⚠️ ეს დოკუმენტი ძალადაკარგულია (19.07.2013)
გაუქმებულია:

სახელმწიფო ტყის ფონდის აღრიცხვის წესის დამტკიცების შესახებ

მიღების თარიღი 02.10.2007
ძალის დაკარგვა 19.07.2013
გამომცემი ორგანო საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი
ნომერი №სამცველოში შემავალი კვარტალების ნომრები
სარეგისტრაციო კოდი 360.160.000.22.023.010.915
გამოქვეყნების წყარო სსმ, 141, 10/10/2007
კონსოლიდირებული ვერსიები
matsne.gov.ge 9,057 სიტყვა · ~45 წთ
📄 ტექსტზე გადასვლა ↓
02.10.2007 მიღება
19.07.2013 ძალის დაკარგვა
დამატებითი მეტამონაცემები (15)
1 2
9 ფერდობის ექსპოზიცია
16 ლანდშაფტის სანახი
18 სარგებლობის რეჟიმი
23 ბონიტეტი
27 28
მაჩვენებლები დასაშვები გადახრები
თვალზომური აზომვითი
1. მარაგი, % + 10
2. ფარდობითი სიხშირე, ერთეული + 0,1
3. კვეთის ფართობების ჯამი %
4. ხნოვანება, წელი + 20
5. შემადგენლობის კოეფიციენტი, ერთეული + 2
6. ფერდობის დაქანება, გრადუსი + 7
7. სიმაღლე, % + 10
⛔ გაუქმებულია — 1 აქტით

დოკუმენტის ტექსტი

სახელმწიფო ტყის ფონდის აღრიცხვის წესის დამტკიცების შესახებ /* Font Definitions */ @font-face {font-family:Sylfaen; panose-1:1 10 5 2 5 3 6 3 3 3;} @font-face {font-family:"Cambria Math"; panose-1:2 4 5 3 5 4 6 3 2 4;} @font-face {font-family:Tahoma; panose-1:2 11 6 4 3 5 4 4 2 4;} @font-face {font-family:SPLiteraturuly;} @font-face {font-family:AcadNusx;} @font-face {font-family:AcadMtavr;} @font-face {font-family:AcadMtavr_lb;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} h1 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; page-break-after:avoid; font-size:16.0pt; font-family:"Arial","sans-serif"; font-weight:bold;} h2 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; page-break-after:avoid; font-size:14.0pt; font-family:"Arial","sans-serif"; font-weight:bold; font-style:italic;} h3 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; text-indent:.25in; page-break-after:avoid; font-size:12.0pt; font-family:AcadMtavr; font-weight:bold;} h4 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; page-break-after:avoid; font-size:10.0pt; font-family:AcadNusx; font-weight:normal; text-decoration:underline;} h5 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; font-size:13.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; font-weight:bold; font-style:italic;} h6 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; font-size:11.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; font-weight:bold;} p.MsoHeading7, li.MsoHeading7, div.MsoHeading7 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoHeading8, li.MsoHeading8, div.MsoHeading8 {margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:3.0pt; margin-left:0in; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; font-style:italic;} p.MsoHeading9, li.MsoHeading9, div.MsoHeading9 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:right; page-break-after:avoid; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif"; font-weight:bold;} p.MsoHeader, li.MsoHeader, div.MsoHeader {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoFooter, li.MsoFooter, div.MsoFooter {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoBodyText, li.MsoBodyText, div.MsoBodyText {margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoBodyTextIndent, li.MsoBodyTextIndent, div.MsoBodyTextIndent {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:justify; text-indent:27.0pt; font-size:14.0pt; font-family:AcadNusx; color:#333300;} p.MsoBodyText2, li.MsoBodyText2, div.MsoBodyText2 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:justify; font-size:12.0pt; font-family:AcadNusx; color:#333300;} p.MsoBodyText3, li.MsoBodyText3, div.MsoBodyText3 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; font-size:11.0pt; font-family:AcadNusx; font-weight:bold;} p.MsoBodyTextIndent2, li.MsoBodyTextIndent2, div.MsoBodyTextIndent2 {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-indent:27.0pt; font-size:14.0pt; font-family:AcadNusx; color:#333300;} p.MsoBodyTextIndent3, li.MsoBodyTextIndent3, div.MsoBodyTextIndent3 {margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:14.15pt; font-size:8.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoBlockText, li.MsoBlockText, div.MsoBlockText {margin-top:0in; margin-right:5.65pt; margin-bottom:0in; margin-left:5.65pt; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; font-size:9.0pt; font-family:AcadNusx; font-weight:bold;} a:link, span.MsoHyperlink {color:blue; text-decoration:underline;} a:visited, span.MsoHyperlinkFollowed {color:purple; text-decoration:underline;} p.MsoPlainText, li.MsoPlainText, div.MsoPlainText {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:10.0pt; font-family:"Courier New";} p {margin-right:0in; margin-left:0in; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";} p.MsoAcetate, li.MsoAcetate, div.MsoAcetate {margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:8.0pt; font-family:"Tahoma","sans-serif";} p.parlamdrst, li.parlamdrst, div.parlamdrst {mso-style-name:parlamdrst; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:justify; text-indent:14.15pt; font-size:11.0pt; font-family:SPLiteraturuly;} p.Rsesavauri, li.Rsesavauri, div.Rsesavauri {mso-style-name:Rsesavauri; margin-top:24.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:.25in; margin-left:0in; text-align:justify; text-indent:19.85pt; line-height:150%; font-size:16.0pt; font-family:AcadNusx; font-weight:bold;} p.Tavi, li.Tavi, div.Tavi {mso-style-name:Tavi; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:justify; text-indent:19.85pt; line-height:150%; page-break-after:avoid; font-size:16.0pt; font-family:"AcadMtavr_lb","serif"; font-weight:bold;} p.abzacixml, li.abzacixml, div.abzacixml {mso-style-name:abzaci_xml; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:justify; text-indent:14.15pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif";} p.sulcvlilebaxml, li.sulcvlilebaxml, div.sulcvlilebaxml {mso-style-name:sul_cvlileba_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-indent:14.15pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.zogadinacilixml, li.zogadinacilixml, div.zogadinacilixml {mso-style-name:zogadi_nacili_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; text-indent:-42.5pt; line-height:12.0pt; page-break-after:avoid; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.gansakutrebulinacilixml, li.gansakutrebulinacilixml, div.gansakutrebulinacilixml {mso-style-name:gansakutrebuli_nacili_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; text-indent:-42.5pt; page-break-after:avoid; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.sataurixml, li.sataurixml, div.sataurixml {mso-style-name:satauri_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-align:center; text-indent:14.15pt; font-size:12.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.tarigixml, li.tarigixml, div.tarigixml {mso-style-name:tarigi_xml; margin-top:6.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-align:center; text-indent:14.2pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.satauri2, li.satauri2, div.satauri2 {mso-style-name:satauri2; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.danartixml, li.danartixml, div.danartixml {mso-style-name:danarti_xml; margin-top:6.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-align:right; text-indent:14.2pt; font-size:10.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold; font-style:italic;} p.khelmoceraxml, li.khelmoceraxml, div.khelmoceraxml {mso-style-name:khelmocera_xml; margin-top:6.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-indent:14.15pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.ckhrilixml, li.ckhrilixml, div.ckhrilixml {mso-style-name:ckhrili_xml; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; font-size:9.0pt; font-family:"Sylfaen","serif";} p.mimgebixml, li.mimgebixml, div.mimgebixml {mso-style-name:mimgebi_xml; margin:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; text-indent:14.2pt; font-size:14.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.saxexml, li.saxexml, div.saxexml {mso-style-name:saxe_xml; margin-top:6.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; text-indent:14.15pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.adgilixml, li.adgilixml, div.adgilixml {mso-style-name:adgili_xml; margin-top:6.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:6.0pt; margin-left:0in; text-align:center; text-indent:14.2pt; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.kodixml, li.kodixml, div.kodixml {mso-style-name:kodi_xml; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:12.0pt; margin-left:255.1pt; text-align:right; page-break-after:avoid; font-size:10.0pt; font-family:"Sylfaen","serif";} p.tavixml, li.tavixml, div.tavixml {mso-style-name:tavi_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:0in; margin-bottom:.0001pt; text-align:center; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.tavisataurixml, li.tavisataurixml, div.tavisataurixml {mso-style-name:tavi_satauri_xml; margin-top:0in; margin-right:0in; margin-bottom:12.0pt; margin-left:0in; text-align:center; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} p.muxlixml, li.muxlixml, div.muxlixml {mso-style-name:muxli_xml; margin-top:12.0pt; margin-right:0in; margin-bottom:0in; margin-left:42.5pt; margin-bottom:.0001pt; text-indent:-42.5pt; line-height:12.0pt; page-break-after:avoid; font-size:11.0pt; font-family:"Sylfaen","serif"; font-weight:bold;} /* Page Definitions */ @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.9pt 37.3pt 53.95pt 56.9pt;} div.Section1 {page:Section1;} @page Section2 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section2 {page:Section2;} @page Section3 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section3 {page:Section3;} @page Section4 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section4 {page:Section4;} @page Section5 {size:595.3pt 841.9pt; margin:42.55pt .5in 57.0pt 57.0pt;} div.Section5 {page:Section5;} @page Section6 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section6 {page:Section6;} @page Section7 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section7 {page:Section7;} @page Section8 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt 56.7pt 42.55pt 56.7pt;} div.Section8 {page:Section8;} @page Section9 {size:595.3pt 841.9pt; margin:56.7pt .5in 42.55pt .5in;} div.Section9 {page:Section9;} @page Section10 {size:595.3pt 841.9pt; margin:42.55pt 57.0pt 57.0pt 57.0pt;} div.Section10 {page:Section10;} @page Section11 {size:595.3pt 841.9pt; margin:57.0pt 57.0pt 42.55pt 57.0pt;} div.Section11 {page:Section11;} @page Section12 {size:595.3pt 841.9pt; margin:57.0pt 57.0pt 3.25pt 57.0pt;} div.Section12 {page:Section12;} /* List Definitions */ ol {margin-bottom:0in;} ul {margin-bottom:0in;} სახელმწიფო სარეგისტრაციო კოდი 360.160.000.22.023.010.915 საქართველოს გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების  მინისტრის ბრძანება №1440 2007 წლის 2 ოქტომბერი  ქ. თბილისი „სახელმწიფო ტყის ფონდის აღრიცხვის წესის“ დამტკიცების შესახებ საქართველოს ტყის კოდექსის 116-ე მუხლის „დ.