისა, გათვალისწინებული უნდა იყოს ბ.1.1 პუნქტის დებულებები ორგანული ნივთიერებების შემცველობისა და ცეცხლგამძლე ნივთიერებების შემცველობის შესახებ.
- ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე სიმკვრივის/წონის ერთეულ ფართობზე (თუ მხოლოდ ერთი მნიშვნელობა იქნა გამოცდილი) ან ტესტებში შეფასებულ ამ მნიშვნელობებს შორის დიაპაზონისთვის.
- ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე ორგანული საფარისთვის/დასასრულისთვის ან ნებისმიერი სხვა საფარისთვის/დასასრულისთვის იმავე ან უფრო დაბალი QPCS მნიშვნელობით (გამომშრალ მდგომარეობაში მასასთან დაკავშირებით), თითოეული იმავე ან უფრო დაბალი გამოყენებული რაოდენობით (გამომშრალ მდგომარეობაში), ვიდრე ტესტირებულია.
- ტესტის შედეგები ძალაშია იმავე არაორგანული საფარისთვის ან მოპირკეთების მასალისთვის და სხვა არაორგანული საფარისთვის/მოსაპირკეთებელი მასალისთვის ერთეულ ფართობზე იგივე ან უფრო მაღალი გამოყენებული რაოდენობით.
- ტესტის შედეგები ძალაშია მოპირკეთების ელემენტების იმავე ფერისთვის, ვიდრე ტესტირებულია ან ფერების მთელი დიაპაზონისთვის, თუ ტესტირებულია ბ.1.1 პუნქტში მითითებული ფერები.
- ტესტის შედეგები ძალაშია მოპირკეთების ელემენტების გადაფარვის იმავე ან უფრო დიდი ზომისთვის, ვიდრე ტესტირებული იყო.
შენიშვნა: ასევე უნდა იქნეს გათვალისწინებული მოპირკეთების ელემენტის მასალის ტექნიკურ სპეციფიკაციებში მითითებული სხვა ასპექტები (იხ. ცხრილი 1.1.1.1).
გ.2 - ცეცხლზე რეაქციის ტესტირება სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად (ერთჯერადი ალის წყაროს ტესტი)
გ.2.1 - ზოგადი
ტესტირების სტანდარტით გათვალისწინებული ნიმუშების ძალიან შეზღუდული ზომის გამო, მოპირკეთების კომპლექტის მთლიანად ტესტირება ფართოდ შეუძლებელია. ამიტომ, ნაკრების ყველა აუცილებელი კომპონენტი უნდა შემოწმდეს ცალ-ცალკე, გარდა ქვემოთ მითითებული შემთხვევებისა.
ტესტირების დროს გამოსაყენებელი შესაბამისი ალის ზემოქმედების ტიპებისთვის იხილეთ პუნქტი ბ.5.
გ.2.2 - თბოიზოლაცია
როდესაც მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, განხილული უნდა იყოს შემდეგი შემთხვევები: შემთხვევა 1:
პუნქტი 2.2-ის მეორე პუნქტის თანახმად, თბოიზოლაციის პროდუქტები არ უნდა შემოწმდეს, თუ მათ DoP-ში მითითებულია ცეცხლზე რეაქცია და სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის მიხედვით მოცემული კლასი ტოლია ან უკეთესია მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასზე (მაგ.,მოპირკეთების კომპლექტი B ან C კლასის, მაშინ თბოიზოლაციის პროდუქტი უნდა კლასიფიცირდეს, როგორც C კლასი).
შემთხვევა 2:
როდესაც თბოიზოლაციის პროდუქტის ცეცხლზე რეაქციის კლასი სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად არ არის დეკლარირებული DoP-ში, ან დეკლარირებული კლასი უარესია მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასზე, უნდა ჩატარდეს თბოიზოლაციის პროდუქტის ტესტირება, ტესტირება უნდა ჩატარდეს ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და თბოიზოლაციის პროდუქტის სტანდარტების (იხ. პუნქტი 1.1.4) სპეციფიკური მონტაჟისა და დამაგრების დებულებების გათვალისწინებით სსტ ენ 15715:2009/2023-თან დაკავშირებით.
შედეგები და კლასიფიკაცია 1 და 2 შემთხვევების მიხედვით ძალაშია თბოიზოლაციის პროდუქტის ნებისმიერ სუბსტრატზე გამოსაყენებლად, რომელიც დაფარულია სტანდარტული სუბსტრატებით სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისად, მექანიკური დამაგრების საშუალებების ან წებოვანი მასალების (ნაღმტყორცნების) გამოყენებით, რომელთა ორგანული შემცველობა ტოლია ან ნაკლებია 15%-ზე (მშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებით; იხილეთ პუნქტი გ.2.3).
თუ თბოიზოლაციის პროდუქტის სუბსტრატზე დასამაგრებლად გამოიყენება წებოვანი მასალა, რომლის ორგანული შემცველობა 15%-ზე მეტია (მშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებით), საჭიროა ცალკე ტესტირება, როგორც ეს მითითებულია გ.2.3-ში.
გ.2.3 - დამაგრების საშუალებები
შემთხვევა 1:
მოპირკეთების კომპლექტის ლითონის ხაზოვანი მექანიკური სამაგრები ან ზუსტი მექანიკური სამაგრები (მოპირკეთების სამაგრები, ქვეკარკასის სამაგრები, ანკერები ან თბოიზოლაციის პროდუქტის მექანიკური სამაგრები) არ საჭიროებს ტესტირებას სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად ნაკრების შეფასების ფარგლებში, რადგან მათი წვლილი ხანძრის გავრცელებასა და ზრდაში ნულის ტოლია (ლითონის სამაგრების შემთხვევაში) ან დაბალია (დისკრეტული პლასტმასის სამაგრების შემთხვევაში) მათი შეზღუდული ზომებისა და ერთმანეთთან მანძილის გამო.
შემთხვევა 2:
როდესაც მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, რომელიც დამაგრებულია წებოვანი ნივთიერებით (ნაღმტყორცნებით), რომლის ორგანული ნივთიერებების შემცველობა ტოლია ან ნაკლებია 15%-ზე (გამომშრალ მდგომარეობაში არსებულ მასასთან მიმართებით), ასეთი წებოვანი ნივთიერების სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 სტანდარტის შესაბამისად შემოწმებული თბოიზოლაციის სატესტო ნიმუშის ნაწილი არ არის აუცილებელი.
შემთხვევა 3:
როდესაც მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს თბოიზოლაციის პროდუქტს, რომელიც დამაგრებულია წებოვანი ნივთიერების (ნაღმტყორცნების) მეშვეობით, რომლის ორგანული ნივთიერებების შემცველობა 15%-ზე მეტია (გამომშრალ მდგომარეობაში არსებულ მასასთან მიმართებით), რომელიც გამოიყენება თბოიზოლაციის პროდუქტის სუბსტრატზე დასამაგრებლად, აუცილებელია ჩატარდეს ექვსი ტესტის სრული ნაკრები ვერტიკალური ღერძის გარშემო 90 გრადუსით მობრუნებულ ნიმუშებზე წებოვანი ფენის კიდის ზემოქმედებით. ნიმუშები შედგება სუბსტრატის, წებოვანი ნივთიერების და თბოიზოლაციის პროდუქტისგან. ნიმუშების მოსამზადებლად გამოყენებული უნდა იყოს შემდეგი წესები:
თითოეული ტიპის წებოვანი ნივთიერება განსხვავებული შემადგენლობით უნდა იქნეს გამოყენებული ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობისა და სისქის მქონე ვარიანტის შერჩევით,
- შეფასებისთვის გამოყენებული უნდა იყოს თბოიზოლაციის პროდუქტი ყველაზე დაბალი სისქით.
- სუბსტრატი უნდა იყოს იგივე, რაც გამოყენებულია გარე მოპირკეთების კომპლექტის ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტირებისთვის მთლიანად.
როდესაც მოპირკეთების კომპლექტი შეიცავს დამხმარე წებოვან ნივთიერებებს (იხ. პუნქტი 1.1.5), რომლებიც არ განიხილება როგორც მცირე კომპონენტები (იხ. პუნქტი ბ.6), რომელთა ორგანული ნივთიერებების შემცველობა 15%-ზე მეტია (გამშრალ მდგომარეობაში მასასთან მიმართებაში), იხილეთ პუნქტი გ.2.7.
გ.2.4 - საფშვინი მემბრანები
შემთხვევა 1:
პროდუქტის სპეციფიკაციით მოცული პროდუქტები არ საჭიროებს ტესტირებას, თუ ხანძარზე რეაგირება მითითებულია მათი თვისებების დეკლარაციაში, სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის მიხედვით, სასუნთქი მემბრანის მოცემული კლასი ტოლია ან აღემატება გარე მოპირკეთების კომპლექტისთვის განკუთვნილ კლასს (მაგ., ნაკრებისთვის უნდა განისაზღვროს B ან C კლასი, შემდეგ კი, სულ მცირე, სასუნთქი მემბრანაც უნდა კლასიფიცირდეს, როგორც C კლასი) და თვისებების დეკლარაციაში მოცემული კლასიფიკაციის გამოყენების სფერო (პროდუქტის პარამეტრები და საბოლოო გამოყენების პირობები, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII-ში)) ძალაშია მემბრანის, როგორც მოპირკეთების კომპლექტის ნაწილის გამოყენებისას.
შემთხვევა 2:
თუ საჭიროა სასუნთქი მემბრანის ტესტირება, ტესტი უნდა ჩატარდეს ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და შემდეგი მონტაჟისა და დამაგრების პირობების გათვალისწინებით:
- ნიმუშების თავისუფლად ჩამოკიდებული განლაგება უკანა მხარეს სუბსტრატის გარეშე -> ეს მოიცავს ყველა საბოლოო გამოყენებას უკანა მხარეს ნებისმიერი მასალით ან მის გარეშე,
- ნიმუშების განლაგება პირდაპირ მექანიკურად დამაგრებულია წარმომადგენლობით სტანდარტულ სუბსტრატზე სსტ ენ 13238:2010/2024-ის შესაბამისად, რომელიც მოიცავს მემბრანის სპეციფიკურ გამოყენებას, როგორც ნაკრების ნაწილს.
ტესტირებისთვის შესაბამისია შემდეგი პროდუქტის პარამეტრები:
- პროდუქტის ოჯახის ვარიაციები (როგორც განსაზღვრულია ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით და წარმოების პროცესის გარკვეული ტიპით),
- ორგანული შემცველობა - სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობის მქონე პროდუქტი,
- სისქე - სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სისქე,
- სიმკვრივე/წონა ერთეულ ფართობზე - სადაც შესაბამისია, უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივე, ასევე ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი წონა ერთეულ ფართობზე.
თბოიზოლაციის პროდუქტზე მიმაგრებული სასუნთქი მემბრანები უნდა შემოწმდეს და შეფასდეს თბოიზოლაციის პროდუქტთან ერთად.
გ.2.5 - ქვეკარკასი
შემთხვევა 1:
A1 კლასიფიცირებული ლითონის კარკასის პროფილები, ასევე ხის/ხის ბაზაზე დამზადებული მასალისგან დამზადებული კარკასის პროფილები, რომლებიც დაფარულია „კლასიფიცირებულია შემდგომი ტესტირების გარეშე“ (CWFT) გადაწყვეტილებით, არ საჭიროებს ტესტირებას.
შემთხვევა 2:
მექანიკურად დამაგრებული მოპირკეთების ელემენტებისთვის გამოყენებული კარკასის კომპონენტები, რომლებიც არ დაფარულია პირველი შემთხვევით, უნდა შემოწმდეს ცალკე, ტესტირების სტანდარტის დებულებების შესაბამისად და თავისუფლად ჩამოკიდებული ტესტირების მოწყობის გამოყენებით.
გ.2.6 - მოპირკეთების ელემენტები
მექანიკურად დამაგრებული მოპირკეთების ელემენტები უნდა გამოიცადოს თავისუფლად ჩამოკიდებულ სატესტო განლაგებაში, უკანა მხარეს სუბსტრატის ან კარკასის პროფილის გარეშე.
თუ მოპირკეთების ელემენტები ჩაშენებულია მეზობელ ელემენტებს შორის შეერთების კონკრეტული ტიპის (ღია შეერთებების გარდა) გამოყენებით, ამ ტიპის შეერთება უნდა განიხილებოდეს ორივე ტიპის ალის ზემოქმედების (კიდის ალი და ზედაპირული ალი) მინიმუმ ორი ნიმუშის სიგრძივ ცენტრალურ ღერძზე.
გ.2.7 - სხვა დამხმარე კომპონენტები
კომპლექტის თითოეული განსხვავებული დამხმარე კომპონენტი (გარდა ბ.6 პუნქტში განსაზღვრული მცირე კომპონენტებისა) უნდა შემოწმდეს ცალ-ცალკე, ტესტირების სტანდარტის დებულებებისა და მათი საკუთარი პროდუქტის სპეციფიკაციის შესაბამისად, თუ ეს შესაძლებელია.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, კომპონენტი უნდა შემოწმდეს თავისუფლად ჩამოკიდებული ტესტირების მოწყობის გამოყენებით. თუ ეს ტესტები წარუმატებელი აღმოჩნდება, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს სსტ ენ 13238:2010/2024 სტანდარტის შესაბამისი სტანდარტული სუბსტრატით ტესტირების მოწყობილობა, რომელიც წარმოადგენს კომპლექტში შემავალი კომპონენტის საბოლოო დანიშნულებას.
დანართი დ: წყალგაუმტარობის ტესტების დამატებითი კრიტერიუმები
წყალგაუმტარობის ტესტისთვის ერთი სატესტო ნიმუში უნდა შეიკრიბოს ნახაზი დ.1-ის მიხედვით, რომელიც წარმოადგენს შესაფასებელი კომპლექტების ოჯახს.
წყლის შეღწევადობა და შესაძლო დრენაჟირება უნდა დაფიქსირდეს მოპირკეთების ელემენტების უკანა ზედაპირზე, ძირითადად შეერთებებთან ახლოს მდებარე ადგილებში და სატესტო ნიმუშის კიდეებზე.
სურვილისამებრ, წყლის შესხურების შესაძლო დაკვირვების გასაუმჯობესებლად, მოპირკეთების ელემენტების უკან შეიძლება განთავსდეს გამჭვირვალე მასალის პანელი (მაგ., პოლიმეთილ მეტაკრილატი (PMMA) სისქით 8 მმ) 3 მმ დიამეტრის ნახვრეტებით (0,01% ნახვრეტები) (იხ. ნახაზი დ.2 და ნახაზი დ.3).
მაგ., თუ ნიმუშის ზომაა 2400 მმ x 1200 მმ, ნახვრეტების ჩვენება შეიძლება გაკეთდეს ნახაზი დ.1-ის მიხედვით.
 |
|
|---|---|
|
|
|
|
ტესტის ანგარიშში უნდა იყოს აღწერილი ტესტის ნიმუში. უნდა განისაზღვროს სულ მცირე შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციაზე (MPII):
- სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
- პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
- მოპირკეთების ელემენტი: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება მოპირკეთების ელემენტებს შორის შეერთების ზომა.
- მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება).
- სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდგომარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
- დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
ეს დანართი შეიცავს შემდეგ ინფორმაციას:
- გამოთვლების ვალიდაციისთვის გამოსაყენებელი ტესტირების პროცედურა (იხ. პუნქტი ე.1).
- გამოთვლების ვალიდაციის კრიტერიუმები (იხ. პუნქტი ე.2).
- ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშების კრიტერიუმები (იხ. პუნქტი ე.3).
დანართი ე: ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის შეფასება
წინამდებარე დანართი შეიცავს შემდეგ ინფორმაციას:
ტესტირების პროცედურა (იხილეთ დანართი ე.1), რომელიც გამოყენებულ იქნება გამოთვლების ვალიდაციისთვის.
გამოთვლების ვალიდაციის კრიტერიუმები (იხილეთ დანართი ე.2).
ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გამოთვლის კრიტერიუმი (იხილეთ დანართი ე.3).
ე.1 - ქარის შეწოვა და ქარის წნევის დატვირთვის ტესტები
მიზანია აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტზე შეწოვისა და წნევის დატვირთვების ეფექტების დადგენა.
ტესტების რაოდენობა დამოკიდებულია აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტისთვის წარმოდგენილი პარამეტრების კომბინაციაზე. მინიმუმ, უნდა შემოწმდეს მექანიკურად ყველაზე სუსტი აწყობილი კომპლექტის კონფიგურაცია.
ე.1.1- ქარის შეწოვის ტესტი
ე.1.1.1- ტესტირების ნიმუშის მომზადება
სატესტო ნიმუში უნდა დამონტაჟდეს სატესტო აღჭურვილობაში მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციის (MPII) შესაბამისად. სატესტო ნიმუში განისაზღვრება შემდეგნაირად:
- არაჰერმეტული სუბსტრატი (სატესტო დანადგარი), როგორიცაა ხის ან ფოლადის მყარი კარკასი. ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ქვის ან ბეტონის კედელი, როგორც სუბსტრატი; თუმცა, მათ უნდა ჰქონდეთ მინიმუმ ერთი ხვრელი კვადრატულ მეტრზე, მინიმუმ 150 მმ დიამეტრით.
- აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტი უნდა დამაგრდეს სატესტო დანადგარზე.
- სატესტო ნიმუშის ზომები დამოკიდებულია გარე მოპირკეთების ელემენტის ზომაზე და მითითებულ მოპირკეთების სამაგრებზე:
მოპირკეთების ელემენტებისთვის, რომლებიც მექანიკურად ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად არის დამაგრებული, უნდა შემოწმდეს მინიმუმ 1,5 მ2 ზედაპირის მოპირკეთების ელემენტები.
თუ ისინი ერთმანეთზე ვერტიკალურად და ჰორიზონტალურად არიან დამოკიდებული, უნდა შემოწმდეს მინიმუმ 3 x 3 მოპირკეთების ელემენტი.
თუ ისინი ერთმანეთზე ვერტიკალურად ან ჰორიზონტალურად არიან დამოკიდებული, უნდა შემოწმდეს მინიმუმ 4 მოპირკეთების ელემენტი.
- მექანიკურად ყველაზე სუსტი შემადგენლობის დასადგენად გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი ასპექტები:
მექანიკურად ყველაზე სუსტი მოპირკეთების ელემენტი (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მოხრის სიმტკიცე, მინიმალური ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა).
მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობა მოპირკეთების ელემენტის ფართობის მიხედვით (მაგ., მინიმალური რაოდენობა).
პროფილებს შორის მანძილი (მაგ., მაქსიმალური მანძილი).
ფრჩხილებს შორის მანძილი (მაგ., მაქსიმალური მანძილი).
დამატებითი წებოვანი ნივთიერებები არ გამოიყენება, თუ ეს არ არის აუცილებელი სატესტო ნიმუშის აწყობისთვის.
გათვალისწინებული უნდა იყოს წარმოების და/ან მონტაჟის შედეგად გამოწვეული ტოლერანტობები და ტემპერატურისა და ტენიანობის ვარიაციებით გამოწვეული დეფორმაციები.
ე.1.1.2 - სატესტო მოწყობილობა
სატესტო მოწყობილობა შედგება წნევის ან შემწოვი კამერისგან (იხ. სურათი ე.1.1.2.1), რომლის წინააღმდეგაც მოთავსებულია აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტი. კამერის სიღრმე საკმარისი უნდა იყოს იმისათვის, რომ სატესტო ნიმუშზე მუდმივი წნევა ან შემწოვი ძალა განხორციელდეს, რომელიც გამოიყენება აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის გარე ზედაპირზე, მისი შესაძლო დეფორმაციის მიუხედავად. კამერა დამონტაჟებულია მყარ კარკასზე. აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტი ასრულებს კამერასა და გარემოს შორის დალუქვის ფუნქციას. აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებსა და კამერას შორის კავშირი საკმარისი უნდა იყოს იმისათვის, რომ სატესტო ნიმუში რეალისტურად იყოს დეფორმირებული ქარის შეწოვის სიმულირების გავლენის ქვეშ.
ეკვივალენტური სატესტო მოწყობილობა
შესაძლებელია ეკვივალენტური სატესტო მოწყობილობის გამოყენება იმ პირობით, რომ აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის გეომეტრიული ფორმა საშუალებას იძლევა ფოლგის პარკები განთავსდეს ჰაერის სივრცეში და გაბერილი იქნეს ისე, რომ შესაძლებელი იყოს ერთგვაროვნად განაწილებული წნევის დატვირთვა მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირზე.
სატესტო დანადგარი შედგება მყარი კარკასისგან (ფოლადის კონსტრუქცია), რომელიც დამზადებულია ვერტიკალური გრძივი სხივისა და ჰორიზონტალური პროფილებისგან (სამაგრი არხი) და მყარი დაფებისგან ან მასიური კედლისგან, როგორიცაა ქვისა ან ბეტონი.
მოპირკეთების კომპლექტის ქვეკარკასი უნდა დამაგრდეს დანადგარზე, ხოლო მოპირკეთების ელემენტები - ქვეკარკასზე მწარმოებლის მიერ მოცემული მითითებების შესაბამისად.
დანადგარის ვერტიკალური პროფილები შეიძლება იყოს მოძრავი (მოცურების), რათა მათი განთავსება შესაძლებელი იყოს მოპირკეთების ელემენტის სამაგრების ღერძზე.
ფოლგის ტომრები, რომლებიც მოთავსებულია მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირზე არსებულ საჰაერო სივრცეში, უნდა გაიბეროს და ისინი მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირზე ახდენენ ერთგვაროვნად განაწილებულ წნევის დატვირთვას, რაც შეესაბამება ქარის შემწოვ დატვირთვას.
|
ე.1.1.3 - ტესტირების პროცედურა
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის ზედაპირზე უნდა განხორციელდეს თანაბრად განაწილებული დატვირთვები.
ტესტი უნდა ჩატარდეს თანმიმდევრული ეტაპებით (ორი ნაბიჯი 300 პა, ერთი ნაბიჯი 500 პა და ერთი ნაბიჯი 1000 პა, შემდეგ +200 პა ნაბიჯებით, თითოეულ ნაბიჯზე დატვირთვა უნდა შენარჩუნდეს მუდმივად მინიმუმ 10 წამის განმავლობაში და თითოეული ნაბიჯის შემდეგ განტვირთვა; იხილეთ სურათი ე.1.1.3.1).
ტესტი უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ არ მოხდება დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა (იხილეთ პუნქტი ე.1.1.4).
გადაადგილება უნდა გაიზომოს ძირითად წერტილებში, სადაც შეიძლება ამ გადაადგილებაზე დაკვირვება (მაგ.,მოპირკეთების ელემენტის ცენტრალური წერტილი, მოპირკეთების ელემენტის კიდე ან კუთხე, მოპირკეთების სამაგრები, პროფილები), დატვირთვის ფუნქციის მიხედვით და აისახოს ცხრილის ან გრაფიკის სახით.
დიფერენციალური წნევის ნულამდე შემცირებით, მუდმივი დეფორმაცია უნდა აღინიშნოს 1 წუთიანი აღდგენის შემდეგ. იმ შემთხვევაში, თუ გამოიყენება მექანიკური გაზომვები ხელით, შემდგომი დატვირთვის ეტაპი უნდა განხორციელდეს ამ 1-წუთიანი აღდგენის გაზომვის შემდეგ, ამიტომ, დატვირთვის ეტაპებს შორის განტვირთვის პერიოდი შეიძლება იყოს უფრო ხანგრძლივი, ვიდრე განსაზღვრულია ნახაზ ე.1.1.3.1-ში. უნდა აღინიშნოს წნევა, რომლის დროსაც ხდება დაზიანება.
როდესაც საცდელ ნიმუშში შეინიშნება აღდგენის უფრო მაღალი ტემპი, მუდმივი დეფორმაცია ასევე უნდა გაიზომოს ტესტირების პროცედურის დასრულებიდან 1 საათის შემდეგ, ნახაზ ე.1.1.3.1-ის მიხედვით.
აწყობილ მოპირკეთების კომპლექტსა და სატესტო აღჭურვილობას შორის დამაგრების ადგილები არ უნდა წარმოადგენდეს სუსტ წერტილებს და შესაბამისად უნდა შეირჩეს.
ე.1.1.4 - დაკვირვებები ტესტირებების დროს
დაზიანება განისაზღვრება შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
- ნებისმიერი მოპირკეთების ელემენტის, მოპირკეთების სამაგრების, პროფილის ან სამაგრის გაწყვეტა.
- ნებისმიერი მოპირკეთების ელემენტის, მოპირკეთების სამაგრის, პროფილის ან სამაგრის დაზიანება მუდმივ დეფორმაციას წარმოადგენს, რაც გავლენას ახდენს სატესტო ნიმუშის სტაბილურობაზე და საფრთხეს უქმნის ლაბორატორიის პერსონალს შემდგომი დატვირთვის ეტაპზე.
- მოწყვეტილი კომპონენტების ვარდნა.
- კომპლექტის ქვეკარკასის კომპონენტების მოწყვეტა.
ე.1.1.5 - ტესტირების ანგარიშები
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს სულ მცირე:
- დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის დატვირთვის Q ტესტი.
- დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის ტიპს (იხ. ე.1.1.4) და ადგილს, სადაც ეს დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა ხდება სატესტო ნიმუშში.
- ტესტ ნიმუშზე გამოყენებული თითოეული სენსორის პოზიციის მაქსიმალურ გადაადგილებას, რომელიც იზომება თითოეული დატვირთვის საფეხურის 10 წამის განმავლობაში.
- ტესტ ნიმუშზე გამოყენებული თითოეული სენსორის პოზიციის მუდმივ დეფორმაციას, რომელიც იზომება თითოეული დატვირთვის საფეხურის (გადმოტვირთვის) შემდეგ 1 წუთიანი აღდგენის შემდეგ.
- შესაბამის შემთხვევაში (იხ. პუნქტი ე.1.1.3), ტესტირების ნიმუშზე გამოყენებულ თითოეული სენსორის პოზიციის მუდმივ დეფორმაციას, რომელიც იზომება დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის დადგომიდან 1 საათის აღდგენით (ტესტირების დასასრული).
შენიშვნა: ეს დანართი მოიცავს მასალებისა და ოჯახების მრავალ შესაძლო კომბინაციას, თუმცა, ყველა მათგანისთვის, როდესაც აწყობილი კომპლექტის ერთი კომპონენტი იშლება, მთელი კომპლექტი იშლება და ის ასევე უნდა იქნეს გათვალისწინებული გამოთვლის მეთოდის ვალიდაციის დროს. დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის ტიპი და ადგილი, სადაც დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის დადგომის ადგილი ასევე უნდა იქნეს გამოყენებული ამ ვალიდაციის დროს.
ე.1.1.6 - ტესტირების ნიმუშის აღწერა
ტესტის ანგარიშში უნდა იყოს აღწერილი ტესტის ნიმუში. უნდა განისაზღვროს სულ მცირე შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
- სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
- პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
- მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
- მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება).
- სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების კომპლექტს შორის სამაგრები (მდებარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
- დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
ე.1.2 - ქარის წნევის ტესტირება
ტესტირების პროცედურა მსგავსია ე.1.1 პუნქტში აღწერილისა, ერთადერთი განსხვავება ისაა, რომ ქარის მოქმედება შებრუნებულია.
გაანგარიშების ვალიდაციის კრიტერიუმები
ვალიდაცია უნდა განხორციელდეს ისე, რომ გამოთვლის შედეგები სტატიკურად უსაფრთხო მხარეს დარჩეს.
ვალიდაციის კრიტერიუმებია:
ე.1 პუნქტის შესაბამისად Qtest-ის [kN/m2] ტესტირებით მიღებული მაქსიმალური ქარის დატვირთვა არ უნდა იყოს ნაკლები იმავე ტესტირებული აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის კონფიგურაციისთვის გაანგარიშებით მიღებულ ქარის დატვირთვის მნიშვნელობაზე Qcal [kN/m2].
Qtest ≥ Qcal [kN/m2]
ვალიდაციის მიზნებისთვის უსაფრთხოების ფაქტორები არ უნდა იქნეს გამოყენებული.
ტესტირებისას ftest-ით გაზომილი მაქსიმალური გადაადგილება [მმ] არ უნდა იყოს გამოთვლილ გადაადგილებაზე fcal [მმ] ნაკლები იმავე გაზომილი წერტილისთვის ტესტირებული მოპირკეთების კომპლექტის კონფიგურაციაზე და იმავე შესაბამისი დატვირთვისთვის.
ftest ≥ fcal [mm]
როდესაც ეს კრიტერიუმები არ დაკმაყოფილდება ქარის დატვირთვის წინააღმდეგობის გაანგარიშების მეთოდი და/ან მოდელი უნდა შესწორდეს ამ კრიტერიუმებთან შესაბამისობის მისაღწევად (მაგ., კორექტირების კოეფიციენტების გამოყენებით ან მეთოდის და/ან მოდელის შეცვლით). წინააღმდეგ შემთხვევაში, ტესტირებით მიღებული მაქსიმალური მნიშვნელობა უნდა ჩაითვალოს ქარის დატვირთვის მაქსიმალურ წინააღმდეგობად „Q“ [kN/m2]-ში ნებისმიერი აწყობილი კომპლექტის კონფიგურაციისთვის.
ე.2 – ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშების კრიტერიუმები
გამოთვლები უნდა შესრულდეს რიცხვითი სტრუქტურული ანალიზის (FEM15) ელასტიურ მდგომარეობაში ან გამარტივებული მეთოდებით, რომლებიც დაფუძნებულია ელასტიურობისა და მდგრადობის განტოლებებზე (მაგ., სხივებთან დაკავშირებული განტოლებები), კომპლექტის კომპონენტებისა და შეერთებების მექანიკური მდგრადობის გათვალისწინებით, რომლებიც მიღებულია შესაბამის პუნქტებში 2.2.12.
გაანგარიშების მეთოდი უნდა დადასტურდეს ტესტირებით ე.2 პუნქტის შესაბამისად.
ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშებისთვის, გაანგარიშების მოდელების მეშვეობით უნდა მოხდეს კომპლექტის ყველა შესაბამისი კომპონენტის სიმულირება/წარმოდგენა, რომლებიც ხელს უწყობენ დატვირთვის ტარების უნარს, დატვირთვის გადასვლებს, ასევე თავად დატვირთვას.
გაანგარიშების მოდელები უნდა მოიცავდეს კომპლექტის ყველა შესაბამის კომპონენტს, მათ შორის კავშირებს, განსაზღვრულ ზომებს და კომპონენტებს შორის ინტერვალებს. ცალკეული კომპლექტის კომპონენტებს შორის ყველა შესაბამისი კონტაქტი უნდა იქნეს გათვალისწინებული გაანგარიშების მოდელში ან ისეთი გაანგარიშების მოდელის გათვალისწინებით, რომელიც მოიცავს კომპლექტის ყველა კომპონენტს (როგორც წესი, გამოიყენება სასრული ელემენტების მეთოდი (FEM) ანალიზის გამოყენებისას), ან ინდივიდუალური გაანგარიშების მოდელების გათვალისწინებით, კომპლექტის კომპონენტებს შორის ურთიერთქმედების/დატვირთვის გადასვლის გათვალისწინებით.
აწყობილი კომპლექტის ქარის დატვირთვის მიმართ მდგრადობის გაანგარიშება უნდა ითვალისწინებდეს, სულ მცირე, კომპონენტების და მათი კავშირების მექანიკური მდგრადობის თვისებებს (იხ. ცხრილი ე.3.1). გამომავალი მონაცემები უნდა იყოს ქარის დატვირთვის ქმედებები Qcal [kN/m2], მიღებული კომპლექტის კომპონენტების და კავშირების მდგრადობის მნიშვნელობების გათვალისწინებით.
აწყობილი კომპლექტის Q ქარის დატვირთვისადმი მდგრადობა [kN/m2] უნდა განისაზღვროს ყველაზე სუსტი მდგრადობის კომპონენტის ან მათ შორის კავშირის დონით
ცხრილი ე.3.1 ქარის დატვირთვის გაანგარიშების კრიტერიუმები
|
|
|
|---|---|---|
|
|
|
რეაქციის სიძლიერე მოპირკეთების ფიქსაციასთან შეერთებისას
|
|
|
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
|
||
ქვეკარკასის პროფილების/დგარების მდგრადობა
|
|
|
|
|
|
|
დანართი ვ: ჰორიზონტალური წერტილოვანი დატვირთვისადმი მდგრადობა
მოპირკეთების კომპლექტი უნდა გამოიცადოს 500 N სტატიკური დატვირთვის ქვეშ, რომელიც ერთი წუთის განმავლობაში ჰორიზონტალურად გამოიყენება 25 მმ x 25 მმ x 5 მმ ზომის ორ კვადრატში, რომლებიც ერთმანეთისგან დაშორებულია (მანძილი 440 მმ) მოპირკეთების ელემენტის ნებისმიერ ნაწილზე (წარმოადგენს ერთ ადამიანს, რომელიც დგას კიბეზე დაყრდნობილი გარე ზედაპირზე) ოთახის ტემპერატურაზე და სურათი ვ.1-ის შესაბამისად.
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის მექანიკურად სუსტი შემთხვევის დასადგენად, გათვალისწინებული უნდა იქნეს შემდეგი ასპექტები:
- მექანიკურად სუსტი მოპირკეთების ელემენტი (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მოხრის სიმტკიცე, მინიმალური ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა).
- მექანიკურად სუსტი მოპირკეთების სამაგრები (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მექანიკური მასალის მახასიათებლები).
- მოპირკეთების ელემენტის ფართობის მიხედვით მოპირკეთების სამაგრებს შორის მაქსიმალური მანძილი.
- შესაბამის შემთხვევაში, მექანიკურად სუსტი კარკასის კომპონენტები (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მექანიკური მასალის მახასიათებლები).
- შესაბამის შემთხვევაში, პროფილებს შორის მაქსიმალური მანძილი.
- შესაბამის შემთხვევაში, ფრჩხილებს შორის მაქსიმალური მანძილი.
- დამატებითი წებოვანი ნივთიერება არ გამოიყენება, თუ ის არ არის აუცილებელი სატესტო ნიმუშის აწყობისთვის.
სურათი ვ.1: ჰორიზონტალური დატვირთვისადმი მდგრადობა ტესტი (ზომები მმ-ში).
ტესტის ანგარიშში უნდა იყოს აღწერილი ტესტის ნიმუში. უნდა იყოს განსაზღვრული მინიმუმ შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
- შესაბამის შემთხვევაში, სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
- შესაბამის შემთხვევაში, პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
- მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
- მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება).
- სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდგომარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
- დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
დანართი ზ: ზემოქმედებისადმი მდგრადობის ტესტი
ზ.1 - ზოგადი ინფორმაცია
მიზანია მოპირკეთების კომპლექტის ზემოქმედებისადმი მდგრადობის დადგენა მყარი და რბილი სხეულის დარტყმების გათვალისწინებით. გარდა ამისა, ასეთი გამოყენების კატეგორიის ზემოქმედების გათვალისწინებით უნდა დადგინდეს ზემოქმედების ხარისხის შესაბამისი ზემოქმედების გამოყენების კატეგორიები.
ზემოქმედების სხეულები და სატესტო აღჭურვილობა მოცემულია ზ.4 პუნქტში. ზემოქმედების წერტილები უნდა შეირჩეს ნაკრების კომპონენტების (ძირითადად მოპირკეთების ელემენტის და მისი კავშირის მოპირკეთების სამაგრთან) და სუბსტრატის ქცევის გათვალისწინებით. ამ ზემოქმედების წერტილების შესარჩევად რეკომენდებულია რამდენიმე საორიენტაციო ზემოქმედების ჩატარება ყველაზე სუსტი ადგილების მოსაძებნად (მაგ.,მოპირკეთების ელემენტის ცენტრი, საზღვარი და კუთხე). ყველა შემთხვევაში, ეს ზემოქმედების არეალი ყოველთვის უნდა იყოს 50 მმ-ზე მეტ მანძილზე მოპირკეთების კიდიდან ან მოპირკეთების ელემენტის სამაგრიდან (კავშირი მოპირკეთების ელემენტთან).
მყარი სხეულის დარტყმებია:
- H1 და H2 (შესაბამისად 1 ჯ და 3 ჯ), რომლებიც ხორციელდება 0,5 კგ წონის ფოლადის ბურთით და შესაბამისად 0,20 მ და 0,61 მ სიმაღლიდან (მინიმუმ სამ ადგილას).
- H3 (10 ჯ), შესრულებული 1,0 კგ წონის ფოლადის ბურთით და 1,02 მ სიმაღლიდან (მინიმუმ სამ ადგილას).
რბილი სხეულის დარტყმებია:
- პატარა რბილი სხეული S1 და S2 (შესაბამისად 10 J და 60 J), შესრულებული 3,0 კგ წონის რბილი ბურთით და შესაბამისად 0,34 მ და 2,04 მ სიმაღლიდან (მინიმუმ სამ ადგილას).
- დიდი რბილი სხეული S3 და S4 (შესაბამისად 300 J და 400 J), შესრულებული 50,0 კგ წონის სფერული ტომრით და შესაბამისად 0,61 მ და 0,82 მ სიმაღლიდან (მინიმუმ ორ პროფილს შორის სივრცეში).
შენიშვნა: ზოგიერთი წევრი სახელმწიფოს ეროვნული სამშენებლო რეგულაციები შეიძლება ითვალისწინებდეს ზემოქმედების ენერგიის სპეციფიკურ მოთხოვნებს, ამ შემთხვევაში, მყარი და რბილი სხეულის დარტყმებისთვის დამატებით შეიძლება გათვალისწინებული იყოს სხვა დამატებითი ენერგიის მნიშვნელობები და ისინი უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
მინიმუმ, უნდა შემოწმდეს მექანიკურად ყველაზე სუსტი კონფიგურაცია (იხილეთ აგრეთვე პუნქტი ზ.5).
სატესტო ნიმუშის ზომა უნდა შეირჩეს ისე, რომ განხორციელდეს ცხრილ ზ.2.1-ში მითითებული ყველა დარტყმა.
უნდა აღინიშნოს ნებისმიერი ჩაღრმავების ზომები. უნდა ჩაიწეროს ნებისმიერი დაფიქსირებული დაზიანება.
ზ.2 – ტესტირების პროცედურა
ტესტირების პროცედურა უნდა ჩატარდეს შემდეგი ვარიანტებიდან ერთ-ერთის გამოყენებით:
1. როდესაც ზემოქმედებისადმი მდგრადობა ცნობილია, უნდა ჩატარდეს ცხრილ ზ.2.1-ში მითითებული ზემოქმედების ტესტები ამ ცნობილი ზემოქმედებისადმი მდგრადობისთვის და წარმატების შემთხვევაში, ზემოქმედებისადმი მდგრადობის გაზრდა უნდა განხორციელდეს მანამ, სანამ არ დადგინდება ზემოქმედების უმაღლესი კატეგორია.
2. როდესაც ზემოქმედებისადმი მდგრადობა უცნობია (საცნობარო მეთოდი), მაშინ ტესტები უნდა დაიწყოს ყველაზე დაბალი ზემოქმედების ენერგიებით (თუ არსებობს გამოცდილება მსგავს კონფიგურაციებთან, შეიძლება გამოყენებულ იქნეს) და გაგრძელდეს დარტყმების გაზრდა, მაქსიმალური ზემოქმედებისადმი მდგრადობის მიღწევის მიზნით.
ცხრილი ზ.2.1 მყარი და რბილი სხეულის ზემოქმედების ტესტები
|
|||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
გაუარესების გარეშე (1) | გაუარესების გარეშე (1) | გაუარესების გარეშე (1) | |
|
|
|
|
არ არის შეღწევადი | არ არის შეღწევადი |
|
|
| რბილი სხეულის ზემოქმედება |
|
|
გაუარესების გარეშე (1) | გაუარესების გარეშე (1) |
|
|
|
|
|
|
|
გაუარესების გარეშე (1) | გაუარესების გარეშე (1) | გაუარესების გარეშე (1) | |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
(1) ზედაპირული დაზიანება (მაგ., ესთეტიკური დაზიანება რაიმე სახის ბზარის გარეშე), იმ პირობით, თუ ბზარი არ არის, ითვლება, რომ ყველა ზემოქმედების შემთხვევაში „გაფუჭების არარსებობა“ არ არის. კოლაფსი ან სხვა საშიში დაზიანება დაუშვებელია. (2) ტესტის შედეგი შეფასებულია, როგორც „შეღწევადი“, თუ მოპირკეთების ელემენტში შეინიშნება რაიმე შეღწევადი ბზარი (ასევე უნდა შეინიშნოს მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირიდან). ზედაპირული ბზარი (შეღწევადობის არარსებობა) დაშვებულია. კოლაფსი ან სხვა საშიში დაზიანება დაუშვებელია. (3) ტესტის შედეგი შეფასებულია, როგორც „პერფორირებული“, თუ მოპირკეთების ელემენტის დაზიანებაა (ასევე უნდა შეინიშნოს მოპირკეთების ელემენტის უკანა ზედაპირიდან). კოლაფსი ან სხვა საშიში დაზიანება დაუშვებელია. |
|||||||
ზ.3 ზემოქმედების გამოყენების კატეგორიების განმარტება (ინფორმაციული)
ცხრილი ზ.3.1-ში მოცემული კატეგორიები შეესაბამება გამოყენების დროს ზემოქმედების ხარისხს. ისინი არ მოიცავს ვანდალიზმის აქტების დაშვებას.
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ზ.4 - დარტყმითი და სატესტო აღჭურვილობის ორგანოები
ზ.4.1 - რბილი სხეული
პრინციპი
რბილი სხეულის ზემოქმედების ტესტი ახდენს ზემოქმედების სიმულირებას, რომელიც გამოწვეულია ადამიანის შემთხვევით პროდუქტზე დაცემით.
რბილი სხეული უნდა ჩამოვარდეს სიმაღლიდან, რაც შექმნის ზემოქმედების ენერგიას, რომელიც შეესაბამება ადამიანის მიერ გამოთავისუფლებულ ზემოქმედების ენერგიას.
ტესტირების აპარატურა
რბილი სხეულის დიდი ზომის დარტყმითი მოწყობილობა უნდა იყოს სფერული ტილოს ტომარა დიამეტრით (400 ± 40) მმ (იხ. სურათები ზ.4.2.1 და ზ.4.2.2), რომელიც შევსებულია (3,0 ± 0,3) მმ დიამეტრის მინის სფეროებით ან ეკვივალენტური მასალით, რომლის საერთო წონაა (50 ± 0,5) კგ.
რბილი სხეულის პატარა ზომის დარტყმითი მოწყობილობა უნდა იყოს სფერული ბურთი დიამეტრით (170 ± 50) მმ, დამზადებული მოქნილი მასალისგან (მაგ., რეზინი) და შევსებული ქვიშით ან ეკვივალენტური მასალით ≤ 2 მმ ზომის, რომლის საერთო წონაა (3 ± 0,03) კგ, სადაც ბურთი თითქმის სავსე უნდა იყოს.
ზ.4.2 - მყარი სხეული
პრინციპი
მყარი სხეულის ზემოქმედების ტესტი ახდენს პროდუქტზე შემთხვევით დავარდნილი ობიექტის შედეგად წარმოქმნილი ზემოქმედების სიმულირებას.
მყარი სხეული უნდა ჩამოვარდეს სიმაღლიდან, რაც შექმნის ზემოქმედების ენერგიას, რომელიც შეესაბამება მყარი საგნების მიერ გამოყოფილი ზემოქმედების ენერგიას.
ტესტირების აპარატი
მყარი სხეულის მქონე დარტყმითი მექანიზმები უნდა იყოს ფოლადის ბურთი, დიამეტრით (63,5 ± 1,0) მმ, (1030 ± 40) გ მასით (1 კგ ფოლადის ბურთი) და ფოლადის ბურთი, დიამეტრით (50 ± 0,5) მმ, მასით (514 ± 19) გ (0,5 კგ ფოლადის ბურთი).
| სურათი ზ.4.2.1: რბილი სხეულისთვის განკუთვნილი ჩანთის თეორიული ზომა. |
|
|
|
| სურათი ზ.4.2.3: რბილი სხეულის დარტყმა ვერტიკალურ აწყობაზე. |
ზ.5 − სატესტო ნიმუში
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის მექანიკურად სუსტი შემთხვევის დასადგენად, გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი ასპექტები:
- მექანიკურად სუსტი მოპირკეთების ელემენტი (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მოხრის სიმტკიცე, მინიმალური ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მდგრადობა);
- მექანიკურად სუსტი მოპირკეთების სამაგრები (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მექანიკური მასალის მახასიათებლები);
- მოპირკეთების ელემენტის ფართობის მიხედვით მოპირკეთების სამაგრების მინიმალური რაოდენობა. მოპირკეთების სამაგრებს შორის მაქსიმალური მანძილი ერთი მიმართულებით (ჩვეულებრივ ვერტიკალურად) მოპირკეთების ელემენტის მინიმალურ ფართობთან ერთად;
- შესაბამის შემთხვევაში, მექანიკურად სუსტი კარკასის კომპონენტები (მაგ., მინიმალური სისქე, მინიმალური მექანიკური მასალის მახასიათებლები);
- შესაბამის შემთხვევაში, პროფილებს შორის მაქსიმალური მანძილი;
- შესაბამის შემთხვევაში, ფრჩხილებს შორის მაქსიმალური მანძილი;
- დამატებითი წებოვანი მასალის გამოყენება არ შეიძლება, თუ ის არ არის აუცილებელი სატესტო ნიმუშის აწყობისთვის.
ზ.6 - ტესტირების ანგარიშები
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- სატესტო ნიმუშის დეტალურ ინფორმაციას. სულ მცირე, უნდა განისაზღვროს შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
შესაბამის შემთხვევაში, სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
შესაბამის შემთხვევაში, პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (პოზიცია, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
- თითოეული ზემოქმედებისთვის: ზემოქმედების პოზიცია, ზემოქმედების სხეულის ტიპი, გამოყენებული ენერგია და დაკვირვება სატესტო ნიმუშზე ზემოქმედების შემდეგ.
დანართი თ: მოპირკეთების ელემენტის მექანიკური მდგრადობა
თ.1 - ღარიანი მოპირკეთების ელემენტისადმი მდგრადობა
მიზანია ღარიანი მოპირკეთების ელემენტის მექანიკური მდგრადობის დადგენა. უნდა გამოიცადოს მინიმუმ ხუთი ნიმუში.
ღარიანი სიგრძის (100 ± 5) მმ ნიმუშები სამაგრები მაგრდება მყარ სუბსტრატზე, როგორც ეს ნაჩვენებია სურათ თ.1.1-ზე.
ძალა პროფილზე (ტესტირების ინსტრუმენტი) უნდა იქნეს გამოყენებული (5 ± 0,5) მმ/წთ სიჩქარით.
ძალა გამოიყენება პროფილ-ინსტრუმენტის თავის ისეთივე ზომის გამოწევით, როგორიც ღარიანი სიგრძისაა (100 ± 5) მმ.
ზომები „a“ და „b“ დამოკიდებულია მოპირკეთების ელემენტის ღარების ზომებზე. რეკომენდებულია, რომ ზომა „a“ შეესაბამებოდეს მოპირკეთების სამაგრსა და მოპირკეთების ელემენტის ღარს შორის შეერთების რეალურ ზომას. ზომა „b“ არ უნდა იყოს 5 მმ-ზე მეტი (შესაძლებელია b = 0, შესაბამისად, a = p).
|
|
|---|---|
|
|
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს, სულ მცირე:
სატესტო ნიმუშების დეტალურ ინფორმაციას. უნდა განისაზღვროს, სულ მცირე, შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
სატესტო ნიმუშის ტიპი და გეომეტრია („e“, „p“, „a“, „b“ და „t“ მნიშვნელობები მითითებულია ნახაზ თ.1.1-ში).
ძალის გამოსაყენებლად გამოყენებული პროფილის ან მოპირკეთების სამაგრის ტიპი, მასალა და გეომეტრია.
თითოეული ინდივიდუალური ძალის მნიშვნელობა, Fu,i (გამოხატული N-ში) და სატესტო ნიმუშის დაზიანების აღწერა (მოპირკეთების ელემენტის გატეხვა, პროფილის ან მოპირკეთების ფიქსაციის მნიშვნელოვანი მუდმივი დეფორმაცია და ა.შ.).
არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა, Fu,m [N-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობა, Fu,C [N-ში], განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
თ.2 –მოპირკეთების ელემენტის ცოცვის ტესტი
ეს მახასიათებელი მხოლოდ გარე ჭერებში, კარნიზებში, მაგრამ არა სახურავებში გამოსაყენებლად განკუთვნილი მოპირკეთების ნაკრებებისთვისაა შესაბამისი, რომლებიც შეიცავს დახრილ ზედაპირებს/ჰორიზონტალურ ზედაპირებს.
მიზანია მოპირკეთების ელემენტის მექანიკური მდგრადობის დადგენა ხანგრძლივი ან მუდმივი დატვირთვის მიმართ (ცოცვის ტესტი).
უნდა შემოწმდეს მინიმუმ ერთი ნიმუში.
სატესტო ნიმუში უნდა შედგებოდეს ჰორიზონტალურ მდგომარეობაში მყოფი ერთი მოპირკეთების ელემენტისგან და მასთან დაკავშირებული მოპირკეთების სამაგრებისგან (ასევე შესაძლებელია ქვეკარკასის კომპონენტების გამოყენება).
უნდა შემოწმდეს მინიმუმ მექანიკურად ყველაზე სუსტი კონფიგურაცია (მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სისქე და მაქსიმალური ზომები, მოპირკეთების ელემენტის ფართობის მიხედვით მოპირკეთების სამაგრების მინიმალური რაოდენობა, მოპირკეთების სამაგრების ყველაზე სუსტი მექანიკური მდგრადობა და, შესაბამის შემთხვევაში, ქვეკარკასის კომპონენტები, დამატებითი წებოვანი ნივთიერების გარეშე, თუ ეს არ არის აუცილებელი სატესტო ნიმუშის აწყობისთვის).
სატესტო ნიმუში უნდა იყოს ჰორიზონტალურად მიმაგრებული საყრდენ კარკასზე და დაექვემდებაროს მუდმივ სატესტო დატვირთვას F:
- ოთხპუნქტიანი მოხრის ტესტის მოწყობა, როდესაც მალთაშორისი მანძილი 300 მმ-ის ტოლია ან მეტია, წერტილები L = Ls/3-ზე, და; - სამწერტილიანი მოხრის ტესტის მოწყობა, როდესაც მალთა სიგრძე 300 მმ-ზე ნაკლებია, წერტილი L = Ls/2.
სადაც L = მანძილი გამოყენებულ დატვირთვებს შორის და Ls = მალთა სიგრძე ორ საყრდენ წერტილს შორის.
ტესტის დატვირთვა F [N-ში] უნდა გამოითვალოს 2.2.12.1 პუნქტის შესაბამისად მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობის Rm [N/mm2-ში] 30%-ის და ტესტის ნიმუშის ზომის გათვალისწინებით.
სატესტო დატვირთვის განთავსებისას, სატესტო ნიმუში უნდა დამაგრდეს ქვემოდან ისე, რომ საყრდენი სწრაფად და შეუფერხებლად მოიხსნას ტესტის დასაწყებად.
