„საქართველოს საგადასახადო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ“

პროექტი საქართველოს კანონი საქართველოს საგადასახადო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ მუხლი 1. საქართველოს საგადასახადო კოდექსში (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №54, 12.10.2010, მუხ. 343) შეტანილ იქნეს შემდეგი ცვლილება: 1. მე-8 მუხლის მე-5 ნაწილს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ვ“ ქვეპუნქტი: „ვ) პირს, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი აქვს წერილობითი განცხადება საგადასახადო მოთხოვნის გასაჩივრებაზე უარის თქმის შესახებ.“ 2. „1. მე-9 მუხლის პირველი ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც ხორციელდება შემოსავლის ან კომპენსაციის მიღების მიზნით, მიუხედავად ამ საქმიანობის შედეგისა, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული“. 3. მე-13 მუხლის მე-2 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 4. მე-15 მუხლის: ა) მე-2 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „2. ფინანსურ მომსახურებად/ოპერაციად განიხილება: ა) ყველა სახის ანგარიშის (მათ შორის, მიმდინარე, ანგარიშსწორების, სადეპოზიტო, საბროკერო და სხვა ანგარიშის) გახსნა, განკარგვა, დახურვა, აგრეთვე ნებისმიერი საგადახდო ინსტრუმენტით სარგებლობა, მათ შორის, საგადახდო სისტემაში ტრანსფერორდერის დამუშავება/შესრულება, კლირინგი და ანგარიშსწორება ნაღდი ან უნაღდო ფორმით (მათ შორის, საინკასაციო მომსახურება); ბ) ფინანსური ინსტრუმენტის მიმოქცევა და მიმოქცევასთან დაკავშირებული ოპერაციები ნაღდი და უნაღდო ფორმით და ნებისმიერი საგადახდო ინსტრუმენტით სარგებლობა; გ) კრედიტის (სესხის) აღება/გაცემა/გადაცემა, სინდიცირება, სტრუქტურირება, მართვა და განკარგვა, მათ შორის, კრედიტის (სესხის) უზრუნველსაყოფად განხორციელებული ქმედებები (ქონების/აქტივის დაგირავება, საკრედიტო რისკის მესამე პირზე ნაწილობრივ ან მთლიანად გადაყიდვა, გარანტიების ან ანალოგიური შინაარსის ფინანსური ინსტრუმენტების გაცემა/დამოწმება/მართვა/განკარგვა ან ასეთი ინსტრუმენტის შეძენა/მის ბენეფიციარად ყოფნა), კრედიტის (სესხის) მომსახურება (საპროცენტო სარგებლისა და ძირის გადახდა) და კრედიტზე (სესხზე) საპროცენტო სარგებლისა და კრედიტის (ძირის) დაფარვის მიღება, აგრეთვე ფაქტორინგი; დ) კაპიტალში წილის, აქციის, ობლიგაციის, სერტიფიკატის, თამასუქისა და სხვა ფასიანი ქაღალდის გამოშვებასთან, შეძენასთან, მიმოქცევასთან ან/და მიწოდებასთან (მათ შორის, მომავალში) დაკავშირებული ოპერაციები, მათ შორის, მათი მიმოქცევის უზრუნველყოფა; ე) ფულადი სახსრების, ფასიანი ქაღალდის ან/და სხვა ფინანსური ინსტრუმენტის ემისია, მართვა (მათ შორის, საპენსიო და საინვესტიციო ფონდის ან დანაზოგთა სხვა კოლექტიური და ინდივიდუალური სქემის ფორმირება, მათში ფინანსური ინსტრუმენტების აკუმულირება), განკარგვა, განთავსება (მათ შორის, მესამე პირებთან, გარანტირებულ და არაგარანტირებულ სესხება/გასესხება რეგისტრაცია საფუძვლებზე), დროებით (რეესტრის (რეპოს) ნომინალურ მფლობელობაში საფუძველზე, ფორმირება/წარმოება), მიღება/გადაცემა, ადმინისტრირება, გადაცემა, მათ შორის, დაბლოკვა/განბლოკვა, დატვირთვა/ განტვირთვა, სხვა დეპოზიტარული (მათ შორის, სპეციალური დეპოზიტარის) და კასტოდიანური (შენახვა და აღრიცხვის წარმოება) ოპერაციები, მათი სამართლიანი ღირებულების დადგენა, აგრეთვე ფინანსური გირაოს გაცემა/მიღება/მართვა; ვ) ფინანსური ინსტრუმენტით გარიგების პირობებისა და ანგარიშსწორების გარანტად (მათ შორის, მესამე მხარედ) გამოსვლა; ზ) კორპორატიული ოპერაციები, კერძოდ, აქციის და კაპიტალში წილის დანაწევრება, კონსოლიდაცია, კაპიტალის გაზრდა/შემცირება (მათ შორის, კაპიტალის გაზრდაში მონაწილეობის უფლებების ემისია, შეძენა/გასხვისება და მიმოქცევა), ორი ან ორზე მეტი იურიდიული პირის შერწყმა/იურიდიული პირის ორ ან ორზე მეტ იურიდიულ პირად დაყოფა, ლიკვიდაცია, დივიდენდის დარიცხვასთან/აღრიცხვასთან და გადახდასთან დაკავშირებული მომსახურება (ფულადი ან კანონით დაშვებული ნებისმიერი სხვა ფორმით); თ) დაზღვევა ან/და გადაზღვევა, თანმდევი მომსახურებების ჩათვლით, რომელსაც სადაზღვევო ბროკერები ან/და სადაზღვევო აგენტები ახორციელებენ; ი) საგადახდო მომსახურების პროვაიდერისა და საგადახდო სისტემის ოპერატორის მომსახურება „საგადახდო სისტემისა და საგადახდო მომსახურების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად; კ) ამ ნაწილით გათვალისწინებულ რომელიმე ფინანსურ მომსახურებასთან/ოპერაციასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურება.“; ბ) მე-3 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 5. მე-16 მუხლის მე-2 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „2. მომსახურების გაწევად განიხილება პირის მიერ სხვა პირისთვის მისივე ნებით, კომპენსაციის სანაცვლოდ ან უსასყიდლოდ ისეთი მოქმედების შესრულება, რომელიც არ არის საქონლის მიწოდება.“. 6. 261 მუხლის: ა) მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ბ) უზრუნველყოს, რომ შენობის (სასტუმროს) ექსპლუატაციაში მიღებიდან არაუმეტეს 10 კალენდარული წლის განმავლობაში კონკრეტული ობიექტიდან (სასტუმროდან) ტურისტული საწარმოს მიერ ან/და შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე ობიექტის/მისი ნაწილის სასტუმროდ ფუნქციონირებისთვის/ ოპერირებისთვის მოწვეული პირის/პირების მიერ დეკლარირებული (მათ შორის, საგადასახადო ორგანოს მიერ აღნიშნული ობიექტის მიხედვით შესაბამის პერიოდში დამატებით დარიცხული) დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა ჯამურად (გარდა დღგ-საგან გათავისუფლებული ოპერაციებისა) არ იყოს სასტუმროს აქტივების/მათი ნაწილის მიწოდების შედეგად ამ კოდექსის 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ქ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული ბრუნვის 1.18-ზე გაყოფის შედეგად მიღებულ თანხაზე ნაკლები.“; ბ) მე-3 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „3. პირს ტურისტული საწარმოს სტატუსს კონკრეტული ობიექტის (სასტუმროს) მიხედვით ანიჭებს შემოსავლების სამსახური, რომელიც უფლებამოსილია ტურისტულ საწარმოს მოსთხოვოს უზრუნველყოფის საშუალებების წარდგენა, რომელთა ღირებულება არ უნდა აღემატებოდეს ამ კოდექსის 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ქ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული ბრუნვის 1.18-ზე გაყოფის შედეგად მიღებული თანხის 18 პროცენტს.“. 7. 34-ე მუხლის მე-6 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „6. საქართველოს რეზიდენტობა, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით. მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირი არის „ფასიანი ქაღალდების ბაზრის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული პირი.“. 8. 39-ე მუხლის: ა) 11 ნაწილს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ჟ“ ქვეპუნქტი: „ჟ) ინფორმაცია პირისთვის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერის/გაცემის შეჩერების შესახებ.“; ბ) მე-2 ნაწილის „ღ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ღ) საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს − საპენსიო სააგენტოს „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და მის საფუძველზე გამოცემული საქართველოს კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით გათვალისწინებული უფლებამოსილებების განხორციელების მიზნით;“; გ) მე-2 ნაწილის „ყ“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „შ“ და „ჩ“ ქვეპუნქტები: „შ) საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს - მისთვის კანონმდებლობით მინიჭებული არბიტრაჟებში ან უცხო ქვეყნის სასამართლოში სახელმწიფო წარმომადგენლობის, აგრეთვე საერთაშორისო სასამართლოებში, კერძოდ, ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტის საფუძველზე შექმნილ ადამიანის უფლებათა კომიტეტსა და გაერთიანებული ერების კომიტეტებში და ორგანიზაციის გაერთიანებული სხვა ერების კონვენციების საფუძველზე ორგანიზაციის შექმნილ მართლმსაჯულების საერთაშორისო სასამართლოში, სახელმწიფო წარმომადგენლობის უფლებამოსილების განხორციელების მიზნით; ჩ) საქართველოს საზღვაო სივრცის სამართლებრივი რეჟიმის კონტროლის უზრუნველყოფის მიზნით, სახელმწიფო საზღვრის დაცვის სუბიექტებისა და სახელმწიფო სასაზღვრო რეჟიმის დაცვასთან დაკავშირებული საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანოების საზღვაო ოპერაციების ერთობლივი მართვის ცენტრს საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლებამოსილების განხორციელებისას.“. 9. 47-ე მუხლის პირველი ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „1. შემოსავლების სამსახური პირის მიმართვის საფუძველზე უფლებამოსილია გამოსცეს წინასწარი გადაწყვეტილება განსახორციელებელი ან განხორციელებული ოპერაციის მიხედვით: ა) ამ კოდექსით და საქართველოს საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებული ანგარიშგების წესების ან/და შესასრულებელი საგადასახადო/საბაჟო ვალდებულებების თაობაზე; ბ) იმ მოსაკრებელთან დაკავშირებული ანგარიშგების წესების ან/და შესასრულებელი ვალდებულებების თაობაზე, რომლის ადმინისტრირებასაც საგადასახადო ორგანო ახორციელებს.“. 10. 49-ე მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 491 მუხლი: „მუხლი 491 . ზოგადი ანალიტიკური პროცედურები 1. საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია განახორციელოს ზოგადი ანალიტიკური პროცედურები. 2. ზოგადი ანალიტიკური პროცედურები გულისხმობს პირის შესახებ ინფორმაციის შეკრებას, ანალიზს და ამ ანალიზის საფუძველზე გადასახადების ადმინისტრირების ღონისძიებების დაგეგმვასა და ოპტიმიზაციას, მათ შორის, გადასახადით დასაბეგრი ობიექტის შესახებ ინფორმაციის შეგროვებასა და ანალიზს, ასევე, საგადასახადო დავალიანებისა და ზედმეტობის წარმოშობის მიზეზების შესწავლას.“. 11. 50-ე მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მუხლი 50. პირადი საგადასახადო მრჩეველი 1. ამ კოდექსით დადგენილ უფლებათა განხორციელებისას და დაწესებულ ვალდებულებათა შესრულებისას საგადასახადო ორგანოსთან ურთიერთობის ხელშეწყობის მიზნით გადასახადის გადამხდელი უფლებამოსილია ისარგებლოს პირადი საგადასახადო მრჩევლის მომსახურებით. 2. პირადი საგადასახადო მრჩეველი არის საგადასახადო ორგანოს თანამშრომელი, რომელიც გადასახადის გადამხდელს უწევს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრულ მომსახურებას. პირადი საგადასახადო მრჩევლის მომსახურება არ ითვალისწინებს გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების თანხობრივი ოდენობის განსაზღვრას. 3. პირადი საგადასახადო მრჩევლის მიერ გადასახადის გადამხდელისათვის გასაწევი მომსახურების სახეებს, მომსახურებით სარგებლობის წესსა და პირობებს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.“. 12. 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის: ა) „ბ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ბ) ინფორმაცია ამ კოდექსის 154-ე მუხლის შესაბამისად გადახდილი თანხების შესახებ;“; ბ) „ე“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ვ“ და „ზ“ ქვეპუნქტები: „ვ) ინფორმაცია ამ კოდექსის 1761 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქონლის რეალიზაციის დღგ-ით დაბეგვრის შესახებ; ზ) საგადასახადო/საბაჟო სამართალდარღვევათა საქმის წარმოებისას გამოვლენილი ინფორმაცია.“. 13. 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ვ) ინფორმაცია ამ კოდექსის 1611 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქონლის რეალიზაციის დღგ-ით დაბეგვრის შესახებ.“. 14. 63-ე მუხლის მე-5 და მე-6 ნაწილები ამოღებულ იქნეს. 15. 64 -ე მუხლის მე-2 ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „გ) ამ კოდექსის 240-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად მესამე პირზე გადახდევინების მიქცევის შესახებ გადაწყვეტილება;“. 16. 66-ე მუხლის მე-4 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „4. საქართველოს მოქალაქე ფიზიკური პირი, პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მქონე პირი, აგრეთვე აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირები, რომლებიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით არიან რეგისტრირებული და რომლებსაც მინიჭებული აქვთ პირადი ნომერი (გარდა მეწარმე ფიზიკური პირისა), უფლებამოსილი არიან საქართველოში გადასახადის გადახდის ან/და დეკლარირების ვალდებულების დადგომისას, საგადასახადო ორგანოში საგადასახადო აღრიცხვის პროცედურების გავლის გარეშეც, მოქალაქის პირადობის მოწმობაში, პირადობის ნეიტრალურ მოწმობაში ან ნეიტრალურ სამგზავრო დოკუმენტში აღნიშნული პირადი ნომერი, აგრეთვე რეგისტრაციის დროს მინიჭებული ნომერი (საიდენტიფიკაციო ნომერი) მიუთითონ წარმოშობილი საგადასახადო, მათ შორის, საბაჟო ვალდებულებების დეკლარირებისას და გადასახადის საბანკო დაწესებულებაში გადახდისას. საქართველოს მოქალაქე ფიზიკური პირის, პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მქონე პირის, აგრეთვე აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირების, რომლებიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით არიან რეგისტრირებული და რომლებსაც მინიჭებული აქვთ პირადი ნომერი, საგადასახადო აღრიცხვა ხორციელდება მათი საგადასახადო დეკლარაციების, საბაჟო დეკლარაციების/რეექსპორტის დეკლარაციების ან/და ბანკში წარდგენილი, გადასახადის გადახდის დამადასტურებელი საგადახდო დავალებების მონაცემების საფუძველზე.“. 17. 66-ე მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარის 661 მუხლი: „მუხლი 661 . სავარაუდო დარიცხვა 1. საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია, საგადასახადო შემოწმების გარეშე განახორციელოს სავარაუდო დარიცხვა თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ: ა) არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე განხორციელდა გადასახადის თანხის უსაფუძვლო შემცირება. ამ შემთხვევაში სავარაუდო დარიცხვა შესაძლებელია განხორციელდეს მხოლოდ შემცირებული გადასახადის თანხის ოდენობით; ბ) გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში არ შეასრულა დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვალდებულება. 2. სავარაუდო დარიცხვა შესაძლებელია გაუქმდეს შესწორებითი დარიცხვით. 3. სავარაუდო და შესწორებითი დარიცხვის წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.“. 18.70-ე მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 701 მუხლი: „მუხლი 701 . მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ანგარიშგება 1. მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის საბოლოო მშობელი საწარმო, რომელიც საქართველოს რეზიდენტია, ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს ქვეყნების მიხედვით ანგარიში საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 31 დეკემბრამდე. 2. მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის შემადგენელი რეზიდენტი საწარმო, რომელიც არის საბოლოო მშობელი საქართველოს ან სუროგატი მშობელი დაწესებულება, ვალდებულია აღნიშნულის შესახებ საანგარიშო წლის ბოლომდე აცნობოს საგადასახადო ორგანოს. 3. ამ მუხლის მიზნისთვის: ა) მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფი არის ნებისმიერი ჯგუფი, რომელიც: ა.ა) შეიცავს ორ ან მეტ საწარმოს, რომლებიც სხვადასხვა ქვეყნის/იურისდიქციის საგადასახადო რეზიდენტები არიან ან შეიცავს საწარმოს, რომელიც წარმოადგენს საგადასახადო მიზნისთვის ერთი ქვეყნის რეზიდენტს და ექვემდებარება დაბეგვრას სხვა ქვეყანაში/იურისდიქციაში, თავისი მუდმივი დაწესებულების საშუალებით განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებით, და ა.ბ) არ წარმოადგენს გამონაკლის მულტინაციონალურ საწარმოთა ჯგუფს; ბ) გამონაკლისი მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფი - ჯგუფის ნებისმიერ ფისკალურ წელთან დაკავშირებით, ჯგუფი, რომლის მთლიანი კონსოლიდირებული ჯგუფური შემოსავალი 750 მილიონ ევროზე ნაკლებია იმ ფისკალური წლის განმავლობაში, რომელიც უშუალოდ წინ უსწრებს საანგარიშსწორებო ფისკალურ წელს, როგორც ეს ასახულია მის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშში ამ წინა ფინანსური წლისთვის; გ) საბოლოო მშობელი საწარმო მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის შემადგენელი საწარმო, რომელიც აკმაყოფილებს შემდეგ კრიტერიუმებს: გ.ა) პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობს საკმარისი რაოდენობის წილებს ასეთი მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ერთ ან მეტ შემადგენელ საწარმოში, რომ მას ევალება კონსოლიდირებული ფინანსური ანგარიშების მომზადება იმ ქვეყანაში/იურისდიქციაში ზოგადად მოქმედი საბუღალტრო პრინციპების შესაბამისად, რომლის საგადასახადო რეზიდენტსაც წარმოადგენს ან ვალდებული იქნებოდა მოემზადებინა იგი მისი წილებით საჯარო ფასიანი ქაღალდების ბირჟაზე ვაჭრობის შემთხვევაში; გ.ბ) არ არსებობს ასეთი მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის სხვა შემადგენელი საწარმო, რომელიც პირდაპირ ან არაპირდაპირ ფლობს ამ ნაწილის „გ.ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ წილებს პირველად ხსენებულ შემადგენელ საწარმოში; დ) სუროგატი მშობელი დაწესებულება - მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის შემადგენელი დაწესებულება, რომელიც ქვეყანაში/იურისდიქციაში, რომლის რეზიდენტსაც იგი წარმოადგენს, დანიშნულ იქნა ამ მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის მიერ ქვეყნების მიხედვით ანგარიშის წარდგენისთვის საბოლოო მშობელი დაწესებულების ერთადერთ შემცვლელად, როდესაც დაკმაყოფილებულია მინისტრის ბრძანებით გათვალისწინებული პირობები; ე) შემადგენელ საწარმოდ განიხილება: საქართველოს ფინანსთა ე.ა) მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ნებისმიერი განცალკევებული ეკონომიკური ერთეული, რომელიც შეყვანილია მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშებში ფინანსური ანგარიშგების მიზნისთვის ან შეყვანილი იქნებოდა მასში მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ასეთი ეკონომიკური ერთეულის წილებით საჯარო ფასიანი ქაღალდების ბირჟაზე ვაჭრობის შემთხვევაში; ე.ბ) ნებისმიერი განცალკევებული ეკონომიკური ერთეული, რომელიც არ არის შეტანილი მულტინაციონალურ საწარმოთა ჯგუფის კონსოლიდირებულ ფინანსურ ანგარიშებში მხოლოდ ზომის ან არსებითობის საფუძველზე; ე.გ) „ე.ა“ და „ე.ბ.“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ნებისმიერი განცალკევებული ეკონომიკური ერთეულის ნებისმიერი მუდმივი დაწესებულება, განცალკევებულ იმ პირობით, რომ ეკონომიკური ფინანსურ ანგარიშს ასეთი მუდმივი ერთეული ამზადებს დაწესებულებისთვის ფინანსური/საგადასახადო ანგარიშგების და შიდა მენეჯერული კონტროლის მიზნებისთვის. 4. მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ანგარიშის წარდგენის წესი განისაზღვრება ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით.“. 19. „თავი X“ ამოღებულ იქნეს. 20. მე-80 მუხლის: ა) მე-3 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „3. არარეზიდენტი ფიზიკური პირის ერთობლივი შემოსავალი, რომელიც დაკავშირებული არ არის საქართველოში მის მუდმივ დაწესებულებასთან, იბეგრება ამ კოდექსის 134-ე მუხლის შესაბამისად გადახდის წყაროსთან გამოქვითვების გარეშე, გარდა ამ მუხლის მე-4 და მე-6 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.“; ბ) მე-5 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-6 ნაწილი: „6. არარეზიდენტი ფიზიკურ პირის, რომელიც ქონების იჯარისთვის/გაქირავებისთვის ანაზღაურებას იღებს პირისგან, რომელიც არ არის ამ კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული საგადასახადო აგენტი, საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული გამოქვითვების თანხებს შორის.“. 21. 82-ე მუხლის: ა) პირველი ნაწილის: ა.ა) „ვ.გ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ვ.გ) 2 წელზე მეტი ვადით საკუთრებაში არსებული აქტივის მიწოდებით მიღებული ნამეტი, გარდა გამსხვისებლის მიერ აქტივის მიწოდებამდე ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების ან/და ამ ქვეპუნქტის „ვ.ა“ და „ვ.ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. შენიშვნა: ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებად არ განიხილება ფასიანი ქაღალდის/წილის მხოლოდ ფლობა დივიდენის/პროცენტის მიღების მიზნით. ამასთანავე, აქტივის ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენება მხედველობაში არ მიიღება, თუ მისი ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების დასრულების მომენტიდან მის მიწოდებამდე გასულია 2 წელი;“; ა.ბ) „ო“ ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს. ბ) მე-4 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ა1“ და „ა2“ ქვეპუნქტები: „ა1) აქტივის საკუთრებაში ფლობის 2 წლიანი ვადის მიზნებისთვის გაითვალისწინება ფიზიკური პირის მიერ და იმ მამკვიდრებლის/მჩუქებლის საკუთრებაში ფლობის ვადა ჯამურად, რომლის I რიგის მემკვიდრეც არის ეს ფიზიკური პირი. ა2) აქტივის მიწოდების, მათ შორის, რეალიზაციის მომენტად მიიჩნევა საკუთრების დამადასტურებელი იმ დოკუმენტის შედგენის თარიღი, რომლის საფუძველზეც ხორციელდება მარეგისტრირებელ ორგანოში სხვა პირისთვის საკუთრების უფლების გადაცემის რეგისტრაცია. ხოლო, თუ არ ხდება საკუთრების უფლების მარეგისტრირებელ ორგანოში რეგისტრაცია - საკუთრების უფლების გადაცემის მომენტი;“. 22. 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ა) მცირე ბიზნესის სტატუსის მიღებისას – მიკრო ბიზნესისთვის დადგენილი წესის შესაბამისად;“. 23. 89-ე მუხლის: ა) მე-2 ნაწილს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ე“ ქვეპუნქტი: „ე) პირი არ აკმაყოფილებს ამ კოდექსის 88-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ მოთხოვნას.“; ბ) მე-4 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-5 ნაწილი: „5. ამ მუხლის მე-2 ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, მცირე ბიზნესის სტატუსი გაუქმებულად მიიჩნევა შესაბამისი საფუძვლის წარმოშობის თარიღიდან.“. 24. 92-ე მუხლის პირველი ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „1. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელსაც წარმოეშვა დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის ვალდებულება, ამ კოდექსის 165-ე მუხლის შესაბამისად ვალდებულია გატარდეს რეგისტრაციაში.“. 25. 93-ე მუხლის მე -2 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ 2. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირი საქართველოში ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვეტიდან 30 სამუშაო დღის ვადაში საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს დეკლარაციას.“. 26. 97-ე მუხლის: ა) მე-4 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „4. არარეზიდენტი საწარმოს მიერ საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავალი, რომელიც საქართველოში მის მუდმივ დაწესებულებას არ მიეკუთვნება, იბეგრება გადახდის წყაროსთან გამოქვითვების გარეშე, ამ კოდექსის 134-ე მუხლის შესაბამისად, გარდა ამ მუხლის მე-5, მე-6 და მე-11 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევისა.“; ბ) მე-10 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-11 ნაწილი: „ 11. არარეზიდენტ საწარმოს, რომელიც ქონების იჯარისთვის/გაქირავებისთვის ანაზღაურებას იღებს პირისგან, რომელიც არ არის ამ კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული საგადასახადო აგენტი, მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული გამოქვითვების თანხებს შორის.“. 27. 981 მუხლის მე-2 ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ვ“ ქვეპუნქტი: „ვ) მიღებული დივიდენდის შემდგომი განაწილება, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 21-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული პირის (გარდა უცხოური საწარმოს მუდმივი დაწესებულებისა) მიერ, რომელსაც მართვის ადგილ ი გადმოტანილი აქვს საქართველოში.“. 28. 983 მუხლის მე-3 ნაწილს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ზ“ ქვეპუნქტი: „ზ) უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება, მომსახურების გაწევა ან/და ფულადი სახსრების გადაცემა, იმ პირისთვის, რომელიც მოგების გადასახადით იბეგრება ამ კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით.“; 29. 101-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ე“ ქვეპუნქტი: „ე) საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად სავალდებულო დაზღვევის ფარგლებში დამქირავებლის მიერ დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემიის გადახდით მიღებული სარგებელი.“. 30. 103-ე მუხლის პირველ ნაწილს დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ე“ ქვეპუნქტი: „ე) საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად სავალდებულო დაზღვევის ფარგლებში დამქირავებლის მიერ დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემიის გადახდით მიღებული სარგებლისა.“. 31. 106-ე მუხლის შენიშვნა ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „შენიშვნა: ამ კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ და „ლ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირს უფლება აქვს, გამოქვითოს გათავისუფლებული შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული ხარჯები. ამ უფლების გამოყენების შემთხვევაში პირი ვალდებულია საშემოსავლო გადასახადით დაბეგროს ამ კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ და „ლ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად საშემოსავლო გადასახადისაგან გათავისუფლებული შემოსავალი.“; 32. 109-ე მუხლის მე-2 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „2. ბანკები და საკრედიტო კავშირები, კომერციული ბანკების მიერ აქტივების კლასიფიკაციისა და შესაძლო დანაკარგების რეზერვების შექმნისა და გამოყენების შესახებ საქართველოს ეროვნული ბანკის მიერ დადგენილი წესით, ახორციელებენ ამავე წესით განსაზღვრული სესხების შესაძლო დანაკარგების რეზერვების გამოქვითვას.“. 33. 130-ე მუხლის 31 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 34. 131-ე მუხლის: ა) პირველი ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „1. არარეზიდენტის მუდმივი დაწესებულების ან რეზიდენტის მიერ ან მათი სახელით ფიზიკური პირისათვის არარეზიდენტისათვის ან საქართველოში გადახდილი მუდმივი პროცენტი იბეგრება დაწესებულების არმქონე გადახდის წყაროსთან გადასახდელი თანხის 5 პროცენტიანი განაკვეთით.“; ბ) მე-4 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 35. 136-ე მუხლის მე-8 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 36. 153-ე მუხლის: ა) მე-5 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „5. მეწარმე ფიზიკური პირი, საწარმო და ორგანიზაცია ვალდებული არიან, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინონ დეკლარაცია საანგარიშო თვის მიხედვით გაცემული შრომის ანაზღაურების თანხების და დაკავებული გადასახადის შესახებ.“; ბ) მე-10 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „10. საწარმო, ორგანიზაცია და არარეზიდენტი საწარმოს მუდმივი დაწესებულება (საწარმოები, რომლებიც მოგების გადასახადით იბეგრებიან ამ კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი−მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით) ვალდებული არიან, ყოველთვიურად, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინონ დეკლარაცია მოგების გადასახადის შესახებ.“. 37. 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „მ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „მ) პირი, რომელიც ქონებას უსასყიდლოდ გადასცემს ფიზიკურ პირს, რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრირებული არ არის, გარდა ამ პირის მიერ ამავე ფიზიკური პირისათვის საგადასახადო წლის განმავლობაში 1000 ლარამდე ღირებულების ქონების უსასყიდლოდ გადაცემისა. ასეთ შემთხვევაში, საგადასახადო აგენტის მიერ გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავების წესს ადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი;“. 38. 159-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 31 ნაწილი: „31. საქართველოს ფინანსთა მინისტრს უფლება აქვს განსაზღვროს ცალკეული შემთხვევები, რომლის დროსაც საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია გააუქმოს პირის დღგ-ს გადამხდელად რეგისტრაცია. ამ შემთხვევაში დღგ-ს გადამხდელად რეგისტრაცია უქმდება საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების თარიღიდან.“. 39. 162-ე მუხლის მე-8 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-9 ნაწილი: 9. საქართველოს საბაჟო კოდექსის 54-ე მუხლის მე-2, მე-3 ან მე-4 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, იმპორტის თანხა განისაზღვრება იმავე ნაწილით იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისათვის დადგენილი წესის შესაბამისად.“. 40. 174-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ვ1“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ვ1) ამ კოდექსის 173-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ე“ და „ზ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ჩათვლის დოკუმენტებით, რომლებიც გადასახადის გადამხდელის (მყიდველის/ჩათვლის მიმღების) მიერ ასახული არ არის დასაბეგრი ოპერაციის საანგარიშო პერიოდის დამთავრებიდან არაუგვიანეს დასაბეგრი ოპერაციის კალენდარული წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით წარმოდგენილ დღგ-ის დეკლარაციაში ან არაუგვიანეს 3 კალენდარული წლის განმავლობაში, ამავე პერიოდის დაზუსტებულ დეკლარაციაში;“. 41. „კარი VI“ ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ კარი VI დამატებული ღირებულების გადასახადი თავი XXI ზოგადი ნაწილი მუხლი 156. ზოგადი დებულებები 1. ეს კარი განსაზღვრავს დამატებული ღირებულების გადასახადის (შემდგომში - დღგ) გამოანგარიშების და გადახდის წესს. 2. დღგ არის საქონლის/მომსახურების მოხმარებაზე დადგენილი გადასახადი, რომელიც ამ საქონლის/მომსახურების ფასის პირდაპირპროპორციულია. 3. დღგ-ის გადახდის ვალდებულება წარმოიშობა საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ყველა ეტაპზე, საცალო მიწოდების ჩათვლით. 4. ამ კარით გათვალისწინებულ შემთხვევებში დღგ-ის გადასახდელი თანხა შესაძლებელია შემცირდეს დაკავშირებული ხარჯის საქონლის სხვადასხვა მიწოდებასთან/მომსახურების კომპონენტის ღირებულებაზე გაწევასთან პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით. მუხლი 157. ტერმინთა განმარტებები ამ კარის მიზნისთვის გამოყენებულ ტერმინებს აქვთ შემდეგი მნიშვნელობა: ა) პირი : ა.ა) ფიზიკური პირი; ა.ბ) საწარმო ან ორგანიზაცია ამ კოდექსის შესაბამისად; ა.გ) პირთა გაერთიანება, რომელიც დამოუკიდებლად მონაწილეობს სამართლებრივ ურთიერთობებში, მაგრამ არ გააჩნია იურიდიული პირის სტატუსი. ბ) დასაბეგრი პირის დაფუძნების ადგილი - ადგილი, საიდანაც დასაბეგრი პირი ახორციელებს თავის ძირითად ეკონომიკურ საქმიანობას, სადაც ფუნქციონირებს დასაბეგრი პირის მმართველობითი ორგანო და მიიღება მის საქმიანობასთან/მართვასთან დაკავშირებული ძირითადი გადაწყვეტილებები შენიშვნა: თუ ამ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული კრიტერიუმები არ იძლევა დასაბეგრი პირის დაფუძნების უპირატესობა ენიჭება ადგილის ზუსტად განსაზღვრისას საშუალებას, ადგილს, სადაც მიიღება მის საქმიანობასთან/მართვასთან დაკავშირებული ძირითადი გადაწყვეტილებები. გ) ფიქსირებული დაწესებულება - ნებისმიერი ადგილი, რომელიც არ არის დასაბეგრი პირის დაფუძნების ადგილი, მაგრამ ხასიათდება მუდმივობის საკმარისი ხარისხით, აგრეთვე სათანადო სტრუქტურით ადამიანური და ტექნიკური რესურსების თვალსაზრისით, რაც აძლევს მას შესაძლებლობას გასწიოს ან მიიღოს მომსახურება და გამოიყენოს საკუთარი საჭიროებისთვის; დ) მუდმივი მისამართი - ფიზიკური პირის მისამართი, სადაც ის რეგისტრირებულია კანონმდებლობით დადგენილი წესით ან მისამართი, რომლის შესახებ ფიზიკურმა პირმა აცნობა საგადასახადო ორგანოს, თუ არ არსებობს მტკიცებულება, რომ ეს მისამართი არ ასახავს რეალობას; ე) საცხოვრებელი ადგილი - ადგილი, რომელსაც ფიზიკური პირი ჩვეულებრივ საცხოვრებლად ირჩევს, მიზნიდან/ვალდებულებიდან პირადი ან გამომდინარე, მისი ეკონომიკური საქმიანობის ამ ადგილთან საცხოვრებელ მჭიდრო/სტაბილური კავშირის არსებობის გათვალისწინებით; ვ) საქართველოს ტერიტორია - საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული ტერიტორია, მათ შორის სახმელეთო სივრცე, მისი წიაღი და საჰაერო სივრცე მის ზემოთ, შიდა წყლები და ტერიტორიული ზღვა, მათი ფსკერი, წიაღი და საჰაერო სივრცე მათ ზემოთ, აგრეთვე, მის ტერიტორიულ ზღვასთან მიმდებარე ზონა, განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა და კონტინენტური შელფი, რომელთა მიმართ საქართველოს შეუძლია განახორციელოს თავისი სუვერენული უფლებები ან/და იურისდიქცია საერთაშორისო სამართლის შესაბამისად; ზ) სახელმწიფო ხელისუფლების ორგანოები - ორგანოები, რომელიც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად ახორციელებენ საკანონმდებლო, აღმასრულებელ ან სასამართლო ხელისუფლებას, აგრეთვე სახელმწიფო ზედამხედველობასა და კონტროლს; თ) უძრავი ნივთი : თ.