„რუსეთის ფედერაციის მიერ უკრაინის მიმართ განხორცილებული სამხედრო აგრესიის შესახებ“

ts6lJit(!0J - r.,0)0J60 5J(]0gt6Jr{-J60 a0)drDJtllaJ" )'3i6 06 U zorfvlx,o brC!,6,oRC(x{ J5dJq'raC6ob l$('|6r66otro(x'r AOJid,O!AJSOoL g96ol$ jrqb.4o6 goCd, l.,goJ6rodCu i<,utr't6o cotco, bi.\tr,q'JaC600 gt6rfuo.> "9t5ons6o 6$rx'r6sqUdr, &.dr,r(,aou" AoC6, o6()()oddJq' oC6J gC(,Cltrocdr Aog6 a;r5x6ob aoAr6,o, Arbbrx60oCq,C&Jq'o lrab3qrr+m ;6rfuboolr 03lt$96" 66trq-34joou &6od$o. JrfurrACEOoU Jq,C6.nr,.Je b\xn6c\ tt3oorbol_r 5r6boq,3olr 6o56oor, $.:t60o5cq636or Je6(E6Uq'o d,CtroqrJo(r'b Jdxrdoou JoCd0.f,Cbgq, Ar6or6ob. "OClrConb qoi6r6or,rgfd,Oq'rq,. JJljqoboJa.,o, 6a'x16o 6s6sA3cqn

al - L b)Dhot3lcY,)b A6Jil()0J ..cd,(n0J50 5J000l5JR?60 30td6J0)bJ' l)hc)6160n +flo. Jit{ltJl[,11. (lin,)J(lt ,)r,,)nlt,r0li i\til8 lt, * l/10 0N 03 b$dr6og0q'('lL &6q'r036oU U:o6.r66ots6ocl 2rrleirR'o ACJy60$AC6Ool., Sgdx'tlit j.>q,0\y'r6 corC6 lSor6rdCL $:q,bi0cl6<r ccrr66, l$jn6o69q,ou $6q,!AC6Orrl, f,f,dg$C6ool, 1571 A3\nb Agu.)Saobse, oloerbCSqr, 6xrA btii6,o,3Cq,('tl, J5tf,q,.:Ag6oob B(,JdOor .Cfrox,r6o 6r6cr,r6.lq,13rrn &,!d6ro0oL" &,C6 o6ogod,CqCe, f)C$oqtccxrb J6el&lOtg: "6Ct Conb ACq'C6iGcnlr aogd) g6ro6ob 0o0116o1 6r6bor66o9ggbpq,o UrAbNF,r, r6r6glknb AgUrbCb' ffibh6C0q,N q,r<r6o6<ru rJrJo Ao6r63oq,o, bc,q{, "ttsjr6o6gqml., bu6866<'r JoeCCl.,ob" bsdr6o6gg,lu o60r6gq,o &6o6ob Jdx'rd6ob OrgJ3Cq,o 6o6698olr orobst3 UJCJ6ogCqlol-l &6,q,r0g6$rtu gr6cjgor .Cd,on.:6o 6c6cx,r6rq-gr6o 0od6loboU. AoCf, A',otre0qCg 5(pOCdEqy,.Jq, go6r('r((,0brtC AoAtn46g\,.rp qrxr6oa6<,rl_r Jrgqp 3p\T a3oq,o. 3q)o3ol6Caocr,, gt6r jgcrrb ol:3qgq,odr6g 6oo66o 6rbr8goqro

al<-- Bd,JdG0J b)J)hut3tctltu ..06,m0J60 6J(]00t5JR1tn0 A0tdd,Jg)bJ' ))hc)al60n '2261 4rfi1. JJ0l,lltt 0t6\tc{t .r$illdlt i\)aa 26 06 O, brCr,t{,q,3Cqx' L Jr6q,.trC6ol, t$(,r6r06obro(x'l gg6obb jrqbq)o6 :or?urqu (Eir6oraC6ool, CoC6 horElodCb drq,or6n6o corc6r, lsj'r6o5xq'ob &fu'Jac6$ol., 696qroag66ol_r 157-c &Jbq,c,L Urdr6o,3Cq,ctb Jr6rq,rA366ou 96.g9or t69$oqg6rrrU J6o3*)tg:,rigbgorrt ACq,C/6! UrAbCqx5<'r .r663LooU 0gti.:bgb" DJ.:.o Oo6rA XrB56odC. J.>6qobgg6oor, 6n'r66o bJArAgf,q,o a9b6aobrq,, 0ro&,r6c0or, 6.,a