გადაადგილების გაზომვები [მმ-ში] უნდა დაიწყოს სრული დატვირთვის გამოყენებისთანავე (wload,0h) და შემდეგ როგორც wload,Xh ინტერვალებით X = 1; 2; 4; 8; 24; 48; 96; 168; 336; 672; 1344; 2000 საათი (ანუ დაახლოებით 84 დღე). დატვირთვის პერიოდის დასრულების შემდეგ, სატესტო დატვირთვა უნდა მოიხსნას ფრთხილად, სატესტო ნიმუშის დაყრდნობის გარეშე და გადაადგილება wunload,Yh უნდა გაიზომოს ინტერვალებით Y = 1; 2; 4; 8 და 24 საათი, ან დასრულდეს, როდესაც წინა გაზომვასთან შედარებით ცვლილება არ იქნება დაფიქსირებული. ეს ბოლო გაზომვა უნდა ჩაითვალოს ნარჩენად (wresidual). მოპირკეთების ელემენტისთვის ცოცვის კოეფიციენტი φ2000h [--] უნდა გამოითვალოს შემდეგი გამოთქმის გამოყენებით:
|
|
|---|
სადაც:
wload,2000h [mm] = დატვირთვის ქვეშ მთლიანი გადაადგილება, გაზომილი საბოლოო დროისთვის X = 2000 საათი (ანუ დაახლოებით 84 დღე),
wload,0h [mm] = დატვირთვის ქვეშ მთლიანი საწყისი გადაადგილება, რომელიც იზომება საწყის დროს X = 0 საათი.
wresidual [mm] = ტესტის დასრულებიდან 24 საათის შემდეგ დატვირთვის მოხსნის (გადმოტვირთვის) შემდეგ გაზომილი სრული გადაადგილება ან როდესაც წინა გაზომვასთან შედარებით ცვლილება არ დაფიქსირებულა.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს სულ მცირე:
- სატესტო ნიმუშების შესახებ დეტალურ ინფორმაციას. უნდა განისაზღვროს, სულ მცირე, შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
შესაბამის შემთხვევაში, სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
შესაბამის შემთხვევაში, პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდგომარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
- სატესტო დატვირთვა, გამოყენებული F [N-ში].
- თითოეული გაზომილი გადაადგილება [მმ-ში], საწყისი დატვირთვისას (wload,0h), ზემოთ მოცემული დატვირთვის ქვეშ მყოფ ყველა ინტერვალში (wload,Xh), განტვირთვის შემდგომ ყოველ ინტერვალში (wunload,Yh), ნარჩენი მნიშვნელობის (wresidual) და გამოთვლილი ცოცვის კოეფიციენტის φ2000h [--] იდენტიფიცირებით.
- დრო-გადაადგილების დიაგრამა, დატვირთვის ქვეშ მყოფი ყველა გაზომვის ჩათვლით.
დანართი ი: მოპირკეთების ელემენტსა და მოპირკეთების სამაგრს შორის შეერთების მექანიკური მდგრადობა
ი.1 - გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა (ა, დ და ე კომპლექტების ოჯახისთვის) და ღერძული დაჭიმვის მდგრადობა (ბ კომპლექტების ოჯახისთვის)
ი.1.1– ტესტის ზოგადი პროცედურა
სატესტო სერიები უნდა ჩატარდეს ნიმუშებზე, რომლებიც შედგება ერთი მოპირკეთების ელემენტის ნაწილისა და ერთი მოპირკეთების სამაგრისგან, მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად აწყობილი კომპლექტის კონფიგურაციის გათვალისწინებით.
რეკომენდებულია სატესტო სერიების ჩატარება მოპირკეთების სამაგრის კუთხისა და კიდის პოზიციისთვის ყველა კომპლექტის ოჯახისთვის (ა, ბ, დ და ე) და კომპლექტების ა და ბ ოჯახისთვის, ასევე მოპირკეთების სამაგრის ცენტრალური პოზიციისთვის (იხ. ნახაზი ი.1.1.2).
თუმცა ტესტების რაოდენობის შესამცირებლად, სატესტო სერიები უნდა ჩატარდეს, სულ მცირე, მოპირკეთების ელემენტზე მოპირკეთების სამაგრის კუთხის პოზიციისთვის და მექანიკურად ყველაზე სუსტი ნიმუშისთვის (მაგ., მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სისქე, მოპირკეთების ელემენტისა და მოპირკეთების სამაგრის ყველაზე სუსტი მასალა, მოპირკეთების სამაგრის მინიმალური დიამეტრი, მოპირკეთების ელემენტის კიდეებამდე მინიმალური მანძილი (კიდის მანძილი)). ამ ვარიანტში, კუთხის პოზიციისთვის მიღებული ტესტის შედეგები უნდა ჩაითვალოს საზღვრისა და ცენტრალური პოზიციის მაჩვენებლად, თუ არ ტარდება კონკრეტული ტესტი საზღვრის და/ან ცენტრალური პოზიციის შესახებ.
მოპირკეთების სამაგრი უნდა დამონტაჟდეს მოპირკეთების ელემენტზე მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად. ბ ოჯახის კომპლექტების შემთხვევაში, მოპირკეთების დამაგრება ეხება მხოლოდ დაჭრილ ანკერს (იხ. ცხრილი 1.1.1).
ტესტირების სერია უნდა ჩატარდეს ცალ-ცალკე, მინიმუმ ორ რგოლზე, მინიმალური დიამეტრით (dring,min) და დიდი დიამეტრით (dring,lar) თითოეული მოპირკეთების დამაგრების პოზიციისთვის. გარდა ამისა, რეკომენდებულია ტესტის ჩატარება ერთ დამატებით საშუალო დიამეტრის რგოლზე (dring,med), რომელიც უნდა შეირჩეს მინიმალურ და დიდ დიამეტრებს შორის.
მინიმალური დიამეტრი (dring,min) უნდა შეირჩეს 50 მმ-დან 70 მმ-მდე, მოპირკეთების სამაგრის ზომის მიხედვით (ამ დიამეტრით მოსალოდნელია გამოწევის/გაწევის შეფერხება).
დიდი დიამეტრი (dring,lar) უნდა შეირჩეს შემდეგი ვარიანტებიდან ერთ-ერთის გათვალისწინებით, სატესტო აღჭურვილობის ზომებიდან გამომდინარე (ამ შემთხვევაში, მოსალოდნელია ან ამოწევის/გაწევის შეფერხება, ან საფარის ელემენტის მოხრის გამო შეფერხება):
ვარიანტი 1 (საცნობარო მეთოდი): დიამეტრი, რომელიც ტოლია მაქსიმალური მანძილისა (dring,lar = dmax) ერთ მოპირკეთების ელემენტზე ორ თანმიმდევრულ სამაგრს შორის მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) მიხედვით.
ვარიანტი 2: დიამეტრი არანაკლებ (dring,lar ≥ 0,45 x dmax), სადაც dmax არის მაქსიმალური მანძილი ორ თანმიმდევრულ მოპირკეთების სამაგრს შორის. ამ შემთხვევაში, ტესტის შედეგები უნდა გასწორდეს ცხრილ ი.1.1.1-ში მოცემული განტოლების გამოყენებით.
ვარიანტი 3: ეს ვარიანტი გამოიყენება მხოლოდ მაშინ, როდესაც ტესტი ტარდება მომენტის შეზღუდვის გარეშე, სურათი ი.1.1.1გ-ის მიხედვით და ცენტრალური პოზიციის ტესტისთვის მინიმუმ 3 x 3 საფარის დამამაგრებელ შემადგენლობაში. ამ ვარიანტში დიდი დიამეტრი უნდა იყოს მანძილი, რომლისთვისაც მოპირკეთების ელემენტის მოხრის მომენტი ნულის ტოლია. ე.ი.:
dring,lar = 0,50 x dmax როდესაც მანძილი, abord (იხილეთ სურათი ი.1.1.2ბ) მოპირკეთების უკიდურეს სამაგრსა და საზღვარს შორის 0,1 x dmax-ზე ნაკლებია.
dring,lar = 0,60 x dmax როდესაც მანძილი, abord (იხილეთ სურათი ი.1.1.2ბ) მოპირკეთების უკიდურეს სამაგრსა და საზღვარს შორის 0,2 x dmax-ზე ნაკლებია.
dring,lar = 0,80 x dmax როდესაც მანძილი,, abord (იხილეთ სურათი ი.1.1.2ბ) მოპირკეთების უკიდურეს სამაგრსა და საზღვარს შორის 0,3 x dmax ნაკლებია.
თითოეული სატესტო სერიისთვის (იხ. ცხრილი ი.1.1.1) უნდა იქნეს გამოყენებული, სულ მცირე, ხუთი სატესტო ნიმუში.
ღერძული დაჭიმვის დატვირთვა, რომელიც პერპენდიკულარულია მოპირკეთების ელემენტზე, უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ დაზიანება არ მოხდება. დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული მოპირკეთების სამაგრზე, როგორც ეს ნაჩვენებია ნახაზებზე ი.1.1.1 (საცნობარო მეთოდი), ხოლო სატესტო რგოლი მოპირკეთების ელემენტის ზედაპირზე ღერძულ დაჭიმვის დატვირთვაზე რეაქციის ძალით მოძრაობს, რაც დამატებით შეკუმშვის სტრესს წარმოადგენს მოპირკეთების ელემენტის ზედაპირზე.
სურვილისამებრ, ა, დ და ე ოჯახისთვის შეკუმშვის დატვირთვა შეიძლება, გამოყენებულ იქნეს მოპირკეთების სამაგრის თავზე, როდესაც ცნობილია მოპირკეთების სამაგრის თავის დაჭიმვის წინააღმდეგობა (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)). გამოყენებული დატვირთვის სიჩქარე უნდა იყოს მორგებული (5 ± 0,5) მმ/წთ-ზე.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს მინიმუმ:
- ტესტის ნიმუშების დეტალურ ინფორმაციას. მინიმუმ უნდა იყოს განსაზღვრული შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)):
მოპირკეთების ელემენტის და მოპირკეთების სამაგრის მასალის ტიპი.
მოპირკეთების ელემენტის და მოპირკეთების სამაგრის ფორმა და ზომები.
მოპირკეთების ელემენტის მოხრის სიმტკიცე.
მაქსიმალური მანძილი ერთ საფარ ელემენტზე ორ თანმიმდევრულ სამაგრს შორის.
მინიმალური მანძილი საფარ სამაგრსა და საფარ ელემენტის კიდეებს შორის.
- თითოეული სატესტო სერიისთვის გამოყენებული რგოლების დიამეტრები.
- თითოეული ინდივიდუალური დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის მნიშვნელობა, Fu,i (გამოხატული N-ში) და სატესტო ნიმუშის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის რეჟიმი (მოპირკეთების სამაგრის ამოწევა ან დეფორმაცია, საფარველი ელემენტის კონუსის შეფერხება და ა.შ.).
- საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობები, Fu,m [N-ში], და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, Fu,C [N-ში], განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
ცხრილი ი.1.1.1 ტესტირების სერიები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
|
|
|
|
|
| 2 |
|
|
|||
| 3 |
|
|
|||
| 4 |
|
|
|
|
|
| 5 |
|
|
|||
| 6 |
|
|
|||
| 7 |
|
|
|
|
|
| 8 |
|
|
|||
| 9 |
|
|
|||
|
|||||
|
|
|---|
(ოჯახი ა, დ & ე) |
(ოჯახი ბ) |
|---|---|
|
|
(ოჯახი ა, დ & ე) |
(ოჯახი ბ) |
|
|
|
(ოჯახი ბ) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
ი.2 – მდგრადობა ძვრის დატვირთვების მიმართ (ა, ბ, დ და ე ოჯახის კომპლექტებისთვის)
ი.2.1 – ტესტირების ზოგადი პროცედურა
ტესტები უნდა ჩატარდეს ნიმუშებზე, რომლებიც შედგება ერთი მოპირკეთების ელემენტის ნაწილისა და ერთი მოპირკეთების სამაგრისგან, მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად აწყობილი კომპლექტის კონფიგურაციის გათვალისწინებით. სატესტო ნიმუში მექანიკურად უნდა დამაგრდეს ხის ძელზე ან ლითონის პროფილზე (სატესტო ხელსაწყო) რეალური მოპირკეთების სამაგრის ან მოპირკეთების სამაგრის გათვალისწინებული დიამეტრის მქონე სამაგრის გამოყენებით. ეს სატესტო ხელსაწყო და შეერთება არ უნდა იყოს სატესტო ნიმუშის მექანიკურად სუსტი წერტილი.
ტესტი უნდა ჩატარდეს, სულ მცირე, მოპირკეთების ელემენტზე მოპირკეთების სამაგრის სასაზღვრო პოზიციისთვის (გათვალისწინებული უნდა იყოს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით საზღვრებამდე მინიმალური მანძილი) და მექანიკურად ყველაზე სუსტი ნიმუშისთვის (მაგ., მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სისქე, მოპირკეთების ელემენტისა და მოპირკეთების სამაგრის ყველაზე სუსტი მასალა, მოპირკეთების სამაგრის მინიმალური დიამეტრი, მოპირკეთების ელემენტის საზღვრებამდე მინიმალური მანძილი).
გარდა ამისა, რეკომენდებულია ტესტის ჩატარება მოპირკეთების სამაგრის კუთხის პოზიციისთვის. ორივე პოზიციისთვის გათვალისწინებული უნდა იყოს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით კიდეებამდე მინიმალური მანძილი (იხ. ნახაზი ი.2.1.1).
მოპირკეთების სამაგრი უნდა დამონტაჟდეს მოპირკეთების ელემენტზე მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით. ბ ოჯახის კომპლექტების შემთხვევაში, მოპირკეთების სამაგრი ეხება მხოლოდ დაჭრილ ანკერს (იხ. ცხრილი 1.1.1).
მოპირკეთების სამაგრზე უნდა იქნეს გამოყენებული ძვრის დატვირთვა ექსცენტრიულობისა და მომენტების ზემოქმედების გარეშე (იხ. ნახაზი ი.2.1.1) დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის გამოწვევამდე (მოპირკეთების ელემენტის გაწევით ან მოპირკეთების სამაგრის გაწყვეტით ან დეფორმაციით).
უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ხუთი სატესტო ნიმუში.
მოპირკეთების ელემენტის ზედაპირების პარალელური ძვრის დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული სატესტო ნიმუშის ერთ-ერთ ნაწილზე (მოპირკეთების ელემენტზე ან სატესტო ხელსაწყოზე), როგორც ეს ნაჩვენებია ნახაზი ი.2.1.1-ზე, დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის დაწყებამდე. სიჩქარის სიჩქარე უნდა იყოს მორგებული (5 ± 0,5) მმ/წთ-ზე.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს მინიმუმ:
- სატესტო ნიმუშების დეტალურ ინფორმაციას. უნდა განისაზღვროს, სულ მცირე, შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII):
მოპირკეთების ელემენტისა და მოპირკეთების სამაგრის მასალის ტიპი.
მოპირკეთების ელემენტისა და მოპირკეთების სამაგრის ფორმა და ზომები.
მოპირკეთების სამაგრსა და მოპირკეთების ელემენტის კიდეებს შორის მინიმალური მანძილი.
- თითოეული ინდივიდუალური დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის მნიშვნელობა, Fu,i (გამოხატული N-ში) და ტესტირების ნიმუშის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის რეჟიმი (მოპირკეთების ელემენტის გაჭიმვისას უკმარისობის ან მოპირკეთების დამაგრების გატეხვის ან დეფორმაციის და ა.შ.).
- საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობები, Fu,m [N-ში], და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, Fu,C [N-ში], განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
|
|
|
|
|
|
|
|
ი.3 კომბინირებული დაჭიმვისა და ძვრის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა (ბ ოჯახის და ა, დ და ე ოჯახის კომპლექტებისთვის დახრილი ზედაპირებით)
ი.3.1 ტესტირების ზოგადი პროცედურა
ტესტი უნდა ჩატარდეს ი.1 პუნქტის შესაბამისად, სადაც ძალა უნდა იქნეს გამოყენებული ნახაზებზე
ი.3.1.1 მოცემული ფორმულის შესაბამისად, დაზიანებამდე. დატვირთვის მიმართულება უნდა შეესაბამებოდეს 30° და 60° კუთხეს მოპირკეთების ელემენტის სიბრტყის მიმართ.
|
|
|---|---|
|
|
|
|
ი.4 - ჭრილის მიმართ მდგრადობა (ზ ოჯახის კომპლექტებისთვის პანელისგან დამზადებული მოპირკეთების ელემენტით)
ეს ტესტირების პროცედურა უნდა ჩატარდეს თხელი ლითონის კომპოზიტური პანელისთვის ჩამოკიდებული კასეტებისთვის, სადაც მათი კიდეები ამოჭრილია ჭრილის სახით (იხ. სურათი ი.4.1).
უნდა გამოიცადოს მინიმუმ ხუთი ნიმუში.
ერთი სატესტო ნიმუში შედგება თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის ერთი ნაწილისგან (გამაგრებული ან არამოქლონიანი პროფილით მის გვერდით მხარეს) და მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად რეალური მოპირკეთების ფიქსაციისგან. ტესტი უნდა ჩატარდეს მინიმუმ მექანიკურად ყველაზე სუსტი ნიმუშით (მაგ., მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სისქე, მოპირკეთების ელემენტის და მოპირკეთების ფიქსაციის ყველაზე სუსტი მასალა, მოპირკეთების ფიქსაციის მინიმალური ზომა, მოპირკეთების ელემენტის კიდეებამდე მინიმალური მანძილი).
სატესტო ნიმუშის ზომები განსაზღვრულია სურათი ი.4.1-ში, სადაც ზომები A, B, C და D დამოკიდებულია ჭრის რეალურ ფორმაზე მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად. სატესტო ნიმუშების მიღება შესაძლებელია გაშლილი თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლიდან ან დაკეცილი კასეტიდან (იხ. სურათი ი.4.2), როდესაც სატესტო ნიმუშის ზომა (Lv) შეიძლება, ამოიჭრას კასეტის გვერდითი კიდიდან.
სატესტო ნიმუშები უნდა გამოიცადოს ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში.
მოპირკეთების სამაგრზე მოქმედებს ძალა (5±0,5) მმ/წთ სიჩქარით, სანამ არ მოხდება მისი დაზიანება (ჭარბი დეფორმაცია ან გატეხვა).
გარდა ამისა, საჭიროების შემთხვევაში, უნდა ჩატარდეს ტესტირება კასეტის ვერტიკალური მიმართულებით (მკვდარი დატვირთვის ან აწევის საწინააღმდეგო მდგრადობა).
პირობითი აღნიშვნები:
|
||
|---|---|---|
|
|
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
სატესტო ნიმუშების შესახებ დეტალურ ინფორმაციას. უნდა განისაზღვროს სულ მცირე შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციეზე (MPII):
მოპირკეთების ელემენტის მასალის ტიპი და მოპირკეთების სამაგრი.
ნიმუშის ნაწილის ფორმა და ზომები (ჭრილის ზომების ჩათვლით) და მოპირკეთების სამაგრი.
რღვევის თითოეული ინდივიდუალური მნიშვნელობა, Fu,i (გამოხატული N-ში) და სატესტო ნიმუშის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის რეჟიმი (მოპირკეთების სამაგრის ამოწევა ან დეფორმაცია, მოპირკეთების ელემენტის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის ფაქტი და ა.შ.).
არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობები, Fu,m [N-ში], და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, Fu,C [N-ში], განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
დანართი კ: მოპირკეთების სამაგრის მექანიკური მდგრადობა.
კ.1 - ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობა (გ და ვ ოჯახის ნაკრებების ზუსტი და ხაზოვანი დამაგრებისთვის)
მიზანია დამატებითი მკვდარი დატვირთვის ეფექტის დადგენა აწყობილ საფარ კომპლექტზე.
ერთი საფარ ელემენტი დამონტაჟებულია მყარ სუბსტრატზე ა), ბ) ან გ) პუნქტების შესაბამისად, მასზე დამატებითი მკვდარი დატვირთვა ემატება.
ტესტირების პროცედურა ითვალისწინებს შემდეგ შემთხვევებს საფარ კომპლექტის კონფიგურაციებთან დაკავშირებით:
ა) ქვეკარკასი მოპირკეთების კომპლექტის ნაწილია. ამ შემთხვევაში, მოპირკეთების კომპლექტის ელემენტი უნდა დამონტაჟდეს მექანიკურად ყველაზე სუსტი (ანუ ყველაზე სუსტი მასალები და მინიმალური გეომეტრია) მოპირკეთების კომპლექტების და ქვეკარკასის კომპონენტების (პროფილები და სამაგრები) გამოყენებით;
ბ) ქვეკარკასი არ არის მოპირკეთების კომპლექტის ნაწილი, მაგრამ მოპირკეთების კომპლექტი განკუთვნილია მწარმოებლის მიერ მითითებულ და ბაზარზე ხელმისაწვდომ ქვეკარკასებზე გამოსაყენებლად. ამ შემთხვევაში, მოპირკეთების კომპლექტი უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის მიერ მითითებულიდან მექანიკურად ყველაზე სუსტი (ანუ ყველაზე სუსტი მასალები და მინიმალური გეომეტრია) მოპირკეთების კომპლექტის და ყველაზე სუსტი ქვეკარკასის (პროფილები და სამაგრები) გამოყენებით;
გ) მოპირკეთების კომპლექტი განკუთვნილია პირდაპირ სუბსტრატზე დასამაგრებლად (ქვეკარკასის გარეშე). ნიმუში დამონტაჟებულია პირდაპირ სუბსტრატზე ყველაზე სუსტი მოპირკეთების სამაგრების გამოყენებით (ანუ ყველაზე სუსტი მასალა და მინიმალური გეომეტრია).
დამატებითი მკვდარი დატვირთვა (Qad) უნდა განისაზღვროს შემდეგი ასპექტებიდან ერთ-ერთის გათვალისწინებით:
ორი მოპირკეთების ელემენტის მკვდარი დატვირთვის (Qw) ეკვივალენტურია. Qad = 2 x Qw [N-ში].
მოპირკეთების ზუსტი სამაგრების (მაგ., პატარა რელსები, სამაგრები, დამჭერები, შტიფტები ან სხვა მსგავსი მოპირკეთების ზუსტი სამაგრების) შემთხვევაში, დამატებითი მკვდარი დატვირთვა უნდა შეირჩეს განტოლებიდან (კ.1.1), საცდელ ნიმუშში გამოსაყენებელი მოპირკეთების ელემენტის მკვდარი დატვირთვის (Qw), მოპირკეთების სამაგრის ინდივიდუალური ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობა არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობის (F1,m), რომელიც მიღებულია კ.3.3 პუნქტში მითითებული წესით 1 მმ მუდმივი დეფორმაციისთვის და მოპირკეთების სამაგრების რაოდენობის (n) გათვალისწინებით:
Qad = F1,m x n - Qw [N-ში] (კ.1.1)
ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრების შემთხვევაში (მაგ., რელსის პროფილები ან სხვა მსგავსი ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრები), დამატებითი მკვდარი დატვირთვა უნდა შეირჩეს ვერტიკალური დატვირთვის მინიმალური მნიშვნელობიდან, რომელიც მიღებულია გამოთვლით, ელასტიურობის ზღვრისა და მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII-ში) განსაზღვრული საბოლოო გადაადგილების გათვალისწინებით, საცდელ ნიმუშში გამოსაყენებელი ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრებისთვის. როდესაც მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციები (MPII) არ იძლევა ასეთ ინფორმაციას, გამოყენებული უნდა იქნეს L/100 (სადაც L არის ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრების ორ საყრდენს შორის მანძილი, მაგ., მანძილი ორ ჩარჩოს პროფილს შორის).
მუდმივი დამატებითი მკვდარი დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული მოპირკეთების ელემენტის ზედა კიდის შუა ნაწილში, როგორც ეს ნაჩვენებია ნახაზებზე კ.1.1, კ.1.2 და კ.1.3. ნახაზებზე ნაჩვენებია მოპირკეთების სამაგრების ორი სპეციფიკური გეომეტრია. განსხვავებული გეომეტრიის მქონე სხვა მოპირკეთების სამაგრებისთვისაც უნდა იქნეს დაცული იმავე ტესტირების პრინციპი.
დატვირთვა გამოყენებულია Lh/2, სადაც „Lh“ არის მოპირკეთების ელემენტის სიგრძე ჰორიზონტალური მიმართულებით.
| მოპირკეთების ზუსტი სამაგრები |
|
|
|
| მოპირკეთების ზუსტი სამაგრები |
|
|
|
|
|
|
|
მოპირკეთების ელემენტის (გაზომილი ზედა ან ქვედა კიდის შუა წერტილზე), მოპირკეთების სამაგრების (გაზომილი თითოეულ ქვედა მოპირკეთების სამაგრზე, რომლებიც მოპირკეთების ელემენტს ამაგრებენ) და ჩარჩოს პროფილების (გაზომილი პროფილების ზედა ან ქვედა განივკვეთზე) გადაადგილებები, თუ ეს შესაბამისია გამოცდილი მოპირკეთების კომპლექტის მიხედვით, უნდა გაიზომოს ამ კომპონენტებზე დამონტაჟებული შესაბამისი გადაადგილების სენსორების საშუალებით. ყველა შესაბამისი გაზომვა უნდა იქნეს მიღებული აბსოლუტური მნიშვნელობებით სუბსტრატთან მიმართებაში.
უნდა გაიზომოს საწყისი გადაადგილება მკვდარი დატვირთვის გამოყენებისას. შემდეგ გადაადგილებები უნდა გაიზომოს მინიმუმ ყოველ საათში. ტესტი შეიძლება შეწყდეს, თუ ერთი საათის განმავლობაში ორი გაზომვის შემდეგ გადაადგილების ნამატი 0,1 მმ-ზე ნაკლებია.
ტესტის შედეგი წარმოადგენს თითოეული გაზომვის წერტილის გადაადგილების მრუდს, დროისა და გაზომილი გადაადგილებების ფუნქციის მიხედვით.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს, სულ მცირე:
- ტესტის ნიმუშების დეტალურ ინფორმაციას. სულ მცირე, უნდა განისაზღვროს შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII):
შესაბამის შემთხვევაში, სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
შესაბამის შემთხვევაში, პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდგომარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
- დამატებით გამოყენებული მკვდარი დატვირთვა, Qad, (N-ში).
- დრო-გადაადგილების გრაფიკული ან ცხრილური მნიშვნელობები (საათებში-მმ).
კ.2 - სამაგრების გაჭიმვის მიმართ მდგრადობა წრფივი და ზუსტი მოპირკეთების სამაგრებისგან (ოჯახი ბ, გ და ვ)
უნდა შემოწმდეს მინიმუმ ხუთი ნიმუში.
საცდელი ნიმუშები უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად.
თითოეული საცდელი ნიმუში უნდა შედგებოდეს ერთი ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრებისგან ან ზუსტი მოპირკეთების სამაგრებისგან (ქვემოთ მოცემულ ნახაზებზე ნომერი 1) და ქვეკარკასის სამაგრისგან (ქვემოთ მოცემულ ნახაზებზე ნომერი 2), რომელიც განსაზღვრულია მისი ქვეკარკასთან დამაგრებისთვის.
ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრების სიგრძე უნდა იყოს 300 მმ ± 10 მმ (იხ. სურათი კ.2.1). გარდა ამისა, ეს ტესტი შეიძლება, ჩატარდეს ლ.1 პუნქტის შესაბამისად ტესტთან ერთად, იმ პირობით, რომ საცდელი ნიმუში მოიცავს მთელ შეერთებას (ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრები, ქვეკარკასის სამაგრები (ხრახნიანი ან მოქლონით) და ქვეკარკასის პროფილი). იხილეთ სურათი ლ.1.3. კომბინირებულ ტესტში, ტესტის შედეგი უნდა ჩაითვალოს ორივე მახასიათებლის შედეგად (პუნქტები კ.2 და ლ.1).
ზუსტი მოპირკეთების სამაგრები უნდა შემოწმდეს მათი რეალური ზომით (იხ. სურათი კ.2.2). გარდა ამისა, ეს ტესტი შეიძლება, ჩატარდეს კ.3.2 პუნქტის შესაბამისად ჩატარებულ ტესტთან ერთად, იმ პირობით, რომ კ.3.2 პუნქტში მოცემული სატესტო ნიმუში მოიცავს ქვეკარკასზე (ან სუბსტრატზე, როდესაც კომპლექტი პირდაპირ სუბსტრატზეა დამაგრებული) ფაქტობრივ დამაგრებას.
ქვეკარკასზე დამაგრება (ქვემოთ მოცემულ ნახაზებზე ნომერი 2) უნდა განთავსდეს პერპენდიკულარულად მოპირკეთების დამაგრების მიმართ (ქვემოთ მოცემულ ნახაზებზე ნომერი 1), როგორც ეს აღწერილია კ.2.1 და კ.2.2 ნახაზებზე და ძალა (F) უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ არ დაზიანდება.
სატესტო ნიმუში უნდა დამაგრდეს სატესტო ხელსაწყოთი (ქვემოთ მოცემული ნომერი 3), რომელიც მიმაგრებულია სატესტო მანქანის საყრდენზე (ქვემოთ მოცემული ნომერი 4). სატესტო ხელსაწყოები უნდა იყოს ან საყრდენი ლილვაკები დიამეტრით (20 ± 5) მმ, ან სხვა სახის დამჭერი, სადაც ქვეკარკასის დამაგრების მხარის ნაწილი უნდა იყოს მომრგვალებული დიამეტრით (20 ± 5) მმ.
სატესტო ნიმუშები უნდა იყოს კონდიცირებული მინიმუმ 2 საათის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე ტესტის ჩატარებამდე. აპარატი უნდა შედგებოდეს:
დინამომეტრი.
სატესტო საყრდენი, როგორც ნაჩვენებია შემდეგ ნახაზებზე, ზემოთ მითითებული ტესტის ტიპის მიხედვით, ტესტის მნიშვნელობა იმაში მდგომარეობს, რომ პროფილი/ხის სამაგრი დაყრდნობილი იყოს ქვეკარკასის სამაგრის ორივე მხარეს.
|
||
|---|---|---|
|
|
ტესტი უნდა ჩატარდეს (20 ± 1) მმ/წთ დაჭიმვის სიჩქარით. როდესაც შეინიშნება, რომ სატესტო ნიმუშის ქცევაზე გავლენას ახდენს ეს დაჭიმვის სიჩქარე (მაგ., არ არის ძალის/გადაადგილების ზუსტი გაზომვები), უნდა იქნეს გათვალისწინებული უფრო დაბალი სიჩქარეები, არანაკლებ (5 ± 0,5) მმ/წთ.
დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა უნდა განისაზღვროს შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
- ხაზოვანი ან ზუსტი დამაგრების წყვეტა.
- ხრახნის/მოქლონის წყვეტა.
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- კომპონენტების ტიპს, მასალას და გეომეტრიას (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)).
- თითოეული ინდივიდუალური შეცდომის მნიშვნელობას, Fu,i (გამოხატული N-ში).
- სატესტო ნიმუშის შეცდომის რეჟიმის აღწერას.
- საშუალო არითმეტიკული მნიშვნელობები, Fu,m [N-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, Fu,C [N-ში], განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
კ.3 - მოპირკეთების ზუსტი დამაგრების მიმართ მდგრადობა (გ, ვ და თ ოჯახის კომპლექტებისთვის)
მიზანია ზუსტი მოპირკეთების სამაგრების (მაგ., პატარა რელსები, კლიპები, დამჭერები, შტიფტები ან სხვა მსგავსი ზუსტი მოპირკეთების სამაგრების) მექანიკური მდგრადობის დადგენა.
კ.3.1 - ზოგადი ტესტირების პროცედურა
უნდა შემოწმდეს ზუსტი მოპირკეთების სამაგრების ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობა.
უნდა შემოწმდეს ჰორიზონტალური დატვირთვისადმი მდგრადობის მინიმუმ ხუთი ნიმუში და ვერტიკალური დატვირთვისადმი მდგრადობის კიდევ ხუთი ნიმუში.
მოპირკეთების სამაგრები უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციების (MPII-ის) შესაბამისად.
ძალა უნდა იქნეს გამოყენებული (5 ± 0,5) მმ/წთ სიჩქარით მოპირკეთების სამაგრებზე.
ტესტი უნდა ჩატარდეს დატვირთვის პირობებში გაზომილი თანმიმდევრული გადაადგილების ეტაპებით, სანამ განტვირთვის პირობებში 1 მმ მუდმივი დეფორმაცია არ მოხდება. საფეხურები უნდა განისაზღვროს გადაადგილების ზრდის მიხედვით: დატვირთვის ქვეშ მოპირკეთების სამაგრების ქცევის მიხედვით უნდა შეირჩეს 0,25 მმ, 0,5 მმ ან 1,0 მმ საფეხურები. თითოეული ნაბიჯის შემდეგ, მოპირკეთების სამაგრები უნდა განიტვირთოს და გაიზომოს მუდმივი დეფორმაცია.
როდესაც ხდება 1 მმ მუდმივი დეფორმაცია, ტესტი უნდა გაგრძელდეს დაზიანებამდე/მწყობრიდან გამოსვლამდე.
გადაადგილებები და ძალები უნდა გაიზომოს და აისახოს ცხრილის ან გრაფიკის სახით. ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- მოპირკეთების სამაგრის ტიპი, მასალა და გეომეტრია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)).
- გადაადგილებისა და ძალის თითოეული ინდივიდუალური მნიშვნელობა, F1,i (გამოხატული N-ში), 1 მმ მუდმივი დეფორმაციისთვის.
- დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის თითოეული ინდივიდუალური მნიშვნელობა, Fu,i (გამოხატული N-ში) და ტესტის ნიმუშის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის რეჟიმის აღწერა (გატეხვა, მნიშვნელოვანი მუდმივი დეფორმაცია და ა.შ.).
- გადაადგილებები და ძალები უნდა გაიზომოს და აისახოს ცხრილის ან გრაფიკის სახით.
- არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობები, F1,m, Fu,m, და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, F1,C, Fu,C, განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
კ.3.2.- ჰორიზონტალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობა (ქარის შეწოვა)
ტესტირების პროცედურა მოცემულია კ.3.1 პუნქტში.
სატესტო ნიმუში შედგება ერთი მოპირკეთების სამაგრისგან, რომელიც გამოიყენება მყარ სუბსტრატზე, როგორც ეს ნაჩვენებია კ.3.2.1 და კ.3.2.2 ნახაზებზე.
ძალა უნდა იქნეს გამოყენებული მოპირკეთების სამაგრის მთლიან ფლანგზე, როგორც ეს ნაჩვენებია კ.3.2.1 და კ.3.2.2 ნახაზებზე. ძალა უნდა იქნეს გამოყენებული გათვალისწინებული მოპირკეთების ელემენტის სიბრტყის პერპენდიკულარულად. ნახაზებზე ნაჩვენებია წერტილოვანი მოპირკეთების სამაგრის ორი სპეციფიკური გეომეტრია. სხვადასხვა გეომეტრიის მქონე მოპირკეთების სამაგრებისთვის იგივე პრინციპი უნდა იქნეს დაცული.
|
|
კ.3.3. - ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობა (წონა)
ტესტირების პროცედურა მოცემულია კ.3.1 პუნქტში.
ტესტირების პროცედურა მოცემულია კ.3.1 პუნქტში.
სატესტო ნიმუში შედგება ერთი მოპირკეთების სამაგრისგან, რომელიც დამაგრებულია მყარ სუბსტრატზე, როგორც ეს ნაჩვენებია სურათ კ.3.3.1-ზე.
ვერტიკალური დატვირთვის გამოყენება უნდა იყოს წარმომადგენელი იმ გზაზე, რომლითაც დატვირთვა გადადის მოპირკეთების ელემენტიდან მოპირკეთების სამაგრზე. საჭიროების შემთხვევაში, ვერტიკალური დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული სატესტო ხელსაწყოს (ან ყალიბის) მეშვეობით, რომელსაც აქვს მოპირკეთების ელემენტის შეერთების რეალური ფორმა (მაგ., ყალიბი, რომელსაც აქვს იგივე ღარის გეომეტრია, რაც მოპირკეთების ელემენტების გეომეტრიას შეერთების წერტილში).
სურათი კ.3.3.1: ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობის ტესტის განლაგების მაგალითები.
დანართი ლ: ქვეკარკასის სამაგრების მექანიკური მდგრადობა
ლ.1 - დაჭიმვის/გამოწევის მიმართ მდგრადობა
სულ მცირე, 5 ნიმუში უნდა დაიტესტოს.
სატესტო ნიმუშები უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად.
თითოეული სატესტო ნიმუში უნდა შედგებოდეს ერთი ჩარჩოს პროფილისგან/სამაგრებისგან (ქვემოთ მოცემულ ფიგურებში ნომერი 1) და კარკასის სამაგრებისგან (ქვემოთ მოცემულ ფიგურებში ნომერი 2), რომელიც განსაზღვრულია მისი შეერთებისთვის მოპირკეთების სამაგრებთან.
კარკასის პროფილის/სამაგრების სიგრძე უნდა იყოს მინიმუმ (300 ± 10) მმ (იხ. ფიგურები ლ.1.1 და ლ.1.2).
ეს ტესტი შეიძლება ჩატარდეს კ.2 პუნქტის შესაბამისად ტესტთან ერთად ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრებისთვის, იმ პირობით, რომ სატესტო ნიმუში მოიცავს მთლიან შეერთებას (ხაზოვანი მოპირკეთების სამაგრები, კარკასის სამაგრები (ხრახნიანი ან მოქლონი) და კარკასის პროფილი). იხილეთ ფიგურა ლ.1.3. კომბინირებულ ტესტირებაში, ტესტის შედეგი უნდა ჩაითვალოს ორივე მახასიათებლის შედეგად (პუნქტები კ.2 და ლ.1).
კარკასის სამაგრები (ქვემოთ მოცემულ ფიგურებში ნომერი 2) უნდა განთავსდეს კარკასის პროფილის/სამაგრების პერპენდიკულარულად (ქვემოთ მოცემულ ფიგურებში ნომერი 1) და ძალა (F) უნდა იქნეს გამოყენებული დაზიანებამდე/მწყობრიდან გამოსვლამდე.
სატესტო ნიმუში უნდა დამაგრდეს სატესტო ხელსაწყოთი (ნომერი 3 ქვემოთ), რომელიც მიმაგრებულია სატესტო მანქანის საყრდენზე (ნომერი 4 ქვემოთ). სატესტო ხელსაწყოები უნდა იყოს ან საყრდენი ლილვაკები დიამეტრით (20 ± 5) მმ ან სხვა სახის დამჭერი, სადაც ქვეკარკასის დამაგრების მხარის ნაწილი უნდა იყოს მომრგვალებული დიამეტრით (20 ± 5) მმ.
სატესტო ნიმუშები ტესტირებამდე უნდა იყოს კონდიცირებული მინიმუმ 2 საათის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე. სატესტო აპარატურა უნდა შედგებოდეს:
- დინამომეტრისგან.
- სატესტო საყრდენისგან, როგორც ეს ნაჩვენებია ქვემოთ მოცემულ მაგალითებში, ზემოთ მითითებული ტესტის ტიპის მიხედვით, ტესტის მნიშვნელობა იმაში მდგომარეობს, რომ პროფილი/ხის სამაგრი დამაგრებული იყოს ქვეკარკასის ორივე მხარეს.
|
|
|---|---|
|
|
წინა ხედი უკანა ხედი
სურათი ლ.1.3: ლითონის პროფილზე კომბინირებული (ამოწევისა და გაწევის) ტესტის მაგალითი.
ტესტი უნდა ჩატარდეს (20 ± 1) მმ/წთ დაჭიმვის სიჩქარით. როდესაც შეინიშნება, რომ სატესტო ნიმუშის ქცევაზე გავლენას ახდენს ეს დაჭიმვის სიჩქარე (მაგ., არ არის ძალის/გადაადგილების ზუსტი გაზომვები), უნდა იქნეს გათვალისწინებული უფრო დაბალი სიჩქარეები, არანაკლებ (5 ± 0,5) მმ/წთ.
დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა უნდა განისაზღვროს შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
1. პროფილის/სამაგრების გაწყვეტა.
2. სამაგრების გაწყვეტა.
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- კომპონენტების (პროფილის/სამაგრების და სამაგრების) ტიპი, მასალა და გეომეტრია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებზე (MPII-ზე)).
- თითოეული ინდივიდუალური დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის მნიშვნელობა, Fu,i (გამოსახულია N-ში).
- სატესტო ნიმუშის დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის რეჟიმის აღწერა.
- არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობები, Fu,m, და დამახასიათებელი მნიშვნელობები, Fu,C, განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
ლ.2 - ძვრის დატვირთვის მიმართ მდგრადობა
უნდა შემოწმდეს მინიმუმ ხუთი ნიმუში.
საცდელი ნიმუშები უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად.
თითოეული საცდელი ნიმუში უნდა შედგებოდეს ორი ფურცლისგან ან ერთი სამაგრისგან და ერთი ფურცლისგან, რომლებიც დამზადებულია იმავე მასალისა და სისქის, რაც შესაერთებელი ჩარჩოს კომპონენტებისა და ამ შეერთებისთვის განსაზღვრული სამაგრის.
ორი გადაფარებული ფურცლის საერთო ზომა უნდა იყოს (150 ± 10) მმ x (50 ± 5) მმ (იხ. სურათი ლ.2.1). ფურცლების გადაფარებული ფართობის ზომა უნდა იყოს (40 ± 5) მმ (იხ. სურათი ლ.2.1).
გადაფარული ფურცლები უნდა იყოს გასწორებული (იხ. გვერდითი ხედი სურათ ლ.2.1-ზე).
საცდელი ნიმუშები უნდა იყოს კონდიცირებული მინიმუმ 2 საათის განმავლობაში (23 ± 2) °C ტემპერატურაზე ტესტირების დაწყებამდე. ტესტირების აპარატურა უნდა შედგებოდეს:
- დინამომეტრისგან.
- საცდელი საყრდენისგან, როგორც ნაჩვენებია სურათ ლ.2.1-ზე.
|
ტესტი უნდა ჩატარდეს (20 ± 0,5) მმ/წთ დაჭიმვის სიჩქარით. როდესაც შეინიშნება, რომ სატესტო ნიმუშის ქცევაზე გავლენას ახდენს ეს დაჭიმვის სიჩქარე (მაგ., არ არის ძალის/გადაადგილების ზუსტი გაზომვები), უნდა იქნეს გათვალისწინებული უფრო დაბალი სიჩქარეები, არანაკლებ (5 ± 0,5) მმ/წთ.
დამაგრება უნდა განთავსდეს ნახაზ ლ.2.1-ში აღწერილი წესით და ძალა უნდა იქნეს გამოყენებული ორ ფურცელზე ან ხის საყრდენსა და ფურცელზე რღვევამდე.
რღვევა უნდა განისაზღვროს შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
1. ლითონის ფურცლის ან ხის საყრდენის გაწყვეტა.
2. დამაგრების გაწყვეტა.
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- კომპონენტების ტიპს, მასალას და გეომეტრიას (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII).
- თითოეული ინდივიდუალური რღვევის მნიშვნელობას, Fu,i (გამოხატული N-ში).
- სატესტო ნიმუშის რღვევის რეჟიმის აღწერას.
- არითმეტიკულ საშუალო მნიშვნელობებს, Fu,m, და მახასიათებელ მნიშვნელობებს, Fu,C, განტოლების (ო.1) შესაბამისად.
დანართი მ: სამაგრების მდგრადობა (ჰორიზონტალური და ვერტიკალური დატვირთვა)
მ.1 - ზოგადი
ტესტის მიზანია სამაგრებისა და მათი ჩარჩოზე დამაგრების დატვირთვის ტარების უნარისა და ქარისადმი მდგრადობის განსაზღვრა შესაბამისად ძვრისა და დაჭიმვის დატვირთვების ქვეშ.
სამაგრების მდგრადობა უნდა შემოწმდეს შემდეგი პირობებით:
- ვერტიკალური დატვირთვა (წონა), იხილეთ პუნქტი მ.4.2.
- ჰორიზონტალური დატვირთვა (ქარი), იხილეთ პუნქტი მ.4.3.
ტესტირებისა და საზომი აღჭურვილობა უნდა შეესაბამებოდეს პუნქტ მ.2-ს. ტესტირების ნიმუშები უნდა შემოწმდეს პუნქტ მ.3-ის შესაბამისად.
მ.1.1– ტესტირების სერიები
ერთი სატესტო სერია უნდა შედგებოდეს მინიმუმ ხუთი სატესტო ნიმუშისგან (იხ. პუნქტი მ.4.1).
კომპლექტისთვის განსაზღვრული სამაგრები, როგორც წესი, შეესაბამება ერთ მასალას (ფოლადი ან ალუმინის შენადნობი), თუმცა შეიძლება, მოიცავდეს შენადნობების ფართო სპექტრს (მექანიკური თვისებების დიაპაზონი), რამდენიმე ფორმის ფართო სპექტრს (პროფილის დამონტაჟებისთვის ხვრელების ან დამატებითი ენების სხვადასხვა კონფიგურაცია და ზომები), რამდენიმე გეომეტრიას (სისქის, ფრთის სიგრძის (Lw), ფუძის სიგრძის (Bb) და სამაგრების სიმაღლის (Hb) ვარიაციები, მაგ., იხილეთ სურათი მ.1.1.1) და მოიცავს თუ არა ისინი თერმოსტოპ ბალიშს ფუძის არეში.
სურათი მ.1.1.1: ვერტიკალური ჩარჩოს კონფიგურაციის სამაგრის ფორმისა და გეომეტრიის მაგალითი.
რეკომენდებულია თითოეული სამაგრის ტესტირების სერიის ჩატარება (თითოეული მასალის თვისებები, თითოეული ფორმა, თითოეული გეომეტრია, თერმოსტოპით და მის გარეშე). თუმცა, ტესტების რაოდენობის შესამცირებლად, შეფასებისთვის ტესტირების სერიების რაოდენობის განსაზღვრისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი კრიტერიუმები:
1. თითოეული დატვირთვის ტესტი (ვერტიკალური და ჰორიზონტალური დატვირთვა) უნდა შეფასდეს დამოუკიდებლად.
2. სამაგრები უნდა დაჯგუფდეს ერთი და იმავე ფორმის (ღრმულების რაოდენობა და განლაგება როგორც ძირში, ასევე ფრთის არეში) და ერთი და იმავე ფუძის გეომეტრიის (ფუძის სიგრძე და სამაგრის სიმაღლე) გათვალისწინებით. ამიტომ, ერთ ჯგუფში ვარიაციები განპირობებული უნდა იყოს სისქის დიაპაზონით, ფრთის სიგრძის დიაპაზონით, სხვადასხვა მასალის მექანიკური თვისებებით და თერმოსტოპით სამაგრის გამოყენების ან არგამოყენებით.
3. თითოეული ჯგუფი უნდა შემოწმდეს.
4. ჯგუფის ფარგლებში, ტესტირების სერიების შემცირება შესაძლებელია შემდეგი ვარიანტების გათვალისწინებით:
ა) ჯგუფში თითოეული შესაძლო ვარიაციის ყველაზე ცუდი შემთხვევა, ანუ მასალის შენადნობი მინიმალური ელასტიურობის ზღვრით, მინიმალური სისქით და სამაგრებით უფრო დიდი ფრთის სიგრძით. ამ ვარიანტში, გამოცდილი სამაგრებისთვის მიღებული ტესტის შედეგები უნდა გავრცელდეს ამ ჯგუფის სხვა სამაგრების ვარიაციებზე.
ბ) თითოეული შესაძლო ვარიაციის ყველაზე ცუდი და წარმომადგენლობითი შემთხვევები, ანუ მასალის შენადნობი მინიმალური, მაქსიმალური და შესაძლო შუალედური ელასტიურობის ზღვრებით, მინიმალური, მაქსიმალური და შესაძლო შუალედური სისქით და ფრთის მაქსიმალური, მინიმალური და შუალედური სიგრძით. ამ ვარიანტში, გამოცდილი სამაგრებისთვის მიღებული ტესტის შედეგები უნდა გავრცელდეს ამ ჯგუფის სხვა სამაგრების ვარიაციებზე უფრო დიდი ელასტიურობის ზღვრული შენადნობებით, უფრო დიდი სისქით და უფრო მცირე ფრთის სიგრძით.
გარდა ამისა, თერმო-გამშვები ბალიშების გავლენა სამაგრების მექანიკურ მდგრადობაზე უნდა იქნეს გათვალისწინებული საჩვენებელი ტესტების ჩატარებით ყველაზე ცუდი შემთხვევის დასადგენად.
მ.2 - ტესტირების მოწყობილობა
აღჭურვილობა დამზადებულია სსტ ენ ისო 7500-1:2018/2024 სტანდარტის შესაბამისად 1 კლასის წევა-შეკუმშვის მანქანისგან, მინიმალური სიმძლავრით 10 kN, ვერტიკალურ ღერძზე, რომლის ძირითადი ელემენტებია შემდეგი:
- ქვედა ნაწილი, რომელიც საშუალებას იძლევა სამაგრები დამაგრდეს სატესტო მოწყობილობაზე.
- ზედა მოძრავი ნაწილი, რომელიც უნდა იყოს დამაგრებული ხელსაწყოს პროფილზე ან რეალურ პროფილზე, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ამ ელემენტის მხოლოდ ვერტიკალური გადაადგილება.
ეს ნაწილები უნდა იყოს განთავსებული ერთსა და იმავე სიმეტრიულ სიბრტყეში.
გარდა ამისა, გამოყენებული უნდა იყოს გადაადგილების გაზომვის სენსორი ქვემოთ მოცემული სპეციფიკაციების შესაბამისად.
საყრდენის ქვედა ნაწილი დამზადებულია ხისტი სუბსტრატისგან (მაგ., ჰორიზონტალური საფუძველი და ვერტიკალური პერპენდიკულარული ზედაპირი, იხილეთ სურათი მ.4.2.1).
ეს სუბსტრატი უნდა:
- იყოს ხისტად დამაგრებული მანქანის ქვედა უჯრაზე.
- იყოს საკმარისად ხისტი, რათა უზრუნველყოფილი იყოს ტესტის სწორად შესრულება.
როდესაც სუბსტრატი არ არის დამზადებული ფოლადისგან, სამაგრების ქვეშ საყრდენი ზედაპირის უზრუნველსაყოფად უნდა იქნეს გამოყენებული ფოლადის ფირფიტები (მინიმალური სისქე 5 მმ და ზედაპირის ფართობი, რომელიც მინიმუმ ტოლია სამაგრის ფუძის ზედაპირის ორმაგისა, რომელიც მოიცავს დამაგრების დიამეტრის ტოლ ხვრელს).
ზედა ნაწილი შედგება პროფილის განივი კვეთის შესაბამისი მოჭიდება-შეკუმშვის მოწყობილობიდან. ზედა მოძრავი ნაწილი და მიმაგრებული პროფილი ვერტიკალურად უნდა იყოს გასწორებული სუბსტრატთან.
დატვირთვისა და გადმოტვირთვის დროს გადაადგილებები (იხ. სურათი მ.4.1.1) უნდა ჩაითვალოს მოძრავი განივი ნაწილის (აქტუატორის) გადაადგილებების ტოლფასად, გარდა ამისა, გაზომვის წერტილებზე უფრო ზუსტი სიზუსტის მისაღებად, გადაადგილების სენსორები (მინიმალური სიზუსტით 0,1 მმ) უნდა იქნეს გათვალისწინებული:
- პროფილის ღერძში (სადაც დატვირთვა გამოიყენება).
- ან სამაგრის ფრთის თავზე (იხ. სურათი მ.1.1.1). ამ შემთხვევაში, პუნქტებში მ.4.2 მოცემული კრიტერიუმების მნიშვნელობები უნდა გამოსწორდეს დატვირთვის გამოყენების ღერძსა (პროფილის ღერძი, იხილეთ სურათი მ.4.1.2a) და სამაგრის ფრთის თავს შორის მანძილის გათვალისწინებით (იხილეთ სურათი მ.1.1.1).
გადაადგილების სენსორებიდან მიღებული გაზომვები უნდა იყოს საცნობარო და გადაადგილების სენსორები უნდა იყოს დაკავშირებული გრაფიკულ ჩამწერთან, რომელიც საშუალებას იძლევა, დახაზოთ სიმტკიცე-გადაადგილების მრუდი (იხილეთ სურათი მ.4.1.1).