ბ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ვბრძანებ: 1. დამტკიცდეს თანდართული „სახელმწიფო ტყის ფონდის აღრიცხვის წესი“. 2. ეს ბრძანება ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. დ. ჩანტლაძე სახელმწიფო ტყის ფონდის აღრიცხვის წესი თავი I. ზოგადი ნაწილი     მუხლი 1🔗. დებულებაში გამოყენებული ტერმინების განმარტება 1. სატაქსაციო აბრისი – (ტაქსაციის), ერთი ან რამდენიმე ტყის კვარტალის საველე სქემატური ნახაზი ქაღალდზე ან აეროფოტოსურათზე (ფოტოაბრისი), რომელზეც დატანილია სატაქსაციო უბნების კონტურები, სირონები და სხვა ხაზობრივი ელემენტები. აბრისს ადგენს სპეციალისტი ტყის ტაქსაციის დროს. 2. ადგილსამყოფლის ტიპი – მეტყევეობითი საკლასიფიკაციო ერთეული, რომელიც აერთიანებს ადგილსამყოფლის პირობებით მსგავს ტერიტორიებს, რომლებიც განაპირობებენ განსაზღვრული შემადგენლობის და წარმადობის მცენარეულობის არსებობას. 3. კორომის ბონიტეტი – კორომის ბონიტეტად მისი პროდუქტიულობის მაჩვენებელს გულისხმობენ და განისაზღვრება კორომის საშუალო სიმაღლითა და ხნოვანებით. 4. განივკვეთის ფართობების ჯამი – მიიღება კორომში მიწის ზედაპირიდან ხეთა 1.3 მეტრ სიმაღლეზე დიამეტრის გაზომვით, წრის ფართობის ფორმულაში ჩასმით და დაჯამებით. განივკვეთის ფართობების ჯამი გამოიყენება შესაბამისი ფართობის ერთეულისათვის (ძირითადად ერთ ჰექტარზე გადაყვანილი მაჩვენებელი). 5. მონაცემთა ბაზა – ტყის ინვენტარიზაციის, სხვა სპეციალური გამოკვლევებისა და სამეცნიერო-კვლევითი სამუშაოების ჩატარებით მიღებული ხარისხობრივი და რაოდენობრივი მაჩვენებლების შესახებ ცნობების ერთობლიობა, დამუშავებული შესაბამისი პროგრამით. 6. აეროფოტოსურათების დეშიფრირება – აეროფოტოსურათებზე ობიექტების შემჩნევა-ამოცნობა და ადგილმდებარეობის მონიშვნა ხელით, ინსტრუმენტული (გაზომვითი) ან ავტომატიზებული მეთოდებით. საექსპლუატაციო უბნების დეშიფრირებისათვის გამოსაყენებლად დაიშვება ბოლო 2 წლის აეროფოტოსურათები, ყველა სხვა სახის ტყითსარგებლობის უბნებისათვის – ბოლო 3-5 წლის აეროფოტოსურათები. 7. სატაქსაციო ვიზირი – ვიწრო (0.3-0.5მ) სიგანის დერეფანი, რომელიც გაჭრილია ტყის კვარტალში (მასივში) და მის ორივე მხარეს 5-დან 10 მეტრამდის მარჯვნივ და 5-დან 10 მეტრამდის მარცხნივ, ან ერთი მხარეზე 10 ან 20 მეტრის სიგანეზე სრული (დეტალური) ინვენტარიზაციის ჩატარებით. ვიზირი დატანილი აბრისზე ან სურათზე მიიბმება ადვილად ამოსაცნობ ორიენტირზე (გზა, მდინარე, საკვარტალე ბოძი და სხვა) ან აიზომება ხელსაწყო „GPS“ -ით (სანავიგაციო ხელსაწყო). 8. ტყის ფონდის სტატისტიკური ინვენტარიზაცია – კორომების ტაქსაციური მაჩვენებლების პერიოდული განსაზღვრა ადგილზე აღებული სანიმუშო ფართობების მიხედვით, რომელთა რაოდენობა და ზომა გაითვლება ამორჩევის მიღებული სახის შესაბამისად (შემთხვევითი, სისტემატური და სხვა). ეს მეთოდი გამოიყენება მთლიანად ქვეყნისათვის ან ქვეყნის რეგიონებისათვის. 9. კორომთა მარაგების მიმდინარე ცვლილება – სიდიდე, რომლითაც იცვლება კორომის მარაგი დროის ერთეულში (წელი, ხუთი, ათი და ა.შ. წელი, სარევიზიო პერიოდი) 1-ჰა-ზე გადაანგარიშებით. 10. კორომი – ტყის ფოტოცენოზი, გარკვეულ საზღვრებში მოქცეული ტყის ერთგვაროვანი ნაწილი, რომელიც შედგება ხეების, ბუჩქნარების და ტყის მცენარეულობისაგან. გარეგნულად (მორფოლოგიურად) კორომი შედგება სართულებისაგან: ხეები, ქვეტყე, მოზარდი და მიწისზედა ცოცხალი საფარი. 11. კორომის ხნოვანების კლასი – ხნოვანებითი ინტერვალი, რომელიც დგინდება მერქნიან მცენარეთა ბიოლოგიური თავისებურებების, კორომთა და ტყის ფონდის ხნოვანებითი სტრუქტურის მახასიათებლების მიხედვით. 12. ლიკვიდური მერქნის მარაგი – ხეტყის დამზადების დროს მიღებული სამასალე მერქნის (უქერქოდ) და შეშის (ქერქით) მოცულობა (ზოგჯერ ვარჯიდან შეშის მოცულობაც). 13. ტყის მასივი – ტყის ფონდის ტერიტორიის ნაწილი, რომელიც შემოსაზღვრულია ბუნებრივი მიჯნებით, ან ესაზღვრება სხვა სავარგულებს და მიწათმოსარგებლეებს. 14. მიზნობრივი კორომი – კორომი, რომელიც მერქნიანი სახეობების შემადგენლობით, სტრუქტურით, წარმადობით და გამოვლენილი სასარგებლო თვისებებით მთლიანად პასუხობს დასახულ მიზნობრივ სამეურნეო დანიშნულებას. 15. ნაირხნოვანი კორომი – კორომი, რომელშიც ხეთა ხნოვანებების მერყეობა აჭარბებს ხნოვანების ორ კლასს. 16. ნამატი – ტაქსაციური მაჩვენებლების (ხის, კორომის, ტყის მასივის) ცვლილება დროში (ხნოვანებასთან დაკავშირებით). 17. სამეურნეო სექცია – ტყის ფონდის ორგანიზაციულ-სამეურნეო ერთეული, გამოიყოფა სამეურნეო ნაწილის ან ტყის კატეგორიის ფარგლებში, წარმოადგენს ტყისა და ტყის ფონდის სატყეო სამეურნეო მიწების ტერიტორიულად გაფანტული უბნების ერთობლიობას გაერთიანებულებს სამეურნეო საქმიანობის ერთგვაროვნებით, რომლებიც უზრუნველყოფენ ამ მიზნების მიღწევას. სამეურნეო სექციები გამოიყოფა გაბატონებული მერქნიანი სახეობების წარმადობის, კორომის წარმოშობის, ტყის ტიპების და ადგილსამყოფლის ტიპების (ლანდშაფტების) მიხედვით. 18. სანიმუშო ფართობი – ტყის ფონდის ტერიტორიის შემოსაზღვრული ნაწილი, რომელზეც წარმოებს ხეების, ტყის კულტურების, ტყის ბუნებრივი განახლების აღრიცხვა ან ხორციელდება სხვა აზომვითი და სასწავლო და კვლევითი სამუშაოები. 19. სარევიზიო პერიოდი – პერიოდი ორ ტყეთმოწყობას შორის, რომელიც განსაზღვრულია მართვის გეგმით. 20. სატაქსაციო ბარათი – საველე პირობებში ტაქსაციის ჩატარებისას სატაქსაციო უბნის დახასიათების და მასში დაპროექტებული სამეურნეო ღონისძიებების ჩანაწერების დოკუმენტის ფორმა. 21. სატაქსაციო სვლა – სურათების დეშიფრირების დროს მონიშნული ხაზი, რომელსაც ტაქსატორი ნატურაში გაივლის სატაქსაციო სამუშაოების შესრულების მიზნით. 22. სატაქსაციო უბანი – ტყის ფონდის უბანი, ან ნაწილი, რომელიც ერთგვაროვანია ტაქსაციური მაჩვენებლებით, სამეურნეო მნიშვნელობით და მის ტერიტორიაზე საჭირო სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებებით. ის არის ტყის ფონდის აღრიცხვის და სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების პროექტების პირველადი ერთეული. მისი მინიმალური სიდიდე და ერთგვაროვნების დონე განისაზღვრება ტყეთმოწყობის ნორმატივებით, რომელიც დგინდება ტყეთმოწყობის ობიექტის მიზნობრივი დანიშნულების და სხვა თავისებურებების გათვალისწინებით, კონკრეტული მაჩვენებლები განისაზღვრება ტყეთმოწყობის ტექნიკურ დავალებაში. 23. სატყეო კვარტალი – ტყის ფონდის ადგილზე (ნატურაში) შემოსაზღვრული ნაწილი, მუდმივი სააღრიცხვო და სამეურნეო ერთეული, შედგება სატაქსაციო უბნებისაგან. 24. საქონლიანობის კლასი – კორომთა შემქმნელი ზეზემდგომი ხეების მერქნის მარაგის ხარისხის მაჩვენებელი. განისაზღვრება ზეზემდგომი ხეების საერთო მარაგიდან სამასალე მერქნის გამოსავლიანობის პროცენტით ან ზეზემდგომ ხეთა საერთო რაოდენობიდან სამასალე ხეთა რაოდენობის პროცენტით. 25. კორომის საშუალო მარაგი – ადმინისტრაციული ან სამეურნეო ერთეულის კორომის ან ტყის მასივის საერთო მარაგი განსაზღვრული სტატისტიკური მეთოდით. 26. ხის სიმაღლე – მანძილი მიწის ზედაპირიდან ზეზემდგომი ხის კენწეროს ჩათვლით. 27. სიმაღლე ხის მკერდის სიმაღლეზე – პირობითად მიღებული სიდიდე გაზომილი მიწის ზედაპირიდან 1.3მ სიმაღლეზე. ამ სიმაღლეზე ორთითის საშუალებით განისაზღვრება ხის დიამეტრი (ტაქსაციური დიამეტრი) ხეების აღრიცხვის დროს. 28. სიხშირმზომი – სპეციალური ხელსაწყო, რომლითაც წარმოებს კორომის განიკვეთის ფართობების ჯამის განსაზღვრა ერთეულ ფართობზე. გადაიყვანება ერთ ჰექტარზე და შესაბამისი ცხრილების გამოყენებით განისაზღვრება კორომის სიხშირე. 29. ტექნიკური დავალება – ტყეთმოწყობის ჩატარებისას შესასრულებელი სამუშაოების ციკლი კონკრეტულ სამუშაოთა სრული მითითებით. იქმნება დამკვეთის და ობიექტის მიზნობრივი და ფუნქციონალურ დანიშნულებიდან გამომდინარე. 30. ტყის ტაქსაცია – ტექნიკური ხერხების (ღონისძიებების) კომპლექსი ტყის რესურსების გამოვლენის, აღრიცხვის, ხარისხობრივი და რაოდენობრივი მახასიათებლების შეფასებისათვის. 31. ტყიანობა – ტერიტორიის ტყიანობა განისაზღვრება ამ ტერიტორიაზე არსებული ტყეების ფართობების შეფარდებით ტერიტორიის მთლიან ფართობთან და გამოისახება პროცენტებში. 32. ტყის კულტურები – კორომები, რომლებიც შექმნილია დარგვით ან თესვით. 33. ტყის მართვის გეგმა (განმარტებითი ბარათი) – კომპლექსური დოკუმენტი, რომელიც შემუშავებულია სარევიზიო პერიოდისათვის ტყეთმოწყობის და სხვა კვლევების მიერ მოპოვებული მასალებით და ერთვის: დაპროექტებულ ღონისძიებათა უწყისები, ტაქსაციური და საგეგმო-კარტოგრაფიული მასალები. 34. ტყის ტიპების ჯგუფი – ტყის ტიპების ერთობლიობა, რომლებიც ახლოსაა ადგილსამყოფლის პირობებით, წარმადობით, მერქნიან მცენარეთა შემადგენლობით, ქვეტყით, ცოცხალი საფარით და ტყის შემქმნელი პროცესების ტენდენციებით. ერთი ჯგუფის ტყის ტიპებში ხორციელდება ერთნაირი სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებები. 35. ტყის ტიპი – მეტყევეობითი საკლასიფიკაციო ერთეული, რომელიც აერთიანებს განსაზღვრული ტიპის ერთგვაროვანი ადგილსამყოფლის ტყეებს, კორომებს მათი შესაბამისი სახეობრივი შემადგენლობით, სხვა მცენარეულობით და ფაუნით. 36. საპროექტო უწყისი – ტყის მართვის გეგმის შემადგენელი ნაწილი, რომელშიც მოცემულია სატაქსაციო უბნების ჩამონათვალი სატყეო სამეურნეო ღონისძიებების და ტყითსარგებლობის სახეების და მოცულობების ჩვენებით. 37. ფერდობის დაქანება – კუთხე, რომელიც მიიღება მთის ფერდობის მიმართულებით ჰორიზონტალურ სიბრტყესთან და გამოისახება გრადუსებით ან პროცენტებით. 38. შიდასამეურნეო მოწყობა (ორგანიზაცია) – ტყეთმოწყობის დროს დადგენილ საზღვრებში მოქცეული ტერიტორიის დაყოფა სხვადასხვა ადმინისტრაციულ-სამეურნეო ერთეულებად (სატყეო, სარეინჯერო, კვარტალი) და საკვარტალე ქსელის შექმნა. 39. ხანძრის საშიშროების კლასი – ტყის ხანძრების წარმოშობის ხარისხი, რომელიც დამოკიდებულია ადგილსამყოფელის პირობებზე და განისაზღვრება ტყეების უბნების ხანძრის საშიშროების შეფასების შკალით. შკალა შედგება 5 კლასისაგან: I კლასი შეესატყვისება ტყის ხანძრის წარმოშობის და განვითარების ყველაზე მაღალ ალბათობას, ხოლო V–ყველაზე ნაკლებს. 40. ხე – მრავალწლიანი მცენარე, რომელიც ივითარებს მთავარ ღეროს და ტოტებს. 41. ხევნარი – ხეების ერთობლიობა, რომელიც წარმოადგენს კორომის ძირითად კომპონენტს. 42. სამოდელო ხე – ტიპურ ნიმუშად ამორჩეული ხე, რომელიც ახასიათებს კორომის ან მისი ნაწილის ყველა ხეს. 43. ზეხმელი ხე – ზეზეურად გამხმარი ხე, რომელმაც მთლიანად დაკარგა სასიცოცხლო ფუნქციები. 44. ხე თესლითი – ხე, რომელიც წარმოიშვა თესლისაგან. 