ა) მიწის ზედაპირზე ან მის ქვეშ არსებული ნებისმიერი ადგილი, რომელზეც შესაძლებელია წარმოიშვას საკუთრების ან მფლობელობის უფლება; თ.ბ) მიწაზე ან მის ქვეშ განთავსებული ნებისმიერი შენობა/ნაგებობა, რომელიც მყარად არის დაკავშირებული მიწასთან და არ არის გამიზნული დროებითი სარგებლობისთვის; თ.გ) ნებისმიერი ნივთი, რომელიც შენობის/ნაგებობის განუყოფელი ნაწილია და რომლის გარეშეც ეს შენობა ან ნაგებობა არასრულია, კერძოდ, კარები, ფანჯარა, სახურავი, კიბე, ლიფტი და სხვა მსგავსი ნივთები; თ.დ) ნებისმიერი ნივთი, აღჭურვილობა ან მანქანა-დანადგარი, რომელიც მუდმივად არის დამონტაჟებული შენობაში/ნაგებობაში და რომლის გადაადგილება შეუძლებელია მისი განადგურების, გადაკეთების ან მისთვის დანიშნულების შეცვლის გარეშე; ი) მცირე ღირებულების საჩუქარი - საქონელი ან მომსახურება, რომლის გადაცემა ხორციელდება უსასყიდლოდ და რომლის ღირებულება, დღგ-ის გარეშე, ერთ ფიზიკურ პირზე არ აღემატება კალენდარული წლის განმავლობაში 50 ლარს. მცირე ღირებულების საჩუქრად არ განიხილება სარეკლამო და წარმომადგენლობითი ხარჯი; კ) სავაჭრო შუამავალი - დასაბეგრი პირი, რომლის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს შესყიდული ბუნებრივი გაზის ან ელექტროენერგიის გადაყიდვა და რომლის მიერ აღნიშნული საქონლის პირადი მიზნისთვის მოხმარების მოცულობა უმნიშვნელოა; ლ) დამოუკიდებლად ფუნქციონირებადი ქვედანაყოფი - დასაბეგრი პირის აქტივების ნაწილი, რომელიც წარმოადგენს ერთმანეთთან ფუნქციურად დაკავშირებული ძირითადი საშუალებებისა და თანმხლები კომუნიკაციების ერთობლიობას რომლის დამოუკიდებლად ფუნქციონირება არ არის დამოკიდებული მესაკუთრის და შე ცვლაზე; მ) დამხმარე ხასიათის მომსახურება/საქონელი - მომსახურება/საქონელი, რომლის შეძენა არ არის მისი მომხმარებლის ძირითადი მიზანი, მაგრამ გამიზნულია მისთვის ძირითადი მომსახურების გაწევის/საქონლის მიწოდების პირობების გაუმჯობესების ან/და სარგებლობის უზრუნველსაყოფად; უკეთ ნ) უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურება/საქონელი - მომსახურება/საქონელი რომლის მიწოდება ხორციელდება ძირითადი მომსახურების/საქონლის მიწოდების უზრუნველსაყოფად და რომლის განხორციელება აუცილებელია ამ ძირითადი ოპერაციის შესრულებისთვის; ო) უწყვეტი მომსახურება - მომსახურება, მომხმარებლისთვის ხელმისაწვდომია უწყვეტად, რომლის შედეგით სარგებლობა საანგარიშო პერიოდის ნებისმიერ მომენტში; პ) რეგულარული მომსახურება - მომსახურება, რომელიც არ არის უწყვეტი მომსახურება, მაგრამ მისი მიღების უფლება ხელშეკრულების/შეთანხმების მიხედვით მომხმარებელს აქვს საანგარიშო პერიოდის კოკრეტულ მომენტში, მომსახურების გამწევთან დამატებითი შეთანხმების გარეშე; ჟ) ელექტრონულად გაწეული მომსახურება - მომსახურება, რომელიც გაიწევა ინეტერნეტით ან ელექტრონული ქსელით, რომლის მიწოდებაც არსებითად ავტომატიზირებულია, მინიმალურად საჭიროებს ადამიანის ჩარევას და მისი მიწოდება შეუძლებელია საინფორმაციო ტექნოლოგიების გარეშე. მათ შორის, ჟ.ა) ციფრული პროდუქტის მიწოდება, პროგრამული უზრუნველყოფის მხარდაჭერისა და მისი განახლებული ვერსიის მიწოდების ჩათვლით; ჟ. ბ) ვებგვერდის მიწოდება; ჟ.გ) ვებჰოსთინგი, პროგრამული უზრუნველყოფისა და აპარატურის დისტანციური ტექნიკური მომსახურება; ჟ.დ) პროგრამული უზრუნველყოფა და შესაბამისი განახლება; ჟ.ე) გამოსახულებების, ტექსტებისა და ინფორმაციის მიწოდება მონაცემთა ბაზის ხელმისაწვდომობის უზრუნველყოფის მიზნით; ჟ.ვ) მუსიკის, ფილმის და თამაშების (მათ შორის, აზარტული თამაშების) მიწოდება; ჟ.ზ)პოლიტიკური, კულტურული, სახელოვნებო, სპორტული, სამეცნიერო და გასართობი გადაცემების მაუწყებლობა და მიწოდება; ჟ.თ) დისტანციური სწავლების მიწოდება; ჟ.ი) საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით განსაზღვრული მომსახურების სხვა სახეები; შენიშვნა: მხოლოდ ის გარემოება, რომ მომსახურების გამწევი და შემძენი ინფორმაციას ელექტრონულად ცვლიან თავისთავად არ ნიშნავს, რომ მომსახურება ელექტრონულად არის გაწეული. რ) საბაზრო ფასი - ფასი, რომელიც გადასახდელი იქნებოდა მომხმარებლის მიერ შესაბამის დროს ამ საქონლის ან მომსახურების შესყიდვისას იმავე დონის ბაზარზე, სადაც თავისუფალი კონკურენციის და სუბიექტების პირობებში ხორციელდება საქონლის მიწოდება ან ეკონომიკური დამოუკიდებლობის მომსახურების გაწევა და სადაც ეს ოპერაცია იბეგრება დღგ-თი. თუ შეუძლებელია, საქონლის ან მომსახურების შედარებითი ფასის დადგენა, დღგ-ის მიზნისთვის საბაზრო ფასი არის: რ.ა) საქონლისთვის - ფასი, რომელიც არ უნდა იყოს ამ ან ანალოგიური საქონლის შესყიდვის ფასზე ნაკლები, ხოლო თუ შესყიდვის ფასი არ არსებობს - ამ საქონლის წარმოების ღირებულება მისი მიწოდების მომენტში; რ.ბ) მომსახურებისთვის - ფასი, რომელიც არ უნდა იყოს ნაკლები ამ მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ყველა დანახარჯის ღირებულებაზე; ს) ვაუჩერი - ინსტრუმენტი, რომელიც წარმოშობს დასაბეგრი პირის ვალდებულებას, მიიღოს იგი, როგორც ანაზღაურება ან ანაზღაურების ნაწილი საქონლის/მომსახურების მიწოდების სანაცვლოდ იდენტიფიცირებადია და მასში მისაწოდებელი ან მასთან დაკავშირებულ საქონელი/მომსახურება ან დოკუმენტში პოტენციური მიმწოდებელი, აგრეთვე ამ ინსტრუმენტის გამოყენების პირობები; ტ) ერთჯერადი ვაუჩერი - ვაუჩერი, რომლის გამოშვებისას იდენტიფიცირებადია მასთან დაკავშირებული საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ადგილი და ამ ოპერაციასთან დაკავშირებით დასარიცხი დღგ; უ) მრავალჯერადი ვაუჩერი - ვაუჩერი, რომელიც არ არის ერთჯერადი ვაუჩერი; ფ) მეორადი ნივთი - გამოყენებული მოძრავი ნივთი, რომელიც გამოყენებისთვის კვლავ ვარგისია, არსებული სახით ან შეკეთების შემდეგ, გარდა ხელოვნების ნიმუშისა, საკოლექციო ნივთისა და ანტიკვარიატისა, აგრეთვე ძვირფასი ლითონისა ან ძვირფასი ქვისა, საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული მნიშვნელობით; ქ) დასაბეგრი დილერი - ნებისმიერი დასაბეგრი პირი, რომელიც ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში, შემდგომი რეალიზაციის მიზნით ყიდულობს ან საკუთარი ეკონომიკური საქმიანობისთვის იყენებს მეორად ნივთს, ხელოვნების ნიმუშს, საკოლექციო ნივთს ან ანტიკვარიატს ან ახორციელებს ამ საქონლის იმპორტს, მიუხედავად იმისა, მოქმედებს იგი საკუთარი თუ სხვა პირის სახელით, მასთან ხელშეკრულების საფუძველზე, რომლის მიხედვით საკომისიოს გადახდა ხორციელდება საქონლის შეძენისას ან გაყიდვისას; ღ) სეს ესნ - საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურა; ყ) სატრანსპორტო საშუალების მოკლევადიანი იჯარა - სატრანსპორტო საშუალების (სეს ესნ 86-ე, 87-ე, 88-ე და 89-ე ჯგუფებით გათვალისწინებული საჰაერო ხომალდის, გემის და ნებისმიერი სხვა სატრანსპორტო საშუალების) უწყვეტად ფლობა ან გამოყენება, გემის შემთხვევაში არაუმეტეს 90 დღისა, ხოლო სხვა სატრანსპორტო საშუალების შემთხვევაში არაუმეტეს 30 დღისა; შ) ტუროპერატორი - პირი, რომელიც ახორციელებს ტურისტული პროდუქტის ფორმირებას და ტურისტისთვის მიწოდებას; ჩ) ტურისტი – ფიზიკური პირი, რომელსაც მიეწოდება ტურისტული პროდუქტი, საქართველოში არანაკლებ 24 საათის და არა უმეტეს ერთი წლის ვადით მოგზაურობის (მათ შორის, დასვენების ან/და გაჯანსაღების) მიზნით; ძ) ტურისტული პროდუქტი – ტურისტული მომსახურების სახეობათა (მათ შორის, ტრანსპორტირება, განთავსება, კვება, გიდის მომსახურება, აგრეთვე ტურისტული მომსახურების დამხმარე მომსახურება) არანაკლებ ორი კომპონენტის ერთობლიობა; წ) ძირითადი საშუალების (შენობის/ნაგებობის) რემონტი – შენობა/ნაგებობის ელემენტების მოდიფიკაცია (რეკონსტრუქცია) მათი სასარგებლო მომსახურების ვადის გახანგრძლივების მიზნით და მათი მწარმოებლურობის ამაღლების უზრუნველსაყოფად, გარდა მიმდინარე საექსპლუატაციო ხარჯებისა, რომლებიც გაიწევა ძირითადი საშუალების ამოსავალი მწარმოებლურობის აღდგენის ან შენარჩუნების მიზნით. მუხლი 158. დღგ-ით დასაბეგრი პირი 1. დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომში - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა. 2. ამ კარის მიზნისთვის ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება: ა) „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული საქმიანობა; ბ) საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების განმახორციელებელი პირების საქმიანობა, გარდა ერთჯერადი/არარეგულარული ხასიათის საქმიანობისა, ამ მუხლის მე-3 ნაწილის გათვალისწინებით; გ) ქონების გამოყენება რეგულარული შემოსავლის მიღების მიზნით. 3. ერთჯერადი/არარეგულარული ხასიათის მიუხედავად, ნებისმიერ შემთხვევაში ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება არასაცხოვრებელი დანიშნულების შენობის/ნაგებობის მიწოდება. 4. ეკონომიკურ საქმიანობად არ განიხილება: ა) ამ კოდექსის მე-9 მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ-ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული საქმიანობები; ბ) სახელმწიფო ხელისუფლების/ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანოს ან საჯარო სამართლის იურიდიული პირის საქმიანობა, თუ ის საქმიანობის განხორციელებისას მოქმედებს, როგორც სახელმწიფო ორგანო (ახორციელებს სახელმწიფოს მიერ მისთვის დელეგირებულ უფლებამოსილებას), იმ შემთხვევაშიც კი, როდესაც ამ საქმიანობისთვის დადგენილია საწევრო, მოსაკრებელი, საფასური ან სხვა გადასახდელი, გარდა: ბ.ა) ტელესაკომუნიკაციო მომსახურებისა; ბ.ბ) წყალის, გაზის, ელექტროენერგიის ან თბოენერგიის მიწოდებისა; ბ.გ) საქონლის ტრანსპორტირებისა; ბ.დ) პორტის ან აეროპორტის მომსახურებისა; ბ.ე) მგზავრის ტრანსპორტირებისა; ბ.ვ)რეალიზაციის მიზნით წარმოებული საქონლის მიწოდებისა; ბ.ზ) საშუამავლო სააგენტოს მეშვეობით მიწოდების და მომსახურების გაწევისა; ბ.თ) გამოფენა-გაყიდვის ორგანიზებისა; ბ.ი) დასაწყობებისა; ბ.კ) სარეკლამო საქმიანობისა; ბ.ლ) ტურისტული აგენტის საქმიანობისა; ბ.მ) საზოგადოებრივი კვებისა; სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციის ბ.ნ) რადიო და ტელესამაუწყებლო საქმიანობისა. 5. საქართველოს მთავრობა უფლებამოსილია, კონკურენციის შეზღუდვის თავიდან აცილების მიზნით, განსაზღვროს ამ მუხლის მე-4 ნაწილისგან განსხვავებული საქმიანობის სახეები, რომლის განხორციელების შემთხვევაში სახელმწიფო ხელისუფლების/ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანო ან საჯარო სამართლის იურიდიული პირის საქმიანობა განიხილება ეკონომიკურ საქმიანობად. თავი XXII დასაბეგრი ოპერაციები მუხლი 159. დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციები 1. დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია: ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება; ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა; გ) საქონლის იმპორტი. 2. საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა, რომელიც სხვა სახის მომსახურების გაწევასთან/საქონლის მიწოდებასთან უშუალოდაა დაკავშირებული ან სხვა სახის მომსახურების გაწევისთვის/ საქონლის მიწოდებისთვის დამხმარე ხასიათისაა განიხილება ამ მომსახურების გაწევის/საქონლის მიწოდების ნაწილად. მუხლი 160. საქონლის მიწოდება 1. საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა. საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება: ა) ანაზღაურების სანაცვლოდ, სახელმწიფო ხელისუფლების/ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანოს გადაწყვეტილებით ან/და კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, ქონებაზე საკუთრების უფლების გადაცემა; ბ) საქონლის ფაქტიური გადაცემა იჯარის, ლიზინგის ან მსგავსი ხელშეკრულებით, გამოსყიდვის პირობით. გ) საქონლის გადაცემა ხელშეკრულების საფუძველზე, რომლის მიხედვით საკომისიო ანაზღაურება ხორციელდება საქონლის შეძენის ან გაყიდვის შემთხვევაში. 2. ელექტროენერგია, გაზი, წყალი, თბოენერგია, გაგრილების ენერგია და სხვა მსგავსი ქონება განიხილება მატერიალურ ქონებად. ფული (გარდა საკოლექციო ნიმუშის ან/და ნუმიზმატური დანიშნულების მონეტისა), აგრეთვე, კრიპტოგრაფიული ვალუტა (კრიპტოაქტივი), საქონლად არ განიხილება. 3. ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად, ასევე განიხილება: ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი. საქონლის გადაცემა/გამოყენება, ამასთანავე, ნიმუშის ან მცირე ღირებულების საჩუქრის სახით, არ განიხილება ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად; ბ) დასაბეგრი პირის მიერ, საკუთარი წარმოების შენობის/ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენება, თუ იგი სრულად ვერ მიიღებდა დღგ-ის ჩათვლას ამ შენობის/ნაგებობის სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში; შენიშვნა: ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის საკუთარ წარმოებად განიხილება დასაბეგრი პირის საკუთრებაში/მფლობელობაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე შენობის/ნაგებობის მშენებლობა საკუთარი ძალებით ან/და სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების შეძენის გზით. გ) დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის მიწოდება მისი დაქირავებული პირის პირადი სარგებლობისთვის ან მიწოდება/გამოყენება საკუთარი საქმიანობის მიზნიდან განსხვავებული მიზნით, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი; დ) დასაბეგრი პირის ან მისი უფლებამონაცვლის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვეტის შემდეგ საქონლის საკუთარ მფლობელობაში დატოვება, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი; ე) დასაბეგრი პირის დღგ-ის გადამხდელის რეგისტრაციის გაუქმება, თუ მას დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში ნაშთად დარჩენილ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი; ვ) საწარმოს ან ამხანაგობის მიერ, შესაბამისად, პარტნიორისთვის ან ამხანაგობის წევრისთვის, წილის სანაცვლოდ საქონლის საკუთრებაში გადაცემა. ზ) ტურისტული საწარმოს სტატუსის მოქმედების ვადის გასვლა ან ვადაზე ადრე შეწყვეტა; თ) ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისი. 4. უძრავი ნივთის თანამესაკუთრის მიერ, თანასაკუთრებაში მისი წილის მიწოდება უძრავი ნივთის მიწოდებად განიხილება. 5. თუ უძრავი ნივთის შემძენზე საკუთრების უფლება, მარეგისტრირებელ ორგანოში მშენებარე ობიექტზე დარეგისტრირდა, ამ ნივთის მიწოდებასთან დაკავშირებით მისი მიმწოდებლის მიერ გაწეული სამშენებლო, სამონტაჟო ან/და სარემონტო მომსახურება უძრავი ნივთის მიწოდების ნაწილად განიხილება. 6. მიწის ნაკვეთის და მასზე დამაგრებული შენობის/ნაგებობის ერთობლივად მიწოდება, შენობის/ნაგებობის მიწოდებად განიხილება. 7. საქონლის მიწოდებად არ განიხილება: ა) დასაბეგრი პირის მიერ ყველა აქტივის ან მისი ნაწილის (დამოუკიდებლად ფუნქციონირებადი ქვედნაყოფის) სხვა დასაბეგრი პირისთვის მიწოდება; ბ) საწარმოს კაპიტალში ან ამხანაგობაში აქტივის შეტანა; გ) აქტივის გადაცემა საწარმოს რეორგანიზაციის მხარე პირებს შორის. შენიშვნა: ამ ნაწილის მიზნისთვის, პირი, რომელმაც აქტივი მიიღო, განიხილება ამ აქტივის მიმწოდებლის უფლებამონაცვლედ. 8. ამ მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენების პირობებს და წესს, აგრეთვე შემთხვევებს, როდესაც ამ ნაწილით გათვალისწინებული დებულებები არ გამოიყენება განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 1601. მომსახურების გაწევა 1. მომსახურების გაწევა არის ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ არის საქონლის მიწოდება. მომსახურების გაწევად ასევე განიხილებას: ა) არამატერიალური ქონების გადაცემა; ბ) ქმედებისაგან თავის შეკავების ან განსაზღვრული ქმედების/სიტუაციის დაშვების ვალდებულება; გ) მომსახურების გაწევა სახელმწიფო ხელისუფლების/ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანოს გადაწყვეტილების ან/და კანონით გათვალისწინებულ შემთხვევაში. 2. ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევად, ასევე განიხილება: ა) დასაბეგრი პირის მიერ მომსახურების უსასყიდლოდ გაწევა მისი დაქირავებული პირის პირადი სარგებლობისთვის ან საკუთარი საქმიანობის მიზნიდან განსხვავებული მიზნით; ბ) დასაბეგრი პირის მიერ განხორციელებული საკუთარი ძირითადი საშუალების (შენობის/ნაგებობის) რემონტი მისი საქმიანობის მიზნისთვის, თუ იგი დღგ-ის ჩათვლას სრულად ვერ მიიღებდა, ამ მომსახურების სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში; შენიშვნა: ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის დასაბეგრი პირის მიერ განხორციელებულად განიხილება ძირითადი საშუალების (შენობის/ნაგებობის) რემონტი, საკუთარი ძალებით ან/და სარემონტო მომსახურების/სამუშაოების იმ პირისგან შეძენის გზით, რომელიც არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად. გ) საწარმოს ან ამხანაგობის მიერ, შესაბამისად, პარტნიორისთვის ან ამხანაგობის წევრისთვის წილის სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა; 3. პირი, რომელიც თავისი სახელით, მაგრამ სხვა პირის დავალებით მონაწილეობს მომსახურების გაწევაში, განიხილება ამ მომსახურების მიმღებად და გამწევად. 4. მომსახურების გაწევად არ განიხილება: ა) ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული ოპერაციები; ბ) ფულზე, აგრეთვე კრიპტოგრაფიულ ვალუტაზე (კრიპტოაქტივზე), საკუთრების უფლების გადაცემა. 5. ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული დებულებები, ამავე ნაწილით განსაზღვრულ შემთხვევებში, ვრცელდება მომსახურების მიწოდებაზეც. მუხლი 1602 საქონლის იმპორტი საქონლის იმპორტი არის საქართველოს საბაჟო კოდექსის შესაბამისად საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურაში მოქცევა. მუხლი 1603 . ვაუჩერის მეშვეობით განხორციელებული ოპერაციები 1. საკუთარი სახელით მოქმედი დასაბეგრი პირის მიერ, ერთჯერადი ვაუჩერის სხვა პირისთვის გადაცემა, განიხილება ამ ვაუჩერთან დაკავშირებული საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად. 2. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, ერთჯერადი ვაუჩერის სანაცვლოდ საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივი მიწოდება არ განიხილება დამოუკიდებელ დასაბეგრ ოპერაციად. 3. სხვა დასაბეგრი პირის სახელით მოქმედი დასაბეგრი პირის მიერ, ერთჯერადი ვაუჩერის გადაცემა განიხილება იმ დასაბეგრი პირის მიერ განხორციელებულ, ამ ვაუჩერთან დაკავშირებულ საქონლის მიწოდებად/ მომსახურების გაწევად, რომლის სახელითაც ეს პირი მოქმედებს. 4. თუ დასაბეგრი პირი, რომელიც ახორციელებს საქონლის მიწოდებას/მომსახურების გაწევას, არ წარმოადგენს ერთჯერადი ვაუჩერის გამომცემ საკუთარი სახელით მოქმედ დასაბეგრ პირს, მიიჩნევა, რომ მან მიაწოდა ვაუჩერთან დაკავშირებული საქონელი/მომსახურება ამ ვაუჩერის გამომცემ დასაბეგრ პირს. 5. მიმწოდებლის მიერ მრავალჯერადი ვაუჩერის სანაცვლოდ საქონლის/მომახურების ფაქტობრივი მიწოდება განიხილება დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციად. ამასთანავე, ამ მრავალჯერადი ვაუჩერის ყველა წინა გადაცემა დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციად არ განიხილება. 6. თუ მრავალჯერადი ვაუჩერის გადაცემას ახორციელებს დასაბეგრი პირი, რომელიც არ არის ამ მუხლის განმახორციელებელი, მე-5 ნაწილით ნებისმიერი გათვალისწინებული მომსახურების გაწევა, დასაბეგრი რომელიც ოპერაციის შესაძლებელია განისაზღვროს, როგორც საქონლის დისტრიბუციის/გაყიდვების ხელშეწყობის ან მისი მსგავსი მომსახურება, დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციად განიხილება. 7. ვაუჩერის სანაცვლოდ მიწოდების შემთხვევაში, უწყვეტად ან რეგულარულად საქონლის/მომსახურების დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება, უწყვეტი/რეგულარული მიწოდების დაბეგვრისთვის, ამ კოდექსის 163-ე შესაბამისი მუხლის შესაბამისად განსაზღვრულ მომენტში. 8. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს ერთჯერადი ვაუჩერის მეშვეობით განხორციელებული ცალკეული სახის დასაბეგრი ოპერაციების დაბეგვრის ამ მუხლის პირველი - მე-3 ნაწილებისგან განსხვავებული წესი. მუხლი 161. უკუდაბეგვრა 1. დღგ-ით უკუდაბეგვრის წესით იბეგრება: ა) საგადასახადო აგენტისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე მომსახურების გაწევა, დასაბეგრი პირის მიერ, რომელიც არ არის დაფუძნებული ან ჩვეულებრივ არ ცხოვრობს საქართველოში, ან საქართველოში არ გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება, რომელიც მონაწილეობს ამ მომსახურების გაწევაში; ბ) სახელშეკრულებო ვალდებულების შესრულების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში მოთხოვნის უზრუნველყოფის საგნის (საქონლის) კრედიტორისთვის საკუთრებაში გადაცემა; გ) საბაჟო საწყობში ამ კოდექსის 1641-ე მუხლის მე-4 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში პირისგან შეძენილი უცხოური საქონელი, რომელიც თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების საბაჟო პროცედურში ექცევა; დ) ამ კოდექსის 1641-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში თიზის საწარმოსგან შეძენილი უცხოური საქონელი, რომელიც თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების საბაჟო პროცედურში ექცევა. 2. ამ მუხლის მიზნისთვის საგადასახადო აგენტად განიხილება: ა) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიზნისთვის − ნებისმიერი პირი, რომელიც დაფუძნებულია საქართველოში(გარდა არამეწარმე ფიზიკური პირის და თიზ-ის საწარმოსი) ან საქართველოში გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება, რომლის მეშვეობით განხორციელდა ამ მომსახურების შეძენა; ბ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიზნისთვის − პირი (კრედიტორი), რომელიც სახელშეკრულებო ვალდებულების შესრულების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში საკუთრებაში იღებს მოთხოვნის უზრუნველყოფის საგანს (საქონელს); გ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტების მიზნისთვის − პირი, რომელიც საქონელს თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების საბაჟო პროცედურში აქცევს. 3. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საგადასახადო აგენტი აწარმოებს დღგ-ის დარიცხვას: ა) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში − მომსახურებისთვის გასაცემ თანხაზე; ბ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში − საკუთრებაში მიღებული მოთხოვნის უზრუნველყოფის საგნის (საქონლის) საბაზრო ფასზე, დღგ-ის გარეშე; გ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში: გ.ა) თუ საქონლის იმპორტი და მიწოდება არ არის დღგ-სგან გათავისუფლებული − საბაჟო საწყობში უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებასა და საქონლის იმპორტის თანხას შორის დადებითი სხვაობის თანხაზე; გ.ბ) თუ საქონლის იმპორტი გათავისუფლებულია დღგ-სგან, ხოლო საქონლის მიწოდება დღგ-ით იბეგრება − საბაჟო საწყობში უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებაზე; დ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში: დ.ა) თუ საქონლის იმპორტი და მიწოდება არ არის დღგ-სგან გათავისუფლებული − თიზ-ის საწარმოსგან უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებასა და საქონლის იმპორტის თანხას შორის დადებითი სხვაობის თანხაზე; დ.ბ) თუ საქონლის იმპორტი გათავისუფლებულია დღგ-სგან, ხოლო საქონლის მიწოდება დღგ-ით იბეგრება − თიზ-ის საწარმოსგან უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებაზე. 4. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საგადასახადო აგენტის მიერ საგადასახადო ორგანოში ანგარიშგების წარდგენისა და დარიცხული გადასახადის ბიუჯეტში გადახდის წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 5. ამ მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში - დღგ-ის დარიცხვის ვალდებულება არ ეკისრება დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ პირს. ამასთანავე, მიიჩნევა, რომ ამ საქონელზე მან განახორციელა შესაბამისი ოდენობის დღგ-ის ჩათვლა. 6. დღგ-ით უკუდაბეგვრის წესით არ იბეგრება: ა) საქონლის მიწოდება ან მომსახურების გაწევა, რომელიც ამ კოდექსის შესაბამისად გათავისუფლებულია დღგ-სგან; ბ) ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული მიწის ნაკვეთის და მასზე დამაგრებული საცხოვრებელი ბინის/სახლის გადაცემა. მუხლი 1611. ცალკეულ შემთხვევებში დღგ-ით დაბეგვრა 1. საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში ან სხვა ფულადი ვალდებულების (გარდა სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციებისა) გადახდევინების მიზნით საქონლის აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით რეალიზაცია (მიწოდება) იბეგრება დღგ-ით ამ მუხლის შესაბამისად, ხოლო ამ ოპერაციაზე დარიცხული დღგ-ის თანხის პირის (საქონლის მესაკუთრის) სახელით ბიუჯეტში გადახდას უზრუნველყოფს საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირი. ამასთანავე, ამ შემთხვევაში დღგ-ით არ იბეგრება: ა) საცხოვრებელი ბინის/სახლის მიწოდება; ბ) მიწის ნაკვეთის მიწოდება; გ) სეს ესნ 8703 კოდში აღნიშნული მსუბუქი ავტომობილის ან/და 8711 კოდში აღნიშნული მოტოციკლის (მოპედის ჩათვლით) მიწოდება; დ) ფიზიკური პირის (გარდა ინდივიდუალური მეწარმისა) საკუთრებაში არსებული ქონების მიწოდება. 2. „გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წესით სამეურვეო ქონების აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით რეალიზაცია იბეგრება დღგ-ით ამ მუხლის შესაბამისად, ხოლო ამ ოპერაციაზე დარიცხული დღგ-ის თანხის პირის (სამეურვეო ქონების მესაკუთრის) სახელით ბიუჯეტში გადახდას უზრუნველყოფს საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირი. ამასთანავე, გარდა სამეურვეო ქონების ერთიანი კომპლექსის სახით რეალიზაციის(მიწოდების) შემთხვევისა, დღგ-ით არ იბეგრება: ა) ინდივიდუალური მეწარმის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებელი ბინის/სახლის მიწოდება; ბ) მიწის ნაკვეთის მიწოდება; გ) ავტოსატრანსპორტო საშუალების მიწოდება; დ) სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის მიწოდება. 3. ამ მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში: ა) საქონლის სარეალიზაციო ფასი (მყიდველის მიერ გადახდილი/გადასახდელი ანაზღაურება) მოიცავს დღგ-ის თანხას; ბ) საქონლის მიწოდების დღგ-ით დაბეგვრისას არ ვრცელდება ამ კოდექსის 170-ე-172ე მუხლების, ასევე ამ კოდექსით გათვალისწინებული სხვა საკანონმდებლო ნორმების მოქმედება, რომელიც ითვალისწინებს საქონლის მიწოდების დღგ-სგან გათავისუფლებას. 4. ამ მუხლით გათვალისწინებული ოპერაციების დღგ-ით დაბეგვრისა და დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. მუხლი 1612.ცალკეული საქონლის მიწოდების დაბეგვრის სპეციალური სქემა 1. მეორადი ნივთის, ხელოვნების ნიმუშის, საკოლექციო ან ანტიკვარული ნივთის მიწოდება შესაძლებელია დღგ-ით დაიბეგროს დაბეგვრის სპეციალური სქემის (შემდგომში „სპეციალური სქემა“) მიხედვით. 2. დასაბეგრი დილერის მოგების მარჟა არის სხვაობა საქონლის მიწოდების ფასსა და მის შესყიდვის ფასს შორის. 3. დასაბეგრი დილერის მიერ იმპორტირებული საქონლის შესყიდვის ფასი, რომელიც გათვალისწინებულ უნდა იქნეს მოგების მარჟის გაანგარიშებისას, არის ამ საქონლის იმპორტისას დღგ-ით დასაბეგრი თანხისა და შესაბამისი დღგ-ის თანხის ჯამი. 4. საქონლის მიწოდების შედეგად დღგ-ით დასაბეგრი თანხა მიიღება დასაბეგრი დილერის მიერ მიღებული მოგების მარჟის ოდენობის 1.18-ზე გაყოფის შედეგად. 5. დასაბეგრ დილერს არ აქვს უფლება მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა იმ საქონელზე, რომლის მიწოდება იბეგრება სპეციალური სქემით. 6. დასაბეგრ პირს არ აქვს უფლება მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა, მისთვის დასაბეგრი დილერის მიერ მიწოდებულ ან მისაწოდებელ საქონელთან დაკავშირებით, თუ ამ საქონლის მიწოდება სპეციალური სქემით იბეგრება. 7. დასაბეგრი დილერი ვალდებულია განახორციელოს საგადასახადო ორგანოს ინფორმირება ამ მუხლით გათვალისწინებული სპეციალური სქემის გამოყენების შესახებ, სადაც მიეთითება ამ სქემის გამოყენების პერიოდი, რომელიც არ შეიძლება იყოს 24 თვეზე ნაკლები. აღნიშნული ვადა აითვლება საგადასახადო ორგანოში ამ ნაწილით გათვალისწინებული ინფორმაციის წარდგენის თვის დასაწყისიდან. 8. ამ მუხლით გათვალისწინებული სპეციალური სქემის გამოყენების და ამ სქემის გამოყენების შესახებ საგადასახადო ორგანოს ინფორმირების წესს, აგრეთვე ხელოვნების ნიმუშების, საკოლექციო და ანტიკვარული ნივთების სახეებს, რომლის მიწოდება შესაძლებელია დაიბეგროს სპეციალური სქემის მიხედვით, განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. თავი XXIII. დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების ადგილი მუხლი 162. საქონლის მიწოდების ადგილი 1. საქონლის მიწოდების ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მდებარეობს საქონელი მიწოდების განხორციელების მომენტში, თუ არ ხორციელდება საქონლის გაგზავნა ან ტრანსპორტირება. 2. თუ ხორციელდება საქონლის გაგზავნა ან ტრანსპორტირება, საქონლის მიწოდების ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მდებარეობს საქონელი მისი შემძენთან გაგზავნის ან ტრანსპორტირების დაწყების მომენტში. 3. გამანაწილებელი ქსელის მეშვეობით ბუნებრივი გაზის ან ელექტროენერგიის სავაჭრო შუამავლისთვის მიწოდების შემთხვევაში, მიწოდების ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც სავაჭრო შუამავალს დაფუძნებული აქვს თავისი საქმიანობა ან სადაც მას გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება, რომლისთვისაც ხორციელდება ამ საქონლის მიწოდება, ხოლო თუ არ არსებობს საქმიანობის დაფუძნების ადგილი ან ფიქსირებული დაწესებულება - ადგილი, სადაც მას გააჩნია მუდმივი მისამართი ან სადაც იგი ჩვეულებრივ ცხოვრობს. 4. გამანაწილებელი ქსელის მეშვეობით ბუნებრივი გაზის ან ელექტროენერგიის მიწოდებისას, თუ ამას არ ითვალისწინებს ამ მუხლის მე-3 ნაწილი, საქონლის მიწოდების ადგილად განიხილება მომხმარებლის მიერ ამ საქონლის ფაქტობრივი გამოყენებისა და მოხმარების ადგილი. 5. თუ ფაქტობრივად არ ხორციელდება მომხმარებლის მიერ ბუნებრივი გაზის ან ელექტრონერგიის სრულად ან ნაწილობრივ მოხმარება, საქონელი, რომელიც არ იქნა მოხმარებული, მიიჩნევა გამოყენებულად და მოხმარებულად იმ ადგილზე, სადაც მომხმარებელი ახორციელებს საკუთარ საქმიანობას ან გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება, რომლისთვისაც ხორციელდება საქონლის მიწოდება. თუ არ არსებობს საქმიანობის ადგილი ან ფიქსირებული დაწესებულება, მიიჩნევა, რომ საქონელი გამოყენებული და მოხმარებულია მომხმარებლის მიერ იმ ადგილზე, სადაც მას გააჩნია მუდმივი მისამართი ან სადაც იგი ჩვეულებრივ ცხოვრობს. მუხლი 1621. მომსახურების გაწევის ადგილი 1. თუ ამ მუხლის შესაბამისად, მომსახურება საქართველოს ტერიტორიაზეა გაწეული, მიიჩნევა, რომ იგი არ გაწეულა სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე, ხოლო თუ მომსახურება არ არის გაწეული საქართველოს ტერიტორიაზე, იგი განიხილება სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე გაწეულად. 2. მომსახურების გაწევის ადგილის განსაზღვრის მიზნისთვის, პირი (გარდა არამეწარმე ფიზიკური პირისა) დასაბეგრ პირად განიხილება მისთვის გაწეულ ნებისმიერ მომსახურებასთან დაკავშირებით. 3. თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის დადგენილი: ა) მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მომსახურების მიმღები არის დაფუძნებული, თუ მომსახურების მიმღები არის დასაბეგრი პირი. ამასთანავე, თუ მომსახურების გაწევა ხორციელდება მომსახურების მიმღების ფიქსირებული დაწესებულებისთვის, რომელიც არ მდებარეობს იქ სადაც მომსახურების მიმღები არის დაფუძნებული, მომსახურების გაწევის დაწესებულების მდებარეობის ადგილი. ადგილად განიხილება ფიქსირებული დაფუძნების ადგილის ან ფიქსირებული დაწესებულების არარსებობის შემთხვევაში, მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მომსახურების მიმღებს აქვს მუდმივი მისამართი ან ჩვეულებრივ ცხოვრობს; ბ) მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც გამწევი (დასაბეგრი პირი) არის დაფუძნებული, მომსახურების თუ მომსახურების მიმღები არ არის დასაბეგრი პირი. ამასთანავე, თუ მომსახურების გაწევა ხორციელდება მომსახურების გამწევის ფიქსირებული დაწესებულების მიერ, რომელიც არ მდებარეობს იქ სადაც მომსახურების გამწევი არის დაფუძნებული, მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ფიქსირებული დაწესებულების მდებარეობის ადგილი. ფიქსირებული დაწესებულების არარსებობის დაფუძნების ადგილის ან შემთხვევაში, მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მომსახურების გამწევს აქვს მუდმივი მისამართი ან ჩვეულებრივ ცხოვრობს. 4. უძრავ ნივთთან დაკავშირებული მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მდებარეობს უძრავი ნივთი, მათ შორის: ა) უძრავი ნივთის ექსპერტის და აგენტის მომსახურება; ბ) სამშენებლო სამუშაოების მომზადების და კოორდინაციის მომსახურება (სამშენებლო მოედანზე კონტროლის და ზედამხედველობის განხორციელება). 5. სხვა პირის სახელით და დავალებით მოქმედი შუამავლის მიერ არადასაბეგრი პირისთვის გაწეული მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება იმ ოპერაციის განხორციელების ადგილი, რისთვისაც არის გაწეული ეს საშუამავლო მომსახურება. 6. არადასაბეგრი პირისთვის, კულტურული, სახელოვნებო, სამეცნიერო, განათლების, გასართობი, ფიზიკური კულტურის და სპორტულ ან მსგავსი ღონისძიებების, როგორიცაა წარმოდგენა, პრეზენტაცია ან გამოფენა, ასევე ამ ღონისძიებების ორგანიზების მომსახურების (მათ შორის, დამხმარე მომსახურების) გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც ეს ღონისძიებები ფაქტობრივად ხორციელდება. 7. დასაბეგრი პირისთვის, კულტურული, სახელოვნებო, სამეცნიერო, განათლების, გასართობი, ფიზიკური კულტურის და სპორტულ ან მსგავს ღონისძიებებზე, როგორიცაა წარმოდგენა, პრეზენტაცია შესვლის/დაშვების ან გამოფენა უფლებასთან შესვლის/დაშვების უფლების დაკავშირებული დამხმარე ან/და მომსახურების ასეთ გაწევის ადგილად განიხილება, ადგილი სადაც ეს ღონისძიებები ფაქტობრივად ხორციელდება. 8. მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება მისი ფაქტობრივად განხორციელების ადგილი, თუ არადასაბეგრი პირისთვის გაწეულია რომელიმე შემდეგი მომსახურება: ა) ტრანსპორტირებასთან დაკავშირებული მომსახურება, რაც მოიცავს ჩატვირთვას, გადმოტვირთვას, გადაფუთვას, დასაწყობებას და საქონლის შენახვას გადაზიდვისას, საქონლის შეფუთვას ტრანსპორტირების მიზნით, დოკუმენტაციის მომზადებას საბაჟო ფორმალობების დასრულებამდე, ინსპექტირებას, შემოწმებასთან დაკავშირებულ ქონებასთან დაკავშირებული მომსახურებას და სხვა მსგავს მომსახურებებს; ბ) მოძრავი სამუშაო/მომსახურება. ნივთის შეფასება ან ასეთ 9. მგზავრისთვის ტრანსპორტირების მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც ხორციელდება ტრანსპორტირება, გავლილი მანძილის პროპორციულად. 10. არადასაბეგრი პირისთვის საქონლის ტრანსპორტირების მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც ხორციელდება ტრანსპორტირება, გავლილი მანძილის პროპორციულად. 11. სარესტორნო ან/და კვების მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც ეს მომსახურება ფაქტობრივად ხორციელდება. 12. სატრანსპორტო საშუალების მოკლევადიანი იჯარის მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც ეს სატრანსპორტო საშუალება ფაქტიურად გადადის მომხმარებლის განკარგულებაში. 13. არადასაბეგრ პირზე სატრანსპორტო საშუალების გაქირავების/იჯარის ადგილი, გარდა მოკლევადიანი იჯარისა, არის ადგილი, სადაც მომხმარებელი არის დაფუძნებული, აქვს მუდმივი მისამართი ან ჩვეულებრივ ცხოვრობს. ამასთანავე, არადასაბეგრ პირზე სასეირნო კატერის გაქირავების (გარდა მოკლევადიანი იჯარისა) ადგილი, არის ადგილი, სადაც სასეირნო კატერი, ფაქტიურად გადადის მომხმარებლის განკარგულებაში. 14. არადასაბეგრი პირისთვის მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც იგი არის დაფუძნებული, გააჩნია მუდმივი მისამართი ან ჩვეულებრივ ცხოვრობს, თუ მისთვის გაწეულია რომელიმე შემდეგი მომსახურება: ა) ტელესაკომუნიკაციო მომსახურება; ბ) რადიო და ტელესამაუწყებლო მომსახურება; გ) ელექტრონულად გაწეული მომსახურება; დ) საავტორო უფლების, პატენტის, ლიცენზიის, სავაჭრო ნიშნის ან სხვა მსგავსი უფლების გადაცემა ან დათმობა; ე) სარეკლამო მომსახურება; ვ) საკონსულტაციო, საინჟინრო, იურიდიული, საბუღალტრო და სხვა მსგავსი მომსახურება, აგრეთვე, მონაცემთა დამუშავება და ინფორმაციის მიწოდების მომსახურება; ზ) ამ ნაწილით გათვალისწინებული ეკონომიკური საქმიანობის ან უფლების მთლიანად ან ნაწილობრივ შესრულების ან განხორციელებისგან თავის შეკავების ვალდებულება; თ) საბანკო, ფინანსური და სადაზღვევო ოპერაციები, მათ შორის გადაზღვევა, გარდა სეიფის იჯარისა; ი) პერსონალით უზრუნველყოფა; კ) მოძრავი ნივთის იჯარით გადაცემა, გარდა ნებისმიერი სახის სატრანსპორტო საშუალების იჯარისა; 15. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს შემთხვევები, როდესაც ამ მუხლის მე-3, მე-12 - მე-14 ნაწილებით გათვალისწინებული ცალკეული მომსახურება განიხილება: ა) სხვა ქვეყანაში გაწეულად, თუ ის ხორცილდება საქართველოს ტერიტორიაზე, მაგრამ ამ მომსახურებით ფაქტიური სარგებლობა ან/და მისი გამოყენება ხდება საქართველოს ტერიტორიის გარეთ; ბ) განიხილება საქართველოში გაწეულად, თუ ის ხორციელდება საქართველოს ტერიტორიის გარეთ, მაგრამ ამ მომსახურებით ფაქტიური სარგებლობა ან/და მისი გამოყენება ხდება საქართველოში. თავი XXIII1. დაბეგვრის დრო მუხლი 163. დაბეგვრის დრო საქონლის მიწოდებისას/ მომსახურების გაწევისას 1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. 2. თუ თანხა სრულად ან მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ნაწილობრივ, ანაზღაურებულია საქონლის ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 3. ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის: ა) „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება დასაბეგრი პირის მიერ მისი წარმოებული შენობის/ნაგებობის (ძირითად საშუალების) ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების დაწყების მომენტში; ბ) „დ“ და „ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ოპერაციების დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება შესაბამისი პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვეტის/დღგ-ის რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში; გ) „ზ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ოპერაციების დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება ტურისტული საწარმოს სტატუსის გაუქმების მომენტში; დ) „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისის გამოვლენის მომენტში. 4. ამ კოდექსის 1601-ე მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება შენობის/ნაგებობის (ძირითადი საშუალების) რემონტის დასრულების მომენტში (მომენტში, როდესაც სარემონტო მომსახურების/სამუშაობის გაწევა დღგ-ით დაიბეგრებოდა მისი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირის მიერ განხორციელების შემთხვევაში.) 5. დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება არა უგვიანეს ყოველი საანგარიშო პერიოდის ბოლო დღისა, თუ ტელესაკომუნიკაციო/კავშირგაბმულობის მომსახურების გაწევა ან საქონლის (გარანტირებული სიმძლავრის, ელექტროენერგიის, გაზის, წყალის, თბოენერგიის, გაგრილების ენერგიის ან სხვა მსგავსი საქონლის) მიწოდება ხორციელდება რეგულარულად ან უწყვეტად. 6. თუ არ დადგა ამ მუხლის მე-2 გათვალისწინებული პირობა, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება: ა) არა უგვიანეს ყოველი საანგარიშო პერიოდის ბოლო დღისა, თუ მომსახურების გაწევა ხორციელდება რეგულარულად ან უწყვეტად, ამ მუხლის მე-5 ნაწილის გათვალისწინებით; ბ) გარდა ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უძრავი ნივთის მიწოდებისას, საკუთრების უფლების რეგისტრაციისთვის მარეგისტრირებელ ორგანოში წარსადგენი საკუთრების უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის შედგენის მომენტში, ხოლო თუ საკუთრების უფლების რეგისტრაცია (გადაცემა) დამოკიდებულია ამ დოკუმენტის მხარის (მხარეების) მიერ გარკვეული ვალდებულების შესრულებაზე ან/და პირობის დადგომაზე − ასეთი ვალდებულების შესრულების/პირობის დადგომის მომენტში; გ) ამ კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში - საქონლის ფაქტობრივად გადაცემის მომენტში; დ) ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში - უძრავი ნივთის ექსპლუატაციაში მიღების მომენტში. 7. ამ კოდექსის 161 -ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება, საქონლის იმპორტის დღგ-ით დაბევრის მომენტში. 8. ამ მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, თუ დასაბეგრი პირი საქონლის/მომსახურების მიწოდებას აღრიცხავს საანგარიშო პერიოდის სხვადასხვა დღეს არა კალენდარული თვის, არამედ გარკვეული პერიოდის (ციკლის) განმავლობაში მიწოდებული საქონლის/მომსახურების ოდენობის მიხედვით, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს როგორც საანგარიშო პერიოდს, ისე საანგარიშოს წინა პერიოდს, საანგარიშო პერიოდში მიწოდებულად მიიჩნევა საანგარიშო პერიოდის სხვადასხვა დღის მიხედვით აღრიცხული (გარკვეული პერიოდის (ციკლის) განმავლობაში მიწოდებული საქონლის/მომსახურების ოდენობის მიხედვით აღრიცხული) საქონლის/მომსახურების ოდენობა, მიუხედავად საანგარიშო პერიოდში ფაქტობრივად მიწოდებულისა. 9. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს ცალკეული დასაბეგრი ოპერაციების შემთხვევები, როდესაც ამ მუხლის მე-2 ნაწილი არ გამოიყენება. მუხლი 1631. დაბეგვრის დრო იმპორტისას საქონლის იმპორტის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობის შესაბამისად საბაჟო ვალდებულების წარმოშობის მომენტში, ხოლო თუ საქონელი არ იბეგრება იმპორტის გადასახადით ან გათავისუფლებულია იმპორტის გადასახადისგან - მომენტში, როდესაც ეს საქონელი დაიბეგრებოდა, ამ გადასახადისგან გათავისუფლებული რომ არ ყოფილიყო. თავი XXIII2. დასაბეგრი თანხა მუხლი 164. დასაბეგრი თანხა საქონლის მიწოდებისას/მომსახურების გაწევისას 1. თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/ მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც. 2. ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის: ა) „ა-ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის შესყიდვის ფასი ამ ან ანალოგიურ საქონელზე, ან თუ ასეთი არ არსებობს მისი წარმოების ფასი, რომელიც შესაბამის შემთხვევებში დგინდება საქონლის გამოყენების, გასხვისების, დასაკუთრების(მფლობელობაში დარჩენის) ან დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში; ბ) „ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის საბაზრო ფასი, დღგ-ის გარეშე; გ) „ზ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის სხვაობა ამ კოდექსის 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ქ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ დღგსგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული ბრუნვის 1.18-ზე გაყოფის შედეგად მიღებულ თანხასა და ტურისტული საწარმოს ან/და სასტუმროს ფუნქციონირებისთვის/ოპერირებისთვის მოწვეული პირის/პირების მიერ სასტუმროს (ობიექტის/მისი ნაწილის) ფუნქციონირების შედეგად დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა დღგ-სგან გათავისუფლებული ოპერაციებისა) დეკლარირებულ (მათ შორის, საგადასახადო ორგანოს მიერ აღნიშნული ობიექტის მიხედვით დამატებით დარიცხულ) თანხას შორის. 3. ამ კოდექსის 1601-ე მუხლის მე-2 ნაწილის: ა) „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ყველა დანახარჯის ღირებულება; ბ) „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის მომსახურების საბაზრო ფასი, დღგ-ის გარეშე; 4. დღგ-ით დასაბეგრი თანხა უნდა მოიცავდეს: ა) გადასახადებს, მოსაკრებლებს საფასურებს და გადასახდელებს, დღგ-ის გარდა; ბ) თანმდევ ხარჯებს, როგორიცაა, საკომისიო, შეფუთვის, ტრანსპორტირების, დაზღვევის ხარჯები, რომელსაც მიმწოდებელი აკისრებს შემძენს. 5. დღგ-ით დასაბეგრ თანხაში არ შეიტანება: ა) ფასდაკლება წინასწარი გადახდისთვის; ბ) საქონლის/მომსახურების შემძენისთვის მინიჭებული და მის მიერ მიწოდების მომენტისთვის მიღებული ფასდაკლება ან სხვა დათმობა; გ) დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის/მომსახურების შემძენისგან მიღებული თანხა, როგორც შემძენის სახელითა და დავალებით გაწეული ხარჯების ანაზღაურება. ამასთანავე, დასაბეგრი პირი ვალდებულია დაასაბუთოს ამ ქვეპუნქტში მითითებული ხარჯების ფაქტობრივი მოცულობა და მას არ აქვს უფლება ჩაითვალოს აღნიშნულთან დაკავშირებით გადახდილი დღგ; დ) ლიზინგის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სარგებელი - ამ კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქონლის ლიზინგით მიწოდებისას; ე) სახელშეკრულებო ვალდებულების დარღვევასთან დაკავშირებით მიღებული/მისაღები პირგასამტეხლო ან სხვა სახის ფულადი ანაზღაურება. 6. მრავალჯერადი ვაუჩერით გათვალისწინებული საქონლის მიწოდებისას/მომსახურების გაწევისას დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის ამ ვაუჩერისთვის გადახდილი ანაზღაურება, დღგ-ის გარეშე. ხოლო ანაზღაურების შესახებ ინფორმაციის არარსებობის შემთხვევაში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა მიიღება მრავალჯერად ვაუჩერში ან მასთან დაკავშირებულ დოკუმენტაციაში მითითებულ ღირებულების 1.18-ზე გაყოფის შედეგად. 7. ურთიერდამოკიდებულ პირებს შორის განხორციელებული დასაბეგრი ოპერაციის დროს დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასი, დღგ-ის გარეშე, თუ: ა) დასაბეგრი ოპერაციის ანაზღაურების თანხა დაბალია მის საბაზრო ფასზე და საქონლის/მომსახურების შემძენს ამ კოდექსის შესაბამისად, ამ ოპერაციაზე არ აქვს დღგ-ის სრულად ჩათვლის უფლება; ბ) დასაბეგრი ოპერაციის ანაზღაურების თანხა დაბალია მის საბაზრო ფასზე და საქონლის /მომსახურების მიმწოდებელს ამ კოდექსის შესაბამისად არ აქვს დღგ-ის სრულად ჩათვლის უფლება და მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე; გ) დასაბეგრი ოპერაციის ანაზღაურების თანხა მაღალია მის საბაზრო ფასზე და საქონლის /მომსახურების მიმწოდებელს არ აქვს დღგ-ის სრულად ჩათვლის უფლება. 8. მრავალჯერადი (დაბრუნებადი) საქონლის/ტარის ხარჯები არ შეიტანება დღგ-ით დასაბეგრ თანხაში. ამასთანავე, თუ დასაბეგრი თანხა აღნიშნული საქონელი არ დაბრუნდა, დღგ-ით კორექტირებდა. ამ ნაწილის გამოყენების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. მუხლი 1641. დასაბეგრი თანხა საბაჟო პროცედურების დროს 1. საქონლის იმპორტისას დასაბეგრი თანხა არის საქონლის ღირებულება საბაჟო მიზნებისთვის. 2. თუ დასაბეგრი თანხა არ მოიცავს ქვემოთ ჩამოთვლილ კომპონენტებს, მასში შეიტანება: ა) საქონლის იმპორტიდან გამომდინარე, უცხო ქვეყანაში ან/და საქართველოში კუთვნილი გადასახადი, მოსაკრებელი, საფასური ან სხვა გადასახდელი, დღგ-ის გარდა; ბ) თანმდევი ხარჯები, როგორიცაა საკომისიო, შეფუთვის, სატრანსპორტო და სადაზღვევო ხარჯები, რომელიც გაიწევა საქონლის დანიშნულების პირველ ადგილამდე, აგრეთვე, ხარჯები, რომელიც გაიწევა საქართველოს ტერიტორიაზე, დანიშნულების სხვა ადგილზე ტრანსპორტირებისთვის, თუ ეს სხვა ადგილი ცნობილია საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტში. შენიშვნა: ამ ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიზნისთვის დანიშნულების პირველი ადგილი არის ადგილი, რომელიც მითითებულია იმ დოკუმენტში, რომლითაც ხორციელდება საქონლის იმპორტი. ამასთანავე, თუ შესაბამის დოკუმენტში ეს ადგილი მითითებული არ არის, დანიშნულების პირველ ადგილად განიხილება საქონლის საქართველოს ტერიტორიაზე პირველი ტრანსპორტირების/გადაცემის ადგილი. 3. დასაბეგრ თანხაში არ შეიტანება: ა) ფასდაკლება წინასწარი გადახდისთვის; ბ) შემძენისთვის მინიჭებული და მის მიერ იმპორტის მომენტისთვის მიღებული ფასდაკლება ან სხვა დათმობა. 4. საბაჟო საწყობში მიწოდებული საქონლის იმპორტის შემთხვევაში, თუ: ა) საქონლის იმპორტი და მიწოდება არ არის დღგ-სგან გათავისუფლებული, იმპორტისას გადასახდელი დღგ-ის თანხის გადახდა ხორციელდება იმპორტის თანხიდან გამომდინარე, ხოლო იმპორტიორის მიერ საბაჟო საწყობში უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებასა და საქონლის იმპორტის თანხას შორის დადებითი სხვაობის თანხა დღგ-ით იბეგრება უკუდაბეგვრის წესით; ბ) საქონლის იმპორტი გათავისუფლებულია დღგ-სგან, ხოლო საქონლის მიწოდება დღგ-ით იბეგრება, იმპორტიორის მიერ საბაჟო საწყობში უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულება დღგ-ით იბეგრება უკუდაბეგვრის წესით; გ) საქონლის იმპორტი დღგ-ით იბეგრება, ხოლო თუ საქონლის მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-სგან, იმპორტიორი იმპორტისას გადასახდელ დღგ-ის თანხას გადაიხდის იმპორტის თანხიდან გამომდინარე. 5. პირის მიერ, თიზ-ის საწარმოსგან შეძენილი საქონლის იმპორტის შემთხვევაში, თუ ა) საქონლის იმპორტი და მიწოდება არ არის დღგ-სგან გათავისუფლებული, იმპორტისას გადასახდელი დღგ-ის თანხის გადახდა ხორციელდება იმპორტის თანხიდან გამომდინარე, ხოლო იმპორტიორის მიერ თიზ-ის საწარმოსგან უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულებასა და საქონლის იმპორტის თანხას შორის დადებითი სხვაობის თანხა დღგ-ით იბეგრება უკუდაბეგვრის წესით; ბ) საქონლის იმპორტი გათავისუფლებულია დღგ-სგან, ხოლო საქონლის მიწოდება დღგ-ით იბეგრება, იმპორტიორის მიერ თიზ-ის საწარმოსგან უცხოური საქონლის შესყიდვის ღირებულება დღგ-ით იბეგრება უკუდაბეგვრის წესით; გ) საქონლის იმპორტი დღგ-ით იბეგრება, ხოლო თუ საქონლის მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-სგან, იმპორტიორი იმპორტისას გადასახდელ დღგ-ის თანხას გადაიხდის იმპორტის თანხიდან გამომდინარე. შენიშვნა: ამ ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, თიზ-ის საწარმოს ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულებები დღგ-ის ნაწილში, იმპორტიორისთვის საქონლის მიწოდების ოპერაციასთან დაკავშირებით, შესრულებულად მიიჩნევა. 6. საქართველოს საბაჟო კოდექსის 54-ე მუხლის მე-2, მე-3 ან მე-4 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, იმპორტის თანხა განისაზღვრება იმავე ნაწილით იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისათვის დადგენილი წესის შესაბამისად. 7. საქონლის ექსპორტი/რეექსპორტი განხორციელებულად მიიჩნევა, თუ ხდება ამ საქონლის ექსპორტის პროცედურაში დეკლარირება ან მისი რეექსპორტი, რომლის დროსაც, ექსპორტის/რეექსპორტის თანხა არის საქონლის საბაჟო ღირებულება. თავი XXIV. დასაბეგრი პირის რეგისტრაცია მუხლი 165. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია 1. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დასაბეგრი პირი, ვალდებულია, მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის/მომსახურების მიწოდების ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარზე გადაჭარბების დღიდან, არა უგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს. 2. დასაბეგრ პირს, დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა, ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ 100 000 ლარს გადააჭარბა. 3. დასაბეგრი პირი, რომელიც საქართველოში აწარმოებს აქციზურ საქონელს, ვალდებულია აქციზური საქონლის მიწოდებამდე დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისთვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს. 4. რეორგანიზაციის შედეგად შექმნილი პირი, თუ რეორგანიზაციის რომელიმე მხარე არის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი, ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისთვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დღგ-ით ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებამდე, მაგრამ რეორგანიზაციის დასრულებიდან არა უგვიანეს 10 დღისა. 5. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პარტნიორისგან/წევრისგან შენატანის სახით საქონლის/მომსახურების მიღების შემთხვევაში საწარმო/ამხანაგობა ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისთვის მიმართოს საგადასახადო ორგანოს ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებამდე, მაგრამ შენატანის განხორციელებიდან არა უგვიანეს 10 დღისა. 6. პირს შეუძლია ნებაყოფილობით გატარდეს რეგისტრაციაში დღგ-ის გადამხდელად. ამ შემთხვევაში იგი დღგ-ის გადამხდელად განიხილება საგადასახადო ორგანოსთვის მიმართვის დღიდან, მაგრამ გათვალისწინებული ვადისა. არა უგვიანეს სავალდებულო რეგისტრაციისთვის 7. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების ჯამური თანხის განსაზღვრისას, არ გაითვალისწინება დასაბეგრი ოპერაციები, რომელიც ამ კოდექსის შესაბამისად გათავისუფლებულია დღგ-სგან, გარდა: ა) ამ კოდექსის შესაბამისად დღგ-სგან გათავისუფლებული ფინანსურ ან უძრავ ნივთთან დაკავშირებულ ოპერაციებისა, თუ ამ ოპერაციების განხორციელება დასაბეგრი პირის ძირითადი საქმიანობაა; ბ) საქონლის ექსპორტის ოპერაციებისა; გ) ამ კოდექსის 172-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად დღგ-სგან გათავისუფლებული ოპერაციებისა. 8. რეორგანიზაციის შედეგად შექმნილი პირის, ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების ჯამური თანხის განსაზღვრისას, გაითვალისწინება რეორგანიზაციის მხარეების დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციები, ამ მუხლით დადგენილი წესით. 9. ამ მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების მოთხოვნების მიუხედავად, დასაბეგრ პირს, რომელსაც აქვს ფიქსირებული დაწესებულება საქართველოში, დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა მომსახურების გაწევის/საქონლის მიწოდების განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით) და იგი ვალდებულია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს არაუგვიანეს ამ ოპერაციის განხორციელების საანგარიშო პერიოდის ბოლო დღისა. 10. დღგ-ის გადამხდელის რეგისტრაციის წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 1651. დღგ-ის რეგისტრაციის გაუქმება 1. თუ პირის მიერ, ბოლო 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული ამ კიდექსის 165-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა ოპერაციებისა, რომელიც ამ კოდექსის შესაბამისად გათავისუფლებულია დღგ-სგან, ამ კოდექსის 165-ე მუხლის მე-7 ნაწილის „ა-გ“ ქვეპუნქტების გათვალისწინებით) ჯამური თანხა დღგ-ის გარეშე არ აღემატება 100 000 ლარს და მისი დღგ-ის გადამხდელად უკანასკნელი რეგისტრაციის თარიღიდან 1 წელია გასული, მას შეუძლია მიმართოს საგადასახადო ორგანოს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მოთხოვნით. 2. პირის თანხმობის შემთხვევაში, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, ამ მუხლის პირველი ნაწილის მოთხოვნების მიუხედავად, საკუთარი ინიციატივით გააუქმოს ამ პირის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია. ამ ნაწილის გამოყენების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. 3. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია უქმდება: ა) საწარმოს/ორგანიზაციის ლიკვიდაციისას - სახელმწიფო/სამეწარმეო რეესტრში რეგისტრაციის გაუქმების თარიღიდან; ბ) პირის გარდაცვალებისას - გარდაცვალების თარიღიდან; გ) დღგ-ის რეგისტრაციის გაუქმების თაობაზე პირის განცხადებისას ან თანხმობისას პირის წერილობითი მიმართვის/ თანხმობის მომდევნო თვის პირველი რიცხვიდან; დ) „გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წესით გაკოტრების საქმის წარმოების დაწყებისას - სასამართლოს მიერ გამოტანილი გაკოტრების შესახებ განჩინების გამოქვეყნებიდან. 4. დღგ-ის გადამხდელის რეგისტრაციის გაუქმების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 1652. დღგ-ის გადახდაზე ვალდებული პირები 1. დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ ან რეგისტრაციაზე ვალდებულ პირს, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. 2. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულების გარეშე, დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა: ა) პირს, რომელიც ახორციელებს საქონლის იმპორტს; ბ) საგადასახადო აგენტს, ოპერაციებზე, რომელიც ამ კოდექსის შესაბამისად უკუდაბეგვრის წესით იბეგრება; გ) საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელ უფლებამოსილ პირს, ამ საქონლის რეალიზაციისას საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში ან სხვა ფულადი ვალდებულების (გარდა, სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციისა) გადახდევინების მიზნით, აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით; დ) საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელ უფლებამოსილ პირს, სამეურვეო ქონების რეალიზაციისას „გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წესით; ე) დასაბეგრ პირს, რომელიც არ არის დაფუძნებული ან ჩვეულებრივ არ ცხოვრობს საქართველოში ან საქართველოში არ გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება, რომელიც მონაწილეობს მომსახურების გაწევაში, თუ მის მიერ განხორციელებული მომსახურების გაწევის ადგილი ამ კოდექსის შესაბამისად არის საქართველო და ეს ოპერაცია არ იბეგრება უკუდაბეგვრის წესით. ამ ქვეპუნქტით განსაზღვრული ვალდებულების შესრულების და დასაბეგრი პირის ინფორმირების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. თავი XXIV1. დღგ-ის განაკვეთი, საგადასახადო პერიოდი და ანგარიშგება მუხლი 166. დღგ-ის განაკვეთი დღგ-ის განაკვეთია 18 პროცენტი. მუხლი 167. საგადასახადო პერიოდი დღგ-ის საანგარიშო პერიოდია კალენდარული თვე. მუხლი 168. დეკლარირების წესი 1. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული დასაბეგრი პირი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს დღგ-ის დეკლარაცია არა უგვიანეს საანგარიშო პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა და ამავე ვადაში გადაიხადოს გადასახადი. 2. საქონლის იმპორტისას დღგ-ის თანხის გადახდა ხორციელდება იმპორტის გადასახადის გადახდისთვის დადგენილი წესის შესაბამისად, გარდა ამ მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. 3. საქართველოს მთავრობის მიერ განსაზღვრული ნუსხის მიხედვით გათვალისწინებული, სეს ესნ 8401-9033 კოდებში მითითებული საქონლის იმპორტისას დარიცხული დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ამ გაშვებიდან არაუგვიანეს 45 დღისა. საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში 4. ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, ოპერაციის უკუდაბეგვრის წესით დაბეგვრისას, საგადასახადო აგენტი (გარდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირისა) ვალდებულია დარიცხული დღგ-ის თანხა გადაიხადოს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით, არაუგვიანეს საანგარიშო პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა. 5. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი ვალდებულია „გადახდისუუნარობის საქმის წარმოების შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული წესით სასამართლოს მიერ გამოტანილი გაკოტრების შესახებ განჩინების კანონიერ ძალაში შესვლიდან 15 დღის ვადაში საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს გაკოტრების საქმის წარმოების დაწყებამდე სრული/არასრული საგადასახადო პერიოდის (პერიოდების) შესაბამისი წარუდგენელი დეკლარაციები. თავი XXV. დღგ-სგან გათავისუფლება მუხლი 169. ზოგადი დებულებები 1. ეს თავი განსაზღვრავს დასაბეგრი ოპერაციების დღგ-სგან გათავისუფლების შემთხვევებს. 2. ამ კოდექსის 170-ე და 171 -ე მუხლებით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციები დღგ-სგან გათავისუფლებულია დღგ-ის ჩათვლის უფლების გარეშე, რაც ნიშნავს, რომ ამ ოპერაციების განხორციელების შემთხვევაში დასაბეგრ პირს, არ აქვს უფლება ჩაითვალოს დღგ, ამ ოპერაციებზე გაწეულ ხარჯებთან დაკავშირებით. 3. ამ კოდექსის 172 - ე მუხლით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციები დღგ-სგან გათავისუფლებულია, დღგ-ის ჩათვლის უფლებით, რაც ნიშნავს, რომ ამ ოპერაციების განხორციელების შემთხვევაში დასაბეგრ პირს, აქვს უფლება, ამ კოდექსით დადგენილი წესით ჩაითვალოს ამ ოპერაციებზე გაწეულ ხარჯთან დაკავშირებული დღგ. 4. ერთობლივად დღგ-ით დასაბეგრი და დღგ-სგან გათავისუფლებული საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა, განიხილება დღგ-ით დასაბეგრი და დღგ-სგან გათავისუფლებული საქონლის მიწოდების ან/და მომსახურების გაწევის ცალკე ოპერაციებად, გარდა ძირითადი საქონლის/მომსახურების მიწოდებასთან ერთად მასთან უშუალოდ დაკავშირებული საქონლის/მომსახურების მიწოდების შემთხვევისა. 5. დასაბეგრ პირს აქვს უფლება არ გამოიყენოს ამ კოდექსით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათი და დღგ-ით დაბეგროს ამ კოდექსის 171-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „გ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ოპერაციები. ამ ნაწილის გამოყენების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. მუხლი 170. შეღავათები სამედიცინო, განათლების, კულტურის, სპორტის და სოციალურ სფეროში 1. დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებულია: ა) სტაციონარული/ამბულატორიული სამედიცინო მომსახურება/მკურნალობის მომსახურება, აგრეთვე მასთან უშუალოდ დაკავშირებული ან/და დამხმარე მომსახურების გაწევა/საქონლის მიწოდება, პირის მიერ, რომელსაც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად აქვს სამედიცინო საქმიანობის უფლება; ბ) სამედიცინო მომსახურების გაწევა, პირის მიერ, რომელსაც საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად აქვს სამედიცინო ან/და პარასამედიცინო საქმიანობის უფლება; გ) კბილის ტექნიკოსის მიერ პროფესიული საქმიანობის ფარგლებში გაწეული მომსახურება, აგრეთვე სტომატოლოგის ან/და კბილის ტექნიკოსის მიერ კბილის პროთეზირების მომსახურების გაწევა; დ) ავადმყოფისთვის ან დაშავებული პირისთვის ტრანსპორტირების მომსახურების გაწევა სპეციალურად ამ მიზნისთვის შექმნილი სატრანსპორტო საშუალებით; ე) საგანმანათლებლო დაწესებულების მიერ აგრეთვე მასთან უშუალოდ დაკავშირებული განათლების მომსახურების გაწევა, ან/და დამხმარე მომსახურების გაწევა/საქონლის მიწოდება; ვ) კერძო მასწავლებლის მიერ სასკოლო და საუნივერსიტეტო განათლების მომსახურების გაწევა, რომელიც ხორციელდება საგანმანათლებლო დაწესებულების მეშვეობით; ზ) 18 წლამდე ასაკის ფიზიკური პირისთვის სახელოვნებო და სასპორტო სწავლების მომსახურების გაწევა. აგრეთვე, ორგანიზაციის მიერ აღზრდასთან/განათლებასთან უშუალოდ სასპორტო ან/და ფიზიკურ დაკავშირებული პირისთვის რომელიც ახორციელებს ამ საქმიანობას; მომსახურების გაწევა, თ) საქონლის დაკავშირებული მიწოდება/მომსახურების მოსახლეობის სოციალურ გაწევა, რომელიც უშუალოდ უზრუნველყოფასთან, მათ არის შორის, სააღმზრდელო დაწესებულებებში ან/და ადრეული და სკოლამდელი აღზრდისა და განათლების დაწესებულებებში ბავშვთა მოვლა-პატრონობის მომსახურების გაწევა ან/და ავადმყოფთა, შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირთა, 60 წელზე მეტი ასაკის პირთა მოვლა-პატრონობის მომსახურების გაწევა და მოხუცებულთა თავშესაფარისთვის საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა; ი) ბავშვისა და მოზარდის უფლებების დაცვასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურების გაწევა ან/და საქონლის მიწოდება საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული მეურვეობისა და მზრუნველობის ორგანოს მიერ; კ) ორგანიზაციის მიერ მისი საქმიანობის მიზნიდან გამომდინარე, საკუთარი წევრებისთვის დადგენილი საწევროების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა და მასთან უშუალოდ დაკავშირებული საქონლის მიწოდება; ლ) საქართველოს განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროსთან შეთანხმებით მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში შეტანილი, ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის ან/და საკულტო-რელიგიური დანიშნულების კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სარესტავრაციო, სარეაბილიტაციო, საპროექტო და კვლევითი სამუშაოების შესრულება; მ) რელიგიური ორგანიზაციის მიერ პერსონალით უზრუნველყოფის მომსახურება ამ ნაწილის „ა”, „ე”, „თ” და „ი” ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული რომელიმე საქმიანობის განხორციელების მიზნით; ნ) მომსახურების გაწევა/საქონლის მიწოდება ორგანიზაციის მიერ, რომლის საქმიანობა გათავისუფლებულია ამ ნაწილის „ა“, „ე“, „ზ“, „თ“, „ი“, „კ“ და „ლ „ ქვეპუქტებიდან რომელიმე ქვეპუნქტის საფუძველზე, მხოლოდ საკუთარი საქმიანობის მიზნით სახსრების მოზიდვისთვის ორგანიზებული ღონისძიებების ფარგლებში; ო) სახელმწიფოს განხორციელებული მიერ უნივერსალური გადაყვანის/ტრანსპორტირების მიწოდებისა. დელეგირებული უნივერსალური საფოსტო მომსახურების საფოსტო საქართველოს მთავრობის დადგენილებით; და უფლებამოსილების მომსახურება, მასთან მომსახურებების ფარგლებში გარდა მგზავრის დაკავშირებით საქონლის ნუსხა განისაზღვრება პ) სახელმწიფოს დანიშნული საფოსტო ოპერატორის მიერ საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ეროვნული საფოსტო საგადახდო ნიშნის (საფოსტო მარკის) ნომინალური ღირებულებით მიწოდება. ჟ) დაკრძალვასთან დაკავშირებული სარიტუალო მომსახურების (მათ შორის, ავტოტრანსპორტით მომსახურების) გაწევა; რ) დიაბეტური პურის მიწოდება, რომელიც მიწოდებისას მარკირებულია ასეთად; ს) საქართველოს საპატრიარქოს მიერ ჯვრის, სანთლის, ხატის, წიგნის, კალენდრისა და სხვა საღვთისმსახურო საგნის მიწოდება, რომლებიც გამოიყენება მხოლოდ რელიგიური მიზნით; ტ) ტაძრის ან საეკლესიო ნაგებობის რესტავრაცია ან/და მოხატვა; 2. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათების გამოყენების წესი და კრიტერიუმები. მუხლი 171. ცალკეული კატეგორიის ოპერაციების გათავისუფლება დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე 1. დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებულია: ა) ფინანსური ოპერაციები/ფინანსური მომსახურება; ბ) ლატარიებით, აზარტული და მომგებიანი თამაშობებით მომსახურების გაწევა, გარდა 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის ,,ს“ ქვეპუნქტისა; გ) მიწის ნაკვეთის მიწოდება; დ) ფიზიკური პირისთვის მიწის ნაკვეთის და მასზე დამაგრებული საცხოვრებელი ბინის /სახლის მიწოდება, თუ მიმწოდებელი ამ ქონებას აწვდის იმ ფიზიკურ პირს ან იმ ფიზიკური პირის პირველი რიგის მემკვიდრეს: დ.ა) რომლისგანაც სახელშეკრულებო ეს ქონება ვალდებულების მიიღო მისი შესრულების ან/და სხვა ფიზიკური უზრუნველყოფის პირის ღონისძიების ფარგლებში; დ.ბ) რომლის ქონებაც აუქციონის ან სხვა წესით შეიძინა მისი ან/და სხვა ფიზიკური პირის ფულადი ვალდებულების გადახდევინების მიზნით; ე) ელექტრონული მატარებლების (დისკების) საშუალებით სალექციო კურსების მიწოდება, რომლებიც საგანმანათლებლო ხასიათისაა და შეიძლება წიგნის ფორმითაც გამოიცეს; ვ) სეს ესნ 4901, 4902 და 4904 00 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის (ჟურნალების, გაზეთების, ნოტების) რეალიზაციის მომსახურების, ბეჭდვის მომსახურების ან/და ჟურნალ-გაზეთების მიერ სარეკლამო მომსახურების გაწევა; ზ) სახელმწიფო საკუთრებაში მიქცეული ქონების მიწოდება, აგრეთვე, „სახელმწიფო ქონების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად ქონების ლიზინგით გადაცემა(მიწოდება); თ) სახელმწიფო ქონების მიწოდება პრივატიზაციის პროგრამის მიხედვით; ი) ამხანაგობის წილის (ქონებაზე წინასწარი რეგისტრაციის უფლების) მიწოდება, თუ ამ წილზე (უფლებაზე) არ არის მიმაგრებული/განპიროვნებული ქონება, გარდა წილის (უფლების) სანაცვლოდ ქონების საკუთრებაში გადაცემის შემთხვევისა; კ) იმ საქონლის ლიზინგი, რომლის მიწოდება ამ კოდექსის შესაბამისად დღგ-სგან გათავისუფლებულია ჩათვლის უფლების გარეშე; ლ) რეგულირებადი ფასებითა და ტარიფებით საქალაქო და შიგარაიონულ მარშრუტებზე სამგზავრო ტრანსპორტით (გარდა ტაქსისა) მომსახურების გაწევა; მ) ადგილობრივი თვითმმართველობისთვის დასახლებულ ტერიტორიაზე დაგვადასუფთავებისა და ნარჩენების მართვის მომსახურების გაწევა; ნ) შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შერჩეული პირის მიერ აქციზური ან/და არააქციზური საქონლის სავალდებულო ნიშანდების/მარკირების მომსახურების გაწევა; ო) ფიზიკური პირის მიერ მის საკუთრებაში არსებული ამ კოდექსის 261 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სასტუმროს აქტივების/მათი ნაწილის მიწოდება, თუ ახალი მესაკუთრე (ფიზიკური პირი) იკავებს ძველი მესაკუთრის ადგილს ძველ მესაკუთრესა და ტურისტულ საწარმოს შორის არსებულ სახელშეკრულებო ურთიერთობაში; პ) ამხანაგობის მიერ თავისი წევრისთვის (თანამფლობელისთვის) ქონების მიწოდება (განაწილება), თუ ამხანაგობის წევრები არიან მხოლოდ ფიზიკური პირები, ამხანაგობის წევრთა შემადგენლობა არ შეცვლილა ამხანაგობის დაფუძნებიდან ქონების გადაცემის (განაწილების) მომენტამდე და ამხანაგობა განაწილების მომენტისთვის არ არის დღგ-ის გადამხდელი. ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის ამხანაგობის წევრის გარდაცვალებისას ამხანაგობის წილის მემკვიდრეზე გადასვლა ან „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონით დადგენილი წესით ამხანაგობის წევრის წილის რეალიზაცია არ განიხილება ამხანაგობის წევრთა შემადგენლობის ცვლილებად; ჟ) საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის 4820 20 000 00 კოდში მითითებული საქონლის მიწოდება; რ) თიზ-ის საწარმოს მიერ თიზ-ის სხვა საწარმოსთვის საქონლის მიწოდება; ს) თიზ-ის საწარმოს მიერ იგივე თიზ-ის სხვა საწარმოსთვის მომსახურების გაწევა; ტ) საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე წარმოშობილი ან წარმოებული საქონლის საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიიდან სპეციალური საწარმოს სტატუსის მქონე პირისთვის მიწოდება; უ) ელექტროენერგეტიკული სექტორის რეაბილიტაციისთვის საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულებებით უცხოეთის სახელმწიფოების ან/და საერთაშორისო ორგანიზაციების მიერ გაცემული შეღავათიანი კრედიტით დაფინანსებული სამშენებლო-სამონტაჟო, სარემონტო, სარესტავრაციო, საცდელ-საკონსტრუქტორო ან/და გეოლოგიურ-საძიებო მომსახურების გაწევა; ფ) მომსახურების გაწევა ხელშეკრულების საფუძველზე, რომელსაც სტიქიური უბედურების, ავარიისა და კატასტროფის ლიკვიდაციისთვის, ჰუმანიტარული დახმარების მიზნით აფინანსებს უცხოური ორგანიზაცია და რომლის მონაწილე მხარეა საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების შესაბამისი ორგანო; ქ) „ნავთობისა და გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ნავთობისა და გაზის ოპერაციების წარმოებისთვის განკუთვნილი მოწყობილობა-დანადგარების, სატრანსპორტო საშუალებების, სათადარიგო ნაწილებისა და მასალების, აგრეთვე ზემოაღნიშნული კანონით განსაზღვრული ხელშეკრულებების ან/და ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად გაცემული ლიცენზიების შესაბამისად ინვესტორებისა და საოპერაციო კომპანიებისთვის ნავთობისა და გაზის ოპერაციების განსახორციელებლად საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა; ღ) ამ კოდექსის 173-ე მუხლის „ა-ო“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული საქონლის მიწოდება. ყ) სერვიტუტის მომსახურების უსასყიდლოდ გაწევა. 2. დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებულია დასაბეგრი პირის მიერ იმ საქონლის მიწოდება, რომელიც მის მიერ გამოყენებულია ამ კოდექსის 170-ე მუხლის პირველი ნაწილის ან ამ მუხლის პირველი ნაწილის „ა”და ბ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად დღგ-სგან გათავისუფლებული რომელიმე საქმიანობისთვის, თუ აღნიშნულ საქონლის შეძენისას არ წარმოშობილა ან/და არ გამოყენებულა დღგ-ის ჩათვლის უფლება. მუხლი 172. გათავისუფლება დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით 1. დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებულია შემდეგი საქონლის მიწოდება ან მომსახურების გაწევა: ა) საქონლის მიწოდება ღია ზღვაში ან მგზავრების ფასიანი გადაყვანისთვის ან კომერციული, საწარმოო ან თევზჭერის საქმიანობისთვის ან სამაშველო ან ზღვაში დახმარების ოპერაციისთვის ან ნაპირთან თევზაობისთვის განკუთვნილი ხომალდის საწვავით ან სურსათით მოსამარაგებლად; ბ) საქონლის მიწოდება სეს ესნ 8906 10 00 კოდით გათვალისწინებული საბრძოლო ხომალდის საწვავით ან სურსათით მოსამარაგებლად, რომელიც ტოვებს საქართველოს ტერიტორიას; გ) ამ მუხლის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ხომალდის მიწოდება, გადაკეთება, შეკეთება, ტექნიკური მომსახურება, ფრახტი ან იჯარა და ასეთ ხომალდზე დამონტაჟებული ან გამოყენებული მოწყობილობის მიწოდება, იჯარა, შეკეთება ან ტექნიკური მომსახურება; დ) ამ მუხლის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულის გარდა, სხვა მომსახურების გაწევა ამ მუხლის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ხომალდის ან მისი ტვირთის უშუალო საჭიროებისთვის; ე) საჰაერო ხომალდის საწვავით ან სურსათით მომარაგება; ვ) საჰაერო ხომალდის მიწოდება, გადაკეთება, შეკეთება, ტექნიკური მომსახურება ან იჯარა. აგრეთვე, ასეთ ხომალდზე დამონტაჟებული ან გამოყენებული აღჭურვილობის მიწოდება, იჯარა, შეკეთება ან ტექნიკური მომსახურება; ზ) ამ მუხლის „ე“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულის გარდა, სხვა მომსახურების გაწევა ამ მუხლის „ვ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული ხომალდის ან მისი ტვირთის უშუალო საჭიროებისთვის; თ) ექსპორტში, რეექსპორტში, გარე გადამუშავებაში ან ტრანზიტში მოქცეული ან ტრანზიტისთვის განკუთვნილი (რაც დასტურდება საქონლის თანმხლები დოკუმენტებით) საქონლის გადაზიდვა და ამ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურების გაწევა. ამასთანავე, ასეთ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებულ მომსახურებას განეკუთვნება: თ.ა) გადაზიდვისას ტვირთის ან/და სატრანსპორტო და გადაზიდვის საშუალების გაგზავნასთან/მიღებასთან დაკავშირებული მომსახურება, აგრეთვე აეროპორტის, ნავსადგურის, სარკინიგზო ან საავტომობილო სადგურის/ვაგზლის მიერ გაწეული მომსახურება; თ.ბ) აერო- ან საზღვაო სანავიგაციო, სადისპეტჩერო ან/და საინფორმაციო მომსახურება; თ.გ) საექსპედიტორო მომსახურება; თ.დ) ტვირთის დოკუმენტაციის მომზადების, ინსპექტირების, დათვალიერების, სატრანსპორტო დამუშავების (მათ შორის, დატვირთვისა და გადმოტვირთვის), ტრანსპორტირებისთვის შეფუთვისა და შენახვის მომსახურება; თ.ე) ნავსადგურებში აგენტირების მომსახურება; ი) მგზავრთა და ბარგის გადაზიდვის მომსახურებისა და ამ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურების გაწევა იმ პირობით, რომ გაგზავნის ან დანიშნულების პუნქტი მდებარეობს საქართველოს ფარგლების გარეთ და ასეთ გადაზიდვაზე გაფორმებულია ერთიანი სატრანსპორტო დოკუმენტი. ამასთანავე, ასეთ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებულ მომსახურებას განეკუთვნება: ი.ა) მგზავრის ან/და სატრანსპორტო საშუალების გაგზავნასთან/მიღებასთან დაკავშირებული მომსახურება, აგრეთვე აეროპორტების, ნავსადგურების, სარკინიგზო და საავტომობილო ვაგზლების მიერ გაწეული მომსახურება; ი.ბ) აერო ან საზღვაო სანავიგაციო, სადისპეტჩერო ან/და საინფორმაციო მომსახურება, აგრეთვე სააერნაოსნო მომსახურებაზე ზედამხედველობა; ი.გ) ინსპექტირების, დათვალიერების, სატრანსპორტო დამუშავების (მათ შორის, დატვირთვისა და გადმოტვირთვის), ტრანსპორტირებისთვის შეფუთვისა და შენახვის მომსახურება; ი.დ) მგზავრთა საერთაშორისო გადაყვანის სამგზავრო ბილეთების რეალიზაციის მომსახურება; ი.ე) აეროპორტებისა და ნავსადგურების საბაჟო კონტროლის ზონაში მგზავრთა მომსახურება, რომლის ღირებულება შედის საერთაშორისო გადაყვანის სამგზავრო ბილეთის ფასში; ი.ვ) ნავსადგურებში აგენტირების მომსახურება; 2. დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებულია მომსახურების გაწევა სხვა პირის სახელით მოქმედი შუამავლის მიერ, ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებულ ოპერაციებში ან საქართველოს ფარგლებს გარეთ განხორციელებულ ოპერაციებში მონაწილეობის შემთხვევაში. 3. დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებულია საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა, რომელიც განკუთვნილია უცხოეთის დიპლომატიურ ან მასთან გათანაბრებული წარმომადგენლობის ოფიციალური სარგებლობისთვის, აგრეთვე ამ წარმომადგენლობის ან დიპლომატიური მისიის წევრის (მასთან მცხოვრებ ოჯახის წევრთა ჩათვლით) პირადი სარგებლობისთვის. ამ ნაწილით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათის გამოყენების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 4. დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით, ასევე გათავისუფლებულია: ა) თბოელექტროსადგურებისთვის ბუნებრივი აირის მიწოდება; ბ) საწარმოს მიერ, რომლის წილის/ აქციების 50 პროცენტზე მეტი სახელმწიფოს ან/და ადგილობრივი თვითმმართველობის საკუთრებაშია, სახელმწიფოსთვის ადგილობრივი თვითმმართველობისთვის აქტივების მიწოდება ან/და საწარმოს კაპიტალიდან გატანის გზით; გ) სახელმწიფოსთვის ან/და ადგილობრივი თვითმმართველობისთვის საქონლის უსასყიდლოდ გადაცემა ან/და მომსახურების უსასყიდლოდ გაწევა; დ) საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული საერთაშორისო ხელშეკრულებებით განსაზღვრული პროექტების (მათ შორის, მოსამზადებელი ეტაპის) განმახორციელებელი საჯარო სამართლის იურიდიული პირების მიერ, რომლებთანაც საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს გაფორმებული აქვს პროექტის განხორციელების უფლებამოსილების შესახებ ხელშეკრულება, ამ პროექტების ფარგლებში საქონლის სხვა პირებისთვის გადაცემა; ე) საქონლის მიწოდება საქართველოს ფარგლებს გარეთ (საქონლის ექსპორტი/რეექსპორტი); ამასთანავე, თუ მგზავრის მიერ საქონელი საქართველოს ფარგლებს გარეთ პირადი ბარგით უნდა იქნეს გადატანილი, ამ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათი გამოიყენება მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მგზავრი არ ცხოვრობს საქართველოში (პასპორტში ან კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა პირადობის დამადასტურებელ დოკუმენტში დაფიქსირებული ადგილი არ არის საქართველო), საქონლის საქართველოდან ტრანსპორტირება ხორციელდება მისი მიწოდებიდან 90 დღის განმავლობაში და საქონლის ფასი, დღგ-ის ჩათვლით, აღემატება 600 ლარს; შენიშვნა: მგზავრის მიერ პირადი ბარგით გადატანის შემთხვევაში, ამ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათის გამოყენების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. ვ) საქონლის იმპორტის, საბაჟო საწყობის, დროებითი შემოტანის, შიდა გადამუშავების ან თავისუფალი ზონის პროცედურაში მოქცევამდე საქართველოს ტერიტორიაზე მდებარე პუნქტებს შორის საქონლის გადაზიდვა და ამ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებული, ამ მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული მომსახურების გაწევა, გარდა ტვირთის შენახვის მომსახურებისა; ზ) საქართველოს ტერიტორიაზე შემოტანამდე იმპორტის, საბაჟო საწყობის, დროებითი შემოტანის, შიდა გადამუშავების ან თავისუფალი ზონის პროცედურაში მოქცეული საქონლის საქართველოს საბაჟო საზღვრიდან საბაჟო დეკლარაციაში მითითებულ დანიშნულების პუნქტამდე გადაზიდვა და ამ გადაზიდვასთან უშუალოდ დაკავშირებული, ამ მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული მომსახურების გაწევა, გარდა ტვირთის შენახვის მომსახურებისა; თ) საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ფარგლებში სამოქალაქო საავიაციო რეისებისა და საავიაციო სამუშაოების განსახორციელებლად ბორტზე მიწოდებისთვის განკუთვნილი საწვავის, საპოხი და სხვა დამხმარე საშუალებების მიწოდება; ი) სატრანსპორტო საშუალებების (მათ გადაზიდვისას შორის, გამოყენებული კონტეინერებისა და ცარიელი ვაგონების) სატრანსპორტო მიმართ გაწეული სატრანსპორტო, დატვირთვის, გადმოტვირთვისა და შენახვის მომსახურება; კ) საქართველოს ტერიტორიაზე არარეზიდენტის კუთვნილი ვაგონით/კონტეინერით სარკინიგზო გადაზიდვის განხორციელებისას არარეზიდენტის მიერ ვაგონით/კონტეინერით სარგებლობის მომსახურების გაწევა, გარდა ვაგონის/კონტეინერის საიჯარო ხელშეკრულებით გადაცემის შემთხვევისა; ლ) საქართველოს ტერიტორიის ფარგლების გარეთ საქართველოს რეზიდენტის კუთვნილი ვაგონით/კონტეინერით სარკინიგზო გადაზიდვის განხორციელებისას საქართველოს რეზიდენტის მიერ ვაგონით/კონტეინერით სარგებლობის მომსახურების გაწევა; მ) სპეციალური საწარმოს სტატუსის მქონე პირის მიერ საქონლის საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიაზე მიწოდება; ნ) თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტში საქართველოს საქონლის მიწოდება რეალიზაციისთვის და თავისუფალი ვაჭრობის პუნქტში საქონლის რეალიზაცია ან/და კვების მომსახურების გაწევა; ო) საქართველოს ეროვნული ბანკისთვის ოქროს მიწოდება; პ) ტუროპერატორის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე უცხოელი ტურისტის ორგანიზებული შემოყვანა და მისთვის საქართველოს ტერიტორიაზე ტურისტული პროდუქტის მიწოდება. ჟ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე ტვირთის შემოტანისას გემისთვის გაწეული მომსახურება (კერძოდ, პორტის, საზღვაო-სალოცმანო სამსახურისა და საჯარო სამართლის იურიდიული პირის − საქართველოს სახელმწიფო ჰიდროგრაფიული სამსახურის მიერ გაწეული მომსახურება); რ) საბაჟო საწყობში უცხოური საქონლის მიწოდება, გარდა ამ კოდექსის 1641 -ე მუხლის მე-4 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა; ს) ლატარიებით, აზარტული და მომგებიანი თამაშობებით მომსახურების გაწევა „ლატარიების, აზარტული და მომგებიანი თამაშობების მოწყობის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული იმ ლატარიის ორგანიზატორის მიერ, რომლის წილის 50 პროცენტზე მეტს ფლობს სახელმწიფო; ტ) სახელმწიფო, ავტონომიური რესპუბლიკის რესპუბლიკური ან ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის ბიუჯეტის სასარგებლოდ გადახდევინების, მათ შორის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში პირის ქონების (გარდა ფულისა) სახელმწიფოს, ავტონომიური რესპუბლიკის ან ადგილობრივი თვითმმართველი ერთეულის საკუთრებაში გადაცემა, აგრეთვე სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციების გადახდევინების მიზნით პირის ქონების რეალიზაცია/გადაცემა; უ) საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის (გარდა სეს ესნ 0407 11 000 00 და 0407 21 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლისა (კვერცხისა) და 0207 11 სუბპოზიციაში მითითებული საქონლისა (შინაური ქათამი აუქნელი, ახალი ან გაციებული)) მიწოდება მის სამრეწველო გადამუშავებამდე (სასაქონლო კოდის შეცვლამდე); ფ) საქართველოში მთლიანად წარმოებული საქონლისაგან მიღებული სეს ესნ 0201, 0203 11–0203 19, 0204 10 000 00–0204 23 000 00, 0204 50 110 00–0204 50 390 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის (მათ შორის, გატარებული/დაკეპილი ფორმით არსებულის (ფარშის)), საქართველოს ბინადარი ცხოველისგან მიღებული პროდუქტის სამრეწველო გადამუშავების შედეგად წარმოებული ყველის, აგრეთვე სეს ესნ-ის 0802 22 000 00 კოდით გათვალისწინებული საქონლის (თხილი ნაჭუჭგაცლილი) მიწოდება; ქ) ტურისტული საწარმოს მიერ სასტუმროს აქტივების/მათი ნაწილის სხვა პირისთვის მიწოდება ამ ქონების უკან მიღების მიზნით. თუ ტურისტული საწარმო სასტუმროს აქტივების/მათი სასყიდლიანი ნაწილის სხვა ხელშეკრულებით პირისთვის უკან მიწოდებიდან მიიღებს იმავე 2 წლის აქტივებს, განმავლობაში ოპერაცია ასევე თავისუფლდება დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით და ეს არის დასაბეგრი ოპერაციის თანხის კორექტირების საფუძველი. ამ შემთხვევაში ტურისტულ საწარმოს უფლება აქვს, განახორციელოს დასაბეგრი ოპერაციის კორექტირება ამ კოდექსის 179-ე მუხლით დადგენილი წესით; ღ) ტურისტული საწარმოს მიერ ან/და შესაბამისი ხელშეკრულების საფუძველზე ობიექტის/მისი ნაწილის სასტუმროდ ფუნქციონირებისთვის/ოპერირებისთვის მოწვეული პირის/პირების მიერ სასტუმროს აქტივების/მათი ნაწილის მესაკუთრისთვის კალენდარული წლის განმავლობაში არაუმეტეს 60 დღის ვადით სასტუმრო მომსახურების (სასტუმროში ცხოვრების) უსასყიდლოდ მიწოდება; ყ) საქართველოში მობილურ ან ფიქსირებულ ქსელში საერთაშორისო ზარის დასრულების მომსახურება. შ) შიდა გადამუშავების პროცედურაში მოქცეული საქონლის გადამუშავების მიზნით აღნიშნული პროცედურის განმახორციელებელი პირის მიერ საქართველოს საბაჟო კოდექსის მე-6 მუხლის პირველი ნაწილის „ჩ.ა“, „ჩ.ბ“, „ჩ.დ“ და „ჩ.ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული მომსახურებების გაწევა (გარდა იმ შემთხვევისა, თუ შემდგომ განხორციელდა გადამუშავებული საქონლის იმპორტი); ჩ) ელექტროენერგიისა და გარანტირებული სიმძლავრის მიწოდება, გარდა ელექტროენერგიის მომხმარებლისთვის („ელექტროენერგეტიკისა და ბუნებრივი გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით განსაზღვრული პირებისთვის) მიწოდებისა, აგრეთვე გადაცემის ან/და დისპეტჩერიზაციის მომსახურება; ც) საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ფარგლებში საჰაერო გადაყვანა-გადაზიდვის და საავიაციო სამუშაოების მომსახურების გაწევა; ძ) შავი ან/და ფერადი ლითონების ჯართის და შავი ან/და ფერადი ლითონების ნარჩენების მიწოდება, თუ შესაძლებელია საქონლის მიმღები მხარის იდენტიფიცირება. ამასთანავე, მიიჩნევა, რომ საქონლის მიწოდების საანგარიშო პერიოდის მიხედვით საქონლის მიმღებმა პირმა შესაბამის საქონელზე მიიღო დღგ-ის ჩათვლა; შენიშვნა: ამ ქვეპუნქტში მითითებული საქონელი არ მოიცავს შავი ლითონის სხმულებს, ზოდებს, ნაგლინს, სხვა პირველადი გადამუშავების ნედლეულს და ნახევარფაბრიკატებს, რომლებიც კლასიფიცირებულია სეს ესნ 7201, 7202, 7203, 7205, 7206, 7207 სასაქონლო პოზიციებში და 7204 50 000 00 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში; წ) სეს ესნ 4901 და 4903 00 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის (წიგნის) ან ელექტრონული ფორმის წიგნის მიწოდება, აგრეთვე ამ საქონლის რეალიზაციისა და ბეჭდვის მომსახურებების გაწევა; ჭ) სეს ესნ 8702 90 90 კოდში შემავალი ელექტროძრავიანი ავტობუსის (მათ შორის, ელექტროძრავიანი მიკროავტობუსის) მიწოდება; ხ) იმპორტირებულ საქონელთან დაკავშირებით გაწეული მომსახურება, თუ ამ მომსახურების ღირებულებას მოიცავს 1641-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად განსაზღვრული დასაბეგრი თანხა; ჯ) ფარმაცევტული საწარმოს მიერ, მისივე წარმოებული ფარმაცევტული პროდუქციის მიწოდება. ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის ფარმაცევტული პროდუქციის ნუსხა განისაზღვრება საქართველოს ოკუპირებულ ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინიტრისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით. 5. ჩათვლის უფლებით დღგ-სგან გათავისუფლებულია საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა ან/და საქონლის იმპორტი, თუ აღნიშნული ხორციელდება საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული და ძალაში შესული საერთაშორისო ხელშეკრულებების ფარგლებში და ამ ხელშეკრულებების შესაბამისად ასეთი საქონლის მიწოდება ან/და მომსახურების გაწევა ან/და საქონლის იმპორტი გათავისუფლებულია დღგსგან. მუხლი 173. გათავისუფლება დღგ-სგან საქონლის იმპორტისას დღგ-სგან გათავისუფლებულია: ა) საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით დადგენილი ნუსხის მიხედვით: ა.ა) სამკურნალო/ფარმაცევტული მიზნისთვის განკუთვნილი სეს ესნ 28-ე და 29-ე ჯგუფებით გათვალისწინებული ნედლეულის ან/და სუბსტანციების იმპორტი; ა.ბ) სამკურნალო/სამედიცინო მიზნისთვის განკუთვნილი საქონლის იმპორტი; ა.გ) ბავშვობიდან შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის, აგრეთვე მკვეთრად და მნიშვნელოვნად გამოხატული შეზღუდული შესაძლებლობის მქონე პირის გადაადგილებისთვის აუცილებელი საქონლის იმპორტი; ა.დ) ჩვილ ბავშვთა კვების პროდუქტების ან/და ბავშვთა ჰიგიენის ნაწარმის იმპორტი; ა. ე) სეს ესნ 9619 00 000 00 კოდით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ბ) სეს ესნ 30-ე ჯგუფით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; გ) საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მიერ რეგისტრირებული სეს ესნ 2844 კოდით გათვალისწინებული რადიოფარმპრეპარატების, სეს ესნ 8419 20 000 00, 9001 30 000 00, 9001 40 და 9001 50 კოდებით, სეს ესნ 9018–9022 კოდებით (გარდა 9022 29 000 00 კოდისა), 9025 11 200 00 და 9402 90 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის, სეს ესნ 8713 და 8714 20 000 00 კოდებით გათვალისწინებული ეტლების და მათი ნაწილების და საკუთნოების, სამედიცინო დანიშნულების რენტგენის ფირების, სამედიცინო დანიშნულების სადიაგნოსტიკო ტესტ-სისტემების, გლუკომეტრების (რომელთა ტესტსისტემები საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მიერაა რეგისტრირებული) იმპორტი; დ) სეს ესნ 4801, 4802 55, 4802 61 100 00 და 4810 22 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ე) სეს ესნ 1211 90 980 00 სასაქონლო ქვესუბპოზიციით გათვალისწინებული ძირტკბილას ფესვების, 1211 20 000 00, 1301 20 000 00 და 1301 90 000 00 სასაქონლო ქვესუბპოზიციებით გათვალისწინებული ბუნებრივი გაუსუფთავებელი შელაქის, სეს ესნ 1504 20, 1515 30, 1520 00 000 00, 1702 11 000 00, 3912 12 000 00, 3912 31 000 00, 7010 10 000 00, 7010 90 790 00 და 9602 00 000 00 (ჟელატინის კაფსულები) კოდებით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ვ) სეს ესნ 0102 21, 0103 10 000 00, 0104 10 100 00, 0104 20 100 00, 0105 11, 0511 10 000 00, 0602 10, 2503 00, 2803 00, 3101 00 000, 3103–3105 (გარდა მექანიკური ნარევისა), 3808 91, 3808 92 და 3808 93 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ზ) სეს ესნ 8703 კოდით გათვალისწინებული მსუბუქი ავტომობილის ან/და სეს ესნ 8711 კოდით გათვალისწინებული მოტოციკლის (მოპედის ჩათვლით) იმპორტი; თ) სეს ესნ 8903 სასაქონლო პოზიციით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ი) შემოსავლების სამსახურის ან/და შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შერჩეული პირის მიერ აქციზური მარკების იმპორტი; კ) განძეულობის ან/და სახელმწიფო საკუთრებაში მიქცეული მოძრავი ნივთის იმპორტი; ლ) დიაბეტური პურის იმპორტი, რომელიც მარკირებულია ასეთად; მ) სეს ესნ 4901, 4902 და 4904 00 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის (ჟურნალები, გაზეთები, ნოტები) იმპორტი; ნ) სეს ესნ 8703 10 110 00 კოდით გათვალისწინებული სატრანსპორტო საშუალების იმპორტი; ო) ფულის (გარდა საკოლექციო ნიმუშის ან/და ნუმიზმატური დანიშნულების მონეტისა), აგრეთვე, ფასიანი ქაღალდების იმპორტი; პ) სეს ესნ 8701 90 110 00 – 8701 90 500 00 კოდებში აღნიშნული ტრაქტორებისთვის განკუთვნილი, სეს ესნ 8706 00 190 00, 8706 00 990 00, 8707 90 100 00, 8707 90 900 00, 8708 10 900 00, 8708 29 100 00 – 8708 40 900 00, 8708 50 900 00 – 8708 70 100 00, 8708 80, 8708 91, 8708 92, 8708 93, 8708 94 და 8708 99 კოდებში აღნიშნული შასის, ძარის, ნაწილებისა და მოწყობილობების, აგრეთვე სეს ესნ 8432 90 000 00 და 8433 90 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი; ჟ) ელექტროენერგიის წარმოებისთვის (თბოელექტრო-სადგურებისთვის) ბუნებრივი აირის იმპორტი; რ) საქართველოს მთავრობის დადგენილებით დამტკიცებული ნუსხის მიხედვით სასოფლო-სამეურნეო პესტიციდებისა და აგროქიმიკატების, სასოფლო-სამეურნეო კულტურების სათესი და სარგავი მასალების იმპორტი; ს) საქართველოში ავტოსატრანსპორტო საშუალებით შემომსვლელი პირის ავტოსატრანსპორტო საშუალების ძრავას კვების სისტემასთან კონსტრუქციულად და ტექნოლოგიურად დაკავშირებულ სტანდარტულ ავზში არსებული საწვავის იმპორტი; ტ) სეს ესნ 8802 11 100 00, 8802 12 100 00, 8802 20 100 00, 8802 30 100 00 და 8802 40 100 00 შესაბამის კოდებით გათვალისწინებული საქონლის ან/და სეს ესნ-ით მისთვის (სამოქალაქო ავიაციისთვის) განკუთვნილი საქონლის იმპორტი; უ) საქართველოს ეროვნული ბანკისთვის გადასაცემი ოქროს იმპორტი; ფ) საქართველოს საბაჟო კოდექსის 107-ე მუხლით გათვალისწინებული დაბრუნებული საქონლის იმპორტი, თუ ეს საქონელი გათავისუფლდა საბაჟო გადასახადისაგან; ქ) სტიქიური უბედურების, ავარიისა და კატასტროფის ლიკვიდაციისთვის, ჰუმანიტარული დახმარების მიზნით საქართველოს სახელმწიფო ან/და საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისთვის გადასაცემი საქონლის იმპორტი; ღ) საზღვარგარეთ საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობის ან საკონსულო დაწესებულების ქონების იმპორტი; ყ) საქონლის იმპორტი დიპლომატიური და საკონსულო შეთანხმების (საერთაშორისო) შესაბამისად, თუ ეს საქონელი გათავისუფლდა საბაჟო გადასახადისაგან; შ) საქართველოს საბაჟო კოდექსის მე-10 წიგნის შესაბამისად იმპორტის გადასახადისგან გათავისუფლებული საქონლის იმპორტი, გარდა თიზ-იდან საქონლის იმპორტისა; ჩ) შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით შერჩეული პირის მიერ იმ საქონლის იმპორტი, რომელიც განკუთვნილია აქციზური ან/და არააქციზური საქონლის სავალდებულო ნიშანდების/მარკირების განსახორციელებლად. ც) გრანტის შესახებ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული საქონლის იმპორტი გრანტის გამცემი ან მიმღები პირის მიერ; ძ) პირადი მოხმარების საგნებისა და საყოფაცხოვრებო ნივთების იმპორტი, რომლებიც განკუთვნილია ნავთობისა და გაზის ძებნა-ძიებისა და მოპოვების სამუშაოებში დასაქმებული უცხო ქვეყნის მოქალაქეების (მათთან მცხოვრებ ოჯახის წევრთა ჩათვლით) პირადი სარგებლობისთვის; წ) იმ საქონლის იმპორტი, რომელიც განკუთვნილია უცხოეთის დიპლომატიური ან მასთან გათანაბრებული წარმომადგენლობის ოფიციალური სარგებლობისთვის, აგრეთვე ამ წარმომადგენლობის დიპლომატიური და ადმინისტრაციულ-ტექნიკური პერსონალის (მათთან მცხოვრებ ოჯახის წევრთა ჩათვლით) პირადი სარგებლობისთვის, იმ სახით, რა სახითაც ასეთი გათავისუფლება გათვალისწინებულია შესაბამისი საერთაშორისო შეთანხმებებით, რომელთა მონაწილეც არის საქართველო; ჭ) „ნავთობისა და გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონით გათვალისწინებული ნავთობისა და გაზის ოპერაციების წარმოებისთვის განკუთვნილი მოწყობილობა- დანადგარების, სატრანსპორტო საშუალებების, სათადარიგო ნაწილებისა და მასალების, აგრეთვე ზემოაღნიშნული კანონით განსაზღვრული ხელშეკრულებების ან/და ნავთობისა და გაზის ოპერაციების საწარმოებლად გაცემული ლიცენზიების შესაბამისად ინვესტორებისა და საოპერაციო კომპანიებისთვის ნავთობისა და გაზის ოპერაციების განსახორციელებლად საქონლის იმპორტი; ხ) საქონლის იმპორტი შესაბამისი უფლებამოსილი ორგანოს მიერ აღიარებული საერთაშორისო წარმომადგენლობის მიერ საერთაშორისო კონვენციით გათვალისწინებული პირობებით და ლიმიტის ფარგლებში; ჯ) თევზჭერის განმახორციელებელი პირის მიერ დაჭერილი იმ საქონლის პორტში იმპორტი, რომელიც არ არის დამუშავებული ან რომელმაც განიცადა გაყიდვის წინა დამუშავება; ჰ) საერთაშორისო საავიაციო რეისებისა და საერთაშორისო საზღვაო რეისების განსახორციელებლად ბორტზე მიწოდებისთვის განკუთვნილი საქონლის იმპორტი ან/და მიწოდება, აგრეთვე საქართველოს სახელმწიფო საზღვრის ფარგლებში სამოქალაქო საავიაციო რეისებისა და საავიაციო სამუშაოების განსახორციელებლად ბორტზე მიწოდებისთვის განკუთვნილი საწვავის, საპოხი და სხვა დამხმარე საშუალებების იმპორტი; ჰ1) სეს ესნ 4901 და 4903 00 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლის (წიგნის) იმპორტი; ჰ2) სეს ესნ 8702 90 90 კოდით გათვალისწინებული ელექტროძრავიანი ავტობუსის (მათ შორის, ელექტროძრავიანი მიკროავტობუსის) იმპორტი; ჰ3) ელექტროენერგეტიკული სექტორის რეაბილიტაციისთვის საქართველოს პარლამენტის მიერ რატიფიცირებული საქართველოს საერთაშორისო ხელშეკრულების შესაბამისად უცხო სახელმწიფოს ან/და საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ გაცემული შეღავათიანი კრედიტით დაფინანსებული საქონლის იმპორტი. თავი XXVI. დღგ-ის ჩათვლა, კორექტირება და დაბრუნება მუხლი 174. ზოგადი დებულებები 1. დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა, საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით. 2. დღგ-ის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა, ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის(შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან. 3. დღგ-ის ჩათვლის უფლება აქვს მხოლოდ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ დასაბეგრ პირს. 4. დღგ-ის ჩათვლის მიღების წესი განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. მუხლი 175. დღგ-ის ჩათვლის უფლება 1. თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს: ა) საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ; ბ) ამ კარის შესაბამისად საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად განხილულ ოპერაციებთან დაკავშირებით გადასახდელი დღგ; გ) საქონლის იმპორტისას გადახდილი/გადასახდელი დღგ; დ) უკუდაბეგვრის წესით დაბეგვრის შემთხვევაში დარიცხული დღგ. 2. გარდა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს საქონლის/მოსახურების შეძენაზე გაწეულ ხარჯთან დაკავშირებული დღგ-ის თანხა, თუ საქონელი ან მომსახურება გამოიყენება: ა) საქართველოს ტერიტორიის გარეთ მომსახურების გაწევისთვის/საქონლის მიწოდებისთვის; ბ) ამ კოდექსის 172-ე მუხლის შესაბამისად, დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებულ ოპერაციებში; გ) ფინანსური მომსახურებისთვის/ოპერაციებისთვის, თუ მომხმარებელი საქართველოს ფარგლებს გარეთაა დაფუძნებული ან თუ ეს ოპერაციები უშუალოდ არის დაკავშირებული საქონელთან, რომელიც საქართველოდან უნდა იქნეს ექსპორტირებული. მუხლი 176. დღგ-ით ჩათვლით სარგებლობის წესი 1.დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია: ა) ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტით და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშფაქტურა. ბ) ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, საქონლის იმპორტთან დაკავშირებით, იმპორტის დეკლარაცია; გ) დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირის მიერ უკუდაბეგვრის შემთხვევაში დარიცხული და დღგ-ის დეკლარაციაში ასახული უკუდაბეგვრის დღგ-ის თანხა, რომელიც იმავდროულად ჩათვლის მიღების საფუძველია; დ) ამ კოდექსის 1611 -ე მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევებში − მყიდველის მიერ საქონლის შეძენის დამადასტურებელი შესაბამისი დოკუმენტი, რომელშიც მითითებული უნდა იყოს საქონლის შესაძენად გადახდილი თანხის (მათ შორის, დღგ-ის თანხის) ოდენობა; ე) საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების საფუძველზე საქონლის იმპორტთან დაკავშირებით დღგ-ის დარიცხვისას - დარიცხული დღგ-ის ბიუჯეტში გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტი. 2. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს ცალკეული შემთხვევები, როდესაც დღგ-ის ჩათვლა შესაძლებელია განხორციელდეს ამ მუხლის პირველი ნაწილისგან განსხვავებული საფუძვლით. მუხლი 177. დღგ-ის პროპორციული ჩათვლა 1. თუ საქონელს ოპერაციებისთვის ან რომელზეც მომსახურებას დასაბეგრი პირი აქვს ჩათვლის მიღების დღგ-ის იყენებს, როგორც უფლება, ისე ოპერაციებისთვის, რომელზეც ეს უფლება არ აქვს, ხორციელდება დღგ-ის თანხის მხოლოდ იმ ნაწილის ჩათვლა, რომელიც მიეკუთვნება ოპერაციებს რომელზეც მას აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება. 2. დღგ-ის ჩასათვლელი ნაწილი გამოითვლება წილადის მიხედვით და ფიქსირდება პროცენტად, სადაც: ა) მრიცხველი არის იმ ოპერაციების წლიური ბრუნვის თანხა, დღგ-ის გარეშე, რომელთან დაკავშირებითაც დღგ ექვემდებარება ჩათვლას ამ კოდექსის 175-ე მუხლის შესაბამისად; ბ) მნიშვნელი არის იმ ოპერაციების წლიური ბრუნვის თანხა, დღგ-ის გარეშე, რომელიც მრიცხველშია ასახული და ოპერაციებისა, რომლებზეც დღგ არ ექვემდებარება ჩათვლას. 3. დღგ-ის ჩათვლას დაქვემდებარებული პროპორციული წილის გამოთვლისას, არ გაითვალისწინება ბრუნვის თანხა რომელიც უკავშირდება: ა) დასაბეგრი პირის მიერ საკუთარი საქმიანობისთვის გამოყენებული ძირითადი საშუალების მიწოდებას; ბ) უძრავ ნივთთან დაკავშირებულ ან ფინანსურ ოპერაციებს, თუ ეს ოპერაციები არ არის დასაბეგრი პირის ძირითადი საქმიანობა. 4. საანგარიშო პერიოდის მიხედვით ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა განისაზღვრება: ა) წინა საგადასახადო წელს ამ მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად დაფიქსირებული წლიური პროცენტული მაჩვენებლის მიხედვით, რომელიც ზუსტდება მიმდინარე საგადასახადო წლის წლიური პროცენტული მაჩვენებლის მიხედვით, ამავე წლის ბოლო საანგარიშო პერიოდში; ბ) ყოველ დაფიქსირებული საანგარიშო პერიოდში, ამ მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად თვის პროცენტული მაჩვენებლის მიხედვით, რომელიც ზუსტდება მიმდინარე საგადასახადო წლის ბოლო საანგარიშო პერიოდში, წლიური პროცენტული მაჩვენებლის მიხედვით, თუ წინა საგადასახადო წლის შესაბამისი წლიური პროცენტული მაჩვენებელი დაფიქსირებული არ არის. 5. თუ ძირითადი საშუალება დასაბეგრი პირის მიერ გამოიყენება ან გამიზნულია გამოსაყენებლად, როგორც ოპერაციებისთვის რომელზეც აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება, ისე ოპერაციებისთვის, რომელზეც ეს უფლება არ აქვს და ამ ოპერაციების გამიჯვნა შეუძლებელია, დღგ-ის ჩათვლა ხორციელდება შემდეგი წესით: ა) თუ დასაბეგრი პირის მიერ წინა საგადასახადო წლის მიხედვით ოპერაციების თანხა, რომელზეც მას არ აქვს დღგ-ს ჩათვლის მიღების უფლება, საერთო ბრუნვის ( საქონლის/მომსახურების მიწოდებათა ჯამური თანხა, დღგ-ს გარეშე) 20 პროცენტზე ნაკლებია, პირს უფლება აქვს, ძირითად საშუალებაზე პირველივე საანგარიშო პერიოდში სრულად მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა, ამასთანავე, ყოველი კალენდარული წლის ბოლოს გასაუქმებელი დღგ-ის თანხა განსაზღვროს კალენდარული წლის საერთო ბრუნვის თანხაში იმ დასაბეგრი ოპერაციების თანხის ხვედრითი წილის პროპორციულად, რომელზეც მას არ აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება; ბ) დასაბეგრ პირს, გარდა ამ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უფლება აქვს, ძირითად საშუალებაზე მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა მხოლოდ ყოველი კალენდარული წლის ბოლო საანგარიშო პერიოდის დეკლარაციაში წლის განმავლობაში საერთო ბრუნვაში იმ დასაბეგრი ოპერაციების თანხის ხვედრითი წილის პროპორციულად, რომელზეც მას აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება. 6. ამ მუხლის მე-5 ნაწილის მიზნებისთვის, ყოველწლიურად გასაუქმებელი (ამ მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში) ან ჩასათვლელი (ამ მუხლის მე-5 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში) დღგ-ის თანხა გაიანგარიშება: ა) უძრავ ნივთზე – ექსპლუატაციაში მიღების წლიდან 10 კალენდარული წლის განმავლობაში, დღგ-ის თანხის ერთი მეათედის ოდენობით; ბ) სხვა ძირითად საშუალებებზე – ექსპლუატაციაში მიღების წლიდან 5 კალენდარული წლის განმავლობაში, დღგ-ის თანხის ერთი მეხუთედის ოდენობით. 7. ამ მუხლის პირველი - მე-6 ნაწილები არ გამოიყენება, თუ კალენდარული წლის განმავლობაში გაუმიჯნავ ოპერაციებში (ოპერაციებში, რომელზეც პირს აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება და ოპერაციებში, რომელზეც ეს უფლება არ აქვს და ამ ოპერაციების გამიჯვნა შეუძლებელია), ოპერაციების თანხა, რომელზეც მას არ აქვს დღგ-ს ჩათვლის მიღების უფლება საერთო ბრუნვის თანხის 5 პროცენტზე ნაკლებია. ასეთ შემთხვევაში დასაბეგრ პირს უფლება აქვს სრულად მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა. 8. ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და 1601-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, ამ მუხლის მე-5 და მე-6 ნაწილებით გათვალისწინებული დებულებები ვრცელდება იმ ფარგლებში, როგორც ის გავრცელდებოდა შესაბამისად, შენობის/ნაგებობის ან სარემონტო მომსახურების სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში. 9. ამ მუხლით გათვალისწინებულ დღგ-ს ბრუნვის თანხაში შეიტანება ამ კოდექსის 163ე მე-2 ნაწილის შესაბამისად დღგ-ით დაბეგრილი თანხა. 10. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის/რეგისტრაციის გაუქმების ან ძირითადი საშუალებების მიწოდების დროს, ძირითად საშუალებებზე ჩასათვლელი/გასაუქმებელი დღგ-ის საგადასახადო თანხა განისაზღვრება, წლების მიხედვით ამ ძირითადი საშუალებების დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციებში გამოყენების პროპორციულად. ამ ნაწილის გამოყენების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 178. შეზღუდვები დღგ-ის ჩათვლის უფლებაზე დღგ-ის ჩათვლა არ ხორციელდება: ა) სოციალური მიზნით ან გასართობი ღონისძიებებისთვის გაწეული ხარჯის ან წარმომადგენლობითი ხარჯის ღირებულებაზე მიკუთვნებულ დღგ-ის თანხაზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ასეთი ღონისძიებების საქონლის/მომსახურების მიწოდება იბეგრება დღგ-ით; ფარგლებში განხორციელებული ბ) ამ კოდექსის 174-ე - 177-ე მუხლების გათვალისწინებით, იმ დასაბეგრ ოპერაციაში გამოყენებულ ან გამოსაყენებლად გამიზნულ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეულ ხარჯის ღირებულებაზე მიკუთვნებულ დღგ-ის თანხებზე, რომლებზეც პირს არ აქვს დღგ-ის ჩათვლის უფლება; გ) იმ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით, რომლებიც არ იძლევა საქონლის/მომსახურების გამყიდველის იდენტიფიცირების საშუალებას ან არ არის გამოწერილი საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესით. დ) საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით, რომელშიც ასახული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების კალენდარული წლის დასრულებიდან გასულია 3 წელი. თუ დღგ-ის ჩათვლა განხორციელდა დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებიდან მე-3 წელს, დასაბეგრ ოპერაციაში მონაწილე მხარეების მიმართ (ამ ოპერაციის ფარგლებში) ამ კოდექსის მე-4 მუხლით განსაზღვრული პირველი, მე-3 და მე-5 ნაწილებით ხანდაზმულობის ვადა 1 წლით გრძელდება. ამასთანავე, დღგ-ის ჩათვლა ხორციელდება,არაუგვიანეს ამ უფლების წარმოშობის წლის ბოლო საანგარიშო პერიოდის შესაბამისი დეკლარაციით (მათ შორის, შესწორებული დეკლარაციით); ე) საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით, რომელიც ასახავს ფიქტიურ გარიგებას ან უსაქონლო ოპერაციას. მუხლი 179. დღგ-ის თანხის კორექტირება 1. დღგ-ის დასაბეგრი თანხა და შესაბამისად, დღგ-ს ჩასათვლელი თანხა კორექტირდება, თუ შეიცვალა გარემოებები/ფაქტორები, რის საფუძველზეც დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების დროს განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი თანხა. 2. დასაბეგრი ოპერაციის თანხის კორექტირება ხორცილდება, კორექტირების გამომწვევი გარემოების დადგომის საანგარიშო პერიოდში. 3. დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა არ უქმდება და არ კორექტირდება ამ კოდექსით დადგენილი წესით სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის ან საქონლის დანაკარგის არსებობის შემთხვევაში. 4. დღგ-ით დასაბეგრი თანხის კორექტირების შემთხვევებს, აგრეთვე დოკუმენტის გამოწერისა და წარდგენის წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 180. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა 1. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არის დადგენილი, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული დასაბეგრი პირის მიერ, სხვა დასაბეგრი პირისთვის საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევის შემთხვევაში, გამოიწერება საგადასახადო ანგარიშფაქტურა. საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრულ შემთხვევებში საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა შესაძლებელია გამოიწეროს გამარტივებული ფორმით. 2. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა გამოიწერება წერილობითი ან ელექტრონული ფორმით. 3. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული დასაბეგრი პირის მიერ საბოლოო მომხმარებლისთვის საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევისას, საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა გამოიწერება მომხმარებლის მოთხოვნის შემთხვევაში. 4. თუ პირი მომსახურების ან საქონლის (გარანტირებული სიმძლავრის, ელექტროენერგიის, გაზის, წყალის, თბოენერგიის, გაგრილების ენერგიის ან სხვა მსგავსი საქონლის) მიწოდებას აღრიცხავს ციკლური დარიცხვებით, როდესაც მომხმარებლებთან ანგარიშსწორება ხორციელდება არა კალენდარული თვის, არამედ გარკვეული პერიოდის (ციკლის) განმავლობაში მიწოდებული საქონლის/მომსახურების ოდენობის მიხედვით, რომელიც შეიძლება მოიცავდეს, როგორც საანგარიშო პერიოდს, ისე საანგარიშოს წინა პერიოდს, საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა შეიძლება გამოიწეროს ასეთი პერიოდის (ციკლის) მიხედვით. 5. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის ფორმებს (მათ შორის, გამარტივებული ფორმის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის), რეკვიზიტებს, მისი გაცემის, აღრიცხვის და გამოყენების (მათ შორის, გამოყენებაზე შეზღუდვის) წესს, ასევე ცალკეულ შემთხვევებს როდესაც საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის შემთხვევაში საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა არ გამოიწერება, განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 181. დღგ-ის თანხის დაბრუნება 1. დასაბეგრ პირს წარმოეშობა დღგ-ის თანხის დაბრუნების უფლება, თუ საანგარიშო პერიოდში დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა აღემატება დღგ-ის დასარიცხ თანხას. 2. გრანტის მიმღებ პირს, რომელმაც გრანტის ხელშეკრულების ფარგლებში შეიძინა საქონელი ან/და მომსახურება, უფლება აქვს ჩაითვალოს ან დაიბრუნოს ამ საქონლისთვის/მომსახურებისთვის გადახდილი დღგ, საგადასახადო ორგანოში საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის ან უკუდაბეგვრისას ბიუჯეტში დღგ-ის გადახდის დამადასტურებელი დოკუმენტის წარდგენის საფუძველზე. 3. ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში დღგ-ის ჩათვლა ან დაბრუნება ხორციელდება, თუ გრანტის მიმღებმა პირმა შესაბამისი დოკუმენტი საგადასახადო ორგანოს წარუდგინა დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების თვის დასრულებიდან, 3 თვის ვადაში. 4. ამ მუხლის პირველი - მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში დღგ-ის თანხის დაბრუნება ხორციელდება ამ კოდექსის 63-ე მუხლით დადგენილი წესით. 5. უცხო ქვეყნის მოქალაქეებს საქართველოში შეძენილი საქონლის საქართველოს ტერიტორიიდან გატანისას უფლება აქვთ, დაიბრუნონ ამ საქონელზე გადახდილი დღგ-ის თანხა. 6. ამ მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში დღგ-ის თანხის დაბრუნება ხორციელდება: ა) საქონლის უფლებამოსილი გამყიდველის მიერ გამოწერილი სპეციალური ქვითრის საფუძველზე; ბ) მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ საქართველოს ტერიტორიიდან საქონლის გატანა ხდება მისი შეძენიდან 3 თვის განმავლობაში და შეძენილი საქონლის ღირებულება ერთი ქვითრის მიხედვით აღემატება 200 ლარს (დღგ-ის გარეშე). 7. დღგ-ის თანხის დაბრუნების წესს, კრიტერიუმებს, რომლებსაც უნდა აკმაყოფილებდეს საქონლის უფლებამოსილი გამყიდველი, აგრეთვე იმ საქონლის ნუსხას, რომელზედაც არ ვრცელდება ამ მუხლის მე-5 და მე-6 ნაწილები, განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. მუხლი 1811. დღგ-ის თანხის დაბრუნება ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს დასაბეგრი პირისთვის 1. ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს დასაბეგრ პირს უფლება აქვს, დაიბრუნოს საქართველოში საქონლის (გარდა უძრავი ნივთისა)/მომსახურების შეძენისას ან საქართველოში საქონლის იმპორტისას გადახდილი დღგ-ის თანხა, თუ აღნიშნული პირი აკმაყოფილებს ყველა შემდეგ პირობას: ა) პირს საქართველოში არ გააჩნია ფიქსირებული დაწესებულება ან მისი საქმიანობის ან/ და მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი არ არის საქართველოში; ბ) პირის მიერ საქართველოში შეძენილი საქონელი/მომსახურება ან იმპორტირებული საქონელი დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციებში გამოიყენება; გ) მსგავსი ოპერაციის განხორციელების შემთხვევაში საქართველოში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული პირი, ამ კოდექსის შესაბამისად, უფლებამოსილი იქნებოდა, ჩაეთვალა გადახდილი დღგ. 2. დღგ-ის თანხის დაბრუნების მიზნით, ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოს დასაბეგრი პირი ვალდებულია, დანიშნოს უფლებამოსილი წარმომადგენელი, რომელსაც ამ მუხლით გათვალისწინებული დღგ-ის თანხის დაბრუნების ფარგლებში ეკისრება გადასახადის გადამხდელისთვის ამ კოდექსით გათავალისწინებული ვალდებულებები. 3. ამ მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებული დღგ-ის თანხის დაბრუნების წესს აკმაყოფილებდეს და პირობებს, უფლებამოსილი აგრეთვე კრიტერიუმებს, წარმომადგენელი, რომლებსაც განსაზღვრავს უნდა საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.“. 42. 185-ე მუხლის პირველი ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 11 ნაწილი: „11 საქართველოს საბაჟო კოდექსის 54-ე მუხლის მე-2, მე-3 ან მე-4 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, აქციზური საქონლის იმპორტის თანხა განისაზღვრება იმავე ნაწილით იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისათვის დადგენილი წესის შესაბამისად.“. 43. 192-ე მუხლის: ა) 31 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „31 . აქციზური მარკა შესაძლებელია იყოს მატერიალური ან არამატერიალური ფორმის. საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილ შემთხვევებში აქციზური მარკებით სავალდებულო ნიშანდების მომსახურებას ახორციელებს შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული წესით შერჩეული პირი. ბ) მე-5 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „5. საგადასახადო/საბაჟო ორგანოები დადგენილი წესით ახორციელებენ აქციზური მარკის გარეშე, წესების დარღვევით შემოტანილი ან გასაყიდად მიღებული აქციზური მარკებით სავალდებულო ნიშანდებას დაქვემდებარებული საქონლის ჩამორთმევას. ჩამორთმევის მომენტიდან საქონელი სახელმწიფო საკუთრებად ითვლება და მისი რეალიზაცია ან განადგურება ხორციელდება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით.“. 44. 1921 მუხლის მეორე ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „2. მატერიალური და არამატერიალური ფორმით სავალდებულო მარკირების მომსახურებას ახორციელებს შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული წესით შერჩეული პირი.“. 45. 193-ე მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით; „მუხლი 193. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა აქციზური საქონლის რეალიზაციისას აქციზის გადამხდელი ვალდებულია საქონლის მიმღებს, მოთხოვნის შემთხვევაში, გამოუწეროს და გადასცეს ამ კოდექსის 180-ე მუხლით გათვალისწინებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა.“. 46. 199-ე მუხლის „კ“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: კ) ამ კოდექსის 173-ე მუხლის „ღ“, „წ“, „ ჭ“, „ხ“ და „ჯ“ და ქვეპუნქტების მოთხოვნების შესაბამისად საქონლის იმპორტი; 47. 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ა) რეზიდენტი საწარმო/ორგანიზაცია : ა.ა) მის ბალანსზე ძირითად საშუალებად ან/და საინვესტიციო ქონებად აღრიცხულ აქტივებზე, დაუმონტაჟებელ მოწყობილობებზე, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, აგრეთვე მის მიერ ლიზინგით გაცემულ ქონებაზე; ა.ბ) სახელშეკრულებო ვალდებულების შესრულების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში მიღებულ (დასაკუთრებულ) უძრავ ქონებაზე, იახტაზე შვეულმფრენზე, თვითმფრინავსა და სხვა სატრანსპორტო საშუალებაზე; (კატარღაზე), ა.გ) ფულადი ვალდებულების (გარდა სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციებისა) გადახდევინების ფარგლებში აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით შეძენილ უძრავ ქონებაზე, იახტაზე (კატარღზე), შვეულმფრენზე, თვითმფრინავზე და სხვა სატრანსპორტო საშუალებაზე;“. 48. 202-ე მუხლს დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-9 ნაწილი: „9. დასაბეგრ ქონებაზე ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის გაანგარიშება ხორციელდება საგადასახადო პერიოდის განმავლობაში ამ ქონების მის საკუთრებაში არსებობის დროის პროპორციულად.“. 49. 206-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ტ“ ქვეპუნქტის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის „ტ1“ ქვეპუნქტი: „ტ1) 2011 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰექტარამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი;“. 50. 240-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 31ნაწილი: „31. ამ მუხლის პირველი - მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია, განახორციელოს ამ კოდექსის 238-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „გ“–„ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ღონისძიებები ამ კოდექსის 1761 მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებული საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირის მიმართ, თუ ეს პირი არ შეასრულებს იმავე მუხლით გათვალისწინებულ დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებას.“. 51. 240-ე მუხლის 31 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „31. ამ მუხლის პირველი - მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევების გარდა, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია, განახორციელოს ამ კოდექსის 238-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „გ“–„ვ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული ღონისძიებები ამ კოდექსის 1611 მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებული საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირის მიმართ, თუ ეს პირი არ შეასრულებს იმავე მუხლით გათვალისწინებულ დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებას.“. 52. 269-ე მუხლის მე-11 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „11. საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმების თანხების 50 პროცენტი უქმდება, თუ გადასახადის გადამხდელს ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად გამოცემული საგადასახადო მოთხოვნის ჩაბარებიდან 30 დღის ვადაში ბიუჯეტში სრულად აქვს გადახდილი საგადასახადო მოთხოვნით გათვალისწინებული გადასახადების, აგრეთვე ჯარიმების 50 პროცენტის ტოლფასი თანხა და პირის მიერ ამავე ვადაში აღიარებულია შესაბამისი საგადასახადო მოთხოვნით გათვალისწინებული თანხა.“. 53. 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „3. საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება სასაქონლომატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე იწვევს დაჯარიმებას წარდგენილი ინფორმაციის შედეგად დაუდასტურებელი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის სააღრიცხვო ღირებულებით.“. 54. 279-ე მუხლის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 2791 მუხლი: „მუხლი 279 1 მულტინაციონალური საწარმოს ანგარიშგების წარდგენის ვადის დარღვევა ან არასრულყოფილი ანგარიშის წარდგენა“ ამ კოდექსის 701 მუხლით გათვალისწინებული ანგარიშგების საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენის დადგენილი ვადის დარღვევა ან არასრულყოფილი ანგარიშის წარდგენა, იწვევს დაჯარიმებას 5000 ლარის ოდენობით.“. 55. 282-ე მუხლის მე-4 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „4. ამ მუხლის პირველი ნაწილით განსაზღვრული ჯარიმის გამოყენების შემთხვევაში, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის საანგარიშო პერიოდ(ებ)ზე, დღგ-ის დეკლარაციასთან მიმართებაში, ამ კოდექსის 274-ე და 275-ე მუხლებით გათვალისწინებული ჯარიმები არ გამოიყენება.“. 56. 286-ე მუხლის: ა) პირველი ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „1. სამეწარმეო საქმიანობისათვის საქონლის სასაქონლო ზედნადების გარეშე ტრანსპორტირება, მყიდველის მოთხოვნისას სასაქონლო ზედნადების გაუცემლობა ან საქონლის შეძენისას სასაქონლო ზედნადების მიღებაზე უარის თქმა, იწვევს დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით.“. ბ) 31 ნაწილი ამოღებულ იქნეს. 57. 299-ე მუხლის მე-9 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „9. საჩივარი დავის განმხილველ ორგანოს როგორც წესი წარედგინება ელექტრონული ფორმით. საჩივრის ფორმა განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის მიერ დამტკიცებული რეგლამენტით.“. 58. 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტი ამოღებულ იქნეს. 59. 304-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 21 ნაწილი: „21. თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, დავის განმხილველი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. აღნიშნულ გადაწყვეტილების საკითხს იხილავს მიხედვითაც ის იქნა ორგანო, რომლის გამოცემული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა.“. 60. 309-ე მუხლის: ა) მე-12 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: მიერ მიღებული გასაჩივრებული „ 12. 2009 წლის 7 აგვისტომდე შექმნილი ამხანაგობის მიერ საკუთარი წევრისთვის წილის სანაცვლოდ საქონლის/მომსახურების მიწოდება დღგ-ით და მოგების გადასახადით არ იბეგრება.“; ბ) 23-ე და 36-ე ნაწილები ამოღებულ იქნეს; გ ) 37-ე ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ა) აღიარებული, 2013 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისათვის არსებული საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი, თუ პირს 2013 წლის 1 იანვრის შემდგომი პერიოდისათვის (თანხის ჩამოწერამდე) საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია საგადასახადო დეკლარაცია/გაანგარიშება (გარდა პირის ქონების გადასახადის დეკლარაციისა/გაანგარიშებისა, აგრეთვე ამ კოდექსის 1761 მუხლის პირველი ნაწილის ან 309-ე მუხლის 58-ე და 59-ე ნაწილების მიხედვით განხორციელებული დეკლარირებისა ან/და დარიცხვისა) ან საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენილი საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების (გარდა პირის ქონების გადასახადის დეკლარაციისა/გაანგარიშებისა, აგრეთვე ამ კოდექსის 1761 მუხლის პირველი ნაწილის ან 309-ე მუხლის 58-ე და 59-ე ნაწილების მიხედვით განხორციელებული დეკლარირებისა ან/და დარიცხვისა) საფუძველზე გადასახდელად დასარიცხი გადასახადის თანხა ნულის ტოლია (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წარდგენილი საგადასახადო დეკლარაციით/გაანგარიშებით ერთობლივი შემოსავლის თანხა ნულზე მეტია ან/და ჩასათვლელი თანხა დარიცხულ თანხას აღემატება);“; დ) 37-ე ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ა) აღიარებული, 2013 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისათვის არსებული საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი, თუ პირს 2013 წლის 1 იანვრის შემდგომი პერიოდისათვის (თანხის ჩამოწერამდე) საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია საგადასახადო დეკლარაცია/გაანგარიშება (გარდა პირის ქონების გადასახადის დეკლარაციისა/გაანგარიშებისა, აგრეთვე ამ კოდექსის 1611 მუხლის პირველი ნაწილის ან 309-ე მუხლის 58-ე და 59-ე ნაწილების მიხედვით განხორციელებული დეკლარირებისა ან/და დარიცხვისა) ან საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენილი საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების (გარდა პირის ქონების გადასახადის დეკლარაციისა/გაანგარიშებისა, აგრეთვე ამ კოდექსის 1611 მუხლის პირველი ნაწილის ან 309-ე მუხლის 58-ე და 59-ე ნაწილების მიხედვით განხორციელებული დეკლარირებისა ან/და დარიცხვისა) საფუძველზე გადასახდელად დასარიცხი გადასახადის თანხა ნულის ტოლია (გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც წარდგენილი საგადასახადო დეკლარაციით/გაანგარიშებით ერთობლივი შემოსავლის თანხა ნულზე მეტია ან/და ჩასათვლელი თანხა დარიცხულ თანხას აღემატება);“; ე) 44-ე ნაწილი ამოღებულ იქნეს; ვ) 57-ე ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „ 57. ამ კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ჰ“ და „ჰ1“ ქვეპუნქტების, 99-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ფ“ ქვეპუნქტის, 153-ე მუხლის 51 ნაწილის, 1652-ე მუხლის მე-2 ნაწილი „დ“ ქვეპუნქტის, 1651 მე-3 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის , 168-ე მუხლის მე-5 ნაწილის, 1611-ე მუხლის მე-2 ნაწილის, 205-ე მუხლის 101 ნაწილის, 206-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ჰ4“ ქვეპუნქტისა და 272-ე მუხლის 31 ნაწილის მოქმედება არ ვრცელდება იმ პირებზე, რომლებიც „ელექტროენერგეტიკისა და ბუნებრივი გაზის შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად ახორციელებენ ელექტროენერგიის განაწილების საქმიანობას.“; ზ) 63-ე ნაწილი ამოღებულ იქნეს; თ) 68-ე-78-ე ნაწილები ამოღებულ იქნეს; ი) 79-ე ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „79. დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით თავისუფლდება უძრავი ქონების მიწოდება, აგრეთვე უძრავი ქონების მიმწოდებლის მიერ მიწოდებულ ქონებასთან დაკავშირებული სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების გაწევა, თუ შესრულებულია ყველა შემდეგი პირობა: ა) უძრავი ქონების მიწოდება და მასთან დაკავშირებული სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების გაწევა 2015 წლის 1 იანვრიდან 2026 წლის 1 იანვრამდე პერიოდში განხორციელდა; ბ) მიწოდებული უძრავი ქონება განთავსებულია 2008 წლის 8 აგვისტოსთვის ძალაში მყოფი მშენებლობის ნებართვით გათვალისწინებულ ობიექტში ან იმ ობიექტში, რომელზედაც 2008 წლის 8 აგვისტოს მდგომარეობით საპროექტო დოკუმენტაცია (არქიტექტურული პროექტი) უფლებამოსილ ორგანოსთან შეთანხმებული იყო, მშენებლობის ნებართვა კი შემდგომ გაიცა; გ) უძრავი ქონების მიმწოდებელი ამ ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ ობიექტზე გაცემული მშენებლობის ნებართვის მფლობელია (იგი შეიძლება არ იყოს ამ ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული მშენებლობის ნებართვის/საპროექტო დოკუმენტაციის (არქიტექტურული პროექტის) მფლობელი); დ) იმ ობიექტის ექსპლუატაციაში მისაღებად, სადაც განთავსებულია მიწოდებული უძრავი ქონება, უფლებამოსილი ორგანო ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს 2026 წლის 1 იანვრამდე გამოსცემს; ე) ობიექტი, სადაც განთავსებულია მიწოდებული უძრავი ქონება, მთლიანად ან ნაწილობრივ საცხოვრებლადაა განკუთვნილი; ვ) ობიექტი, სადაც განთავსებულია მიწოდებული უძრავი ქონება, ამ მუხლის 81-ე ნაწილით გათვალისწინებულ ნუსხაშია შეტანილი. შენიშვნა: ამ ნაწილის მიზნისთვის, თუ 2008 წლის 8 აგვისტოდან 2015 წლის 1 იანვრამდე პერიოდში ამ მუხლის 81-ე ნაწილით გათვალისწინებულ ნუსხაში შეტანილ ობიექტში განთავსებულ უძრავ ქონებაზე, როგორც მშენებარე ობიექტზე, საკუთრების უფლება საჯარო რეესტრში დარეგისტრირდა შემძენზე, ამ ქონების მიწოდებასთან დაკავშირებით ქონების მიმწოდებლის მიერ გაწეული სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურება მიიჩნევა უძრავი ქონების მიწოდების ნაწილად, ხოლო მიწოდების დროდ ჩაითვლება სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების დასრულების მომენტი.“; კ) 812 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „812. ამ მუხლის 79-ე და მე-80 ნაწილებით გათვალისწინებული საგადასახადო შეღავათების საფუძველზე 2015 წლის 1 იანვრიდან 2023 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ შესაბამისი საანგარიშო პერიოდის ამ კოდექსის მე-4 მუხლით გათვალისწინებული ხანდაზმულობის ვადა შეადგენს: ა) 2015 წლის 1 იანვრიდან 2016 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 11 წელს; ბ) 2016 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 10 წელს; გ) 2017 წლის 1 იანვრიდან 2018 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 9 წელს; დ) 2018 წლის 1 იანვრიდან 2019 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 8 წელს. ე) 2019 წლის 1 იანვრიდან 2020 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 7 წელს.“ ვ)2020 წლის 1 იანვრიდან 2021 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 6 წელს; ზ)2021 წლის 1 იანვრიდან 2022 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 5 წელს; თ)2022წლის 1 იანვრიდან 2023 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ − 4 წელს; ლ) 96-ე ნაწილი ამოღებულ იქნეს; მ) 98-ე ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: „98. 