მ.3. - ტესტის ნიმუშების დამონტაჟების დებულებები
მ.3.1. - სამაგრების დამაგრება სუბსტრატზე
სამაგრები უნდა დამაგრდეს სუბსტრატზე შემდეგი წესით:
- ვერტიკალური პროფილის ქვეკარკასის კონფიგურაციისთვის ვერტიკალური დატვირთვის ტესტი უნდა ჩატარდეს ნახაზი მ.4.2.1-ის შესაბამისად. ჰორიზონტალური პროფილის ქვეკარკასის კონფიგურაციის შემთხვევაში, სამაგრები უნდა განთავსდეს სუბსტრატზე ვერტიკალური დატვირთვების ასატანად მათი რეალური მეთოდით.
- ვერტიკალური პროფილის ქვეკარკასის კონფიგურაციისთვის ჰორიზონტალური დატვირთვის ასატანად სამაგრები უნდა განთავსდეს სუბსტრატზე მათი რეალური მეთოდით.
- უნდა შემოწმდეს სამაგრებსა და პროფილებს შორის სამაგრების ყველაზე ცუდი პოზიცია (ყველაზე სუსტი შემადგენლობა), დანიშნულებისამებრ გამოყენების გათვალისწინებით.
- სამაგრებსა და სუბსტრატს შორის სამაგრის ტიპი უნდა შეირჩეს სუბსტრატის ტიპისა და მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით. როდესაც მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII) სუბსტრატზე სამაგრები არ არის მოცემული, უნდა იქნეს გამოყენებული შესაბამისი დიამეტრის ჭანჭიკები, რომლებიც ადაპტირებულია წინასწარი ბურღვისთვის (მინიმუმ Ø 6 მმ) საყელურების გამოყენებით.
- საყრდენზე დამაგრების ჭანჭიკი (სამაგრი) უნდა განთავსდეს მოგრძო ხვრელში პროფილიდან მაქსიმალურ მითითებულ მანძილზე. შენიშვნა: სამაგრები (ფრჩხილსა და სუბსტრატს შორის დამაგრება) არ უნდა წარმოადგენდეს სატესტო ნიმუშის სუსტ წერტილს.
მ.3.2. - სამაგრები
თითოეული სატესტო ნიმუში უნდა შედგებოდეს:
- ასიმეტრიული სამაგრებისთვის, რომლებიც პროფილს ერთი პროფილის მხარისთვის ამაგრებენ (მაგ., ვერტიკალური პროფილის ქვეკარკასის კონფიგურაციისთვის იხილეთ სურათი მ.3.2.1), არსებობს ორი ვარიანტი:
ვარიანტი 1: პროფილის ერთ მხარეს მხოლოდ ერთი სამაგრი დამონტაჟებულია. ეს კონფიგურაცია გათვალისწინებული უნდა იყოს ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობის ტესტისთვის (იხილეთ პუნქტი მ.4.1), როდესაც სუბსტრატზე სამაგრი მიმაგრების კონფიგურაცია არ იძლევა სამაგრის ბრუნვის საშუალებას ვერტიკალური დატვირთვის გამოყენებისას.
ვარიანტი 2: პროფილის ორივე მხარეს დამონტაჟებული ორი სამაგრი (განლაგებული ერთმანეთის საპირისპიროდ, ან შემდგომში ერთმანეთის მიმართ, პროფილის ტიპისა და მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით). ეს კონფიგურაცია გათვალისწინებული უნდა იყოს ვერტიკალური დატვირთვის მიმართ მდგრადობის ტესტისთვის (იხილეთ პუნქტი მ.4.1), როდესაც სუბსტრატზე სამაგრის მიმაგრების კონფიგურაცია საშუალებას იძლევა სამაგრის ბრუნვის, როდესაც ვერტიკალური დატვირთვა გამოიყენება. მაგ., როდესაც სამაგრის ფუძის მხოლოდ ერთი ხვრელი გამოიყენება წამყვანის ჩასართავად.
- სიმეტრიული სამაგრებისთვის (პროფილის ორივე მხარის საყრდენი სამაგრები, იხილეთ სურათი მ.3.2.2), პროფილის ორივე მხარეს მხოლოდ ერთი სამაგრი უნდა დამონტაჟდეს.
სატესტო ნიმუშის მონტაჟი და დამაგრება უნდა განხორციელდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად.
|
||
|---|---|---|
|
|
მ.3.3. - პროფილის სამაგრის საყრდენი
პროფილი ფრჩხილებზე უნდა დამაგრდეს შემდეგი წესების შესაბამისად:
- პროფილზე ფრჩხილების დამაგრების ტიპი უნდა შეესაბამებოდეს აწყობილ კომპლექტში გამოსაყენებელ დამაგრებას.
- დამაგრებები უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის სპეციფიკაციების შესაბამისად.
- ფრჩხილებისა და მათი დამაგრებების ყველაზე სუსტი კონფიგურაცია. თუ მწარმოებელი იძლევა იმის საშუალებას, რომ ფრჩხილების ფრთაზე არსებული ყველა ხვრელი აუცილებლად არ უნდა შეივსოს დამაგრებებით, მაშინ უნდა იქნეს გამოყენებული დამაგრებების ყველაზე არახელსაყრელი პოზიციები.
მ.3.4. - პროფილი
როდესაც ეს შესაძლებელია, ტესტირებისთვის გამოყენებული უნდა იქნეს ნაკრებისთვის განსაზღვრული ფაქტობრივი პროფილი.
ლითონის პროფილის სიმულირება ასევე შესაძლებელია მინიმუმ 1,5 მმ სისქის კვადრატული ან მართკუთხა კვეთის ფოლადის მილით.
მ.4 - ტესტირების პროცედურა (ვერტიკალური და ჰორიზონტალური დატვირთვები)
მ.4.1 – როგორც ვერტიკალური, ასევე ჰორიზონტალური დატვირთვის ტესტებისთვის გამოსაყენებელი ზოგადი ასპექტები
ტესტირება უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ხუთი ნიმუშის მეშვეობით.
ტესტირების დროს სამაგრები ექვემდებარება ციკლების თანმიმდევრობას, როგორც ეს ქვემოთ არის განსაზღვრული. თითოეულ ციკლში გამოიყენება მზარდი დატვირთვა და შემდეგ ნიმუში უნდა იტვირთებოდეს.
სურათი მ.4.1.1 გვიჩვენებს დატვირთვა-გადმოტვირთვის ტესტის პროცედურის მაგალითს მუდმივი დეფორმაციის კრიტერიუმების წერტილების მისაღწევად (Fi,r ვერტიკალური დატვირთვის შემთხვევაში და Fi,1 ჰორიზონტალური დატვირთვის შემთხვევაში).
დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული მუდმივი სიჩქარით (5 ± 0,5) მმ/წთ პროფილზე, რათა თავიდან იქნეს აცილებული ტესტის ნიმუშის დინამიკური დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა.
ტესტის შედეგების გაზომვის წერტილები უნდა იყოს მითითებული იმ ღერძზე, სადაც დატვირთვა გამოიყენება, რომელიც უნდა იყოს გასწორებული სამაგრებსა და პროფილს შორის (ფაქტობრივი პროფილი ან სატესტო ინსტრუმენტი-პროფილი) დამაგრებასთან, იხილეთ სურათები მ.4.1.2. გაზომვის კრიტერიუმები განსაზღვრულია პუნქტებში მ.4.2 და მ.4.3.
შენიშვნა: ტერმინი „გადაადგილება“ ეხება გაზომვის წერტილში გაზომილ მანძილს დატვირთვის გამოყენების დროს. ტერმინი „მუდმივი დეფორმაცია“ ეხება გაზომვის წერტილში გაზომვის დროს გაზომვის წერტილში გაზომვის მანძილს განტვირთვის შემდეგ (დატვირთვის გარეშე).
Fi,1 (1 mm) = გამოყენებული დატვირთვა, რომელიც იწვევს სამაგრზე მუდმივ დეფორმაციას გაზომვის წერტილში (გადმოტვირთვის შემდეგ) გაზომვის მიმართულებით, ტოლია ΔLpermanent = 1 მმ (ჰორიზონტალური დატვირთვისთვის).
|
|
|
|
დატვირთვა-გადმოტვირთვის ციკლის თანმიმდევრობა (იხ. სურათი მ.4.1.1) უნდა განისაზღვროს გადაადგილების ზრდის მიხედვით, ის უნდა განხორციელდეს ΔL = 0,25 მმ, 0,5 მმ ან 1,0 მმ ნაბიჯებით, დატვირთვის ქვეშ სამაგრის მოსალოდნელი ქცევის მიხედვით (მყარი თუ დეფორმირებადი).
საფეხურის გამოსაყენებელ ზომასთან დაკავშირებით ეჭვის შემთხვევაში, შესაძლებელია წინა საორიენტაციო ტესტის ჩატარება ერთი დამატებითი ნიმუშით თითოეული ვერტიკალური და ჰორიზონტალური დატვირთვისთვის. საფეხურის უფრო დაბალი ზომების გათვალისწინება შესაძლებელია საორიენტაციო ტესტის შედეგების მიხედვით (როგორც წესი, დეფორმირებადი სამაგრებისთვის). დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი პირობის დასაკმაყოფილებლად: მუდმივი, დატვირთვის სიჩქარე (5 ± 0,5) მმ/წთ.
ტესტის შედეგების თითოეული სერიისთვის უნდა იქნეს მიღებული Fr,m, F1d,m, F3d,m, Fu,m, [N-ში] არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობები და Fr,C, F1d,C, F3d,C, Fu,C, [in N] დამახასიათებელი მნიშვნელობები (იხ. პუნქტები მ.4.2 და მ.4.3).
სამაგრის დამახასიათებელი მნიშვნელობები (Fr,C, F1d,C, F3d,C და Fu,C) მიიღება განტოლების (ო.1) მიხედვით.
მ.4.2 - ვერტიკალური დატვირთვის მდგრადობის ტესტი
ტესტირების პროცედურა მოცემულია მ.4.1 პუნქტში.
ვერტიკალური დატვირთვის ტესტი უნდა ჩატარდეს შემდეგი წესების გათვალისწინებით:
- ტესტის ნიმუში უნდა შეესაბამებოდეს მ.3 პუნქტს.
- ტესტირების პროცედურა უნდა ჩატარდეს მ.4.1 პუნქტის შესაბამისად.
- ტესტირების შედეგები უნდა შეესაბამებოდეს მ.4.1 პუნქტს.
|
|
|---|
|
|
|
|---|
|
|---|
ტესტირების დროს უნდა ჩაიწეროს შემდეგი შედეგები:
პირველი კრიტერიუმი: Fi,r load
Fi,r არის გამოყენებული დატვირთვა, რომელიც იწვევს სამაგრზე მუდმივ დეფორმაციას გაზომვის წერტილში (გადმოტვირთვის შემდეგ) გაზომვის მიმართულებით, რაც უდრის ∆Lpermanent = 0,2 x L, სადაც Lw არის სამაგრის ფრთის სიგრძე, რომელიც პერპენდიკულარულია სუბსტრატის მიმართ.
რადგან სამაგრის ქცევა, სამაგრის ტიპის მიხედვით შეიძლება, განსხვავებული იყოს, არსებობს სამი შესაძლებლობა:
1) მნიშვნელობა 0,2% • Lw მუდმივი დეფორმაცია მიიღწევა 1 მმ გადაადგილებამდე.
2) მნიშვნელობა 0,2% • Lw მუდმივი დეფორმაცია მიიღწევა 1 მმ-დან 3 მმ გადაადგილებამდე. ნაჩვენებია ნახაზზე მ.4.1.1.
3) მნიშვნელობა 0,2% • Lw მუდმივი დეფორმაცია მიიღწევა 3 მმ გადაადგილების შემდეგ.
ყველა ამ შემთხვევაში, დატვირთვის ციკლები უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ არ მიიღწევა 0,2% • Lw მუდმივი დეფორმაცია.
მეორე კრიტერიუმი: Fi,1d და Fi,3d loads
Fi,1d და Fi,3d არის გამოყენებული დატვირთვები, რომლებიც იწვევს გადაადგილებას შესაბამისად 1 და 3 მმ დატვირთვის ქვეშ, რომლებიც იზომება გაზომვის წერტილში.
შენიშვნა; იმის გამო, რომ Fi,1d და Fi,3d დაკავშირებულია გადაადგილების მნიშვნელობებთან და არამუდმივი დეფორმაციის მნიშვნელობებთან, შესაძლებელია, რომ Fi,1d და/ან Fi,3d დატვირთვები მიღწეული იყოს Fi,r დატვირთვის მიღწევამდე (იხილეთ 1-ელი კრიტერიუმი: Fi,r დატვირთვა).
მესამე კრიტერიუმი: Fi,u Load
Fi,u არის დატვირთვა, რომელიც შეესაბამება ავარიას. ავარია განისაზღვრება შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
საყრდენის ნებისმიერი გატეხვა.
ნებისმიერი საყრდენი აღწევს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII) განსაზღვრულ ზღვრულ გადაადგილებას. როდესაც მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციები (MPII) არ იძლევა ასეთ ინფორმაციას, გამოყენებული უნდა იყოს 10 მმ გადაადგილება.
ნებისმიერი დამაგრების ან ანკერის გატეხვა.
მ.4.3- ჰორიზონტალური დატვირთვისადმი მდგრადობის ტესტი
ტესტირების პროცედურა მოცემულია მ.4.1 პუნქტში.
ჰორიზონტალური დატვირთვის ტესტი უნდა ჩატარდეს შემდეგი წესების გათვალისწინებით:
- ტესტის ნიმუში უნდა შეესაბამებოდეს მ.4.3.1 სურათს. სამაგრები დამაგრებულია ჰორიზონტალურ სუბსტრატზე.
- ტესტი უნდა ჩატარდეს მ.4.1 პუნქტის შესაბამისად.
- ტესტირების შედეგები უნდა შეესაბამებოდეს მ.4.1 პუნქტს.
|
|
||
|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|||
ტესტირების დროს უნდა ჩაიწეროს შემდეგი შედეგები:
პირველი კრიტერიუმი: Fi,1 Load
Fi,1 არის გამოყენებული დატვირთვა, რომელიც იწვევს საყრდენზე მუდმივ დეფორმაციას გაზომვის წერტილში (გადმოტვირთვის შემდეგ) გაზომვის მიმართულებით, რაც უდრის ∆Lpermanent = 1 mm.
რადგან საყრდენის ქცევა შეიძლება განსხვავებული იყოს საყრდენის ტიპის მიხედვით, 1 მმ მუდმივი დეფორმაციის მნიშვნელობა შეიძლება, მიღებულ იქნეს 1 მმ გადაადგილებასთან ახლოს ან გაცილებით მეტით.
ყველა ამ შემთხვევაში, დატვირთვის ციკლები უნდა იქნეს გამოყენებული მანამ, სანამ არ მიიღწევა ∆Lpermanent = 1 მმ მუდმივი დეფორმაციის მნიშვნელობა.
მეორე კრიტერიუმი: Fi,u Load
Fi,u არის დატვირთვა, რომელიც შეესაბამება დაზიანებას/მწყობრიდან გამოსვლას.
დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა განისაზღვრება შემდეგი მოვლენებიდან რომელიმეთი:
ნებისმიერი საყრდენის გატეხვა.
ნებისმიერი საყრდენი აღწევს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებში (MPII) განსაზღვრულ ზღვრულ გადაადგილებას. როდესაც მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციები (MPII) არ იძლევა ასეთ ინფორმაციას, გამოყენებული უნდა იყოს 10 მმ გადაადგილება.
ნებისმიერი სამაგრის ან ანკერის გატეხვა.
მ.5 - ტესტირების ანგარიში
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- სამაგრების მასალას და გეომეტრიულ მახასიათებლებს, მათ შორის სამაგრების ნახაზებს. მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII).
- სატესტო ნიმუშების დაზიანების/მწყობრიდან გამოსვლის აღწერა (გატეხვა, საბოლოო გადაადგილება, სამაგრების დაზიანება/მწყობრიდან გამოსვლა).
- ფიგურას, რომელიც მოიცავს კომპონენტებს შორის სამაგრების პოზიციას და რაოდენობას და ღერძს, რომელზეც დატვირთვა გამოიყენება თითოეული სატესტო ჯგუფისთვის.
- ტესტის შედეგებთან შესაბამისი სამაგრების რაოდენობას, სიმეტრიული ან ასიმეტრიული სამაგრების გამოყენების მითითების ჩათვლით. როდესაც ტესტი ტარდება ორი სიმეტრიული სამაგრების საშუალებით, ტესტის შედეგები ნათლად უნდა მიუთითებდეს შესაბამის კონფიგურაციაზე.
- თითოეული სატესტო ნიმუშისთვის სიმტკიცე-გადაადგილების დიაგრამას, როგორც ეს მოცემულია სურათ მ.4.1.1-ში.
- სამაგრებსა და სუბსტრატს შორის სამაგრების და სამაგრებსა და პროფილს შორის სამაგრების იდენტიფიკაციას:
აღწერა ან ზოგადი ტიპი.
ზომები (დიამეტრი, სიგრძე და ა.შ.), მათ შორის, სამაგრების თავისა და ინტეგრირებული საყელურების ზომები, თუ არსებობს.
მასალა.
სუბსტრატთან დასაკავშირებლად გამოყენებული მეთოდი. მაგ., ხრახნიანი ხრახნი თხილით, სუბსტრატზე ჩასმული ანკერი და ა.შ.
საყელურები და თხილები (თუ ისინი გამოიყენება):
o აღწერა ან ზოგადი ტიპი.
o ზომები (დიამეტრი, სიგრძე და ა.შ.).
o მასალა.
მ.6 - გაანგარიშების ვალიდაციის კრიტერიუმები
ვალიდაცია უნდა განხორციელდეს ისე, რომ გაანგარიშების შედეგები სტატიკურად უსაფრთხო მხარეს დარჩეს.
ფრჩხილების შეფასება შეიძლება, განხორციელდეს გამოთვლებით რიცხვითი სტრუქტურული ანალიზის (FEM10) მეშვეობით დრეკად მდგომარეობაში იმ პირობით, რომ მ.1.1 პუნქტში განსაზღვრული ფრჩხილის თითოეული ჯგუფისთვის, მ.4.2 და მ.4.3 პუნქტებში მოცემული მდგომარეობის კრიტერიუმებით ტესტირებით მიღებული მნიშვნელობები არ უნდა იყოს დაბალი, ვიდრე იმავე შემადგენლობისთვის იმავე მდგომარეობის კრიტერიუმებით გაანგარიშებით მიღებული მნიშვნელობები.
როდესაც ეს კრიტერიუმები არ დაკმაყოფილდება, გაანგარიშების მეთოდი და/ან მოდელი უნდა გასწორდეს ამ კრიტერიუმებთან შესაბამისობაში (მაგ., კორექტირების ფაქტორების გამოყენებით ან მეთოდის და/ან მოდელის შეცვლით). წინააღმდეგ შემთხვევაში, გათვალისწინებული უნდა იყოს ტესტირებით მიღებული მნიშვნელობები.
ვალიდაციის მიზნებისთვის არ უნდა იქნეს გამოყენებული უსაფრთხოების ფაქტორები.
თითოეული გაანგარიშებისთვის გამოსაყენებელი ფრჩხილის მოდელი უნდა იყოს ზუსტი გამოცდილი ფრჩხილის ფორმისა და ზომების, სამაგრების, სამაგრებისა და სუბსტრატის გამო დაწესებული შეზღუდვების, ფრჩხილის მასალების და დატვირთვის გამოყენების ფაქტობრივი წერტილებისა და გადაადგილების გაზომვების მიხედვით.
გაანგარიშების მეთოდის დადასტურების შემდეგ, მისი გამოყენება შესაძლებელია იმავე ფორმის სხვა სამაგრის ზომების მუშაობის მისაღებად.
დანართი ნ: გამძლეობა
ნ.1- ჰიგროთერმული ქცევის ტესტი
ნ.1.1- ნიმუშის მომზადებასთან დაკავშირებული პრინციპები
მოპირკეთების კომპლექტი უნდა დამონტაჟდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად, მყარ, სტაბილიზებულ ქვაზე ან ბეტონის სუბსტრატზე (რომელიც მინიმუმ 28 დღის განმავლობაში უნდა გამაგრდეს).
ნაკრების კომპონენტების მონტაჟის დეტალები, მოპირკეთების ელემენტებს შორის შეერთებების პოზიცია, მოპირკეთების სამაგრები და ა.შ. უნდა შემოწმდეს და დარეგისტრირდეს ლაბორატორიის მიერ.
სატესტო კედლის ამინდისგან დაცული ზედაპირის ზომები დამოკიდებულია სატესტო აღჭურვილობაზე, თუმცა ისინი ყოველთვის უნდა იყოს:
- ზედაპირი: ≥ 6,00 მ2.
- სიგანე: ≥ 2,50 მ.
- სიმაღლე ≥ 2,00 მ.
ნ.1.2- ჰიგროთერმული ციკლები
სატესტო აპარატი მოთავსებულია ნიმუშის წინა ზედაპირზე, კიდეებიდან 0,10 მ-იდან 0,30 მ-ამდე დაშორებით.
ციკლების დროს მითითებული ტემპერატურა უნდა გაიზომოს ნიმუშის ზედაპირზე. რეგულირება უნდა მოხდეს ჰაერის ტემპერატურის რეგულირებით.
სითბო - წვიმის ციკლები:
ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 80 ციკლის სერიას (თითოეული ციკლი 6 საათი), რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
1. გაცხელება 70°C-მდე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) და შენარჩუნება (70 ± 5) °C-ზე და 10%-დან 30%-მდე RH-ზე 2 საათის განმავლობაში (სულ 3 საათი).
2. შესხურება 1 საათის განმავლობაში, წყლის ტემპერატურა (15 ± 5) °C, წყლის რაოდენობა 1,0 ლ/მ² წთ.
3. დატოვება 2 საათის განმავლობაში (დრენაჟი).
გათბობა-გაგრილების ციკლები:
(20 ± 10) °C ტემპერატურაზე და მინიმუმ 50%-იან ფარდობით ტენიანობაზე შემდგომი კონდიცირების მინიმუმ 48 საათის შემდეგ, იგივე სატესტო ნიმუში ექვემდებარება 24-საათიან 5 გათბობა-გაგრილების ციკლს, რომელიც მოიცავს შემდეგ ფაზებს:
1. (50 ± 5) °C ტემპერატურაზე (აწევა 1 საათის განმავლობაში) და მაქსიმუმ 30% RH ტემპერატურაზე 7 საათის განმავლობაში (სულ 8 საათი).
2. (- 20 ± 5) °C ტემპერატურაზე (დაწევა 2 საათის განმავლობაში) 14 საათის განმავლობაში (სულ 16 საათი).
|
|
|---|---|
|
|
ნ.1.3 - ტესტების დროს დაკვირვებები
სითბოს/წვიმის ციკლების დროს ყოველ ოთხ ციკლში და სითბოს/ცივის ციკლების დროს ყოველ ციკლში, მახასიათებლების ან მუშაობის ცვლილებასთან დაკავშირებული დაკვირვებები (ბუშტების გაჩენა, აშრევება, ბზარების გაჩენა, ადჰეზიის დაკარგვა, ბზარების წარმოქმნა და ა.შ.) აღირიცხება შემდეგნაირად:
- უნდა შემოწმდეს მოპირკეთების ელემენტის ზედაპირი იმის დასადგენად, წარმოიშვა თუ არა ბზარები.
უნდა გაიზომოს და ჩაიწეროს ნებისმიერი ბზარის ზომები და პოზიცია,
- ასევე უნდა შემოწმდეს ზედაპირი ბუშტუკების გაჩენის ან აქერცვლის არსებობაზე და უნდა ჩაიწეროს ადგილმდებარეობა და გაფართოება.
- უნდა შემოწმდეს ნიმუშის სხვა კომპონენტები დაზიანების/დეგრადაციის/კოროზიის არსებობაზე, ასევე მოპირკეთების ელემენტის ნებისმიერ ბზარზე. კვლავ უნდა ჩაიწეროს ადგილმდებარეობა და გაფართოება.
ტესტის დასრულების შემდეგ, უნდა ჩატარდეს შემდგომი კვლევა, რომელიც მოიცავს ბზარების შემცველი მონაკვეთების მოცილებას წყლის შეღწევადობის დასაკვირვებლად.
ნ.1.4 - ტესტირების ანგარიშები
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- სატესტო ნიმუშების დეტალურ ინფორმაციას. სულ მცირე, უნდა განისაზღვროს შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII):
შესაბამის შემთხვევაში, სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
შესაბამის შემთხვევაში, პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
მოპირკეთების ელემენტი: მასალა, გეომეტრია და შეერთების ზომები მოპირკეთების ელემენტებს შორის.
მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება).
სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდებარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
- ტესტის დროს დაფიქსირებული დაკვირვებები (იხ. პუნქტი ნ.1.3).
- ფოტოები, რომლებიც დეტალურად აღწერს თითოეულ ნიმუშზე ციკლების შემდეგ და, საჭიროების შემთხვევაში, თითოეული ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ მიყენებული დაზიანებები.
ნ.2 - პულსირებადი დატვირთვის ციკლები
მოპირკეთების სამაგრები უნდა დაექვემდებაროს 10000 დატვირთვის ციკლს არაუმეტეს 6 ჰც სიხშირით (საცნობარო მეთოდი). სურვილისამებრ, მოპირკეთების სამაგრების აღწერა უნდა გაფართოვდეს 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლამდე, იმისდა მიხედვით, განკუთვნილია თუ არა მოპირკეთების კომპლექტი ქარის დატვირთვის მაღალი ზემოქმედების ქვეშ მყოფ შენობებში გამოსაყენებლად.
ზედა დატვირთვა Fmax და ქვედა დატვირთვა Fmin შესაბამისად უნდა შეირჩეს კომპლექტის ოჯახის მიხედვით. გასათვალისწინებელია შემდეგი დატვირთვები:
ა, დ და ე კომპლექტების ოჯახისთვის: ზედა დატვირთვა Fmax = 50% x Fu,C; ქვედა დატვირთვა Fmin = 20% x Fu,C (Fu,C = გამწევი წინააღმდეგობის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.12.5), რომელიც განისაზღვრება განტოლების (ო.1) მიხედვით).
ბ ტიპის ნაკრებისთვის: ზედა დატვირთვა Fmax = 50% x Fu,C; ქვედა დატვირთვა Fmin = 20% x Fu,C (Fu,C = ღერძული დაჭიმვის მიმართ მდგრადობის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.12.7), რომელიც განისაზღვრება განტოლების (ო.1) მიხედვით).
კომპლექტების ოჯახისთვის ზ: ზედა დატვირთვა Fmax = 50% x Fu,C; ქვედა დატვირთვა Fmin = 20% x Fu,C (Fu,C = ჭრილის წინაღობის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.12.10), რომელიც განისაზღვრება განტოლების (ო.1) მიხედვით).
გ, ვ (მოპირკეთების ზუსტი დამაგრებისთვის) და თ კომპლექტების ოჯახისთვის: ზედა დატვირთვა Fmax = 50% x F1,C; ქვედა დატვირთვა Fmin = 20% x F1,C (F1,C = პუნქტუალური მოპირკეთების დამაგრების წინაღობის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი 2.2.12.13), რომელიც განისაზღვრება განტოლების (ო.1) მიხედვით).
თითოეული ციკლის განმავლობაში დატვირთვა უნდა იცვლებოდეს სინუსოიდური მრუდის მსგავსად Fmax-სა და Fmin-ს შორის. გადაადგილება უნდა გაიზომოს პირველი დატვირთვის დროს Fmax-მდე და უწყვეტად ან სულ მცირე 1, 10, 100, 1000 და 10000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ (საცნობარო მეთოდი). სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
დატვირთვა უნდა განხორციელდეს შესაბამისი მექანიკური ტესტის შესაბამისად, რომელიც უნდა იქნეს გამოყენებული კომპლექტის ოჯახის მიხედვით (პუნქტები 2.2.12.5, 2.2.12.7, 2.2.12.10 ან 2.2.12.13). გადაადგილება იზომება იმ წერტილში, სადაც დატვირთვა გამოიყენება.
დატვირთვის ციკლების დასრულების შემდეგ, ნიმუში უნდა გადმოიტვირთოს, გაიზომოს მუდმივი გადაადგილება და ჩატარდეს ზემოთ მოცემულ პუნქტებში მითითებული შესაბამისი მექანიკური ტესტები.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს, სულ მცირე:
- ინფორმაციას, რომელიც საჭიროა ტესტის ანგარიშისთვის, რომელიც უნდა იყოს გამოყენებული კომპლექტის ოჯახის მიხედვით (პუნქტები 2.2.12.5, 2.2.12.7, 2.2.12.10 ან 2.2.12.13).
- გამოყენებული სიხშირე ჰც-ებში.
- 1, 10, 100, 1000 და 10000 ციკლის შემდეგ გაზომილი გადაადგილების შედეგები. სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
- ტესტის შედეგები უნდა იყოს მოცემული ზემოთ მოცემულ პუნქტებში მითითებული შესაბამისი მექანიკური ტესტების შესაბამისად.
- გაყინვა-დნობის ციკლი
გეოგრაფიულ ზონებში, სადაც კომპლექტის გამოყენებაა დაგეგმილი, საჭირო ციკლების რაოდენობა. გასათვალისწინებელია შემდეგი ვარიანტები:
- ვარიანტი 1: 25 გაყინვა-დათბობის ციკლი, იმ მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, რომლებიც განკუთვნილია იმ ადგილებში გამოსაყენებლად, სადაც ისინი შეიძლება, იყვნენ სითბოს, ტენიანობის და შემთხვევითი ყინვის ზემოქმედების ქვეშ, მაგალითად, სადაც ისინი ან დაცულია ან არ ექვემდებარება ძლიერ ამინდის პირობებს.
- ვარიანტი 2 (საცნობარო მეთოდი): 50 გაყინვა-დათბობის ციკლი, იმ მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, რომლებიც განკუთვნილია იმ ადგილებში გამოსაყენებლად, სადაც ისინი შეიძლება, იყვნენ სითბოს, მაღალი ტენიანობის და ძლიერი ყინვის ზემოქმედების ქვეშ.
მოპირკეთების ელემენტი უნდა დაექვემდებაროს გაყინვა-დათბობის ციკლებს სსტ ენ 12467:2012/2015-ის 7.4.1.3 პუნქტის შესაბამისად.
გაყინვა-დათბობის ციკლების დასრულების შემდეგ, მოპირკეთების ელემენტმა უნდა გაიაროს მოხრის სიმტკიცის ტესტი, 2.2.12.1 პუნქტის შესაბამისად.
გარდა ამისა, კომპლექტის ოჯახიდან გამომდინარე, გაყინვა-დათბობის ციკლების შემდეგ ასევე უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მექანიკური ტესტები 2.2.12.2, 2.2.12.3, 2.2.12.5, 2.2.12.7 და 2.2.12.10 პუნქტების შესაბამისად.
გაყინვა-დათბობის ციკლებში გასატარებელი სატესტო ნიმუშების საერთო რაოდენობა და ზომები დამოკიდებულია მოხრის სიმტკიცის ტესტებზე (იხ. პუნქტი 2.2.12.1) და დამატებით მექანიკურ ტესტებზე (პუნქტები 2.2.12.2, 2.2.12.3, 2.2.12.5, 2.2.12.7 და 2.2.12.10), რომლებიც უნდა ჩატარდეს ციკლის შემდეგ.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მოცემული შესაბამისი მექანიკური ტესტების მიხედვით.
ნ.3 –წყლის ციკლებში ჩაძირვა
გეოგრაფიულ ზონებში, სადაც კომპლექტის გამოყენებაა დაგეგმილი, საჭირო ციკლების რაოდენობა. გასათვალისწინებელია შემდეგი ვარიანტები:
- ვარიანტი 1: 25 წყალში ჩაძირვით გაშრობის ციკლი, იმ მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, რომლებიც განკუთვნილია იმ ადგილებში გამოსაყენებლად, სადაც ისინი შეიძლება, იყვნენ სითბოს, ტენიანობის და შემთხვევითი ყინვის ზემოქმედების ქვეშ, მაგალითად, სადაც ისინი ან დაცულია ან არ ექვემდებარება ძლიერ ამინდის პირობებს.
- ვარიანტი 2 (საცნობარო მეთოდი): 50 წყალში ჩაძირვით გაშრობის ციკლი, იმ მოპირკეთების კომპლექტებისთვის, რომლებიც განკუთვნილია იმ ადგილებში გამოსაყენებლად, სადაც ისინი შეიძლება, იყვნენ სითბოს, მაღალი ტენიანობის და ძლიერი ყინვის ზემოქმედების ქვეშ.
მოპირკეთების ელემენტი უნდა დაექვემდებაროს წყალში ჩაძირვით გაშრობის ციკლებს სსტ ენ 12467:2012/2015-ის 7.3.6.3 პუნქტის შესაბამისად.
წყალში ჩაძირვით გაშრობის ციკლების დასრულების შემდეგ, მოპირკეთების ელემენტმა უნდა გაიაროს მოხრის სიმტკიცის ტესტი, 2.2.12.1 პუნქტის შესაბამისად.
გარდა ამისა, კომპლექტის ოჯახიდან გამომდინარე, გაყინვა-დათბობის ციკლების შემდეგ ასევე უნდა ჩატარდეს შესაბამისი მექანიკური ტესტები 2.2.12.2, 2.2.12.3, 2.2.12.5, 2.2.12.7 და 2.2.12.10 პუნქტების შესაბამისად.
წყალში ჩაძირვა-გაშრობის ციკლებში გასატარებელი სატესტო ნიმუშების საერთო რაოდენობა და ზომები დამოკიდებულია მოხრის სიმტკიცის ტესტებზე (იხ. პუნქტი 2.2.12.1) და დამატებით მექანიკურ ტესტებზე (პუნქტები 2.2.12.2, 2.2.12.3, 2.2.12.5, 2.2.12.7 და 2.2.12.10), რომლებიც უნდა ჩატარდეს ციკლის შემდეგ.
ტესტის შედეგები უნდა იყოს მოცემული შესაბამისი მექანიკური ტესტების მიხედვით.
დანართი ო: ტესტის შედეგების სტატისტიკური აღწერა
F,C = F,m - kn·S (ო.1)
სადაც
F,C = დამახასიათებელი მნიშვნელობა, რომელიც 75%-იან სარწმუნოებას იძლევა, რომ ტესტის შედეგების 95% ამ მნიშვნელობაზე მეტი იქნება.
F,m = ტესტირების სერიის არითმეტიკული საშუალო მნიშვნელობა.
kn = ცვლადი, როგორც სატესტო ნიმუშების რაოდენობის ფუნქცია 5%-ისთვის (p = 0,95) 75%-იანი სანდოობის დონით, როდესაც პოპულაციის სტანდარტული გადახრა უცნობია (იხ. ცხრილი ო.1).
S = განხილული სერიების სტანდარტული გადახრა.
ცხრილი ო.1 ცვლადი kn, როგორც სატესტო ნიმუშების რაოდენობის ფუნქცია (იხ. სსტ ენ 1990:2002/2022, ცხრილი D1, Vx, უცნობია)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
დანართი პ: თხელი მეტალის კომპოზიტური ფურცლების/პანელების გამძლეობის ტესტები
პ.1- მოხრილი სიმტკიცე ზემოქმედების ხანმოკლე ტესტის შემდეგ
პ.1.1- ნიმუშების მომზადება და კონდიცირება და ტესტირების პროცედურა
თითოეული კონდიცირებისთვის უნდა შემოწმდეს მინიმუმ ხუთი ნიმუში: (20 ± 2) ºC და (80 ± 2) ºC.
სატესტო ნიმუშები უნდა იყოს იდენტური მე-11 დანართის 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისად ტესტირებისთვის გამოყენებული ნიმუშებისა. ზომები: (400 ± 0,5) მმ x (100 ± 0,5) მმ x (მინიმუმ, თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის მინიმალური სისქე).
ოთხწერტილიანი მოხრის (FPB) ტესტები (სურათი პ.1.1.1) უნდა ჩატარდეს მე-11 დანართის 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისად, გარდა:
დატვირთვა უნდა იყოს მუდმივი წონა, ერთგვაროვანი სიჩქარით გაზრდილი დატვირთვის ნაცვლად.
ტესტი უნდა ჩატარდეს ნიმუშების (20 ± 2) ºC და (80 ± 2) ºC ტემპერატურაზე კონდიცირებისთვის შესაბამის კამერაში მოთავსებით.
მოპირკეთების ელემენტის (თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის) ხილული ნაწილი უნდა იყოს განლაგებული ქვევით მიმართული.
მოპირკეთების ელემენტის (თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის) მოპირკეთებული კანის ფურცლების ელასტიურობის ზღვრის მისაღწევად გამოყენებული მუდმივი წონის (Fw) მნიშვნელობა უნდა გამოითვალოს განტოლების (პ.1.1.1) მიხედვით.
Fweight = (σe * Lb * t) / Ls (პ.1.1.1) სადაც
Fweight = მუდმივი წონის დატვირთვა, რომელიც უნდა იქნეს გამოყენებული (ნ-ში).
σe = ლითონის საფარით დაფარული კანის ფურცლების ელასტიურობის ზღვარი (მპა-ში) (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII).
Ls = საყრდენების ღერძებს შორის მანძილი (მმ-ში).
Lb = საცდელი ნიმუშის სიგანე (100 ± 0,5) მმ.
t = თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის სრული სისქე (მმ-ში).
დატვირთვა (წონის ერთეული) უნდა იქნეს გამოყენებული საცდელ ნიმუშზე (იხ. სურათი პ.1.1.1) ტემპერატურის თითოეული წერტილის (20ºC და 80ºC) მიღწევის შემდეგ. უნდა გაიზომოს საწყისი გადაადგილება (dini) დატვირთვის გამოყენებისას და გადაადგილება (d20 და d80) ამ შესაბამისი ინსტრუქციების (20ºC და 80ºC) შესაბამისად 1 საათის შემდეგ.
|
|---|
პ.1.2- შედეგების გამოხატვა
ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- ნიმუშების აღწერას: პარტიისა და წარმოების თარიღს, მოპირკეთების ელემენტის ტიპს, ლითონის საფარის ფურცლების საერთო სისქესა და სისქეს, ლითონის საფარის ფურცლების ელასტიურობის ზღვარს.
- გამოყენებული წონის დატვირთვა Fweight (N-ში).
- საშუალო dm-ini, dm-20, dm-80, [მმ-ში] და დამახასიათებელი მნიშვნელობები dC-ini, dC-20, dC-80, [მმ-ში] (იხ. განტოლება (ო.1)), რომლებიც შეესაბამება საწყის პირობებს, 1 საათის შემდეგ (20 ± 2) °C-ზე (d20) და 1 საათის შემდეგ (80 ± 2) ºC-ზე (d80).
- შეფარდება ან ფარდობითი გადაადგილების ცვლილება, გამოხატული %-ში, მიღებული საშუალო მნიშვნელობებიდან.
შეფარდება = (dm-20 / dm-80) x 100.
- დეგრადაციის ნებისმიერი ნიშნის აღწერას თითოეული ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ, ექსპოზიციისა და ტესტირების შემდეგ.
პ.2 - თხელი ლითონის კომპოზიტური პანელის გასწორებული და დაბრუნებული კიდის მდგრადობა სამწერტილიანი მოხრის საწყისი ტესტის შემდეგ, მოქნილი პულსირებადი დატვირთვები
ეს ტესტი ვრცელდება მხოლოდ თხელ ლითონის კომპოზიტურ პანელზე, რომელიც კასეტების სახითაა აწყობილი, დაჭრილი და დაკეცილი თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის საშუალებით.
პ.2.1 - ნიმუშების მომზადება და კონდიცირება
უნდა მომზადდეს თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის სისქის 10 ნიმუშის ნაკრები (5 საწყისი პირობებისთვის და 5 პულსირებადი დატვირთვებისთვის), მის მოკლე გვერდებზე გასწორებული და დაბრუნებული კიდეებით და ზომებით, როგორც ეს განსაზღვრულია ნახაზ პ.2.1.1-ში.
თხელი ლითონის კომპოზიტური პანელის კიდეები უნდა მომზადდეს მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლის 90° კუთხით დაჭრისა და დაკეცისთვის.
ნიმუშების დაკეცილი კიდეები მოქლონვით შეერთებული უნდა იყოს მყარი პროფილებისგან
გაკეთებულ სატესტო მოწყობილობაზე (რომელიც ასევე შეიძლება იყოს მოპირკეთების
ელემენტის ან მოპირკეთების ნაწილი), რომელიც დამაგრებულია სატესტო კარკასზე.
|
პ.2.2 - ტესტირების პროცედურა
თხელი ლითონის კომპოზიტური პანელის მაქსიმალური გადაადგილება (fmax) უნდა იქნეს მიღებული მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებიდან (MPII). როდესაც მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციები (MPII) არ იძლევა ასეთ ინფორმაციას, გამოყენებული უნდა იქნეს fmax = L/100.
სამწერტილიანი მოხრის საწყისი ტესტები უნდა ჩატარდეს ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში. ამ მიზნით გამოყენებული უნდა იყოს უნივერსალური ტესტირების მოწყობილობა 0.5 კლასის, გადაადგილების საზომი მოწყობილობა ტიპის LVDT (ხაზოვანი ცვლადი დიფერენციალური ტრანსფორმატორი) და შესაბამისი დამჭერი მოწყობილობა, სურათის პ.2.1.1 მიხედვით. ნიმუშები უნდა განთავსდეს მათი გარე მხრიდან ზემოთ მიმართული.
ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში, (5 ±0,5) მმ/წთ სიჩქარით, მალის შუა ნაწილში უნდა იქნეს გამოყენებული საცნობარო დატვირთვა (Fref), სანამ არ მიიღწევა მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) მიხედვით მითითებული მაქსიმალური გადაადგილება (fmax).
შემდეგ, სატესტო ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 10000 დატვირთვის ციკლს არაუმეტეს 0,5 ჰც სიხშირით (საცნობარო მეთოდი). სურვილისამებრ, სატესტო ნიმუშის ექსპოზიცია უნდა გაგრძელდეს 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლამდე, იმისდა მიხედვით, განკუთვნილია თუ არა მოპირკეთების კომპლექტი ქარის დატვირთვის მაღალი ზემოქმედების ქვეშ მყოფ შენობებში გამოსაყენებლად.
ზედა დატვირთვა Fmax და ქვედა დატვირთვა Fmin შესაბამისად უნდა შეირჩეს. ზოგადად, შესაძლებელია შემდეგი დატვირთვების გათვალისწინება:
ზედა დატვირთვა Fmax = (+ Fref).
ქვედა დატვირთვა Fmin = (- Fref).
თითოეული ციკლის განმავლობაში დატვირთვა უნდა იცვლებოდეს სინუსოიდური მრუდის მსგავსად Fmax-სა და Fmin-ს შორის. გადაადგილება უნდა გაიზომოს პირველი დატვირთვის დროს Fmax-მდე და უწყვეტად ან სულ მცირე 1, 10, 100, 1000 და 10000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ. სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
გადაადგილება იზომება იმ წერტილში, სადაც დატვირთვა გამოიყენება.
დატვირთვის ციკლების დასრულების შემდეგ ნიმუში უნდა გადმოიტვირთოს, გადაადგილება გაიზომოს და სამწერტილიანი მოხრის ტესტები უნდა ჩატარდეს თხელი ლითონის კომპოზიტური პანელის გატეხვამდე ან ზედმეტ დეფორმაციამდე (პანელის კიდეებში ან მალის შუაში).
პ.2.3 - შედეგების გამოხატვა
ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- ნიმუშების აღწერას: პარტია და წარმოების თარიღი, პანელის ტიპი, პანელის სისქე და ფურცლების სისქე.
- 1, 10, 100, 1000 და 10000 ციკლის შემდეგ გაზომილი გადაადგილების შედეგებს. სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
- თითოეული ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ დეგრადაციის ნებისმიერი ნიშნის აღწერას ექსპოზიციის და/ან ტესტირების შემდეგ. კერძოდ, ციკლების ექსპოზიციის დროს არ უნდა მოხდეს ბზარები, დელამინაცია ან მსხვრევა.
- მიღებული საბოლოო სამწერტილიანი მოხრის საწყისი ტესტები ძალის ინდივიდუალური Fu,i [N], საშუალო Fu,m [N] და დამახასიათებელი Fu,C [N] (იხ. განტოლება (ო.1)) მნიშვნელობები.
- დატვირთვა/გადაადგილების მრუდები.
- ტესტირების შემდეგ თითოეული ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ დეგრადაციის ნებისმიერი ნიშნის აღწერას.
- გამოყენებული სიხშირე ჰც-ებში.
პ.3 - პულსირებადი დატვირთვების შემდეგ ჭრილისა და მისი მოპირკეთების დამაგრების მოწყობილობის მდგრადობა
პ.3.1 - ნიმუშების მომზადება და კონდიცირება
ტესტირება უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ხუთი ნიმუშის მეშვეობით.
ტესტის ნიმუშები იდენტური უნდა იყოს ი.4 პუნქტის შესაბამისად ტესტირებისთვის გამოყენებული ნიმუშებისა.
პ.3.2 - ტესტირების პროცედურა
სატესტო ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს 10000 დატვირთვის ციკლს არაუმეტეს 6 ჰც სიხშირით (საცნობარო მეთოდი). სურვილისამებრ, სატესტო ნიმუშის ექსპოზიცია უნდა გაგრძელდეს 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლამდე, იმისდა მიხედვით, განკუთვნილია თუ არა მოპირკეთების კომპლექტი ქარის დატვირთვის მაღალი ზემოქმედების ქვეშ მყოფ შენობებში გამოსაყენებლად.
ზედა დატვირთვა Fmax და ქვედა დატვირთვა Fmin შესაბამისად უნდა შეირჩეს. ზოგადად, შესაძლებელია შემდეგი დატვირთვების გათვალისწინება:
ზედა დატვირთვა Fmax = 50% x Fu,C
ქვედა დატვირთვა Fmin = 20% x Fu,C
სადაც: Fu,C = ჭრილის წინაღობის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (იხ. პუნქტი ი.4.1), რომელიც განისაზღვრება განტოლების (ო.1) მიხედვით.
თითოეული ციკლის განმავლობაში დატვირთვა უნდა იცვლებოდეს სინუსოიდური მრუდის მსგავსად Fmax-სა და Fmin-ს შორის. გადაადგილება უნდა გაიზომოს პირველი დატვირთვის დროს Fmax-მდე და უწყვეტად ან სულ მცირე 1, 10, 100, 1000 და 10000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ. სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
დატვირთვა უნდა იქნეს გამოყენებული ი.4.1 პუნქტში მოცემული ტესტირების პროცედურის შესაბამისად. გადაადგილება იზომება იმ წერტილში, სადაც დატვირთვა გამოიყენება.
დატვირთვის ციკლების დასრულების შემდეგ, ნიმუში უნდა გადმოიტვირთოს, გადაადგილება გაიზომოს და ჩატარდეს ჭრილის ტესტის მდგრადობა (ი.4.1 პუნქტის შესაბამისად).
პ.3.3 - შედეგების გამოხატვა
ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
- ი.4.1 პუნქტის შესაბამისად ტესტის ანგარიშისთვის საჭირო ინფორმაციას.
- 1, 10, 100, 1000 და 10000 ციკლის შემდეგ გაზომილი გადაადგილების შედეგებს. სურვილისამებრ, ასევე 25000 და/ან 50000 დატვირთვის ციკლის შემდეგ.
- თითოეული ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების შემდეგ დეგრადაციის ნებისმიერი ნიშნის აღწერას ექსპოზიციის და/ან ტესტირების შემდეგ. კერძოდ, ციკლების ექსპოზიციის დროს არ უნდა მოხდეს ბზარები, დელამინაცია ან მსხვრევა.
- ჭრილის წინაღობის ინდივიდუალური Fu,i, საშუალო Fu,m და დამახასიათებელი Fu,C (იხ. განტოლება (ო.1)) მნიშვნელობები (გამოსახული N-ში).
- დატვირთვა/გადაადგილების მრუდები.
- გამოყენებული სიხშირე Hz-ში.
დანართი ჟ: დამატებითი დებულებები მუდმივი წვისადმი დამახასიათებელი მიდრეკილების დასადგენად
ეს დანართი განსაზღვრავს დამატებით დებულებებს მინერალური ბამბის, ხის ბამბის, კორპის, ხის ბაზაზე დამზადებული დაფების/პანელების, ხის ბოჭკოების, ნებისმიერი სხვა მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოების ან ფენოლური ქაფისგან დამზადებული კომპლექტის კომპონენტების უწყვეტი დნობისადმი მიდრეკილების დასადგენად.
ჟ.1 - მინერალური ბამბისგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.1.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუში
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის გარდა, ნიმუშების აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
- პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განსაზღვრულია ნედლეულისა და სხვა დანამატების გარკვეული კომბინაციით და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესით);
- პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობით (მასაზე პროცენტულად), განსაზღვრული სსტ ენ 13820:2003/2023-ის შესაბამისად;
- ყველაზე მაღალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, ასევე დაახლოებით 100 კგ/მ3 (± 15%) სიმკვრივით; თუ ეს დიაპაზონი 115 კგ/მ3-ზე ნაკლებია, მაშინ მხოლოდ ყველაზე მაღალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი (სიმკვრივე განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად);
- ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი. თუ ყველაზე მაღალი სისქე 100 მმ-ზე მეტია, მაშინ ნიმუშის სისქე უნდა შემცირდეს უკანა მხრიდან დაახლოებით 100 მმ მაქსიმალურ სატესტო სისქემდე (სისქე განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად მინიმუმ სამ ნიმუშზე);
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ბოჭკოს ორიენტაცია, ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით, ასევე ნიმუშის წინა მხარის ზედაპირის პერპენდიკულარულად;
- ყოველგვარი მოპირკეთების, მოპირკეთების (ან მსგავსი) გარეშე - არსებული საფარი ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას.
ჟ.1.2 - სატესტო ნიმუშის მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს თავისუფლად ჩამოკიდებულ ნიმუშებზე, საბოლოო გამოყენების პირობების გაუთვალისწინებლად, რადგან უწყვეტი დუღილისადმი მიდრეკილებაზე საბოლოო გამოყენების პირობები გავლენას არ ახდენს და შეერთებების გარეშე (იხილეთ შემდგომი ინფორმაცია).
თუ პროდუქტი ხელმისაწვდომია მხოლოდ 800 მმ-ზე ნაკლები სიგრძით, სატესტო ნიმუშები უნდა მომზადდეს მინერალური ბამბის ორი (ან მეტი) პატარა ნაჭრის გამოყენებით, რომლებიც უნდა შეერთდეს კონდახით. ეს შეერთება უნდა განთავსდეს სატესტო ნიმუშების ქვედა კიდესთან რაც შეიძლება მაღალ მანძილზე. სატესტო ნიმუშების ნაწილების შეერთება უნდა განხორციელდეს ისე, რომ უზრუნველყოფილი იყოს მუდმივი და მჭიდრო კონტაქტი ორივე ნაწილს შორის შეერთების ადგილას მთელი ტესტირებისა და მონიტორინგის დროის განმავლობაში.