05.03. 2014 თავმჯდომარე. კოლეგებო, გთხოვთ, დავიკავოთ ადგილები, ვაგრძელებთ პლენარულ სხდომას. დღეს პლენარულ სხდომების დარბაზში საკმაოდ ნაყოფიერად ვიმუშავეთ, ყველა საკითხი განხილულია. ამასობაში, მოგეხსენებათ... (ხმა ადგილიდან) თქვენი არა? რატომ? ვერ მოვასწარით, ხომ? დაცული ტერიტორიები. მე მგონი, შეიძლება მოვასწროთ კიდეც, ვნახოთ. უკაცრავად, უკაცრავად. კი, ბატონო. ამასთანავე, მოგეხსენებათ, რომ დღის წესრგში შეტანილია საკითხი N 23 – „საქართველოს პარლამენტის რეზოლუცია რუსეთის ფედერაციის მიერ უკრაინის მიმართ განხორციელებული სამხედრო აგრესიის შესახებ“, ამ საკითხზე ჩვენ დილას სხდომის დაწყებისას ვთქვით, რომ ვიმუშავებიდით და შევეცდებოდით, რომ შეჯერებული ტექსტით გამოსულიყო პარლამენტის წინაშე პოლიტიკური ჯგუფები პარლამენტის. დღეს მთელი დღის განმავლობაში იყო საკმაოდ ინტენსიური, ნაყოფიერი მუშაობა და მე ვიტყოდი, საინტერესო მუშაობა. ყველას მინდა დიდი მადლობა მოვახსენო, ვინც ჩართული იყო ამ პროცესში, მაგრამ ამ წუთის მდგომარეობით მინდა გითხრათ, რომ ყველა საკითხი ბოლომდე ამოწურული არ არის. ამასობაში ჩვენ ძალიან დიდი სურვილი გვაქვს, რომ პარლამენტი იყოს ერთიანი ამ ძალიან მნიშვნელოვან საკითხზე. აგერ, 3-4 წუთის წინაც ჯერ კიდევ გრძელდებოდა გარკვეული საუბრები ამ თემაზე, მაგრამ, როგორც გითხარით, შეთანხმება არ არის მიღწეული, თუმცა, საკმაოდ მცირე დისტანციაა თითქოს დარჩენილი, მაგრამ ეს უსაზღვროდ, ცხადია, ვერ გაგრძელდება. მაგრამ იმ ძალიან დიდი ინტერესიდან გამომდინარე და საკითხის მნიშვნელობიდან გამომდინარე, მე მგონი, ჯობია, კიდევ ვცადოთ შეჯერება, ოღონდ არა ძალიან დიდი ხნის განმავლობაში. დღესვე შეიძლება გავაგრძელოთ ამაზე მუშაობა და მე გთავაზობთ, ხვალ 4 სთ-ზე ჩავატაროთ პარლამენტის სხდომა, რომელზეც ამ საკითხს განვიხილავთ და სხვა საკითხსაც და საბოლოოდ მივიღებთ გადაწყვეტილებას. ამ შემთხვევაში ჩვენ შევძლებთ გარკვეულ კომპრომისამდე მისვლას, ჩემი აზრით, და თუ ვერ შევძლებთ, ნუ, მაშინ ვიმსჯელებთ იმაზე, თუ როგორ გავაგრძელოთ მუშაობა. ამ ინფორმაციიდან გამომდინარე, მე გთავაზობთ ახლა კენჭი ვუყაროთ განხილულ საკითხებს და თუ დრო დაგვრჩება 9 სთ-მდე, გავაგრძელოთ ის თემა, რაზეც ბატონი გია ცაგარეიშვილი მიანიშნებდა. გთხოვთ ხელის აწევით დამიდასტუროთ თქვენი თანხმობა ამის თაობაზე. გმადლობთ. (ხმა ადგილიდან) დიახ. როგორ? კი, ბატონო, სანამ კენჭისყრის წინ რეგისტრაციაზე გადავალთ, მანამდე ცოტა ხანი... ვერ გავიგე. თუ შეიძლება, პროცედურაზე მიხეილ მაჭავარიანი. ჩაირთო, ჩაირთო, ბატონო მიხეილ. მ.