45. ხე ამონაყრითი – ვეგეტატიური წარმოშობის ხე. 46. საშუალო ხე – ხე, რომელსაც აქვს კორომის ძირითადი საშუალო ტაქსაციური მაჩვენებლები. 47. ფაუტი ხე – ხე, რომლის ღეროს აქვს სხვადასხვა წარმოშობის მექნიკური ან დაავადებებით მიღებული დაზიანებები და დეფექტები. 48. ხმობადი ხე – ხე, რომელსაც მიმდინარე წლის ნამატი არა აქვს ან მცირეა, შეინიშნება გამხმარი წვერო და ტოტები. 49. ხის ვარჯი – ხის ღეროს ზედა განტოტვილი ნაწილი. 50. ხის ღერო – ხის მთავარი (ღერძული) გამერქნებული ნაწილი. ფოთლოვანებისათვის – იწყება ფესვის ყელიდან და მთავრდება განტოტვამდე, წიწვიანებისათვის – იწყება ფესვის ყელიდან კენწერომდე; 51. კორომის ხნოვანება – მოცემული კორომის შემქმნელი მერქნიანი მცენარეების განვლილ წელთა რაოდენობა. 52. ტყის კულტურების ხნოვანება – წელთა რაოდენობა კულტურების შექმნის დროიდან. 53. ხის ხნოვანება – წელთა რაოდენობა ხის სასიცოცხლო ციკლის დაწყებიდან (აღმოცენებიდან), რომელიც განისაზღვრება ხის განივ გადანაჭერზე (ძირკვზე) ან ხნოვანების ბურღის გამონატანზე წლიური რგოლების რიცხვით. 54. კორომის ხნოვანებითი ჯგუფი – საკვალიფიკაციო ერთეული, რომელიც განისაზღვრება ჭრის ხნოვანებით და ხნოვანების კლასების ხანგრძლივობით. გამოიყოფა ახალგაზრდა, შუახნოვანი, მომწიფარი, მწიფე და მწიფეზე უხნესი კორომები. 55. ძირნაყარი – წაქცეული ხეები ან მისი ნაწილები (ტოტები, ფიჩხი) მიწაზე. 56. საექსპლუატაციო უბანი – ტყის სატაქსაციო უბანი, რომელზეც ხორციელდება მერქნული რესურსის დამზადება. 57. ხე-ტყის დამზადება – ხეების მოჭრა, სამანქანე გზამდე მოთრევა და დახარიხება. თავი II. ტყეთმოწყობის წესი     მუხლი 2🔗. ზოგადი დებულებანი 1. წინამდებარე წესი ადგენს საქართველოს სახელმწიფო ტყის ფონდში არსებული ტყეების ინვენტარიზაციის და ტყეთმოწყობის მოსამზადებელ, საველე და კამერალური სამუშაოების პირობებს. 2. ტყეთმოწყობა წარმოადგენს ბიოლოგიურ, ეკოლოგიურ და ტექნიკურ ღონისძიებათა სისტემას, რომლებიც მიმართულია ტყის რესურსების რაციონალური გამოყენების წინამძღვრების შექმნაზე. 3. ტყეთმოწყობის ობიექტს წარმოადგენს ტყის ფონდის გარკვეული ნაწილი. 4. ტყეთმოწყობის მიზანია ტყის რესურსების დაცვის, აღდგენის, რაციონალური და მუდმივი პრინციპებით გამოყენების უზრუნველყოფა, ასევე განსაზღვრულ სარევიზიო პერიოდში სახელმწიფო ზედამხედველობა ტყის კოდექსის შესაბამისად. 5. ტყეთმოწყობის ძირითადი მეთოდია კორომების ფართობებისა და მარაგების განაწილება ხნოვანების კლასების მიხედვით. 6. ტყეთმოწყობის ამოცანებია: ა) ტყის რესურსების ინვენტარიზაცია, ტყის მეურნეობის წარმოების და ტყის რესურსების მაჩვენებლების ხარისხის ანალიზი, სამეურნეო ღონისძიებების შემუშავება ტყის რესურსების გამოყენებაზე, განახლებასა და გაუმჯობესებაზე, იმის გათვალისწინებით, რომ ტყე წარმოადგენს მცენარეულობის, მიწის, ცხოველთა სამყაროს და გარემოს სხვა კომპონენტების ერთობლიობას, რომელთაც გააჩნიათ მნიშვნელოვანი ეკოლოგიური, სოციალური და ეკონომიკური მნიშვნელობა; ბ) ტყის მეურნეობის (ტყეთმოწყობის ობიექტის) საზღვრების განსაზღვრა; გ) ობიექტისათვის თემატური რუკების და სქემების დამზადება; დ) ობიექტის მიწის ფართობების კატეგორიებად დანაწილება მოქმედი კანონმდებლობით და დასაბუთებული რეკომენდაციების მომზადება კატეგორიის შეცვლაზე; ე) კანონმდებლობით გათვალისწინებული, გარემოსათვის განსაკუთრებული ღირებულების მქონე ტყის უბნების გამოვლენა; ვ) ბუნებრივი რესურსის ყოველწლიური სარგებლობის მოცულობის დადგენა სარევიზიო პერიოდში მოსაპოვებელი რესურსის საფუძველზე; ზ) ტყის დეგრადირებული, ეროზირებული, ნახანძრალი, ფიტო და ენტო მანვებლებით დაზიანებული და დაბალი განახლების მქონე უბნების გამოვლენა და შესაბამისი აღდგენა-გაშენების, ხანძარსაწინააღმდეგო, მავნებელ დაავადებებისაგან დაცვის და სხვა სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების დაგეგმვა; თ) არამერქნული და მეორეხარისხოვანი რესურსების შესახებ ინფორმაციის შეგროვება (სათესლე, სამკურნალო, თაფლმომცემი და ნაყოფმომცემი უბნების გამოვლენა); ი) ტყეების არაპირდაპირი სარგებლობის განსაზღვრა: კულტურულ-გამაჯანსაღებელი და სპორტულ-რეკრიაციული და სხვა; კ) წინა ტყეთმოწყობით დაგეგმილი და სარევიზიო პერიოდში განხორციელებული ღონისძიებების შეფასება. 7. ტყეთმოწყობის მასალები წარმოადგენს ტყის მეურნეობის წარმოების საფუძველს. 8. ტყეთმოწყობის მასალების საფუძველზე: ა) წარმოებს სახელმწიფო ტყის კადასტრი; ბ) იქმნება მონაცემთა საინფორმაციო ბაზა და იწარმოება ტყის მდგომარეობის მონიტორინგი; გ) ხდება ტყის რესურსებით რაციონალური სარგებლობის და სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების დაგეგმარება; დ) იქმნება ტყეთმოწყობის საინფორმაციო სისტემა ქვეყნის სხვადასხვა უწყებებისა და დაინტერესებული პირებისათვის კანონმდებლობით დადგენილი წესით ინფორმაციის მისაწოდებლად. 9. ტყეთმოწყობის მიერ შედგენილი დოკუმენტები წარმოადგენს შემდგომი ტექნიკური დაგეგმარების (ტყეკაფების გამოყოფა, ტყის კულტურების გაშენება, ბუნებრივი განახლების ხელშეწყობა, სხვადასხვა რესურსების დეტალური გამოკვლევა და სხვა), სპეციალური საინჟინრო კვლევების და სხვადასხვა მიზნობრივი პროექტების შედგენის საფუძველს. 10. ტყეთმოწყობის ინფორმაცია წარმოადგენს ქვეყნის ტყის მართვის საინფორმაციო სისტემის შემადგენელ ნაწილს და ფუნქციონირებს სხვა მონაცემთა ბაზებთან ინტეგრირებულად, კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 11. ტყეთმოწყობის შედეგებს, სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებათა და ტყით სარგებლობის მოცულობებს ეცნობა (შეხვედრებით, ინფორმაციის სხვადასხვა საშუალებებით) ადგილობრივი მოსახლეობა, სამთავრობო და არასამთავრობო ორგანიზაციები. შენიშვნებთან ერთად განიხილება კანონმდებლობით დადგენილ ორგანოში, სადაც დამტკიცების შემდეგ შედის მოქმედებაში.     მუხლი 3🔗. ტყის ინვენტარიზაციის მეთოდები 1. ტყის ინვენტარიზაცია ხორციელდება მეურნეობის წარმოებისათვის საჭირო სიზუსტით ტყითსარგებლობის მიზნების გათვალისწინებით. მიღებულია ტყის ინვენტარიზაციის ორი მეთოდი: ამორჩევითი და დეტალური. 2. ამორჩევითი მეთოდი დაფუძნებულია მათემატიკურ-სტატისტიკურ კანონებზე. 3. ამორჩევითი მეთოდის ძირითადი ეტაპებია: ა) სატყეო საინვენტარიზაციო სანიმუშო ფართობების აღება ეტალონური ბადის კვადრატების კუთხეებში, ტექნიკური დავალების შესაბამისად და კვლევის სიზუსტის გათვალისწინებით; ბ) აეროფოტო ან კოსმოსური სურათების დეშიფრირება ერთგვაროვანი სატაქსაციო უბნების გამოყოფით და მათი გაერთიანებით სტრატებში. 4. ამორჩევითი მეთოდის დროს პროექტირების დონეებია: სამეურნეო სექცია, სამეურნეო ტყის ფონდი, დაცული ტერიტორია, რეგიონი, ქვეყანა. 5. ამორჩევითი მეთოდის დროს გამოიყენება ტაქსაციის აზომვითი მეთოდი. 6. ამორჩევითი მეთოდით ტყის ინვენტარიზაციის მეთოდოლოგიის და მუდმივი რადიუსის წრიული სანიმუშო ფართობების აღების წესების განსაზღვრა მოხდება ტექნიკური დავალების შეთანხმებისას. 7. დეტალური მეთოდით ტყის ინვენტარიზაცია ხორციელდება წინასწარ დეშიფრირებულ საექსპლუატაციო სატაქსაციო უბანში შესვლით, სანიმუშო (წრიული, მართკუთხა ან ლენტისებური) ფართობის აღებით და დეტალური აღწერით. 8. დეტალური მეთოდით ინვენტარიზაციისას პროექტირების პირველად დონეს წარმოადგენს სატაქსაციო უბანი. 9. დეტალური ინვენტარიზაციის დროს მიღებულია ტაქსაციის თვალზომურ-აზომვითი მეთოდი. ტაქსაციური აღწერების მაჩვენებლები, კრიტერიუმები, პარამეტრები და ტაქსაციური ბარათის შევსების წესები მოცემულია სატაქსაციო ბარათის შევსების ინსტრუქციაში (ცხრილი №1). 10. მუდმივი რადიუსის წრიული სანიმუშო ფართობის ფართობი უნდა შეადგენდეს საექსპლუატაციო სატაქსაციო უბნის ფართობის არა უმეტეს 3 პროცენტს.     მუხლი 4🔗. ტყის ტაქსაციის მეთოდები 1. ტყის ტაქსაციის მეთოდებია: თვალზომური, აზომვითი, მონაცემთა აქტუალიზაცია. 2. ტაქსაციის თვალზომური მეთოდის დროს სატაქსაციო უბნის ყველა ტაქსაციური მაჩვენებელი განისაზღვრება თვალზომურად (ვიზუალურად) კოლექტიური და ინდივიდუალური ვარჯიშების დროს შეძენილი ჩვევების, ტაქსაციის პირადი გამოცდილების და კვალიფიკაციის საფუძველზე. სატაქსაციო უბნის დახასიათება დგება ნატურაში, მისი მთლიანი ან ნაწილობრივი (ტაქსაციის პუნქტი) დათვალიერების შედეგად. ინსტრუმენტალურად ხდება რამდენიმე ხის სიმაღლისა და დიამეტრის აზომვა, აგრეთვე სიხშირმზომის საშუალებით კვეთის ფართობთა ჯამის დადგენა. მეთოდი ხასიათდება სუბიექტურობით. 3. ტაქსაციის აზომვითი მეთოდი წარმოადგენს თვალზომური და აზომვითი ტაქსაციის შერწყმას. ამ დროს სატაქსაციო უბანში აუცილებლად ხდება გარკვეული ოდენობის სანიმუშო ფართობების აღება ტაქსაციური მაჩვენებლების დასადგენად. სანიმუშო ფართობების რაოდენობა დამოკიდებულია ტაქსაციის სიზუსტეზე, სატაქსაციო უბნის ფართობზე და კორომის სიხშირეზე. სანიმუშო ფართობები სატაქსაციო უბანზე მეტნაკლებად თანაბრად უნდა იყოს განლაგებული, რისთვისაც ისინი გარკვეული სქემით მოინიშნება აეროფოტო ან ტოპო აბრისზე. ფართობების ცენტრები ნატურაში მოინიშნება პალოებით, ხოლო ხელსაწყო GPS-ით განისაზღვრება მისი კოორდინატები. ამ მეთოდის გამოყენებისას: ა) საშუალო ხე განისაზღვრება საშუალო დიამეტრის მიხედვით. საშუალო დიამეტრი განისაზღვრება მიღებული კვეთის ფართობების ჯამის აღრიცხულ ხეთა რაოდენობაზე გაყოფით (მიიღება საშუალო ხის კვეთის ფართობი), შესაძლებელია განისაზღვროს ასევე დიამეტრების ჯამის ხეთა რაოდენობაზე გაყოფითაც; ბ) კვეთის ფართობთა ჯამის განსაზღვრა წარმოებს ხელსაწყო სიხშირმზომით. ხეთა აღრიცხვა წარმოებს მერქნიანი სახეობების მიხედვით, მათ შორის, სამასალე, ნახევრდ სამასალე და საშეშეს გამოყოფით. ცალკე აღირიცხება ზეხმელი და წაქცეული ხეები; გ) კორომის ზრდადი ხეების ღეროების მარაგი განისაზღვრება შემადგენელი მერქნიანი სახეობების მარაგების ჯამით (მარაგები გამოითვლება სატყეო ტაქსაციაში არსებული ფორმულებით); დ) ფარდობითი სიხშირე მიიღება აზომვებით მიღებული კვეთის ფართობების ჯამის შეფარდებით სტანდარტული ცხრილის შესაბამის მაჩვენებელთან. კორომის ფარდობითი სიხშირე მიიღება შემადგენელი მერქნიანი სახეობების სიხშირეების ჯამით; ე) საქონლიანობის კლასი განისაზღვრება სანიმუშო ფართობზე განსაზღვრული სამასალე ხეების პროცენტით; ვ) აზომვა წარმოებს მუდმივი რადიუსის წრიული, მართკუთხა ან ლენტისებური (10 ან 20 მ სიგანის) სანიმუშო ფართობების აღებით; ზ) შემოსაზღვრულ სანიმუშო ფართობზე წარმოებს ხეთა მთლიანი აღრიცხვა ტყის ელემენტების მიხედვით. ორთითის საშუალებით იზომება ხის დიამეტრი ორი მიმართულებით მიწის ზედაპირიდან მკერდის სიმაღლეზე (1,3 მ-ზე) გაზომვით, დგინდება მათი საშუალო და ჩაიწერება სანიმუშო ფართობის უწყისში; თ) წრიული სანიმუშო ფართობების რეკომენდებული რადიუსი შემდეგია: თ.ა) თუ კორომის საშუალო დიამეტრი 16 სმ-მდეა – წრიული სანიმუშო ფართობის რადიუსი აიღება 12.8 მ (წრის ფართობი 500მ2 ). თ.ბ) თუ კორომის საშუალო დიამეტრი 16 სმ-დან 32 სმ-მდეა – წრიული სანიმუშო ფართობის რადიუსი აიღება 17.8 მ (წრის ფართობი 1000მ2 ). თ.გ) თუ კორომის საშუალო დიამეტრი 32 სმ-ზე მეტია – წრიული სანიმუშო ფართობის რადიუსი აიღება 25,2 მ (წრის ფართობი 2000მ2 ). ი) მონაცემები საფარის, მოზარდის და ქვეტყის შესახებ მიიღება პატარა ფართობებზე (სანიმიშო ფართობის სიდიდის არანაკლებ 1%-ისა) მათი აღრიცხვით. 