ჟ.1.3. - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტის შედეგები ასევე ვალიდურია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის,
- უფრო დაბალი ორგანული შემცველობის,
- ყველა უფრო დაბალი სიმკვრივის,
- უფრო დაბალი სისქის და ასევე უფრო დიდი სისქის, როდესაც ტესტირებული იყო 100 მმ სისქის ნიმუშები,
- ყველა ბოჭკოვანი ორიენტაციით,
- ნებისმიერი სახის საფარით ან საფარით და
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
ჟ.2 - ხის მატყლის ან ხის ნაფოტებისგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.2.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუშები
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის გარდა, სინჯის აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
ა) ერთგვაროვანი პროდუქტები
პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., ხის ტიპი, შემკვრელი და დანამატები და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესში)17;
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობით (მასაზე პროცენტულად), რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 13820:2003/2023-ის შესაბამისად;
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ყველაზე მაღალი სიმკვრივით, ასევე ყველაზე დაბალი სიმკვრივით, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023-ის შესაბამისად ტესტებით;
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ყველაზე მაღალი სისქით ან - თუ 100 მმ-ზე მეტია - ყველაზე მაღალი შესამოწმებელი სისქით 100 მმ, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023-ის შესაბამისად მინიმუმ სამ ნიმუშზე;
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების თითოეული განსხვავებული წარმოებული ორიენტაცია (ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით);
ყოველგვარი მოპირკეთების, მოპირკეთების ან მსგავსი მასალების გარეშე – არსებული საფარი ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას;
ბ) არაერთგვაროვანი პროდუქტები (კომპოზიტური დაფები);
პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., ხის ტიპი, შემკვრელი და დანამატები, ხის ბამბის/ხის ნაფოტების და სხვა შესაძლო ფენის მასალების შესაძლო კომბინაციები და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესში);
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენის ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი;
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენის ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი;
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენის თითოეული განსხვავებული წარმოებული ორიენტაცია მინერალური ბამბის, ხის ბოჭკოების, კორპის ან სხვა ცხოველური ან მცენარეული ბოჭკოებისგან დამზადებული მასალების შემთხვევაში (ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით და განივი მიმართულებით);
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელსაც აქვს ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობა (მასაზე პროცენტულად), რომელიც განისაზღვრება ტესტებით სსტ ენ 13820:2003/2023 სტანდარტის შესაბამისად;
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელსაც აქვს მეორე ფენის მასალის ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივე, იმ მასალასთან კომბინაციის შემთხვევაში, რომელსაც ასევე შეიძლება, ჰქონდეს უწყვეტი წვა (ხის ბოჭკო, კორპი ან სხვა მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოებისგან დამზადებული მასალები);
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელსაც აქვს ყველაზე მაღალი სიმკვრივე, ასევე მეორე ფენის დაახლოებით 100 კგ/მ³ (± 15%) სიმკვრივე, იმ შემთხვევაში, თუ მასალა დამზადებულია მინერალური ბამბისგან; თუ დიაპაზონის ყველაზე მაღალი სიმკვრივე ტოლია ან ნაკლებია 115 კგ/მ³-ზე, მაშინ მხოლოდ ყველაზე მაღალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი. სიმკვრივე უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად);
მეორე ფენის მასალის ყველაზე მაღალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, იმ შემთხვევაში, თუ ის კომბინირდება სხვა პროდუქტებთან, რომლებიც არ ავლენენ უწყვეტ წვას;
მეორე ფენის მასალის ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, იმ მასალასთან კომბინაციის შემთხვევაში, რომელსაც ასევე შეიძლება ჰქონდეს უწყვეტი წვის მიდრეკილება (ხის ბოჭკო, კორპი, მინერალური ბამბა ან სხვა მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოებისგან დამზადებული მასალები); ან
მეორე ფენის მასალის ყველაზე დაბალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, იმ შემთხვევაში, თუ ის კომბინირდება სხვა მასალასთან, რომელიც არ ავლენს უწყვეტ წვას.
ჟ.2.2 - ტესტის ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს 2-ფენიანი კომპოზიტური დაფებიდან (ერთი გარე ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენით) აღებულ ნიმუშებზე, რომლებიც ასევე ფარავს 3-ფენიან კომპოზიტურ დაფებს (ორი გარე ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენით).
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების და მეორე ფენის მასალისგან დამზადებული კომპოზიტური დაფების შემთხვევაში, რომელსაც ასევე შეიძლება, ჰქონდეს უწყვეტი წვა (ხის ბოჭკო, კორპი, მინერალური ბამბა ან სხვა მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოებისგან დამზადებული მასალები), ტესტების დროს ორივე ფენა უნდა იყოს აალების წყაროს ზემოქმედების ქვეშ.
ხის ბამბის/ხის ნაფოტების და სხვა ნებისმიერი მეორე ფენის მასალისგან დამზადებული კომპოზიტური დაფების შემთხვევაში, რომლებსაც არ აქვთ უწყვეტი წვა, ტესტების დროს მხოლოდ ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენა უნდა იყოს აალების წყაროს ზემოქმედების ქვეშ.
ტესტები უნდა ჩატარდეს დანიშნულებისამებრ გამოყენების პირობების გათვალისწინების გარეშე, რადგან უწყვეტ წვაზე გავლენას არ ახდენს საბოლოო გამოყენების პირობები. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უნდა იყოს უზრუნველყოფილი ნაჭრებს შორის მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.2.3 - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ტესტირებული პროდუქტის განსაზღვრული მახასიათებლები უნდა გამოიხატოს სსტ ენ 16733:2016/2024-ის მე-11 პუნქტის შესაბამისად. ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის (როგორც ეს განსაზღვრულია, მაგალითად, ხის ტიპით, შემკვრელით და დანამატებით),
- ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენის ორგანული ნივთიერებების დაბალი შემცველობით,
- ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენების ყველა სიმკვრივით შეფასებულებს შორის,
- მინერალური ბამბის მეორე ფენის მასალის შემთხვევაში უფრო დაბალი სიმკვრივით ან ფენის მასალის შემთხვევაში, რომელიც არ ავლენს უწყვეტ წვას,
- ხის ბოჭკოს, კორპის ან მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოებისგან დამზადებული ნებისმიერი სხვა მასალის შემთხვევაში, როგორც მეორე ფენის, შეფასებულებს შორის ყველა სიმკვრივით,
- ხის ბამბის/ხის ნაფოტების ფენის უფრო დაბალი სისქით, ასევე მეორე ფენით და ასევე ფენების უფრო დიდი სისქით, როდესაც შემოწმებული ნიმუშის ფენის სისქე დაახლოებით 100 მმ იყო,
- ხის ბამბის/ხის ნაფოტების და მეორე ფენის მასალის ყველა ორიენტაციით, მინერალური ბამბის, ხის ბოჭკოს, კორპის ან სხვა ცხოველური ან მცენარეული ბოჭკოებისგან დამზადებული მასალების შემთხვევაში,
- ნებისმიერი მოპირკეთების ან საფარით ან მსგავსი მასალებით და
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
ჟ.3 - კორპისგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.3.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუშები
სსტ ენ 16733:2016/2024 სტანდარტის გარდა, სინჯის აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგალითად, შემკვრელისა და დანამატების ტიპით და ა.შ., და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესით)17;
პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივით, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით,
ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით მინიმუმ სამ ნიმუშზე,
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ორიენტაცია, თუ ეს შესაბამისია (მაგ., პროდუქტის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით),
ყოველგვარი მოპირკეთების მასალის, საფარის ან მსგავსი მასალების გარეშე – სატესტო ნიმუშების მომზადებისას უნდა მოიხსნას არსებული მოპირკეთების მასალა ან საფარი.
ჟ.3.2 -ტესტის ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს საბოლოო გამოყენების პირობების გაუთვალისწინებლად, რადგან საბოლოო გამოყენების პირობები თითქმის არ მოქმედებს უწყვეტ წვაზე. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უზრუნველყოფილი უნდა იყოს ნაწილებს შორის მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.3.3 - ტესტირების შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- ერთი და იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახისთვის,
- შეფასებულ ნიმუშებს შორის ყველა სიმკვრივით,
- უფრო დაბალი სისქით და ასევე უფრო დიდი სისქით, როდესაც 100 მმ სისქის ნიმუშები იქნა გამოცდილი,
- ყველა ორიენტაციით, თუ ყველა შესაბამისი ორიენტაცია (სიგრძით და განივი) იქნა გამოცდილი,
- ნებისმიერი მოპირკეთების საფარით ან მსგავსით და
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
ჟ.4 - ხის ბაზაზე დამზადებული დაფების/პანელების დებულებები
ჟ.4.1 - ნიმუშის აღება
სსტ ენ 16733:2016/2024 სტანდარტის გარდა, სინჯის აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გასათვალისწინებელია შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., შემკვრელი, დანამატები, ხის ტიპი, ხის ფორმები/ხის ბოჭკოები და ა.შ. და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესით);
- პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ხის ბაზაზე დამზადებული დაფის/პანელის ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივით, რომელიც განისაზღვრება ტესტებით სსტ ენ 323:1993/2013 სტანდარტის შესაბამისად;
- პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი ხის ბაზაზე დამზადებული დაფის/პანელის ყველაზე მაღალი სისქით, რომელიც განისაზღვრება ტესტებით სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად მინიმუმ სამ ნიმუშზე;
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ფორმა/ბოჭკოვანი ორიენტაცია (ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით);
- ყოველგვარი გარე არამატერიალური მოპირკეთების, მოპირკეთების ან მსგავსის გარეშე − არსებული გარე არამატერიალური საფარი ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას.
ჟ.4.2 - სატესტო ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს დანიშნულებისამებრ გამოყენების პირობების გათვალისწინების გარეშე, რადგან უწყვეტ წვაზე მიდრეკილება თითქმის არ არის დამოკიდებული საბოლოო გამოყენების პირობებზე. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უნდა იყოს უზრუნველყოფილი ნაჭრებს შორის მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.4.3 - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- ერთი და იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის,
- შეფასებულ პროდუქტებს შორის ხის ბაზაზე დამზადებული დაფების/პანელების ყველა სიმკვრივით,
- ხის ბაზაზე დამზადებული დაფების/პანელების უფრო დაბალი სისქით და ასევე უფრო დიდი სისქით, როდესაც ტესტირებული იყო 100 მმ სისქის ნიმუშები,
- ყველა ფორმის/ბოჭკოვანი ორიენტაციით, თუ ყველა შესაბამისი ორიენტაცია ტესტირებული იყო,
- ნებისმიერი გარე არამატერიალური საფარით ან საფარით ან მსგავსით და
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
შენიშვნა: ზემოაღნიშნული დებულებები ეხება მხოლოდ გარე არამატერიალური ფენებით ერთგვაროვან დაფებს/პანელებს ან არაერთგვაროვან დაფებს/პანელებს. ხის ბაზაზე დამზადებული დაფების/პანელების და სხვა მასიური ფენებისგან შემდგარი კომპოზიტური პროდუქტების შემთხვევაში, ჟ.2 პუნქტში მოცემული დებულებები გამოყენებული იქნება შესაბამისი დებულებების შემუშავების ორიენტაციის სახით.
ჟ.5 - ხის ბოჭკოსგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.5.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუშები
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის გარდა, სინჯის აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გასათვალისწინებელია შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
- პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., შემკვრელისა და დანამატების ტიპით და წარმოებულია გარკვეული წარმოების პროცესში),
- ხის ბოჭკოების ხის ტიპი,
- წარმოების პროცესის ტიპი,
- ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით,
- ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით მინიმუმ სამ ნიმუშზე,
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ბოჭკოს ორიენტაცია (ანუ პროდუქტის სიგრძის მიმართულებით სიგრძეზე და განივი მიმართულებით),
- ყოველგვარი მოპირკეთების, მოპირკეთების ან მსგავსი მასალის გარეშე − არსებული საფარი ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას.
ჟ.5.2 - სატესტო ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს დანიშნულებისამებრ გამოყენების პირობების გათვალისწინების გარეშე, რადგან უწყვეტ წვაზე მიდრეკილება თითქმის არ არის დამოკიდებული საბოლოო გამოყენების პირობებზე. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უნდა იყოს უზრუნველყოფილი ნაჭრებს შორის მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.5.3 - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახის (როგორც ეს განსაზღვრულია, მაგალითად, შემკვრელის ტიპითა და დანამატებით, ბოჭკოების ხის ტიპით, წარმოების პროცესის ჩათვლით),
- შეფასებულებს შორის ყველა სიმკვრივით,
- უფრო დაბალი სისქით და ასევე უფრო დიდი სისქით, როდესაც 100 მმ სისქის ნიმუშები იქნა გამოცდილი,
- ყველა ბოჭკოს ორიენტაციით, თუ ყველა შესაბამისი ორიენტაცია იქნა გამოცდილი,
- ნებისმიერი მოპირკეთების საფარით ან მსგავსით,
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
ჟ.6 - მცენარეული ან ცხოველური ბოჭკოსგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.6.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუშები
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის გარდა, სინჯის აღების და ტესტის ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
- პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., ბოჭკოების ტიპით, შემკვრელის ტიპით და დანამატებით/დამუშავებით და წარმოებულია გარკვეული ტიპის წარმოების პროცესით)17;
- ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით;
- ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით მინიმუმ სამ ნიმუშზე;
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ბოჭკოს ორიენტაცია (ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით);
- ყოველგვარი მოპირკეთების, მოპირკეთების ან მსგავსი მასალის გარეშე − არსებული საფარი ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას.
ჟ.6.2 - სატესტო ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს საბოლოო გამოყენების პირობების გაუთვალისწინებლად, რადგან უწყვეტ წვაზე მიდრეკილება თითქმის არ მოქმედებს საბოლოო გამოყენების პირობებზე. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უნდა იყოს უზრუნველყოფილი ნაჭრებს შორის მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.6.3 - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- ერთი და იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახისთვის;
- შეფასებულ ნიმუშებს შორის ყველა სიმკვრივით;
- უფრო დაბალი სისქით და ასევე უფრო დიდი სისქით, როდესაც ტესტირებული იყო 100 მმ სისქის ნიმუშები;
- ყველა ბოჭკოვანი ორიენტაციით, თუ ყველა შესაბამისი ორიენტაცია იქნა გამოცდილი;
- ნებისმიერი მოპირკეთების ან საფარით ან მსგავსით და;
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
ჟ.7 - ფენოლური ქაფისგან დამზადებული პროდუქტების დებულებები
ჟ.7.1 - შემავალი მონაცემების ნიმუშები
სსტ ენ 16733:2016/2024-ის გარდა, ნიმუშების აღებისა და სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პირობები და პარამეტრები:
პროდუქტის ოჯახის პროდუქტის ვარიაციები (როგორც ეს განისაზღვრება ნედლეულის გარკვეული კომბინაციით, მაგ., შემკვრელის და დანამატების ტიპი/დამუშავება და წარმოებულია გარკვეული ტიპის წარმოების პროცესში);
- ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ 1602:2013/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით;
- ყველაზე მაღალი სისქის მქონე პროდუქტი ან პროდუქტის ვარიანტი, რომელიც განისაზღვრება სსტ ენ ისო 29466:2022/2023 სტანდარტის შესაბამისად ჩატარებული ტესტებით მინიმუმ სამ ნიმუშზე;
- თითოეული განსხვავებული წარმოებული ორიენტაცია (ანუ ნიმუშის სიგრძის მიმართულებით სიგრძით და განივი მიმართულებით);
- ყოველგვარი მოპირკეთების მასალის, მოპირკეთების ან მსგავსი მასალის გარეშე − არსებული მოპირკეთების მასალა ან საფარი უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშების მომზადებისას.
ჟ.7.2 - სატესტო ნიმუშების მომზადება
ტესტები უნდა ჩატარდეს საბოლოო გამოყენების პირობების გაუთვალისწინებლად, რადგან უწყვეტ წვაზე მიდრეკილება თითქმის არ მოქმედებს საბოლოო გამოყენების პირობებზე. თუ გამოიყენება სსტ ენ 16733:2016/2024-ის 6.2.5 პუნქტი, უნდა იყოს უზრუნველყოფილი ნაწილების მუდმივი კონტაქტი.
ჟ.7.3 - ტესტის შედეგების გაფართოებული გამოყენება
ზემოაღნიშნული პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
- ერთი და იმავე განსაზღვრული პროდუქტის ოჯახისთვის,
- შეფასებულ ნიმუშებს შორის ყველა სიმკვრივით,
- უფრო დაბალი სისქით და ასევე უფრო დიდი სისქით, როდესაც ტესტირებული იყო 100 მმ სისქის ნიმუშები,
- ყველა ორიენტაციით, თუ ყველა შესაბამისი ორიენტაცია იქნა გამოცდილი,
- ნებისმიერი მოპირკეთების საფარით ან მსგავსით და
- ნებისმიერი საბოლოო გამოყენების პირობებისთვის.
დანართი რ: სეისმური დატვირთვის მიმართ მდგრადობა
რ.1 ზოგადი ინფორმაცია
აქ წარმოდგენილი მეთოდების მიზანია მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოპირკეთების კომპლექტების სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობის შეფასება.
სეისმური დატვირთვებისადმი მდგრადობის შეფასების დასასრულებლად, დინამიკური და გადაადგილების ტესტების საშუალებით უნდა განისაზღვროს შემდეგი სამი თვისება:
სიბრტყიდან გადახრილი ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი, Ta, [s]-ში. იხილეთ პუნქტი რ.5.1.
რ.2 პუნქტში განსაზღვრული წარმომადგენლობითი დაზიანების მდგომარეობებთან (DS1, DS2, DS3) სიბრტყიდან გამოსული აჩქარება, ag,R,DS1,out, ag,R,DS2,out, ag,R,DS3,out, [მ/წმ2]. იხილეთ რ.5.2 პუნქტი.
რ.2 პუნქტში განსაზღვრული დაზიანების წარმომადგენლობითი მდგომარეობების (DS1, DS2, DS3) მიმართ სიბრტყეში გადაადგილება, Δdmax,R,DS1,ip, Δdmax,R,DS2,ip, Δdmax,R,DS3,ip, [%-ში]. იხილეთ რ.6.1 პუნქტი.
რ.2 დაზიანების მდგომარეობა
სიბრტყის გარეთ აჩქარებისა და სიბრტყეში გადაადგილების ტესტირებისთვის, მოპირკეთების ნაკრებებისთვის განსაზღვრულია სამი წარმომადგენლობითი დაზიანების მდგომარეობა (DS).
ეს განსაზღვრული დაზიანების მდგომარეობები მიზნად ისახავს აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებების სეისმური რეაქციის წარმოდგენას ტესტებში გათვალისწინებულ სიბრტყის გარეთ აჩქარებებსა და სიბრტყეში გადაადგილებებზე.
თითოეული დაზიანების მდგომარეობის მისაღწევად დაფიქსირებული დაზიანების დონე განისაზღვრება მოპირკეთების კომპლექტის თითოეული კომპონენტისთვის, ცხრილი რ.2.1-ის მიხედვით. მოპირკეთების კომპლექტით მიღწეული დაზიანების მდგომარეობა უნდა შეესაბამებოდეს დაკვირვებული დაზიანების ტიპებს შორის ყველაზე მოწინავე დაზიანების მდგომარეობას.
თუ ობიექტის შეზღუდვების გამო ტესტის დროს დაზიანების მდგომარეობა ვერ მიიღწევა, ამ დაზიანების მდგომარეობის შესაბამისი სეისმური მახასიათებლების პარამეტრი არის ტესტის დროს დაფიქსირებული მაქსიმალური.
ცხრილი რ.2.1 მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოპირკეთების დაზიანების სქემა
|
|
||
|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ცხრილი რ.2.1 მექანიკურად დამაგრებული გარე კედლის მოპირკეთების დაზიანების სქემა
|
|
||
|---|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
რ.3 ტესტირების ნიმუში
ცხრილი რ.3.1-ის მიხედვით უნდა შეფასდეს, სულ მცირე, ორი სატესტო ნიმუში. როგორც სიბრტყის გარეთ (იხ. პუნქტი რ.5), ასევე სიბრტყეში გადაადგილების (იხ. პუნქტი რ.6) ტესტებისთვის უნდა იქნეს გამოყენებული ერთი და იმავე ნიმუშების კონფიგურაციები.
ნიმუში სრულად უნდა ასახავდეს აწყობილ მოპირკეთების კომპლექტს, მათ შორის, ყველა საჭირო ფიტინგსა და სამაგრს, მათ შორის, მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციების (MPII) შესაბამისად შეერთებებს. ნიმუში უნდა შეიცავდეს ყველა ინტეგრალურ კომპონენტს, რომელსაც შეიძლება ჰქონდეს უარყოფითი გავლენა კომპლექტის სეისმურ მახასიათებლებზე.
სატესტო ნიმუშის ზომები დამოკიდებულია მოპირკეთების ელემენტის ზომაზე და მითითებულ მოპირკეთების სამაგრებზე. რეკომენდებულია ტესტების ჩატარება 3 x 3 მოპირკეთების ელემენტის ნიმუშზე, თუ მოპირკეთების ელემენტის ზომები და სატესტო ობიექტის თვისებები ამის საშუალებას იძლევა. ზოგადად, მოპირკეთების ელემენტების კენტი რაოდენობა უნდა იქნეს გათვალისწინებული როგორც ჰორიზონტალური, ასევე ვერტიკალური მიმართულებით. მაგალითად, თუ ტესტირება ხდება დიდი მოპირკეთების ელემენტების, ანუ 3 მეტრზე მეტი სიგანის ან სიგრძის, შეიძლება განიხილებოდეს ერთი პანელი ჰორიზონტალური მიმართულებით.
ცხრილი რ.3.1 სეისმური შეფასების წარმომადგენლობითი შემთხვევების განმარტება
|
|
|
|---|---|---|
| მოპირკეთების ელემენტი | მინიმალური სისქე, მაქსიმალური ზომა | მაქსიმალური სისქე, მინიმალური ზომა |
| მოპირკეთების დამაგრება | მოპირკეთების ელემენტის მინიმალური სიმკვრივე | მოპირკეთების ელემენტის მაქსიმალური სიმკვრივე |
| ქვეკარკასის პროფილები | პროფილებს შორის მაქსიმალური მანძილი | პროფილებს შორის მინიმალური მანძილი |
| ქვეკარკასის სამაგრები | საყრდენებს შორის მაქსიმალური მანძილი | საყრდენებს შორის მინიმალური მანძილი |
| ქვეკარკასის სამაგრები და ანკერები | ქვეკარკასის სამაგრების მინიმალური სიმკვრივე | ქვეკარკასის სამაგრების მაქსიმალური სიმკვრივე |
|
|
პანელის მიერ დამაგრების მაქსიმალური სიმკვრივე |
|
რ.4 ტესტის დაყენება და აღჭურვილობა
ტესტები უნდა ჩატარდეს სატესტო აღჭურვილობის გამოყენებით, რომელსაც შეუძლია როგორც დინამიკური (სიბრტყის გარეთ), ასევე სიბრტყეში გადაადგილების რეპლიკაცია, დატვირთვის პროტოკოლებით ჰორიზონტალურ სიბრტყეში მინიმუმ ორი გრადუსით თავისუფლებით. სატესტო აღჭურვილობა უნდა უზრუნველყოფდეს მინიმუმ ერთ ჰიდრავლიკურ აქტივატორს, რომელსაც შეუძლია, გადააადგილოს აგრეგატი (მაგ., მოძრავი სხივები სურათ რ.4.1-ზე), რომელიც ამაგრებს მოპირკეთების კომპლექტს სიბრტყეში მიმართულებით, ანუ პანელის სიბრტყეში, ჰორიზონტალურად (იხილეთ მწვანე ისარი სურათ რ.4.1ა-ზე) და ერთ ჰიდრავლიკურ აქტივატორს, რომელსაც შეუძლია, გადააადგილოს მოპირკეთების კომპლექტის მხარდამჭერი აგრეგატი სიბრტყის გარეთ მიმართულებით, ანუ პანელის სიბრტყის პერპენდიკულარული მიმართულებით (იხილეთ ლურჯი ისარი სურათ რ.4.1ა-ზე). ჰიდრავლიკური აქტივატორები უნდა იმართებოდეს ციფრული კონტროლერით, სადაც მართვის პანელი საშუალებას იძლევა გამოყენებულ იქნეს სასურველი გადაადგილების ამპლიტუდები, სიხშირეები, გადაადგილების ტალღის ფორმები და ციკლების რაოდენობა. მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII) დაფუძნებული დებულების შესაბამისად, საბოლოოდ უნდა შეიქმნას შესაბამისი სატესტო კონფიგურაცია, ანუ სატესტო აღჭურვილობასა და მოპირკეთების კომპლექტს შორის შუალედური ელემენტები, რომლებიც წარმოადგენს შენობის იმ ნაწილს, რომელზეც მიმაგრებულია მოპირკეთების კომპლექტი, რათა მოახდინოს აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის რეალური მონტაჟის პირობების სიმულირება, მათ შორის, მისი მთავარ კონსტრუქციასთან კავშირი.
ნახაზ რ.4.1-ში წარმოდგენილი სატესტო მოწყობილობა წარმოადგენს შესაბამისი სატესტო კონფიგურაციის მაგალითს. თუმცა სხვა სატესტო კონფიგურაციები მისაღებია იმ პირობით, რომ მათ შეუძლიათ იგივე პირობების რეპროდუცირება.
მონიტორინგის სისტემა, სულ მცირე, უნდა შედგებოდეს:
გადაადგილების სენსორები (მაგ., ლაზერული გადაადგილების გადამყვანები), რომლებიც განლაგებულია ნიმუშის ქვედა და ზედა ნაწილში, რათა აკონტროლონ მოპირკეთების ელემენტების სიბრტყეში და სიბრტყიდან გარეთ გადაადგილებები (იხ. სურათი რ.4.2).
სამღერძიანი აქსელერომეტრები, რომლებიც განლაგებულია აწყობილი კომპლექტის გეომეტრიულ ცენტრთან ყველაზე ახლოს, მოპირკეთების ელემენტის ყველაზე არახელსაყრელ წერტილში (იხ. სურათი რ.4.2ა) და საყრდენი სტრუქტურის ქვედა ნაწილში (იხ. სურათი რ.4.2ბ). 3D აჩქარებების ანალიზი შეიძლება, დაგვეხმაროს ტესტის შედეგების უკეთ გაგებაში. მაგალითად, მოულოდნელი ვერტიკალური აჩქარებები შეიძლება, დაგვეხმაროს იმის გაგებაში, რომ ნიმუში სათანადოდ არ არის დაფიქსირებული.
z y x |
|
|---|---|
| სურათი რ.4.1ა: აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებების სატესტო აღჭურვილობის მაგალითი. წინა ხედი. | |
 |
|
| სურათი რ.4.1ბ: აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებების სატესტო აღჭურვილობის მაგალითი: გვერდითი ხედი. |
y
x
სურათი რ.4.1გ: აწყობილი მოპირკეთების ნაკრებების სატესტო აღჭურვილობის მაგალითი: ზედახედი
z z
y x
(ა) (ბ)
სურათი რ.4.2: მონიტორინგის სისტემის მაგალითი: (ა) შუბლის და (ბ) გვერდითი ხედი.
რ.5 დინამიკური ტესტის პროცედურა
დინამიკური ტესტები უნდა ჩატარდეს როგორც ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდის, Ta, ასევე განსაზღვრული დაზიანების მდგომარეობების მიღწევასთან შესაბამისი სიბრტყიდან გადახრილი აჩქარებების (x-მიმართულება) შესაფასებლად. ერთი და იგივე ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს ორივე ტესტს, რადგან რეზონანსული ძიების ტესტები (რომლებიც გამოიყენება ვიბრაციის პერიოდის შესაფასებლად) უნდა ჩატარდეს ისე, რომ ნიმუში არ დაზიანდეს.
რ.5.1. – სიბრტყიდან გამოსული ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდის შეფასების ექსპერიმენტული პროცედურა
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდის შეფასება უნდა განხორციელდეს რეზონანსული ძიების ტესტების საშუალებით. რეზონანსული ძიების ტესტები უნდა ჩატარდეს სატესტო ნიმუშის სიბრტყიდან გადახრილი (x-მიმართულება) თეთრი ხმაურის სიგნალის გამოყენებით. სიგნალის x-მიმართულების აჩქარების პიკები უნდა იყოს მაქსიმუმ (0,10 ± 0,05) g, ნაკრების კომპონენტების დაზიანების თავიდან ასაცილებლად. გარდა ამისა, სიგნალს უნდა ჰქონდეს ენერგიის შემცველობა 1 ჰც-დან 20 ჰც-მდე და მინიმალური ხანგრძლივობა ერთი წუთი.
საჭირო აღჭურვილობა შემდეგია:
1. აქსელერომეტრი „A“ (იხ. სურათი რ.5.1.1) აკონტროლებს შემავალ სიგნალს (თეთრ ხმაურს) x მიმართულებით.
2. აქსელერომეტრი „B“ (იხ. სურათი რ.5.1.1) ზომავს საპასუხო აჩქარებებს 100 ჰც-ის შერჩევის სიხშირით x მიმართულებით.
აქსელერომეტრი „A“ უნდა აფიქსირებდეს ქვემოთ ჩამოთვლილი ორი აჩქარებიდან ერთ-ერთს:
- ქვესტრუქტურის აჩქარება, ანუ სატესტო აღჭურვილობასა და მოპირკეთების ნაკრებებს შორის შუალედური ელემენტების აჩქარება, ნიმუშის ყველაზე არახელსაყრელი წერტილის შესაბამისად, თუ ნიმუშის მოძრავ სხივებთან დასაკავშირებლად გამოიყენება ქვესტრუქტურა.
- ქვედა სხივის აჩქარება, თუ ნიმუშის მოძრავ სხივებთან დასაკავშირებლად არ გამოიყენება ქვესტრუქტურა.
ზემოთ აღნიშნული ორი სიგნალიდან ერთ-ერთი უნდა ჩაითვალოს შემავალ სიგნალად (იხ. ქვედა აჩქარების სიგნალი სურათი რ.5.1.1-ში).
აქსელერომეტრი „B“ უწყვეტად უნდა აფიქსირებდეს ნიმუშის აჩქარებებს სიბრტყიდან x მიმართულებით (გამომავალი აჩქარება მოცემულია ნახაზ რ.5.1.1-ში).
შემავალი და გამომავალი სიგნალების შესაბამისი ფურიეს გარდაქმნის ფუნქციების, სისტემის გადაცემის ფუნქციის გამოსათვლელად საჭიროა აქსელერომეტრების „A“ და „B“ ჩანაწერები.
გადაცემის ფუნქცია უნდა შეფასდეს, როგორც გამომავალ და შემავალ სიგნალებთან დაკავშირებული ფურიეს გარდაქმნის ფუნქციების თანაფარდობა, როგორც ეს ადრე იყო განსაზღვრული (იხ. სურათი რ.5.1.2). გამოცდილი კომპონენტის საკუთარი სიხშირე, fa, უნდა განისაზღვროს, როგორც გადაცემის ფუნქციის უმაღლესი ამპლიტუდის პიკთან დაკავშირებული სიხშირე.
|
|
თუ ფურიეს გარდაქმნის ფუნქცია ახლო დიაპაზონში ერთზე მეტ პიკს აჩვენებს (იხილეთ სურათი რ.5.1.3-ის მაგალითი), უფრო მაღალი სიხშირის შესაბამისი სიხშირე შეიძლება, შეირჩეს გარსაცმის ნაკრების ბუნებრივ სიხშირედ.
სურათი რ.5.1.3: ახლო დიაპაზონში ორი პიკის მაგალითი.
აღსანიშნავია, რომ ფურიეს გადაცემის ფუნქცია აჩვენებს ტესტში ჩართული ყველა ელემენტის რეზონანსს, მათ შორის, ტესტ-მანქანის. მაგალითად, არც თუ ისე იშვიათია ტესტ-აპარატის ბუნებრივი სიხშირის 20 ჰც-ზე ნაკლები აღმოჩენა, თუმცა ეს დამოკიდებულია ტესტ-მანქანაზე. ამ მიზეზით, მკაცრად რეკომენდებულია გამომავალი სიგნალისთვის გადაცემის ფუნქციის ხელახლა შეფასება, როდესაც აქტივატორები გაჩერებულია და ტესტ-ნიმუში მოძრაობს თავისუფალი ვიბრაციებით. თუ თავისუფალი და იძულებითი ვიბრაციების შედეგებს შორის შედარება აჩვენებს პოტენციურ ჩარევას ტესტ-აპარატის ბუნებრივ სიხშირეებსა და ნიმუშს შორის, შემავალი სიგნალი უნდა გაფილტრული იქნეს ისე, რომ შესუსტდეს რეზონანსული მოვლენები ტესტ-მანქანის სიხშირეზე.
ძირითადი ვიბრაციის პერიოდი უნდა იქნეს მიღებული შემდეგნაირად:
Ta = f
[s] (რ.5.1)
რ.5.2. – სიბრტყიდან გამოსული აჩქარების შეფასების ექსპერიმენტული პროცედურა
დინამიკური ტესტები უნდა ჩატარდეს ხელოვნური x-მიმართულების შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორიების (ხელოვნური აჩქარების დროის ისტორიები არის აქსელეროგრამები, რომლებიც რიცხვით გენერირდება და იტერაციულად მოდიფიცირდება იმისათვის, რომ ჰქონდეს შემავალი სიგნალები, რომელთა რეაქციის სპექტრი თავსებადია, მოცემული ტოლერანტობით, სამიზნე სპექტრთან) გამოყენებით, ინტენსივობის ზრდით აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის სიბრტყიდან გადახრის მიმართულებით. პროცედურა ახსნილია ქვემოთ.
ნაბიჯი 1. თავდაპირველად, შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორია უნდა იქნეს მიღებული რ.5.2.1 პუნქტში ახსნილი პროცედურის შესაბამისად. შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორიის მაქსიმალური აჩქარების მნიშვნელობა განისაზღვრება როგორც ax,max (იხ. სურათი რ.5.2.1).
სურათი რ.5.2.1 შეყვანის აჩქარების დროის ისტორიის მაგალითი.
ნაბიჯი 2. ნიმუში და შესაბამისი აღჭურვილობა დამონტაჟებულია სატესტო აპარატზე.
ნაბიჯი 3. აჩქარების რამდენიმე დროის ისტორია უნდა იქნეს მიღებული პირველი ნაბიჯის შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორიის წრფივი შემცირებით, დაწყებული 5%•ax,max-დან 100%-მდე ax,max, 5%-იანი საფეხურებით. თითოეული აჩქარების დროის ისტორია შეესაბამება x-მიმართულების დინამიკური სიბრტყიდან გადახრის ტესტის ქვესაფეხურს (იხ. ცხრილი რ.5.2.1). თუ მოსალოდნელია, რომ 5%•ax,max-ზე დაბალი აჩქარებები გავლენას მოახდენს კომპონენტის მთლიანობაზე, შეიძლება განხილული იყოს უფრო დაბალი საწყისი აჩქარებები. ტესტი უნდა გაგრძელდეს ნიმუშის ჩავარდნამდე ან ტესტირების ობიექტის ლიმიტების მიღწევამდე.
ცხრილი რ.5.2.1 დინამიკური ტესტის ქვენაბიჯების განმარტება
|
|
|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ტესტის თითოეული ქვეეტაპის დროს, შესაბამისი აჩქარების დროის ისტორიები ერთდროულად უნდა იქნეს გამოყენებული ნიმუშის სატესტო აღჭურვილობის ქვედა და ზედა სხივზე სიბრტყიდან x მიმართულებით გადახრისას და აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის თითოეული კომპონენტის დაზიანება საბოლოოდ უნდა დაფიქსირდეს დაზიანების სქემის შევსებით.
i-ე ქვეეტაპის ბოლოს, სატესტო აღჭურვილობა უნდა გაჩერდეს და ნიმუში უნდა დააკვირდეს დაზიანების შემდგომი იდენტიფიცირებისთვის.
თითოეულ ქვეეტაპში დაფიქსირებული დაზიანების დონე უნდა შედარდეს ცხრილ რ.5.2.1-თან, რათა დადგინდეს დაზიანების სამი მდგომარეობიდან ერთ-ერთის მიღწევა. მოპირკეთების კომპლექტით მიღწეული დაზიანების მდგომარეობა უნდა შეესაბამებოდეს დაკვირვებულ დაზიანების ტიპებს შორის ყველაზე მოწინავე დაზიანების მდგომარეობას.
დაზიანების მდგომარეობის მიღწევასთან შესაბამისი ნაბიჯის განმავლობაში გამოყენებული აჩქარების დროის ისტორიის მაქსიმალური მნიშვნელობა წარმოადგენს ამ ნიმუშისთვის x მიმართულების სიბრტყიდან გადახრილ აჩქარებას, ag,R,DSi,out (i = 1, 2 ან 3-ით).
თუ ობიექტის შეზღუდვების გამო, ტესტირების დროს დაზიანების მდგომარეობა ვერ მიიღწევა, ამ დაზიანების მდგომარეობის შესაბამისი სეისმური მახასიათებლების პარამეტრი არის ტესტირების დროს დაფიქსირებული მაქსიმალური მნიშვნელობა.
რ.5.2.1. - შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორიის შერჩევის პროცედურა
შემავალი მონაცემების აჩქარების დროის ისტორიის დასადგენად, პირველ რიგში აუცილებელია საცნობარო რეაქციის სპექტრის (RRS) განსაზღვრა.
საცნობარო რეაქციის სპექტრი (RRS) შეიძლება, ჩაითვალოს სსტ ენ 1998-1:2004/A1:2013/2022-ის (ევროკოდი 8) 4.3.5 პუნქტში მოცემული სპექტრული აჩქარების ფორმულების გამარტივებული ვერსიის ტოლფასად, როგორც ეს განსაზღვრულია განტოლებაში (რ.5.2.1.1) დროის დომენში ან განტოლებაში (რ.5.2.1.2) სიხშირის დომენში.
(რ.5.2.1.1):
სადაც:
Sa არის სპექტრული აჩქარება, რომელიც გამოიყენება არასტრუქტურულ ელემენტებზე გამოსაყენებელი ჰორიზონტალური ეკვივალენტური სტატიკური ძალის გამოსათვლელად.
ά არის განხილული საზღვრის მდგომარეობისთვის მყარ ნიადაგზე მიწის პიკური საცნობარო აჩქარებისა და გრავიტაციის აჩქარებას შორის თანაფარდობა.
S არის ნიადაგის გამაძლიერებელი კოეფიციენტი.
Ta არის არასტრუქტურული ელემენტების ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი.
T0 არის RRS-ის საწყისი პერიოდი და უდრის 0,08•s-ს.
T1 არის პერიოდი, რომელიც შეესაბამება საცნობარო რეაქციის სპექტრის (RRS) მუდმივი აჩქარების ტოტის დასაწყისს და უდრის 0,714 წმ-ს.
T2 არის პერიოდი, რომელიც შეესაბამება საცნობარო რეაქციის სპექტრის (RRS) ბოლო დაღმავალ ბრანჩს და უდრის 1,33 წმ-ს.
|
(რ.5.2.1.2):
სადაც f0 = 0,75·Hz; f1 = 1,4 Hz and f2 = 12,5 Hz.
|
ნახაზებში რ.5.2.1.1 (დროის დომენი) და რ.5.2.1.2 (სიხშირის დომენი) მოცემული საცნობარო რეაქციის სპექტრი ეხება ერთხარისხიანი თავისუფლების სისტემის (SDOF) გადაადგილებას, რომელიც განიხილება, როგორც უსასრულოდ ხისტი სისტემა, რომელიც წარმოადგენს ძირითად სტრუქტურაზე (ანუ ექსპერიმენტულ ტესტში ჩართულ მანქანაზე) მიმაგრებულ კომპონენტს (ამ შემთხვევაში მოპირკეთების კომპლექტს).
ამ საცნობარო რეაქციის სპექტრიდან დაწყებული, აჩქარების დროის ისტორია უნდა შეირჩეს ისე, რომ ფარდობითი სპექტრი (ასევე განსაზღვრული, როგორც სატესტო რეაქციის სპექტრი-TRS) თავსებადი იყოს საცნობარო რეაქციის სპექტრთან (RRS), რომელიც განსაზღვრულია α•Sa = 0,40 g-ის გათვალისწინებით, 1,4 ჰც-დან 24 ჰც-მდე სიხშირის დიაპაზონში.
საწყისი აჩქარების დროის ისტორია უნდა იყოს არასტაციონარული ფართოზოლოვანი შემთხვევითი აგზნებები, რომელთა ენერგიის შემცველობა მერყეობს 1 ჰც-დან 32 ჰც-მდე და გამტარობის გარჩევადობა, რომელიც ტოლია ერთი მეექვსე ოქტავისა. შეყვანის მოძრაობის საერთო ხანგრძლივობა უნდა იყოს 30 წამი, რაც მოიცავს 5 წამს აჩქარების ტემპის ასამაღლებლად, 20 წამს ძლიერი მოძრაობის ხანგრძლივობისთვის და 5 წამს დასუსტების დროისთვის. ვიწროზოლოვანი სიგნალის ამპლიტუდა უნდა დარეგულირდეს მანამ, სანამ სატესტო რეაქციის სპექტრი (TRS) არ შემოიფარგლება საცნობარო რეაქციის სპექტრით (RRS) რეკომენდებულია, რომ სატესტო რეაქციის სპექტრი (TRS) იყოს საცნობარო რეაქციის სპექტრის (RRS) 30%-იდან 90%-ამდე. სურათი რ.5.2.1.3 გვიჩვენებს სატესტო რეაქციის სპექტრის (TRS) 2 მაგალითის სპექტრს, რომლებიც შემოიფარგლება საცნობარო რეაქციის სპექტრით (RRS) „სამიზნე“ სპექტრით.
ტესტირების პროგრამის შესრულებისას, სატესტო რეაქციის სპექტრი (TRS) შეიძლება სრულად არ მოიცავდეს საცნობარო რეაქციის სპექტრს (RRS). ხელახალი ტესტირების ზოგადი მოთხოვნა გამონაკლისს წარმოადგენს, თუ დაკმაყოფილებულია შემდეგი კრიტერიუმი:
- ერთი მეექვსე ოქტავის ანალიზის წერტილებიდან მაქსიმუმ ორი შეიძლება იყოს საცნობარო რეაქციის სპექტრზე (RRS) 10%-ზე ნაკლებით ან ნაკლებით, იმ პირობით, რომ თითოეული წერტილისთვის მიმდებარე ერთი მეექვსე ოქტავის წერტილები, სულ მცირე, ტოლია საცნობარო რეაქციის სპექტრის (RRS).
| სურათი რ.5.2.1.3: RRS სპექტრის შემომხვევი TRS სპექტრების მაგალითი. |
მიღებული აჩქარების დროის ისტორია ასევე უნდა შეესაბამებოდეს სატესტო აღჭურვილობის შეზღუდვებს. ამ მიზნით, შესაძლებელია „ფილტრის ხელსაწყოს“ გამოყენება სატესტო აღჭურვილობის მიერ გამოსაყენებელ მაქსიმალურ გადაადგილებებთან თავსებადი სიგნალის გენერირებისთვის. კერძოდ, სიგნალის გაფილტვრა შესაძლებელია მაღალსიხშირიანი ფილტრების მეშვეობით, მაქსიმალური სიხშირის ზღურბლის გათვალისწინებით, რომელიც 0,75 fa-ს უდრის, თუ 0,75 fa არ აღემატება 3,5 ჰც-ს, ხოლო თუ 0,75 fa აღემატება 3,5 ჰც-ს, ეს უკანასკნელი სიხშირე უნდა ჩაითვალოს მაღალსიხშირიანი ფილტრების მაქსიმალურ სიხშირის ზღურბლად.
რ.6 – სიბრტყეში გადაადგილების ტესტები
სიბრტყეში გადაადგილების შესაფასებლად უნდა ჩატარდეს სიბრტყეში გადაადგილების ტესტები ქვემოთ ახსნილი პროცედურის შესაბამისად.
რ.6.1. – სიბრტყეშიდა ზღვრული გადაადგილებების შეფასების ექსპერიმენტული პროცედურა
გადაადგილების ტესტები უნდა ჩატარდეს კომპონენტის სიბრტყის მიმართულებით (y-მიმართულებით) „კრეშენდოს“ გადაადგილების ისტორიის გამოყენებით (იხილეთ მწვანე ისარი სურათ რ.3.4.1.ა-ზე). კრეშენდოს ტესტი უნდა შედგებოდეს „დახვეული“ და „მუდმივი ამპლიტუდის“ ინტერვალების ერთობლიობადი სერიისგან. როგორც ნაჩვენებია სურათ რ.6.1.1-ზე, მუდმივი ამპლიტუდის ინტერვალებს შორის სიბრტყეში გადაადგილების საფეხურები უნდა იყოს 6 მმ. დახვეული და მუდმივი ამპლიტუდის ინტერვალები თითოეული უნდა შედგებოდეს ოთხი სინუსოიდური ციკლისგან.
20
15
10
5
0
-5
-10
-15
-20
0 5 10 15 20 25 30
დრო [s]
სურათი რ.6.1.1: ტესტის დროს გადაადგილების მუდმივი ამპლიტუდის ინტერვალი და ზრდის ინტერვალი.
კრეშჩენდოს ტესტი უნდა ჩატარდეს 2 ჰც სიხშირით, ნიმუშის ფუძესა და ზედა ნაწილს შორის გამოყენებული ფარდობითი გადაადგილებების ± 75 მმ ან ნაკლები მნიშვნელობისთვის და 1 ჰც სიხშირით, 75 მმ-ზე მეტი გამოყენებული თაროების გადაადგილებების მნიშვნელობისთვის.
თითოეული კრეშენდოს ტესტი (იხ. სურათი რ.6.1.2) უნდა ჩატარდეს უწყვეტად, სანამ არ დადგება შემდეგი პირობადან პირველი (ტესტის ვიდეოჩანაწერი, რომელიც სინქრონიზებული იქნება სატესტო აპარატის საათთან, მკაცრად რეკომენდებულია ოფლაინ დამუშავებისთვის):
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის ნებისმიერი კომპონენტის (ძირითადად მოპირკეთების ელემენტების) ჩამოვარდნა
მაქსიმალური გამოყენებული გადაადგილება უდრის ± 150 მმ-ს.
აწყობილი მოპირკეთების კომპლექტის თითოეული კომპონენტის დაზიანება უნდა დაფიქსირდეს ტესტების დროს დაზიანების სქემის შევსებით, ცხრილი რ.2.1-ის შესაბამისად. ნიმუშის ძირსა და ზედა ნაწილს შორის გაზომილი ფარდობითი გამოყენებული გადაადგილება, რომელიც შეესაბამება თითოეული დაზიანების მდგომარეობის მიღწევას, გაყოფილი ნიმუშის სიმაღლეზე, წარმოადგენს ნიმუშის y-მიმართულების სიბრტყეში სართულის შიდა გადახრას ∆dmax,R,DSi,ip, სადაც i = 1, 2 ან 3 ეხება რ.2 პუნქტში აღწერილ ზღვრულ მდგომარეობებს.
150
100
50
0
-50
-100
-150
0 50 100 150 200 250
დრო [წმ]
სურათი რ.6.1.2: გადაადგილების ტესტი.
რ.7 – ტესტირების ანგარიში
ტესტის ანგარიში უნდა მოიცავდეს, სულ მცირე:
1) სატესტო ნიმუშისა და მისი კომპონენტების სრულ აღწერას. უნდა განისაზღვროს, სულ მცირე, შემდეგი ინფორმაცია (მონაცემები დაფუძნებულია მწარმოებლის პროდუქტის ინსტალაციის ინსტრუქციებზე (MPII)):
სამაგრები: მასალა, გეომეტრია, ორ სამაგრებს შორის მანძილი და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება.
პროფილები: მასალა, გეომეტრია და ორ პროფილს შორის მანძილი.
მოპირკეთების ელემენტი: მასალა და გეომეტრია.
მოპირკეთების სამაგრები: მასალა, გეომეტრია და სამაგრების რაოდენობა და განლაგება).
სატესტო აღჭურვილობასა და აწყობილ მოპირკეთების ნაკრებებს შორის სამაგრები (მდებარეობა, ზოგადი ტიპი, მასალა და გეომეტრია).
დამხმარე წებოვანი ნივთიერება, თუ ის გამოიყენება: ზოგადი ტიპი, გეომეტრია და წებოვანი ლაქების ან მძივების განლაგება.
2) სატესტო აღჭურვილობის აღწერა.
სატესტო აპარატურის დეტალური ესკიზი (წინა და გვერდითი ხედი), მათ შორის, ნიმუშის გეომეტრია და ტესტის შედეგების გასაზომად გამოყენებული თითოეული სენსორის პოზიცია.
ნიმუშის და ესკიზზე გამოსახული თითოეული სენსორის აღწერა.
მონაცემთა შეგროვებისა და დამუშავებისთვის გამოყენებული აღჭურვილობის (აპარატურის და პროგრამული უზრუნველყოფის) აღწერა.
3) შედეგები
სიბრტყიდან გამოსული ფუნდამენტური ვიბრაციის პერიოდი, Ta, [s]-ში.
თითოეული წარმომადგენლობითი დაზიანების მდგომარეობის (DS1, DS2, DS3) მიღწევის შესაბამისი სიბრტყიდან გამოსული აჩქარების მნიშვნელობები, ag,R,DS1,out, ag,R,DS2,out, ag,R,DS3,out, [მ/წმ2]-ში.
დინამიკური ტესტების დროს საცდელ ნიმუშში დაფიქსირებული სპეციფიკური დაზიანებები.
თითოეული წარმომადგენლობითი დაზიანების მდგომარეობის (DS1, DS2, DS3) მიღწევის შესაბამისი სიბრტყეშიდა გადაადგილების მნიშვნელობები ∆dmax,R,DS1,ip, ∆dmax,R,DS2,ip, ∆dmax,R,DS3,ip, [%]-ში.
სიბრტყეში და გადაადგილების ტესტების დროს საცდელ ნიმუშში დაფიქსირებული სპეციფიკური დაზიანებები.
danarti XI.docx ⬇
დანართი XI
მეტალის თხელი საფასადე კომპოზიტური ფურცლის (ალუკაბოლდი) ძირითადი მოთხოვნები
1. წინამდებარე დანართის მოქმედების სფერო
1.1 სამშენებლო პროდუქტის აღწერა
წინამდებარე დანართი ვრცელდება თხელ ლითონის კომპოზიტურ ფურცლებზე (შემდგომში - ლითონის ფურცელი). ლითონის ფურცელი შედგება მეტალის გარსის ორი თხელი ფენისგან, რომლებიც უწყვეტი ურთიერთდაწნეხვის პროცესში ერთმანეთზე ამაგრებს თხელ მყარ ბირთვს ან თხელ ფიჭისებრ ბირთვს. მეტალის გარსის გარე შრე შეიძლება იყოს წინასწარ შეღებილი ან არა. მეტალის გარსების ბირთვთან შეერთება მიიღწევა ან წებოვანი ფენით, ან შემკვრელით (ქიმიური და მექანიკური მოქმედებით). თხელი ლითონის კომპოზიტური ფურცლების სისქის დიაპაზონებია:
• 2 – 8 მმ მყარი ბირთვისგან დამზადებული ლითონის ფურცლისთვის;
• 6 – 20 მმ ფიჭისებრი ბირთვისგან დამზადებული ლითონის ფურცლისთვის;
ლითონის ფურცელი შედგება:
• მოსაპირკეთებელი გარსებისგან, რომლებიც დამზადებულია:
o ალუმინის შენადნობის ფურცლები სსტ ენ 485-2:2016+A1:2018/2023 ან სსტ ენ 485-4:1993/2023 სტანდარტების შესაბამისად, ზედაპირულად დამუშავებული (სსტ ენ 1396:2015/2023 სტანდარტის შესაბამისად სპირალური საფარით დაფარული, სსტ ენ ისო 7599:2018/2024 სტანდარტის შესაბამისად ანოდირებული) ან მის გარეშე, გარე/შიდა ფურცლების (მოპირკეთებული პირი) ნომინალური სისქით ≥ 0.2 მმ (± 8 %).
o სსტ ენ 10088-1:2014/2015 ან სსტ ენ 10088-4:2009/2018 სტანდარტების შესაბამისად დამზადებული უჟანგავი ფოლადის ფურცლები, ფურცლების (მოპირკეთებული პირების) ნომინალური სიმეტრიული სისქით 0.2-დან 0.4 მმ-მდე (± 5%).
• ბირთვი დამზადებულია:
o მყარი მასალისგან: დაბალი სიმკვრივის პოლიეთილენი ან სხვა პოლიმერი, რომელსაც შერეული აქვს ცეცხლგამძლე მინერალები ან მათ გარეშე, ან მინერალები შემკვრელით.
o ალუმინის ფიჭისებრი საფარი.