მაჭავარიანი. ბატონო დავით, ვინაიდან ეს საკითხი ახლა გავიგეთ თქვენგან, იქნებ, აქვე შევიკრიბებით , არანაირ პროცედურულ ომს საქმე არა აქვს, აქვე 5 წუთი გვინდა, რომ მოვითათბიროთ, ამ თქვენს წინადადებასთან დაკავშირებით. თუ გნებავთ რეგისტრაცია გავიაროთ ფორმალურად, რომ დავიცვათ ყველა პროცედურა და კენჭისყრის წინ გთხოვთ, 5-წუთიან შესვენებას. ამიტომ ჩავატაროთ კენჭისყრის წინ რეგისტრაცია და მერე ითხოვენ კოლეგები 5 წუთიან შესვენებას. ეს არ მოითხოვა ბატონმა მიხეილმა. დღის წესრიგში ცვლილება არ შედის, ბატონო ლევან. უკაცრავად, რა ცვლილებაზეა საუბარი. საკითხი არ არის განხილული და რას ვუყაროთ კენჭი. მოვემზადოთ რეგისტრაციისთვის კენჭისყრის წინ. ამასობაში კოლეგები თათბირობენ. გთხოვთ, ჩავრთოთ რეგისტრაციის რეჟიმი. მიმდინარეობს რეგისტრაცია. რეგისრტაცია გაიარა პარლამენტის 102-მა წევრმა. სანამ კოლეგები თათბირობენ, გთხოვთ, გადახედოთ დღის წესრიგს და მივყვებით კენჭისყრას დღის წესრიგის თანმიმდევრობით. კოლეგებო, ვაგრძელებთ სხდომას. უმცირესობის სახელით შესვენების შემდეგ სიტყვა მივცეთ ბატონ აკაკი მინაშვილს. გისმენთ, ბატონო აკაკი. ა.მინაშვილი. მადლობა, ბატონო დავით. ძალიან სამწუხაროა ის, რომ ასეთ მნიშვნელოვან საკითხზე, რომელიც ეხება არამარტო უკრაინის უსაფრთხოებას, ასევე მხრიდან არ იყო საქართველოს უსაფრთხოებას, უმრავლესობის კონსტრუქციული პოზიცია, ჩვენი აზრით. მე მინდა გითხრათ, რომ ერთადერთი განსხვავება, რომელიც ეხებოდა ჩვენს შორის პოზიციებს ეხებოდა სანქციებს რუსეთის ფედერაციის წინააღმდეგ ანუ სახელმწიფომ განახორციელა ვითხოვდით, რომ ყოფილიყო... ოკუპაცია, ეთნიკური წმენდა. ჩვენ თავმჯდომარე. გამოურთეთ მიკროფონი, თუ შეიძლება. დიდი მადლობა, ბატონო აკაკი (ხმები ადგილიდან). ძალიან გთხოვთ, დავიცვათ წესრიგი. ძალიან გთხოვთ ყველას, არ მჭირდება მე აქ დახმარება. ყველას გთხოვთ, არ მჭირდება დახმარება აქეთ. უკაცრავად. უკაცრავად. დამშვიდდით, დაწყნარდით. უკრაინაზე და საქართველოზე რომ ვზრუნავთ, ამიტომ გთავაზობთ, გავაგრძელოთ კონსულტაცია, თუ არა, შეგვიძლია დღესვე მივიღოთ გადაწყვეტილება ცალმხრივი და როგორი იქნება ეს გადაწყვეტილება, იცით. ამიტომ ამ საკითხზე, ამ საკითხზე კენჭისყრა არ ტარდება. კენჭისყრა ტარდება განხილულ საკითხებზე და გადავდივართ კენჭისყრაზე. მას შემდეგ გადავდივართ სხვა საკითხებზე. ამიტომ რა თემაზე ითხოვთ სიტყვას, მე არ მესმის. რა თემაზე, რა თემაზე. ამ კონკრეტულ საკითხზე ახლა კენჭი არ ეყრება. ამიტომ როგორ შეიძლება მაგ თემაზე ვისაუბროთ. მორჩენილია ეგ ამბავი (ხმები ადგილიდან). გთხოვთ, მოვემზადოთ კენჭისყრისთვის. უკაცრავად, რა. ბატონო გოკა... გავიგე და მე ჩავურთე მას და მივეცი სიტყვა, მაგრამ მან დაიწყო საუბარი იმ თემაზე, რომელიც არ იხილება ახლა. კენჭისყრა არ ტარდება ამ თემაზე. ძალიან მარტივად გიხსნით. გაღელვებთ უკრაინა და საქართველო? ამიტომ მოვიქცეთ ისე, როგორც სჭირდება ამ საქმეს. მეტი არაფერი (ხმები ადგილიდან). დიახ. ამიტომ სხვა თემებზე ფრაქციას რის უფლებაც აქვს, ბრძანეთ, ბატონო გოკა. გისმენთ, ბატონო გოკა. გ.