2017 წლის 1 იანვრის შემდგომ პერიოდში მიწოდებულ საქონელზე/გაწეულ მომსახურებაზე, რომელზედაც ანაზღაურება/ანაზღაურების ნაწილი 2017 წლის 1 იანვრამდე (საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე) იქნა გადახდილი, დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების დროდ მიიჩნევა საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტი. ამასთანავე, 2017 წლის 1 იანვრის შემდგომ პერიოდში იმავე ოპერაციაზე საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე გადახდილი ანაზღაურება/ანაზღაურების ნაწილი დღგ-ით იბეგრება ამ კოდექსის 163-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად.“; ნ) 111-ე ნაწილის შემდეგ დაემატოს შემდეგი შინაარსის 112-ე- 118-ე ნაწილები: „112. თუ ლიზინგის ხელშეკრულება 2022 წლის 1 იანვრამდეა გაფორმებული, ქონების ლიზინგით გაცემის ოპერაციის დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სალიზინგო გადასახდელების სრული თანხა (ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სარგებლის ჩათვლით), ხოლო დღგ-ით დაბეგვრა, ხორციელდება გადასახდელი თანხის პროპორციულად, ეტაპობრივად, იმ საანგარიშო პერიოდების მიხედვით, რომელშიც გათვალისწინებულია შესაბამისი თანხის გადახდა. ამასთანავე, თუ თანხა სრულად გადახდილი, ან ნაწილობრივ, ხელშეკრულებით გათვალისწინებულზე ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის ადრეა გადახდა ხორციელდება ამ თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით. 113. საწარმო, რომელმაც მიიღო ამ მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი (დადგინდა, რომ იგი არის ამ მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირი): ა) ვალდებულია, 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის მიღებამდე იმ საანგარიშო პერიოდებში, მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა ამ კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით, შესაბამისი სტატუსის მიღების შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში დივიდენდის განაწილება დაბეგროს მოგების გადასახადით საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით; ბ) უფლებამოსილია სტატუსის მიღების შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში, ამ კოდექსის 982 და 983 მუხლების დებულებების შესაბამისად, ჩაითვალოს და ამავე კოდექსით დადგენილი წესით დაიბრუნოს 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის მიღებამდე იმ საანგარიშო პერიოდების მიხედვით გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა ამ კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით. მოგების გადასახადის თანხის ჩათვლისა და დაბრუნების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 114. თუ საწარმო, რომელმაც დაკარგა ამ მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი (დადგინდა, რომ იგი აღარ არის ამ მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირი), სტატუსის დაკარგვის შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში გაანაწილებს დივიდენდს 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე იმ საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა ამ მუხლის 95-ე ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით, მას უფლება აქვს, ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს ამ კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა. 115. ამ მუხლის 113-ე ნაწილით გათვალისწინებული ჩასათვლელი თანხა იმ საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა ამ მუხლის 95-ე ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით, გამოიანგარიშება შემდეგი ფორმულით − A×B/(C-D), სადაც: A არის დივიდენდის სახით გასანაწილებელი თანხის ოდენობა; B არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა; C არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ოდენობა; D არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ხარჯზე დივიდენდის სანაცვლოდ საწარმოს მიერ პარტნიორისთვის გადაცემული ამ საწარმოს აქციების/წილის ღირებულება. 116. საქართველოს საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებული საბაჟო სამართალდარღვევის საქმის წარმოებისას საქართველოს საბაჟო კოდექსის 163-ე მუხლის მე9 ნაწილის მიზნებისათვის მხედველობაში მიიღება 2019 წლის 1 სექტემბრამდე ამ კოდექსის 277-ე, 279-ე, 289-ე და 290-ე მუხლების საფუძველზე გამოვლენილი საგადასახადო სამართალდარღვევები. 117. თუ გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესით ჩამოეწერა საგადასახადო დავალიანება, ხოლო საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერამდე აღნიშნული გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდა, მათ შორის, ზიანის ანაზღაურების სახით, სასამართლოს გადაწყვეტილებით დაკისრებული აქვს ამავე გადასახადის გადამხდელს გადამხდელის დამფუძნებელს ან/და ამ გადასახადის ხელმძღვანელობაზე/წარმომადგენლობაზე უფლებამოსილ პირს ან/და სახელმწიფოს/სახელმწიფო ბიუჯეტის/საგადასახადო ორგანოს სასარგებლოდ, საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერის შემდეგ გაუქმებულად მიიჩნევა სასამართლოს გადაწყვეტილებით დაკისრებული და შეუსრულებელი ვალდებულება და წყდება მის საფუძველზე დაწყებული სააღსრულებო წარმოება. 118. 2021 წლის 1 იანვრამდე შეძენილი ძირითადი საშუალების 2021 წლის შემდგომ პერიოდში მიწოდების შემთხვევებზე ვრცელდება ამ კოდექსის 2021 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი 174-ე მუხლის 91 ნაწილით გათვალისწინებული დებულებები.“. მუხლი 2. 1. ეს კანონი, გარდა ამ კანონის პირველი მუხლის მე-2 - მე-6, მე-13, მე-14, მე-19, 24-ე, 35ე, 41-ე, 45-ე და 51-ე ნაწილებისა, მე-60- ნაწილის „ა“, „ბ“, „დ“, „ე“, „ვ“, „ზ“, „თ“, „მ“ ქვეპუნქტებისა და ამავე ნაწილის „ნ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული 309-ე მუხლის 112-ე და 118-ე ნაწილებისა, ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. 2. ამ კანონის პირველი მუხლის მე-2 - მე-6, მე-13, მე-14, მე-19, 24-ე, 35-ე, 41-ე, 45-ე, 51-ე ნაწილები, მე-60 ნაწილის „ა“, „ბ“, „დ“, „ე“ „ვ“, „ზ“, „თ“, „მ“ ქვეპუნქტები და ამავე ნაწილის „ნ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული 309-ე მუხლის 112-ე და 118-ე ნაწილები, ამოქმედდეს 2021 წლის 1 იანვრიდან. 3. ამ კანონის პირველი მუხლის 47-ე ნაწილის მოქმედება გავრცელდეს 2020 წლიდან წარმოშობილ სამართლებრივ ურთიერთობებზე. 4. ამ კანონის პირველი მუხლის 49-ე ნაწილის მოქმედება გავრცელდეს 2013 წლიდან წარმოშობილ სამართლებრივ ურთიერთობებზე. საქართველოს პრეზიდენტი სალომე ზურაბიშვილი

განმარტებითი ბარათი საქართველოს კანონის პროექტზე „საქართველოს საგადასახადო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ“ ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ: ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: ა.ა.ა) პრობლემა რომლის გადაჭრასაც მიზნად ისახავს კანონპროექტი: „ერთის მხრივ, საქართველოსა და მეორეს მხრივ ევროკავშირს და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევრ სახელმწიფოებს შორის ასოცირების შესახებ“ შეთანხმება (შემდგომში - ასოცირების შეთანხმება) ითვალისწინებს საქართველოს კანონმდებლობის დაახლოებას ევროკავშირის კანონდებლობასა და სხვა საერთაშორისო სამართლებრივ ინსტუმენტებთან დაბეგვრის სფეროში. ამავე შეთანხმებით საქართველოს აღებული აქვს ვალდებულება დაუახლოვოს საგადასახადო კანონმდებლობა 2006 წლის 28 ნოემბრის საბჭოს 2006/112/EC დირექტივას1 დამატებული ღირებულების გადასახადის (დღგ) საერთო სისტემის შესახებ. კანონოპროექტის შემუშავების მიზეზია, აღნიშნული ვალდებულების შესრულების აუცილებლობა. ა.ა.ბ) არსებული პრობლემის გადასაჭრელად კანონის მიღების აუცილებლობა: კანონის მიღება აუცილებელია საქართველოს ევროკავშირთან გაფორმებული ასოცირების შესახებ შეთანხმებით აღებული ვალდებულების შესრულებისთვის, კანონის მიღება ასევე აუცილებელია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ცალკეულ დებულებების დაზუსტებისა და არსებული ხარვეზების აღმოფხვრისთვის. ა.ბ) კანონპროექტის მოსალოდნელი შედეგები: კანონპროექტის მიღების შედეგად საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობა დაუახლოვდება დამატებული ღირებულების გადასახადის (დღგ) საერთო სისტემის შესახებ, 2006 წლის 28 ნოემბრის საბჭოს 2006/112/EC დირექტივას, საქართველოს მიერ ევროკავშირთან ასოცირების დამკვიდრდეს შესახებ შეთანხმების საუკეთესო შესაბამისად, ევროპული პრაქტიკა. რითაც შეიქმნება აგრეთვე, მოხდება შესაძლებლობა საქართელოს https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:02006L011220200101&qid=1580973295127&from=EN 2019 წლის 25 მარტის კონსოლიდირებული ვერსია 1 საგადასახადო კოდექსის ცალკეული დებულებების დაზუსტება, არსებული ხარვეზების აღმოფხვრა და გადასახადის ადმინისტრირების გამარტივება. კანონპროექტს ერთვის რეგულირების ზეგავლენის შეფასების ანგარიში. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი: 1. კანონპროექტით გათვალისწინებული ცვლილებები შეეხო საქართველოს საგადასახადო კოდექსით გათვალიწინებულ დღგ-ის მარეგულირებელ ყველა დებულებას, რის გამოც შესაბამისი საკანონმდებლო ნორმები, კერძოდ, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის „კარი VI”, სრულად ჩამოყალიბდა ახალი რედაქციით. XXI-ე თავი განსაზღვრავს დღგ-ით დაბეგვრის ზოგად პრინციპებს და განმარტავს გამოყენებული ტერმინების მნიშვნელობას დღგ-ის მიზნისთვის. განიმარტა ტერმინები, რომელთა ზუსტ ინტერპრეტაციას არსებითი მნიშვნელობა აქვს დღგ-ის მიზნისთვის. მათ შორის, განიმარტა დასაბეგრი პირის, ფიქსირებული დაწესებულების, დამხმარე, უშუალოდ დაკავშირებული, უწყვეტი, რეგულარული და ელექტრონულად გაწეული მომსახურებების, ვაუჩერის, მცირე ღირებულების საჩუქრის, დასაბეგრი დილერის, უძრავი ქონების, საბაზრო ფასის და სხვა არაერთი ტერმინის მნიშვნელობა. იცვლება ეკონომიკური საქმიანობის განმარტება. დღგ-ის მიზნისთვის ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტით გათვალისწინებული საქმიანობა, საქონლის მიწოდების ან მომსახურების გაწევის ოპერაციების განმახორციელებელი პირების ნებისმიერი საქმიანობა, აგრეთვე ქონების გამოყენება, რეგულარული ერთჯერადი/არარეგულარული საქმიანობა არ შემოსავლის დაიბეგრება, მიღების მიზნით. გარდა არასაცხოვრებელი შენობა/ნაგებობის მიწოდებისა. კანონპროექტის შესაბამისად, ზოგადად, დასაბეგრ პირად განიხილება ნებისმიერი პირი რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა. დასაბეგრ პირად, როგორც წესი, არ განიხილება სახელმწიფო ხელისუფლების/ ადგილობრივი თვითმართველობის ორგანო და საჯარო სამართლის იურიდიული პირი, მათთვის სახელმწიფოსგან დელეგირებული ფუნქციების შესრულებასთან დაკავშირებული საქმიანობის ფარგლებში. ამასთანავე, დგინდება ამ წესიდან გამონაკლისი საქმიანობების ჩამონათვალი. დაბეგვრის ობიექტის ძირითადი პრინციპი შენარჩუნებულია. დასაბეგრ ოპერაციებად განიხილება დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში, მხოლოდ კომპენსაციის სანაცვლოდ საქონლის/მომსახურების მიწოდება, აგრეთვე საქონლის იმპორტი. ამასთანავე, დასაბეგრ ოპერაციად აღარ განიხილება საქონლის დროებით შემოტანა. XXII-ე თავის შესაბამისად განისაზღვრა, რომ საქონლის მიწოდება არის მატერიალურ ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა. არამატერიალური ქონების გადაცემა, განიხილება მომსახურების გაწევად; ფული და კრიპტოაქტივი (კრიპტოვალუტა) საქონლად არ განიხილება. კანონპროექტის მიხედვით, საქონლის მიწოდებად განიხილება საქონლის ფაქტიური გადაცემა იჯარის/ლიზინგის ან სხვა მსგავსი ხელშეკრულებით, გამოსყიდვის პირობით. აღსანიშნავია, რომ დასაბეგრი პირის მიერ მისი საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება ან საკუთარი თანამშრომლებისთვის მიწოდება მათი პირადი სარგებლობისთვის ან საკუთარი მიზნიდან განსხვავებული მიზნით გამოყენება, აგრეთვე, ეკონომიკური საქმიანობის შეწყვეტის შემდეგ აქტივის საკუთარ მფლობელობაში დატოვება, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ მას ამ აქტივებზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ-ი სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი. ამასთანავე, მომსახურების უსაყიდლოდ გაწევა მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ ეს საქმიანობა არ გამომდინარეობს გადამხდელის საქმიანობის მიზნიდან ან გაწეულია საკუთარი თანამშრობლების პირადი სარგებლობისათვის; დასაბეგრი პირის მიერ საკუთარი წარმოების შენობა/ნაგებობის (ძირითად საშუალებების) მისი საქმიანობის ფარგლებში გამოყენება ან შენობა/ნაგებობის(ძირითადი საშუალების) რემონტი მომსახურების გაწევა საკუთარი საქმიანობის მიზნისთვის, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ იგი სრულად ვერ მიიღებდა დღგ-ის ჩათვლას ამ აქტივის/მომსახურების სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში; დასაბეგრი პირის მიერ ყველა აქტივის (მათ შორის მომსახურების) ან მისი ნაწილის (დამოუკიდებლად ფუნქციონირებადი ქვედნაყოფის) სხვა დასაბეგრი პირისათვის მიწოდება, საწარმოს კაპიტალში ან ამხანაგობაში აქტივის შეტანა, აგრეთვე აქტივის მიწოდება საწარმოს რეორგანიზაციის შემთხვევაში, არ განიხილება დასაბეგრ ოპერაციად. კანონპროექტით მიხედვით, თუ უძრავი ქონების შემძენზე, საკუთრების უფლება საჯარო რეესტრში მშენებარე ობიექტზე დარეგისტრირდა, ამ ქონების მიწოდებასთან დაკავშირებით ქონების მიმწოდებლის მიერ გაწეული სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურება განიხილება უძრავი ქონების მიწოდების ნაწილად და მომსახურების დასრულების მომენტში დაიბეგრება; აქვე განსაზღვრულია უკუდაბეგვრის, ცალკეულ შემთხვევებში დღგ-ით დაბეგვრის და ვაუჩერის მეშვეობით განხორციელებული ოპერაციების დაბეგვრის, აგრეთვე ცალკეული საქონლის (მეორადი საქონლის, ხელოვნების ნიმუშის, საკოლექციო ან ანტიკვარული ნივთის) მიწოდებების სპეციალური მოგების მარჟის სქემით დაბეგვრის პრინციპები. განისაზღვრა ვაუჩერის მეშვეობით განხორციელებული ოპერაციების დაბეგვრის პრინციპები. ვაუჩერი, კანონპროქტის მიხედვით განმარტებულია, როგორც ინსტრუმენტი, რომელიც წარმოშობს დასაბეგრი პირის ვალდებულებას, მიიღოს იგი, როგორც ანაზღაურება ან ანაზღაურების ნაწილი საქონლის/მომსახურების მიწოდების დროს და მასში ან მასთან დაკავშირებულ დოკუმენტში იდენტიფიცირებულია მისაწოდებელი საქონელი/მომსახურება ან პოტენციური მიმწოდებელი, აგრეთვე ამ ინსტრუმენტის გამოყენების პირობები. ერთჯერადი ვაუჩერის სხვა პირისთვის გადაცემა განიხილება ამ ვაუჩერთან დაკავშირებულ საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად; ამასთანავე, ერთჯერად ვაუჩერად ჩაითვლება, ვაუჩერი, რომლის გამოშვებისას საქონლის/მომსახურების მიწოდების ადგილი ცნობილია, მასთან დაკავშირებული და ამ მიწოდებასთან დაკავშირებით დასარიცხი დღგ-ი. სხვა ტიპის ვაუჩერის (მრავალჯერადი ვაუჩერი) სანაცვლოდ საქონლის /მომსახურების მიწოდება დღგ-ით დაიბეგრება საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივად მიწოდების მომენტში. კანონპროექტის მიხედვით იქმნება შესაძლებლობა მეორადი საქონლის, ხელოვნების ნიმუშის, საკოლექციო ან ანტიკვარული ნივთის მიწოდება დაიბეგროს მოგების მარჟის მიხედვით, რომლის დროსაც დასაბეგრი დილერის მოგების მარჟა განისაზღვრება, როგორც სხვაობა საქონლის მიწოდების ფასსა და მის შესყიდვის ფასს შორის; XXIII-ე თავი ადგენს დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების ადგილის განსაზღვრის წესს. კანონპროექტის მიხედვით მომსახურების გაწევის ადგილის განსაზღვრისთვის ზოგადად ამოქმედდება ორი ძირითადი პრინციპი: ბიზნესის (დასაბეგრი პირის) მიერ ბიზნესისთვის (დასაბეგრი პირისთვის) (B2B) მომსახურების გაწევის შემთხვევაში მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება მომსახურების შემძენის დაფუძნების ადგილი; ბიზნესის (დასაბეგრი პირის) მიერ მომხმარებლისთვის (არადასაბეგრი პირისთვის) (B2C) , მომსახურების გაწევის ადგილად განიხილება ადგილი, სადაც მიმწოდებელი არის დაფუძნებული. მომსახურების გაწევის ადგილის განსაზღვრის აღნიშნული პრინციპი იმოქმედებს, თუ მომსახურების გაწევის ადგილის განსაზღვრისთვის არ არის დადგენილი სპეციალური წესი, რომელიც დგინდება ცალკეული კატეგორიის მომსახურებებზე. მათ შორის, მომსახურების ადგილის განსაზღვრის განსხვავებული წესი იმოქმედებს, არადასაბეგრი პირისთვის გაწეულ ტელესაკომუნიკაციო მომსახურებაზე, სამაუწყებლო ან ელექტრონული მომსახურებაზე, საქართველოს ფარგლებს გარეთ არადასაბეგრი პირისთვის გაწეულ მომსახურებაზე და სხვა. XXIII1 თავი განსაზღვრავს, დღგ-ით დაბეგვრის დროს კონკრეტული დასაბეგრი ოპერაციების მიხედვით. ზოგადად, საქონლის მიწოდების/ მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრის დროდ განისაზღვრა საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტი. ამასთანავე, თუ თანხის გადახდა ხორციელდება საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, დღგ-ის გადახდა განხორციელდება თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდში. (აღნიშნული პრინციპი, გავრცელდება უწყვეტ და რეგულარულ მიწოდებებზეც, გარდა კავშირგაბმულობის და სატელეკომუნიკაციო მომსახურებისა, აგრეთვე საქონლის (ელექტროენერგია, გაზი, წყალი და სხვა მსგავსი საქონელი) რეგულარულად/უწყვეტად მიწოდების შემთხვევებზე) დადგინდა, დასაბეგრი ოპერაციის მომენტის განსაზღვრის განსხვავებული შემთხვევები, მათ შორის, დაბეგვრის მომენტი უწყვეტი და რეგულარული მომსახურებისას, უძრავი ქონების მიწოდებისას და სხვა. ასევე, განისაზღვრა, რომ როგორც წესი, საქონლის იმპორტის დღგ-ით დაბეგვრა განხორციელდება, საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობის შესაბამისად საბაჟო ვალდებულების წარმოშობის მომენტში. იქმნება შესაძლებლობა საქონლის (ელექტროენერგია, გაზი, წყალი და სხვა მსგავსი საქონელი) მსგავსად, ზოგიერთი კატეგორიის მომსახურების შემთხვევებშიც საანგარიშო პერიოდში მიწოდებულად განისაზღვროს გარკვეული პერიოდის (ციკლის) განმავლობაში მიწოდებულიმომსახურების ოდენობის მიხედვით აღრიცხული) საქონლის/მომსახურების ოდენობა, მიუხედავად საანგარიშო პერიოდში ფაქტობრივად მიწოდებულისა. XXIII2 თავით განისაზღვრა ყველა კონკრეტული დასაბეგრი ოპერაციის მიხედვით დღგით დასაბეგრი თანხის დადგენის პრინციპი, რაც ზოგადად მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებით მოიცავს საქონლის მომხმარებლიდან ან მესამე პირიდან მიღებულ ან მისაღებ კომპენსაციის სრულ თანხას, საქონლის/ მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული ხელშეკულებით სუბსიდიის გათვალისწინებული შეიტანება.დაზუსტდა, შემთხვევების ჩათვლით. განისაზღვრა, სარგებელი დღგ-ით ჩამონათვალი, როდესაც რომ დასაბეგრ ლიზინგის თანხაში არ ურთიერდამოკიდებულ პირებს შორის განხორციელებული ოპერაციის დღგ-ით დასაბეგრი თანხა განისაზღვრება საქონლის /მომსახურების საბაზრო ფასით. XXIV თავი აზუსტებს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის და რეგისტრაციის გაუქმების წესებს. აღასანიშნავია, რომ დღგ-ის რეგისტრაციის მიზნისთვის დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების ჯამური თანხაში გასათვალისწინებელი იქნება დღგ-სგან გათავისუფლებული ფინანსურ და უძრავ ქონებასთან დაკავშირებული ოპერაციები, თუ ეს ოპერაციები დამხმარე ხასიათის არ არის, აგრეთვე, საქონლის ექსპორტის და საერთაშორისო ტრანსპორტირებასთან დაკავშირებული ოპერაციები. ამასთანავე, დასაბეგრი პირი, რომელსაც აქვს ფიქსირებული დაწესებულება საქართველოში ვალდებული ხდება საქმიანობის დაწყებისთანავე გახდეს დღგ-ის გადამხდელი. აქვე, განისაზღვრა დღგ-ის გადახდაზე ვალდებული პირების ჩამონათვალი. XXIV1 თავი განსაზღვრავს დღგ-ის საანგარიშო პერიოდს და დეკლარირების წესს. XXV თავი განსაზღვრავს დღგ-სგან გათავისუფლების შემთხვევებს. კანონპროექტის მიხედვით შენარჩუნებულია ამ გადასახადში მოქმედი საგადასახადო შეღავათები. ამასთანავე, დგინდება. ზუსტდება სამედიცინო და საგანმანათებლო სფეროში არსებული საგადასახადო შეღავათის გამოყენების არეალი, კერძოდ, სამედიცინო და საგანმანათლებლო საქმიანობასთან ერთად დაბეგვრისგან თავისუფლდება მასთან უშუალოდ დაკავშირებული და დამხმარე მომსახურების/საქონლის მიწოდება. ასევე, დაბეგვრისგან თავისუფლდება რელიგიური ორგანიზაციის მიერ პერსონალით უზრუნველყოფის მომსახურება, მათ შორის, სამედიცინო ან საგანმანათლებლო საქმიანობის განხორციელების მიზნით, მომსახურების გაწევა/საქონლის მიწოდება ორგანიზაციის მიერ, სამედიცინო, საგანმანათლებლო და ცალკეული სოციალური ხასიათის საქმიანობისათვის სახსრების მოზიდვის მიზნით და სხვა დაბეგვრისგან უფლებამოსილების თავისუფლდება ფარგლებში სახელმწიფოს მიერ განხორციელებული, დელეგირებული საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული უნივერსალური საფოსტო მომსახურება, გარდა მგზავრის გადაყვანის/ტრანსპორტირების მომსახურების და მასთან დაკავშირებით საქონლის მიწოდებისა; ამასთან, თავისუფლდება სახელმწიფოს დანიშნული საფოსტო ოპერატორის მიერ საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებული ეროვნული საფოსტო საგადახდო ნიშნის (საფოსტო მარკის) ნომინალური ღირებულებით მიწოდება. აღსანიშნავია, რომ დღგ-სგან ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლდება საქონლის მიწოდება, რომელიც გამოყენებულია იმ სამედიცინო, განათლების, კულტურის, სპორტის და სოციალურ სფეროში არსებულ გათავისუფლებულ ოპერაციებში ან მხოლოდ ფინანსურ და უძრავ ქონებასთან დაკავშირებულ დღგ-სგან გათავისუფლებული რომელიმე საქმიანობისთვის, თუ აღნიშნულ საქონელზე არ წარმოშობილა დღგ-ის ჩათვლის უფლება. ფართოვდება და ზუსტდება საქონლის ტრანსპორტირებასთან დაკავშირებული დღგსგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული ოპერაციები, მათ შორის, დღგ-სგან თავისუფლდება: საქონლის მიწოდება ღია ზღვაში ან მგზავრების ფასიანი გადაყვანისთვის ან კომერციული, საწარმოო ან თევზჭერის საქმიანობებისთვის ან სამაშველო ან ზღვაში დახმარების ოპერაციებისთვის ან ნაპირთან ახლოს ხომალდის საწვავით ან სურსათით მოსამარაგებლად; თევზაობისთვის განკუთვნილი საქონლის მიწოდება საბრძოლო ხომალდის საწვავით ან სურსათით მოსამარაგებლად, რომელიც ტოვებს საქართველოს ტერიტორიას; საზღვაო ხომალდის მიწოდება, გადაკეთება, შეკეთება, ტექნიკური მომსახურება, ფრახტი ან იჯარა, და ასეთ ხომალდზე დამონტაჟებული ან გამოყენებული აღჭურვილობის მიწოდება, იჯარა, შეკეთება ან ტექნიკური მომსახურება; საჰაერო ხომალდის მიწოდება, გადაკეთება, შეკეთება, ტექნიკური მომსახურება ან იჯარა; აგრეთვე, ასეთ ხომალდზე დამონტაჟებული ან გამოყენებული აღჭურვილობის მიწოდება, იჯარა, შეკეთება ან ტექნიკური მომსახურება და სხვა; დღგ-სგან ჩათვლის უფლებით თავისუფლდება მომსახურების გაწევა სხვა პირის სახელით მოქმედი შუამავლის მიერ, საქართველოს საქონლის საერთაშორისო ტრანსპორტირების ფარგლებს გარეთ განხორციელებულ ოპერაციებში ან მონაწილეობის შემთხვევაში. XXVI თავის მიხედვით ზუსტდება დღგ-ის თანხის კორექტირების და გადახდილი დღგ-ის თანხის დაბრუნების მარეგულირებელი ნორმები. ამ თავით, ასევე, ამომწურავად არის განსაზღვრული დღგ-ის ჩათვლის მიღებისათვის აუცილებელი კრიტერიუმები და საფუძვლები და დღგ-ის ჩათვლის მიღებისთვის შემზღუდავი გარემოებები. დგინდება დღგის პროპორციული ჩათვლის პრინციპები. კერძოდ, თუ საქონელს ან მომსახურებას დასაბეგრი პირი იყენებს, როგორც ოპერაციებისთვის რომელზეც აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება, ისე ოპერაციებისთვის, რომელზეც ეს უფლება არ აქვს, ხორციელდება დღგ-ის თანხის მხოლოდ იმ ნაწილის ჩათვლა, რომელიც მიეკუთვნება ოპერაციებს რომელზეც მას აქვს დღგის ჩათვლის მიღების უფლება. გასათვალისწინებელია, რომ დღგ-ის ჩათვლას დაქვემდებარებული პროპორციული წილის გამოთვლისას, აღარ გაითვალისწინება ბრუნვის თანხა რომელიც უკავშირდება დასაბეგრი პირის მიერ საკუთარი საქმიანობისთვის გამოყენებული ძირითადი საშუალების მიწოდებას, უძრავ ქონებასთან დაკავშირებულ ან ფინანსურ ოპერაციებს, თუ ეს ოპერაციები არ არის დასაბეგრი პირის ძირითადი საქმიანობა. კანონპროექტის მიხედვით სსკ-ის 309-ე მუხლს ემატება 112-ე ნაწილი, რომლის შესაბამისად, ამ კანონპროექტით გათვალისწინებული ლიზინგის ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის მარეგულირებელი დებულებები გავრცელდება, მხოლოდ იმ ლიზინგის ხელშეკრულებებზე, რომლებიც 2022 წლის 1 იანვრის შემდეგ არის გაფორმებული. დღგ-ის მარეგულირებელი დებულებების ცვლილებები, იწვევს ამ დებულებებთან დაკავშირებული სსკ-ის ცალკეული ნორმის გაუქმების ან შეცვლის აუცილებლობას. რის გამოც შესაბამისი ცვლილებები ხორციელდება სსკ-ის მე-9, მე-13, მე-15, მე-16, 261-ე, 63-ე, 92ე, 136-ე, 193-ე, 199-ე და 309-ე მუხლებში. ამასთანავე, ხორციელდება სსკ-ის 74-ე-78-ე და 309ე მუხლის მე-19-23-ე, ასევე 68-ე-78-ე ნაწილების კოდექსიდან ამოღება, რადგან ხსენებულმა ნორმებმა დაასრულეს თავისი მოქმედება და ისინი აღარ გამოიყენება. 2. კანონპროექტის მიხედვით სსკ-ის მე-8 მუხლის მე-5 ნაწილს ემატება „ვ“ ქვეპუნქტი, რომლის შესაბამისადაც, აღიარებული საგადასახადო დავალიანებად ჩაითვლება საგადასახადო დავალიანება, თუ პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით აქვს საგადასახადო საგადასახადო მოთხოვნის ოერგნოში აქვს წარდგენილი გასაჩივრებაზე უარის თქმის წერილობითი შესახებ, განცხადება რითაც იქმნება შესაძლებლობა, პირმა სურვილის შემთხვევაში ექნება შესაძლებლობა აღიაროს საგადასახადო დავალიანება არა მხოლოდ საგადასახადო დავის ეტაპზე, არამედ ასევე საგადასახადო კონტროლის განხორციელების ეტაპზეც, საგადასახადო დავის დაწყების გარეშე 3. მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილი პირისათვის რეზიდენტობის მინიჭების პროცედურის გამარტივების მიზნით, ახალი რედაქციით ყალიბდება სსკ-ის 34-ე მუხლის მე6 ნაწილი. წარმოდგენილი პროექტით განისაზღვრება, რომ საქართველოს რეზიდენტობა შეიძლება მიენიჭოს მნიშვნელოვანი ქონებით უზრუნველყოფილ პირს მხოლოდ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრული წესითა და პირობებით, ნაცვლად საქართველოს ფინანსთა და იუსტიციის მინისტრების ერთობლივი ბრძანების, როგორც ეს გათვალისწინებულია მოქმედი კანონმდებლობით. 4. სსკ-ის 39-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ღ“ ქვეპუნქტში ხორციელდება ცვლილება. კერძოდ, აღნიშნული ნორმის მოქმედი რედაქციით, ცალკეული გადასახადის გადამხდელის შესახებ იდენტიფიცირებული ინფორმაცია (საგადასახადო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაცია) შესაძლოა გადაეცეს სსიპ საპენსიო სააგენტოს „დაგროვებითი პენსიის შესახებ“ საქართველოს კანონითა და მის საფუძველზე გამოცემული საქართველოს კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტებით გათვალისწინებული უფლებამოსილებების განხორციელების მიზნით, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დადგენილი ფორმით. იმის გათვალისწინებით, რომ არ არსებობს სსიპ საპენსიო სააგენტოსთვის საგადასახადო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაციის გადაცემის ფორმის საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით დადგენის საჭიროება და აღნიშნული შესაძლოა განხორციელდეს საგადასახადო კოდექსის 39-ე მუხლის მე-2 ნაწილით განსაზღვრულ სხვა პირებთან გამოყენებული ფორმატის მსგავსად, მათ შორის, მასთან მემორანდუმის გაფორმების გზით. ასევე, 39-ე მუხლის მე-2 ნაწილს ემატება „შ“ და „ჩ“ ქვეპუნქტები, რომლის მიხედვითაც, გადასახადის გადამხდელის შესახებ იდენტიფიცირებული ინფორმაცია შესაძლოა გადაეცეს საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს - მისთვის კანონმდებლობით მინიჭებული არბიტრაჟებში ან უცხო ქვეყნის სასამართლოში სახელმწიფო წარმომადგენლობის, აგრეთვე საერთაშორისო სასამართლოებში, კერძოდ, ადამიანის უფლებათა ევროპულ სასამართლოში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამოქალაქო და პოლიტიკური უფლებების შესახებ საერთაშორისო პაქტის საფუძველზე შექმნილ ადამიანის უფლებათა კომიტეტსა და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კომიტეტებში და გაერთიანებული საერთაშორისო სასამართლოში, სხვა კონვენციების ერების სახელმწიფო საფუძველზე ორგანიზაციის შექმნილ მართლმსაჯულების წარმომადგენლობის უფლებამოსილების განხორციელების მიზნით. საგადასახადო საიდუმლოების შემცველი ინფორმაცია ასევე გადაეცემა - საქართველოს საზღვაო სივრცის სამარტლებრივი რეჟიმის კონტროლის უზრუნველყოფის მიზნით, სახელმწიფო საზღვრის დაცვის სუბიექტებისა და სახელმწიფო სასაზღვრო რეჟიმის დაცვასთან დაკავშირებული საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანოების საზღვაო ოპერაციების ერთობლივი მართვის ცენტრს, საიმისოდ რომ უზრუნველყონ საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლებამოსილების განხორციელება. 5. ხორციელდება ცვლილება სსკ-ის 47-ე მუხლის პირველ ნაწილში, რომლითაც განსაზღვრულია საფუძველზე შემოსავლების გამოსცეს სამსახურის წინასწარი უფლებამოსილება, გადაწყვეტილება პირის მიმართვის განსახორციელებელი ან განხორციელებული ოპერაციის მიხედვით საგადასახადო ანგარიშგების წესების ან/და შესასრულებელი საგადასახადო ვალდებულებების თაობაზე. აღსანიშნავია, რომ ხშირია შემთხვევები, როდესაც განმცხადებლები მიმართავენ შემოსავლების მოსაკრებელთან სამსახურს წინასწარი დაკავშირებული გადაწყვეტილების ანგარიშგების გამოცემის წესების ან/და მოთხოვნით, შესასრულებელი ვალდებულებების თაობაზე. იმის გათვალისწინებით, რომ მოქმედი კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს აღნიშნულს, შემოსავლების სამსახური მოკლებულია შესაძლებობას, გამოსცეს წინასწარი გადაწყვეტილება ხსენებულ საკითხთან დაკავშირებით. შემოთავაზებული პროექტით პირს მიეცემა შესაძლებლობა, მოითხოვოს წინასწარი გადაწყვეტილების გამოცემა იმ მოსაკრებელთან დაკავშირებული ანგარიშგების წესების ან/და შესასრულებელი ვალდებულებების თაობაზე, რომლის ადმინისტრირებასაც საგადასახადო ორგანო ახორციელებს, ხოლო შემოსავლების სამსახურს - უფლებამოსილება, გამოსცეს წინასწარი გადაწყვეტილება აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით. ამასთანავე, საქართველოს საბაჟო კოდექსის ამოქმედებასთან დაკავშირებით, დღის წესრიგში დადგა საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებული ანგარიშგების წესების ან/და შესასრულებელი საბაჟო ვალდებულებების თაობაზე წინასწარი გადაწყვეტილების გამოცემის საჭიროებაც. შესაბამისად, კანონპროექტის მიხედვით ხორციელდება სათანადო ცვლილება, რის შედეგადაც, შემოსავლების სამსახურს მიეცემა უფლებამოსილება, გამოსცეს წინასწარი გადაწყვეტილება ზემოაღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით. 6. კანონპროექტის მიხედვით სსკ-ის ემატება ზოგად ანალიტიკურ პროცედურებთან დაკავშირებული დებულებები და განისაზღვრება საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილება, გადასახადის გადამხდელის მიმართ განახორციელოს ზოგადი ანალიტიკური პროცედურები, რაც გულისხმობს საგადასახადო ორგანოს მიერ გადასახადის გადამხდელის შესახებ ინფორმაციის შეკრებას, ანალიზს და აღნიშნულის საფუძველზე გადასახადების ადმინისტრირების ღონისძიებების დაგეგმვასა და ოპტიმიზაციას. ამასთანავე აღნიშნული არ გულისხმობს საგადასახადო კონტროლის განხორციელებას. 7. ცვლილება შედის საგადასახადო კოდექსის 50-ე მუხლში და განისაზღვრება, რომ პირადი საგადასახადო მრჩევლის მიერ გადასახადის გადამხდელისათვის გასაწევი მომსახურების სახეებს, მომსახურებით სარგებლობის წესსა და პირობებს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 8 .ხორციელდება რედაქციული ხასიათის ცვლილება სსკ-ის 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტში. კერძოდ, აღნიშნული ნორმის მოქმედი რედაქციით, გადასახადის დარიცხვის საფუძველია ინფორმაცია სსკ-ის 154-ე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად გადახდილი თანხების შესახებ, სსკ-ის 154-ე მუხლის მე-4 ნაწილი კი განსაზღვრავს გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოში დეკლარაციის წარმოდგენის ვალდებულებას. აღსანიშნავია, რომ სსკ-ის 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი უკვე ითვალისწინებს დეკლარაციას, როგორც გადასახადის დარიცხვის ერთ-ერთ საფუძველს. ამასთან, სსკ-ის 154-ე მუხლი ითვალისწინებს გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოში განაცემებისა და დაკავებული გადასახადის შესახებ ინფორმაციის წარმოდგენის ვალდებულებას, რასაც ასევე გულისხმობს სსკ-ის 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტი. ზემოხსენებულის გათვალისწინებით, სწორდება არსებული უზუსტობა და პროექტით განისაზღვრება, რომ გადასახადის დარიცხვის ერთ-ერთი საფუძველია ინფორმაცია სსკ-ის 154-ე მუხლის შესაბამისად გადახდილი თანხების შესახებ. 