• უწყვეტი ან წყვეტილი წებოვანი ფენა: მოპირკეთებული პირების ბირთვზე დასამაგრებლად უწყვეტი სამრეწველო პროცესით.
პროდუქტი არ შედის შემდეგ სსტ ენ 14509:2013/2018 ტექნიკურ სპეციფიკაციაში, რადგან მისი ბირთვის თბოგამტარობა აღემატება სსტ ენ 14509:2013/2018 სტანდარტის 1 პუნქტში მითითებულს და პროდუქტი არ არის განსაზღვრული, როგორც თვითდამჭერი ელემენტი.
პროდუქტზე არ ვრცელდება ამ ტექნიკური რეგლამენტის მე-10 დანართი, რომელიც ეხება გარე კედლის მოპირკეთების მექანიკურად დამაგრებად კომპლექტებს, რადგან მე-10 დანართში შეფასებები გათვალისწინებულია კომპლექტების ოჯახებისთვის და არა მხოლოდ ლითონის ფურცლისთვის.
ალუმინის ფიჭისებრი ბირთვით დამზადებული ლითონის ფურცელი სრულად არ არის დაფარული წინამდებარე დანართით.
პროდუქტის შეფუთვასთან, ტრანსპორტირებასთან, შენახვასთან, მოვლა-პატრონობასთან, შეცვლასთან და შეკეთებასთან დაკავშირებით, მწარმოებლის პასუხისმგებლობაა მიიღოს შესაბამისი ზომები და საჭიროებისამებრ გაუწიოს კონსულტაცია კლიენტებს პროდუქტის ტრანსპორტირების, შენახვის, მოვლა-პატრონობის, შეცვლისა და შეკეთების საკითხებთან დაკავშირებით.
ვარაუდობენ, რომ პროდუქტი დამონტაჟდება მწარმოებლის ინსტრუქციის შესაბამისად ან (ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში) სამშენებლო სპეციალისტების ჩვეულებრივი პრაქტიკის შესაბამისად.
მწარმოებლის შესაბამისი დებულებები, მაგალითად, სამიზნე საბოლოო გამოყენების პირობებთან დაკავშირებით, რომლებიც გავლენას ახდენენ ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის მუშაობაზე, გათვალისწინებული უნდა იყოს შესრულების დასადგენად და დეტალურად იყოს აღწერილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, იმ პირობით, რომ დაცული იქნება ამ დანართში მითითებული შეფასების მეთოდების დეტალები.
1.2 ინფორმაცია სამშენებლო პროდუქტის სამიზნე გამოყენების(ების) შესახებ
1.2.1 სამიზნე გამოყენება(ები)
ლითონის ფურცელი განკუთვნილია შემდეგი წარმოებისთვის:
• მოპირკეთების ელემენტები: (კასეტები/ჩაღრმავება, დაფები) გარე და შიდა კედლის მოპირკეთების ნაკრებებში.
• ტიხრების ნაკრებების ნაწილები (შემავსებელი ელემენტები).
• გარე ან შიდა საყრდენ ჭერებში შემავსებელი ელემენტები.
• რელსების შემავსებელი.
• ინფორმაციისა და ორიენტაციის სისტემების მუდმივად დამონტაჟებული სუბსტრატის დაფები.
1.2.2 სამუშაო ვადა/მდგრადობა
ამ დანართში შეტანილი ან მოხსენიებული შეფასების მეთოდები შედგენილია მწარმოებლის მოთხოვნის საფუძველზე, გათვალისწინებულ იქნეს ლითონის ფურცლის 25-წლიანი სამუშაო ვადა, რომელიც განკუთვნილია მისი დანიშნულებისამებრ გამოყენებისთვის, როდესაც ის დამონტაჟდება საწარმოში (იმ პირობით, რომ ლითონის ფურცელი დაექვემდებარება შესაბამის ინსტალაციას (იხ. 1.1). ეს დებულებები ეფუძნება ტექნიკის ამჟამინდელ მდგომარეობას და არსებულ ცოდნასა და გამოცდილებას.
პროდუქტის შეფასებისას უნდა იქნეს გათვალისწინებული მწარმოებლის მიერ გათვალისწინებული სამიზნე გამოყენება. ნორმალური გამოყენების პირობებში, რეალური სამუშაო ვადა შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს სამუშაოების ძირითადი მოთხოვნების მნიშვნელოვანი დეგრადაციის გარეშე. კონკრეტულ საწარმოში ინტეგრირებული პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა დამოკიდებულია იმ გარემო პირობებზე, რომლებსაც ეს საწარმო ექვემდებარება, ასევე ამ საწარმოს დიზაინის, შესრულების, გამოყენებისა და მოვლა-პატრონობის კონკრეტულ პირობებზე. შესაბამისად, არ არის გამორიცხული, რომ გარკვეულ შემთხვევებში პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა შეიძლება ზემოთ მითითებულზე ნაკლები იყოს.
სამშენებლო პროდუქტის ექსპლუატაციის ვადის შესახებ მოცემული მითითებები არ შეიძლება იქნეს განმარტებული, როგორც გარანტია, რომელიც მოცემულია პროდუქტის მწარმოებლის ან მისი წარმომადგენლის მიერ, არამედ განიხილება მხოლოდ როგორც პროდუქტის მოსალოდნელი ეკონომიკურად გონივრული ექსპლუატაციის ვადის გამოხატვის საშუალება.
1.3 ამ დანართში გამოყენებული სპეციფიკური ტერმინები
1.3.1 განმარტებები
1.3.1.1 კასეტი (ჩაღრმავება)
სივრცითი ელემენტი, რომელიც დამზადებულია კიდეების (მრავალჯერადი) დაკეცვით, ზოგადად თავდაპირველი დაფის ზედაპირის პერპენდიკულარულად, სასურველი ფორმისა და ზომების მიხედვით. დაკეცილი კიდეები შეიძლება დამატებით იყოს ერთმანეთთან შეერთებული კუთხეებში. დაკეცილი კიდეები ხელს უწყობს ელემენტის სიმყარეს და მის უნარს, გადაანაწილოს ჩადგმული დატვირთვები საყრდენ ქვეჩარჩოზე. ელემენტის უკანა მხარეს შეიძლება იყოს მიმაგრებული დამატებითი შიდა გამაგრება.
1.3.1.2 შრე
ბრტყელი, მსუბუქად გოფრირებული ან გოფრირებული საფარით დაფარული ლითონის ფურცლებისგან დამზადებული პროდუქტის ნაწილების საფარი.
1.3.1.3 წინა შრე
ლითონის ფურცლის შრე (ლაქირებული ან ლაქის გარეშე, გარე მხარეს), რომელიც გათვალისწინებულია დეკორატიული ეფექტის მისაცემად.
1.3.1.4 ბირთვი
მასალა, რომელიც განთავსებულია ორ შრეს შორის. ეს მასალა შეიძლება იყოს მყარი (მაგ., პლასტმასის ან კომპოზიტური მასალა), ასევე ფიჭისებრი მასალა.
1.3.2 სიმბოლოები
 |
გაჭიმვის სიმტკიცე |
|---|---|
 |
გაჭიმვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
გაჭიმვის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა |
 |
დენადობის ზღვარი |
 |
დენადობის ზღვარის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
დენადობის ზღვარის დამახასიათებელი მნიშვნელობა |
 |
შრეების პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
შრეების პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა |
 |
სტანდარტული გადახრა |
 |
ძვრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
ძვრის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა |
 |
თბოგამტარობის კოეფიციენტი |
 |
დეფორმაციის კოეფიციენტი |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ 80 °C ცხელ და მშრალ ჰაერზე |
 |
ღუნვის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში 90 °C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის მოწყობაში 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის მოწყობაში გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის მოწყობაში 80°C ტემპერატურაზე ცხელ და მშრალ ჰაერზე 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ |
 |
გაჭიმვა |
 |
გაჭიმვის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი ნდობის დონეზე 95% გაჭიმვისთვის |
 |
მედიანა და სისქის ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი |
 |
ფართობი |
 |
მყარი სხეულის დარტყმის ენერგია |
 |
ელასტიურობის გაჭიმვის მოდული |
 |
ელასტიურობის გაჭიმვის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა |
 |
ცალმხრივი უდაბლესი ნდობის დონე 95% ნდობის დონეზე ელასტიურობის გაჭიმვის მოდულისთვის |
 |
ელასტიურობის ღუნვის მოდული ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
 |
ელასტიურობის ღუნვის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
 |
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ღუნვის სიმტკიცისთვის 95%-იანი ცალმხრივი უდაბლესი სანდოობის დონე |
 |
მაქსიმალური რღვევის ძალა |
 |
მრღვევი დატვირთვა ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში საწყის მდგომარეობაში |
 |
მრღვევი დატვირთვა სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
 |
ფართობის სიმკვრივის ორმხრივი ნდობის ინტერვალი |
 |
ელასტიურობის ძვრის მოდული |
 |
ცალმხრივი უდაბლესი სანდოობის დონე 95%-იანი სანდოობის დონეზე ელასტიურობის ძვრის მოდულისთვის |
 |
1B ტიპის ნიმუშის მთლიანი სიგრძე სსტ ენ 14509:2013/2018, §. 6.1, ცხრ. 1 და ნახ. 1-ის შესაბამისად |
 |
1B ტიპის ნიმუშის საცნობარო სიგრძე სსტ ენ 14509:2013/2018, §. 6.1, ცხრ. 1 და ნახ. 1-ის შესაბამისად |
 |
ღუნვის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში საწყის მდგომარეობაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში საწყის მდგომარეობაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცე სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში საწყის მდგომარეობაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა სამწერტილიანი ტესტის განლაგებაში საწყის მდგომარეობაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა სამწერტილიანი ტესტის განლაგებაში |
 |
ღუნვის სიმტკიცე ოთხწერტილიანი ტესტის განლაგებაში ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცე ოთხწერტილიანი ტესტის განლაგებაში 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცე ოთხპუნქტიან სატესტო მოწყობაში გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ |
 |
ღუნვის სიმტკიცე ოთხპუნქტიან სატესტო მოწყობაში 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ 80°C ტემპერატურის ცხელ და მშრალ ჰაერზე |
 |
დინამიური სიხისტე |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე საწყის მდგომარეობაში |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა საწყის მდგომარეობაში |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი საწყის მდგომარეობაში |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ |
 |
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 2500 საათის განმავლობაში 80°C ტემპერატურის ცხელ და მშრალ ჰაერზე სითბოს ზემოქმედების შემდეგ |
 |
მოცულობა |
 |
x-ის ვარიაციის კოეფიციენტი |
2. ძირითადი მახასიათებლები და შესაბამისი შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
2.1. პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები
ცხრილი 2.1.1 გვიჩვენებს, თუ როგორ ფასდება ლითონის ფურცლის მუშაობა არსებით მახასიათებლებთან მიმართებაში.
ცხრილი 2.1.1: პროდუქტის არსებითი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის მუშაობის შესაფასებლად ამ არსებით მახასიათებლებთან მიმართებაში.
| No. | არსებითი მახასიათებელი | შეფასების მეთოდი | პროდუქტის შესრულების გამოხატვის ტიპი (დონე, კლასი, აღწერა) |
|---|---|---|---|
| ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნა 2: უსაფრთხოება ხანძრის შემთხვევაში | |||
| 1 | რეაქცია ცეცხლზე | 2.2.1 | კლასი |
| ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნა 3: ჰიგიენა, ჯანმრთელობა და გარემო | |||
| 2 | საშიში ნივთიერებების შემცველობა, გამოყოფა და/ან გავრცელება | 2.2.2 | აღწერა |
| ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნა 4: უსაფრთხოება და ხელმისაწვდომობა გამოყენებისას | |||
| 3 | გაჭიმვისადმი მდგრადობა • ბირთვით: გაჭიმვის სიმტკიცე დენადობის სიმტკიცე გაჭიმვა ელასტიურობის გაჭიმვის მოდული • ბირთვის გარეშე: გაჭიმვის სიმტკიცე დენადობის სიმტკიცე გაჭიმვა |
2.2.3 | დონე |
| 4 | პირის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცე | 2.2.4 | დონე |
| 5 | ღუნვის სიმტკიცე • ღუნვის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში • ელასტიურობის ღუნვის მოდული ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში • ღუნვის სიმტკიცე სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
2.2.5 | დონე |
| 6 | ძვრის მახასიათებლები • ძვრის სიმტკიცე • ელასტიურობის ძვრის მოდული |
2.2.6 | დონე |
| 7 | მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე | 2.2.7 | დონე |
| 8 | მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა | 2.2.8 | დონე / აღწერა |
| ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნა 5: ხმაურისგან დაცვა | |||
| 9 | დინამიური სიხისტე | 2.2.9 | დონე |
| ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნა 6: ენერგიის ეკონომია და სითბოს შენარჩუნება | |||
| 10 | თბოგამტარობის კოეფიციენტი | 2.2.10 | დონე |
| მდგრადობის ასპექტები | |||
| 11 | მდგრადობა • ჰიგროთერმული ქცევა • 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი • 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი • გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტი • სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების ეფექტი (2500 საათი 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე) • ცოცვადობის ტესტი |
2.2.11.1 2.2.11.2 2.2.11.3 2.2.11.4 2.2.11.5 2.2.11.6 |
დონე / აღწერა დონე / აღწერა დონე / აღწერა დონე / აღწერა დონე / აღწერა დონე |
2.2. პროდუქტის მახასიათებლების შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში
ეს თავი მიზნად ისახავს შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის ინსტრუქციების მიწოდებას. ამიტომ ისეთი ფორმულირებების გამოყენება, როგორიცაა „უნდა იყოს წარმოდგენილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“ ან „ეს უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“, უნდა იქნეს გაგებული მხოლოდ როგორც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოებისთვის განკუთვნილი ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს წარმოდგენილი შეფასების შედეგები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. ასეთი ფორმულირებები მწარმოებელს არანაირ ვალდებულებას არ აკისრებს და შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო არ განახორციელებს შესრულების შეფასებას მოცემულ არსებით მახასიათებელთან მიმართებაში, როდესაც მწარმოებელს არ სურს ამ შესრულების გაცხადება შესრულების დეკლარაციაში.
როდესაც საჭიროა სატესტო ნიმუშების ფორმის კორექტირება, ნიმუშები უნდა მოიჭრას ლითონის ფურცლიდან წყლის ჭავლური საჭრელი მანქანის, ვერტიკალური ხერხის ან კომპიუტერული რიცხვითი მართვის მოწყობილობების გამოყენებით. ყველა ტესტი უნდა ჩატარდეს ნორმალურ ლაბორატორიულ გარემოში (+23 ± 2) °C და RH (50 ± 10) % (კლასი 2) სსტ ისო 291:2008/2021-ის მე-6 პუნქტის შესაბამისად, თუ შესაბამისი სატესტო პროცედურა არ განსაზღვრავს სხვა პირობებს. სატესტო ნიმუშები უნდა იყოს შენახული ლაბორატორიულ გარემოში ტესტირებამდე 24 საათის განმავლობაში, თუ ტესტის პროცედურა სხვაგვარად არ მიუთითებს.
ერთი და იმავე სისქის მქონე პირიანი ლითონის ფურცლებისთვის, რომლებიც წარმოებულია ერთზე მეტი სისქით, ტესტები უნდა ჩატარდეს, სულ მცირე, მაქსიმალური და მინიმალური სისქის პროდუქტის ნიმუშებზე. შესაბამისად, შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მინიმუმ მინიმალური და მაქსიმალური შედეგები უნდა იყოს მოცემული.
2.2.1. რეაქცია ცეცხლზე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის ცეცხლზე რეაქციის დადგენა.
შეფასების მეთოდი
ლითონის ფურცელი უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად, შესაბამისი ცეცხლზე რეაქციის კლასისთვის შესაბამისი მეთოდის(ების) გამოყენებით.
შედეგების გამოხატვა
პროდუქტის ცეცხლზე რეაქციის კლასი უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში იმ პირობებთან ერთად, რომელთათვისაც კლასიფიკაცია ძალაშია.
2.2.2. საშიში ნივთიერებების შემცველობა, ემისია და/ან გამოყოფა
პროდუქტის ემისიასთან და/ან გამოყოფასთან დაკავშირებული მახასიათებლების და, საჭიროების შემთხვევაში, საშიში ნივთიერებების შემცველობის დადგენა. ლითონის ფურცელი შეფასდება მწარმოებლის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე გამოშვების სცენარების იდენტიფიცირების შემდეგ, პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენებისა და იმ წევრი სახელმწიფოების გათვალისწინებით, სადაც მწარმოებელს სურს თავისი პროდუქტის ბაზარზე განთავსება.
მწარმოებელი არ არის ვალდებული:
- შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს მიაწოდოს პროდუქტის (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილების) ქიმიური შემადგენლობისა და შედგენილობის შესახებ ინფორმაცია ან
- შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს წარუდგინოს წერილობითი დეკლარაცია, რომელშიც მითითებული იქნება შეიცავს თუ არა პროდუქტი (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილები) ნივთიერებებს, რომლებიც კლასიფიცირებულია, როგორც საშიში.
მწარმოებლის მიერ პროდუქტების ქიმიური შემადგენლობის შესახებ მოწოდებული ნებისმიერი ინფორმაცია არ შეიძლება გავრცელდეს შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოებზე.
ამ პროდუქტის გამოყოფის სავარაუდო სცენარები და სახიფათო ნივთიერებებთან მიმართებაში გამოყენების სავარაუდო შემთხვევები შემდეგია:
• IA1: პროდუქტი, რომელიც პირდაპირ კონტაქტშია შიდა ჰაერთან.
• S/W1: პროდუქტი, რომელიც პირდაპირ კონტაქტშია ნიადაგთან, მიწისქვეშა და ზედაპირულ წყლებთან.
• S/W2: პროდუქტი, რომელიც არაპირდაპირ კონტაქტშია ნიადაგთან, მიწისქვეშა და ზედაპირულ წყლებთან.
2.2.2.1. ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები და აქროლადი ორგანული ნაერთები
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთების და აქროლადი ორგანული ნაერთების შესახებ ინფორმაციის მიწოდება, შიდა ჰაერზე მათი ზემოქმედებასთან დაკავშირებით.
შეფასების მეთოდი
გამოყოფის სცენარით IA1 გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენებისთვის ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (SVOC) და აქროლადი ორგანული ნაერთები (VOC) უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის შესაბამისად. ემისიების ტესტირებისთვის გამოყენებული დატვირთვის კოეფიციენტი [1 მ2/მ3] აღებული უნდა იქნეს 2.2.2.1.1 ცხრილიდან.
ცხრილი 2.2.2.1.1 დატვირთვის კოეფიციენტი L, პროდუქტის ტიპის მიხედვით (სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020-ის შესაბამისად)
| დანიშნულება | ჩატვირთვის ფაქტორი |
|---|---|
| კედლები | 1.0 |
| ჭერი | 0.4 |
არაორგანული პროდუქტები, განზრახ დამატებული ორგანული ნაერთების გარეშე, ტესტირებას არ საჭიროებს.
სატესტო ნიმუშის მომზადება ხორციელდება მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციის შესაბამისად დამონტაჟებული პროდუქტის წარმომადგენლობითი ნიმუშის გამოყენებით ან ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში, პროდუქტის მონტაჟის ჩვეულებრივი პრაქტიკის შესაბამისად.
როგორც კი სატესტო ნიმუში მომზადდება ზემოთ აღწერილი წესით, ის დაუყოვნებლივ უნდა მოთავსდეს ემისიის სატესტო კამერაში. ეს დრო ითვლება ემისიის ტესტის დაწყების დროდ.
ტესტის შედეგები მოხსენებული უნდა იქნეს შესაბამის პარამეტრებზე (მაგ., კამერის ზომა, ტემპერატურა და ფარდობითი ტენიანობა, ჰაერის გაცვლის სიჩქარე, დატვირთვის კოეფიციენტი, სატესტო ნიმუშის ზომა, კონდიცირება, წარმოების თარიღი, ჩამოსვლის თარიღი, ტესტირების პერიოდი, ტესტის შედეგი) 3 და/ან 28-დღიანი ტესტირების შემდეგ.
შედეგების გამოხატვა
ლითონის ფურცლის შესრულება უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში [ერთეული მგ/მ3].
2.2.2.2. გაჟონვადი ნივთიერებები
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის გაჟონვადი ნივთიერებების მიწაზე, ნიადაგსა და გარე წყლებზე პირდაპირი და არაპირდაპირი ზემოქმედების დადგენა.
შეფასების მეთოდი
უნდა ჩატარდეს გამორეცხვის ტესტი შემდგომი გაჟონვის ანალიზით, თითოეულ დუბლიკატში. საფარის ელემენტის გამორეცხვის ტესტები ტარდება სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად. გამომრეცხი ნივთიერება უნდა იყოს pH-ნეიტრალური დემინერალიზებული წყალი და სითხის მოცულობისა და ზედაპირის ფართობის თანაფარდობა უნდა იყოს (80 ± 10) ლ/მ2.
ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის 8.2 პუნქტის შესაბამისად.
„6“-საათიანი და „6“ დღის“ გამომრეცხ ნივთიერებებში უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
• მწვავე ტოქსიკურობის ტესტი სსტ ენ ისო 6341:2012/2024 სტანდარტის შესაბამისად.
• ტოქსიკურობის ტესტი წყალმცენარეებით სსტ ენ ისო 15799:2022/2025 სტანდარტის შესაბამისად.
• ლუმინესცენტური ბაქტერიები სსტ ენ ისო 11348-1:2008/A1:2018/2024, სსტ ენ ისო 11348-2:2008/2024 ან სსტ ენ ისო 11348-3:2008/A1:2018/2024 სტანდარტის შესაბამისად.
თითოეული ბიოლოგიური ტესტისთვის 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20)-ის მნიშვნელობები უნდა განისაზღვროს განზავების თანაფარდობებისთვის 1:2, 1:4, 1:6, 1:8 და 1:16.
თუ პარამეტრი მთლიანი ორგანული ნახშირბადი (TOC) 10 მგ/ლ-ზე მეტია, „6-საათიანი“ და/ან „64-დღიანი“ გამომრეცხ ნივთიერებებში უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტი:
• ბიოლოგიური დაშლა ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის (OECD) ტესტის სახელმძღვანელო 301 ნაწილის ა, ბ ან ე შესაბამისად.
შედეგების გამოხატვა
ბიოლოგიურ ტესტებში განსაზღვრული ტოქსიკურობა თითოეული განზავების თანაფარდობისთვის უნდა გამოისახოს 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20)-მნიშვნელობებით. მაქსიმალური განსაზღვრული ბიოლოგიური დაშლა უნდა გამოისახოს როგორც „...% ...საათების/დღეების განმავლობაში“. ანალიზისთვის უნდა განისაზღვროს შესაბამისი ტესტის მეთოდები.
2.2.3. გაჭიმვისადმი მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის გაჭიმვისადმი მდგრადობის (გამოხატული გაჭიმვის სიმტკიცის, დენადობის ზღვრის, წაგრძელების და ელასტიურობის მოდულის სახით) დადგენა.
შეფასების მეთოდი
გაჭიმვის მახასიათებლები უნდა განისაზღვროს ორ კომპლექტზე, რომლებიც შედგება მინიმუმ ხუთი სატესტო ნიმუშისგან.
ტესტი უნდა ჩატარდეს უწყვეტი ბირთვის მქონე სატესტო ნიმუშების ერთ კომპლექტზე და უწყვეტი ბირთვის მქონე სატესტო ნიმუშების ერთ კომპლექტზე.
გამოყენებული უნდა იქნეს 1B ტიპის სატესტო ნიმუშის ფორმა და ზომები სსტ ისო 527-2:2012/2019 სტანდარტის 6.1 პუნქტის, ცხრილი 1-ისა და ნახაზი 2.2.3.1-ის შესაბამისად, საერთო სიგრძით l3 = 200 მმ და საზომი ხელსაწყო სიგრძით l0 = 50 მმ.
ნახაზი 2.2.3.1: პერფორირებული საცდელი ნიმუშის სქემა ტიპი 1B
ბირთვის ამოღება უნდა შეწყდეს მომზადებულ სატესტო ნიმუშებში ბირთვის გაბურღვით, ლიანდაგის სიგრძის ღერძის ცენტრში, ნიმუშის შრის პარალელურად ღერძულ სიბრტყეში. ბურღის წვერის ნომინალური დიამეტრი Dh ტოლი უნდა იყოს ნიმუშის ნომინალურ სისქეს გამოკლებული მისი ბირთვის ნომინალური სისქე. ბირთვის ნარჩენები გაბურღული ხვრელიდან ფრთხილად უნდა ამოიღოთ, ხვრელის გარშემო ბირთვის თხელი ზოლის დატოვებით.
ბურღვით არ უნდა დაზიანდეს გარსი, წინააღმდეგ შემთხვევაში ნიმუში გადასაგდები გახდება.
ყველა სატესტო ნიმუში უნდა იყოს საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანილი სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის მე-8 პუნქტის შესაბამისად, მინიმუმ 16 საათის განმავლობაში და კონტროლირებული სსტ ენ ისო 16012:2015/2024-ის შესაბამისად. უნდა ჩაიწეროს საზომი ხელსაწყოს სიგრძის განივი კვეთის ზომები.
შემდეგ უნდა ჩატარდეს გაჭიმვის მახასიათებლის ტესტი სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის მე-9 პუნქტის შესაბამისად, ტესტის სიჩქარით 1 მმ/წთ (სსტ ისო 527-2:2012/2019, მე-8 პუნქტი) გარე დეფორმაციის გაზომვით (სსტ ისო 527-1:2019/2020, მე-10.2.1 პუნქტი).
სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.1 პუნქტის შესაბამისად, უნდა გამოითვალოს გაჭიმვის სიმტკიცის σt [MPa] და დენადობის ზღვარის σm [MPa] ცალკეული მნიშვნელობები; გაჭიმვა ε [%] სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.2.1 პუნქტის შესაბამისად, და Et [GPa] ელასტიურობის მოდული სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.3.2 პუნქტის შესაბამისად.
ამოღებული ბირთვის მქონე სატესტო ნიმუშების ნაკრების გაჭიმვის სიმტკიცე და დენადობის ზღვარი უნდა შეფასდეს მხოლოდ დამუშავებული გარსების მთლიანი სისქის მიხედვით.
ელასტიურობის გაჭიმვის მოდული უნდა შემოწმდეს და შეფასდეს მხოლოდ ბირთვის მქონე სატესტო ნიმუშების ნაკრებისთვის.
შემდეგი მახასიათებლები სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის დებულებების 10.5 და 10.6 პუნქტების გათვალისწინებით უნდა გამოითვალოს ცალ-ცალკე ბირთვიანი (ინდექსი „cplx“ - ComPLeX) და უბირთვო (ინდექსი „sans“) შემთხვევებისთვის:
• საშუალო მნიშვნელობები და სტანდარტული გადახრის σn შეფასება გაჭიმვის სიმტკიცისთვის σt,av [MPa], დენადობის ზღვარი σm,av [MPa], გაჭიმვა εav [%] და ელასტიურობის გაჭიმვის მოდული Et,av [GPa].
• გაჭიმვის სიმტკიცის σt,k და დენადობის ზღვარის σm,k დამახასიათებელი მნიშვნელობები მოცემულია [MPa]-ში, როგორც 95%-იანი კვარტილი, 75% ნდობის კოეფიციენტით Vx-ისთვის, როგორც უცნობი, სსტ ენ 1990:2022/2022 სტანდარტის დანართი დ-ის 7.2 პუნქტის შესაბამისად.
• ცალმხრივი უდაბლესი ნდობა 95% ნდობის კოეფიციენტით, Et,0,95 [GPa] გაჭიმვის ელასტიურობის მოდულისთვის მხოლოდ ბირთვიანის შემთხვევებში.
• ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი 95%-იანი სანდოობით სსტ ისო 2602:2008-ის, პუნქტი 6.2-ის შესაბამისად, ε0,975 [%] გაჭიმვისთვის.
შედეგების გამოხატვა
შემდეგი მახასიათებლები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ცხრილში ცალ-ცალკე უნდა იყოს მოცემული ბირთვიანი და უბირთვო შემთხვევებისთვის:
• გაჭიმვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა σt,av [MPa], სტანდარტული გადახრის σn შეფასება, დამახასიათებელი მნიშვნელობა σt,k [MPa].
• დენადობის ზღვრის საშუალო მნიშვნელობა σm,av [MPa], სტანდარტული გადახრის σn შეფასება, დამახასიათებელი მნიშვნელობა σm,k [MPa].
• გაჭიმვის საშუალო მნიშვნელობა εav [%], სტანდარტული გადახრის შეფასება σn [%], ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი ε0,975 [%].
• მხოლოდ ბირთვიანი ტესტისთვის: გაჭიმვის ელასტიურობის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა Et,av [GPa], სტანდარტული გადახრის შეფასება σn [GPa], ცალმხრივი უდაბლესი სანდოობის დონე Et,0,95 [GPa].
2.2.4. შრის პერპენდიკულარული გაჭიმვის სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის შრის პერპენდიკულარული გაჭიმვის სიმტკიცის დადგენა.
შეფასების მეთოდი
შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცე უნდა განისაზღვროს მინიმუმ ხუთ საცდელ ნიმუშზე, დანართ გ-ში მოცემული ტესტირების მეთოდის შესაბამისი ტესტირების გზით.
სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.5 და 10.6 პუნქტების დებულებების გათვალისწინებით, უნდა გამოითვალოს შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის შემდეგი მახასიათებლები:
• საშუალო მნიშვნელობა σmt,av და სტანდარტული გადახრის შეფასება σn.
• შრის პერპენდიკულარულად σmt,k გაჭიმვის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა, მოცემული 95%-იანი კვარტილის სახით, 75%-იანი ნდობით Vx-ისთვის, როგორც უცნობი, სსტ ენ 1990:2022/2022 სტანდარტის დანართი დ-ის 7.2 პუნქტის შესაბამისად.
შედეგების გამოხატვა
შემდეგი მახასიათებლები ცალკე უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ცხრილში:
• შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა σmt,av [MPa], სტანდარტული გადახრის შეფასება σn [MPa], დამახასიათებელი მნიშვნელობა σmt,k [MPa].
2.2.5. მოხრისადმი მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის მოხრისადმი მდგრადობის შეფასება ოთხ და სამ წერტილოვანი მოხრის ტესტის მოწყობით (გამოხატული მოხრის სიმტკიცით და ელასტიურობის მოხრის მოდულით).
შეფასების მეთოდი
2.2.5.1. მოხრის მახასიათებლები ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებაში
მოღუნვის სიმტკიცე და ელასტიურობის მოხრის მოდული, როგორც ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებაში, საწყის მდგომარეობაში უნდა განისაზღვროს 400 x 100 მმ [±0,5 მმ] ზომის ექვსი სატესტო ნიმუშის ტესტირებით.
ლითონის ფურცლის ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების საწყის მდგომარეობაში მოხრის სიმტკიცე უნდა შემოწმდეს ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში (23 ± 2°C; 50 ± 5% RH) დატვირთვის განაწილების სქემით, რომელიც მოცემულია ნახაზზე 2.2.5.1.1.
ნახაზი 2.2.5.1.1: მოხრის შესრულების დატვირთვის განაწილების სქემა ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებისას
სატესტო ნიმუში უნდა განთავსდეს საყრდენზე, რომელზეც 300 მმ ინტერვალით არის დამაგრებული 20მმ დიამეტრის ორი ცილინდრული სამაგრი. სატესტო მოწყობილობა, რომელიც შედგება 20 მმ დიამეტრის ორი ცილინდრული სამაგრისგან, რომლებიც მიმაგრებულია რელსზე 100 მმ დაშორებით და ანაწილებს სატესტო დატვირთვას სატესტო დანადგარიდან სატესტო ნიმუშზე, უნდა იყოს დამაგრებული სატესტო დანადგარის გადასასვლელზე დამატებითი დატვირთვის თავიდან ასაცილებლად.
მოხრის ტესტი უნდა ჩატარდეს 0.5 კლასის უნივერსალურ სატესტო მანქანაზე, დატვირთვის გამოყენებით 5 მმ/წთ ერთგვაროვანი სიჩქარით. გადახრა უნდა გაიზომოს შუაში შესაბამისი საზომი მოწყობილობით, მინიმუმ 0.01 მმ სიზუსტით. ტესტი წყდება, როდესაც სატესტო ნიმუში გატყდება ან მოხდება შეუქცევადი გადახრა.
ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგების საწყის მდგომარეობაში Fbend,INI [kN] სატესტო დატვირთვის ერთჯერადი მნიშვნელობები და სამუშაო დიაგრამა Fbend / fm (ანუ დატვირთვა / დეფორმაცია მალის შუაში) უნდა ჩაიწეროს.
ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგების საწყის მდგომარეობაში Rbend,INI [MPa] მოხრის სიმტკიცე უნდა გამოითვალოს თითოეული სატესტო ნიმუშისთვის შემდეგი განტოლების შესაბამისად:
სადაც Fbend,INI არის ოთხწერტილიანი სატესტო განლაგების მრღვევი დატვირთვა საწყის მდგომარეობაში, N-ში;
ls არის საყრდენ ღერძებს შორის მანძილი, მმ-ში;
b არის სატესტო ნიმუშის სიგანე, მმ-ში;
t არის ლითონის ფურცლის სრული სისქე, მმ-ში.
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში უნდა გამოითვალოს მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rbend,INI,av და სტანდარტული გადახრის შეფასება σn.
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ელასტიურობის მოხრის მოდული Ebend უნდა გამოითვალოს და გამოისახოს [GPa]-ში თითოეული ტესტირებული ნიმუშისთვის შემდეგი განტოლების შესაბამისად:
სადაც F2 და F1 არის დატვირთვები, აღებული დიაგრამის ხაზოვანი მონაკვეთის ორი წერტილიდან, პროპორციულობის ზღვარს ქვემოთ (Fmax-ის 10% - 40%), kN-ში;
ls არის მანძილი საყრდენების ღერძებს შორის, მმ-ში;
b არის სატესტო ნიმუშის სიგანე, მმ-ში;
t არის სატესტო ნიმუშის სრული სისქე, მმ-ში;
f1 და f2 არის გადახრები, რომლებიც შეესაბამება სამუშაო დიაგრამიდან აღებულ შერჩეულ დატვირთვებს F1 და F2, მმ-ებში.
თუ ლითონის ფურცლის წინა და უკანა შრეები განსხვავდება, ოთხპუნქტიანი განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ტესტი უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს თითოეული შრისთვის ცალ-ცალკე.
უნდა გამოითვალოს ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ელასტიურობის მოხრის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა Ebend,av და სტანდარტული გადახრის შეფასება σn.
სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.5 და 10.6 პუნქტების დებულებების გათვალისწინებით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი მახასიათებლები:
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა Rbend,INI,k მოცემულია 95%-იანი კვარტილის სახით, ხოლო Vx-ისთვის, როგორც უცნობისთვის 75%-ით, სსტ ენ 1990:2022/2022 სტანდარტის დანართი დ-ს 7.2 პუნქტის შესაბამისად.
• ცალმხრივი უდაბლესი ნდობის დონე 95%-ზე, სსტ ისო 2602:2008-ის 6.2 პუნქტის შესაბამისად, ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ელასტიურობის მოხრის მოდულისთვის, Ebend, 0.95.
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტს ცხრილში შემდეგი მახასიათებლები ცალკე უნდა იყოს მოცემული პროდუქტისთვის:
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rbend,INI,av [MPa], სტანდარტული გადახრის σn-ის შეფასება [MPa], დამახასიათებელი მნიშვნელობა Rbend,INI,k [MPa].
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ელასტიურობის მოხრის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა Ebend,av [GPa], სტანდარტული გადახრის σn-ის შეფასება [GPa], ცალმხრივი უდაბლესი სანდოობის დონე Ebend,0.95 [GPa].
2.2.5.2. მოხრის სიმტკიცე სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში
შეფასების მეთოდი
სამპუნქტიანი ტესტირების მოწყობის საწყის მდგომარეობაში მოხრის სიმტკიცე უნდა განისაზღვროს ექვს სატესტო ნიმუშზე, რომელთა ზომებია 300 × 50 მმ.
სამპუნქტიანი ტესტირების მოწყობის საწყის მდგომარეობაში მოხრის სიმტკიცე უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 12467:2012/2015 სტანდარტის 7.3.2.3 პუნქტის შესაბამისად, ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში (23 ± 2°C; 50 ± 5% RH).
სამპუნქტიანი ტესტირების მოწყობის წარუმატებლობის შემთხვევაში სამპუნქტიანი ტესტის დატვირთვის ერთჯერადი მნიშვნელობები Fflex,INI [kN] უნდა ჩაიწეროს.
სამპუნქტიანი ტესტირების მოწყობის საწყის მდგომარეობაში Rflex,INI [MPa] მოხრის სიმტკიცე უნდა გამოითვალოს თითოეული სატესტო ნიმუშისთვის შემდეგი განტოლების მიხედვით:
სადაც Fflex,INI არის მრღვევი დატვირთვა სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას, N-ში;
ls არის საყრდენის ღერძებს შორის მანძილი, მმ-ში;
b არის სატესტო ნიმუშის სიგანე, მმ-ში;
t არის სატესტო ნიმუშის სრული სისქე, მმ-ში.
სამწერტილიანი ტესტის განლაგებისას უნდა გამოითვალოს მოღუნვის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rflex, INI,av და სტანდარტული გადახრის შეფასება 𝜎n.
თუ ლითონის ფურცლის წინა და უკანა შრის ზედაპირი განსხვავდება, სამწერტილიანი განლაგებისას მოღუნვის სიმტკიცის ტესტი უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს თითოეული შრისთვის ცალ-ცალკე.
სსტ ისო 527-1:2019/2020-ის 10.5 და 10.6 პუნქტების დებულებების გათვალისწინებით, გამოითვლება შემდეგი მახასიათებელი:
• სამწერტილიანი ტესტის მოწყობისას მოხრის სიმტკიცის მახასიათებელი მნიშვნელობა Rflex,k, მოცემულია როგორც 95% კვარტილი სანდოობის 75% დონეზე უცნობი Vx-ისთვის, EN 1990-ის დანართ დ-ის 7.2. პუნქტის შესაბამისად
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში პროდუქტისთვის უნდა იყოს მოცემული შემდეგი მახასიათებლები:
• სამწერტილიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rflex,INI,av [MPa], სტანდარტული გადახრის σn-ის შეფასება [MPa], დამახასიათებელი მნიშვნელობა Rflex,k [MPa].
2.2.6. ძვრისადმი მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის ძვრის მახასიათებლების დადგენა.
შეფასების მეთოდი
ლითონის ფურცლის ძვრისადმი მდგრადობა და ელასტიურობის მოდული უნდა განისაზღვროს მინიმუმ ხუთ საცდელ ნიმუშზე, დანართ დ-ში მოცემული ტესტირების მეთოდის შესაბამისი ტესტირების გზით.
სსტ ისო 527-1:2019/2020 სტანდარტის 10.5 და 10.6 პუნქტების დებულებების გათვალისწინებით, გამოითვლება შემდეგი მახასიათებლები:
• საშუალო მნიშვნელობები და სტანდარტული გადახრის σs,av და ელასტიურობის ძვრის მოდულის Gav საშუალო მნიშვნელობები და შეფასება.
• ძვრის სიმტკიცის σs,k დამახასიათებელი მნიშვნელობა მოცემულია როგორც 95%-იანი კვარტილი, 75% ნდობის კოეფიციენტით, უცნობი Vx-ისთვის, სსტ ენ 1990:2022/2022 სტანდარტის დანართ დ-ის პუნქტის 7.2 შესაბამისად.
• ცალმხრივი უდაბლესი ნდობა 95% ნდობის კოეფიციენტით, სსტ ისო 2602:2008-ის 6.2 პუნქტის შესაბამისად, ელასტიურობის ძვრის მოდულისთვის G0.95.
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში ცხრილში შემდეგი მახასიათებლები ცალკე უნდა იყოს მოცემული:
• ძვრისადმი მდგრადობის საშუალო მნიშვნელობა σs,av [MPa], სტანდარტული გადახრის შეფასება σn [MPa], დამახასიათებელი მნიშვნელობა σs,k [MPa].
• ელასტიურობის ძვრის მოდულის საშუალო მნიშვნელობა Gav [MPa], სტანდარტული გადახრის შეფასება σn [MPa], ცალმხრივი უდაბლესი სანდოობის დონე G0.95 [MPa].
2.2.7. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის განშრევების მდგრადობის დადგენა აშრევების სიმტკიცის ტესტის მეშვეობით.
შეფასების მეთოდი
საწყის მდგომარეობაში აშრევების სიმტკიცე უნდა განისაზღვროს ექვს სატესტო ნიმუშზე.
შემდეგ ნიმუშები უნდა შემოწმდეს დანართ ე-ში მოცემული მეთოდის შესაბამისად, ნორმალურ ლაბორატორიულ პირობებში (23 ± 2°C; 50 ± 5% RH).
უნდა გამოითვალოს საწყის მდგომარეობაში მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ერთჯერადი მნიშვნელობები TINI [N.m/m].
შედეგების გამოხატვა
საშუალო მნიშვნელობა TINI,av [N.m/m], სტანდარტული გადახრის σn [N.m/m] შეფასება და მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ორმხრივი სანდოობის ინტერვალი საწყის მდგომარეობაში TINI,0,975 [N.m/m], უნდა გამოითვალოს და მიეთითოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.8. მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობის დადგენა მყარი სხეულის დარტყმის ტესტის მეშვეობით.
შეფასების მეთოდი
ლითონის ფურცლის მოცემული სისქის მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობის ტესტი უნდა ჩატარდეს სსტ ისო 7892:1988/2026 სტანდარტის შესაბამისად, ვ დანართში აღწერილი ცვლილებებითა და მოდიფიკაციებით, ორ კომპლექტზე, რომლებიც შედგება მინიმუმ სამი სატესტო ნიმუშისგან მოცემული ნომინალური სისქის მიხედვით.
ტესტი უნდა ჩატარდეს ერთ კომპლექტზე, რომელიც 24 საათის განმავლობაში საჭირო მდგომარეობამდე არის მიყვანილი ნორმალურ პირობებში 23/55°C და ერთ კომპლექტზე, რომელიც 24 საათის განმავლობაში საჭირო მდგომარეობამდე არის მიყვანილი -20°C ტემპერატურაზე.
მყარი სხეულის დარტყმა უნდა განხორციელდეს ლითონის ფურცლის გამოვლენილ (გარე) შრეზე. სატესტო ნიმუშების ზომები მოცემულია დანართ ვ-ში.
მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა უნდა შემოწმდეს დარტყმის ენერგიაზე 1; 3; 5 და 10 N*m. ტესტის დაწყებამდე მწარმოებელს შეუძლია ტესტის ჩასატარებლად აირჩიოს ერთი ან მეტი დონე დარტყმის ენერგიის ამ დიაპაზონიდან. თუ ამას არ გააკეთებს, უნდა შემოწმდეს ყველა დარტყმის ენერგია.
მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა გამოიხატება დარტყმის ენერგიით E [J], რომელმაც არ გამოიწვია 3 სატესტო ნიმუშიდან არცერთის დაზიანება (არც კოლაფსი, არც შეღწევა, არც გამოვარდნა და არც დეგრადაცია).
შედეგების გამოხატვა
მყარი სხეულის დარტყმის ენერგია E [J], რომელმაც არ გამოიწვია ლითონის ფურცლის დაზიანება, უნდა მიეთითოს მოცემულ ნომინალურ სისქეს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.9. დინამიური სიხისტე
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის დინამიური სიხისტის დადგენა.
შეფასების მეთოდი
ლითონის ფურცლის მოცემული სისქის დინამიური სიხისტე უნდა განისაზღვროს საცდელ ნიმუშებზე სსტ ისო 9052-1:1989/2007-ში მოცემული ტესტირების მეთოდის შესაბამისი ტესტირებით, როგორც ეს აღწერილია ნახ. 2.2.11-ში. საცდელი ნიმუშების ზომები და რაოდენობა მოცემულია სსტ ისო 9052-1:1989/2007-ის მე-6 პუნქტში.
ნახაზი 2.2.9: დატვირთვის ფირფიტის აგზნების გაზომვის სქემა
შედეგების გამოხატვა
ლითონის ფურცლის დინამიური სიხისტე [MPa/m] უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.10. მყარი ბირთვის თბოგამტარობის კოეფიციენტი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის თბოგამტარობის დადგენა.
შეფასების მეთოდი
ლითონის ფურცლის მოცემული სისქის თბოგამტარობის კოეფიციენტი უნდა განისაზღვროს ორ საცდელ ნიმუშზე სსტ ენ 12664:2001/2025-ში მოცემული ტესტირების მეთოდის შესაბამისი ტესტირების გზით. საცდელი ნიმუშების ზომები და რაოდენობა უნდა შეესაბამებოდეს სსტ ენ 12664:2001/2025-ის მე-6 პუნქტს.
საცდელი ნიმუშები უნდა იყოს საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანილი 105-110°C ტემპერატურაზე ღუმელში, ოთახში 23±2°C ტემპერატურაზე და 50±5% ტენიანობის პირობებში, სსტ ენ 12664:2001/2025-ის 7.2.2 პუნქტის შესაბამისად, მუდმივი მასის მიღწევამდე. ტესტირებამდე ნიმუშებს არ უნდა ჰქონდეთ რაიმე დეფექტი სიბრტყეში და კიდეები ფრთხილად უნდა იყოს დალუქული, რათა დაიფაროს გარსსა და ბირთვს შორის შეერთება.
შედეგების გამოხატვა
ლითონის ფურცლის თბოგამტარობის კოეფიციენტი λ [W/(m.K)] მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.11. მდგრადობა
მყარი ან ფიჭისებრი ბირთვების საფუძველზე დამზადებული ლითონის ფურცლის გამძლეობა უნდა განისაზღვროს ლითონის ფურცლის მინიმუმ მინიმალური, შუალედური და მაქსიმალური სისქისთვის, ოთხპუნქტიანი განლაგებისას საწყისი მოხრის სიმტკიცის შემცირებით (მიღებული პუნქტი 2.2.5.1-ის შესაბამისად) და დაძველების პროცედურების შემდეგ საწყისი აშრევების სიმტკიცის შემცირებით (მიღებული პუნქტი 2.2.7-ის შესაბამისად). ნებისმიერი დაძველების წინ, ნიმუშები უნდა დაიჭრას 23 (± 2) °C ტემპერატურაზე და 50 (± 5) % ტენიანობის რეზისტენტობაზე. ლითონის ფურცლის თითოეული ტიპისთვის კონკრეტული ინსტრუქცია არ არის საჭირო.
• ჰიგროთერმული ქცევა.
• 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი.
• 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი.
• გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტი.
• სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების ეფექტი (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C).
• ცოცვადობის ტესტი.
2.2.11.1. ჰიგროთერმული ქცევა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის ჰიგროთერმული ქცევის დადგენა ჰიგროთერმული ციკლების ზემოქმედების შემდეგ ტესტირების გზით:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ 2.2.11.1.1-ის შესაბამისად.
• მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას 2.2.11.1.2-ის შესაბამისად.
დაძველების მეთოდი
ლითონის ფურცლის ჰიგროთერმული ქცევა უნდა განისაზღვროს 6 ნიმუშზე თითო ტესტზე, შესაბამისი გარემო პირობების შექმნის და შემდეგ ქვემოთ აღწერილი დანიშნულებისამებრ გამოყენების ყველაზე წარმომადგენლობითი ვარიანტის გამოყენების შემდეგ:
• ვარიანტი 1: გარე ზემოქმედებისთვის, სადაც მინიმალური ტემპერატურა -20°C-ს აღწევს ან შიდა ზემოქმედებისთვის, რომელიც გამოყენებისას ტემპერატურა შეიძლება დროებით -20°C-მდე იყოს.
• ვარიანტი 2: გარე ზემოქმედებისთვის, სადაც მინიმალური ტემპერატურა -40°C-ს აღწევს.
ნიმუშები ერთმანეთისგან მინიმუმ 25 მმ დაშორებით უნდა განთავსდეს, ვერტიკალურად ან ჰორიზონტალურად პერფორირებულ თაროზე. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში, წინა შრე ქვემოთ უნდა იყოს მიმართული. საწყისი პირობების გათვალისწინებით, სადაც 23 (± 2) °C და 50 (± 5) % ტენიანობის ტემპერატურაა, ტენიანობის გაზრდა უნდა მოხდეს 1.5°C/წთ გათბობის სიჩქარით, რათა ჰიგროთერმული ციკლები დაიწყოს შემდეგნაირად:
ვარიანტი 1: ყველაზე დაბალი ტემპერატურის პროგნოზირებადი პირობა: -20 oC:
− ტემპერატურისა და ტენიანობის 90 °C და 90% RH ზემოქმედება 1 საათის განმავლობაში.
− ტემპერატურის შემცირება -20 (± 2) °C-მდე) 2 საათის განმავლობაში.
− -20 (± 2) °C ტემპერატურის ზემოქმედება 1 საათის განმავლობაში.
− ტემპერატურისა და ტენიანობის მატება +90°C-მდე და 90% RH 1 1⁄2 საათის განმავლობაში.
სულ: 6 საათი / ციკლში.
ვარიანტი 2: ყველაზე დაბალი ტემპერატურის პროგნოზირებადი პირობა: -40°C:
− ტემპერატურისა და ტენიანობის 90 °C და 90% RH ზემოქმედება 1 საათის განმავლობაში.
− ტემპერატურის შემცირება -40 (± 2) °C-მდე 2 საათის განმავლობაში.
− ტემპერატურისა და ტენიანობის ზემოქმედება -40 (± 2) °C-მდე 1 საათის განმავლობაში.
− ტემპერატურისა და ტენიანობის მატება +90°C-მდე და 90%RH-მდე 1 1⁄2 საათის განმავლობაში.
სულ: 6 საათი / ციკლში.
რვა ციკლი უნდა შესრულდეს შეუფერხებლად.
ერთზე მეტი სისქის ლითონის ფურცლებისთვის ტესტები უნდა ჩატარდეს მაქსიმალური და მინიმალური სისქის 6 ნიმუშზე. ყველაზე ცუდი შედეგი ეხება სისქის ნიმუშებს.
გამოყენებული უნდა იყოს შემდეგი აღჭურვილობა:
− კლიმატური კამერა შიდა ზომებით, რომელშიც შესაძლებელია ზემოთ აღწერილი სხვადასხვა ზომის საფეხურების და ტემპერატურის დიაპაზონების განთავსება.
− ლარტყები/თაროები: სატესტო ნიმუშების დასამაგრებლად და ერთგვაროვანი გათბობის ექსპოზიციის უზრუნველსაყოფად, რათა უზრუნველყოფილი იყოს სატესტო ნიმუშების დაფიქსირების ზომები.
უნდა დაიცვათ შემდეგი პროცედურა:
− ნიმუშების შეტანა და სატესტო ციკლის დაწყება საჭირო პირობების შესაბამისად.
− მე-2.2.11.1 პუნქტის შესაბამისად, მერვე ციკლის დასრულების შემდეგ ნიმუშები უნდა ამოიღოთ კლიმატური კამერიდან და დატოვოთ გარემოს ტემპერატურაზე (მაგ., 23±2°C), შემდგომი ტესტირების დაწყებამდე გაგრილების სიჩქარის გათვალისწინებით, რომელიც 1.5°C/წთ-ზე ნაკლებია.
შემდეგ უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტები:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ 2.2.11.1.1 პუნქტის შესაბამისად.
• მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ 2.2.11.1.2 პუნქტის შესაბამისად.
2.2.11.1.1. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს პირობით საცდელ ნიმუშზე 2.2.7 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.7) და გამოითვალოს ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Th,av [N.m/m].