4. მონაცემთა აქტუალიზაციის მეთოდი ტყის ტაქსაციის დროს: ა) კორომებისათვის, რომელთაც არა აქვთ მნიშვნელოვანი სამეურნეო ღირებულება ან რომლებიც განლაგებული არიან ძნელად მისადგომ ადგილებში წარმოებს მონაცემთა აქტუალიზაცია. ამ მეთოდით შეიძლება მოეწყოს როგორც მთლიანი ობიექტი, ასევე მისი გარკვეული ნაწილი. მონაცემთა აქტუალიზაცია ხორციელდება ბოლო ტყეთმოწყობის მასალებში ცვლილებების შეტანის გზით; ბ) დიდი დაქანების (400  და მეტი) ფერდობების არსებობის შემთხვევაში ტყით დაფარული და აგ-რეთვე კლდეების, ქვანაყარებისა და არასატყეო ფართობების შემცველი უბნების ტაქსაცია წარმოებს ჭოგრიტის დახმარებით საპირისპირო ფერდობიდან; გ) ცვლილებების შეტანის დროს გათვალისიწნებულ უნდა იქნეს ის ცვლილებებიც, რომლებიც მოხდა განვლილ პერიოდში სამეურნეო საქმიანობის და სტიქიურ მოვლენათა შედეგად და დაფიქსირებულია სათანადო დოკუმენტებში. 5. ნაბელი კორომის ტაქსაცია: ა) ნაბელი კორომები წარმოშობილია ნაბელი მეურნეობის წარმოებისას; ბ) ნაბელის კატეგორიას მიეკუთვნება კორომი, როდესაც გადაბელილ ხეთა რაოდენობა კორომში ხეთა საერთო რაოდენობის 50%-ზე მეტს შეადგენს; გ) ნაბელ კორომებში ტაქსაცია ტარდება სატყეო ტაქსაციაში მიღებული წესებით. 6. ტაქსაციური მაჩვენებლების სიზუსტის განსაზღვრის ნორმატივების (ცხრილი №2) გარდა დაუშვებელია გადახრები: მიწის კატეგორიის, მერქნის საქონლიანობის, ბონიტეტის კლასის განსაზღვრისას, სამეურნეო ღონისძიებების დანიშვნისას ან მათი გაუთვალისწინებლობა.     მუხლი 5🔗. ტყეთმოწყობის სამუშაოთა ტექნიკური დავალება და ეტაპები 1. ტყეთმოწყობის მიერ შესასრულებელი სამუშაოების სრული ციკლი გაწერილია ტექნიკურ დავალებაში ობიექტის მიზნობრივი და ფუნქციონალური დანიშნულებიდან გამომდინარე. 2. ტექნიკურ დავალებას ითანხმებს ტყის ფონდის მართვის უფლების მქონე შესაბამისი ცენტრალური ორგანო (სატყეო დეპარტამენტი, დაცული ტერიტორიების დეპარტამენტი, ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოები). 3. ტყეთმოწყობის სამუშაოთა სრული ციკლი (ეტაპები) შედგება მოსამზადებელი (წინასწარი კამერალური), საველე და კამერალური (საველე სამუშაოების ანალიზი, კარტოგრაფიული მასალის დამზადება, მართვის დაგეგმარება და სამეურნეო ღონისძიებათა პროექტირება) ეტაპებისაგან. 4. ტყეთმოწყობის სამუშაოთა ეტაპების სქემა, მათი მიზნები და ამოცანები განისაზღვრება ტექნიკური დავალების შეთანხმებისას.     მუხლი 6🔗. ტყეთმოწყობის მოსამზადებელი სამუშაოები 1. მოსამზადებელი სამუშაოები ხორციელდება ტყეთმოწყობის საველე სამუშაოთა დაწყების წინ (შეიძლება წინა წელს) ან მის პარალელურად. მოსამზადებელ სამუშაოთა მიზანია შეიქმნას მყარი საფუძველი ტყეთმოწყობის საველე და კამერალურ სამუშაოთა დროულად და ხარისხიანად შესრულებისათვის. 2. მოსამზადებელ სამუშაოთა ამოცანებია: ა) მოსაწყობი ობიექტის სხვა მიწათმოსარგებლეებთან საზღვრების დადგენა და შეთანხმება შესაბამის უფლებამოსილ ორგანოსთან; ბ) იჯარით და ხანგრძლივვადიან სარგებლობაში გადაცემული ტერიტორიების საზღვრების დაზუსტება; გ) ტერიტორიების სარეინჯეროებად დაყოფის პროექტის შემუშავება თანმხლები საკვარტალე ქსელის პროექტით; დ) წინა ტყეთმოწყობის სატაქსაციო, გეოდეზიური, საგეგმო-კარტოგრაფიული მასალების მოძიება, მათი სისრულის, მდგომარეობის და გამოყენების შესაძლებლობების შეფასება; ე) მოსაწყობი ობიექტისათვის აეროფოტო ან კოსმოსური სურათების (ორთოფოტო გეგმების), ტოპო-რუკების შეძენა და მათი ხარისხის შესაბამის სამსახურთან შეთანხმება; ვ) სურათების (ორთოფოტო) კონტურული ან ვექტორული დეშიფრირება. 3. საკვარტალე ქსელის პროექტის შედგენის დროს კვარტალების საზღვრებად პირველ რიგში გამოიყენება ბუნებრივი მიჯნები: წყალგამყოფები, მდინარეები, ხევები. საზღვრებად შეიძლება გამოყენებულ იქნეს: მუდმივმოქმედი სატრანსპორტო გზები, მუდმივი ბილიკები, ელექტროგადაცემის ხაზები, ნავთობსადენები, გაზსადენები. კვარტალების ნუმერაცია, როგორც წესი, ხდება ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ სატყეოების ფარგლებში. 4. სქემაზე, რომელზეც დატანილია ახალი საკვარტალე ქსელის პროექტი დაიტანება ადმინისტრაციული რაიონების, ტყის კატეგორიების საზღვრები, კვარტალების ნომრები. 5. საკვარტალე ქსელის პროექტს ხელს აწერენ ტყეთმოწყობის ობიექტის და ტყეთმოწყობის განმახორციელებელი ჯგუფის წარმომადგენლები. ამავდროულად თანხმდება ჩამონათვალი კვარტალის საზღვრებისა, საკვარტალე ქსელის პროექტი განიხილება და თანხმდება ტყის ფონდის მართვის უფლების მქონე ტერიტორიულ ორგანოსთან. 6. მოსაწყობი ობიექტის პირობებისათვის მისაღები სატყეო-სატაქსაციო ცხრილების, ტყის ტიპების სქემების და სატაქსაციო ნორმატივების შერჩევა ხდება შემდეგი მასალების შესწავლის და ანალიზის საფუძველზე: ა) წინა ტყეთმოწყობის მიერ გამოყენებული ცხრილები და სქემები; ბ) ცხრილები, რომლებიც გამოყენებული იყო ზეზემდგომი და მოჭრილი ხე-ტყის აღრიცხვის დროს; გ) სამეცნიერო-კვლევითი და საპროექტო ინსტიტუტების მიერ შემუშავებული და ტყეთმოწყობის ობიექტზე გამოსაყენებლად რეკომენდებული ცხრილები და სქემები. 7. აეროფოტო ან კოსმოსური სურათები გამოიყენება: ა) ორთოფოტო გეგმების, ფოტოაბრისების შესადგენად, ტყეში ტყეთმომწყობის მიერ სამუშაოთა შესრულების დროს საზღვრების, სავალი ხაზების, ტოპოგრაფიული სიტუაციის ამოცნობისა და ზუსტი ორიენტირებისათვის; ბ) ნატურაში ტაქსაციისათვის, კონტურული და ანალიტიკური დეშიფრირებისათვის, სატაქსაციო უბნების სტრატიფიცირებისათვის; გ) ტყეთმოწყობის საგეგმო-კარტოგრაფიული მასალების შესადგენად. 8. აეროფოტო ან კოსმოსური სურათების საჭირო მასშტაბი, რეზოლუცია და ინფორმაციულობა დამოკიდებულია ტყეთმოწყობის წინაშე დასახულ ამოცანებზე, ინვენტარიზაციისა და ტაქსაციის მეთოდებზე. ყოველივე ეს აღინიშნება ტყეთმოწყობის და აეროფოტოგადაღებების ტექნიკურ დავალებაში. 9. ტყეთმოწყობის საველე სამუშოთა განხორციელების წინ ტარდება სურათების კონტურული დეშიფრირება სატაქსაციო უბნების გამოყოფის მიზნით. 10. დეშიფრირება ტარდება სპეციალური კომპიუტერული პროგრამის მეშვეობით ან ვიზუალურად (სტერეოსკოპის მეშვეობით). 11. ვიზუალური დეშიფრირების დროს წარმოებს სურათების მომზადება დეშიფრირებისათვის, რაც გამოიხატება შემდეგში: სამუშაო ფართობის შემოსაზღვრა, რომლის გვერდები უნდა გადიოდეს მომიჯნავე სურათების გრძივი და განივი გადაფარვების ერთი და იმავე წერტილებზე. მომიჯნავე მიწათმოსარგებლეთა საზღვრების, კვარტალის საზღვრების და მათი ნომრების, დასახლებული პუნქტების და მათი დასახელების დატანა. 12. ხნოვანების კლასების მეთოდით ტყეთმოწყობის ჩატარების დროს პირველად სააღრიცხვო ერთეულს წარმოადგენს სატაქსაციო უბანი. 13. ტყეების სატაქსაციო უბნებად (ტყის ერთგვაროვანი უბნები) დაყოფის კრიტერიუმები და პარამეტრებია: ა) ექსპოზიციები – რუმბების მიხედვით; ბ) ფერდობის დაქანება – 0–200 ; 21–350 ; 360  და მეტი; გ) სიმაღლე ზღვის დონიდან; დ) კორომის შემადგენლობაში გაბატონებული მერქნიანი სახეობის 2 ერთეული და მეტით ცვლილებისას; ე) ხელოვნური წარმოშობის კორომი გამოიყოფა – 0,1 ჰა და მეტი ფართობის; 14. დეშიფრირების შედეგად გამოვლენილი საექსპლუატაციო სატაქსაციო უბნების სისწორე დგინდება ნატურაში სატაქსაციო უბნებში მისვლით. 15. ტაქსაციისათვის გამზადებული ფოტოაბრისი წინა მხარეს უნდა შეიცავდეს: ა) ტყეთმოწყობის ობიექტის საზღვრებს; ბ) კვარტალების საზღვრებს და ნომრებს; გ) სატაქსაციო უბნების საზღვრებს და ნომრებს; დ) სურათზე უკანა მხარეს აღინიშნება სატყეო უბნის, სატყეოს ან სარეინჯეროს დასახელება და ნომერი. 16. ორთოფოტო გეგმების სიზუსტე უნდა შეესაბამებოდეს 1: 0000-დან – 1 : 50000-მდე მასშტაბის ტოპორუკების სიზუსტეს ტექნიკური დავალების შესაბამისად.     მუხლი 7🔗. ტყეთმოწყობის საველე სამუშაოები 1. ტყის ტაქსაციის დროს ტყის თითოეული კვარტალი იყოფა პირველად სამეურნეო-სააღრიცხვო ერთეულებად – სატაქსაციო უბნებად, სატაქსაციო უბანი წარმოადგენს ერთგვაროვანი ტაქსაციური მაჩვენებლების მქონე სამეურნეო ერთეულს, თითოეულ სატაქსაციო უბანს აქვს დახასიათება ტაქსაციურ აღწერებში და გამოისახება ტყეთმოწყობის კარტოგრაფიულ მასალებზე. კვარტალის სატაქსაციო უბნებად დაყოფა პირველ რიგში ხდება ტყის ფონდის მიწების კატეგორიების მიხედვით. 2. ტყის ფართობების სატაქსაციო უბნებად დაყოფა წარმოებს კორომების შემდეგი ტაქსაციური მაჩვენებლების განსხვავების შემთხვევაში: ექსპოზიცია, ფერდობის დაქანება, სიმაღლე ზღვის დონიდან, წარმოშობა, აღნაგობა, შემადგენლობა, ხნოვანება, სიხშირე, ბონიტეტის კლასი, საშუალო დიამეტრი, საშუალო სიმაღლე, ტყის ტიპი, მოზარდი, ქვეტყე. 3. ექსპოზიციის მიხედვით კორომი იყოფა ქვეყნის მხარეების რუმბების მიხედვით – ჩრდილოეთი (ჩ), ჩრდილო-აღმოსავლეთი (ჩა), ჩრდილო-დასავლეთი (ჩდ), აღმოსავლეთი (ა), სამხრეთი (ს), სამხრეთ-აღმოსავლეთი (სა) სამხრეთ-დასავლეთი (სდ), დასავლეთი (დ). 4. ფერდობთა დაქანების მიხედვით კორომები იყოფა: ა) 0-დან 200 -მდე; ბ) 210  დან 350 -მდე; გ) 360  და მეტი. 5. სიმაღლე ზღვის დონიდან განისაზღვრება მინიმალური და მაქსიმალური მაჩვენებლების მიხედვით. 6. წარმოშობის მიხედვით კორომები იყოფა ბუნებრივი და ხელოვნური წარმოშობის კორომებად. ბუნებრივი კორომები თესლითი და ამონაყრითი წარმოშობისაა. ხელოვნური კორომები წარმოდგენილია არსებული წესის სახით ტყეში გადაყვანილი ტყის კულტურებით. 7. ბუნებრივი წარმოშობის კორომის თესლით ან ამონაყრით კატეგორიებზე მიკუთვნება ხდება ამა თუ იმ წარმოშობის ხეთა გაბატონების მიხედვით. 8. ტყის კულტურებს მიეკუთვნება დარგვით ან თესვით მიღებული ტერიტორიები. ისინი იყოფა ვარჯშეუკვრელ და ვარჯშეკრულად. ვარჯშეუკვრელი კულტურები განეკუთვნებიან ტყის ფონდის მიწების კატეგორიას, ხოლო ვარჯშეკრული – ტყეებს. 9. აღნაგობის მიხედვით კორომები შემდეგია: ა) მარტივი – ერთსართულიანი; ბ) რთული – მრავალსართულიანი. 10. შემადგელობის მიხედვით კორომები იყოფა სხვადასხვა ძირითადი ტყის ელემენტების არსებობისა და შემადგენლობის კოეფიციენტის 2 (ტყის ძირითადი ელემენტისათვის) და მეტი ერთეულით სხვაობისას. სატაქსაციო უბანი იყოფა იმ შემთხვევაშიც, თუ მასში ერთი ერთეულით (1/10) წარმოდგენილია სხვადასხვა ნიშნით მნიშვნელოვანი მერქნიანი სახეობები (რელიქტი, ენდემი, წითელი ნუსხის, ეგზოტი, სამეურნეოდ მნიშვნელოვანი და სხვა). 11. ხნოვანების მიხედვით კორომები იყოფა, თუ ისინი განეკუთვნებიან ხნოვანების სხვადასხვა ჯგუფებს. კორომის ხნოვანებად მიიღება მისი ტყის ძირითადი ელემენტის ხნოვანება. ბოლო ათი წლის კულტურების ხნოვანებად მიიღება მათი ფაქტობრივი ხნოვანება, რომელიც განისაზღვრება მათი წარმოების წლით. 12. დანარჩენი ტაქსაციური მაჩვენებლების მიხედვით კორომები იყოფა შემდეგი სხვაობების შემთხვევაში: ა) ტყის ძირითადი ელემენტების საშუალო სიმაღლეებს შორის სხვაობაა – 30% და მეტი; ბ) ტყის ძირითადი ელემენტების საშუალო დიამეტრებს შორის სხვაობაა – ორი და მეტი სიმსხოს საფეხური; გ) საშუალო სიხშირეებს შორის სხვაობაა – 0,2 ერთეული და მეტი; დ) ბონიტეტის კლასებს შორის სხვაობაა – ერთი და მეტი კლასი. 13. ცალკეულ უბნად გამოიყოფა კორომი, რომლის საბურველქვეშ არის ტყის კულტურები, დამაკმაყოფილებელი საიმედო მოზარდი, მარადმწვანე ქვეტყე, აგრეთვე უბნები, რომელთაც აქვთ მსგავსი ტაქსაციური მაჩვენებლები, მაგრამ საჭიროებენ განსხვავებულ სამეურნეო ღონისძიებებს ან მათი განხორციელების რიგითობას (ეტაპებს). 14. სასურველი არ არის სატაქსაციო უბნების ზედმეტად დაწვრილმანება. 15. ინვენტარიზაციის ამორჩევითი მეთოდის დროს საველე აღრიცხვის ფორმებია: ა) სანიმუშო ფართობზე აღრიცხვის ბარათი; ბ) სატაქსაციო ბარათი; 16. დეტალური ინვენტარიზაციის დროს აღრიცხვის ფორმას წარმოადგენს სატაქსაციო ბარათი. 17. აღრიცხვის ფორმები ფოტოაბრისთან (და ტოპოაბრისთან) ერთად წარმოადგენენ ტყეთმოწყობის ძირითად საველე დოკუმენტებს. 18. ძირითადი ტაქსაციური მაჩვენებლები (ცხრილი №3).     