9. სსკ-ის 61-ე მუხლის მე-2 ნაწილს, გადასახადის დარიცხვის საფუძვლის სახით, ემატება ინფორმაცია სსკ-ის 1761 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში საქონლის რეალიზაციის დღგ-ით დაბეგვრის შესახებ. გასათვალისწინებელია, რომ აღნიშნული ინფორმაცია, დღეის მდგომარეობით, ისედაც წარმოადგენს გადასახადის დარიცხვის საფუძველს. აღნიშნული ინფორმაციის გადასახადის დარიცხვის საფუძვლად გამოყენება განსაზღვრულია „ცალკეულ შემთხვევებში დღგ-ით დაბეგვრის და დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის წესის დამტკიცების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2012 წლის 25 ივლისის №290 დადგენილებით, წარმოდგენილი პროექტით კი აღნიშნული ინფორმაცია, გადასახადის დარიცხვის საფუძვლის სახით, დამატებით განისაზღვრება ასევე საქართველოს საგადასახადო კოდექსითაც. ასევე, საგადასახადო/საბაჟო სამართალდარღვევათა საქმის წარმოებისას გამოვლენილი ინფორმაცია იქნება გადასახადის დარიცხვის საფუძველი, ვინაიდან, პრაქტიკაში ხშირია შემთხვევევები, როდესაც სამართალდარღვევათა საქმის წარმოების პროცესში იდენტიფიცირდება შემთხვევევები, რომ პირს არ აქვს ბიუჯეტის მიმართ შესრულებული ვალდებულებები, კანონმდებლობით დადგენილი წესით. 10. საგადასახადო დეკლარაციაში ჩასათვლელი ან/და დასაბრუნებელი გადასახადის თანხის დაუსაბუთებელი ზრდის შემთხვევების პრევენციის მიზნით, სსკ-ს ემატება 661 მუხლი, რომლის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია, საგადასახადო შემოწმების გარეშე განახორციელოს სავარაუდო დარიცხვა თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე განხორციელდა გადასახადის თანხის უსაფუძვლო შემცირება თუ არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ: გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე განხორციელდა გადასახადის თანხის უსაფუძვლო შემცირება ან გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში არ შეასრულა დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვალდებულება, სავარაუდო დარიცხვა შესაძლებელია გაუქმდეს შესწორებითი დარიცხვით. სავარაუდო და შესწორებითი დარიცხვის წესი და შემთხვევები განისაზღვრება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. 11. ზუსტდება, რომ სსკ-ის 66-ე მუხლის მე-4 ნაწილით განსაზღვრული პირების (საქართველოს მოქალაქე ფიზიკური პირის, პირადობის ნეიტრალური მოწმობის ან ნეიტრალური სამგზავრო დოკუმენტის მქონე პირის, აგრეთვე აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკასა და ცხინვალის რეგიონში (ყოფილ სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში) ლეგიტიმურად მცხოვრები პირების, რომლებიც საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით არიან რეგისტრირებული და რომლებსაც მინიჭებული აქვთ პირადი ნომერი) საგადასახადო აღრიცხვა განხორციელდება არამხოლოდ მათი საგადასახადო დეკლარაციების ან/და ბანკში წარდგენილი, გადასახადის გადახდის დამადასტურებელი საგადახდო დავალებების მონაცემების, არამედ ასევე საბაჟო დეკლარაციებისა და რეექსპორტის დეკლარაციების მონაცემების საფუძველზე. 12. სსკ-ის ემატება 701 მუხლი (მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ანგარიშგება), რომლის მიხედვით მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის (ჯგუფი, რომლის მთლიანი კონსოლიდირებული ჯგუფური შემოსავალი 750 მილიონ ევროზე მეტია) საბოლოო მშობელი საწარმო ვალდებული იქნება საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს ქვეყნების მიხედვით ანგარიში საანგარიშო წლის მომდევნო წლის 31 დეკემბრამდე. 701 მუხლის მე-2 პუნქტი ადგენს საწარმოთა დამატებით ვალდებულებებს პირველი პუნქტით გათვალისწინებულ ანგარიშგებასთან დაკავშირებით. განსაზღვრულია ქვეყნების მიხედვით ანგარიშგებასთან დაკავშირებული ტერმინოლოგია, კერძოდ მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფი, გამონაკლისი მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფი, საბოლოო მშობელი საწარმო, სუროგატი მშობელი დაწესებულება და შემადგენელი საწარმო. ასევე, განისაზღვრა, რომ ანგარიშის წარდგენის წესს განსაზღვრავს ფინანსთა მინისტრი. ამასთანავე, სსკ-ის ემატება 701 მუხლი (მულტინაციონალური საწარმოთა ჯგუფის ანგარიშგება), შესაბამისად, განისაზღვრება პასუხისმგებლობა მითითებული მუხლით დადგენილი ვალდებულების შეუსრულებლობისათვის, კერძოდ, მულტინაციონალური საწარმოს მიერ ანგარიშგების წარდგენის ვადის დარღვევის ან არასრულყოფილი ანგარიშის წარდგენისთვის, ჯარიმის ოდენობა დგინდება 5 000 ლარის ოდენობით. 13. სსკ-ის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილი განსაზღვრავს გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებაზე ვალდებულ საგადასახადო აგენტთა წრეს, რომელსაც განეკუთვნება იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია და მეწარმე ფიზიკური პირი. აღსანიშნავია, რომ პრაქტიკაში ვლინდება შემთხვევები, როდესაც არარეზიდენტ ფიზიკურ ან იურიდიულ პირს იჯარის მომსახურების საზღაურს უხდის პირი, რომელიც არ შედის ზემოხსენებულ საგადასახადო აგენტთა წრეში, კერძოდ, არამეწარმე ფიზიკური პირი. პროექტით განსაზღვრულია, საშემოსავლო/მოგების რომ გადასახადით აღნიშნულ გადასახადით შემთხვევებში დაბეგვრის არარეზიდენტის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებულ გამოქვითვების თანხებს შორის. აღნიშნულიდან გამოდინარე, შესაბამისი ცვილილებები ხორციელდება სსკ-ის 82-ე და 97-ე მუხლებში. 14. ზუსტდება სსკ-ის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ.გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შეღავათის გამოყენების პირობები. კერძოდ, აღნიშნული ნორმის მოქმედი რედაქციით, საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან თავისუფლდება 2 წელზე მეტი ვადით საკუთრებაში არსებული აქტივების მიწოდებით მიღებული ნამეტი, გარდა გამსხვისებლის მიერ აქტივების მიწოდებამდე ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების ან/და ამ ქვეპუნქტის „ვ.ა“ და „ვ.ბ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა. ამასთანავე, აქტივების ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებად არ ითვლება მათი 2 წლის შემდეგ მიწოდება ან/და ფასიანი ქაღალდების/წილის მხოლოდ ფლობა დივიდენდებისა და პროცენტების მიღების მიზნით. კანონპროექტით განისაზღვრება, რომ შეღავათით სარგებლობის მიზნებისათვის, აქტივების ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენება მხედველობაში არ მიიღება, თუ მათი ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების დასრულების მომენტიდან მათ მიწოდებამდე გასულია 2 წელი. ამასთანავე, სსკ-ის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ო“ ქვეპუნქტი უქმდება და 82-ე მუხლის მე-4 ნაწილს ემატება „ა1“ და „ა2“ ქვეპუნქტები, რომლითაც კონკრეტდება, რომ აქტივის საკუთრებაში ფლობის 2 წლიანი ვადის მიზნებითვის გაითვალისწინება ფიზიკური პირის (I რიგის მემკვიდრის) მიერ ჯამურად მის და მამკვიდრებლის/მჩუქებლის საკუთრებაში ფლობის ვადა, 15. სსკ-ის 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტში, საგადასახადო კოდექსის 89-ე მუხლში და სსკ-ის 93-ე მუხლის მე-2 ნაწილში ხორციელდება დაზუსტებითი და რედაქციული ხასიათის ცვლილებები მიკრო და მცირე ბიზნესის სტატუსის მიღების, გაუქმების და ანგარიშგების წარდგენის პირობების დაზუსტების მიზნით. 17. სსკ-ის 981 მუხლის მე-2 ნაწილს ემატება „ვ“ ქვეპუნქტი, რომლის თანახმად განაწილებულ მოგებად არ ჩაითვლება მიღებული დივიდენდის შემდგომი განაწილება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 21-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული პირის (გარდა უცხოური საწარმოს მუდმივი დაწესებულებისა)მიერ რომელსაც, მართვის ადგილი გადმოტანილი აქვს საქართველოში. 18. სსკ-ის 983 მუხლი მე-3 ნაწილს ემატება „ზ“ ქვეპუნქტი, რომლის თანახმად მოგების გადასახადით არ დაიბეგრება უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება, მომსახურების გაწევა ან/და ფულადი სახსრების გადაცემა, იმ პირისთვის, რომელიც მოგების გადასახადით იბეგრება სსკ-ის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით. 19. სსკ-ის 101-ე მუხლის მე-3 ნაწილში ხორციელდება შესაბამისადაც, სავალდებულო დაზღვევის შესახებ ცვლილება, რომლის საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, დამქირავებლის მიერ დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემიის გადახდით მიღებული სარგებელი ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავალში არ შეიტანება. აღნიშნული ცვლილება განპირობებულია იმ გარემოებით, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავალში, დღეის მდგომარეობით, შეიტანება დამქირავებლის მიერ დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემიის გადახდით მიღებული სარგებელი, მიუხედავად იმისა, რომ შესაძლოა დამქირავებლის ვალდებულებას, გადაიხადოს დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემია, განსაზღვრავდეს შესაბამისი კანონმდებლობა სავალდებულო დაზღვევის შესახებ. ცვლილების შედეგად, იმ შემთხვევაში, თუ დამქირავებლის მიერ დაქირავებულის სასარგებლოდ სადაზღვევო პრემიის გადახდა განხორციელდა სავალდებულო დაზღვევის შესახებ საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად, აღნიშნული პრემიის გადახდით მიღებული სარგებელი არ შეიყვანება დაქირავებულის ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავალში. ამავე მიზნით, შესაბამისი ცვლილება ხორციელდება სსკ-ის 103-ე მუხლშიც. 20. კანონპროექტით 106-ე მუხლის შენიშვნა ყალიბდება ახალი რედაქციით, კერძოდ, ემატება, რომ საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ვ“ ქვეპუნქტის შემთხვევაშიც შესაძლებელია პირმა ისარგებლოს გათავისუფლებული შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული ხარჯების გამოქვითვის უფლებით, რა შემთხვევაშიც პირი ვალდებულია საშემოსავლო გადასახადით დაბეგროს გათავისუფლებული შემოსავალი. 21.ახალი რედაქციით ყალიბდება სსკ-ის 109-ე მუხლის მე-2 ნაწილი. კერძოდ, ზუსტდება, რომ ბანკები და საკრედიტო კავშირები კომერციული ბანკების მიერ აქტივების კლასიფიკაციისა და შესაძლო დანაკარგების რეზერვების შექმნისა და გამოყენების შესახებ საქართველოს ეროვნული ბანკის მიერ დადგენილი წესით განახორციელებენ, ამავე წესით განსაზღვრული სესხების შესაძლო დანაკარგების რეზერვების გამოქვითვას. 22. კანონპროექტის მიხედვით სსკ-ის 130-ე მუხლიდან ამოღებულია დებულება, რომლის შესაბამისად, არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირის მიერ მიღებული დივიდენდები, რომლებიც დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან, არ ჩაირთვება ამ პირის ერთობლივ შემოსავალში და შემდგომ დაბეგვრას არ ექვემდებარება. ასევე, სსკ-ის 131-ე მუხლის პირველი ნაწილი ყალიბდება ახალი რედაქციით, ხოლო ამ მუხლის მე-4 ნაწილი ამოღებულია. ზემოაღნიშნული ცვლილებები განპირობებულია იმ გარემოებით, რომ 2019 წლის 1 იანვრიდან ეკონომიკური საქმიანობის განმახორციელებელი ორგანიზაციები გადავიდნენ მოგების გადასახადით დაბეგვრის ე.წ. „ესტონურ მოდელზე“, რის გამოც მათთვის აღნიშნული ნორმების გამოყენება აღარ არის რელევანტური. 23. ხორციელდება ცვლილება სსკ-ის 153-ე მუხლის მე-5 და მე-10 ნაწილებში. აღსანიშნავია, რომ საგადასახადო კოდექსის 153-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, მეწარმე ფიზიკური პირი, ორგანიზაცია და საწარმო (გარდა იმ საწარმოებისა, რომლებიც მოგების გადასახადით იბეგრებიან საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი−მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით) ვალდებული არიან, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინონ დეკლარაცია საანგარიშო თვის მიხედვით გაცემული შრომის ანაზღაურების თანხების და დაკავებული გადასახადის შესახებ. ამავე მუხლის მე-10 ნაწილის შესაბამისად კი, საწარმო, ორგანიზაცია და არარეზიდენტი საწარმოს მუდმივი დაწესებულება (საწარმოები, რომლებიც მოგების გადასახადით იბეგრებიან საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი−მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით) ვალდებული არიან, ყოველთვიურად, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინონ დეკლარაცია მოგების გადასახადის შესახებ და საანგარიშო თვის მიხედვით გაცემული შრომის ანაზღაურების თანხების და დაკავებული გადასახადის შესახებ. ზემოხსენებული რეგულაცია არ აზუსტებს, თუ რომელ საგადასახადო დეკლარაციას აბარებენ მოგების გადასახადით დაბეგვრის ე.წ. „ესტონურ მოდელზე“ გადასული პირები, საანგარიშო თვის მიხედვით გაცემული შრომის ანაზღაურების თანხებსა და დაკავებულ გადასახადთან დაკავშირებით. კანონპროექტით ზუსტდება, რომ მეწარმე ფიზიკური პირი და საწარმო ვალდებული არიან, არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინონ დეკლარაცია საანგარიშო თვის მიხედვით გაცემული შრომის ანაზღაურების თანხების და დაკავებული გადასახადის შესახებ, მიუხედავად იმისა, საწარმო მოგების გადასახადით იბეგრება ე.წ. „ესტონური მოდელით“ თუ არა. 24. სსკ-ის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „მ“ ქვეპუნქტს ემატება დებულება, რომლის მიხედვითაც, აღნიშნული ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, საგადასახადო აგენტის მიერ გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავების წესს ადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. აღსანიშნავია, რომ სსკ-ის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „მ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება პირს, რომელიც ქონებას უსასყიდლოდ გადასცემს ფიზიკურ პირს, რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრირებული არ არის, გარდა ამ პირის მიერ ამავე ფიზიკური პირისათვის საგადასახადო წლის განმავლობაში 1000 ლარამდე ღირებულების ქონების უსასყიდლოდ გადაცემისა. სსკ-ის 983 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება, რომელიც სსკ-ის 154-ე მუხლის შესაბამისად დაბეგრილია გადახდის წყაროსთან, არ იბეგრება მოგების გადასახადით, სსკ-ის 82-ე მუხლის მიხედვით კი, ცალკეულ შემთხვევებში, პირის მიერ ჩუქებით მიღებული ქონების ღირებულება თავისუფლდება საშემოსავლო გადასახადისგან, მათ შორის, 1000 ლარამდე ქონების ღირებულების ნაწილში, 3000 ლარამდე საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის, თავისუფლებისა და დამოუკიდებლობისათვის საბრძოლო მოქმედების ვეტერანის მიერ მიღებული ქონების ღირებულების ნაწილში და ა.შ. იმ შემთხვევაში, როდესაც 1000 ლარზე მეტი ღირებულების საქონლის უსასყიდლოდ გადაცემისას საწარმო გადახდის წყაროსთან აკავებს საშემოსავლო გადასახადს და, შესაბამისად, აღარ იხდის მოგების გადასახადს. ამავე დროს, საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლით დადგენილი შეღავათით სარგებლობის მიზნით, ქონების მიმღები აბარებს საშემოსავლო გადასახადის წლიურ დეკლარაციას, გადასახადის გადაანგარიშებისა და დაბრუნების მოთხოვნით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ქონების შესაბამისი ღირებულება (სსკ-ის 82-ე მუხლით დადგენილ ფარგლებში) რჩება დაუბეგრავი როგორც მოგების, ისე საშემოსავლო გადასახადის ნაწილში. ამდენად, თუ პირის მიერ მიღებული ქონების ღირებულება თავისუფლდება საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან, მიზანშეწონილია, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას შეღავათი გათვალისწინებული იქნას საგადასახადო აგენტის მიერ, მათ შორის, საგადასახადო ორგანოს მიერ გაცემული ცნობის საფუძველზე. ზემოხსენებულის უზრუნველყოფის მიზნით, სსკ-ის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „მ“ ქვეპუნქტს ემატება დებულება, რომლის მიხედვითაც, საგადასახადო აგენტის მიერ გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავების წესს დაადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. სწორედ აღნიშნული სამართლებრივი აქტით განისაზღვრება წესი, რომლითაც ამგვარ შემთხვევებში იხელმძღვანელებს საგადასახადო აგენტი გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას. 25. პროექტით საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ განსაზღვრულ შემთხვევებში ასევე იქნება დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების საფუძველი, რა შემთხვევაშიც პირს სტატუსი გაუუქმდება საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების თარიღიდან. 26. ზუსტდება174-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ვ1“ ქვეპუნქტი, კერძოდ, ზუსტდება რომ აღნიშნული ნორმით დღგ-იშ ჩათვლის მიღებისთვის დადგენილი შეზღუდვა არ ვრცელდება იმპორტის დეკლარაციით ჩათვლის მიღების შემთხვევებზე. 27. წარმოდგენილი პროექტით, ცვლილება ხორციელდება სსკ-ის 185-ე მუხლში და ზუსტდება, რომ საქართველოს საბაჟო კოდექსის 54-ე მუხლის მე-2, მე-3 ან მე-4 ნაწილის შესაბამისად, საქონლის მიმართ იმპორტის გადასახადით დაბეგვრის სპეციალური წესის გამოყენების შემთხვევაში, აქციზის მიზნებისთვის საქონლის იმპორტის თანხის განსაზღვრაც უნდა მოხდეს იმავე ნაწილებით იმპორტის გადასახადის ოდენობის გაანგარიშებისათვის დადგენილი წესის შესაბამისად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, თუ საქართველოს საბაჟო კოდექსის 54-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად, შიდა გადამუშავების პროცედურაში მოქცეული საქონლის გადამუშავების შედეგად მიღებულ გადამუშავებულ პროდუქტზე დეკლარანტის მოთხოვნით იმპორტის გადასახადი განისაზღვრება ამ საქონლის შიდა გადამუშავების პროცედურაში მოქცევის დეკლარაციის რეგისტრაციის მომენტში, აღნიშნული საქონლის სეს ესნ-ის კოდის, რაოდენობის, სახეობისა და წარმოშობის საფუძველზე, ამ შემთხვევაში, იმავე დეკლარაციით დასარიცხი დღგ-სა და აქციზის თანხის გაანგარიშებაც ამავე წესით განხორციელდება. 28. სსკ-ის 192-ე მუხლის მე-5 ნაწილი ადგენს საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილებას, რომ განახორციელოს აქციზური მარკის გარეშე, წესების დარღვევით შემოტანილი ან გასაყიდად მიღებული აქციზური მარკებით სავალდებულო ნიშანდებას დაქვემდებარებული საქონლის ჩამორთმევა. საქართველოს საბაჟო კოდექსის ამოქმედებამდე, საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე წესების დარღვევით შემოტანილ საქონელთან მიმართებით შესაბამის უფლებამოსილებას ახორციელებდა შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტი (როგორც ერთ-ერთი საგადასახადო ორგანო). შესაბამისად, იმის გათვალისწინებით, რომ მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტი აღარ წარმოადგენს საგადასახადო ორგანოს, არამედ არის საბაჟო ორგანო, სსკ-ის 192-ე მუხლის მე-5 ნაწილშიც ზუსტდება, რომ შესაბამისი უფლებამოსილება როგორც საგადასახადო, ასევე საბაჟო ორგანოებს გააჩნიათ. ამასთან, ამავე მუხლის 31 ნაწილში დაზუსტდა, რომ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილ შემთხვევებში აქციზური მარკებით სავალდებულო ნიშანდების მომსახურებას ახორციელებს შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული წესით შერჩეული პირი. ამავე შინაარსის ცვლილება ხორციელდება 1921 მუხლში და განისაზღვრება, რომ მატერიალური და არამატერიალური ფორმით სავალდებულო მარკირების მომსახურებას ახორციელებს შემოსავლების სამსახურის მიერ საქართველოს მთავრობის დადგენილებით განსაზღვრული წესით შერჩეული პირი.“. 29. სსკ-ის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი ყალიბდება ახალი რედაქციით, რომლის მიზანია ქონების გადასახადის ნაწილში არსებული ხარვეზის გამოსწორებასა და სრულყოფას და რეზიდენტი საწარმოს/ორგანიზაციის ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის ნათლად განსაზღვრა. კერძოდ, კონკრეტდება, რომ საწარმო/ორგანიზაციის სახელშეკრულებო ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია, ვალდებულების შესრულების უზრუნველყოფის ასევე ღონისძიების ფარგლებში დასაკუთრებული ან ფულადი ვალდებულების (გარდა სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციებისა) გადახდევინების ფარგლებში აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით შეძენილი უძრავ ქონება, იახტა (კატარღა), შვეულმფრენი, თვითმფრინავი და სატრანსპორტო საშუალება. 30. სსკ-ის 202-ე მუხლს ემატება დებულება, რომლის მიხედვით, ზუსტდება, რომ დასაბეგრ ქონებაზე ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის გაანგარიშება ხორციელდება საგადასახადო პერიოდის განმავლობაში ამ ქონების ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებობის დროის პროპორციულად. 31. პროექტის მიხედვით ცვლილება შედის ასევე სსკ-ის 206-ე მუხლში და ქონების გადასახადისაგან თავისუფლდება 2011 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰექტარამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი. მოქმედი კანონმდებლობით ფიზიკური პირები 2004 წლის 1 მარტის მდგომარეობით გათავისუფლებულნი არიან 5 ჰექტრამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადისაგან. როგორც ცნობილია, იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირებს მიწები ძირითადად გადაეცა 2008 წლის შემდგომ, რის გამოც ხორციელდება მათი გადასახადისაგან გათავისუფლება და მათთვის ანალოგიური შეღავათის დაწესება, რაც სხვა პირებისთვის გათვალისწინებულია მოქმედი კანონმდებლობით. ამასთანავე, აღნიშნული ნორმის მოქმედება გავრცელდება 2013 წლიდან არსებულ სამართლებრივ ურთიერთობებზე, 32. სსკ-ის 240-ე მუხლს („მესამე პირზე გადახდევინების მიქცევა“) ემატება 31 ნაწილი და განისაზღვრება, რომ შემთხვევების გარდა, საგადასახადო ამ მუხლის პირველი-მე-3 საგადასახადო კოდექსით ორგანო ნაწილებით გათვალისწინებული უფლებამოსილია, განახორციელოს საგადასახადო დავალიანების გათვალისწინებული გადახდევინების უზრუნველყოფის ცალკეული ღონისძიებები ამავე კოდექსის 1761 მუხლის („ცალკეულ შემთხვევებში დღგ-ით დაბეგვრა“) პირველი და მე-2 ნაწილებით გათვალისწინებული საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირის მიმართ, თუ ეს პირი არ შეასრულებს იმავე მუხლით გათვალისწინებულ დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებას. აღნიშნულ შემთხვევებში, შესაბამის ოპერაციაზე დარიცხული დღგ-ის თანხის პირის (საქონლის მესაკუთრის) სახელით ბიუჯეტში გადახდას უზრუნველყოფს საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირი. გასათვალისწინებელია, რომ როდესაც საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირი არ ასრულებს შესაბამის ოპერაციაზე დარიცხული დღგ-ის თანხის პირის (საქონლის მესაკუთრის) სახელით ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებას, საგადასახადო კოდექსი კი არ ითვალისწინებს მექანიზმს, ამგვარ შემთხვევებში საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის მიზნებისათვის, რის გამოც, შესაბამისი საგადასახადო დავალიანების ამოღება რთულდება. აღნიშნული შემთხვევების მოწესრიგებისთვის, კანონპროექტით განისაზღვრა საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილება, განახორციელოს საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ცალკეული ღონისძიებები (საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა, ქონებაზე ყადაღის დადება, ყადაღადადებული ქონების რეალიზაცია, საბანკო ანგარიშზე საინკასო დავალების წარდგენა, გადასახადის გადამხდელის სალაროდან ნაღდი ფულის ამოღება), ზემოხსენებული საქონლის რეალიზაციის განმახორციელებელი უფლებამოსილი პირის მიმართ, თუ იგი არ შეასრულებს იმავე მუხლით გათვალისწინებულ დღგ-ის თანხის ბიუჯეტში გადახდის ვალდებულებას. 33. სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-11 ნაწილი ყალიბდება ახალი რედაქციით. აღნიშნული ნორმის მოქმედი რედაქციით, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმების თანხების 50 პროცენტი უქმდება, თუ ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად წარმოშობილი საგადასახადო დავალიანება აღიარებულია და გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო მოთხოვნის ჩაბარებიდან 30 დღის ვადაში სრულად აქვს გადახდილი საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული გადასახადები და ჯარიმების 50 პროცენტი. კანონპროექტის მიხედვით ზუსტება, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმების თანხების 50 პროცენტი უქმდება იმ შემთხვევაში, თუ გადასახადის გადამხდელს ამ საგადასახადო შემოწმების შედეგად გამოცემული საგადასახადო მოთხოვნის ჩაბარებიდან 30 დღის ვადაში სრულად აქვს გადახდილი საგადასახადო მოთხოვნით გათვალისწინებული გადასახადების, აგრეთვე ჯარიმების 50 პროცენტის ტოლფასი თანხა და ამავე ვადაში პირის მიერ აღიარებულია შესაბამისი საგადასახადო მოთხოვნით გათვალისწინებული თანხა. თავის მხრივ კი, საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-5 ნაწილს ემატება დებულება, რომლის შესაბამისადაც, აღიარებული საგადასახადო დავალიანება არის საგადასახადო დავალიანება, თუ პირს შემოსავლების სამსახურში წარმოდგენილი აქვს განცხადება საგადასახადო მოთხოვნის გასაჩივრებაზე უარის თქმის შესახებ. 34. სსკ-ის 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მოქმედი რედაქციით, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი ხარჯების გაზრდის მიზნით პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე, იწვევს პირის დაჯარიმებას წარდგენილი ინფორმაციის შედეგად დაუდასტურებელი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის სააღრიცხვო ღირებულებით. აღსანიშნავია, რომ 2017 წლის 1 იანვრიდან საწარმოთა ნაწილი გადავიდა მოგების გადასახადით დაბეგვრის ახალ რეჟიმზე (ე.წ. ესტონურ მოდელზე), რის შედეგადაც, მათთვის მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტს აღარ წარმოადგენს სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და საგადასახადო კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის და, შესაბამისად, ჩანაწერი „ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი ხარჯი“ რიგ შემთხვევებში არარელევანტურია. ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, მომზადებული იქნა ცვლილების პროექტი, რომლითაც ახლებურად ყალიბდება სსკ-ის 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილი და განისაზღვრება, რომ საგადასახადო სამართალდარღვევას წარმოადგენს პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე. 35. სსკ-ის 282-ე მუხლი განსაზღვრავს ისეთი საგადასახადო სამართალდარღვევის შემადგენლობას, როგორიცაა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მოქმედი რედაქციით კი, განსაზღვრული ჯარიმის წარდგენისათვის სსკ-ის გამოყენების 274-ე მუხლით ამ მუხლის პირველი ნაწილით შემთხვევაში, დეკლარაციის დაგვიანებით (საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვადის დარღვევა“) გათვალისწინებული ჯარიმა არ გამოიყენება. როგორც აღნიშნული ნორმა ცხადყოფს, პირი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის ჯარიმდება სსკ-ის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმით, რა დროსაც, მას საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვადის დარღვევისთვის ჯარიმა არ დაეკისრება, თუმცა ამგვარ შემთხვევებში, პირის მიმართ გამოიყენება საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებისათვის სსკ-ის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა. საგადასახადო ორგანოში არსებული პრაქტიკიდან გამომდინარე, რომლის მიხედვითაც, სსკ-ის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმის გამოყენების შემთხვევაში, პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირებისას არ ხორციელდება მისი დაჯარიმება სსკ-ის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმით, ხორციელდება ცვლილება სსკ-ის 282-ე მუხლის მე-4 ნაწილში და განისაზღვრება, რომ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის გათვალისწინებული ჯარიმის გამოყენების შემთხვევაში, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის საანგარიშო პერიოდ(ებ)ზე, დღგ-ის დეკლარაციასთან მიმართებაში, ჯარიმა საგადასახადო დეკლარაციის/გაანგარიშების წარდგენის ვადის დარღვევისთვის და ჯარიმა საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებისათვის არ გამოიყენება. 36. სსკ-ის 286-ე მუხლის პირველი ნაწილი ყალიბდება ახალი რედაქციით, კერძოდ, სამეწარმეო საქმიანობისათვის საქონლის სასაქონლო ზედნადების გარეშე ტრანსპორტირება, მყიდველის მოთხოვნისას სასაქონლო ზედნადების გაუცემლობა ან საქონლის შეძენისას სასაქონლო ზედნადების მიღებაზე უარის თქმა, მიუხედავად სასაქონლო ზედნადების გარეშე ტრანსპორტირებული ან მიწოდებული/მისაწოდებელი საქონლის საბაზრო ღირებულებისა დაექვემდებარება დაჯარიმებას 500 ლარის ოდენობით, შესაბამისად, უქმდება 286-ე მუხლის 31 ნაწილი. ასევე, მსუბუქდება სანქციის ოდენობა საქონლის დოკუმენტის გარეშე ტრანსპორტირების განმეორებით ჩადენის შეთხვევაში და ნაცვლად 10 000 ლარისა, სამართალდამრღვევი პირი დაჯარიმდება 5 000 ლარის ოდენობით. 37. სსკ-ის 299-ე მუხლის მე-9 ნაწილის მოქმედი რედაქციით, საჩივარი დავის განმხილველ ორგანოს წარედგინება წერილობით ან ელექტრონულად. ელექტრონული საჩივრის ფორმის გამარტივების/დახვეწის ელექტრონული მომხმარებლის ვებგვერდზე განთავსების, და გადამხდელის ელექტრონული საჩივრების წარდგენის ხელშეწყობის მიზნით, ხორციელდება ცვლილება სსკ-ის 299-ე მუხლის მე-9 ნაწილში და განისაზღვრება, რომ საჩივარი დავის განმხილველ ორგანოს როგორც წესი წარედგინება ელექტრონული ფორმით. ამასთან, კანომპროექტის შესაბამისად, საჩივრის ფორმა განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის მიერ დამტკიცებული რეგლამენტით. 38. სსკ-ის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად. აღსანიშნავია, რომ საჩივრის განხილვის გარეშე, ფაქტობრივად შეუძლებელია, დავის განმხილველი ორგანოს მიერ იდენტიფიცირებული იქნას, რომ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება გამოცემულია იმავე პირის მიმართ იმავე დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად. აღნიშნულის გათვალისწინებით, ვინაიდან საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტში მითითებული გარემოების იდენტიფიცირებისთვის აუცილებელია, დავის განმხილველი ორგანო შევიდეს საჩივრის განხილვაში, პროექტით ამოღებას ექვემდებარება საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტი. ამასთან, პროექტით (საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის 21 ნაწილი) განისაზღვრება, რომ თუ გასაჩივრებული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია დავის განმხილველი ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, დავის განმხილველი ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. აღნიშნულ გადაწყვეტილების საჩივარს იხილავს მიხედვითაც ის ორგანო, იქნა რომლის მიერ გამოცემული მიღებული გასაჩივრებული გადაწყვეტილება/საგადასახადო მოთხოვნა. 39. დაზუსტებითი ხასიათის ცვლილება ხორციელდება სსკ-ის 309-ე მუხლის 37 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტში. კერძოდ, ზუსტდება, რომ ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით ჩამოიწერება ყველა ის საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი, რომელიც ჩამოწერის მომენტში აღიარებულია და აკმაყოფილებს ამავე ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ სხვა მოთხოვნებს. 