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება, მოცემული %-ში მთელი რიცხვით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შემდეგი დეფექტები უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს ყველა ტესტის ჩატარებამდე, ტესტის დროს და შემდეგ:
• ლითონის ფურცლის ცალკეული ფენების განშრევება
• ლითონის ფურცლის დაზიანება, ბზარების გაჩენა ან გატეხვა.
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული ლითონის ფურცელზე ჰიგროთერმულ ქცევასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები:
• ჰიგროთერმული ციკლების ზემოქმედების 1 ან 2 ვარიანტი.
• ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Th,av [N.m/m].
• ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ΔTh [%].
• საცდელი ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიშვა ჰიგროთერმული ქცევის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.1.2. მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებაში ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს პირობით საცდელ ნიმუშზე 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგების მოხრის სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.5.1) და გამოითვალოს ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგების მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rh,av [MPa].
ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება, რომელიც მოცემულია მთელი რიცხვების პროცენტულ მაჩვენებლებში, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული ლითონის ფურცელზე ჰიგროთერმულ ქცევასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები:
• ჰიგროთერმული ციკლების ზემოქმედების 1 ან 2 ვარიანტი.
• ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა Rh,av [MPa].
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ Rh [%].
• ტესტის ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება ჰიგროთერმული ქცევის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.2. 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის ხანმოკლე თერმული ზემოქმედების ქცევის დადგენა 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ ტესტირების გზით.
დაძველების მეთოდი
90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი ლითონის ფურცელზე უნდა განისაზღვროს 6 ნიმუშზე ჩატარებული ტესტებით, ქვემოთ აღწერილი წესით კონდიცირებისა და ექსპოზიციის შემდეგ:
ნიმუშები უნდა განთავსდეს ერთმანეთისგან მინიმუმ 25 მმ დაშორებით, ჰორიზონტალურად, პერფორირებულ თაროზე, წინა შრით ქვემოთ, წყლის ფენით მათ ზემოთ 3-დან 50 მმ-მდე სიმაღლეზე.
წყლის ორთქლის დიფუზიის ბირთვსა და წებოვან ფენაზე ზემოქმედების დასადგენად ნიმუშები სრულად უნდა ჩაუშვათ 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში.
გამოიყენება შემდეგი აღჭურვილობა (იხილეთ ნახაზი 2.2.11):
• საკმარისი მოცულობის კონტეინერები, რომლებიც განკუთვნილია სხვადასხვა ნიმუშების შესანახად.
• შემაერთებელი: დამატებითი ბუდიანი ბრტყელ ფლანგიანი თავსახური, რომელიც გამოიყენება კოლბისა და კონდენსატორის დასაკავშირებლად.
• კონდენსატორი: დუღილის შედეგად გამოყოფილი წყლის ორთქლის კონდენსაციისთვის, წყლის მუდმივი მოცულობის უზრუნველსაყოფად.
• გამათბობელი: ელექტრო გამათბობელი საბანი ან წინააღმდეგობა, რომელიც უზრუნველყოფს კოლბის ერთგვაროვან გათბობას.
• ტაიმერი: შესაფერისი მოწყობილობა, რომელსაც შეუძლია ხანგრძლივობის გაზომვა.
• თერმომეტრი: წყლის ტემპერატურის გამზომი (სიზუსტით ± 1°C) მოწყობილობა.
ნახაზი 2.2.11: აღჭურვილობის სქემა 6-საათიანი ჩაშვებისთვის 90°C ტემპერატურის წყალში
უნდა დაიცვათ შემდეგი პროცედურა:
− კონტეინერი შეავსეთ მისი მოცულობის 2/3-მდე ონკანის წყლით.
− წყალი გააცხელეთ ადუღებამდე გამათბობელი საბნის გამოყენებით.
− მომზადებული ნიმუშები ჩაყარეთ წყალში, ჩართეთ ტაიმერი, შეაერთეთ კონდენსატორი და ჩართეთ კონდენსატორი.
− 90°C ტემპერატურის წყალში ექვსი საათის შემდეგ ნიმუშები უნდა ამოიღოთ და გააგრილოთ თავისუფალ ჰაერზე (23 ± 2°C) გარემოს ტემპერატურამდე შემდგომი ტესტირების წინ.
შემდეგ, უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტები:
• 2.2.11.2.1 პუნქტის შესაბამისად, ჰიგროთერმული ციკლების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე.
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცე 2.2.11.2.2 პუნქტის შესაბამისად.
შემდეგი დეფექტები უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს ყველა ტესტის დაწყებამდე, მიმდინარეობისას და შემდეგ:
• ლითონის ფურცლის ცალკეული ფენების განშრევება.
• ლითონის ფურცლის დაზიანება, ბზარების გაჩენა ან გატეხვა.
2.2.11.2.1. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე საცდელი ნიმუშების 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ.
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.7 პუნქტის შესაბამისად ტესტირებით. სატესტო ნიმუშების 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.7) და გამოითვალოს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ T i,6h,90°C,av [N.m/m].
90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება მოცემული %-ში მთელი რიცხვით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
ლითონის ფურცელზე 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა, Ti,6h,90°C,av [N.m/m].
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ, ΔTi,6h,90°C [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.2.2. ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგებისას მოხრის სიმტკიცე საცდელი ნიმუშების 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ.
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.5.1) და გამოითვალოს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ R i,6h,90°C,av [MPa].
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ მოცემული %-ში მთელი რიცხვებით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
ლითონის ფურცელზე 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ R i,6h,90°C,av [MPa].
• ოთხპუნქტიანი ტესტის ჩატარებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 90°C Ri,6h,90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.3. 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის წყალში ქცევის ზემოქმედების დადგენა 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ ტესტირების გზით.
დაძველების მეთოდი
20 (± 3) °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი ლითონის ფურცელზე უნდა განისაზღვროს 6 ნიმუშზე ჩატარებული ტესტებით, ქვემოთ აღწერილი წესით კონდიცირებისა და ექსპოზიციის შემდეგ:
წყლის ბირთვსა და წებოვან ფენაზე ზემოქმედების დასადგენად, ნიმუშები სრულად უნდა იყოს ჩაფლული 500 საათის განმავლობაში 20 (± 3) °C ტემპერატურის წყალში, შეუფერხებლად. ნიმუშები ერთმანეთისგან მინიმუმ 25 მმ დაშორებით ჰორიზონტალურად უნდა განთავსდეს პერფორირებულ თაროზე, წინა შრე კი ქვემოთ იყოს მიმართული, წყლის ფენა კი მათ ზემოთ მინიმუმ 5-10 მმ სიმაღლეზე იყოს.
უნდა იქნეს გამოყენებული შემდეგი აღჭურვილობა:
− საკმარისი მოცულობის კონტეინერები, რომლებიც შესაძლებელს ხდის შეინახოთ სხვადასხვა ნიმუშები და თავიდან აიცილოთ წყლის აორთქლება.
− თერმომეტრი: წყლის ტემპერატურის საზომი (სიზუსტით ± 1°C) მოწყობილობა.
უნდა დაიცვათ შემდეგი პროცედურა:
− ნიმუშები უნდა მოათავსოთ 20 (± 3)°C ტემპერატურის ონკანის წყალში.
− ექსპოზიციის პერიოდის შემდეგ შემდგომი ტესტირების დაწყებამდე ნიმუში ამოიღეთ წყლიდან.
შემდეგ, უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტები:
• 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ, 2.2.11.3.1 პუნქტის შესაბამისად, მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ, 2.2.11.3.2 პუნქტის შესაბამისად.
შემდეგი დეფექტები უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს ყველა ტესტის ჩატარებამდე, ტესტის დროს და შემდეგ:
• ლითონის ფურცლის ცალკეული ფენების განშრევება.
• ლითონის ფურცლის დაზიანება, ბზარები ან გატეხვა.
2.2.11.3.1. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ.
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.7 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. სატესტო ნიმუშების 20 (± 3) °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.7) და გამოითვალოს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 20 °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ T i,500h,20°C,av [N.m/m].
20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება, მოცემული %-ში მთელი რიცხვებით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
20 (± 3) °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• 20 °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა T i,500h,20°C,av [N.mm/mm].
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ ΔT i,500h,20°C [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.3.2. მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის მოწყობაში 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ.
შეფასების მეთოდი
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.5.1) და გამოითვალოს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ Ri,500h,20°C,av [MPa].
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ, მოცემული %-ში მთელი რიცხვით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
20 (± 3) °C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები მითითებული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 90 °C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების შემდეგ R i,6h,90°C,av [MPa].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი გამოვლინდა 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.4. გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტი
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის გაყინვა-გალღობის ქცევის დადგენა 50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ ტესტირების გზით.
დაძველების მეთოდი
გაყინვა-გალღობის ციკლების გავლენა ლითონის ფურცელზე უნდა განისაზღვროს 6 ნიმუშზე ჩატარებული ტესტებით, ქვემოთ აღწერილი კონდიცირებისა და ექსპოზიციის შემდეგ:
ნიმუშები უნდა განთავსდეს ერთმანეთისგან მინიმუმ 25 მმ დაშორებით, ჰორიზონტალურად, წინა შრით ქვემოთ და კამერის კედლებს არ უნდა ეხებოდეს, პერფორირებულ თაროებზე, წყლის ფენა უნდა მოთავსდეს მათ ზემოთ, მინიმუმ 5-დან 10 მმ-მდე დაშორებით, სრული ჩაშვების ეტაპების განმავლობაში.
უნდა ჩატარდეს 50 გაყინვა-გალღობის ციკლი.
გამოყენებული უნდა იყოს შემდეგი აღჭურვილობა:
• გაყინვა-გალღობის კამერა შიდა ზომებით, რომელშიც შესაძლებელია სხვადასხვა ზომის ნიმუშების განთავსება და ქვემოთ აღწერილი პროცედურის ეტაპებისა და ტემპერატურის დიაპაზონების შესრულება.
• თაროები/სტენდები: სატესტო ნიმუშის დასამაგრებლად და სატესტო ნიმუშების დასაფიქსირებლად, ერთგვაროვანი ექსპოზიციის უზრუნველსაყოფად საკმარისი ზომების მქონე.
უნდა დაიცვათ შემდეგი პროცედურა:
თითოეული ციკლი უნდა შედგებოდეს შემდეგი საფეხურებისგან:
• ნიმუშების სრული ჩაშვება ონკანის წყლის აბაზანაში 8 საათის განმავლობაში, საწყისი ტემპერატურა 20 (± 2) °C.
• ტემპერატურის შემცირება -20 (± 2)°C-მდე 2 საათის განმავლობაში (კონდიცირებულ ჰაერზე).
• -20 (± 2)°C ტემპერატურა (კონდიცირებულ ჰაერი) 14 საათის განმავლობაში.
შეფერხების შემთხვევაში ნიმუშები ციკლებს შორის ყოველთვის წყალში უნდა მოთავსდეს. განსაზღვრული ტემპერატურა უნდა გაიზომოს ნიმუშის შრეზე.
ერთზე მეტი სისქის ლითონის ფურცლებისთვის ტესტები უნდა ჩატარდეს მაქსიმალური და მინიმალური სისქის ლითონის ფურცლის თორმეტ ნიმუშზე (ექვსი ერთ სისქეზე). ყველაზე ცუდი შედეგი უნდა გავრცელდეს ყველა სისქის ლითონის ფურცელზე.
შემდეგ უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტები:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე 50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ 2.2.11.4.1 პუნქტის შესაბამისად.
• მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში 50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ, 2.2.11.4.2 პუნქტის შესაბამისად.
შემდეგი დეფექტები უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს ყველა ტესტის ჩატარებამდე, ტესტის დროს და შემდეგ:
• ლითონის ფურცლის ცალკეული ფენების განშრევება.
• ლითონის ფურცელზე დაზიანება, ბზარების გაჩენა ან გატეხვა.
2.2.11.4.1. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ.
შეფასების პროცედურა
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.7 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. სატესტო ნიმუშების 50 ციკლის განმავლობაში ციკლირების შემდეგ უნდა ჩატარდეს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.7) და შეფასდეს და გამოითვალოს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის გაყინვა-გალღობის ციკლების საშუალო მნიშვნელობა T f/t,av [N.m/m].
50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება, მოცემული %-ში მთელი რიცხვით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული გაყინვა-გალღობის ციკლების ლითონის ფურცელზე ზემოქმედებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ T f/t,av [N.m/m].
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ ΔT f/t [%].
• საცდელი ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი გამოვლინდა გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტის ტესტირების დროს ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.4.2. მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებაში გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ
შეფასების პროცედურა
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.5.1) და გამოითვალოს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა გაყინვა-გალღობის ციკლების შემდეგ Rf/t,av [MPa].
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 50 გაყინვა-გალღობის ციკლის შემდეგ, მოცემული %-ში მთელი რიცხვებით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
გაყინვა-გალღობის ციკლების ლითონის ფურცელზე ზემოქმედებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ R f/t,av [MPa].
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგების მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება გაყინვა-გალღობის 50 ციკლის შემდეგ ΔRf/t [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტის ტესტირების დროს, ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.5. სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების ეფექტი (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80 °C)
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ლითონის ფურცლის სითბოსადმი ქცევის ხანგრძლივი ზემოქმედების უზრუნველყოფა.
დაძველების მეთოდი
სითბოსთან ხანგრძლივი ზემოქმედების ეფექტი უნდა განისაზღვროს 6 ნიმუშზე ტესტებით თითოეულ ტესტზე, ქვემოთ აღწერილი მეთოდით ზემოქმედების შემდეგ:
ნიმუშები უნდა იყოს ცხელი, მშრალი ჰაერის ზემოქმედების ქვეშ 80 (±20C) ტემპერატურაზე შეუფერხებლად 2500 საათის განმავლობაში.
გამოყენებული უნდა იყოს შემდეგი აღჭურვილობა:
• ღუმელი: ჰაერის ძლიერი ცირკულაციით და ტემპერატურის რეგულირებით 50-დან 100°C-მდე (± 2°C) დიაპაზონში.
შიდა ზომები ისეთი უნდა იყოს, რომ მასში განთავსდეს სხვადასხვა ზომის ნიმუშები.
• თაროები: სატესტო ნიმუშის დასამაგრებლად და ერთგვაროვანი გათბობის უზრუნველსაყოფად, სატესტო ნიმუშის დასაფიქსირებლად საჭირო ზომებით.
უნდა დაიცვათ შემდეგი პროცედურა:
• ღუმელის ტემპერატურა მიიყვანეთ საჭირო ტემპერატურამდე.
• საცდელი ნიმუში მოათავსეთ ღუმელში მის საყრდენ ჩარჩოზე.
• შეინარჩუნეთ საჭირო ტემპერატურა მითითებული დროის განმავლობაში.
• ზემოქმედების პერიოდის შემდეგ ამოიღეთ ნიმუში ღუმელიდან, დააბრუნეთ გარემოს ტემპერატურამდე (23 ± 2°C) და შეინარჩუნეთ ამ ტემპერატურაზე 24 საათის განმავლობაში შემდგომი ტესტირების დაწყებამდე.
კონდიცირებისა და სითბოს ზემოქმედების შემდეგ (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C) ხანგრძლივი ზემოქმედების გავლენა ლითონის ფურცელზე უნდა განისაზღვროს ნიმუშებზე ტესტებით, როგორც ეს აღწერილია ქვემოთ:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე 2500 საათის შემდეგ 80°C მშრალ ჰაერზე, 2.2.11.5.1 პუნქტის შესაბამისად.
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცე 2500 საათის შემდეგ 80°C მშრალ ჰაერზე, 2.2.11.5.2 პუნქტის შესაბამისად.
შემდეგი დეფექტები უნდა აღინიშნოს და ჩაიწეროს ყველა ტესტის დაწყებამდე, დროს და შემდეგ:
• ლითონის ფურცლის ცალკეული ფენების განშრევება.
• ლითონის ფურცელზე დაზიანება, ბზარების გაჩენა ან გატეხვა.
ლითონის ფურცელზე სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების (2500 საათი ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C) ზემოქმედებასთან დაკავშირებული შემდეგი მახასიათებლები უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში:
• 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა T lt,80°C,av [N.m/m] და ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე Rlt,80°C,av [MPa] სითბოს ზემოქმედების შემდეგ 2500 საათის განმავლობაში.
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ 80°C ტემპერატურაზე ΔTlt,80°C [%] ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C და მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში 2500 საათის განმავლობაში 80°C სითბოს ზემოქმედების შემდეგ ΔRlt,80°C [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 2500 საათის განმავლობაში 80°C ტემპერატურაზე ტესტირების დროს, ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.5.1. მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე 80°C მშრალ ჰაერზე 2500 საათის შემდეგ
შეფასების პროცედურა
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.7 პუნქტის შესაბამისი ტესტირებით. სატესტო ნიმუშების 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე 2500 საათის განმავლობაში დაძველების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს აშრევების სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.7) და გამოითვალოს მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ T lt,80°C,av [N.m/m].
80°C ტემპერატურაზე ცხელ და მშრალ ჰაერზე 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება, მოცემული %-ში მთელი რიცხვით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში უნდა იყოს მითითებული ლითონის ფურცელზე სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების (2500 საათი 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე) შემდეგი მახასიათებლები:
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 2500 საათის განმავლობაში 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე სითბოს ზემოქმედების შემდეგ, Tlt,80°C,av [N.m/m].
• მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 2500 საათის განმავლობაში 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე, სითბოს ზემოქმედების შემდეგ ΔT lt,80°C [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 2500 საათის განმავლობაში 80°C ტემპერატურაზე ტესტირების დროს, ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.5.2. მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტირების განლაგებაში 80°C მშრალ ჰაერზე 2500 საათის შემდეგ
შეფასების პროცედურა
ტესტი უნდა ჩატარდეს ექვს კონდიცირებულ სატესტო ნიმუშზე 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისად ტესტირების გზით. სატესტო ნიმუშების 2500 საათის განმავლობაში ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C ტემპერატურაზე დაძველების შემდეგ უნდა ჩატარდეს და შეფასდეს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის ტესტი (იხ. 2.2.5.1) და გამოითვალოს ოთხპუნქტიანი სატესტო განლაგების მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 2500 საათის განმავლობაში ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C Rlt,80°C,av [MPa] დაძველების შემდეგ.
ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებისას მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 2500 საათის განმავლობაში ცხელ და მშრალ ჰაერზე 80°C ტემპერატურაზე, მოცემული %-ში მთელი რიცხვებით, უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
შედეგების გამოხატვა
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მითითებული უნდა იყოს ლითონის ფურცელზე სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების (2500 საათი ცხელ, მშრალ ჰაერზე 80°C) შემდეგი მახასიათებლები:
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა 2500 საათის განმავლობაში ცხელ, მშრალ ჰაერზე 80°C სითბოს ზემოქმედების შემდეგ Rlt,80°C,av [MPa].
• ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში მოხრის სიმტკიცის ფარდობითი ცვლილება 2500 საათის განმავლობაში სითბოს ზემოქმედების შემდეგ 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე ΔRlt,80°C [%].
• სატესტო ნიმუშის დეფექტების აღწერა, თუ ისინი წარმოიქმნება 2500 საათის განმავლობაში 80°C ტემპერატურაზე ტესტირების დროს, ან განცხადება „დეფექტების გარეშე“.
2.2.11.6. ცოცვადობის ტესტი
ლითონის ფურცლის ცოცვადობის ქცევა უნდა განისაზღვროს ლითონის ფურცლის სისქის თითოეული ტიპის სამ საცდელ ნიმუშზე და მინიმუმ მაქსიმალური და მინიმალური პროდუქტის სისქის ნიმუშებზე. ტესტირების პროცედურა უნდა ჩატარდეს დანართ ზ-ის შესაბამისად.
ცოცვადობის კოეფიციენტი φt [-], გამოყენებული დატვირთვა F [N-ში] და დანართ ზ-ის შესაბამისად ტესტში გათვალისწინებული დიაპაზონი უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
3. თვისებების უცვლელობის შეფასება და ვერიფიკაცია
3.1. თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის გამოსაყენებელი სისტემა(ები):
• ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტებისთვის, შიდა და გარე კედლისა და ჭერის მოპირკეთების დანიშნულებისამებრ გამოყენების თვალსაზრისით, გამოიყენება სისტემა 3.
• ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტების ცეცხლზე რეაქციის თვალსაზრისით გამოიყენება სისტემები: 1, 3, 4.
• ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტებისთვის, გარე კედლების მოპირკეთების კომპლექტების ელემენტების წარმოებისთვის, მათი დანიშნულებისამებრ გამოყენების თვალსაზრისით, გამოიყენება სისტემა: 2+.
3.2. მწარმოებლის ამოცანები
პროდუქტის მწარმოებლის მიერ თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.2.1.
ცხრილი 3.2.1. მწარმოებლის კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
| № | კონტროლის სუბიექტი/ტიპი | ტესტი ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
| შიდასაწარმოო კონტროლი (FPC) | |||||
| რეაქცია ცეცხლზე (i) | |||||
| 1 | რეაქცია ცეცხლზე (ნებისმიერი კლასიფიკაციისთვის) | არაპირდაპირი ტესტები, როგორც მითითებულია ცხრილში 3.2.1 (ქვაკუთხედები №3, 4, 6 და 7) | იხილეთ ცხრილი 3.2.1 (ქვაკუთხედები №3, 4, 6 და 7) | იხილეთ ცხრილი 3.2.1 (ქვაკუთხედები №3, 4, 6 და 7) | იხილეთ ცხრილი 3.2.1 (ქვაკუთხედები №3, 4, 6 და 7) |
| რეაქცია ცეცხლზე (კლასისთვის A1) | პირდაპირი ტესტი სსტ ენ ისო 1182:2020/2023-ის შესაბამისად | როგორც განსაზღვრულია კონტროლის გეგმაში | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (iv) მიხედვით | (iii) | |
| რეაქცია ცეცხლზე (კლასისთვის A1 ან A2) | პირდაპირი ტესტი სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 -ის შესაბამისად |
როგორც განსაზღვრულია კონტროლის გეგმაში | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (iv) მიხედვით | სულ მცირე, ყოველ ორ წელიწადში ერთხელ | |
| რეაქცია ცეცხლზე (კლასი A2-დან D-მდე) | პირდაპირი ტესტი სსტ ენ 13823:2020/2021 (ii)-ის შესაბამისად | როგორც განსაზღვრულია კონტროლის გეგმაში | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (iv) მიხედვით | (iii) | |
| რეაქცია ცეცხლზე (კლასი E და F) | პირდაპირი ტესტი სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023-ის შესაბამისად | როგორც განსაზღვრულია კონტროლის გეგმაში | ტესტირების მეთოდისა და კონტროლის გეგმის (iv) მიხედვით | (iii) | |
i) არაპირდაპირი ტესტები უნდა ჩატარდეს ყველა კომპონენტზე, მათი კლასიფიკაციის წყაროსგან დამოუკიდებლად. (ii) თუ შიდასაწარმოო კონტროლის ფარგლებში ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტების ჩატარება აუცილებელია, გამოყენებული უნდა იქნეს ტესტის ის კონფიგურაცია, რომელიც კლასიფიკაციის ტესტებისთვის შესაბამისობის დამადასტურებელი დოკუმენტის პროცედურის ფარგლებში ყველაზე უარეს შემთხვევაში იქნა გამოყენებული. (iii) ტესტები ყოველთვის უნდა ჩატარდეს იმ შემთხვევაში, თუ შესრულება არ არის დამოწმებული არაპირდაპირი ტესტებით (იხილეთ ცხრილი 3.2.1) ან, სულ მცირე, ხუთ წელიწადში ერთხელ, როდესაც არაპირდაპირი ტესტები ადასტურებს შესრულებას. ამ მინიმალური სიხშირისთვის, კონტროლის გეგმაში უნდა იყოს მითითებული არაპირდაპირი შიდასაწარმოო კონტროლის ზომების გათვალისწინებულ სისტემასა და პირდაპირ ტესტებს შორის საკმარისი კორელაცია. წინააღმდეგ შემთხვევაში შიდასაწარმოო კონტროლის ფარგლებში პირდაპირი ტესტების მინიმალური სიხშირე უნდა იყოს მინიმუმ ორ წელიწადში ერთხელ. (iv) კონტროლის გეგმაში საჭირო ნიმუშების რაოდენობა უფრო დეტალურად უნდა იყოს განსაზღვრული ტესტირების მეთოდისა და შიდასაწარმოო კონტროლში დასადასტურებელი კლასის მიხედვით. ტესტები უნდა ჩატარდეს თანმიმდევრული წარმოების პროცესიდან შემთხვევით აღებულ ნიმუშებზე. |
|||||
ცხრილი 3.2.1 (გაგრძელება). მწარმოებლის კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
| № | კონტროლის სუბიექტი/ტიპი | ტესტი ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| შიდასაწარმოო კონტროლი (FPC) | ||||||
| შემოსული მასალები | ||||||
| 2 | მიღების მასალები | მიწოდების ბილეთის ან შეფუთვაზე არსებული ეტიკეტის შემოწმება | შეკვეთასთან შესაბამისობა | --- | თითოეული მიწოდება | |
| მომწოდებლის სერტიფიკატების ან მომწოდებლის ტესტების შემოწმება | შეკვეთასთან შესაბამისობა | --- | თითოეული მიწოდება | |||
| დამუშავება | ||||||
| 3 | შესაბამის შემთხვევაში, ცეცხლგამძლე ნივთიერების რაოდენობა (i) | რაოდენობის გაზომვა | როგორც განსაზღვრულია კონტროლის გეგმაში | --- | თითოეული პარტია | |
| დასრულებული ლითონის ფურცელი | ||||||
| 4 | გეომეტრია (ფორმა და ზომები) (i) | შესაბამისი hEN ამ დანართის შესაბამისად, გამოყენების შემთხვევაში. სხვა შემთხვევაში, გაზომვა, ვიზუალური შემოწმება | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | ყოველდღიურად (ii) | |
| 5 | სრული ჩაწერის სიმკვრივე | სსტ ენ ისო 29470:2020/2023, თავი 7. ნიმუშები, რომლებიც წინასწარ მომზადებულია 6.4 პუნქტის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | ყოველდღიურად (ii) | |
| 6 | წვის მთლიანი სითბოს (PCS) მნიშვნელობა (კლასი B-დან D-მდე) (i) | ტესტირება სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 -ის შესაბამისად |
კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | ყოველთვიურად (ii) | |
| 7 | ორგანული შემცველობა (i) | ნაცრის შემცველობა / დანაკარგი არაორგანული პროდუქტებისთვის, ანუ ორგანული ნაერთების დაბალი პროცენტული შემცველობის მქონე პროდუქტებისთვის, ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ 13820:2003/2023 სტანდარტს. ორგანული პროდუქტებისთვის, ტესტირების მეთოდი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ ისო 3451-1:2019/2020 სტანდარტს. სხვა შემთხვევაში, თერმოგრავიმეტრიული ტესტი უნდა ეფუძნებოდეს სსტ ენ ისო 11358-1:2022/2024 სტანდარტს. |
კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | თითო პარტიაზე ერთხელ (ii) | |
| 8 | გაჭიმვის მახასიათებლები | |||||
ბირთვით: • სიმტკიცე გაჭიმვისას • დენადობის ზღვარი • გაჭიმვა • ელასტიურობის მოდული |
2.2.3. | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 5 | წელიწადში ერთხელ | ||
ბირთვის გარეშე: • სიმტკიცე გაჭიმვისას • დენადობის ზღვარი • გაჭიმვა |
||||||
| 9 | სიმტკიცე გაჭიმვისას შრის პერპენდიკულარულად | 2.2.4 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 5 | წელიწადში ერთხელ | |
| 10 | სიმტკიცე ღუნვისას | |||||
• მოხრის სიმტკიცე ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში • ელასტიურობის მოხრის მოდული ოთხპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში • მოხრის სიმტკიცე სამპუნქტიანი ტესტის განლაგებაში |
2.2.5 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 5 | გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | ||
| 11 | ჭრის შესრულება | |||||
• სიმტკიცე ჭრაზე • ელასტიურობის მოდელი |
2.2.6 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 5 | გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | ||
| 12 | სისქე | მთლიანი სისქე | მეთოდი ა სსტ ისო 23529:2016/2026, პუნქტი 9.1 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 5 | დღეში ერთხელ |
| მედიანა: სსტ ისო 3534-1:2006/2006, პუნქტი 1.13 | ||||||
• ლითონის ფურცლის საერთო სისქე • შრის სისქე |
მთლიანი სისქე | სსტ ენ 485-1:2016/2024, პუნქტი 6.7 | ||||
| მედიანა: სსტ ისო 3534-1:2006/2006, პუნქტი 1.13 | ||||||
| 13 | მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე | 2.2.9 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 6 | წელიწადში ერთხელ | |
| 14 | მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა | 2.2.10 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 3 | გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | |
| 15 | დინამიური სიხისტე | 2.2.11 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 3 | გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | |
| 16 | თბოგამტარობის კოეფიციენტი | 2.2.12 | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 1 | გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | |
| 17 | მდგრადობა | |||||
• ჰიგროთერმული ქცევა • 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში 6 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი • 20°C ტემპერატურის წყალში 500 საათის განმავლობაში ჩაშვების ეფექტი • გაყინვა-გალღობის ციკლების ეფექტი • სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედების ეფექტი (2500 საათი ცხელ, მშრალ ჰაერზე 80°C) • ცოცვადობის ტესტი |
2.2.13.1 2.2.13.2 2.2.13.3 2.2.13.4 2.2.13.5 2.2.13.6 |
კონტროლის გეგმის შესაბამისად | 6 6 6 6 6 1 |
გამოყენებული პროდუქტის ან მასალის მოდიფიკაციისას | ||
(i) ცეცხლზე რეაქციასთან დაკავშირებული არაპირდაპირი მახასიათებელი (ii) (მოცემული ქვაკუთხედებიდან გადახრები (უფრო მაღალი ან დაბალი სიხშირეები) შეიძლება შეთანხმდეს მწარმოებელსა და შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს შორის და განისაზღვროს კონტროლის გეგმაში თითოეული შემთხვევისთვის, წარმოების პროცესის ტიპის, წარმოებული მოცულობის ვარიაციისა და წარმოების პროცესის კონტროლის მიხედვით.) |
||||||
3.3. შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ამოცანები
შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.1.
ცხრილი 3.3.1. შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
| № | კონტროლის სუბიექტი/ტიპი | ტესტი ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
| მწარმოებელი ქარხნისა და შიდასაწარმოო კონტროლის საწყისი შემოწმება (მხოლოდ სისტემა 2+ისთვის) | |||||
| 1 | შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო დაადგენს, რომ შიდასაწარმოო კონტროლი პერსონალთან და აღჭურვილობასთან ერთად ვარგისია ლითონის ფურცლის უწყვეტი და მოწესრიგებული წარმოების უზრუნველყოფისთვის. | სრული შიდასაწარმოო კონტროლიის ვერიფიკაცია, როგორც ეს აღწერილია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში. | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | წარმოების დაწყებისას, მისი მოდიფიკაციის შემდეგ ან ახალი საწარმოო ხაზის დაწყებისას |
| 2 | მწარმოებლის მიერ საწარმოო ქარხნისა და შიდასაწარმოო კონტროლი ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნების მე-4, მე-5 და მე-6 პუნქტების შესაბამისად, არსებით მახასიათებლების (ცეცხლზე რეაქციის გარდა) თვისებების უცვლელობასთან დაკავშირებით, გარე კედლების მოპირკეთების კომპლექტების ელემენტების წარმოებისთვის გამოყენების გათვალისწინებით. | როგორც განსაზღვრულია წინამდებარე დანართის 2.2.3- 2.2.13 პუნქტებში | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | წარმოების დაწყებისას, მისი მოდიფიკაციის შემდეგ ან ახალი საწარმოო ხაზის დაწყებისას |
| შიდასაწარმოო კონტროლის უწყვეტი მეთვალყურეობა, შეფასება და შეფასება (მხოლოდ სისტემა 2+-ისთვის) | |||||
| 3 | შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო დაადგენს, რომ შიდასაწარმოო კონტროლის სისტემა და განსაზღვრული წარმოების პროცესი დაცულია კონტროლის გეგმის გათვალისწინებით. | მწარმოებლის მიერ ჩატარებული კონტროლის ვერიფიკაცია, როგორც ეს აღწერილია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში, ნედლეულის, პროცესისა და პროდუქტის მიმართ, როგორც ეს მითითებულია ცხრილში 3.2.1. | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | წელიწადში ერთხელ |
| 4 | მწარმოებლის მიერ ქარხნული წარმოების უწყვეტი მეთვალყურეობა, შეფასება და შეფასება ძირითადი სამუშაოების მოთხოვნების მე-4, მე-5 და მე-6 პუნქტების შესაბამისად, არსებით მახასიათებლების (ცეცხლზე რეაქციის გარდა) თვისებების უცვლელობასთან დაკავშირებით, გარე კედლების მოპირკეთების კომპლექტების ელემენტების წარმოებისთვის გამოყენების გათვალისწინებით. | როგორც ეს განსაზღვრულია წინამდებარე დანართის 2.2.3-2.2.13 პუნქტებში | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | კონტროლის გეგმის შესაბამისად | წელიწადში ერთხელ |
პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1-ის შესაბამისად, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა აუცილებელია მხოლოდ იმ პროდუქტების/მასალების ცეცხლზე რეაქციისთვის, რომელთა წარმოების პროცესის მკაფიოდ იდენტიფიცირებადი ეტაპი იწვევს ცეცხლზე რეაქციის კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგ., ცეცხლგამძლე საშუალებების დამატება ან ორგანული მასალის შეზღუდვა).
ამ შემთხვევაში პროდუქტის თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1-ის შესაბამისად, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ შესასრულებელი ამოცანების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.2.
ცხრილი 3.3.2. შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს კონტროლის გეგმა; ქვაკუთხედები
| N | კონტროლის სუბიექტი/ტიპი | ტესტი ან კონტროლის მეთოდი | კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
| მწარმოებლის მიერ ჩატარებული საწარმოო ქარხნის და შიდასაწარმოო კონტროლის საწყისი შემოწმება ცეცხლზე რეაქციასთან დაკავშირებული თვისებების უცვლელობაზე (მხოლოდ სისტემა 1-ისთვის) | |||||
| 1 | მწარმოებლის მიერ მწარმოებელი ქარხნისა და შიდასაწარმოო კონტროლი ცეცხლზე რეაქციის უცვლელობასთან დაკავშირებით და ორგანული მასალის შეზღუდვის და/ან ცეცხლგამძლე ნივთიერების დამატების გათვალისწინებით. | როგორც ეს განსაზღვრულია წინამდებარე დანართის 2.2.1 პუნქტში | კონტროლის გეგმის მიხედვით | კონტროლის გეგმის მიხედვით | წარმოების დაწყებისას, მისი მოდიფიკაციის შემდეგ ან ახალი საწარმოო ხაზის დაწყებისას |
| მწარმოებლის მიერ შიდასაწარმოო კონტროლის უწყვეტი მეთვალყურეობა, შეფასება და შეფასება ცეცხლზე რეაქციასთან დაკავშირებულ თვისებების უცვლელობაზე (მხოლოდ სისტემა 1-ისთვის) | |||||
| 2 | იმ შემთხვევაში, თუ შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა აუცილებელია მხოლოდ იმიტომ, რომ ცეცხლზე რეაქციის შესახებ გადაწყვეტილებებში სისტემა 1-ის გამოყენების პირობები დაკმაყოფილებულია, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო განსაკუთრებით განიხილავს წარმოების პროცესის მკაფიოდ იდენტიფიცირებად ეტაპს, რომელიც იწვევს ცეცხლზე რეაქციის კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგ., ცეცხლგამძლე საშუალებების დამატება ან ორგანული მასალის შეზღუდვა). | როგორც ეს განსაზღვრულია წინამდებარე დანართის 2.2.1 პუნქტში | როგორც ეს განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში | როგორც ეს განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ კონტროლის გეგმაში | წელიწადში ერთხელ |
დანართი ა − რეაქცია ცეცხლზე − მონტაჟისა და დამაგრების პირობები
ა.1. სსტ ენ 13823:2020/2021
ეს მეთოდი ეხება A2, B, C და D კლასებს (ზოგიერთ შემთხვევაში ასევე A1-ს).
ა.1.1. მონტაჟი
საბოლოო გამოყენებისას თავისუფლად მდგომი პროდუქტები უნდა გამოიცადოს დამოუკიდებლად მდგომი, საყრდენი დაფიდან მინიმუმ 80 მმ მანძილზე.
პროდუქტები, რომლებიც საბოლოო გამოყენებისას პირდაპირ სუბსტრატზეა მიმაგრებული, უნდა გამოიცადოს საბოლოო გამოყენებისას სუბსტრატზე მიმაგრებულ მდგომარეობაში (მექანიკურად, წებოვნებით). სტანდარტული სუბსტრატები უნდა აკმაყოფილებდეს სსტ ენ 13823:2020/2021 სტანდარტის მოთხოვნებს.
პროდუქტები, რომლებსაც საბოლოო გამოყენებისას აქვთ საჰაერო ან ვენტილირებადი ღრუ უკანა მხარეს, უნდა შემოწმდეს მწარმოებლის მიერ განსაზღვრული და ჩარჩოს ზომებითა და გეომეტრიით დაშვებული საჰაეროს მინიმალური სიღრმით (მაგრამ რეკომენდებულია არანაკლებ 20 მმ) და პროდუქტის უკანა მხარესა და სუბსტრატს შორის 40 მმ საჰაეროს სიღრმით. ორივე მანძილი უნდა შემოწმდეს და კლასიფიკაციისთვის გათვალისწინებული უნდა იყოს ყველაზე უარესი საორიენტაციო ტესტი. პროდუქტი უნდა დამონტაჟდეს ხის ან ლითონის ქვეკონსტრუქციაზე, ლურსმნებით ან ხრახნებით დამაგრდეს ერთმანეთზე მიმაგრებული.
პროდუქტებისთვის, რომელთაც ვენტილირებადი საჰაერო უკან აქვთ, ნიმუშის ქვედა ნაწილსა და ერთეული წვის ელემენტის (SBI)-ტესტირების მოწყობილობის U-პროფილის ზედა ნაწილს შორის უნდა იყოს 10 მმ-იანი სივრცე, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ჰაერი საჰაეროში შეიძლება შევიდეს ნიმუშის ფრთების გარე, გვერდითი კიდეებიდან (მაგალითად, დროულად განლაგებული ჩარჩოს ქვეშ მომუშავე მოწყობილობების გამოყენებისას) ან არავენტილირებადი საჰაეროს მქონე პროდუქტების შემთხვევაში. სატესტო დანადგარის საყრდენ დაფასა და საყრდენი ჩარჩოს უკანა მხარეს შორის არსებული სივრცე შესაძლოა შეივსოს მინერალური ბამბის იზოლაციით, რომლის ნომინალური სისქეა 50 მმ, ნომინალური სიმკვრივე (70 ± 20) კგ/მ3 და კლასი A2-s1, d0, სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად. თბოიზოლაცია თავსდება ჩარჩოებსა და სატესტო დანადგარის საყრდენ დაფას შორის.
ა.1.2. შეერთებები
ჰორიზონტალური და/ან ვერტიკალური შეერთებებით გამოყენებული პროდუქტი უნდა გამოიცადოს გრძელ ფრთაზე ჰორიზონტალური შეერთებით ნიმუშის ქვედა კიდიდან 500 მმ სიმაღლეზე და/ან გრძელ ფრთაზე ვერტიკალური შეერთებით კუთხის ხაზიდან 200 მმ მანძილზე, რომელიც იზომება მაშინ, როდესაც ფრთები დამონტაჟებულია ტესტირებისთვის მზადყოფნაში. უნდა გამოიცადოს მაქსიმალური გახსნის სიგანე.
ა.1.3. პროდუქტის ორიენტაცია
ორივე მხრიდან იდენტური შრის საფარის მქონე პროდუქტები უნდა შემოწმდეს მხოლოდ ერთ მხარეს. სხვადასხვა მხარეს სხვადასხვა შრის საფარის ან საფარის მქონე პროდუქტები უნდა შემოწმდეს ორივე მხარეს ან იმ მხარეს, რომელიც წარმოადგენს ხანძრის მიმართ ყველაზე უარესი შესრულების მქონე მხარეს. ყველაზე უარესი შესრულება, როგორც წესი, მიიღება იმ მხარეს, რომელსაც აქვს შრის ყველაზე მაღალი ორგანული შემცველობა კვადრატულ მეტრზე. ორგანული ნივთიერებების ყველაზე მაღალი შემცველობის მქონე მხარე უნდა გამოითვალოს სხვადასხვა დასრულების ფენების შემადგენლობიდან ან მათი მთლიანი კალორიულობის განსაზღვრით სსტ ენ ისო 1716:2018/2018-ის შესაბამისად, დამასრულებელი ფენების შესაბამისი გამოყენებული მშრალი წონის გათვალისწინებით.
გარდა ამისა, სხვადასხვა ფერის გავლენა უნდა იქნეს გათვალისწინებული ტესტების ჩატარებით ღია, მუქ და დიაპაზონის შუაში მყოფ ფერზე.
ა.1.4. მიღებული კლასიფიკაციის გამოყენების სფერო
ტესტების შედეგები ძალაშია შემდეგი პროდუქტებისთვის:
• ერთი და იგივე ტიპის ფორმულირებით, მაგრამ სიგრძისა და სიგანის სხვადასხვა ზომებით.
• სიმკვრივის დიაპაზონით ყველაზე მაღალ და ყველაზე დაბალ ტესტირებულ სიმკვრივეს შორის.
• სისქის დიაპაზონით ყველაზე მაღალ და ყველაზე დაბალ ტესტირებულ სისქეს შორის.
• შეერთების გახსნის სიგანით, რომელიც ტოლია ან ნაკლებია ტესტირებისთვის გამოყენებულზე.
• დამაგრებულია ყველა სხვა ტიპის მექანიკური მოწყობილობით, როგორიცაა: ლითონის ლურსმნები ან მოქლონები.
• იგივე ტიპის ცეცხლგამძლე საშუალებების იგივე ან მეტი რაოდენობა.
• წონა ერთეულ ფართობზე, როგორც ტესტირებულია ან დიაპაზონი ტესტებში შეფასებულ უმაღლეს და უმცირეს მნიშვნელობას შორის.
• თითოეული გამოცდილი წებოვანი ნივთიერება ტესტირებულის ტოლი ან უფრო დაბალი დაფარვის დონით.
• ხის ჩარჩოებზე ტესტირებული პროდუქტების გამოყენება ასევე შესაძლებელია მეტალის პროფილებზე.
• ალუმინის პროფილებისგან დამზადებულ ჩარჩოებზე ტესტირებული პროდუქტების გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ ალუმინის ან ალუმინის შენადნობისგან დამზადებულ ქვეჩარჩოებზე, რომელთა დნობის ტემპერატურის დიაპაზონი მინიმუმ 500 °C-ზე მეტია.
• ფოლადის პროფილებისგან დამზადებულ ჩარჩოზე ტესტირებული პროდუქტების გამოყენება შესაძლებელია მხოლოდ მეტალის პროფილებისგან დამზადებულ ქვეჩარჩოებზე, რომელთა დნობის ტემპერატურის დიაპაზონი მინიმუმ 1000 °C-ზე მეტია.
• განსხვავებული შრის ტექსტურით (გლუვი ან რელიეფური).
• დამაგრებულია სხვადასხვა (უფრო ფართო ან უფრო ახლოს) ჰორიზონტალურ ან ვერტიკალურ დამაგრების ცენტრებში.
• ღრუში თბოიზოლაციის გარეშე ან სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად A2-s1,d0 კლასის სხვა ტიპის საიზოლაციო მასალებით, თუ უშუალოდ ფურცლების უკან არსებობს მინიმუმ (40±1) მმ ვენტილირებადი საჰაერო.
• ღრუში თბოიზოლაციის გარეშე ან სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად A1 ან A2-s1,d0 კლასის სხვა საიზოლაციო მასალებით, რომელთა სიმკვრივე უფრო მაღალია, ვიდრე ტესტირებისას გამოყენებული მასალები.
• მოპირკეთების გარეშე ან სხვადასხვა მოპირკეთებით ან საფარით (მაგ., სხვადასხვა ფერები), იმ პირობით, რომ ტესტი ჩატარდა ყველაზე უარესი შემთხვევის გათვალისწინებით, როგორც ეს ახსნილია ა.1.3-ში.
• იმ შემთხვევებში, როდესაც გამოყენებულია ეთილენ-პროპილენ-დიენის მონომერი, (შემდგომში EPDM) შემაერთებელი ზოლი, შედეგი ასევე ძალაშია EPDM შემაერთებელი ზოლის მასალისთვის ან იმავე ან უფრო მაღალი ცეცხლგამძლე კლასიფიკაციის მქონე სხვა შემაერთებელი მასალისთვის.
ტესტების შედეგები ძალაშია:
• ტესტირებული ქიმიური შემადგენლობისთვის.
• ტესტირებული ზედაპირული სტრუქტურებისთვის.
• ტესტირებული ფერების დიაპაზონისთვის.
• ტესტირებულ ფენებს შორის ნებისმიერი სისქისთვის.
• ტესტირებულ წებოებს შორის ერთეულ ფართობზე ნებისმიერი წონა.
• ნებისმიერი ორიენტაცია.
• თითოეული ტესტირებული წებოვანი ნივთიერება ტესტირებულზე თანაბარი ან ნაკლები დაფარვით.
ა.2. სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023
ტესტირების ეს მეთოდი შესაბამისია B, C, D, E და F კლასებთან.
პროდუქტი უნდა გამოიცადოს დამოუკიდებლად, ზედაპირის და კიდეების ექსპოზიციის პირობებში. დამატებითი ტესტები უნდა ჩატარდეს ნიმუშის ვერტიკალური ღერძის გარშემო 90°-ით შემობრუნებით და ალის ზემოქმედებით თითოეული სხვადასხვა ფენის ქვედა მხარის ცენტრალური ხაზის ქვედა კიდეზე.
სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პარამეტრები:
• ქიმიური შემადგენლობა: ბირთვის, წინა ნაწილის მასალისა და საფარის მასალის თითოეული განსხვავებული შემადგენლობა.
• ფერი: თუ არსებობს სხვადასხვა ფერის დიაპაზონი, უნდა ჩატარდეს ტესტები ღია, მუქი და საშუალო ფერის (მაგ., თეთრი, შავი და წითელი) გამოყენებით.
• სისქე: ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სისქე.
• სიმკვრივე/წონა ერთეულ ფართობზე: ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი სიმკვრივე/წონა ერთეულ ფართობზე.
• ორიენტაცია: საჭიროების შემთხვევაში, ნიმუში უნდა დამონტაჟდეს და გამოიცადოს ვერტიკალური და ჰორიზონტალური ორიენტაციით.
• ორგანული შემცველობის რაოდენობა, ასევე ცეცხლგამძლე საშუალებების ტიპი და რაოდენობა.
უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ორი ტესტი იდენტიფიცირებული ნიმუშის კონფიგურაციებით (ზემოაღნიშნული პარამეტრების საფუძველზე) და კიდევ ოთხი ტესტი, კლასიფიკაციის საფუძვლად კი ყველაზე რთული ნიმუშის კონფიგურაცია. ტესტების შედეგები ძალაშია:
• მხოლოდ ტესტირებული ლითონის ფურცლის ბირთვისა და ასამბლეის ქიმიური შემადგენლობისთვის.
• ტესტირებული ფერების დიაპაზონისთვის.
• ნებისმიერი სისქისთვის ტესტირებულ ნაწილებს შორის.
• ნებისმიერი წონისთვის ერთეულ ფართობზე ტესტირებულ ნაწილებს შორის.
• ნებისმიერი ორიენტაციისთვის.
• ორგანული შემცველობის თანაბარი ან უფრო დაბალი რაოდენობიდთვის, ასევე ცეცხლგამძლე საშუალებების უფრო მაღალი რაოდენობისთვის.
ა.3. სსტ ენ ისო 1716:2018/2018
ეს ტესტირების მეთოდი ეხება მხოლოდ A1 და A2 კლასებს.
ტესტირება უნდა ჩატარდეს ლითონის ფურცლის თითოეულ კომპონენტზე ცალ-ცალკე, გარდა A1 კლასიფიცირებული კომპონენტებისა ტესტირების გარეშე და/ან მეტალის კომპონენტებისა (იხ. სსტ ენ ისო 1716:2018/2018, პუნქტი 7.1 და 9.4.1).
სატესტო ნიმუშების რაოდენობა და მომზადება მოცემულია სსტ ენ ისო 1716:2018/2018 სტანდარტის მე-7 პუნქტში. ლითონის ფურცელში თხელი ფენის სახით გამოყენებული კომპონენტები (მაგ., წებოვანი, საფარი) მწარმოებელი ითვალისწინებს ტესტირებისთვის ახალი სახით. ეს კომპონენტები უნდა იქნეს გამოყენებული სატესტო ლაბორატორიაში შესაბამისი სისქით ინერტულ სუბსტრატზე ან მყარ ფენის სახით, სატესტო ნიმუშის მომზადების პროცედურისთვის სსტ ენ ისო 1716:2018/2018სტანდარტის 7.2.4 პუნქტის შესაბამისად.
მე-2 აბზაცში განხილული კომპონენტებისთვის, რომლებიც არ საჭიროებენ ტესტირებას, მათი წვის მთლიანი სითბოს (PCS) მნიშვნელობა ნულის ტოლია ლითონის ფურცლის წვის მთლიანი სითბოს (PCS)-ის მთლიანი მნიშვნელობის შემდგომი გამოთვლისთვის.
წვის მთლიანი სითბო უნდა განისაზღვროს სსტ ენ ისო 1716:2018/2018-ის მე-8 პუნქტის შესაბამისად და გამოითვალოს სსტ ენ ისო 1716:2018/2018-ის მე-9 პუნქტის შესაბამისად.
ამ ტესტირების მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრებია:
• შემადგენლობა (წვის მთლიანი სითბოს გაზომილი (QPCS)-მნიშვნელობის გამოთვლისას).
• სიმკვრივე ან მასა ერთეულ ფართობზე.
• სისქე.
ა.4. სსტ ენ ისო 1182:2020/2023
ტესტირების ეს მეთოდი ეხება მხოლოდ A1 და A2 კლასებს. ტესტი უნდა ჩატარდეს მხოლოდ პროდუქტის „მნიშვნელოვანი კომპონენტებისთვის“, როგორც ეს მოცემულია სსტ ენ 13501-1:2018/2018-ის 3.1.5 პუნქტში.
არაწვადობის ტესტი უნდა ჩატარდეს სსტ ენ ისო 1182:2020/2023-ის მე-7 პუნქტის შესაბამისად. ტესტის ნიმუშების მომზადება და რაოდენობა მოცემულია სსტ ენ ისო 1182:2020/2023-ის მე-5 პუნქტში.
ტესტის შედეგი უნდა გამოითვალოს და გამოისახოს სსტ ენ ისო 1182:2020/2023-ის მე-8 პუნქტის შესაბამისად.
ამ ტესტის მეთოდისთვის შესაბამისი პარამეტრებია:
• შემადგენლობა − თითოეული განსხვავებული უნდა შემოწმდეს.
• სიმკვრივე ან მასა ერთეულ ფართობზე - უნდა შემოწმდეს ყველაზე მაღალი და ყველაზე დაბალი მნიშვნელობა.
• სისქე − მნიშვნელოვანია იმის გადასაწყვეტად, არის თუ არა კომპონენტი მყარი და შესაბამისად საჭიროებს თუ არა მის ტესტირებას.
• ცეცხლგამძლე ნივთიერების ტიპი და რაოდენობა (თუ გამოიყენება) − ტესტების დროს გათვალისწინებული უნდა იყოს თითოეული განსხვავებული ტიპი ყველაზე დაბალი რაოდენობით.
დანართი ბ − შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცე
შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის ტესტი უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტირების პროცედურის შესაბამისად, სულ მცირე 5 საცდელ ნიმუშზე.