მუხლი 8🔗. სატაქსაციო ბარათი 1. სატაქსაციო ბარათში იწერება ყველა ტაქსაციური მაჩვენებელი და დახასიათება, რომელთა განსაზღვრა აუცილებელია კონკრეტული მიწის კატეგორიისათვის ან კორომისათვის წინამდებარე წესებში, მოცემული ტაქსაციის წესების შესაბამისად (ტყის დეტალური ინვენტარიზაციის ტაქსაციური მაჩვენებლები, კრიტერიუმები და ტაქსაციის ბარათის შევსების წესი განისაზღვრება ტექნიკური დავალების შეთანხმებისას). 2. ტყის ტაქსაცია წარმოებს ტყის ელემენტების (მერქნიანი სახეობების) მიხედვით. 3. არსებობს ტყის კორომის ორი ფორმა: ერთ-სართულიანი და მრავალსართულიანი: ა) ყოველი სართულის სიხშირე უნდა იყოს 0,2 და მეტი; ბ) ორსართულიანი: II ანუ ქვედა სართული: დიამეტრები 8–32 სმ, სიმაღლე 16–28 მ, ხნოვანება 60–120 წელი. I სართული: დიამეტრები 36 სმ და მეტი, სიმაღლე 29 მ-ზე მეტი, ხნოვანება 130 წელზე მეტი; გ) სამსართულიანი: III ანუ ქვედა სართული: დიამეტრები 8–28 სმ, სიმაღლე 16–23 მ, ხნოვანება 60–80 წელი, ხეთა რიცხვი მთლიანი ხეთა რიცხვის 35%-ზე მეტი, II სართული: დიამეტრები 32–40 სმ, სიმაღლე 24–32 მ, ხნოვანება 100–120 წელი, ხეთა რიცხვი 30%-ზე მეტი: I ანუ ზედა სართული: დიამეტრები 44 სმ და მეტი, სიმაღლე 34 მ-ზე მეტი, ხნოვანება 130 წელზე მეტი. ხეთა რიცხვი 25%-ზე მეტი. 4. წმინდა კორომის დაყოფაც სართულებად ხდება ზემოთ მოცემული კრიტერიუმების მიხედვით. 5. მარტივი და რთული კორომის შემადგენლობა დგინდება შემადგენელი მერქნიანი სახეობების (ტყის ელემენტების) მიხედვით, სატყეო ტაქსაციაში მიღებული მეთოდით. 10 წლამდე ხნოვანების ახალგაზრდა კორომებში სახეობრივი შემადგენლობა დგინდება ხეთა რაოდენობის შეფარდებით. თუ ახალგაზრდა კორომის საბურველში არის ქვეტყეში შემავალი სახეობები, ისინი შემადგენლობის ფორმულაში არ აღირიცხება, მაგრამ მხედველობაში მიიღება სიხშირის განსაზღვრის დროს. 6. გაბატონებულად ითვლება მერქნიანი სახეობა, რომელსაც გააჩნია ყველაზე მეტი წილი კორომის (სართული) მარაგში. მთავარ მერქნიან სახეობად ითვლება ის სახეობა, რომელიც მოცემული პირობებისათვის უფრო მეტად პასუხობს ტყის მეურნეობის და ბიომრავალფეროვნების დაცვის მიზნებს. მთავარი სახეობა შეიძლება ჩაითვალოს გაბატონებულად იმ შემთხვევაში, თუ მისი წილი მომწიფარ, მწიფე და უხნეს კორომებში, აგრეთვე შუახნოვან კორომებში, რომლებშიც მოვლითი ჭრები არ პროექტდება, შეადგენს არანაკლებ 4/10-ისა საერთო მარაგიდან. ახალ-გაზრდა და აგრეთვე შუახნოვან კორომებში, რომლებშიც დანიშნულია მოვლითი ჭრები, გაბატონებუ-ლად შეიძლება ჩაითვალოს მთავარი მერქნიანი სახეობა, რომლის ხვედრითი წილი კორომის საერთო მარაგში შეადგენს 3/10-ს. ტყეთმოწყობის ობიექტზე მერქნიანი სახეობების სამეურნეო ღირებულება განისაზღვრება ტექნიკური დავალებით. 7. კორომის (სართულის) ხნოვანება განისაზღვრება გაბატონებული სახეობის ხნოვანებით. საშუალო ხნოვანება განისაზღვრება თითოეული შემადგენელი მერქნიანი სახეობისათვის. იმ მერქნიანი სახეობებისათვის, რომელთა ხნოვანების კლასის ხანგრძლივობა შეადგენს 20 წელს – საშუალო ხნოვანება მრგვალდება 10-წლიანი გრადაციით, ხოლო იმ მერქნიანი სახეობებისათვის, რომელთა ხნოვანების კლასის ხანგრძლივობა არის 10 წელი – 5-წლიანი გრადაციით. 8. კორომები იყოფა ხნოვანების 4 ჯგუფად: ახალგაზრდა, შუახნოვანი, მომწიფარი, მწიფე და მწიფეზე უხნესი. 9. კორომის ბონიტეტის კლასი განისაზღვრება ტყის ძირითადი ელემენტის (სართულის) საშუალო ხნოვანების და საშუალო სიმაღლის თანაფარდობით. ახალგაზრდა კორომებში ბონიტეტის კლასი განისაზღვრება ადგილმდებარეობის პირობებით (ტყის ტიპით). 10. ტყის ტიპი და ადგილსამყოფლის ტიპი დგინდება იმ სქემით, რომელიც შემუშავებულია მოცემული რეგიონისათვის. 11. ფარდობითი სიხშირე განისაზღვრება კორომის თითოეული სართულისათვის ცალ-ცალკე სიხშირმზომის გამოყენებით ხეთა აღრიცხვით წრიულ სანიმუშო და ლენტისებრ სააღრიცხვო ფართობებზე. 20 წლამდე ახალგაზრდა კორომებისათვის სიხშირე განისაზღვრება საბურველის შეკრულობის ხარისხით. ბუნებრივი წარმოშობის ახალგაზრდა კორომებისათვის, სადაც ვარჯის შეკრულობის სტადია არ დაწყებულა, სიხშირე განისაზღვრება ხეთა რაოდენობით 1 ჰა-ზე გადაყვანით, თუ ის შეესაბამება განახლების დამაკმაყოფილებლად შეფასების ქვედა ზღვარს, სიხშირე პირობითად მიიღება 0,4-ის ტოლად. 12. 1 ჰა-ზე ხეთა ღეროების მერქნის მარაგის განსაზღვრის მეთოდი დამოკიდებულია ტყის ტაქსაციის მეთოდზე და ტაქსაციის დასაშვებ ნორმატიულ სიზუსტეზე. 13. ზრდადი ხეების ღეროების მარაგი განისაზღვრება დადგენილი ტაქსაციური მაჩვენებლების: სახეობების, საშუალო სიმაღლის, კვეთის ფართობთა ჯამის (სიხშირის), დიამეტრის მიხედვით მოსაწყობი ობიექტისათვის შერჩეული ცხრილებით. ტაქსაციის ბაათში მარაგი ჩაიწერება კორომის თითოეული სართულისათვის. 14. თვალზომური და აზომვითი მეთოდებით ტაქსაციის დროს მომწიფარი, მწიფე და მწიფეზე უხნესი შერეული და რთული კორომებისათვის მერქნის საერთო მარაგი 1 ჰა-ზე განისაზღვრება შემადგენელი მერქნიანი სახეობების მარაგების ჯამით. ახალგაზრდა და შუახნოვანი კორომებისათვის მარაგი განისაზღვრება გაბატონებული მერქნიანი სახეობის მიხედვით, სართულის საშუალო შეწონილი სიმაღლითა და სიხშირით. 15. საქონლიანობის კლასი განისაზღვრება მომწიფარი, მწიფე და მწიფეზე უხნესი კორომებისათვის შემადგენელი მერქნიანი სახეობების მიხედვით. 16. საქონლიანობის კლასები განისაზღვრება სამასალე ხეთა გამოსავლიანობის პროცენტის და სატყეო ტაქსაციაში არსებული ცხრილების მიხედვით. 17. ხეების სამასალე, ნახევრად სამასალე და საშეშე კატეგორიებზე მისაკუთვნებლად საჭიროა ღეროს სამასალე ნაწილის სიგრძის ნორმატივები, სახელდობრ: ა) ხეები მიეკუთვნებიან სამასალე კატეგორიას, თუ სამასალე ნაწილის სიგრძე ხის ძირის ნაწილში შედგენს 6,5 მ-ს, ხოლო – 18 მეტრზე ნაკლები სიმაღლის ხეებისათვის – ხის სიმაღლის            1/3-ს; ბ) ხეები მიეკუთვნებიან ნახევრად სამასალე კატეგორიას, თუ სამასალე ნაწილის სიგრძე შეადგენს 2,5 დან 6,4 მეტრამდე; გ) ხეები მიეკუთვნებიან საშეშე კატეგორიას, თუ სამასალე ნაწილის სიგრძე 2,4 მ-ზე ნაკლებია; დ) სამასალე ნაწილად ითვლება – ღეროს სწორი ნაწილი ტოტების გარეშე; ე) თუ ხე დაზიანებულია მის ქვედა ნაწილში, ის სამასალეს შეიძლება მიეკუთვნოს იმ შემთხვევაში, თუ დარჩენილი სამასალე ნაწილის სიგრძე არის არანაკლებ 6,5 მეტრისა. 18. კორომებში, სადაც ინიშნება ნებისმიერი სახის ამორჩევითი ჭრები, ტაქსაციის დროს მოსაჭრელი ნაწილისათვის აღრიცხვითი მეთოდით განისაზღვრება ლიკვიდური და სამასალე მერქნის გამოსავლიანობის პროცენტი, რის შესახებაც კეთდება აღნიშვნა ტაქსაციის ბარათში. 19. ყველა შუახნოვან, მომწიფარ, მწიფე და მწიფეზე უხნეს კორომებში, სადაც დაპროექტებულია ჭრები, საშუალო სიმაღლე და საშუალო დიამეტრი განისაზღვრება შემადგენელი მერქნიანი სახეობებისათვის. სხვა შემთხვევებში საშუალო სიმაღლე და საშუალო დიამეტრი განისაზღვრება გაბატონებული მერქნიანი სახეობისათვის. 20. საშუალო დიამეტრი ტაქსაციის ბარათში 16 სმ-მდე საშუალო დიამეტრის მქონე კორომებისათვის იწერება 2 სმ-ის გრადაციით, ხოლო დანარჩენი კორომებისათვის – 4 სმ-ის გრადაციით. საშუალო სიმაღლე ჩაიწერება 1 მეტრის გრადაციით. 21. ერთეული ხეები ახალგაზრდა და შუახნოვან კორომებში, რომლებიც თავიანთი ზომებით მკვეთრად განსხვავდებიან, ძირითადი კორომის ხეებისაგან ცალკე სართულად არ გამოიყოფიან, ასეთი ხეები ტყის ფონდის მიწებზე აღიწერება, როგორც ერთეული ხეები. მათთვის განისაზღვრება მერქნიანი სახეობა, საშუალო სიმაღლე, საშუალო დიამეტრი, ხნოვანება. ფაუტი, ნაყარი და ერთეული ხეები აღირიცხება, იმ შემთხვევაში, თუ მათი მარაგი 1 ჰა-ზე 10 კბმ-ზე მეტია. 22. მიმდინარე ნამატის მათემატიკურ-სტატისტიკური მეთოდით განსაზღვრის დროს იზომება ხეების რადიალური ნამატი სპეციალური ხელსაწყოთი (ხნოვანების ბურღი). ბურღი შეყვანილი უნდა იქნეს ხეში 1,3 მ სიმაღლეზე ფერდობის ზედა მხრიდან. ნამატთან ერთად განისაზღვრება ხნოვანება წლიური რგოლების დათვლით. ნამატი სიმსხოზე განისაზღვრება ბოლო 5 და 10 წლის წლიური რგოლების მომცველი ზოლის გაზომვით მმ-ში და 2-ზე გამრავლებით. 23. მოზარდის დახასიათება ხორციელდება თვალზომური ან კვლევითი მეთოდებით. მოზარდის აღწერა შეიცავს შემდეგ მაჩვენებლებს: ა) საიმედო მოზარდის სახეობრივი შემადგენლობა; ბ) საშუალო სიმაღლე; გ) ეგზემპლარების რაოდენობა 1 ჰა-ზე ათას ცალებში; დ) განლაგება (თანაბარი ან ჯგუფური); ე) სატყეო მიწები დამაკმაყოფილებელი მოზარდით აღირიცხება ტყედ. 24. ქვეტყის აღწერის დროს აღინიშნება ბუჩქნარების ძირითადი სახეობები და დაფარულობის პროცენტი: ა) ხშირი – 50%-ზე მეტი, საშუალო 10-50%, თხელი – 10 პროცენტზე ნაკლები; ბ) ხილ-კენკროვანი და ტექნიკური ბუჩქებისათვის მიეთითება სახეობა, საშუალო სიმაღლე – 0,5 მეტრის გრადაციით და ეგზემპლარების რაოდენობა 1 ჰა-ზე გადაყვანით სანიმუშო ფართობზე. 25. ცოცხალი საფარის დახასიათება ხდება ბალახეული საფარის ძირითადი სახეობებით დაფარულობის პროცენტით. 26. ნიადაგის აღწერა ხდება ტიპის, სიღრმის და სინესტის მითითებით. ეროზიის არსებობის დროს მიეთითება მისი სახე და განვითარების ხარისხი, დამატებით აღიწერება ნიადაგის ზედაპირზე დედაქანების გამოსვლის პროცენტი. ნიადაგის დეტალური (ლაბორატორიული) გამოკვლევა ტარდება სპეციალური დავალებით (ტყეთმოწყობის ტექნიკური დავალება). 27. სატაქსაციო უბნის მდებარეობა ხასიათდება ექსპოზიციით, დაქანებით და რელიეფის სახით (შუა ფერდობი, წყალგამყოფი, ქვაბული). ფერდობების დაყოფა დაქანების ჯგუფებად (დამრეცი, ციცაბო, ძლიერ ციცაბო). 28. ვარჯშეკრული ტყის კულტურებისათვის გამოიყენება იგივე სატაქსაცო მაჩვენებლები, რაც ბუნებრივი წარმოშობის კორომებისათვის. დამატებით აღინიშნება მათი გაშენების წელი. ვარჯშეუკვრელი ტყის კულტურების აღწერისას აღინიშნება აგრეთვე მიწის ის კატეგორიები, რომლებზეც შეიქმნა ტყის კულტურები, ნიადაგის მომზადების სახეები და ტყის კულტურების შექმნის წესები, ტყის კულტურების განლაგების და სახეობების შერჩევის სქემა, მათი ხარისხი, კულტურების არადამაკმაყოფილებელი მდგომარეობის ან დაღუპვის მიზეზები. საბურველქვეშ არსებული კულტურების აღწერისას კორომი აღიწერება მეორე სართულში, ხოლო კულტურები – ძირითადი კორომის აღწერისაგან დამოუკიდებლად პირველ სართულში. ტყის კულტურების გახარების პროცენტი განისაზღვრება არსებული წესის თანახმად. 29. კორომის დაზიანების აღწერის შემთხვევაში აღინიშნება დაზიანების სახე და დაზიანებულ ხეთა პროცენტული რაოდენობა. 30. ყველა სატყეო-სამეურნეო დანიშნულების მიწებისათვის დგინდება ტყის შემქმნელი მერქნიანი სახეობა, ბონიტეტის კლასი, ძირითადი ტყის ტიპი, რომლებიც განისაზღვრება ადგილსამყოფლის პირობების ან მიმდებარე კორომების მიხედვით. აქვე მოცემული უნდა იყოს ამ ტერიტორიებზე ბუნებრივი განახლების მდგომარეობა. 31. ტყენაკაფებისა და ნახანძრალებისათვის განისაზღვრება ტყის ჭრის ან ხანძრის წელი, ხანძრის სახე (მაღლითი, დაბლითი). 32. მთლიანად დაღუპული კორომებისათვის, რომლებმაც შეინარჩუნეს მერქანი, განისაზღვრება შემადგენლობა, ხნოვანება, საშუალო სიმაღლე, სიხშირე, ბონიტეტის კლასი, ტყის ტიპი, ლიკვიდური მერქნის მარაგი 1 ჰა-ზე. იმ დაღუპული კორომებისათვის, რომელთაც დაკარგული აქვთ სასაქონლო ღირებულება, მათში არსებული ერთეული ცოცხალი ხეებისათვის განისაზღვრება შემადგენლობა, ხნოვანება, ბონიტეტის კლასი, ტყის ტიპი, ზეხმელის და ძირნაყარის მარაგი 1 ჰა-ზე. 33. მეჩხერი და დაბალი სიხშირის კორომები იყოფა ანთროპოგენურად (დროებით) და ბუნებრივად (არიდული ან სუბალპური მეჩხერი ტყეები). 