40. კანონპროექტის მიხედვით 2026 წლამდე გრძელდება, საგადასახადო კოდექსის იმ დებულებების მოქმედება, რომელიც შემოღებულია დაუმთავრებელი მშენებლობების დასრულების მიზნით და მოქმედი კანონმდებლობით 2023 წლამდე ითვალისწინებს დღგ-ში საგადასახადო შეღავათებს, საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 79-ე ნაწილის მოთხოვნების დაკმაყოფილების შემთხვევაში. ამასთან, ზუსტდება აღნიშნული შეღავათის საფუძველზე 2015 წლის 1 იანვრიდან 2023 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში განხორციელებული გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციის მიმართ შესაბამისი საანგარიშო პერიოდის ხანდაზმულობის ვადა. 41. სსკ-ის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილის თანახმად, კომერციული ბანკი, საკრედიტო კავშირი, სადაზღვევო ორგანიზაცია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია და სესხის გამცემი სუბიექტი მოგების გადასახადით საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით იბეგრებიან 2023 წლის 1 იანვრიდან. აღსანიშნავია, რომ მოქმედი საგადასახადო კოდექსი არ ითვალისწინებს რეგულაციას გარდამავალ პერიოდებში ისეთი შემთხვევებისთვის, როდესაც საწარმო, რომელმაც მიიღო საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი (კომერციული ბანკი, საკრედიტო კავშირი, სადაზღვევო ორგანიზაცია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია და სესხის გამცემი სუბიექტი) შესაბამისი სტატუსის მიღების შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში ანაწილებს დივიდენდს 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის მიღებამდე იმ საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით. პროექტით სსკ-ის 309-ე მუხლს ემატება 113-ე ნაწილი და განისაზღვრება, რომ ამგვარ შემთხვევებში პირი ვალდებულია, 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის მიღებამდე იმ საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით, შესაბამისი სტატუსის მიღების შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში დივიდენდის განაწილება დაბეგროს მოგების გადასახადით საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით. 42. საგადასახადო კოდექსი ასევე არ ითვალისწინებს წინა პერიოდებში გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის წესს ისეთი შემთხვევებისთვის, როდესაც საწარმომ 2019 წლიდან მიიღო სსკ-ის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი (კომერციული ბანკი, საკრედიტო კავშირი, სადაზღვევო ორგანიზაცია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია და სესხის გამცემი სუბიექტი), რის შემდგომაც მას უბრუნდება 2017-2018 წლებში განხორციელებული განაცემები (მაგალითად სესხები, ავანსები). ხსენებულ შემთხვევებში, სსკ-ის 982 და 983 მუხლებით გათვალისწინებული მოგების გადასახადის თანხის ჩათვლის (დაბრუნების) გარემოებები წარმოიშობა იმ პერიოდში, როდესაც საწარმო მოგების გადასახადით აღარ იბეგრება სსკ-ის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით. ამგვარ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელთათვის მოგების გადასახადის თანხის ჩათვლის (დაბრუნების) შესაძლებლობის უზრუნველყოფის მიზნით, სსკ-ის 309-ე მუხლს ემატება დებულება, რომლის შესაბამისადაც, საწარმო, რომელმაც მიიღო სსკ-ის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი (კომერციული ბანკი, საკრედიტო კავშირი, სადაზღვევო ორგანიზაცია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია და სესხის გამცემი სუბიექტი), უფლებამოსილია სტატუსის მიღების შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში, საგადასახადო კოდექსის 982 და 983 მუხლების დებულებების შესაბამისად, ჩაითვალოს და ამავე კოდექსით დადგენილი წესით დაიბრუნოს 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის მიღებამდე იმ საანგარიშო პერიოდების მიხედვით გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა სსკ-ის 97-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით. ამასთან, პროექტის შესაბამისად, ზემოხსენებულ შემთხვევებში მოგების გადასახადის თანხის ჩათვლისა და დაბრუნების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 43. სსკ-ის 309-ე მუხლის 95-ე ნაწილის თანახმად, 2023 წლის 1 იანვრამდე კომერციული ბანკის, საკრედიტო კავშირის, სადაზღვევო ორგანიზაციის, მიკროსაფინანსო ორგანიზაციისა და სესხის გამცემი სუბიექტის მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის. საგადასახადო კოდექსი არ ითვალისწინებს რეგულაციას ისეთ შემთხვევებთან დაკავშირებით, როდესაც საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 94-ე გათვალისწინებული პირი (კომერციული ბანკი, საკრედიტო კავშირი, სადაზღვევო ორგანიზაცია, მიკროსაფინანსო ორგანიზაცია და სესხის გამცემი სუბიექტი) ამ სტატუსის დაკარგვის შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში ანაწილებს იმ პერიოდის დივიდენდს, რომელშიც გააჩნდა ამგვარი პირის სტატუსი. ვინაიდან დივიდენდის განაწილების მომენტში საწარმო მოგების გადასახადის გადამხდელია საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტების მიხედვით (ე.წ. ესტონური მოდელით), მას დივიდენდის განაწილებისას წარმოეშობა მოგების გადასახადის ნაწილში საგადასახადო ვალდებულება. შედეგად, საწარმოს მიერ საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსის არსებობის პირობებში მიღებული მოგება დაიბეგრება ხელმეორედ. ამასთან, სსკ-ის 309-ე მუხლის 92-ე და 93-ე ნაწილები ითვალისწინებს მხოლოდ 2017 წლამდე მიღებული წმინდა მოგების განაწილებისას შესაბამისი პროპორციით გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის საკითხებს. ერთი და იგივე მოგების ორჯერ დაბეგვრის თავიდან აცილების მიზნებისათვის, პროექტით სსკ-ის 309-ე მუხლს ემატება 112-ე ნაწილი, რომლითაც განისაზღვრება, რომ თუ საწარმო, რომელმაც დაკარგა სსკ-ის 309-ე მუხლის 94-ე ნაწილით გათვალისწინებული პირის სტატუსი, სტატუსის დაკარგვის შემდგომ საანგარიშო პერიოდებში გაანაწილებს დივიდენდს 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე იმ საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, როდესაც პირი მოგების გადასახადით იბეგრებოდა ამავე მუხლის 95-ე ნაწილით გათვალისწინებული დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით, მას უფლება აქვს, ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს საგადასახადო კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა. ამასთან, პროექტით განისაზღვრება, რომ ამგვარ შემთხვევებში, ჩასათვლელი თანხა გაიანგარიშება შემდეგი ფორმულით - A×B/(C-D), სადაც: - A არის დივიდენდის სახით გასანაწილებელი თანხის ოდენობა; - B არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა; - C არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ოდენობა; - D არის 2017 წლის 1 იანვრიდან სტატუსის დაკარგვამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ხარჯზე დივიდენდის სანაცვლოდ საწარმოს მიერ პარტნიორისთვის გადაცემული ამ საწარმოს აქციების/წილის ღირებულება. 44. საბაჟო კოდექსის ძალაში შესვლასთან დაკავშირებით დღის წესრიგში დადგა საკითხი უნდა იქნეს თუ არა მიჩნეული საბაჟო სამართალდარღვევა განმეორებით ჩადენილად, თუ 2019 წლის 1 სექტემბრის შემდეგ საბაჟო სამართალდარღვევის გამოვლენის შემთხვევაში, დგინდება, რომ წინა პერიოდში (12 თვის განმავლობაში) ამ პირს ანალოგიური ქმედებისათვის საგადასახადო კოდექსის საფუძველზე დაკისრებული ჰქონდა საგადასახადო პასუხისმგებლობა. ზემოაღნიშნული საკითხის დარეგულირების მიზნით პროექტით 309-ე მუხლს ემატება 115-ე ნაწილი, რომლის თანახმადაც საქართველოს საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებული საბაჟო სამართალდარღვევის საქმის წარმოებისას, საქართველოს საბაჟო კოდექსის 163-ე მუხლის მე-9 ნაწილის მიზნებისათვის, მხედველობაში მიიღება 2019 წლის 1 სექტემბრამდე ამ კოდექსის 277, 279, 289-ე და 290-ე მუხლების საფუძველზე გამოვლენილი საგადასახადო სამართალდარღვევები.. 45. სისხლის სამართლის საქმეზე, რომლის შესაბამისად პირებს უდგინდებათ გადასახადისგან თავის არიდება, სასამართლოს გადაწყვეტილებით გადასახადის გადამხდელზე ან/და გადასახადის გადამხდელის ხელმძღვანელობაზე/წარმომადგენლობაზე უფლებამოსილ პირზე ან/და დამფუძნებელზე ხდება დამატებითი ვალდებულების, კერძოდ გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდის (სუბსიდიურად ან/და სოლიდარულად გადახდის), მათ შორის, ზიანის ანაზღაურების სახით დაკისრება. სსკ-ის 252-ე და 309-ე მუხლების შესაბამისად განსაზღვრულია შემთხვევები, როდესაც საგადასახადო დავალიანება, ექვემდებარება ჩამოწერას. ამასთანვე, არის შემთხვევები, როდესაც გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესით ჩამოეწერა საგადასახადო დავალიანება, მაგრამ აღნიშნული საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერამდე ამ გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდა (სუბსიდიურად ან/და სოლიდარულად), მათ შორის, ზიანის ანაზღაურების სახით, სასამართლოს გადაწყვეტილებით დაკისრებული აქვს ამავე გადასახადის გადამხდელს ან/და გადასახადის გადამხდელის ხელმძღვანელობაზე/წარმომადგენლობაზე უფლებამოსილ პირს ან/და დამფუძნებელს და აღნიშნულ საქმეზე მიმდინარეობს სააღსრულებო წარმოება, რომელზეც საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერა ზეგავლენას ვერ ახდენს. იმ გარემოებიდან გამომდინარე, რომ საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერის შემდგომ აღარ არსებობს საგადასახადო დავალიანება, რომლიდანაც გამომდინარე გადასახადის გადამხდელის და მესამე პირების მიმართ სასამართლო გადაწყვეტილებით მოხდა დამატებითი ვალდებულების (გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდის, სუბსიდიურად ან/და სოლიდარულად გადახდის თაობაზე, ასევე ზიანის ანაზღაურების სახით დაკისრების შესახებ) დადგენა, შესაბამისად მიზანშეწონილია ზემოაღნიშნულ პირებს, ასევე ჩამოეწეროს სასამართლო გადაწყვეტილებით დადგენილი ვალდებულება გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდის, მათ შორის, ზიანის ანაზღაურების სახით დაკისრების შესახებ. აღნიშნულის გათვალისწინებით, პროექტით სსკ-ის 309-ე მუხლის ემატება 117-ე ნაწილი, რომლის თანახმად, თუ გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესით ჩამოეწერა საგადასახადო დავალიანება, ხოლო საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერამდე აღნიშნული გადასახადის და სანქციის თანხის გადახდა, მათ შორის, ზიანის ანაზღაურების სახით, სასამართლოს გადაწყვეტილებით დაკისრებული აქვს ამავე გადასახადის გადამხდელის ხელმძღვანელობაზე/წარმომადგენლობაზე დამფუძნებელს გადამხდელს სახელმწიფოს/სახელმწიფო ან/და გადასახადის უფლებამოსილ პირს ბიუჯეტის/საგადასახადო ან/და ორგანოს სასარგებლოდ, საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერის შემდეგ გაუქმებულად ითვლება სასამართლოს გადაწყვეტილებით დაკისრებული და შეუსრულებელი ვალდებულება და წყდება მის საფუძველზე დაწყებული სააღსრულებო წარმოება. ა.დ) კანონპროექტის კავშირი სამთავრობო პროგრამასთან და შესაბამის სფეროში არსებულ სამოქმედო გეგმასთან, ასეთის არსებობის შემთხვევაში (საქართველოს მთავრობის მიერ ინიციირებული კანონპროექტის შემთხვევაში): ასეთი არ არსებობს. ა.ე) კანონპროექტის ძალაში შესვლის თარიღის შერჩევის პრინციპი, ხოლო კანონისთვის უკუძალის მინიჭების შემთხვევაში - აღნიშნულის თაობაზე შესაბამისი დასაბუთება: კანონპროექტის მიხედვით კანონპროექტის 48-ე ნაწილი გავრცელდება 2013 წლიდან არსებულ სამართლებრივ ურთიერთობებზე. აღნიშნული ნორმის მიხედვით, ქონების გადასახადისგან თავისუფლდება 2011 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰექტარამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი. მოქმედი კანონმდებლობით ფიზიკური პირები 2004 წლის 1 მარტის მდგომარეობით გათავისუფლებულნი არიან 5 ჰექტრამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადისაგან. აღნიშნული ნორმის უკუქმედებით ამოქმედება გამოწვეულია, იმ გარემოებით, რომ იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირებს მიწები ძირითადად გადაეცათ 2008 წლის შემდგომ და მათ მიწაზე ქონების გადასახადში დავალიანებები ერიცხებათ 2013 წლის შემდეგ პერიოდებზე (ამ პერიოდამდე არსებული დავალიანებები კანონმდებლობის შესაბამისად ჩამოწერილია) რის გამოც კანონპროექტიის მიხედვით ხორციელდება ხსენებული პერიოდიდან მათთვის სხვა პირებზე მოქმედი შეღავათის ანალოგიური შეღავათის დაწესება. კანონპროექტის სხვა დებულებებით კანონისთვის უკუძალის მინიჭება არ არის გათვალისწინებული. ა.ვ) კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვის მიზეზები და შესაბამისი დასაბუთება (თუ ინიციატორი ითხოვს კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვას): კანონპროექტის დაჩქარებული წესით განხილვა არ არის მოთხოვნილი. ბ) კანონპროექტის ფინანსური გავლენის შეფასება საშუალოვადიან პერიოდში (კანონპროექტის ამოქმედების წელი და შემდგომი 3 წელი): ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო: კანონპროექტის მიღება არ გამოიწვევს დამატებითი სახსრების გამოყოფას სახელმწიფო ბიუჯეტიდან. კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებული საგადასახადო ორგანოთა ადმინისტრაციული ხარჯი დაფინანსდება შემოსავლების სამსახურისთვის გამოყოფილი ასიგნებების ფარგლებში. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე: აღსანიშნავია, რომ კანონპროექტით დღგ-ს ნაწილში წარმოდგენილ ცვლილებებზე ჩატარებულია რეგულირების გავლენის ანალიზი, რაც მიზნად ისახავდა ევროკავშირის დღგის კანონმდებლობის შესაბამისად, დამატებული ღირებულების გადასახადის რეფორმის განხორციელების ეფექტების შეფასებას. მათ შორის:  უსასყიდლოდ მიწოდებული საქონლის/მომსახურების დღგ-ით დაბეგვრის ნაწილში. მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, უსასყიდლოდ განხორციელებული ოპერაციები დღგ-ით იბეგრება მიწოდებული საქონლის/ მომსახურების საბაზრო ღირებულებიდან, ხოლო კანონპროექრის მიხედვით, მსგავსი ოპერაციები დაბეგვრას ექვემდებარება მიწოდებული საქონლის/მომსახურების თვითღირებულების საფუძველზე. კანონონპროექტის ამ დებულებაზე დაყრდნობით, განისაზღვრა, რომ მისი განხორციელების შედეგად მოსალოდნელია დღგ-ით დასაბეგრი ბაზის და შესაბამისად, შემოსავლების შემცირება, კერძოდ, დღგ-ის ნაწილში კანონოპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში საბიუჯეტო შემოსავლები შესაძლებელია შემცირდეს 1,666, 686 ლარით. ამასთან, იმის გადამხდელებისათვის გამო, რომ საბაზრო შემოსავლების ფასის სამსახურის არასწორად მიერ გადასახადის დადგენასთან დაავშირებით დაკისრებული ჯარიმების სტატისტიკა არ არსებობს, ვერ შეფასდა დებულების ამოქმედების შემთხვევაში შესამცირებელი ჯარიმების ჯამური მოცულობა. მოსალოდნელია სსიპ „ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიურო”-სგან სახელმწიფოს მიერ მისაღები შემოსავლების შემცირება, რაც გამოწვეული იქნება საბაზრო ფასის დადგენასთან დაკავშირებული შემოსავლებით შემცირებით.  ლიზინგის ოპერაციის საქონლის მიწოდების დაბეგვრის ნაწილში საქართველოს კანონმდებლობის თანახმად, ლიზინგი განიხილება მომსახურების მიწოდებად. შესაბამისად, დაბეგვრა ხორციელდება ლიზინგის მომსახურების გაწევის პერიოდების მიხედვით. კანონპროეტის თანახმად , საქონლის მიწოდება ხდება (და შესაბამისად ხორციელდება დაბეგვრა) საქონლის გადაცემისთანავე, ანუ ლიზინგის პერიოდის დასაწყისში. ცვლილებების შედეგად  სალიზინგო კომპანიების საპროცენტო შემოსავლის დღგ-ით დაბეგვრა აღარ განხორციელდება, რაც გამოიწვევს დასაბეგრი ბაზის და შესაბამისად, შემოსავლების შემცირებას;  სალიზინგო კონტრაქტებით მიწოდებული საქონელი დღგ-ით დაიბეგრება მიწოდების მომენტში, რაც გამოიწვევს სალიზინგო კომპანიების დღგ-ის აქტივების შემცირებას. განისაზღვრა, რომ კანონპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში საბიუჯეტო შემოსავლები შესაძლებელია შემცირდეს 4 300 000 ლარით. ამასთანავე, ვინაიდან კანონპროექტის თანახმად ლიზინგის დღგ-ით დაბეგვრასთან დაკავშირებული დებულებები არ გავრცელდება 2022 წლამდე დადებულ ხელშეკრულებებზე, ცვლილებებს ვერ ექნება გავლენა 2021 და 2022 წლების საბიუჯეტო შემოსავლებზე და ასევე მნიშვნელოვნად შემცირდება გავლენა მომდევნო წლების შემოსავლებზეც.  დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის დადგენილი ზღვრის გაანგარიშების ცვლელების ნაწილში კანონპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში საბიუჯეტო შემოსავლები შესაძლებელია გაიზარდოს 431 445 ლარით; ასევე აღსანიშნავია, რომ პროექტის მიხედვით ცვლილება შედის ასევე სსკ-ის 206-ე მუხლში და ქონების გადასახადისაგან თავისუფლდება 2011 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირის საკუთრებაში არსებული 5 ჰექტარამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი. მოქმედი კანონმდებლობით ფიზიკური პირები 2004 წლის 1 მარტის მდგომარეობით გათავისუფლებულნი არიან 5 ჰექტრამდე ფართობის სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის გადასახადისაგან. როგორც ცნობილია, იძულებით გადაადგილებული ფიზიკური პირებს მიწები ძირითადად გადაეცა 2008 წლის შემდგომ, რის გამოც ხორციელდება მათი გადასახადისაგან გათავისუფლება და მათთვის ანალოგიური შეღავათის დაწესება, რაც სხვა პირებისთვის გათვალისწინებულია მოქმედი კანონმდებლობით. არსებული ინფორმაციით იძულებით გადაადგილებული პირების საერთო რაოდენობიდან მხოლოდ 32 000 (ოცდათორმეტი ათასი) ფლობს რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთს, რომელთა საერთო ფართობმა შეადგინა 9 631 (ცხრა ათას ექვსას ოცდათერთმეტი) ჰა. ამასთანავე, ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილის მაქსიმალური დანაკარგი 1 011 000 ლარს. (მითითებულია მაქსიმალური სავარაუდო საბიუჯეტო დანაკარგი, ვინაიდან ვერ განხორციელდა დაბეგვრას დაქვემდებარებული და დაბეგვრისგან გათავისუფლებული მიწის ნაკვეთებისა დიფერენცირება). დამატებული ღიდებულების გადასახადთან მიმართებით გათვალისწინებულია მთელი რიგი შეღავათები, რაც დადებით გავლენას იქონიებს გადასახადის გადამხდელებზე. თუმცა გამოიწვევს საგადასახადო ერთჯერადი/არარეგულარული საქმიანობა შემოსავლების არ დაიბეგრება, შემცირებას. მაგალითად: გარდა არასაცხოვრებელი შენობა/ნაგებობის მიწოდებისა; საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ შესაბამის პირს ამ ხარჯზე დღგ აქვს ჩათვლილი; უსასყიდლო მიწოდება დაიბეგრება მიწოდებული საქონლის/მომსახურების „თვითღირებულებიდან“ და არა საბაზრო ფასიდან; სამედიცინო და საგანმანათლებლო საქმიანობასთან ერთად დაბეგვრისგან თავისუფლდება მასთან უშუალოდ დაკავშირებული და დამხმარე მომსახურების/საქონლის მიწოდება; საკუთარი ძალებით შენონა-ნაგებობის(ძირითადი საშუალების) წარმოება ან რემონტი საკუთარი მიზნისთვის, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ პირი ვერ მიიღებდა დღგ-ის ჩათვლას ამ საქონლის/მომსახურების სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში; დაზღვევა ან/და გადაზღვევასთან ერთად არ დაიბეგრება, თანმდევი მომსახურებები, რომელსაც სადაზღვევო ბროკერები ან/და სადაზღვევო აგენტები ახორციელებენ; გათავისუფლებულ ძირითად მიწოდებასთან ერთად, მასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურებაც არ დაიბეგრება. შესაბამისად, გავლენის ოდენობა დამოკიდებული იქნება იმაზე თუ რამდენი პირი ისარგებლებს შესაბამისი შეღავათით. ასევე, ცვლილებებით გათვალისწინებულია სანქციის შემსუბუქება სამეწარმეო საქმიანობისათვის საქონლის სასაქონლო ზედნადების გარეშე ტრანსპორტირებისათვის, რაც დადებით გავლენას მოახდენს იმ პირებზე რომელთაც ჩაიდენენ საგადასახადო სამართალდარღვევას, თუმცა გამოიწვევს შემოსულობების შემცირებას, ზუსტი ოდენობა კი დამოკიდებულია ჩადენილ სამართალდარღვევათ ოდენობაზე. სამართალდარღვევათა ოდენობაზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა სახელმწიფო ან/და მუნიციპალიტეტის ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე: რეგულირების გავლენის შეფასების შედეგად, განისაზღვრა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის დამატებით შემთხვევებთან დაკავშირებული მთლიანი ადმინისტრაციული ხარჯი საგადასახადო ორგანოებისათვის. გაანგარიშება განხორციელდა წლის განმავლობაში ახალი რეგისტრაციების რაოდენობის, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციისთვის საჭირო საშუალო დროისა და საჯარო სექტორის თანამშრომელთა (საგადასახადო სპეციალისტი) საშუალო ხელფასებზე დაყრდნობით. შესაბამისად, დამატებითი ჯამური ადმინისტრაციული ხარჯი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის დამატებით შემთხვევებზე, კანონპროექტის ამოქმედების პირველ წელს შეადგენს 723 ლარს. ხოლო კანონპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში ცვლილება ადმინისტრაციული/დღგ-ის ვალდებულების შესრულების ხარჯებში განისაზღვრა 5124 ლარი. აღნიშნული დაფინანსდება შემოსავლების სამსახურისთვის გამოყოფილი ასიგნებების ფარგლებში. უსასყიდლოდ განხორციელებული ოპერაციების რაოდენობის, მასთან დაკავშირებული დავების და სხვა საჭირო ინფორმაციის არარსებობის გამო (მაგალითად, მიწოდებული საქონლის / მომსახურების ტიპები), ვერ შეფასდა ამ ოპერაციებთან დაკავშირებული ჯამური ადმინისტრაციული / საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების ხარჯების გამოთვლა. თუმცა, მოსალოდნელია უსასყიდლოდ განხორციელებულ ოპერაციებთან დაკავშირებული საგადასახადო ადმინისტრაციის გამარტივება, საბაზრო ფასის განსაზღვრისთვის და შესაბამისი საგადასახადო დავებისთვის საჭირო ხარჯისა და დროის შესაძლო შემცირების გამო. მოსალოდნელია დავის განმხილველი ორგანოებისთვის სამუშაო დროის შემცირება, უსასყიდლო ოპერაციებზე საგადასახადო დავების რაოდენობის შესაძლო შემცირებასთან დაკავშირებით. ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ სალიზინგო ინდუსტრიის განვითარების ხელშეწყობის მიზნით, ფინანსთა სამინისტრომ წლების განმავლობაში შეიმუშავა მეთოდური სახელმძღვანელოები და საგადასახადო ინსტრუქციები. მსგავსი სახელმძღვანელოების არსებობის აუცილებლობა გამომდინარეობს ფინანსური ლიზინგის დაბეგვრის სისტემის კომპლექსურობიდან. განხილული ცვლილებების ძალაში შესვლის შემთხვევაში აღნიშნული სახელმძღვანელოების უმეტესობა დაკარგავს აქტუალურობას. ახალი სისტემის დანერგვა გააჩენს ახალ გამოწვევებს როგორც სახელმწიფოსთვის, ასევე ლიზინგის ინდუსტრიისთვის. აქედან გამომდინარე, მიზანშეწონილი იქნება ფინანსთა სამინისტროს მიერ ახალი სახელმძღვანელოების შემუშავება ცვლილებების განხორციელებამდე. ამ ამოცანის განხორციელება წარმოადგენს ფინანსთა სამინისტროსა და შემოსავლების სამსახურის ყოველდღიურ საქმიანობას და საჭიროების შემთხვევაში დაფინანსდება მათთვის გამოყოფილი რესურსის ფარგლებში. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები, კანონპროექტის გავლენით სახელმწიფოს ან მის სისტემაში არსებული უწყების მიერ მისაღები პირდაპირი ფინანსური ვალდებულებების (საშინაო ან საგარეო ვალდებულებები) მითითებით: კანონპროექტის მიღება არ უკავშირდება სახელმწიფოს ან მის სისტემაში არსებული უწყების მიერ ახალი ფინანსური ვალდებულებების აღებას. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება, იმ ფიზიკურ და იურიდიულ პირებზე გავლენის ბუნებისა და მიმართულების მითითებით, რომლებზედაც მოსალოდნელია კანონპროექტით განსაზღვრულ ქმედებებს ჰქონდეს პირდაპირი გავლენა: დღგ-ის საგადასახადო რეფორმის რეგულირების გავლენის ანალიზის მიხედვით კანონპროექტი გადასახადის გადამხდელებზე გავლენას იქონიებს:  უსასყიდლოდ მიწოდებული საქონლის/მომსახურების დღგ-ით დაბეგვრის ნაწილში მოსალოდნელია, რომ ცვლილებები გარკვეულწილად გაამარტივებს საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების პროცესს ბიზნესისთვის, ვინაიდან ახალი რეგულაცია საშუალებას აძლევს მათ, დაზოგონ დრო და ხარჯები. სავარაუდო სარგებელი ბიზნესისათვის კანონოპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში შეადგენს 1 666 686 ლარს. ამასთან, მოსალოდნელია დაკავშირებული საგადასახადო უსასყიდლოდ განხორციელებულ ვალდებულებების შესრულების ოპერაციებთან გამარტივება, განსაკუთრებით მცირე და საშუალო საწარმოებისთვის. აღნიშნული მოლოდინი უკავშირდება საბაზრო ფასის განსაზღვრისთვის და შესაბამისი საგადასახადო დავებისთვის საჭირო ხარჯისა და დროის შესაძლო შემცირებას. ასვე, შესაძლოა, გაიზარდოს საქველმოქმედო მიზნით განხორციელებული უსასყიდლოდ მიწოდებული საქონლის/მომსახურების ოპერაციების რაოდენობა, შესაბამისი საგადასახადო ტვირთის შემცირების გამო.  ლიზინგის ოპერაციის საქონლის მიწოდების დაბეგვრის ნაწილში ლიზინგის ტრანზაქციის ფინანსური კომპონენტის დღგ-ით დაბეგვრის შეწყვეტის შედეგად დღგ-ის აკრეფის შემცირების დაყვანილი ღირებულება კანონპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში შეადგენს 4.3 მილიონ ლარს. ეს გავლენა წარმოადგენს ხარჯს სახელმწიფოსთვის და სარგებელს გადასახადის გადამხდელთათვის. ლიზინგის კომპანიების ფინანსირების ხარჯის ზრდის დაყვანილი ღირებულება კანონპროექტის ამოქმედებიდან 10 წლის განმავლობაში შეადგენს 13.7 მილიონ ლარს. ეს წარმოადგენს მაქსიმალურ შესაძლო ეფექტს არსებული დაშვებებით. გარდა აღნიშნულისა, სალიზინგო კომპანიებთან მიმართებაში გასათვალისწინებელია, რომ ლიზინგის მიმღების დეფოლტის შემთხვევაში, სალიზინგო კომპანიებს მოუწევთ გადახდილი დღგ-ის დაბრუნება, საჭიროება რომელიც არსებული სისტემის პირობებში არ არსებობს. აღნიშნული პროცესი გაუზრდის ადმინისტრაციულ ხარჯებს სალიზინგო კომპანიებს. სალიზინგო ტრანზაქციის ორად - საქონლის მიწოდება და ფინანსური მომსახურება - გაყოფა გამოიწვევს სალიზინგო ტრანზაქციების აღრიცხვის გართულებას. აღრიცხვის გართულებამ შეიძლება ტრანზაქციის ორივე მხარისათვის. გამოიწვიოს ადმინისტრაციული ხარჯის ზრდა  დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის დადგენილი ზღვრის გაანგარიშების ცვლილების ნაწილში კანონპროექტის ამოქმედების წელს ბიზნესის ხარჯი სავარაუდოდ შეადგენს 641,464 ლარს, ხოლო ამოქმედებიდან 10 წლის ხარჯების დისკონტირებით ვიღებთ ბიზნეს სექტორის მთლიანი ადმინისტრაციული ხარჯის დაყვანილ ღირებულებას, რაც შეადგენს 21,577,687 ლარს. დაყვანილი საშუალო ადმინისტრაციული ხარჯი თითოეული კომპანიისთვის 10 წლის განმავლობაში არის 7,631 ლარი. რაც დაფინანსდება თითოეული კომპანიის სახსრებიდან. გსათვალისწინებელია, რომ დადებითი ხარისხობრივი ეფექტი, რაც გამოიხატება შემდეგში: ბიზნესს საშუალება ეძლევა ისარგებლოს დღგ-ის ჩათვლის უფლებით საქონლისა და მომსახურების შესყიდვისას (მაგ. ექსპორტიორებს). მოსალოდნელია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული და მოწესრიგებული ბიზნესების კონკურენტუნარიანობის გაზრდა, რაც დაკავშირებულია სფეროში გამჭვირვალობის გაზრდასთან. ამასთან, დამატებული ღიდებულების გადასახადთან მიმართებით გათვალისწინებულია მთელი რიგი შეღავათები, რაც დადებით გავლენას იქონიებს გადასახადის გადამხდელებზე. მაგალითად: ერთჯერადი/არარეგულარული საქმიანობა არ დაიბეგრება, გარდა არასაცხოვრებელი შენობა/ნაგებობის მიწოდებისა; საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ შესაბამის პირს ამ ხარჯზე დღგ აქვს ჩათვლილი; უსასყიდლო მიწოდება დაიბეგრება მიწოდებული საქონლის/მომსახურების „თვითღირებულებიდან“ და არა საბაზრო ფასიდან; სამედიცინო და საგანმანათლებლო საქმიანობასთან ერთად დაბეგვრისგან თავისუფლდება მასთან უშუალოდ დაკავშირებული და დამხმარე მომსახურების/საქონლის მიწოდება; საკუთარი ძალებით შენონა-ნაგებობის(ძირითადი საშუალების) წარმოება ან რემონტი საკუთარი მიზნისთვის, მხოლოდ იმ შემთხვევაში დაიბეგრება, თუ პირი ვერ მიიღებდა დღგ-ის ჩათვლას ამ საქონლის/მომსახურების სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში; დაზღვევა ან/და გადაზღვევასთან ერთად არ დაიბეგრება, თანმდევი მომსახურებები, რომელსაც სადაზღვევო ბროკერები ან/და სადაზღვევო აგენტები ახორციელებენ; გათავისუფლებულ ძირითად მიწოდებასთან ერთად, მასთან უშუალოდ დაკავშირებული მომსახურებაც არ დაიბეგრება. შესაბამისად,გავლენის ოდენობა დამოკიდებული ისარგებლებს შესაბამისი შეღავათებით. იქნება იმაზე თუ რამდენი პირი ასევე, ცვლილებებით გათვალისწინებულია სანქციის შემსუბუქება სამეწარმეო საქმიანობისათვის საქონლის სასაქონლო ზედნადების გარეშე ტრანსპორტირებისათვის, რაც ასევე დადებით გავლენას მოახდენს იმ პირებზე რომელთაც ჩაიდენენ საგადასახადო სამართალდარღვევას, თუმცა ზუსტი ოდენობის განსაზღვრა შეუძლებელია და დაკავშირებული იქნება სამართალდარღვევათა ოდენობაზე. ბ.ვ) კანონპროექტით გადასახდელის (ფულადი დადგენილი შენატანის) გადასახადის, ოდენობა მოსაკრებლის შესაბამის ან ბიუჯეტში სხვა და სახის ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი: კანონპროექტით არ იცვლება გადასახადის ოდენობა და ოდენობის განსაზღვრის პრინციპი. ამასთან, კანონპროექტით შემოთავაზებულია რამოდენიმე დაზუსტებითი ხასიათის ცვლილება. მათ შორის: სსკ-ის 97-ე მუხლის მე-11 ნაწილის დამატებით დგინდება, რომ არარეზიდენტ საწარმოს, ანაზღაურებას იღებს პირისგან, გადასახადით დაბეგვრის რომელიც ქონების იჯარისთვის/გაქირავებისთვის რომელიც არ არის საგადასახადო აგენტი, მოგების ობიექტია სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ შემოსავლის მიღებასთან დაკავშირებული გამოქვითვების თანხებს შორის. სსკ-ის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტში განხორიელებული ცვლილების თანახმად, სწორდება ხარვეზი ქონების გადასახადის ნაწილში და ხდება რეზიდენტი საწარმოს/ორგანიზაციის ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის ნათლად განსაზღვრა. კერძოდ, კონკრეტდება, რომ საწარმო/ორგანიზაციის ობიექტია, ასევე სახელშეკრულებო ვალდებულების ქონების გადასახადით დაბეგვრის შესრულების უზრუნველყოფის ღონისძიების ფარგლებში დასაკუთრებული ან ფულადი ვალდებულების (გარდა სისხლის სამართლის და ადმინისტრაციული წესით დაკისრებული სანქციებისა) გადახდევინების ფარგლებში აუქციონის, პირდაპირი მიყიდვის ან სხვა წესით შეძენილი უძრავ ქონება, იახტა (კატარღა), შვეულმფრენი, თვითმფრინავი და სატრანსპორტო საშუალება. სსკ-ს 202-ე მუხლის მე-9 ნაწილის დამატებით, ასევე ხდება დაზუსტება და მოქმედი პრაქტიკის ასახვა, კერძოდ განისაზღვრება, რომ დასაბეგრ ქონებაზე ფიზიკური პირის ქონების გადასახადის გაანგარიშება ხორციელდება საგადასახადო პერიოდის განმავლობაში ამ ქონების მის საკუთრებაში არსებობის დროის პროპორციულად. ამასთან, მოქმედი საგადასახადო კანონმდებლობის თანახმად უსასყიდლოდ განხორციელებული ოპერაციები დღგ-ით იბეგრება მიწოდებული საქონლის/ მომსახურების საბაზრო ღირებულებიდან, ხოლო კანონპროექტის მიღების შედეგად, მსგავსი ოპერაციები დაბეგვრას დაექვემდებარება მიწოდებული საქონლის/მომსახურების თვითღირებულების საფუძველზე. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან: გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის სამართალთან: კანონპროექტის მიღება არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის სამართალს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან ვალდებულებებს. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან და შეთანხმებებთან, აგრეთვე, ისეთი ხელშეკრულების/შეთანხმების არსებობის შემთხვევაში, რომელსაც უკავშირდება კანონპროექტის მომზადება, - მისი შესაბამისი მუხლი ან/და ნაწილი: კანონპროექტის მიღება არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებს. კანონპროექტის მიღება გამომდინარეობს ასოცირების შეთანხმების V კარის (ეკონომიკური თანამშრომლობა) მე-3 თავის 285-ე მუხლით განსაზღვრული ვალდებულებებიდან. 285-ე მუხლის თანახმად, „საქართველო მოახდენს ეროვნული კანონმდებლობის დაახლოებას წინამდებარე შეთანხმების XXII დანართში მითითებულ ევროკავშირის საკანონმდებლო აქტებთან და საერთაშორისო სამართლებრივ ინსტრუმენტებთან, ამავე დანართის დებულებების შესაბამისად“. XXII დანართის (დაბეგვრა) თანახმად, საქართველოს აღებული აქვს ვალდებულება კანონდებლობა დაუახლოოს 2006 წლის 28 ნოემბრის საბჭოს 2006/112/EC დირექტივის დამატებული ღირებულების გადასახადის (დღგ) საერთო სისტემების შესახებ, ამავე დანართით გათვალისწინებულ შესაბამის მუხლებთან. გ.დ) არსებობის შემთხვევაში, ევროკავშირის ის სამართლებრივი აქტი, რომელთან დაახლოების ვალდებულებაც გამომდინარეობს „ერთი მხრივ, საქართველოსა და, მეორე მხრივ, ევროკავშირსა და ევროპის ატომური ენერგიის გაერთიანებას და მათ წევს სახელმწიფოებს შორის ასოცირების შესახებ შეთანხმებიდან“ ან ევროკავშირთან დადებული საქართველოს სხვა ორმხრივი და მრავალმხრივი ხელშეკრულებებიდან: კანონპროექტი ეფუძნება დამატებული ღირებულების გადასახადის (დღგ) საერთო სისტემის შესახებ, 2006 წლის 28 ნოემბრის საბჭოს 2006/112/EC დირექტივა. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები: დ.ა) სახელწიფო, არასახელმწიფო ან/და საერთაშორისო ორგანიზაცია/დაწესებულება, ექსპერტი, სამუშაო ჯგუფი, რომელმაც მონაწილეობა მიიღო კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის/დაწესებულებების, სამუშაო ჯგუფის, ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. დ.გ) სხვა ქვეყნების გამოცდილება კანონპროექტის მსგავსი კანონების იმპლემენტაციის სფეროში, იმ გამოცდილების მიმოხილვა, რომელიც მაგალითად იქნა გამოყენებული კანონპროექტის მომზადებისას, ასეთი მიმოხილვის მომზადების შემთხვევაში: ასეთი მიმოხილვა არ მომზადებულა. ე) კანონპროექტის ავტორი: საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო. ვ) კანონპროექტის ინიციატორი: საქართველოს მთავრობა.