ლითონის ფურცლიდან წყლის ჭავლური საჭრელი დანადგარით უნდა მოიჭრას წრიული ფორმის (50 ± 0.3) მმ დიამეტრის მქონე სატესტო ნიმუშები. შესაბამისი ზომის ორი წრიული ლითონის შტამპი (სამიზნე) უნდა დამაგრდეს ცენტრალურად სატესტო ნიმუშის ორივე მხარეს შესაბამისი წებოვანი ნივთიერებით.
სატესტო ნიმუში უნდა დამაგრდეს ლითონის ფირფიტების მეშვეობით სატესტო მანქანის დამჭერებში და ჩასმული იყოს სატესტო დატვირთვა განადგურებისთვის.
სატესტო სიჩქარე უნდა იყოს მორგებული 5 მმ/წთ-ზე. განადგურების მაქსიმალური ძალა Fm [N] და განადგურების რეჟიმი უნდა დაფიქსირდეს, ძალა სიზუსტით − მთელი რიცხვებით.
შრის პერპენდიკულარული გაჭიმვის სიმტკიცე σmt [MPa] უნდა გამოითვალოს შემდეგნაირად:
σmt= FmA = 4 ×Fmπ×d2
სადაც:
Fm = მაქსიმალური გაჭიმვის ძალა N-ში.
A = საცდელი ნიმუშის კვეთის ფართობი მმ2-ში
d = საცდელი ნიმუშის დიამეტრი მმ-ში.
გამოთვლილი ერთჯერადი მნიშვნელობები უნდა დამრგვალდეს ორ მნიშვნელოვან ციფრამდე.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს სულ მცირე ქვემოთ მითითებულ მახასიათებლებს:
• საცდელი ნიმუშის აღწერა (ლითონის ფურცლის საერთო ნომინალური სისქე, მასალა და მოპირკეთებული გარსების ნომინალური სისქე, ბირთვის შემადგენლობის მასალა).
• საცდელი ნიმუშების დიამეტრის თითოეული შემოწმებული მნიშვნელობა, შრის პერპენდიკულარულად გაჭიმვის სიმტკიცის ტესტით განსაზღვრული რღვევის ძალა, რღვევის რეჟიმის აღწერა, შრის პერპენდიკულარულად გამოთვლილი გაჭიმვის სიმტკიცის ცალკეული მნიშვნელობები, მათი საშუალო მნიშვნელობა და სტანდარტული გადახრის შეფასება.
დანართი გ − ძვრის მახასიათებლები
ძვრის სიმტკიცისა და ელასტიურობის მოდულის ტესტირება უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტირების პროცედურის შესაბამისად, სულ მცირე ხუთ საცდელ ნიმუშზე.
120 x 50 მმ ზომის მართკუთხა ფორმის საცდელი ნიმუშები უნდა მოიჭრას ლითონის ფურცლიდან წყლის ჭავლური საჭრელი დანადგარით. შემდეგ ისინი მორგებული უნდა იქნეს ფრეზით ნახაზ დ.1-ზე მოცემულ ფორმაზე.
შესაბამისი ზომის ორი ლითონის ფირფიტა უნდა დამაგრდეს სატესტო ნიმუშის ორივე მხარეს შესაბამისი წებოვანი ნივთიერებით (იხ. ნახაზი დ.2).
სატესტო ნიმუში უნდა დამაგრდეს ლითონის ფირფიტების მეშვეობით სატესტო მანქანის დამჭერებში და ჩასმული უნდა იყოს სატესტო დატვირთვა განადგურებამდე. დამჭერების მოძრაობიდან უნდა დაფიქსირდეს სამუშაო დიაგრამის დეფორმაცია/სატესტო დატვირთვა.
ტესტის სიჩქარე უნდა იყოს 1 მმ/წთ-ზე მორგებული. მაქსიმალური ძალა რღვევის დროს Fm [N] და ნგრევის რეჟიმი უნდა დარეგისტრირდეს, ძალა სიზუსტით მთელი რიცხვებით.
ძვრის სიმტკიცე და ელასტიურობის ძვრის მოდული უნდა გამოითვალოს და გამოისახოს შემდეგნაირად:
• ძვრის სიმტკიცე σs სსტ ენ 12090:2013/2018, Cl 8.2-ის შესაბამისად, MPa-ში.
• ელასტიურობის ძვრის მოდული G სსტ ენ 12090:2013/2018, პუნქტი 8.3-ის შესაბამისად, MPa-ში.
ერთჯერადი გამოთვლილი მნიშვნელობები უნდა დამრგვალდეს სამ მნიშვნელოვან ციფრამდე.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს მინიმუმ ქვემოთ მითითებულ მახასიათებლებს:
• ტესტის ნიმუშის აღწერა (ლითონის ფურცლის ნომინალური სისქე, მასალა და მოპირკეთებული გარსების ნომინალური სისქე, ბირთვის შემადგენლობის მასალა).
• საცდელი ნიმუშების ზომების თითოეული შემოწმებული მნიშვნელობა, ძვრის სიმტკიცის ტესტით განსაზღვრული რღვევის ძალა, რღვევის რეჟიმის აღწერა, გამოთვლილი ძვრის სიმტკიცის ცალკეული მნიშვნელობები, მათი საშუალო მნიშვნელობა და სტანდარტული გადახრის შეფასება.
 |
|
|---|---|
| ნახაზი გ.1. სატესტო ნიმუში | ნახაზი გ.2. სატესტო სტრუქტურა |
დანართი დ − მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე
დ.1 − გაშრევებისადმი წინააღმდეგობა აშრევების ტესტით (მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცის ტესტი)
აშრევების ტესტები უნდა ჩატარდეს ქვემოთ აღწერილი პროცედურის შესაბამისად. აშრევებისადმი წინააღმდეგობა ფურცლების შედარებითი ცვეთის შეფასების ფუნდამენტური პარამეტრია და შედეგები არ არის განკუთვნილი გამოთვლებისთვის გამოსაყენებლად.
დ.1.1 - ნიმუშების მომზადება და საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანა
განშრევების პერპენდიკულარული მიმართულებით მოჭრილი ფურცლების მარცხენა, ცენტრალური და მარჯვენა მხრიდან უნდა იქნეს აღებული ნიმუშების წყვილი, რომლებიც მონიშნულია როგორც „a“ და „b“. ტესტირებისთვის ნიმუშების მომზადება უნდა მოხდეს მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციის (MPII) შესაბამისად. თითოეული ფურცლის სისქისთვის უნდა მომზადდეს 6 ნიმუშის ნაკრები საწყისი მდგომარეობისთვის, ხოლო გამძლეობის შესაფასებლად, კიდევ 6 ერთეული უნდა მომზადდეს თითოეული დაძველების ზემოქმედებისთვის.
თითოეული ნაკრების 3 ნიმუში „a“ უნდა დაექვემდებაროს წინა მეტალისებრი გარსის − ბირთვის აშრევების ტესტს, ხოლო 3 ნიმუში „b“ − უკანა მეტალისებრი გარსის − ბირთვის აშრევების ტესტს. ნიმუშების სიგრძე x სიგანე = 300 ± 5 მმ x 75 ± 1 მმ უნდა იყოს. (იხ. ნახაზი დ.1)
ნახაზი დ.1. ლითონის ფურცელზე ნიმუშების აღების სქემა a და b ნიმუშებისთვის (გეგმის ხედი)
ეს ტესტი უნდა ჩატარდეს საწყისი მდგომარეობის შემდეგ (ნიმუშები ტესტებამდე 24 საათის განმავლობაში ლაბორატორიულ პირობებში საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანილ უნდა იქნეს 23 (± 2)°C ტემპერატურაზე და 50 (± 5)% ფარდობით ტენიანობაზე). თუ ტარდება გამძლეობის შეფასება, მაშინ შესაბამისი ნიმუშები ასევე საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანილ უნდა იქნეს შემდგომ და არათანმიმდევრულ ექსპოზიციებამდე და მის შემდეგ:
• ჰიგროთერმული ციკლები (იხ. პუნქტი 2.2.11.1).
• 6 საათის განმავლობაში 90°C ტემპერატურის მდუღარე წყალში ჩაშვება (იხ. პუნქტი 2.2.11.2).
• 500 საათის განმავლობაში 20°C ტემპერატურის წყალში ჩაშვება (იხ. პუნქტი 2.2.11.3).
• - გაყინვა-გალღობის ციკლები (იხ. პუნქტი 2.2.11.3).
• - სითბოს ხანგრძლივი ზემოქმედება (2.500 საათი 80°C ცხელ და მშრალ ჰაერზე) (იხ. პუნქტი 2.2.11.4).
შესაბამისი დაძველების პროცედურის შემდეგ მყარი ბირთვის მქონე ლითონის ფურცლისთვის ნიმუშები დაფესვიანდება და ღარი დაიდგმება დ.2 ნახაზის შესაბამისად და ფიჭისებრი ბირთვის მქონე ლითონის ფურცლისთვის დ.3 ნახაზის შესაბამისად.
1. ნიმუში a: წინა შრეს / ნიმუში b: უკანა შრე
2. ნიმუში a: უკანა შრე / ნიმუში b: წინა შრე
ა) მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის საწყისი სისქე
ბ) მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის უღარო სისქის მონაკვეთი (ბ=ა-გ)
გ) მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის ღარიანი მონაკვეთის სიღრმე
დ) ღარის ზედა სიგანე (დამოკიდებულია ლითონის ფურცლის სისქეზე)
ე) გვერდითი ზოლის სიგანე (დამოკიდებულია ლითონის ფურცლის სისქეზე; დ+ე=25 მმ)
ნახაზი დ.2. მყარი ბირთვის მქონე ლითონის ფურცლიდან აღებული ნიმუშის ვერტიკალური (ზემოთ) და გეგმის (ქვედა) ხედები (ზომები მმ-ში).
1. ნიმუში a: წინა შრე / ნიმუში b: უკანა შრე
2. ნიმუში a: უკანა შრე / ნიმუში b: წინა შრე
ა) ფიჭისებრბირთვიანი ლითონის ფურცლის თავდაპირველი სისქე
ბ) ფიჭისებრბირთვიანი ლითონის ფურცლის უღარო სისქის მონაკვეთი (ბ=ა-გ)
გ) ბფიჭისებრბირთვიანი ლითონის ფურცლის ღარიანი მონაკვეთის სიღრმე
დ) ღარის სიგანე (ნიმუშის იგივე სიგანე)
ნახაზი დ.3. ფიჭისებრბირთვიანი ლითონის ფურცლიდან აღებული ნიმუშის წინა (ზემოთ-მარცხნივ), გვერდითი (ზემოთ-მარჯვნივ) და გეგმის (ქვედა) ხედები (ზომები მმ-ში).
ნიმუშების აღწერა: პარტია და დამზადების თარიღი, ფურცლის ტიპი, ფურცლის სისქე, მეტალის ფურცლების სისქე, ფურცლის მხარეს მდებარეობა (მარცხნივ, ცენტრში ან მარჯვნივ) და მეტალის ფურცელი − ბირთვის პოზიცია (ზედა ან ქვედა).
დ.1.2 − სატესტო აღჭურვილობა და პროცედურა
სატესტო აღჭურვილობა შედგება უნივერსალური ტესტირების მანქანისა და აშრევების ტესტირების მოწყობილობისგან, რომელიც შედგება გარე დიამეტრის (50 ± 2 მმ) ასასვლელი ბარაბნისგან, ფლანგებზე დახვევისა და გაშლისთვის განკუთვნილი მოქნილი კაბელების ან ზოლების (ნახაზი დ.5) გამტარისგან, ასევე ფუძისა და სვეტებისგან.
ღარების გაკეთებისა და მომზადების შემდეგ, ნიმუში ფიქსირდება ასასვლელი ბარაბნის დამჭერის შიდა ცილინდრის დამჭერით, ხოლო ნიმუშის მეორე მხარე ფიქსირდება.
ნიმუშის შრის ასასვლელ ბარაბანზე დასაგორებლად გამოიყენება საწყისი დატვირთვა F0, სანამ არ მიიღწევა მუდმივი მნიშვნელობა (საწყისი წინააღმდეგობის მაბრუნი მომენტი). ამის შემდეგ ბარაბანი ადის და ნიმუშის გასწვრივ მუდმივი დატვირთვისას (სიჩქარე 25 ± 3 მმ/წთ) ტანგენციალურად აწვება აშრევების დატვირთვას (მაბრუნი მომენტის სიძლიერეს), რომელიც მოძრაობს ზემოთ, სულ მცირე, 150 მმ აშრევების მინიმალური მანძილის განმავლობაში. უნდა ჩაიწეროს დატვირთვა-გადაადგილების მრუდი. გადაადგილება გულისხმობს ნიმუშის სიგრძეს, რომელიც ტანგენციალურად არის აშრევებული ასასვლელი ბარაბნით და ის უფრო მცირეა, ვიდრე ნიმუშის სიგრძე. დატვირთვა კონტროლდება უნივერსალური სატესტო მანქანის მეშვეობით.
ნიმუშების აღწერა: პარტია და დამზადების თარიღი, ფურცლის ტიპი, ფურცლის სისქე, ლითონის ფურცლების სისქე, ფურცლის მხარეს მდებარეობა (მარცხნივ, ცენტრში ან მარჯვნივ) და ლითონის ფურცლის ბირთვის მდებარეობა (ზედა ან ქვედა).
ეფექტური მაბრუნი მომენტის მკლავი უნდა გამოითვალოს ბარაბნის რადიუსის, კაბელების ან თასმების განლაგების ფლანგების რადიუსის, კაბელების ან თასმების სისქის და ასაშრევებელი ლითონის ფურცლის სისქის გათვალისწინებით.
მაგალითად, როდესაც ბარაბნის გარე რადიუსი 51 მმ-ია და ფლანგების რადიუსი, კაბელების ან თასმების სისქის ნახევრის ჩათვლით, 12,7 მმ-ით მეტია ბარაბნის რადიუსზე, ეფექტური მაბრუნი მომენტის მკლავი არის ამ 12,7 მმ-ით ნაკლები ასაშრევებელი ლითონის ფურცლის ნახევარი.
აშრევების სიმტკიცით მიღებული მაბრუნი მომენტი გამოითვლება შემდეგნაირად:
Ti = [(rfl -rdr) x (F1 – F0)] / wi
სადაც:
Ti = თითოეული ნიმუშის მაბრუნი მომენტის სიმტკიცის ინდივიდუალური მნიშვნელობა (ნ.მ/მ-ში).
rfl = ფლანგის რადიუსს პლუს დატვირთვის კაბელების ან თასმების სისქის ნახევარი (მმ-ში).
rdr = ბარაბნის რადიუსს პლუს მეტალის ფურცლის სისქის ნახევარი (მმ-ში).
F1 = ლითონის ფურცლის მოხრისა და აშრევებისთვის საჭირო საშუალო დატვირთვას პლუს წინააღმდეგობის მომენტის დასაძლევად საჭირო დატვირთვა (N-ში). ეს საშუალო დატვირთვა უნდა განისაზღვროს აშრევების დიაგრამიდან მინიმუმ 150 მმ აშრევების მანძილზე, საიდანაც პირველი 25 მმ არ განიხილება პლანიმეტრის გამოყენებით, როგორც საწყისი პიკის (0 მმ) შემდეგ 5-წამიანი წინასწარ განსაზღვრული ნამატებით რეგისტრირებული ძალის მნიშვნელობების საშუალო (ნახაზი. დ.4).
F0 = წინაღობის მომენტის დასაძლევად საჭირო დატვირთვა (N-ში).
wi = თითოეული ნიმუშის სიგანე (მმ-ში).
ნახაზი დ.4. აშრევების დიაგრამის მაგალითი
 |
1. მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის ნიმუში 2. ლითონის მყარი ზოლი 4 მმ, მიმაგრებული ნიმუშის არააშრევებულ შრეზე თუ მისი სისქე = 6 მმ, მოერიდეთ მის მოხრას 3. აშრევების სატესტო მოწყობილობის სვეტი 4. ასასვლელი ბარაბნის სახელმძღვანელო ზოლები 5. აშრევების სატესტო მოწყობილობის ძირი 6ა. ასასვლელი ბარაბნის გარე ფლანგები (რადიუსი rfl) 6ბ. ასასვლელი ბარაბნის შიდა ცილინდრი (რადიუსი rdr) 7. დამჭერი ლითონის ფურცლის ნიმუშის დასამაგრებლად 8. დამჭერი ლითონის ფურცლის შრის დასამაგრებლად, რომელიც უნდა აშრევდეს ბირთვიდან 9. ლითონის ფურცლის ბირთვის აშრევება ასასვლელი ბარაბნით 10. ლითონის ფურცლის შრის აშრევება ბირთვიდან |
|---|
 |
||
|---|---|---|
| ა) ტესტის დასაწყისი. ასასვლელი ბარაბანი ყველაზე დაბალ პოზიციაზე (გვერდითი ხედი) | ბ) ტესტის მიმდინარეობა. ასასვლელი ბარაბანი მის შუალედურ პოზიციაზე. ნიმუში შრევდება მის მთელ სიგრძეზე (წინა ხედი) |
გ) ტესტის მიმდინარეობა. ასასვლელი ბარაბანი მის შუალედურ პოზიციაზე. ნიმუში შრევდება მის მთელ სიგრძეზე (ვერტიკალური ხედი) |
ნახაზი დ.5. ფიჭისებრბირთვიანი ლითონის ფურცლის აშრევების სატესტო მოწყობილობა (ზომები მმ-ში)
 |
1. მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის ნიმუში 2. ლითონის მყარი ზოლი 4 მმ, მიმაგრებული ნიმუშის არააშრევებულ შრეზე თუ მისი სისქე = 6 მმ, მოერიდეთ მის მოხრას 3. აშრევების სატესტო მოწყობილობის სვეტი 4. ასასვლელ დოლზე (გახსნილი) კაბელი ან თასმები 5. აშრევების სატესტო მოწყობილობის ძირი 6.ა). ასასვლელი ბარაბნის გარე ფლანგები (რადიუსი rfl) 6.ბ) ასასვლელი ბარაბნის შიდა ცილინდრი (რადიუსი rdr) 7. დამჭერი ლითონის ფურცლის ნიმუშის დასამაგრებლად 8. დამჭერი ლითონის ფურცლის შრის დასამაგრებლად, რომელიც უნდა აშრევდეს ბირთვიდან 9. ლითონის ფურცლის ბირთვის აშრევება ასასვლელი ბარაბნით 10. ლითონის ფურცლის შრის აშრევება ბირთვიდან |
|---|
 |
||
|---|---|---|
| ა) ტესტის დასაწყისი. ასასვლელი ბარაბანი ყველაზე დაბალ პოზიციაზე (გვერდითი ხედი) | ბ) ტესტის მიმდინარეობა. ასასვლელი ბარაბანი მის შუალედურ პოზიციაზე. ნიმუში შრევდება მის მთელ სიგრძეზე (წინა ხედი) |
გ) ტესტის მიმდინარეობა. ასასვლელი ბარაბანი მის შუალედურ პოზიციაზე. ნიმუში შრევდება მის მთელ სიგრძეზე (ვერტიკალური ნაწილის ხედი) |
ნახაზი დ.6. მყარბირთვიანი ლითონის ფურცლის აშრევების სატესტო მოწყობილობა (ზომები მმ-ში)
დ.1.3 − შედეგების გამოხატვა
მაბრუნი მომენტის აშრევების სიმტკიცე საწყის მდგომარეობაში (TINI) და შესაბამისი დაძველების შემდეგ უნდა გამოისახოს N.m/m-ში, პლუს თანაფარდობა ან ფარდობითი ცვლილება, გამოხატული პროცენტებში (როგორც მითითებულია 2.2.11 თავში და გამოიყენება სიმბოლოები, როგორც მითითებულია 2.2.7 პუნქტში).
ლითონის გარსზე აშრევების ტესტის დროს წარმოქმნილი ნებისმიერი ბზარის ან დაზიანების აღწერა.
ექსპოზიციისა და ტესტირების შემდეგ თითოეული ნიმუშის ვიზუალური დათვალიერების შედეგად დაზიანების ნებისმიერი ნიშნის აღწერა.
დანართი ე − მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობა
ლითონის ფურცლის მყარი სხეულის დარტყმისადმი მდგრადობის ტესტი უნდა ჩატარდეს შემდეგი ტესტირების პროცედურის შესაბამისად, ლითონის ფურცლის ერთი სისქის მინიმუმ სამ სატესტო ნიმუშზე. ტესტი უნდა ჩატარდეს სატესტო ნიმუშების ერთ კომპლექტზე, რომლებიც 24 საათის განმავლობაში ნორმალურ პირობებში (როგორც აღწერილია პუნქტ 2.2-ში: +23 ± 2 °C და ფარდობითი ტენიანობა (50 ± 10%)) საჭირო მდგომარეობამდეა მიყვანილი, და ერთ კომპლექტზე, რომელიც 24 საათის განმავლობაში საჭირო მდგომარეობამდეა მიყვანილი -20°C ტემპერატურაზე.
თითოეული ტესტი უნდა ჩატარდეს სულ მცირე 600 × 600 მმ ზომის პროდუქტის ახალ ფურცელზე და მოიცავს 1, 3, 5 და 10 ნ*მ დიაპაზონიდან (იხ. ნახაზი ვ.1) შერჩეული დარტყმითი ენერგიის ერთ დარტყმას სატესტო ნიმუშზე.
გამოსაცდელი ნიმუში ჰორიზონტალურად უნდა განთავსდეს სულ მცირე 80 მმ სიმაღლის სვეტებზე (მაგ., ხის), 500 მმ ღერძული დაშორებით, დამატებითი დამაგრების გარეშე (იხ. ნახაზი ვ.1). ფურცლის ზედა კიდეს ურტყამს მყარი სხეულის მქონე დარტყმითი მოწყობილობა (ფოლადის ბურთი) ვერტიკალური მიმართულებით.
მასის (მ) მქონე მყარი სხეულის დარტყმითი მოწყობილობა ვარდება სიმაღლიდან (h), ისე, რომ დარტყმის მთლიანი ენერგია (E = g x h x m) შეესაბამება შემდეგიდან ერთ-ერთს:
• მყარი სხეულის დარტყმა (5 ნ*მ და 10 ნ*მ) ხორციელდება 1 კგ წონის ფოლადის ბურთით.
• მყარი სხეულის დარტყმა (1 ნ*მ, 3 ნ*მ და 5 ნ*მ) ხორციელდება 0.5 კგ წონის ფოლადის ბურთით.
სიმაღლე იზომება სატესტო ნიმუშის შრეზე დარტყმის დანიშნულ წერტილსა და მყარი სხეულის მქონე დარტყმის ძირს შორის მის გაშვებამდე.
დარტყმის წერტილში და დაბზარული ზონის გარშემოწერილობასა და ფართობზე ნებისმიერი მიკრობზარის ან ბზარის არსებობა აღინიშნება, იზომება და ფიქსირდება. ნებისმიერი დაზიანების ხასიათი (მაგ., ბასრი წვერები ან კიდეები ან განშრევება) ფიქსირდება.
ტესტის შედეგი გამოიხატება დაზიანების ტიპით ან „დაზიანების გარეშე“ დარტყმის ენერგიისთვის N*m-ში.
ნახაზი ე.1. მყარი სხეულის დარტყმის ტესტისთვის განკუთვნილი კონსტრუქცია
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს, სულ მცირე, ქვემოთ მითითებულ მახასიათებლებს:
• სატესტო ნიმუშის აღწერა (ლითონის ფურცლის ნომინალური სისქე, მასალა და ზედაპირული გარსების ნომინალური სისქე, ბირთვის შემადგენლობა).
• თითოეული სატესტო ნიმუშისთვის ტესტის პირობები (დარტყმის ენერგია, საჭირო მდგომარეობამდე მიყვანა) და ტესტის შედეგის აღწერა.
დანართი ვ − ცოცვადობის ტესტი
პრინციპი არის ლითონის ფურცლის მექანიკური მდგრადობის დადგენა ხანგრძლივი ან მუდმივი მკვდარი დატვირთვის მიმართ (ცოცვადობის ტესტი). ცოცვადობის წინააღმდეგობის დასადგენად, როგორც წესი, საკმარისია ერთი ნიმუში (მინიმუმ მინიმალური სისქის).
სატესტო ნიმუშები უნდა განთავსდეს წინა შრით ქვემოთ, სატესტო დატვირთვის ქვეშ F, ქვემოთ აღწერილი მინიმუმ ერთ-ერთი ვარიანტის შესაბამისად, დანიშნულებისამებრ გამოყენების გათვალისწინებული დიაპაზონის მიხედვით:
• ვარიანტი 1: ოთხპუნქტიანი მოხრის ტესტის მოწყობა, როდესაც დიაპაზონი ტოლია ან მეტია 300 მმ-ზე, წერტილები L-ზე = დიაპაზონი/3, და;
• ვარიანტი 2: სამპუნქტიანი მოხრის ტესტის მოწყობა, როდესაც დიაპაზონი 300 მმ-ზე ნაკლებია, წერტილი L-ზე = დიაპაზონი/2.
• სატესტო დატვირთვა F უნდა გამოითვალოს, როგორც საწყისი მოხრის სიმტკიცის (Fbend,INI) საშუალო მნიშვნელობის 30% 2.2.5.1 პუნქტის შესაბამისად ოთხწერტილიანი მოხრის ტესტის განლაგებისთვის, ხოლო სამწერტილიანი განლაგებისთვის მოხრის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობის (Fflex,INI) 30% 2.2.5.2 პუნქტის შესაბამისად.
სატესტო დატვირთვის განთავსებისას, სატესტო ნიმუში ქვემოდან ისე უნდა იყოს დამაგრებული, რომ ტესტის დასაწყებად საყრდენი სწრაფად და შეუფერხებლად მოიხსნას.
„ნულოვანი“ გადახრის გაზომვა უნდა დარეგისტრირდეს და შემდეგ გადაადგილების გაზომვები უნდა დაიწყოს სრული დატვირთვის გამოყენებისთანავე (w0) და შემდეგ wt-ის სახით 1; 2; 4; 8; 24 საათის, 2; 4; 7; 14; 28; 56; 84 დღის (ანუ 2000 საათის) ინტერვალებით. დატვირთვის პერიოდის დასრულების შემდეგ სატესტო დატვირთვა ფრთხილად უნდა მოიხსნას სატესტო ნიმუშის ყოველგვარი დაყრდნობის გარეშე და გადაადგილება wt,0 უნდა გაიზომოს 1; 2; 4; 8 და 24 საათის ინტერვალებით, ან დასრულდეს მოგვიანებით, როდესაც წინა გაზომვასთან შედარებით ცვლილება არ იქნება დაფიქსირებული.
ლითონის ფურცლისთვის ცოცვადობის კოეფიციენტი φt [-] უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტობილების გამოყენებით:
სადაც:
wt = სრული გადახრა დატვირთვის ქვეშ, გაზომილი t დროს (მინიმუმ 28-დღიდან, 56 დღიდან ან 84 დღიდან, დაახლოებით 2000 საათი),
w0 = სრული საწყისი გადახრა დატვირთვის ქვეშ გაზომილი t = 0 დროს
wt,0 = ტესტის დასრულებიდან მინიმუმ 24 საათის შემდეგ სატესტო დატვირთვის მოხსნის შემდეგ გაზომილი სრული გადაადგილება, ან მოგვიანებით, როდესაც წინა გაზომვასთან შედარებით ცვლილება არ დაფიქსირდება.
ტესტის ანგარიში უნდა შეიცავდეს სულ მცირე:
• ტესტის ნიმუშის აღწერას (ლითონის ფურცლის ნომინალური სისქე, მასალა და მოპირკეთებული გარსების ნომინალური სისქე, ბირთვის შემადგენლობის ტიპი).
• გამოყენებული სატესტო დატვირთვა F.
• თითოეული დეფორმაცია გაზომილი ზემოთ მოცემული ინტერვალებით და გამოთვლილი ცოცვადობის კოეფიციენტი.
შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში მისათითებელი მონაცემები: ცოცვადობის კოეფიციენტი φt [-], გამოყენებული დატვირთვა F [N-ში] და ტესტირებაში გათვალისწინებული დიაპაზონი.
danarti XII.docx ⬇
დანართი XII
ულტრა თხელი საფასადე ბუნებრივი ქვის ვინირის ძირითადი მოთხოვნები
წინამდებარე დანართის გამოყენების სფერო
სამშენებლო პროდუქტის აღწერა
ულტრა თხელი ბუნებრივი ქვის შესამოსი შპონები შიდა და გარე კედლის საბოლოო ფენისა და სახურავის გარსისთვის (შემდგომში „ულტრა თხელი ბუნებრივი ქვის შესამოსი შპონები“) წარმოადგენს კომპოზიტურ ფირფიტებს, რომლებსაც აქვთ უკიდურესად თხელი ბუნებრივი ქვის საფარი, რომელიც მიმაგრებულია მინაბოჭკოვანი ფისის საყრდენზე. ბუნებრივი ქვის საფარი შეიძლება იყოს კირქვა, ქვიშაქვა და ფიქალი.
წინამდებარე დანართში მოცემული შეფასების მეთოდები გამოიყენება სისქისთვის შემდეგნაირად:
შიდა და გარე კედლის საბოლოო ფენისთვის:
ქვის ფენის სისქე: 0,4 – 2,0 მმ ფირფიტის სრული სისქე: 1,0 – 3,0 მმ
სახურავის გარსისთვის:
ქვის ფენის სისქე: 1,5 – 2,5 მმ ფირფიტის სრული სისქე: 2,0 – 3,0 მმ
პროდუქტის კედლებზე (წებოვანი) ან სახურავზე (მექანიკური) დამაგრება არ არის გათვალისწინებული წინამდებარე დანართით. როდესაც ფირფიტები მიმაგრებულია სუბსტრატზე, რაც ყოველთვის ხდება გარე ან შიდა კედლების დასამუშავებლად გამოყენებისას, მათი დაგება შესაძლებელია ხილული შეერთებით, თხელი დუღაბის გამოყენებით ან ერთმანეთთან უშუალოდ მიმაგრების გარეშე. წინამდებარე დანართით არ არის გათვალისწინებული თხელი დუღაბი.
პროდუქტის გამოყენება შესაძლებელია ბაზარზე ფართოდ ხელმისაწვდომი საფიქსაციო მასალებისა და თხელი დუღაბის გამოყენებით. თუმცა, იმ შემთხვევაში, თუ სამაგრი საშუალებები (მაგ., წებოვანი ნივთიერებები) ან თხელი დუღაბის გამოყენება მნიშვნელოვანია გარკვეული მახასიათებლების (მაგ., ცეცხლზე რეაქციის) თვალსაზრისით თვისებების მუდმივობის დასადგენად, ისინი უნდა იქნეს გათვალისწინებული შესაბამისი ტესტირების მეთოდების ფარგლებში და მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
პროდუქტი სრულად არ არის გათვალისწინებული შემდეგი ტექნიკური სპეციფიკაციებით:
IX დანართით, რადგან ეს პროდუქტი არ არის ხისტი ფილა, არამედ მოქნილი პროდუქტია „ულტრათხელი“ ქვის შესამოსი შპონების გამო.
კერძოდ, IX დანართის გამოყენება 1-ის შემდეგი არსებითი მახასიათებლები არ გამოიყენება:
გატეხვის სიმტკიცე; არ არის შესაბამისი, რადგან პროდუქტი მოქნილია და სრულად ეყრდნობა სუბსტრატს;
მოხრისას დაჭიმვის სიმტკიცე ან რღვევის მოდული; არ არის რელევანტური, რადგან პროდუქტი მოქნილია და სრულად ეყრდნობა სუბსტრატს;
ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე − ძვრის სიმტკიცე; არ არის რელევანტური, რადგან პროდუქტს აქვს ძალიან თხელი და მსუბუქი ქვის ფენა დაბალი მასით;
შიდა გამოყენების გამძლეობა; არ არის რელევანტური, რადგან ეს მახასიათებელი ეხება კერამიკულ მასალებს;
ქიმიური ნივთიერებების მიმართ მდგრადობა; არ არის აქტუალური, რადგან ეს მახასიათებელი კერამიკულ მასალებს ეხება.
ზემოთ ჩამოთვლილი და IX დანართის გამოყენება 1-ში მოცემული არსებითი მახასიათებლების შეფასების მეთოდები შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ცვლილებების გარეშე (იხილეთ მე-9 დანართის შესაბამისი პუნქტების ცხრილები 2.1.1-დან 2.1.3-მდე მითითებები) ან მე-2.2 თავის შესაბამის პუნქტში მითითებული ცვლილებებით.
გარდა ამისა, დაემატა შემდეგი არსებითი მახასიათებლები, რომლებიც არ არის ჩამოთვლილი IX დანართში, გამოყენება 1:
წყლის ორთქლის მიმართ მდგრადობა
IX დანართის გამოყენება 2 და გამოყენება 3 არ გამოიყენება, რადგან ეს პროდუქტი, როდესაც ის გამოიყენება გარე კედლის მოსაპირკეთებლად, არ არის დამაგრებული ქვეკარკასზე და ასევე არ არის განკუთვნილი იატაკზე გამოსაყენებლად.
სსტ ენ 1469:2015/2015, რადგან ეს პროდუქტი არ არის ხისტი ფილა, არამედ მოქნილი პროდუქტია „ულტრა თხელი“ ქვის ვინირის საფარის გამო და წარმოადგენს კომპოზიტურ ფირფიტას ერთგვაროვანი ქვის ფილისგან განსხვავებით.
კერძოდ, სსტ ენ 1469:2015/2015 სტანდარტის შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები გარე კედლების მოპირკეთებაში გამოყენებისთვის არ არის გათვალისწინებული:
- მექანიკური მდგრადობა; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი მოქნილია და სრულად ეყრდნობა სუბსტრატს;
- დამაგრებისადმი მდგრადობა; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი შეწებებულია, როდესაც ის გამოიყენება როგორც გარე კედლის საფარი;
- პირდაპირი ჰაერის ხმის იზოლაცია; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი ძალიან თხელია და აქვს დაბალი მასა და, შესაბამისად, არ უწყობს ხელს პირდაპირი ჰაერის ხმის იზოლაციას;
- თერმული მდგრადობა; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი ძალიან თხელია და აქვს შედარებით მაღალი თბოგამტარობა და, შესაბამისად, არ უწყობს ხელს თერმულ წინააღმდეგობას,
- მოღუნვის სიმტკიცის გამძლეობა გაყინვის/ლღობის მიმართ; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი მოქნილია მოღუნვის სიმტკიცის გარეშე;
- მარმარილოს წინააღმდეგობა თერმული და ტენიანობის ციკლების მიმართ; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი ძალიან თხელია, სრულად ეყრდნობა და მოქნილია, ამიტომ, მოხრისა და მოღუნვის სიმტკიცის გაზომვა არ განიხილება.
ზემოთ ჩამოთვლილი და სსტ ენ 1469:2015/2015-ში (გარე გამოყენების) მოცემული არსებითი მახასიათებლების შეფასების მეთოდების გამოყენება შესაძლებელია მე-2.2 თავის შესაბამის პუნქტში მითითებული ცვლილებებით.
გარდა ამისა, დამატებულია შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები, რომლებიც არ არის ჩამოთვლილი სსტ ენ 1469:2015/2015 სტანდარტში, გარე გამოყენებისთვის:
წყლის შთანთქმა;
ტენიანობის გაფართოება;
შეჭიდულობის სიმტკიცე/ადჰეზია,;
ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარული);
გამძლეობა – ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარული) ტუტე დაძველების შემდეგ;
ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი.
კერძოდ, შიდა კედლების მოპირკეთებაში გამოყენებისთვის სსტ ენ 1469:2015/2015-ის შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები არ გამოიყენება:
მოხრის სიმტკიცე; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი მოქნილია და ეს მახასიათებელი საჭიროა მხოლოდ ჭერზე გამოსაყენებლად,
დამაგრებისადმი მდგრადობა; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი შეწებებულია შიდა კედლების საბოლოო ფენის გამოყენებისას,
პირდაპირი ჰაერის ხმის იზოლაცია; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი ძალიან თხელია და აქვს დაბალი მასა და, შესაბამისად, არ უწყობს ხელს პირდაპირი ჰაერის გაჟონვის იზოლაციას,
თერმული მდგრადობა; არარელევანტურია, რადგან პროდუქტი ძალიან თხელია და აქვს შედარებით მაღალი თბოგამტარობა და, შესაბამისად, არ უწყობს ხელს თერმული მდგრადობის გაზრდას.
ზემოთ ჩამოთვლილი და სსტ ენ 1469:2015/2015 -ში (შიდა გამოყენებისთვის) მოცემული არსებითი მახასიათებლების შეფასების მეთოდების გამოყენება შესაძლებელია ცვლილებების გარეშე (იხილეთ სსტ ენ 1469:2015/2015-ის შესაბამისი პუნქტების მითითება ცხრილ 2.1.2-ში) ან ცვლილებებით, როგორც ეს მითითებულია თავი 2.2-ის შესაბამის პუნქტში.
გარდა ამისა, დამატებულია შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები, რომლებიც არ არის ჩამოთვლილი სსტ ენ 1469:2015/2015 სტანდარტში, შიდა გამოყენებისთვის:
წყლის შთანთქმა;
ტენიანობის გაფართოება;
შეჭიდულობის სიმტკიცე/ადჰეზია;
ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარული),
გამძლეობა – ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარული) ტუტე დაძველების შემდეგ,
ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი.
სსტ ენ 1469:2015/2015-ის ცხრილი 1 ასევე იძლევა ფილების სისქის დასაშვებ ზღვრებს და მასში მითითებული მინიმალური სისქეა 12 მმ. წინამდებარე დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის სისქე მაქსიმუმ 3,0 მმ-ია.
სსტ ენ 12326-1:2014/2015, რადგან ეს პროდუქტი წარმოადგენს კომპოზიტურ ფირფიტას და არა ერთგვაროვან ფიქალის პროდუქტს.
კერძოდ, სახურავის გარსებში გამოყენებისთვის სსტ ენ 12326-1:2014/2015 სტანდარტის შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები არ გამოიყენება:
გამძლეობის ასპექტები, მათ შორის, კალციუმის კარბონატის, გოგირდის დიოქსიდის და არაკარბონატული ნახშირბადის შემცველობა; არ არის რელევანტური, რადგან ეს მახასიათებლები საჭიროა ფიქალის მინიმალური ინდივიდუალური სისქის მისაღებად, რაც არ შეიძლება იქნეს განმარტებული, როგორც ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესამოსი შპონები.
ზემოთ ჩამოთვლილი და სსტ ენ 12326-1:2014/2015 სტანდარტში, სახურავის საფარის გამოყენებაში მოცემული არსებითი მახასიათებლების შეფასების მეთოდები შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ცვლილებების გარეშე (იხილეთ სსტ ენ 12326-1:2014/2015-ის შესაბამისი პუნქტების მითითებები ცხრილ 2.1.3-ში) ან ცვლილებებით, როგორც ეს მითითებულია თავი 2.2-ის შესაბამის პუნქტში.
გარდა ამისა, დაემატა შემდეგი ძირითადი მახასიათებლები, რომლებიც არ არის ჩამოთვლილი სსტ ენ 12326-1:2014/2015 სტანდარტში, სახურავის საფარის გამოყენება:
წყლის ორთქლისადმი მდგრადობა,
ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების მიმართ პერპენდიკულარული),
გამძლეობა – ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების მიმართ პერპენდიკულარული) ტუტე დაძველების შემდეგ,
წრფივი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი.
სსტ ენ 12326-1:2014/2015-ის 5.2.3.1 მუხლი მოითხოვს მინიმალურ ინდივიდუალურ სისქეს 2,0 მმ-ს, ხოლო ქვის ფენის მინიმალური სისქე 1,5 მმ-ია სახურავის საფარის გამოყენებისთვის.
პროდუქტის შეფუთვასთან, ტრანსპორტირებასთან, შენახვასთან, მოვლა-პატრონობასთან, შეცვლასთან და შეკეთებასთან დაკავშირებით, მწარმოებლის პასუხისმგებლობაა მიიღოს შესაბამისი ზომები და საჭიროებისამებრ გაუწიოს კონსულტაცია კლიენტებს პროდუქტის ტრანსპორტირების, შენახვის, მოვლა-პატრონობის, შეცვლისა და შეკეთების შესახებ.
ნავარაუდევია, რომ პროდუქტი დამონტაჟდება მწარმოებლის ინსტრუქციის შესაბამისად ან (ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში) მშენებლობის სპეციალისტების ჩვეულებრივი პრაქტიკის შესაბამისად, შემდეგი ფაქტორების გათვალისწინებით:
შიდა და გარე კედლებზე შეკრული მონტაჟისთვის:
სუბსტრატის ზედაპირი უნდა იყოს სუფთა და მშრალი, მტვრისგან, ცხიმისგან და სხვა დამაბინძურებლებისგან თავისუფალი
წებოვანი ნივთიერების გამოყენება დამოკიდებულია გამოყენებული წებოვანი ნივთიერების ტიპზე და ყოველთვის უნდა დაიცვათ წებოვან ნივთიერებასთან დაკავშირებული ინსტრუქციები.
საბოლოო გამოყენებამდე სასურველია წებოვანი მასალის ტესტირება სუბსტრატზე.
სახურავებზე მექანიკური მონტაჟისთვის:
სამაგრები უნდა იყოს ვარგისი სახურავებზე გამოსაყენებლად და თავსებადი სუბსტრატთან,
სამაგრების გამოყენება დამოკიდებულია გამოყენებული სამაგრების ტიპზე და ყოველთვის უნდა დაიცვათ სამაგრებთან დაკავშირებული ინსტრუქციები.
მწარმოებლის შესაბამისი დებულებები, მაგალითად, განკუთვნილი საბოლოო გამოყენების პირობებთან დაკავშირებით, რომლებიც გავლენას ახდენენ ამ დანართით გათვალისწინებული პროდუქტის თვისებების მუდმივობაზე, გათვალისწინებული უნდა იყოს თვისებების მუდმივობის დასადგენად და დეტალურად იყოს აღწერილი შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში, იმ პირობით, თუ დაცულია წინამდებარე დანართში მითითებული შეფასების მეთოდების დეტალები.
ინფორმაცია სამშენებლო პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენების შესახებ
დანიშნულებისამებრ გამოყენება
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესამოსი შპონები განკუთვნილია გარე ან შიდა კედლის მოსაპირკეთებლად, რომლებიც სუბსტრატზე მიმაგრებულია გავრცელებული წებოვანი ნივთიერებებით (მაგ., მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერული წებოვანი, დისპერსიული წებოვანი ან ცემენტის შემცველი წებოვანი (C) სსტ ენ 12004:2007+A1:2012/2013 სტანდარტის შესაბამისად).
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები თბოიზოლაციაზე გარე თბოიზოლაციის კომპოზიტური სისტემის (ETICS) ნაკრებების ნაწილად გამოყენებამ შესაძლოა მოითხოვოს მთელი ნაკრების, მათ შორის, ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების, დამატებითი ტესტები და მუშაობის შეფასება. ამრიგად, ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების გარე თბოიზოლაციის კომპოზიტური სისტემის (ETICS) ნაკრებების ნაწილად გამოყენება წინამდებარე დანართით არ არის გათვალისწინებული.
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები ასევე განკუთვნილია სახურავის გარსად გამოსაყენებლად და მექანიკურად ფიქსირდება ლურსმნებით ან კაუჭებით მინიმუმ 15°-იანი დახრილობის მქონე ჩარჩოზე. ეს პროდუქტები ხელს არ უწყობს სახურავის კონსტრუქციის გამაგრებას.
ექსპლუატაციის ვადა/გამძლეობა
წინამდებარე დანართში შეტანილი ან მოხსენიებული შეფასების მეთოდები შედგენილია მწარმოებლის მოთხოვნის საფუძველზე, ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ფირფიტების ექსპლუატაციის ვადის გათვალისწინებით, რომლის გამოყენების ვადაც საწარმოო ობიექტებში დამონტაჟების შემდეგ 25 წელია. ეს დებულებები ეფუძნება ტექნიკის ამჟამინდელ მდგომარეობას, არსებულ ცოდნასა და გამოცდილებას.
პროდუქტის შეფასებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს მწარმოებლის მიერ გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენება. ექსპლუატაციის რეალური ვადა ნორმალური გამოყენების პირობებში შეიძლება მნიშვნელოვნად გაიზარდოს სამუშაოების ძირითადი მოთხოვნების მნიშვნელოვანი გაუარესების გარეშე. კონკრეტულ საწარმოში ინტეგრირებული პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა დამოკიდებულია იმ გარემო პირობებზე, რომლებსაც ეს საწარმო ექვემდებარება, ასევე ამ საწარმოს დიზაინის, შესრულების, გამოყენებისა და მოვლა-პატრონობის კონკრეტულ პირობებზე. შესაბამისად, არ არის გამორიცხული, რომ გარკვეულ შემთხვევებში პროდუქტის რეალური ექსპლუატაციის ვადა შეიძლება ზემოთ მითითებულზე ნაკლები იყოს.
სამშენებლო პროდუქტის ექსპლუატაციის ვადის შესახებ მოცემული მითითებები არ შეიძლება იქნეს განმარტებული როგორც გარანტია, რომელიც მოცემულია არც პროდუქტის მწარმოებლის ან მისი წარმომადგენლის მიერ და არც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ, რომელიც გასცემს ტექნიკური შეფასების დოკუმენტს ამ დანართის საფუძველზე, არამედ განიხილება მხოლოდ როგორც პროდუქტის მოსალოდნელი ეკონომიკურად გონივრული ექსპლუატაციის ვადის გამოხატვის საშუალება.
წინამდებარე დანართში გამოყენებული სპეციფიკური ტერმინები
წინამდებარე დოკუმენტის მიზნებისათვის გამოიყენება შემდეგი სიმბოლოები.
სიმბოლოები
Δl/L ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ტენიანობის გაფართოება [%]
nFT დაზიანებული ნიმუშების რაოდენობა 100 გაყინვა-დათბობის ციკლის შემდეგ [-]
nsh თერმული დარტყმისადმი მდგრადობის ტესტის დასრულების შემდეგ ხილული დეფექტების მქონე ნიმუშების რაოდენობა [-]
ntot თერმული ზემოქმედებისადმი მდგრადობის ტესტის დროს ტესტირებული ნიმუშების საერთო რაოდენობა [-]
Aw ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის შეღწევადობა [%]
Ev ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის შთანთქმა [%]
E2 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის შეწოვა გაყინვა-დნობის ციკლების შემდეგ [%]
Fb,mean ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების მოხრის ძალების საშუალო მნიშვნელობა [N]
Fb,k ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების მოღუნვის ძალების დამახასიათებელი მნიშვნელობა [N]
Fd გადახრა სიბრტყიდან [%]
Rd მართკუთხედიდან გადახრა [%]
Rσft ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობების ნარჩენი სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) გაყინვისა და გალღობის კონდიცირების შემდეგ, როგორც მიწოდებული მდგომარეობის პროცენტული მაჩვენებელი [%]
Rσa ტუტოვანი დაძველების შემდეგ ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობების (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) ნარჩენი სიმტკიცე, როგორც მიწოდებული მდგომარეობის პროცენტული მაჩვენებელი [%]
Sdx კიდის სისწორიდან გადახრა [%]
αl ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ხაზოვანი თერმული გაფართოების კოეფიციენტი [10-6/°C]
µ ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის ორთქლის დიფუზიისადმი წინააღმდეგობის კოეფიციენტი [-]
As,m ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამის შპონებსა და წებოვან ნივთიერებას შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა [MPa]
As,c ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამის შპონებსა და წებოვან ნივთიერებას შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა [MPa]
σ𝑇 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების T ტემპერატურაზე ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა (სიმტკიცე ფასადებისადმი პერპენდიკულარულად) [MPa]
σ𝑇 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების T ტემპერატურაზე ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის დამახასიათებელი მნიშვნელობა (სიმტკიცე ფასადებისადმი პერპენდიკულარულად) [MPa]
σ𝑓𝑡,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების გაყინვისა და დნობის შემდეგ 23°C ტემპერატურაზე ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა (სიმტკიცე ზედაპირების პერპენდიკულარულად) [MPa]
σft,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების გაყინვითა და დნობით დაძველების შემდეგ ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) ერთი ნიმუშის მაქსიმალური მნიშვნელობა 23°C ტემპერატურაზე [MPa]
𝐹𝑓𝑡,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების გაყინვითა და დნობით დაძველების შემდეგ 23°C ტემპერატურაზე ცალკეული ნიმუშის ფენებს შორის დაფიქსირებული დაჭიმვის რღვევა ან მაქსიმალური ძალა (ზედაპირების პერპენდიკულარული სიმტკიცე) [N]
σa,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ტუტოვანი დაძველების შემდეგ 23°C ტემპერატურაზე ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო მნიშვნელობა (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) [MPa]
σa,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ტუტოვანი დაძველების შემდეგ 23°C ტემპერატურაზე ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) ერთი ნიმუშის მაქსიმალური მნიშვნელობა [MPa]
𝐹a,23 °𝐶 ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ტუტოვანი დაძველების შემდეგ 23°C ტემპერატურაზე ერთი ნიმუშის ფენებს შორის დაფიქსირებული დაჭიმვის რღვევა ან მაქსიმალური ძალა (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) [N]
ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის (სიმტკიცე ზედაპირების პერპენდიკულარულად) სატესტო ნიმუშის განივი კვეთის ფართობი [მმ2]
ძირითადი მახასიათებლები და შესაბამისი შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები
ცხრილები 2.1.1-დან 2.1.3-მდე აჩვენებს, თუ როგორ ფასდება ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების თვისებების მუდმივობა, შესაბამისად, გარე და შიდა კედლების მოპირკეთებისა და სახურავის საფარისთვის შესაბამის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში.
ცხრილი 2.1.1 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის თვისებების მუდმივობის შესაფასებლად გარე კედლების მოპირკეთებისთვის შესაბამის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში.
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|||
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
m
c |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
ცხრილი 2.1.2 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის თვისებების მუდმივობის შესაფასებლად შიდა კედლების მოპირკეთებისთვის შესაბამის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|||
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
m
c |
|
|
|
|
|
|
|
|
ცხრილი 2.1.3 პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლები და მეთოდები და კრიტერიუმები პროდუქტის თვისებების მუდმივობის შესაფასებლად სახურავის საფარისთვის შესაბამის ძირითად მახასიათებლებთან მიმართებაში
|
|
|
|
|---|---|---|---|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
|
|
|
m
c |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||
|
|
|
|
პროდუქტის ძირითადი მახასიათებლების მიმართ პროდუქტის თვისებების მუდმივობის შეფასების მეთოდები და კრიტერიუმები
წინამდებარე თავი მიზნად ისახავს შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოსთვის ინსტრუქციების მიწოდებას. ამგვარად, ისეთი ფორმულირებების გამოყენება, როგორიცაა: „უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“ ან „ეს უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში“, უნდა იქნეს გაგებული მხოლოდ როგორც შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოსთვის მიცემული ინსტრუქციები იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა იყოს წარმოდგენილი შეფასების შედეგები შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. ასეთი ფორმულირებები მწარმოებელს არანაირ ვალდებულებას არ აკისრებს და შესაბამისობის შემფასებელი ორგანო არ განახორციელებს თვისებების მუდმივობის შეფასებას მოცემულ არსებით მახასიათებელთან მიმართებაში, როდესაც მწარმოებელს არ სურს წინამდებარე თვისებების მუდმივობის გამოცხადება თვისებების მუდმივობის დეკლარაციაში.
თუ სტანდარტებით ან ტექნიკური შეფასებებით გათვალისწინებული რომელიმე კომპონენტისთვის, კომპონენტის მწარმოებელმა შესაბამისი თვისებების მუდმივობა, იგივე დასახელების დეკლარაციაში შეიტანა, ამ კომპონენტის ხელახალი ტესტირება მიმდინარე დანართის შესაბამისად შესაბამისობის დამადასტურებელი დოკუმენტის გაცემისთვის საჭირო არ არის.