34. დაბალი სიხშირის კორომების და უტყეო სივრცის აღწერისას თავისებურებებში აღინიშნება მათი ჩამოყალიბების მიზეზები, მისადგომობა სამეურნეო საქმიანობისათვის. 35. სათიბების და საძოვრების აღწერისას აღინიშნება მათი მდგომარეობა და ხარისხი, განისაზღვრება ამ ტერიტორიების დაკავება ხე-ბუჩქნარი მცენარეულობით (პროცენტებში), ბურცოების, ქვების და სხვა ფაქტორების არსებობა, რომლებიც ხელს უშლიან სათიბებზე თივის დამზადებას და სამუშაოთა მექანიზაციას. ხასიათდება ბალახეულობა, მიეთითება მათი პროცენტული დაფარულობა, სიხშირე, ბალახეული მცენარეულობის გაბატონებული სახეობები. თუ ადგილი აქვს საძოვრებზე გადაჭარბებული ძოვების შედეგად ეროზიული პროცესების ჩამოყალიბების შემთხვევებს, ამის შესახებ კეთდება მითითება ტაქსაციის ბარათში და ინიშნება სამეურნეო ღონისძიება. 36. ბაღების, ვენახების და სხვა ნაყოფმომცემი კულტურებით დაკავებული უბნებისათვის განისაზღვრება: ხეთა განლაგების სქემა, გაშენების წელი, ხეთა რაოდენობა 1 ჰა-ზე, მ.შ. მსხმოიარე. 37. სპეციალური დანიშნულების მიწებისათვის განისაზღვრება მათი კატეგორია, საჭიროება, გამოყენების ეფექტურობა, რეკომენდაციები გაფართოების თუ შეზღუდვის ან კატეგორიის შეცვლის შესახებ, სხვა სახით გამოყენების შესაძლებლობა. 38. გამოუყენებელი მიწებისათვის განისაზღვრება მათი კატეგორია (კლდეები, ქვის ნაყარები და სხვა), მათი გატყევებისათვის გამოყენების შესაძლებლობა. 39. ტყეებში არსებული ყველა სატრანსპორტო გზა დაიტანება ტყის კორომთა გეგმაზე. 40. სატაქსაციო უბნებისათვის, სადაც გათვალისწინებულია ჭრები, განისაზღვრება მიზნობრივი მერქნიანი სახეობა, ტყის ტიპის და ადგილსამყოფლის ტიპის მხედველობაში მიღებით. მიზნობრივი სახეობა წარმოადგენს კორომის მთავარ სახეობას. 41. ტყეთმოწყობის დროს ვლინდება და შესაბამის სატაქსაციო უბნების თავისებურებებში აღიწერება ტყის ფონდში არსებული ყველა ნაგებობა და ობიექტი, რომელთა მიერ დაკავებული ფართობები, სიმცირის გამო, დამოუკიდებელ სატაქსაციო უბნებად ვერ გამოიყოფა. 42. სატაქსაციო უბნების დანომრვა აბრისზე წარმოებს კვარტალის ფარგლებში უწყვეტად, მიუხედავად იქ ტყის რამდენიმე კატეგორიის არსებობისა. უბნები ინომრება მიმდევრობით არაბული ციფრებით ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთის მიმართულებით. კვარტალში ორი, ან მეტი კატეგორიის არსებობის შემთხვევაში სატაქსაციო უბნების ნომრები ჯგუფდება ტყის კატეგორიების ფარგლებში მიმდევრობის შენარჩუნებით. 43. ინფორმაცია ტყის ფონდზე ტაქსაციის ბარათში კოდირებულია დადგენილი ერთიანი სიმბოლოებით და შიფრებით. 44. კორომთა სატყეო პათოლოგიური და სანიტარიული მდგომარეობის შეფასებისას: ა) კორომთა დაზიანების ხარისხის განსაზღვრის ძირითად მეთოდს წარმოადგენს თვალზომური შეფასება, რომელიც ტარდება ყველა სატაქსაციო უბანში, სადაც შეინიშნება ზეზემდგომი ხეების მავნებლებით და დაავადებებით დაზიანება. ტყეთმოწყობის ობიექტზე, სადაც ადგილი აქვს მავნებლების და დაავადებების კერების მასიურ გავრცელებას, ტარდება სპეციალური პათოლოგიური გამოკვლევა. ის ფინანსდება ტყეთმოწყობისაგან დამოუკიდებლად და ხორციელდება სპეციალური ინსტრუქციის მიხედვით. სატყეო პათოლოგიური გამოკვლევების მეთოდები და მოცულობები განისაზღვრება ტყეთმოწყობის ტექნიკური დავალებით. ბ) ტყის ტაქსაციის დროს აუცილებლად აღინიშნება ის უბნები, სადაც აღმოჩენილი იქნება საშუალო და ძლიერი დაზიანება და დგება სასიგნალო ფურცელი, რომელიც სამუშაოთა ხელმძღვანელის მიერ იგზავნება გადაწყვეტილების მიმღებ უწყებებში; გ) ტყის ტაქსაციის დროს კორომთა და ტყის ფონდის მიწების სანიტარიული მდგომარეობა ფასდება: განისაზღვრება ზეხმელის, ქარტეხილის, ქარქცეულის, თოვლტეხილის, ძირნაყარის არსებობით, საერთო და ლიკვიდური მარაგით, აგრეთვე მოჭრილი და გამოუზიდავი ხე-ტყის მარაგით. 45. ტყის ზრდის, პროდუქტიულობის, მდგომარეობის და განახლების შესწავლის მიზნით ტყეთმოწყობის დროს ტექნიკური ან სპეციალური დავალებით ხორციელდება კვლევითი სამუშაოები. 46. ხილკენკროვანების, სამკურნალო და ტექნიკური ნედლეულის, სოკოების, სხვა რესურსების შესწავლა ხდება დადგენილი წესით დამტკიცებული ნორმატივების მიხედვით.     მუხლი 9🔗. ტყეთმოწყობის საველე სამუშაოების ჩატარების ვადები ტყეთმოწყობის საველე სამუშაოების ჩატარების პერიოდად მიიჩნევა დრო, როდესაც ტყის მცენარეების მაქსიმალური ბიოლოგიური შეფასებაა შესაძლებელი (მიზანშეწონილია 1 აპრილიდან 1 ნოემბრამდე).     მუხლი 10🔗. კამერალური სამუშაოები 1. ტყეთმოწყობის საველე დოკუმენტაცია – სატაქსაციო ბარათი, სანიმუშო ფართობის აღრიცხვის ბარათის მონაცემები შეიყვანება კომპიუტერში (მონაცემთა ბაზაში), სპეციალურად შექმნილი პროგრამით ხდება მონაცემთა ბანკის შექმნა, წარმოებს გაანგარიშებები და მიიღება ჯამური ცხრილები. 2. ამავდროულად სატყეო რუკებზე (კორომთა გეგმები, სქემა რუკები) ხდება სატაქსაციო უბნების, ტყის კატეგორიების, დაცვითი ტერიტორიების, კვარტალების, სატყეოების–სარეინჯეროების, სატყეო უბნების, ადმინისტრაციული ერთეულის საზღვრების, სანიმუშო ფარობების წერტილების, საგზაო ქსელის და სხვა გეოგრაფიული ინფორმაციის დიგიტალიზაცია (დატანა). ხდება ტყეთმოწყობის პროექტის შემადგენელი ნაწილების დოკუმენტაციის შემუშავება. 3. მიღებულ მონაცემთა საფუძველზე დგება ტყეთმოწყობის პროექტის განმარტებითი ბარათი (მართვის გეგმა) და მისი პროგრამა განისაზღვრება ტექნიკური დავალებით და კანონმდებლობით განსაზღვრული წესით. 4. კამერალურ სამუშაოთა განსახორციელებლად გამოიყენება შემდეგი მაჩვენებლები: ა) ხნოვანების კლასების ხანგრძლივობა წიწვოვანი და თესლითი წარმოშობის მაგარმერქნიანი სახეობებისათვის შეადგენს 20 წელს, ამონაყრითი წარმოშობის მაგარმერქნიანი და რბილმერქნიანი სახეობებისათვის – 10 წელს, ბუჩქნარებისთვის – 5 წელს. კონკრეტული შემთხვევებისათვის შეიძლება მიღებულ იქნეს სხვა მაჩვენებლებიც. ყველა ეს საკითხი განპირობებულია ტექნიკური დავალებით; ბ) კორომები დაიყოფა ხნოვანების შემდეგ ჯგუფებად: ახალგაზრდა, შუახნოვანი, მომწიფარი, მწიფე და მწიფეზე უხნესი. კორომების გარკვეული ხნოვანების ჯგუფზე მიკუთვნების კრიტერიუმი მოცემულია ტყეთმოწყობის პროექტის განმარტებითი ბარათის პროგრამაში; გ) კორომის ნამატის მიხედვით განისაზღვრება მისი რაოდენობრივი, ტექნიკური და ბუნებრივი სიმწიფეები. ტყეთმოწყობის მიერ ტყეების ფუნქციონალური მნიშვნელობიდან და ხნოვანებიდან გამომდინარე ხდება რეკომენდაციის შემუშავება სამეურნეო სექციისათვის (მერქნიანი სახეობისათვის). ხდება რეკომენდებული ჭრის ხნოვანების შედარება მოქმედ და კანონმდებლობით დადგენილი წესით დამტკიცებულ ჭრის ხნოვანებებთან. ნაირხნოვან კორომებში, სადაც ხორციელდება ამორჩევითი ჭრები, ჭრის ხნოვანება შეიძლება შეიცვალოს ხეთა მიზნობრივი დიამეტრის სიდიდით (ის მინიმალური დიამეტრი მკერდის სიმაღლეზე, რომელიც უზრუნველყოფს სასურველი სორტიმენტის მიღებას); დ) კორომების დაყოფა ფერდობთა დაქანების ჯგუფებად ხდება შემდეგნაირად: 0-200 , 21-350 , 360  და მეტი; ე) საექსპლუატაციო ფონდს შეადგენს კორომის მწიფე და მწიფეზე უხნესი ნაწილი იმ უბნებისა, სადაც მოქმედი წესებით შესაძლებელია მთავარი სარგებლობის ჭრები. საექსპლუატაციო ფონდი წარმოადგენს მთავარი სარგებლობის ჭრის ობიექტს. არაპროდუქტიულ კორომებს მიეკუთვნება ტყის უბნები, რომელთა მარაგი სიმწიფის ხნოვანებაში 1 ჰა-ზე 40კბმ-ზე ნაკლებია, აგრეთვე V და ნაკლები ბონიტეტის კორომები; ვ) კორომის ზრდადი ხეების მარაგი აღრიცხვითი ტაქსაციის დროს ტაქსაციური დიამეტრის მიხედვით იყოფა სიმსხოს შემდეგ კატეგორიებად: 8–16 სმ, 17–24 სმ, 25–40 სმ, 41–80 სმ, 81 სმ და მეტი; ზ) ტყეები ხანძრის საშიშროების მიხედვით იყოფა ხუთ კლასად: ზ.ა) I კლასი – ფიჭვის კორომები, ახალგაზრდა წიწვოვანი კორომები, წიწვოვანი ბუჩქნარები სამხრეთ ექსპოზიციის ფერდობებზე, წიწვოვანი კულტურები; ზ.ბ) II კლასი – მუხის, რცხილის, წაბლის, აკაციის, ჯაგრცხილის კორომები, ფოთოლმცვენი ბუჩქნარები სამხრეთ ექსპოზიციის ფერდობებზე; ზ.გ) III კლასი – I–II კლასებში შემავალი კორომები ჩრდილოეთ ექსპოზიციის ფერდობებზე და IV კლასში შემავალი კორომები სამხრეთ ექსპოზიციის ფერდობებზე; ზ.დ) IV კლასი – სოჭის, ნაძვის, წიფლის და დანარჩენი სახეობების კორომები ჩრდილოეთ ექსპო-ზიციის ფერდობებზე; ზ.ე) V კლასი – თხმელის, ტირიფის, ლაფნის, ვერხვის, ევკალიპტის კორომები, მარადმწვანე ბუჩქ-ნარები, ჭალის ტყეები და სხვა ჭარბტენიან ტერიტორიებზე არსებული კორომები. 5. ტაქსაციურ აღწერაში წარმოდგენილია ინფორმაცია თითოეული სატაქსაციო უბნის შესახებ. მასში ნაჩვენებია დანიშნული სამეურნეო ღონისძიება, გათვალისიწინებულია ადგილი მასში განხორციელებული სამეურნეო საქმიანობის აღნიშვნის შესახებ. ტაქსაციური აღწერის ფორმა თან ერთვის წინამდებარე წესებს (ცხრილი 4,5,6,7). 6. ტყის რესურსების შესახებ ჯამურ ცხრილებში წარმოდგენილია მონაცემები: ტყის კატეგორიების სატყეოების – სარეინჯეროების და მთლიანად სატყეო უბნის მიხედვით და შეიცავს ინფორმაციას მიწის კატეგორიების, სამეურნეო სექციების, მერქნიანი სახეობების, ფერდობთა დაქანების, ზღვის დონიდან სიმაღლეების, კორომთა მარაგების და სხვა ტაქსაციური მაჩვენებლების შესახებ, ცხრილების ფორმა და სტრუქტურა თან ერთვის წინამდებარე წესებს (ცხრილი 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14). 7. დაპროექტებულ ღონისძიებათა უწყისები შედგენილია სატაქსაციო უბნის დონეზე სამეურნეო ღონისძიებების მიხედვით. უწყისების ფორმები და სტრუქტურა თან ერთვის წინამდებარე წესებს (ცხრილი 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22). 8. სატაქსაციო უბნების მონაცემთა ბაზის დეშიფრირებულ ორთოფოტო გეგმებთან ინტეგრირებით მიიღება თემატური რუკები (ამობეჭდილი და ელექტრონული ვერსიები). 9. რუკის გამოსახულების ჩარჩოს გარეთ მოცემულია შემდეგი ინფორმაცია: ა) სატყეო დაწესებულების და სატყეოს–სარეინჯეროს დასახელება ან ნომერი; ბ) რუკის დასახელება; გ) კოორდინატთა სისტემის დასახელება; დ) მასშტაბი; ე) ინვენტარიზაციის და აეროგადაღების წელი, შემსრულებელი. 10. რუკის გამოსახულების ჩარჩოში გამოსახულია შემდეგი ინფორმაცია: ა) კოორდინატთა სისტემა (კილომეტრული ბადე, სიბრტყული კოორდინატების მნიშვნელობები); ბ) პოლიგონალური, ხაზობრივი და წერტილოვანი ელემენტები (სხვადასხვა ობიექტების საზღვრები, საინჟინრო ნაგებობები, გზების ქსელი, ჰიდროგრაფია, რელიეფის ნიშნები და სხვა ტექნოლოგიური ხაზები); გ) წარწერები (მომიჯნავე მიწათმოსარგებლეების, კვარტალის ნომრების, სატაქსაციო უბნის ფორმულების, მდინარეთა და არხების სახელების და დინების მიმართულების, ურბანული ტერიტორიების და სხვა დასახელებები); დ) პოლიგონების მაიდენტიფიცირებელი ნიშნები ველობების, საძოვრების, სათიბების, ნაკაფების, დაღუპული კორომების, კლდეების, ქვანაყრების, მყინვარების და სხვა; ე) წერტილოვანი ობიექტები (სანიმუშო ფართობების ადგილები, სატყეო დაწესებულებების ანგარანები, ბუნებისა და კულტურის ძეგლები და სხვა); ვ) სხვადასხვა მოსარგებლეთა ტყის კორომების, განსაკუთრებული ფუნქციონალური დანიშნულების უბნების და სხვათა მაიდენტიფიცირებული პოლიგონები. 11. კორომთა გეგმებისთვის მასშტაბი განისაზღვრება ტყის კატეგორიების და ტექნიკური დავალების შესაბამისად, მაგალითად: მწვანე ზონის კატეგორიის ტყის კორომთა გეგმები სრულდება 1:10000 მაშტაბში, ნიადაგდაცვითი და წყალმარეგულირებელი კატეგორიის ტყის კორომთა გეგმები 1:25000 მაშტაბში, ხოლო სქემა-რუკები 1:25000–დან 1:100 000-ის ჩათვლით და სხვა. 12. სავალდებულო შესადგენი თემატური რუკები შემდეგია: გაბატონებული მერქნიანი სახეობების და ხნოვანების ჯგუფების, დაპროექტებული ღონისძიებების, ხანძარსაშიში კლასების მიხედვით და სხვა. რუკაზე მოცემული უნდა იყოს პირობითი აღნიშვნების შინაარსი (ლეგენდა). 