ხანძარზე რეაგირება
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ხანძარზე რეაგირების შეფასება.
შეფასების მეთოდი
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად, შესაბამისი ხანძარზე რეაგირების კლასისთვის შესაბამისი მეთოდის(ების) გამოყენებით. პროდუქტი უნდა კლასიფიცირდეს სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად ტესტებისა და კლასიფიკაციის დროს გათვალისწინებული უნდა იყოს დანართ ა-ში მოცემული დებულებები.
შედეგების გამოხატვა
განსაზღვრული კლასი უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში იმ პირობებთან ერთად, რომელთათვისაც კლასიფიკაცია ძალაშია, ტესტირებისთვის გამოყენებული სუბსტრატის ჩათვლით.
სახურავების გარე ხანძარსაწინააღმდეგო თვისებების მუდმივობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების გარე ხანძარსაწინააღმდეგო თვისებების მუდმივობის შეფასება სახურავის საფარად გამოყენებისას.
შეფასების მეთოდი
სახურავი (მათ შორის, სრული სახურავის საფარი), რომელშიც პროდუქტი უნდა იყოს ინტეგრირებული, დამონტაჟებული ან გამოყენებული, უნდა შემოწმდეს სსტ ენ 13501-5:2016/2016 სტანდარტში მითითებული და შესაბამისი გარე ხანძარსაწინააღმდეგო სახურავის კლასისთვის შესაბამისი ტესტირების მეთოდების შესაბამისად. მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები მოცემულია დანართ ბ-ში.
შემდეგი პარამეტრები შეიძლება გავლენას ახდენდეს თვისებების მუდმივობაზე და ისინი გასათვალისწინებელია ნიმუშების მომზადებისას:
შერჩეული ტესტის ტიპი;
ფირფიტების განსაზღვრული დახრილობა და გადაფარვა;
ფირფიტების სამაგრები;
ფირფიტების ზომები;
ფირფიტების სისქე;
ფირფიტების თითოეული განსხვავებული ქიმიური შემადგენლობა;
კომპონენტების ორგანული შემცველობა;
ცეცხლგამძლე პროდუქტების შემცველობა და
სახურავების კონსტრუქციები, რომელთა ნაწილსაც ფირფიტები წარმოადგენს;
ტესტის შედეგების გამოყენებისთვის გამოიყენება სსტ სენ/ტს 16459:2019/2025 სტანდარტი. ასევე ტესტის შედეგები ძალაშია ტესტირებული პროდუქტისთვის და ნებისმიერი ვარიანტისთვის, რომელიც შეესაბამება:
ფირფიტების უფრო მაღალი გადაფარვა;
ფირფიტების დაბალი ზომები;
ნაკლები ორგანული შემცველობა და
ცეცხლგამძლე პროდუქტების მაღალი შემცველობა.
შედეგების გამოხატვა
სახურავის გარე ხანძარსაწინააღმდეგო კლასი, მათ შორის, სსტ ენ 13501-5:2016/2016 სტანდარტის მე-5 პუნქტის შესაბამისად გამოყენებული ტესტირების მეთოდი უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში სახურავის კონსტრუქციის დეტალურ აღწერასთან და იმ პირობებთან ერთად, რომელთათვისაც კლასიფიკაცია ძალაშია.
2.2.3 წყლის ორთქლის მიმართ მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის ორთქლის მიმართ მდრადობის განსაზღვრა. კედლის საბოლოო ფენის წყლის ორთქლის მიმართ მდგრადობა საჭიროა იმ კედლების შუალედური კონდენსაციის გამოსათვლელად, რომლებზეც პროდუქტია მიმაგრებული.
შეფასების მეთოდი
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის ორთქლის მიმართ მდგრადობა უნდა განისაზღვროს სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025 სტანდარტის შესაბამისად. თუმცა, ულტრა- თხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები შექმნილია როგორც „მოქნილი“, ისინი საკმარისად ხისტები არიან, რათა ამ ტესტისთვის თვითდამჭერი ნიმუშები წარმოადგინონ. სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025-ში მითითებული 20 მმ მინიმალური სისქის მოთხოვნა მხოლოდ თბოიზოლაციის მასალებს ეხება და, შესაბამისად, ის არ ვრცელდება ულტრათხელ ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ფირფიტებზე.
ტესტირების პირობები უნდა იყოს A (23 – 0/50) სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025-ის ცხრილი 1-ის შესაბამისად. გამოყენებული უნდა იყოს სსტ ენ ისო 12572:2016/A1:2024/2025-ის დანართ ა-ში მოცემული მეთოდი.
შედეგების გამოხატვა
წყლის ორთქლის მიმართ მდგრადობის კოეფიციენტის µ [-] საშუალო მნიშვნელობა (არითმეტიკული საშუალო) უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
წყლის შეღწევადობა
შეფასების მეთოდი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის შეღწევადობა დადგენა სახურავის გარსად გამოყენებისას.
შეფასების მეთოდი
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების წყლის შეღწევადობა უნდა შეფასდეს სსტ ენ 12326-2:2011/2016 სტანდარტის მე-11 პუნქტის შესაბამისად.
ნიმუშების სისქე უნდა გაიზომოს სსტ ენ 12326-2:2011/2016 სტანდარტის 11.5 პუნქტის შესაბამისად, შემდეგი გადახრებით:
გაზომვების სიზუსტე უნდა იყოს 0,01 მმ.
განსაზღვრული ოთხი გაზომვის წერტილის გარდა, უნდა გაიზომოს თითოეული ნიმუშიდან შემთხვევით შერჩეული ოთხი დამატებითი წერტილები.
საშუალო სისქის განსაზღვრისას გათვალისწინებული უნდა იყოს ეს დამატებითი გაზომვები.
შედეგების გამოხატვა
წყლის შეღწევადობის Aw [%] საშუალო მნიშვნელობა (არითმეტიკული საშუალო) უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
2.2.5 საშიში ნივთიერებების შემცველობა, გამოყოფა და/ან გამოშვება
პროდუქტის თვისებების მუდმივობა გამოყოფასთან და/ან გამოშვებასთან დაკავშირებით და, შესაბამის შემთხვევაში, საშიში ნივთიერებების შემცველობის თვალსაზრისით შეფასდება მწარმოებლის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე გამოყოფის სცენარების იდენტიფიცირების შემდეგ, პროდუქტის დანიშნულებისამებრ გამოყენებისა და იმ წევრი სახელმწიფოების გათვალისწინებით, სადაც მწარმოებელი აპირებს თავისი პროდუქტის ბაზარზე განთავსებას.
ამ პროდუქტის გამოყოფის სავარაუდო სცენარები და სახიფათო ნივთიერებებთან მიმართებაში გამოყენების სავარაუდო შემთხვევებია:
IA1: პროდუქტი, რომელიც პირდაპირ კონტაქტშია შიდა ჰაერთან (გამოიყენება მხოლოდ შიდა კედლების საბოლოო ფენებისთვის)
S/W2: პროდუქტი, რომელიც არაპირდაპირ კონტაქტში შედის ნიადაგთან, მიწისქვეშა და ზედაპირულ წყლებთან (შესაბამისია გარე კედლების ან სახურავის საბოლოო ფენების გამოყენებისთვის)
მწარმოებელი არ არის ვალდებული:
- მიაწოდოს პროდუქტის (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილების) ქიმიური შემადგენლობა შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს ან
- მიაწოდოს შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოს წერილობითი განცხადება, რომელშიც მითითებული იქნება, შეიცავს თუ არა პროდუქტი (ან პროდუქტის შემადგენელი ნაწილები) ნივთიერებებს.
მწარმოებლის მიერ პროდუქციის ქიმიური შემადგენლობის შესახებ მოწოდებული ნებისმიერი ინფორმაცია არ უნდა გადაეცეს შესაბამისობის შეფასების სხვა ორგანოებს ან სხვა პირებს.
ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (SVOC) და აქროლადი ორგანული ნაერთები (VOC)
გამოყოფის სცენარით IA1-ით გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენებისთვის ნახევრად აქროლადი ორგანული ნაერთები (SVOC) და აქროლადი ორგანული ნაერთები (VOC) უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 16516:2017+A1:2020/2020 სტანდარტის შესაბამისად. ემისიის ტესტირებისთვის გამოყენებული დატვირთვის კოეფიციენტი უნდა იყოს 1,0 მ2/მ3.
ტესტის ნიმუშის მომზადება უნდა განხორციელდეს პროდუქტის წარმომადგენლობითი ნიმუშის გამოყენებით.
ზემოთ აღწერილი წესით, სატესტო ნიმუშის დამზადების შემდეგ იგი დაუყოვნებლივ უნდა მოთავსდეს ემისიის ტესტირების კამერაში. ეს დრო ითვლება ემისიის ტესტირების დაწყების დროდ.
ტესტირების შედეგები უნდა მოხსენებულ იქნეს შესაბამისი პარამეტრების (მაგ., კამერის ზომა, ტემპერატურა და ფარდობითი ტენიანობა, ჰაერის გაცვლის სიჩქარე, დატვირთვის კოეფიციენტი, სატესტო ნიმუშის ზომა, კონდიცირება, წარმოების თარიღი, ჩამოსვლის თარიღი, ტესტირების პერიოდი, ტესტირების შედეგი) მიხედვით 3 და/ან 28-დღიანი ტესტირების შემდეგ.
პროდუქტის მახასიათებლები უნდა გამოისახოს [μg/m3 ან mg/m3]-ში და მითითებული იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
გამოტუტვადი ნივთიერებები
გამოშვების სცენარი ნიადაგის/წყლის (S/W2)-ით გათვალისწინებული დანიშნულებისამებრ გამოყენებისთვის უნდა შეფასდეს ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების თვისებების მუდმივობა გამოტუტვადი ნივთიერებების მიმართ.
უნდა ჩატარდეს გამოტუტვის ტესტი შემდგომი ელუატის ანალიზით, თითოეული დუბლიკატში. სატესტო ნიმუშების გამოტუტვის ტესტირებები უნდა ჩატარდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის შესაბამისად. გამოტუტვადი ნივთიერება უნდა იყოს pH-ნეიტრალური დემინერალიზებული წყალი და სითხის მოცულობისა და ზედაპირის ფართობის თანაფარდობა უნდა იყოს (80 ± 10) ლ/მ².
ნიმუშები უნდა მომზადდეს სსტ ენ 16637-2:2023/2026 სტანდარტის 8.2 პუნქტის შესაბამისად.
„6-საათიანი“ და „64 დღის“ ელუატებში უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
Daphnia magna Straus-ის მწვავე ტოქსიკურობის ტესტი სსტ ენ ისო 6341:2012/2024-ის შესაბამისად,
წყალმცენარეებით ტოქსიკურობის ტესტი სსტ ენ ისო 15799:2022/2025 სტანდარტის შესაბამისად,
ლუმინესცენტური ბაქტერიების ტესტი სსტ ენ ისო 11348-1:2008/A1:2018/2024 სტანდარტის შესაბამისად.
თითოეული ბიოლოგიური ტესტისთვის, 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20)-ის მნიშვნელობები უნდა განისაზღვროს განზავების თანაფარდობებისთვის 1:2, 1:4, 1:6, 1:8 და 1:16.
თუ პარამეტრი მთლიანი ორგანული ნახშირბადი (TOC) 10 მგ/ლ-ზე მეტია, „6-საათიანი“ და „64 დღის“ ელუატებით უნდა ჩატარდეს შემდეგი ბიოლოგიური ტესტები:
ბიოლოგიური დეგრადაცია ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის ტესტის სახელმძღვანელო 301-ის, ა, ბ ან ე ნაწილების შესაბამისად.
ბიოლოგიურ ტესტებში განსაზღვრული ტოქსიკურობა უნდა გამოისახოს თითოეული განზავების თანაფარდობისთვის 20%-იანი ეფექტური კონცენტრაციის (EC20) მნიშვნელობებით და მოცემული იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში. განსაზღვრული მაქსიმალური ბიოლოგიური დაშლა უნდა გამოისახოს როგორც „… % … საათის/დღის განმავლობაში“. ანალიზისთვის უნდა განისაზღვროს შესაბამისი ტესტის მეთოდები.
2.2.6 შეჭიდულობის სიმტკიცე/ადჰეზია
შეფასების მეთოდი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონებისა და სპეციფიკურ წებოვან ნივთიერებას შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის/ადჰეზიის განსაზღვრა.
შეფასების მეთოდი:
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონებისა და სუბსტრატს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე უნდა შეფასდეს 50x50 მმ ზომის 10 ნიმუშზე. სუბსტრატი უნდა შეესაბამებოდეს სსტ ენ 12004-2:2017/2018 სტანდარტის 8.3.1.2 პუნქტს.
წებოვანი ნივთიერება უნდა იყოს მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერული წებოვანი ნივთიერება შემდეგი პარამეტრებით:
- სიმკვრივე სსტ ენ ისო 2811-1:2023/2025-ის მიხედვით: 1,60 + 0,05 გ/სმ3
საბრჯენის სიმაგრე სსტ ენ ისო 868:2003/2024-ის მიხედვით: საბრჯენი A 60 + 5
სეკანტური მოდული 100% გაჭიმვაზე სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-მდე: > 1,30 ნ/მმ2
რღვევის წერტილში გაჭიმვა სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-ის შესაბამისად: > 150 %
გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, შესაძლებელია დამატებითი ტესტების ჩატარება სხვადასხვა ტიპის წებოვანი ნივთიერებების გამოყენებით.
სატესტო ნიმუშის მომზადება უნდა განხორციელდეს სსტ ენ 12004-2:2017/2018-ის 8.3.3.1 პუნქტის შესაბამისად. ტესტირების პროცედურა უნდა განხორციელდეს სსტ ენ 12004-2:2017/2018-ის 8.3.3.2 პუნქტის შესაბამისად.
შედეგების შეფასება უნდა განხორციელდეს სსტ ენ 12004-2:2017/2018-ის 8.3.4 პუნქტის შესაბამისად. შეჭიდულობის სიმტკიცის საშუალო (არითმეტიკული საშუალო), As,m, ეკვივალენტურია სსტ ენ 12004-2:2017/2018-ის 8.3.4 პუნქტში მოცემული დაჭიმვისადმი ადჰეზიის სიმტკიცისა.
შედეგების გამოხატვა
შეჭიდულობის სიმტკიცისა და წებოვანი ნივთიერების ტიპის საშუალო (არითმეტიკული საშუალო) As,m და 5%-იანი ფრაქტილური მნიშვნელობა As,c უნდა იყოს მოცემული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
დამახასიათებელი მნიშვნელობა (5% ფრაქტილი) უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 1990:2002/2022 სტანდარტის დანართი დ-ის, ცხრილ D1-ში მოცემული უცნობი VX-ისთვის kn-ის შესაბამისი მნიშვნელობის გამოყენებით.
2.2.7 თერმული დარტყმისადმი მდგრადობა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების თერმული დარტყმისადმი მდგრადობის შეფასება.
შეფასების მეთოდი
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების თერმული დარტყმისადმი მდგრადობა განსაზღვრულ უნდა იქნეს სსტ ისო 14066:2023/2025 სტანდარტის მიხედვით შემდეგი შესწორებების შესაბამისად:
- სატესტო ნიმუშების რიცხვი: სულ მცირე 6;
- სატესტო ნიმუშების განზომილება: 200 x 300 მმ;
- სახურავის გადახურვისთვის გამოყენებისთვის ციკლის განმავლობაში გამოშრობის ტემპერატურაა 110 ± 5) °C,
- ციკლის დასრულების შემდეგ ნიმუშები ინსპექტირებული იქნება მხოლოდ ვიზუალურად
გარე კედლების მოპირკეთების გამოყენებისთვის ციკლის განმავლობაში გამოშრობის ტემპერატურაა 70 ± 5) °C სსტ ისო 14066:2023/2025 სტანდარტის შესაბამისად.
შედეგების გამოხატვა
ტესტირების დასრულების შემდეგ ხილვადი დეფექტების მქონე ნიმუშების რიცხვი, nsh და ტესტირებული ნიმუშების საერთო რიცხვი, ntot, მოცემული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
გამძლეობა – ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) გაყინვა-გალღობის ციკლებით კონდიცირების შემდეგ
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ფენებს შორის ფასადების მიმართ პერპენდიკულარული შეჭიდულობის სიმტკიცის შეფასება გაყინვა-გალღობის ციკლებით კონდიცირების შემდეგ.
შეფასების მეთოდი
შემდეგ ნიმუშებზე უნდა ჩატარდეს სრული გაყინვა-დათბობის კონდიცირების დამუშავება სსტ ენ ისო 10545-12:1997/2023 სტანდარტის შესაბამისად (100 ციკლი): 5 ნიმუში, რომელთა ზომებია = 50 მმ x 50 მმ. კერძოდ, საყურადღებოა მხოლოდ სსტ ენ ისო 10545-12:1997/2023-ის 4.2, 5 და ნაწილობრივ 6 პუნქტები (ეს უკანასკნელი პუნქტი მხოლოდ იმ აბზაცამდე, რომელშიც აღწერილია გაყინვისა და გალღობის კონდიცირების 100 ციკლი). დაძველების შემდეგ, 5 ნიმუში, 50 მმ x 50 მმ, უნდა დაექვემდებაროს ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტირებას (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად), როგორც ეს აღწერილია მე-8 დანართის 2.2.10 პუნქტში, მხოლოდ გარემო პირობებისთვის (T = 23 ± 2°C; R.H. =50 ± 5 %).
შედეგების გამოხატვა
საშუალო მნიშვნელობების ნარჩენი სიმტკიცე, R𝜎ft [%], მიწოდებული მდგომარეობის პროცენტულად (IX დანართის 2.2.10 პუნქტისა და IX დანართის 2.2.10 პუნქტში მოცემული განმარტების შესაბამისად) უნდა გამოითვალოს და მოცემული იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ნარჩენი სიმტკიცე უნდა გამოითვალოს განტოლების 2.2.8.1 მიხედვით:
(2.2.8.1)
სადაც:
- 
= 5 ნიმუშის საშუალო
მნიშვნელობა, გამოთვლილი
MPa-ში (2.2.8.2)
- 
თითოეული ნიმუშის, MPa-ში
(2.2.8.3)
- 
= არის 23°C ტემპერატურაზე
გაყინვისა და ლღობის დროს ტესტირებული ერთი ნიმუშის დაჭიმვის რღვევის ან
მაქსიმალური ძალა, N-ში (2.2.8.4)
- 
23°C ტემპერატურაზე, გაყინვისა
და ლღობის გარეშე, MPa-ში (2.2.8.5)
- A = სატესტო ნიმუშის განივი კვეთის ფართობი, მმ2-ში (2.2.8.6)
2.2.9. გამძლეობა – ფენებს შორის შეჭიდულობის სიმტკიცე (სიმტკიცე ფასადების პერპენდიკულარულად) ტუტე დაძველების შემდეგ
შეფასების მიზანი
წინამდებარე ტესტირების მიზანია ფირფიტების მინაბოჭკოვანი გამაგრებული პოლიესტერის ფისოვანი საფარის გამძლეობის შეფასება, როდესაც იგი გამოიყენება ფილის უკანა მხარეს ტუტე პირობებს შემქმნელი წებოვანი ნივთიერების გამოყენებით (მაგ., ცემენტის შემცველი წებოვანი ნივთიერებები).
შეფასების მეთოდი
ტესტირება უნდა ჩატარდეს შემდეგ ნიმუშებზე: 5 ნიმუში, რომელთა ზომებია = 50 მმ x 50 მმ.
ნიმუშები 28 დღის განმავლობაში იძირება ტუტე ხსნარში 23 ± 2°C ტემპერატურაზე. ხსნარის შემადგენლობა შემდეგია: 1 გ NaOH, 4 გ KOH, 0,5 გ Ca (OH)2 ერთ ლიტრ გამოხდილ წყალზე.
დაძველების დასრულების შემდეგ ნიმუშები ირეცხება მჟავა ხსნარში (5 მლ HCl (35%-ით განზავებული) 4 ლიტრ წყალში) 5 წუთის განმავლობაში ჩაძირვით და შემდეგ თანმიმდევრულად თავსდება წყლის 3 აბაზანაში 2 წუთის განმავლობაში თითოეული აბაზანისთვის (თითოეული 4 ლიტრი). შემდგომში ისინი უნდა გაშრეს 23 ± 2°C ტემპერატურაზე და 50 ± 5% R.H.-ზე 48 საათის განმავლობაში.
დაძველების შემდეგ 5 ნიმუში უნდა დაექვემდებაროს შეჭიდულობის სიმტკიცის ტესტირებას ფასადების მიმართ პერპენდიკულარულად განლაგებულ ფენებს შორის, როგორც ეს აღწერილია მე-9 დანართის 2.2.10 პუნქტში, მხოლოდ გარემო პირობებისთვის (T = 23 ± 2°C; R.H. = 50 ± 5 %).
შედეგების გამოხატვა
საშუალო მნიშვნელობების ნარჩენი სიმტკიცე, R𝜎a [%], მიწოდებული მდგომარეობის პროცენტულად (მე-9 დანართის 2.2.10 პუნქტისა და მე-9 დანართის 2.2.10 პუნქტის „შედეგების გამოხატვაში“ შესაბამისად) უნდა გამოითვალოს და მოცემული იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
ნარჩენი სიმტკიცე უნდა გამოითვალოს განტოლების 2.2.9.1 მიხედვით:
- 
(2.2.9.1)
სადაც
- = 5 ნიმუშის საშუალო
მნიშვნელობა გამოთვლილი 
MPa-ში (2.2.9.2)
- თითოეული ნიმუშის, MPa-ში
(2.2.9.3)
- 
= არის 23°C ტემპერატურაზე
გაყინვისა და ლღობის დროს ტესტირებული ერთი ნიმუშის დაჭიმვის რღვევის ან
მაქსიმალური ძალა, N-ში (2.2.9.4)
- 23°C ტემპერატურაზე, გაყინვისა
და ლღობის გარეშე, MPa-ში (2.2.9.5)
- A = სატესტო ნიმუშის განივი კვეთის ფართობი, მმ2-ში (2.2.9.6)
2.2.10 მოღუნვის ძალა
შეფასების მიზანი
შეფასების მიზანია იმ მოღუნვის ძალის დადგენა, რომელიც იწვევს ფირფიტის დაზიანებას რღვევის ან დაუშვებელი გადახრის გამო.
შეფასების მეთოდი
მოღუნვის ძალა უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 12326-2:2011/2016 სტანდარტის მე-10 პუნქტის შესაბამისად, შემდეგი ცვლილებებით:
ნიმუშის ზომები უნდა იყოს (125 ± 1,0) მმ სიგანეში და 250 მმ-დან 300 მმ-მდე სიგრძეში.
პროდუქტი უნდა დაიტესტოს ორივე მიმართულებით (თითოეული მიმართულებით 20 ნიმუში), თუ არ არის ცნობილი, რომ ის ერთგვაროვანია. ერთგვაროვანი პროდუქტები, რომლებსაც აქვთ იგივე ქცევა გრძივ და განივი მიმართულებით, უნდა შემოწმდეს მხოლოდ ერთი მიმართულებით (ერთი მიმართულებით 20 ნიმუში).
დატვირთვის სიჩქარე უნდა განისაზღვროს სსტ ენ 12326-2:2011/2016-ის 10.4 პუნქტის შესაბამისად.
დატვირთვა იზრდება მანამ, სანამ ფირფიტა არ გატყდება ან ნიმუშის ცენტრში გადახრა 50 მმ-ს არ მიაღწევს. გადახრა იზომება როგორც ნიმუშის ცენტრის გადაადგილება საწყისი პოზიციიდან დატვირთვის გამოყენების გარეშე. მიღწეული მაქსიმალური დატვირთვა არის მოღუნვის ძალა.
შედეგების გამოხატვა
საშუალო მოღუნვის ძალა Fb,mean არის თითოეულ ტესტში მიღწეული მაქსიმალური დატვირთვების საშუალო მნიშვნელობა. დამახასიათებელი მოღუნვის ძალა Fb,k უნდა გამოითვალოს შემდეგი განტოლების მიხედვით:
𝐹𝑏, = 𝐹𝑏,𝑒𝑎𝑛 − 1,729 · 𝑠
სადაც:
s არის განხილული სერიების სტანდარტული გადახრა.
საშუალო მოღუნვის ძალა Fb,mean (N-ში) და დამახასიათებელი მოღუნვის ძალა Fb,k (N-ში) მოცემული უნდა იყოს შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
დეფექტები
შეფასების მეთოდი
შეფასების მიზანია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ზოგადი გამძლეობის ასპექტების შეფასება.
ეს შეფასება აქტუალურია მხოლოდ მაშინ, როდესაც ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები ფიქლით არის მოპირკეთებული.
შეფასების მეთოდი
ფიქალის საფარის მაკროსკოპული გამოკვლევა სსტ ენ 12326-2:2011/2016 სტანდარტის 16.6.1 პუნქტის შესაბამისად უნდა ჩატარდეს 5 მთლიან ფირფიტაზე.
შედეგების გამოხატვა
ფიზიკური ან პეტროგრაფიული მახასიათებლები, როგორც ჩამოთვლილია სსტ ენ 12326-2:2011/2016 სტანდარტის 16.6.1 ბ) და გ) პუნქტებში, და ნებისმიერი დაზიანება, რომელიც შეიძლება უარყოფითად აისახოს ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის ვინირის ფირფიტების მუშაობაზე, უნდა იყოს მითითებული შესაბამისობის დამადასტურებელ დოკუმენტში.
თვისებების უცვლელობის შეფასება და ვერიფიკაცია.
თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის გამოსაყენებელი სისტემა(ები) (AVCP)
გამოიყენება როგორც გარე, ასევე შიდა კედლის მოსაპირკეთებლად
ყველა შემთხვევაში, გარდა საშიში ნივთიერებებისა და ხანძარზე რეაგირების შემთხვევებისა, გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემა 4.
სახიფათო ნივთიერებების შემთხვევაში გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის (AVCP) სისტემა 3.
ხანძარზე რეაგირების შემთხვევაში გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1, 3 ან 4.
სახურავის გარსის სახით გამოსაყენებლად
ყველა შემთხვევაში, გარდა საშიშ ნივთიერებებთან, გარე ცეცხლსა და ხანძარზე რეაგირებასთან დაკავშირებული შემთხვევებისა, გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 4. სახიფათო ნივთიერებების შემთხვევაში გამოიყენება AVCP სისტემა 3.
ხანძარზე რეაგირების შემთხვევაში გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1, 3 ან 4.
გარე ხანძარსაწინააღმდეგო თვისებების მუდმივობის შესაფასებლად გამოიყენება თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 3 ან 4.
მწარმოებლის ამოცანები
პროდუქტის მწარმოებლის მიერ თვისებების მუდმივობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის პროცედურაში განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.2.1.
ცხრილი 3.2.1 მწარმოებლის საკონტროლო გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
კრიტერიუმები, თუ არსებობს | ნიმუშების მინიმალური რაოდენობა | კონტროლის მინიმალური სიხშირე |
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
ყოველ 2 კვირაში ერთხელ |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
ყოველ 2 კვირაში ერთხელ |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
ყოველ 2 კვირაში ერთხელ |
|
|
|
საკონტროლო გეგმის მიხედვით |
|
ყოველ 2 კვირაში ერთხელ |
შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ამოცანები
თვისებების უცვლელობის შეფასებისა და ვერიფიკაციის სისტემა 1-ის შესაბამისად, შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს ჩარევა ამ პროდუქტისთვის მხოლოდ იმ შემთხვევაშია საჭირო, თუ წარმოების პროცესის მკაფიოდ იდენტიფიცირებადი ეტაპი იწვევს ხანძარზე რეაგირების კლასიფიკაციის გაუმჯობესებას (მაგ., ცეცხლგამძლე საშუალებების დამატება ან ორგანული შემცველობის რაოდენობის შეზღუდვა) და პროდუქტის ხანძარზე რეაგირების კლასი არის A1, A2, B ან C.
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების შეფასებისა და თვისებების მუდმივობის დამოწმების პროცედურაში შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს მიერ განსახორციელებელი ქმედებების ქვაკუთხედები მოცემულია ცხრილში 3.3.1.
ცხრილი 3.3.1 შესაბამისობის შემფასებელი ორგანოს საკონტროლო გეგმა; ქვაკუთხედები
|
|
|
|
|
|
|---|---|---|---|---|---|
|
|||||
|
|
|
|
|
|
|
|||||
|
|
|
როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ საკონტროლო გეგმაში | როგორც განსაზღვრულია შესაბამისობის შემფასებელ ორგანოსა და მწარმოებელს შორის შეთანხმებულ საკონტროლო გეგმაში |
|
დანართი ა
ხანძარზე რეაგირების შესაბამისი ტესტირებების, ტესტირებების შედეგების მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები, ასევე გაფართოებული გამოყენების წესები
ა.1 სსტ ენ ისო 1182:2020/2023 და სსტ ენ ისო 1716:2018/2018
ტესტირების წინამდებარე მეთოდები შესაბამისია ხანძარზე რეაგირების A1 და/ან A2 კლასებისთვის.
ა.2 სსტ ენ 13823:2020/2021 (ერთეული წვის ელემენტის SBI ტესტირება)
ტესტირების წინამდებარე მეთოდი შესაბამისია სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად, ხანძარზე რეაგორების A2-დან D კლასებისთვის, რაც სიმულირებს ფირფიტების გამოყენებას როგორც შიდა, ასევე გარე კედლების მოსაპირკეთებლად, ასევე გარე სახურავის საბოლოო ფენად.
სატესტო დანადგარისა და სატესტო ნიმუშების ზომები
სატესტო დანადგარი შედგება მართკუთხა კუთხისგან გრძელი ფრთით (1,0 მ სიგანე) და მოკლე ფრთით (0,5 მ სიგანე), თითოეული 1,5 მ სიმაღლით. ნიმუშების ზომები უნდა იყოს:
|
||
|---|---|---|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
||
თითოეული სატესტო ნიმუშის გრძელ ფრთაზე უნდა იქნეს გათვალისწინებული მინიმუმ ერთი ვერტიკალური და ერთი ჰორიზონტალური შეერთება, როგორც ეს დადგენილია სატესტო სტანდარტში (სატესტო ნიმუშის შიდა კუთხიდან 200 მმ დაშორებით და ნიმუშის ურიკის იატაკიდან 500 მმ სიმაღლეზე).
წებოვანი ნივთიერებები და თხელი დუღაბი გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად
ტესტისთვის გამოყენებული წებოვანი ნივთიერება უნდა იყოს მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერი შემდეგი პარამეტრებით:
- სიმკვრივე სსტ ენ ისო 2811-1:2023/2025-ის მიხედვით: 1,60 + 0,05 გ/სმ3
საბრჯენის სიმაგრე სსტ ენ ისო 868:2003/2024-ის შესაბამისად: საბრჯენი A 60 + 5
სეკანტური მოდული 100% გაჭიმვაზე სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-მდე: > 1,30 ნ/მმ2
რღვევის წერტილში გაჭიმვა სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-ის შესაბამისად: > 150 %
შეერთებების შესრულება უნდა განხორციელდეს თხელი დუღაბის მასალის გარეშე. გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, დამატებითი ტესტირება შეიძლება ჩატარდეს თხელი დუღაბის მასალით შევსებული შეერთებებით.
თუ შეერთებების შესრულება ასევე გათვალისწინებულია თხელი დუღაბის მასალით, თხელი დუღაბის ტიპი უნდა იყოს CG2W კლასის თხელი დუღაბი სსტ ენ 13888-1:2022/2023-ის მე-4 ცხრილის შესაბამისად.
გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, შესაძლებელია დამატებითი ტესტების ჩატარება სხვადასხვა ტიპის წებოვანი ნივთიერებების (მაგ., ცემენტის წებოვანი ნივთიერება (C) EN 12004 სტანდარტის შესაბამისად) ან თხელი დუღაბის გამოყენებით.
სუბსტრატი გარე და შიდა კედლებისა და სახურავის საფარისთვის
თუ გარე და შიდა კედლების საბოლოო ფენების დამაგრების მიზნებისთვის გათვალისწინებულია წებოვანი ნივთიერება, სატესტო ნიმუშები უნდა დაერთოს A2-s1,d0 ხანძარზე რეაგირების კლასის მქონე სუბსტრატზე.
თუ სახურავის საფარის დამაგრების მიზნით გათვალისწინებულია მექანიკური შემაერთებლები, სატესტო ნიმუში მექანიკურად უნდა დამაგრდეს სუბსტრატის წინ მდებარე ქვეკონსტრუქციაზე, რომლის ხანძარზე რეაგირების კლასია D-s2,d0, რომლებიც ერთად ქმნიან საჰაერო ღრეჩოს ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამის შპონებსა და სუბსტრატს შორის.
გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, შესაძლებელია დამატებითი ტესტების ჩატარება სხვადასხვა ტიპის სუბსტრატების გამოყენებით.
სახურავის საფარის ქვეკონსტრუქციისა და დამაგრების მოწყობილობები
საჰაერო ღრეჩოს მქონე ნიმუშების შემთხვევაში ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების საყრდენად უნდა იქნეს გამოყენებული ქვეკონსტრუქცია.
ეს ქვეკონსტრუქცია უნდა შედგებოდეს სტანდარტული კლასის, ხერხით დაჭრილი (სიმკვრივე: 475 ± 25 კგ/მ³) არაცეცხლგამძლე დამუშავებული ნაძვის ხისგან დამზადებული ხის ძელების ჩარჩოსგან. ჩარჩოს ვერტიკალურ ელემენტებს უნდა ჰქონდეთ (40 ± 1) მმ სიგანის და მაქსიმუმ 40 მმ სიღრმის განივი კვეთა. ისინი განლაგებულია ნიმუშის ფრთების გვერდითი კიდეების უკან, ასევე ნიმუშის გრძელ ფრთაზე ვერტიკალური შეერთების უკან. ჩარჩოს ჰორიზონტალურ ელემენტებს უნდა ჰქონდეთ (40 ± 1) მმ სიგანის და მაქსიმუმ 15 მმ სიღრმის განივი კვეთა. ისინი განლაგებულია ნიმუშის ფრთების ზედა და ქვედა კიდეების უკან და, საჭიროების შემთხვევაში, ნიმუშის გრძელ ფრთაზე ჰორიზონტალური შეერთების უკან.
გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, ტესტირების მიზნით ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნეს ფოლადის ან ალუმინის კუთხეებისგან დამზადებული საყრდენი ჩარჩო (ზომა: 40 მმ სიგანე x მაქს. 40 მმ სიღრმე x 1,5 მმ სისქე). კუთხეების განლაგება უნდა იყოს იგივე, რაც ხის ძელების შემთხვევაში.
ხის კარკასით ჩატარებული ტესტების შედეგები ასევე ძალაშია ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ლითონის ქვეკონსტრუქციებზე გამოყენებისთვის. ლითონის კარკასით ჩატარებული ტესტების შედეგები ძალაშია მხოლოდ ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ლითონის ქვეკონსტრუქციებზე გამოყენებისთვის.
მექანიკური დამაგრების მოწყობილობები (მაგ., ლითონის ხრახნები ან ლურსმნები) უნდა იქნეს გამოყენებული ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების საყრდენ ჩარჩოზე დასამაგრებლად, ორ მეზობელ დამაგრების წერტილს შორის მაქსიმალური მანძილის გამოყენებით. ტესტის შედეგები ძალაშია ლითონისგან დამზადებული ყველა მექანიკური დამაგრების მოწყობილობისთვის, რომელთა ორ მეზობელ წერტილს შორის მანძილი თანაბარი ან ნაკლებია.
საჰაერო ღრეჩო და ვენტილაცია სახურავის საფარისთვის
საჰაერო ღრეჩოსთან დაკავშირებული სიღრმესთან დაკავშირებით განხილული უნდა იყოს ორი შემთხვევა:
ჰაერის მინიმალური სიღრმე (ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის), როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში და დაშვებულია ჩარჩოს ზომებითა და გეომეტრიით (მაგრამ არანაკლებ 20 მმ) და,
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების უკანა ზედაპირსა და სუბსტრატს შორის 40 მმ-იანი ჰაერის უფსკრულის სიღრმე.
პირველ რიგში, ორივე საჰაერო ღრეჩოს სიღრმისთვის უნდა ჩატარდეს საორიენტაციო ტესტი. ყველაზე ცუდი კლასიფიკაციის მისაღებად უნდა შესრულდეს ყველაზე ცუდი შედეგების მქონე სიღრმე (მინიმუმ ორი დამატებითი ტესტი).
თუ ორივე საორიენტაციო ტესტი ერთსა და იმავე კლასიფიკაციაზე მიუთითებს, საჰაერო ღრეჩოს ნებისმიერი უფრო დიდი სიღრმე, რომელიც ტესტირებულ მინიმუმზე მეტია, კლასიფიცირდება ამ შედეგის მიხედვით, დამატებითი ტესტირების გარეშე.
თუ საორიენტაციო ტესტები სხვადასხვა კლასიფიკაციებზე მიუთითებს, დამატებით, კლასიფიკაციისთვის სრულად შეიძლება შემოწმდეს შემთხვევა (საჰაერო ღრეჩოს სიღრმე), რომელიც საორიენტაციო ტესტში საუკეთესო შედეგებს აჩვენებს (ორი დამატებითი ერთეული წვის ელემენტის (SBI) ტესტის ნიმუში საჭირო სამი ტესტის შედეგის დასასრულებლად), რათა დადგინდეს, მიიღება თუ არა უკეთესი კლასიფიკაცია. თუ ასეა, ეს უკეთესი კლასიფიკაცია გავრცელდება მხოლოდ საუკეთესო შემთხვევის ჰაერის უფსკრულის სიღრმეზე, ხოლო დიაპაზონის დანარჩენ ნაწილს ექნება კლასიფიკაცია, რომელიც მიღებული იქნება ყველაზე ცუდი შემთხვევის საჰაერო ღრეჩოს სიღრმით, თუ დამატებითი შუალედური სიღრმეები არ შემოწმდება იმ წერტილის (ჰაერის უფსკრულის სიღრმე) დასადგენად, სადაც კლასიფიკაცია იცვლება.
გასათვალისწინებელია ვენტილირებადი საჰაერო ღრეჩო, ამიტომ სსტ ენ 13823:2020/2021-ის 4.4.11 პუნქტის შესაბამისად ერთეული წვის ელემენტის (SBI) დანადგარის ფილები უნდა მოიხსნას. გარდა ამისა, საჰაერო ღრეჩოს საკმარისი ვენტილაციის უზრუნველსაყოფად, სატესტო ნიმუშის ქვედა კიდეზე ღია შეერთება უნდა იყოს გათვალისწინებული როგორც გრძელ, ასევე მოკლე ფრთაზე. ამ მიზნით, ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ქვედა კიდე უნდა დამთავრდეს ერთეული წვის ელემენტის (SBI) დანადგარის U-პროფილიდან 10 მმ-ით ზემოთ.
გარე და შიდა კედლებისა გარსებისა და სახურავის საფარის სატესტო ნიმუშები
სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პარამეტრები:
ქიმიური შემადგენლობა და კონსტრუქცია - ტესტების დროს გათვალისწინებული უნდა იყოს თითოეული განსხვავებული შემადგენლობა და კონსტრუქცია (მაგ., ფირფიტების სხვადასხვა ფენის რაოდენობა, ტიპი და ზომები).
ფერი - თუ არსებობს სხვადასხვა ფერის დიაპაზონი, მაგრამ ქიმიურ შემადგენლობაში განსხვავება არ არის, უნდა ჩატარდეს ტესტები ღია, მუქი და საშუალო ფერის გამოყენებით (მაგ., თეთრი, შავი და წითელი).
სისქე – უნდა დაიტესტოს ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ქვის ფენის ყველაზე დაბალი სისქით და მინაბოჭკოვანი ფისის საყრდენი ფენის ყველაზე მაღალი სისქით.
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების შიდა და გარე კედლების მოსაპირკეთებლად, ასევე გარე სახურავის საფარად გამოყენების მიზნით, მთელი ნიმუში (სუბსტრატის ჩათვლით) უნდა განთავსდეს ერთეული წვის ელემენტის (SBI)-ის საყრდენი დაფის პირდაპირ წინ. უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ერთი ტესტი იდენტიფიცირებული ნიმუშის კონფიგურაციით (ზემოაღნიშნული პარამეტრების საფუძველზე) და კიდევ ორი ტესტი, კლასიფიკაციის საფუძვლად კი ყველაზე რთული ნიმუშის კონფიგურაცია უნდა იქნეს გამოყენებული.
ზემოთ ჩამოთვლილი პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ძალაშია:
მხოლოდ ტესტირებული ქიმიური შემადგენლობა და კონსტრუქცია;
ფერების სრული სპექტრი;
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონები ქვის ფენის სისქით, რომელიც ტოლია ან მეტია და მინაბოჭკოვანი ფისის საყრდენი ფენის სისქე ტოლია ან ნაკლებია ტესტირებულის სისქისა;
ფირფიტების ნებისმიერი ორიენტაცია;
გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად, მხოლოდ ტესტირებული წებოვანი ნივთიერება და თხელი დუღაბი თანაბარი ან ნაკლები დაფარვით, ვიდრე ტესტირებული თუ გამოყენებული იყო მწარმოებლის პროდუქტის დამონტაჟების ინსტრუქციის შესაბამისი წებოვანი ნივთიერება ან თხელი დუღაბი, ან
გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად ზემოთ განსაზღვრული ნებისმიერი მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერული წებოვანი ნივთიერება, რომელსაც აქვს ტესტირებულის ტოლი ან უფრო დაბალი ორგანული შემცველობა (გამშრალ მდგომარეობაში მყოფი მასის მიხედვით) და/ან CG ტიპის ნებისმიერი ცემენტისებრი ნაკერი, სსტ ენ 13888-1:2022/2023-ის მე-4 ცხრილის შესაბამისად, თითოეული მათგანის დაფარვა ტესტირებულთან ტოლი ან უფრო დაბალია.
ა.3 სსტ ენ ისო 11925-2:2020/2023 (მცირე ანთების წყაროს ტესტი)
ტესტირების წინამდებარე მეთოდი შესაბამისია სსტ ენ 13501-1:2018/2018 სტანდარტის შესაბამისად, B-დან E-მდე ხანძარზე რეაგირების კლასებისთვის, რაც სიმულირებს როგორც ფირფიტების გამოყენებას შიდა და გარე კედლების მოსაპირკეთებლად, ასევე გარე სახურავის საფარად.
ტესტის ნიმუშების ზომები და მომზადება
სატესტო ნიმუშების ზომები უნდა შეესაბამებოდეს სატესტო სტანდარტში მითითებულ ზომებს.
სატესტო ნიმუშის შუა ღერძზე სიგრძივი შეერთება უნდა იქნეს გათვალისწინებული მინიმუმ ორი ტესტისთვის. შეერთებების შესრულება უნდა განხორციელდეს თხელი დუღაბის მასალით ან მის გარეშე, მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციის შესაბამისად, ან ასეთი ინსტრუქციების არარსებობის შემთხვევაში, პროდუქტის მონტაჟის ჩვეულებრივი პრაქტიკით.
წებოვანი ნივთიერებები და თხელი დუღაბი გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად
ტესტისთვის გამოყენებული წებოვანი ნივთიერება უნდა იყოს მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერი შემდეგი პარამეტრებით:
- სიმკვრივე სსტ ენ ისო 2811-1:2023/2025-ის მიხედვით: 1,60 + 0,05 გ/სმ3
საბრჯენის სიმაგრე სსტ ენ ისო 868:2003/2024-ის შესაბამისად: საბრჯენი A 60 + 5
სეკანტური მოდული 100% გაჭიმვაზე სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-ს მიმართ: > 1,30 ნ/მმ2
გაჭიმვა რღვევისას სსტ ენ ისო 8339:2005/2024-ს მიმართ: > 150 %
შეერთებების შესრულება უნდა განხორციელდეს თხელი დუღაბის მასალის გარეშე. გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, დამატებითი ტესტირება შეიძლება ჩატარდეს თხელი დუღაბით შევსებული შეერთებებით.
თუ შეერთებების შესრულება ასევე გათვალისწინებულია თხელი დუღაბის მასალით, თხელი დუღაბის ტიპი უნდა იყოს CG2W კლასის თხელი დუღაბი სსტ ენ 13888-1:2022/2023-ის მე-4 ცხრილის შესაბამისად.
გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, შესაძლებელია დამატებითი ტესტების ჩატარება სხვადასხვა ტიპის წებოვანი ნივთიერებების (მაგ., ცემენტის წებოვანი ნივთიერება (C) EN 12004 სტანდარტის შესაბამისად) ან თხელი დუღაბის გამოყენებით.
სუბსტრატი გარე და შიდა კედლებისა და სახურავის საფარისთვის
თუ წებოვანი ნივთიერება გარე და შიდა კედლების საბოლოო ფენები დამაგრების მიზნებისთვის არის გათვალისწინებული, სატესტო ნიმუშები უნდა მიეწებოს A2-s1,d0 ხანძარზე რეაგირების კლასის მქონე სუბსტრატზე.
. გარდა ამისა, მწარმოებლის მოთხოვნით, შესაძლებელია დამატებითი ტესტების ჩატარება სხვადასხვა ტიპის სუბსტრატების გამოყენებით. თუ მექანიკური შემაერთებლები გათვალისწინებულია საჰაერო ღრეჩოთი და ქვეკონსტრუქციით სახურავის საფარის დამაგრების მიზნებისთვის, ტესტები უნდა ჩატარდეს თავისუფლად ჩამოკიდებულ ნიმუშებზე სუბსტრატის გამოყენების გარეშე.
გარე და შიდა კედლებისა და სახურავის საფარის სატესტო ნიმუშები
სატესტო ნიმუშების მომზადებისას გათვალისწინებული უნდა იყოს შემდეგი პარამეტრები:
ქიმიური შემადგენლობა და კონსტრუქცია - ტესტების დროს გათვალისწინებული უნდა იყოს თითოეული განსხვავებული შემადგენლობა და აწყობა (მაგ., ფირფიტების სხვადასხვა ფენის რაოდენობა, ტიპი და ზომები).
ფერი - თუ არსებობს სხვადასხვა ფერის დიაპაზონი, მაგრამ ქიმიური შემადგენლობა არ განსხვავდება, უნდა ჩატარდეს ტესტები ღია, მუქი და საშუალო ფერის გამოყენებით (მაგ., თეთრი, შავი და წითელი).
სისქე – უნდა დაიტესტოს ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ფირფიტები ქვის ფენის ყველაზე დაბალი სისქით და მინაბოჭკოვანი ფისის საყრდენი ფენის ყველაზე მაღალი სისქით.
სატესტო ნიმუშები უნდა დაიტესტოს კიდის ექსპოზიციით, ასევე ზედაპირის ექსპოზიციით. გარდა ამისა, დამატებითი ტესტები უნდა ჩატარდეს ვერტიკალური ღერძის გარშემო 90 გრადუსით შემობრუნებულ ნიმუშებზე, ყველა შესაბამის ფენაზე კიდის ექსპოზიციით. უნდა ჩატარდეს მინიმუმ ორი ტესტი იდენტიფიცირებული ნიმუშის კონფიგურაციით (ზემოაღნიშნული პარამეტრების საფუძველზე) და კიდევ ოთხი ტესტი, კლასიფიკაციის საფუძვლად კი ყველაზე რთული ნიმუშის კონფიგურაცია.
ზემოთ ჩამოთვლილი პარამეტრების სრულად გათვალისწინებით ჩატარებული ტესტების შედეგები ძალაშია:
მხოლოდ ტესტირებული ქიმიური შემადგენლობა და კონსტრუქცია;
ფერთა სრული დიაპაზონი;
ულტრათხელი ბუნებრივი ქვის შესაბამისი შპონების ქვის ფენის სისქით, რომელიც ტოლია ან მეტია და მინაბოჭკოვანი ფისის საყრდენი ფენის სისქე ტოლია ან ნაკლებია ტესტირებულის სისქისა;
ფირფიტების ნებისმიერი ორიენტაცია
გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად, მხოლოდ ტესტირებული წებოვანი ნივთიერება და თხელი დუღაბი თანაბარი ან ნაკლები დაფარვის სისქით, თუ გამოყენებული იყო მწარმოებლის ინსტრუქციის შესაბამისი წებოვანი ნივთიერება ან თხელი დუღაბი, ან
გარე და შიდა კედლების მოსაპირკეთებლად, ნებისმიერი მოდიფიცირებული სილიკონის (MS) პოლიმერული წებოვანი მასალა, როგორც ეს ზემოთ არის განსაზღვრული, ტესტირებულის ტოლი ან უფრო დაბალი ორგანული შემცველობით (გამშრალ მდგომარეობაში მყოფი მასის მიხედვით) და/ან სსტ ენ 13888-1:2022/2023-ის მე-4 ცხრილის შესაბამისად CG ტიპის ნებისმიერი ცემენტისებრი ნაკერი, თითოეული ტესტირებულის ტოლი ან უფრო დაბალი დაფარვით.
დანართი ბ
სახურავების გარე ხანძარსაწინააღმდეგო ტესტების შესაბამისი მონტაჟისა და დამაგრების დებულებები
ბ.1 სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018მეთოდი 1 ტესტირება
ნიმუშების სახურავის დახრილობა უნდა განისაზღვროს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 4.3 პუნქტის შესაბამისად და გამოყენების დაგეგმილ დახრილობაზე დაყრდნობით (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის სანახავად იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 4.10.1 პუნქტი).
საყრდენი სავალი ნაწილები უნდა განისაზღვროს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 4.4.2 პუნქტის შესაბამისად და გამოყენების დანიშნულებისამებრ საფუძველზე (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის შესახებ იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 4.10.2 პუნქტი).
პროდუქტის მონტაჟი და დამაგრება უნდა შეესაბამებოდეს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 სტანდარტს და საბოლოო გამოყენების პირობებს, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII).
ბ.2 სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 მეთოდი 2 ტესტირება
სუბსტრატები უნდა განისაზღვროს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 5.4.2.2 პუნქტის შესაბამისად და გამოყენების დანიშნულების სუბსტრატის საფუძველზე (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის შესახებ იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 5.10 პუნქტი).
პროდუქტის მონტაჟი და დამაგრება უნდა შეესაბამებოდეს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 სტანდარტს და საბოლოო გამოყენების პირობებს, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII).
ბ.3 სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 მეთოდი 3 ტესტირება
ნიმუშების სახურავის დახრილობა უნდა იყოს 30°, როგორც ეს განსაზღვრულია სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 6.3 პუნქტში (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის სანახავად იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 6.10.1 პუნქტი).
საყრდენი სავალი ნაწილები უნდა განისაზღვროს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 6.4.2 პუნქტის შესაბამისად და გამოყენების განკუთვნილი სუბსტრატის საფუძველზე (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის შესახებ იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 6.10.2 პუნქტი).
პროდუქტის მონტაჟი და დამაგრება უნდა შეესაბამებოდეს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 სტანდარტს და საბოლოო გამოყენების პირობებს, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII).
ბ.4 სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 მეთოდი 4 ტესტირება
ნიმუშების სახურავის დახრილობა უნდა იყოს 45°, როგორც ეს განსაზღვრულია სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 7.3 პუნქტში (ტესტის შედეგების პირდაპირი გამოყენების არეალის სანახავად იხილეთ სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018-ის 7.10.1 პუნქტი).
საყრდენი სავალი ნაწილები უნდა განისაზღვროს მწარმოებლის მიერ (ტესტირების შედეგები ვრცელდება მხოლოდ ამ საყრდენ გემბანზე დამონტაჟებულ პროდუქტზე).
პროდუქტის მონტაჟი და დამაგრება უნდა შეესაბამებოდეს სსტ სენ/ტს 1187:2012/2018 სტანდარტს და საბოლოო გამოყენების პირობებს, როგორც ეს მითითებულია მწარმოებლის პროდუქტის მონტაჟის ინსტრუქციებში (MPII).