13. ტყეთმოწყობის მიერ ტყეთმოწყობის ობიექტისათვის აუცილებელად შესადგენი დოკუმენტების ნუსხა (ცხრილი 23). მასალები კომპლექტდება ტომებად: ა) ტომი I – ტყის მართვის გეგმის განმარტებითი ბარათი (წიგნი I) და (წიგნი II); ბ) ტომი II – ტყის ფონდის მახასიათებელი ჯამური ცხრილები (წიგნი I) და დაპროექტებული და სამეურნეო ღონისძიებების უწყისები (წიგნი II); გ) ტომი III – ტაქსაციური აღწერები.     მუხლი 11🔗. სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების დაგეგმარება 1. პროექტირების საფუძველს წარმოადგენს ტყის ინვენტარიზაციის მონაცემები, მოქმედი წესები, ნორმატივები, წარსული სარევიზიო პერიოდის საქმიანობის ანალიზი. 2. პროექტირების მიზანია საპროექტო (სარევიზიო) პერიოდისათვის სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებებისათვის გადაწყვეტილებების შემუშავება და დასაბუთება, რომელიც საშუალებას გვაძლევს ვაწარმოოთ ეკოლოგიურად უსაფრთხო, სოციალურად ორიენტირებული და ეკონომიკურად მომგებიანი ტყის მეურნეობა. 3. პროექტირების ამოცანებს წარმოადგენს ტყით სარგებლობის მოცულობების განსაზღვრა, ტყის რესურსების აღწარმოება. 4. პროექტირების ობიექტებს წარმოადგენს სატაქსაციო უბანი, სამეურნეო სექცია, შესაბამისი ტყის ფონდი, რეგიონი, ქვეყანა. 5. პროექტირება ხდება პროექტირების ობიექტზე სამეურნეო საქმიანობის ინტენსივობის და ტყის პრიორიტეტული ფუნქციის შეთანაწყობით. ამასთან, ტყითსარგებლობის, ტყის აღდეგნის და გაუმჯობესების ღონისძიებების პროექტირებისას აუცილებლად უნდა იქნეს მიღებული მხედველობაში დაცული ტერიტორიების საზღვრები და დანიშნულება, მოთხოვნები ბიომრავალფერვნების დაცვის შესახებ, საკვანძო ბიოტოპების ინვენტარიზაციის მონაცემები, ტყის ტაქსაციის დროს აღმოჩენილი იშვიათი, გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი მცენარეების და ცხოველების გავრცელების ადგილები, ადგილობრივი თემების ინტერსები. 6. ტყეთმოწყობის მიერ დასახული ტყის მერქნით სარგებლობის სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებათა კომპლექსის საფუძველია საქართველოში მოქმედი ჭრის წესები. 7. ტყის აღდგენის ღონისძიებათა კომპლექსი შედგება: ტყის კულტურების შექმნის, მოვლის და შევსებისაგან, კორომების რეკონსტრუქციის, ტყის ბუნებრივი განახლების ხელისშეწყობისაგან და სხვა. 8. ხანძარსაწინააღმდეგო ღონისძიებათა კომპლექსი შედგება: ბარიერების და მინერალიზებული ზოლების მოწყობის და მოვლის, სახანძრო წყალსატევების მოწყობის და მათთან მისასვლელების მოწყობის, კავშირგაბმულობის საშუალებათა აღჭურვისაგან, სახანძრო გზების მოწყობის, ხანძარსაწინააღმდეგო პუნქტების ორგანიზაციის, აღჭურვისა და სხვა ღონისძიებებისაგან. 9. ისახება აგრეთვე სამეურნეო ღონისძიებები სასოფლო-სამეურნეო სავარგულების გაუმჯობესების მიზნით, გზების მშენებლობის და რემონტის, ტერიტორიების კეთილმოწყობის და სხვა მიზნებით, რომლებიც გათვალისწინებულია ტექნიკური დავალებით. 10. გადაბერებულ, ზეხმელ და ფაუტიან ხეებს, აგრეთვე ძირნაყარს აქვს უდიდესი მნიშვნელობა ტყეში ბიომრავალფეროვნების შენარჩუნებისათვის, ამიტომ ისინი ყველა სახის ჭრების განხორციელების დროს გარკვეული რაოდენობით დატოვებული უნდა იქნეს კორომში (არანაკლებ 10%-ისა თითოეული ხის მთლიანი მოცულობიდან, ფაუტიანი ხეები მთლიანად). 11. უტყეო ტერიტორიებზე ტყის კულტურების გაშენება იგეგმება გარკვეული აუცილებლობის შემთხვევაში, როდესაც სხვა მეთოდებით ტყის აღდგენა საერთოდ ან მიზნობრივი (მთავარი) მერქნიანი სახეობებით ვერ მიიღწევა და გარანტირებული იქნება ტყის კულტურების გახარება. ასევე შეიძლება დაინიშნოს ტყის კულტურები კორომის საბურველქვეშ, სადაც არ არის მიზნობრივი მერქნიანი სახეობის მოზარდი და სხვა მეთოდებით ეს არ მიიღწევა. 12. ვარჯშეუკვრელ ტყის კულტურებში შევსება წარმოებს, როცა გახარების პროცენტი არის 30%-დან 65%-მდე. 30%-ზე ნაკლები გახარების კულტურები განეკუთვნება დაღუპულ კულტურებს და იქ უნდა მოხდეს კულტურების ხელახალი გაშენება, კულტურების დაღუპვის მიზეზის გათვალისწინების შემდეგ. 13. ტყის აღდგენის საჭიროების შემთხვევაში უპირატესობა ყოველთვის უნდა მიენიჭოს ბუნებრივ განახლებას, თუ ამ შემთხვევაში მიღწეული იქნება ტყის განახლება მიზნობრივი მერქნიანი სახეობებით (სამეურნეო ღირებულების მქონე სახეობებით). თუ პროცესი აქ ვერ ვითარდება დასახული მიზნების მისაღწევად, ხორციელდება ბუნებრივი განახლების ხელშეწყობა, სხვადასხვა საშუალებებით. 14. ბუნებრივი განახლების ხელშეწყობა შეიძლება განხორციელდეს ტერიტორიის შეღობვით, ნიადაგის აჩიჩქვნით, მიზნობრივი მერქნიანი სახეობების თესლის მობნევით (შეთესვით, შერგვით) ან კომპლექსურად. 15. იაფფასიანი და დაბალი სიხშირის (წარმადობის) კორომების რეკონსტრუქცია ინიშნება სასურველი სახეობრივი შემადგენლობის მაღალპროდუქტიული კორომების ჩამოსაყალიბებლად, ნიადაგის ნაყოფიერების სრულყოფილად გამოყენების მიზნით. რეკონსტრუქცია ხორციელდება მოქმედი წესების შესაბამისად. 16. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწებისათვის (სახნავები, სათიბები, საძოვრები, ბაღები, ვენახები და სხვა) ინიშნება მათი ხარისხის გაუმჯობესების და პროდუქტიულობის ასამაღლებელი ღონისძიებები. 17. სატაქსაციო უბნის დონეზე პროექტირებისას კორომების და ტყის ფონდის მიწების ტაქსაციური მახასიათებლების და მდგომარეობის მიხედვით ნატურაში თითოეული სატაქსაციო უბნისათვის განისაზღვრება აუცილებელი სატყეო-სამეურნეო ღონისძიება, რომელიც წარმოადგენს ტყის მართვის გეგმის საფუძველს სარევიზიო პერიოდისათვის. 18. სამეურნეო სექციის დონეზე პროექტირებისას: ა) სამეურნეო სექცია გამოიყოფა (ყალიბდება) მთავარი სარგებლობის, მოვლითი ჭრების და სხვა სატყეო-სამეურნეო ღონისძიებების მოცულობათა გაანგარიშების განსახორციელებლად; ბ) სამეურნეო სექციის ჩამოყალიბების კრიტერიუმებს წარმოადგენს ტყის ტიპი, გაბატონებული მერქნიანი სახეობა, ან სახეობათა ჯგუფი, სტრატი, ჭრის ხნოვანება, ფერდობთა დაქანების ჯგუფი, სიხშირე, წარმადობა და სხვა. 19. ტყეთმოწყობის საპროექტო სამუშაოების საფუძველს წარმოადგენს ეკოლოგიური, სოციალური და ეკონომიკური პირობები რაიონის, რეგიონის და ქვეყნის მოთხოვნილება ტყის რესურსებზე. სატყეო მეურნეობის დონეზე ხდება შემდეგი სახის პროექტირება: ა) ტყის ფონდის ტყის კატეგორიებად დაყოფის; ბ) ყველა სახის ჭრების წლიური მოცულობების დასადგენად; გ) გზების მშენებლობის და რემონტის; დ) სატყეო მეთესლეობის ბაზის განვითარების; ე) სარგავი მასალით უზრუნველყოფის, სანერგეების განვითარების; ვ) ტყეების ხანძარსაწინაარმდეგო დაცვის; ზ) არამერქნული რესურსების დამზადების; თ) სამონადირეო მეურნეობის განვითარების; ი) ბიომრავალფეროვნების დაცვის და გაუმჯობესების; კ) სარეკრეაციო ტყეების კეთილმოწყობის, ტყის აღდგენითი ღონისძიებების. დანართი№1 სატაქსაციო ბარათის ფორმა ცხრილი№1     ტაქსაციური მაჩვენებლების სიზუსტის განსაზღვრის ნორმატივებია  ცხრილი №2 მაჩვენებლები დასაშვები გადახრები   ტაქსაციის მეთოდები თვალზომური აზომვითი 1 2 3 1. მარაგი, % + 10 + 7 2. ფარდობითი სიხშირე, ერთეული + 0,1 – 3. კვეთის ფართობების ჯამი % – + 7 4. ხნოვანება, წელი + 20 + 20 5. შემადგენლობის კოეფიციენტი, ერთეული + 2 + 1 6. ფერდობის დაქანება, გრადუსი + 7 + 5 7. სიმაღლე, % + 10 + 5 8. დიამეტრი, სმ + 4 – 9. მოზარდი, 1-ჰა-ზე რაოდენობის % + 10 + 7 10 არამერქნითი ნედლეული, დაფარულობის % + 10 + 5 ძირითადი სატაქსაციო მაჩვენებლები ცხრილი №3 1. სატაქსაციო უბნის ნომერი 26. მერქნიან სახეობათა შემადგენლობა 2. ადმინისტრაციული რაიონი 27 . კორომის ხნოვანება 3. სატყეო ორგანიზაცია 28 . კორომის საშუალო სიმაღლე 4. სატყეო უბანი 29 . კორომის საშუალო დიამეტრიც 5. კვარტალი 30 . მერქნის სასაქონლო კლასი 6. ფართობი, ჰა 31 . წარმოშობა 7. ტყის ფონდის მფლობელი, მოიჯარე 32 . სიხშირე 8. ფუნქციონალური ერთეული (ტყის კატეგორია, სამეურნეო სექცია) 33. განივკვეთის ფართობი 9 ფერდობის ექსპოზიცია 34 . ვარჯის შეკრულობა 10. ფერდობის დაქანება 35 . კორომში ხეების განაწილება სიმსხოს საფეხურებად 1,3მ სიმაღლეზე 11. სიმაღლე ზღვის დონიდან 36 . ზრდადი კორომის მარაგი 12. მდებარეობა გზებთან მიმართებაში 37 . ფაუტის მარაგი, სანიტარიული მდგომარეობა 13. მდებარეობა დასახლებულ ადგილებთან მიმართებაში 38 . მარაგის განაწილება სამასალედ და საშეშედ 14. ლანდშაფტის გვარი 39 . კორომში ზეხმელი მარაგი 15.  ლანდშაფტის სახე 40 . კორომში ჩახერგილობის მარაგი 16 ლანდშაფტის სანახი 41 . მოჭრილი მარაგის ოდენობა 17. ლანდშაფტის მდგრადობა 42 . ხეების მარაგის ყოველწლიური ნამატი 18 სარგებლობის რეჟიმი 43 . მოზარდის დახასიათება 19. შედარება ლანდშაფტის პოტენციურ მაჩვენებლებთან 44 . ქვეტყის დახასიათება 20. მიწის კატეგორია 45 . ცოცხალი საფარის დახასიათება 21. სტრატის დასახელება 46 . ნიადაგის დახასიათება 22, ეროზიული პროცესები 47 . მცენარეთა სახეობრივი მრავალფეროვნება 23 ბონიტეტი 48 . ცხოველთა სამყარო 24. ტყის ტიპი 49 . არამერქნული ნედლეული 25. ადგილსამყოფლის ტიპი 50 . და სხვა  ცხრილი №4 ტყის ფონდის მართვაზე უფლებამოსილი ორგანო სატყეო დაწესებულება (ორგანიზაცია) ტაქსაციური აღწერა (200 . . . წ–ის ............................. მდგომარეობით)  ტაქსატორი  ტყეთმოწყობის ჯგუფის უფროსი ცხრილი №5 ტაქსაციური აღწერა ტყის დეტალური ინვენტარიზაციისათვის სატყეო . . . . . . . კვარტალი №                                                                                                ტყის კატეგორია: სატაქსაციო უბნის ნომერი ფართობი, ჰა შემადგენლობა, მოზარდი, ქვეტყე, ნიადაგი, რელიეფი, უბნის თავისებურებანი, მიწის კატეგორია, ტყის კულტურების დახასი-ათება, ტყის ფონდის მიწების დასახელება სართული სართულის სიმაღლე,მ ტყის ელემენტი (მერქნიანი სახე- ობა) ხნოვანება, წელი სიმაღლე, მ დიამეტრი, სმ ხნოვანების კლასი ხნოვანების ჯგუფი ბონიტეტი ტყის ტიპი, ადგილსამყოფელის ტიპი სიხშირე ზრდადი ტყის მარაგი, ათეული კბმ სასაქონლო კლასი მარაგი უბანზე, ათეული კბმ სამეურნეო ღონისძიებები ზეხმელი (ძველი) ერთეული ხეები ჩახერგილობა 1 ჰა-ზე სულ უბანზე მ.შ. სახეობების მიხედვით საერთო მ. შ. ლიკვიდი 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 სულ კვარტალში ცხრილი №6 ტაქსაციური აღწერა ტყის ამორჩევითი ინვენტარიზაციისათვის  სატყეო - - - - - - , კვარტალი №                                                                                                                                             ტყის კატეგორია: სატაქსაციო უბნის ნომერი ფართობი, ჰა სტრატის დასახე-ლება, მიწის კატეგორია, გფდუ ექსპოზიცია დაქანება, გრადუსი სიმაღლე ზღვის დონიდან, მ დაშორება გზიდან, კმ გზის მიყვანის სირთულე, ბალი ლანდშაფტის მდგრადობა საშუალო სატაქსაციო მაჩვენებლები მარაგი უბანზე, ათეულ კბმ შესაძლო სამეურნეო ღონისძიება ხნოვანება, წელი სიმაღლე, მ დიამეტრი, სმ ბონიტეტი ზრდადი ტყის მარაგი 1 ჰა-ზე, ათეულ კბმ სასაქონლო კლასი ზრდადი ღეროს ზეხმელი ჩახერგილი სულ მათ შორის სამასალე 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 სულ კვარტალში ცხრილი №7 ტაქსაციურ აღწერებში ცვლილებების შეტანა უბნის ნომერი უბნის ფართობი, ჰა შესრულებული ღონისძიების დასახელება, მიწის კატეგორიის, მეურნეობის შეცვლა ჩატარების, ცვლილების წელი ღონისძიების, ცვლილების ოდენობა ჰა, მ​3 ჩაწერის შემსრულე-ბლის ხელის მოწერა, თარიღი 1 2 3 4 5 6 ცხრილი №8 ტყის და ტყის ფონდის მიწების განაწილება ტყის კატეგორიებისა და მიწის ძირითადი კატეგორიების მიხედვით სატყეო დაწესებულება (ორგანიზაცია)                        (საკვარტალე ჯამები ფართობის მიხედვით) სატყეო                                                                                                                                                                                    ფართობი , ჰა კვარტლის № ტყის ფონდის საერთო ფართობი ტყე ტყის ფონდის მიწები სულ ტყის ფონდის მიწები საერთო ფართობიდან გაცემულია იჯარით ან ხანგრძლივვადიანი სარგებლობით     სატყეო მიწები სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები სპეციალური დანიშნულების მიწები გამოუყენებელი მიწები   სულ მ.შ. ხელოვნური ვარჯშეუკვრელი კულტურები სანერგეები ნახანძრალები და დაღუპული კორომები ნაკაფები ველობები, მინდვრები და სატყეო-სამეურნეო დანიშნულების ეზოები სულ სახნავები სათიბები საძოვრები ბაღები, ვენახები და სხვა სულ წყლები, ტბორები, საგუბრები, მდინარეები და სხვა ელექტრო და კავშირგაბმულობის ხაზები, ნავთობ და გაზსადენები მკვრივსაფარიანი გზები და სხვადასხვა დანიშნულების ზოლები წიაღისეულის მიწის მინაკუთვნები, სამეურნეო დანიშნულების ეზოები სულ ჭაობები ქვიშები მყინვარები კლდეები, რიყეები და სხვა სულ   1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27                                                                                                                         ტყის კატეგორია   კვარტლები ჯგუფდება ტყის კატეგორიების მიხედვით   ჯამდება ტყის კატეგორიების, სატყეოების და სატყეო მეურნეობების მიხედვით                                                                                                                        ცხრილი №9 კორომების მერქნის მარაგების განაწილება კვარტლების მიხედვით სატყეო ორგანიზაცია (დაწესებულება)                                                                (საკვარტალე ჯამები მარაგის მიხედვით) სატყეო კვარტ ალის ნომერი გაბატონებული მერქნიანი სახეობა მარაგი, ათეული კბმ კორომის საერთო მარაგი მ.შ. პროდუქტიულ მიწებზე ერთეული ხეები სულ ზრდადი ზეხმე-ლი ნაყარი მომწიფარი კორომების საერთო მარაგი მწიფე და უხნესი კორომების საერთო მარაგი საერთო მ.შ. ლიკვიდი 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ჯამდება სატყეოების, ტყის კატეგორიების, სატყეო დაწესებულების (ორგანიზაციის) მიხედვით ცხრილი 10 ტყის ფართობების და საერთო მარაგების განაწილება გაბატონებული მერქნიანი სახეობების და ხნოვანებების კლასების მიხედვით სატყეო დაწესებულება (ორგანიზაცია) სატყეო ფართობი, ჰა მარაგი, ათეული კბმ გაბატონებული მერქნიანი სახეობა ხნოვანების კლასები I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV ჯამი საშუალო ხნოვანება 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 1. ტყის კატეგორია ჯამდება ტყის კატეგორიების, სატყეოების და სატყეო დაწესებულების (ორგანიზაციის) მიხედვით ცხრილი №11 სტრატების დახასიათება სატყეო დაწესებულება (ორგანიზაცია) სტრატის № სტრატის დასახელება ფართობი, ჰა შემადგენლობა, მოზარდი, ქვეტყე, ცოცხალი საფარი სატაქსაციო მაჩვენებლები სულ ზეხმელის (ღეროს) მარაგი სულ, მ ​3 /ჰა ძირნაყარი (ლიკვიდი), მ​3/ჰა ვარჯის მარაგი, მ​3/ ჰა მოჭრილი მარაგი (ღეროს), მ​3/ჰა ხნოვანება, წელი ხნოვანების კლასი სიმაღლე, მ დიამეტრი, სმ სიხშირე კორომის ზრდადი ღეროს მარაგი მ ​3 /ჰა დიამეტრის სიმსხოს კლასები 1,3მ სიმაღლეზე <16 17-24 25-40 41-80 81< სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე ჯამი მ.შ. სამასალე მ.შ. სულ ფაუტი 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 სულ სატყეო დაწესებულებაში სტრატის დახასიათება მცენარეთა სახეობრივი მრავალფეროვნება ცხოველთა სამყაროს ელემენტები 1 ჰა-ზე არამერქნული ნედლეული სახეობების რაოდენობა წითელ ნუსხაში შეტანილ სახეობათა რაოდენობა რელიქტიურ სახეობებათა რაო-დენობა ენდემურ სახეობათა რაოდენობა ბუდეები ფუღუროებიანი, გადაბერებული ხეები ბუნაგები კატეგორია სახეობა ზომის ერთეული მოსავლიანობა 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 ცხრილი №12 ტყის ფართობების და მერქნის საერთო მარაგების განაწილება გაბატონებული მერქნიანი სახეობების და ხნოვანებითი ჯგუფების მიხედვით სატყეო დაწესებულება  სატყეო  ფართობი – ჰა, მარაგი – ათეული კბმ გაბატონებული მერქნიანი სახეობა სიხშირის ჯგუფები ხნოვანებითი ჯგუფები მერქნის ნამატი ახალგაზრდა შუახნოვანი მომწიფარი მწიფე და უხნესი საშუალო მიმდინარე 1 2 3 4 5 6 7 8 ტყის კატეგორია ჯამდება სატყეოების, ტყის კატეგორიების, სატყეო დაწესებულების მიხედვით. სიხშირის ჯგუფები: 01-04, 05-06, 07 და მეტი ცხრილი 13 ტყის ფართობების და საერთო მარაგების განაწილება სამეურნეო სექციების და ფერდობთა დაქანების ჯგუფების მიხედვით  სატყეო დაწესებულება  სატყეო  ფართობი – ჰა,  მარაგი – ათეული კბმ სამეურნეო სექცია ფერდობის დაქანების ჯგუფები ხნოვანებითი ჯგუფები ახალგაზრდა შუახნოვანი მომწიფარი მწიფე და უხნესი ჯამი 1 2 3 4 5 6 7 ტყის კატეგორია  ჯამდება ტყის კატეგორიების  სატყეოების და სატყეო დაწესებულების მიხედვით ცხრილი №14 კორომების საშუალო სატაქსაციო მაჩვენებლები სატყეო დაწესებულება სატყეო სამეურნეო სექცია, გაბატონებული მერქნიანი, სახეობა საშუალო სატაქსაციო მაჩვენებლები ხნოვანება, წელი ბონიტეტის კლასი სიხშირე კორომების (ღეროს) საშუალო მარაგი 1 ჰა-ზე, კბმ მწიფე და უხნესი კორომების საშუალო მარაგი 1 ჰა-ზე, კბმ კორომების ღეროს და ვარჯის საშუალო მარაგი 1 ჰა-ზე, კბმ მარაგის საშუალო ნამატი 1 ჰა-ზე, კბმ მარაგის მიმდინარე ნამატი 1 ჰა-ზე, კბმ საშუალო შემადგენლობა 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ჯამდება ტყის კატეგორიების სატყეოების და სატყეო დაწესებულების მიხედვით ცხრილი №15 მთავარი სარგებლობის და მოვლითი ჭრების უწყისი  სატყეო დაწესებულება  სატყეო კვარტალის № სატაქსაციო უბნის № ფართობი, ჰა სართული ექსპოზიცია ფერდობის დაქანება, გრადუსი ლანდშაფტის მდგრადობის ზონა სამეურნეო სექცია მოზართის რაოდენობა, ათასი ცალი მისადგომლობის კატეგორია, გზიდან დაშორება, კმ გზის გაყყვანის სირთულე სიხშირე შემადგენლობა მერქნიანი სახეობების მიხედვით ზრდადი ღეროს მარაგი, ათეული კბმ ზეხმელი და ნაყარის მარაგი, ათ. კბმ ჭრის სახე მოსაჭრელი მარაგის % საერთო მარაგი უბანზე უბანზე მოსაჭრელი საერთო მარაგი მ.შ. ლიკვიდური ძირზე დატოვებული საერთო მარაგი მარაგი უბანზე, სულ მოსაჭრელი და ამოსაღები სულ აქედან საერთო მარაგი ლიკვიდი სამასალე საშეშე 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 ჯამდება: სატყეოების, ტყის კატეგორიების, სამეუნეო სექციების, სარგებლობის და ჭრის სახეების, სატყეო დაწესებულების  მიხედვით ტყის მართვის გეგმის ავტორი ტაქსატორი ცხრილი №16 ტყის აღდგენითი ღონისძიებების უწყისი (გაშენება, ბუნებრივი განახლების ხელის შეწყობა, ბუნებრივი განახლება, რეკონსტრუქცია,ტყის კულტურების შევსება) სატყეო დაწესებულება სატყეო ფართობი – ჰა კვარტლის ნომერი სატაქსაციო უბნის ნომერი ფართობი, ჰა უბნის დახასიათება: კატეგორია, ჩახერგილობა, ტყესაკაფისათვის სახეობრივი შემადგენლობა, ხნოვანება, სიხშირე ტყის კატეგორია, ფუნქცი-ონალური დანიშნულება ტყის აღდგენის მიზანი მიზნობრივი გაბატონებული მერქნიანი სახეობა ღონისძიება აღნიშვნა შესრულების შესახებ 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ჯამდება: სატყეოების, ტყის კატეგორიის, სატყეო დაწესებულების, ტყის აღდგენის მიზნის და ღონისძიებების მიხედვით ტყის მართვის გეგმის ავტორი ტაქსატორი ცხრილი №17 ტყის არამერქნული ნედლეულის უწყისი  სატყეო დაწესებულება  სატყეო კვარტ ალის ნომერი სატაქსაციო უბნის ნომერი ფართობი, ჰა სამეურნეო სექცია არამერქნითი ნედლეული აღრიცხვის კატეგორია მცენარეთა სახეობა ზომის ერთეული ნედლეულის ოდენობა 1 2 3 4 5 6 7 8 ჯამდება: სატყეოების, ტყის კატეგორიის, სატყეო დაწესებულების მიხედვით  ტყის მართვის გეგმის ავტორი  ტაქსატორი ცხრილი №18 პირუტყვის ძოვების უწყისი  სატყეო დაწესებულება  სატყეო კვარტ ალები, სადაც ნებადართულია პირუტყვის ძოვება ძოვებისათვის ნებადართული პირუტყვის რაოდენობა ემსახურება დასახლებულ პუნქტებს უბნის ნომერი, რომელშიც აკრძალულია ძოვება კვარტ ალის ნომერი ძოვებისათვის ნებადართული ფართობი, ჰა 1 2 3 4 5 ჯამდება: დასახლებული პუნქტების, სატყეოების, სატყეო დაწესებულების მიხედვით ტყის მართვის გეგმის ავტორი ტაქსატორი ცხრილი №19 არსებული და დაპროექტებული გზების უწყისი  სატყეო დაწესებულება  სატყეო გზის ადგილმდებარეობა (მდინარეთა აუზის დასახელება, კვარტ ალის ნომერი, აგარაკები) გზის მოქმედების არეალი, ფართობი, ჰა სიგრძე, კმ გზის ტიპი გზის მდგომარეობა დაპროექ-ტებული ღონისძიება აღნიშვნა შესრულების შესახებ 1 2 3 4 5 6 7 ჯამდება: სატყეოს, სატყეო დაწესებულების ფარგლებში მოქმედების სიგრძის, გზის ტიპის, მდგომარეობის და ღონისძიებების  მიხედვით  ტყის მართვის გეგმის ავტორი  ტაქსატორი  ცხრილი №20 ხანძარსაშიში ტყის უბნების აღწერის უწყისი სატყეო დაწესებულება  სატყეო სახანძრო უბნის ნომერი სახანძრო უბანში შემავალი კვარტ ალების და ცალ-კეული სატაქსაციო უბნების ნომრები ხანძრის საშიშროების კლასი სახანძრო უბნების ფართობი, ჰა ხანძრის სა-შიშროების კლასის მაჩ-ვენებლები ხანძრის საშიშროების წყაროები მანძილი ცეცხლის სტაციონარულ წყაროებამდე ხანძრის ჩაქრობის საშუალებამდე სატყეო მეურნეობის ანგარანამდე 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ტყის მართვის გეგმის ავტორი ცხრილი №21 სატყისმცველოებად (სარეინჯეროებად) დაყოფის პროექტი  სატყეო დაწესებულება  სატყეო სატყისმცველოს ნომერი სამცველოში შემავალი კვარტალების ნომრები სამცველოს ფართობები, ჰა ტყის მცველის საცხოვრებელი ადგილი 1 2 3 4 ჯამდება: სამცველოებად (სარეინჯეროებად) და სატყეოებად. ტყის მართვის გეგმის ავტორი ცხრილი №22 გაბატონებული სახეობების განაწილება ხნოვანების ჯგუფებში, მკერდის სიმაღლეზე სიმსხოს საფეხურების ჯგუფების მიხედვით მარაგი, ათეული მ3 ტყეთმოწყობის ობიექტი გაბატო-ნებული სახეობა ხნოვანების ჯგუფი სიმსხოს საფეხურების ჯგუფები, 1,3, სმ სულ გაბატონე-ბულ სახეობაში მათ შორის შემადგენელი სახეობები ფართობი, ჰა ფართობი, ჰა სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე სულ მ.შ. სამასალე 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Бук ახალგაზრდ ა 8-16 x 17-24 x 25-40 x 41-80 x 80< x სულ შუახნოვანი 8-16 x 17-24 x 25-40 x 41-80 x 80< x სულ მომწიფარი 8-16 x 17-24 x 25-40 x 41-80 x 80< x სულ მწიფე 8-16 x 17-24 x 25-40 x 41-80 x 80< x სულ  ცხრილი №23  ტყეთმოწყობის ობიექტისათვის აუცილებლად შესადგენი დოკუმენტების ნუსხა დოკუმენტის დასახელება ეგზემპლარების რაოდენობა ქაღალდზე დაბეჭდილი და დაკომპლექტებული ელექტრო-მატარებლებზე 1 2 3 1. ტყის მართვის გეგმის განმარტებითი ბარათი 3 1 2. ჯამური ცხრილები ტყის რესურსებზე 3 1 3. დაპროექტებულ ღონისძიებათა უწყისები 3 1 4. ტაქსაციური აღწერები 3 1 5. სატაქსაციო ინფორმაციის მონაცემთა ბაზა - 1 6. შეღებილი თემატური რუკები: 6.1. კორომთა სახეობრივი და ხნოვანებითი სტ რურქტურის მიხედვით 2 1 6.2. დაპროექტებული ღონისძიებების მიხედვით 2 1 6.3. სამცველოების (სარეინჯეროების) მიხედვით 2 1 6.4 შეუღებავი ტყის რუკები 1 1 7. სატყეო დაწესებულების სქემა-რუქები შეუღებავი 1 1 6.6. გაბატონებული მერქნიანი სახეობების მიხედვით შეღებილი 1 1 7.1. დაპროექტებული ღონისძიებების მიხედვით შეღებილი 1 1 7.2. ხანძარსაშიში კატეგორიების მიხედვით შეღებილი 1 1