გაბაშვილი. ბატონო დავით, ძალიან მარტივი სათქმელი მაქვს სინამდვილეში. თქვენ თქვით, რომ გადავიტანოთ საკითხი და გავმართოთ დამატებით კონსულტაციები. ბატონი მინაშვილი, უბრალოდ, ცდილობდა, აეხსნა, რომ ძალიან სამწუხაროა, რომ ამდენი ხანი დასჭირდა ამ კონსულტაციას და ჯერ კიდევ ვერ შევაჯერეთ ტექსტი და ამბობდა, რის გამო ვერ შევაჯერეთ ტექსტი. თანახმა ვართ, დავუთმოთ კიდევ დრო. ძალიან ვწუხვართ, რომ დღეს ასეთი საკითხის გამო, რომელიც ჩვენთვის არანაირი პრობლემა არ იყო, მით უმეტეს, რომ ჩვენ და ბატონმა ვიქტორმა პირველი ეტაპი, პირველი დღის ნახევარი ძალიან კონსტრუქციულად ვიმუშავეთ და ორმხრივად... თავმჯდომარე. გასაგებია, გასაგებია, ბატონო გოკა. დიდი მადლობა. გასაგებია. კიდევ ერთხელ გეუბნებით. მაგას მოჰყვება აუცილებლად.... ბატონო გოკა, ერთი წამით, ძალიან გთხოვთ, დამშვიდდით, რა... კი, გისმენთ-მეთქი, მაგას გეუბნებით. სხვებს ვეუბნები დამშიდდით-მეთქი და თუ ასე ილაპარაკებთ, ვერც გოკა ილაპარაკებს. მეტი რა გითხრათ ახლა! (ხმაური დარბაზში) გისმენთ, ბატონი გოკა გაბაშვილი. დანარჩენები მშვიდად ვიყოთ. გ.გაბაშვილი. მე მგონი, რაღაცა ახლა ძალიან ნერვული ფონი იქმნება აქ სრულიად ხელოვნურად, არაფერი სანერვიულო არ არის. ვწუხვართ, რომ დღეს ვერ შევთანხმდით. იმედი გვაქვს, რომ ხვალ 4 სთ-მდე შევთანხმდებით და იმედი გვაქვს, რომ დათანხმდებთ იმ ტექსტს, რომელიც, ჩვენი აზრით, არ არის პრობლემა, რომ იყოს შეთანხმებული უცირესობას და უმრავლესობას შორის იმიტომ, რომ ეხება საქართველოს საკითხსაც, ეხება იმას, რომ რუსეთმა უნდა მიიღოს სანქციები და ეხება იმას, რომ უკრაინასთან ერთად ჩვენ მოვითხოვოთ საქართველოს დეოკუპაციაც და იმედი გვაქვს, რომ ამაზე შევთანხმდებით ხვალ 4 სთ-მდე. კი, ბატონო, გადავდოთ. ამის თქმა მინდოდა. თავმჯდომარე. დიდი მადლობა, დიდი მადლობა. განვმარტავ საზოგადოებისთვის, ყველასთვის ვინაიდან კოლეგებმა დაიჟინეს, ვინაიდან ე.ი. ასეა და თქმა არის მნიშვნელოვანი და არა საქმე. უკაცრავად... მე მაქვს უფლება, განვმარტო საკითხები, ძალიან გთხოვთ, დამშვიდდით. ძალიან გთხოვთ, ქალბატონო ირმა. გასაგებია, უბრალოდ პასუხის გაცემის შემდეგ გთხოვთ, მომისმინოთ. მე კიდევ ერთხელ ვიმეორებ: საქმის ძალიან მაღალი ინტერესიდან, მნიშვნელობიდან, დატვირთვიდან გამომდინარე საქართველოსთვის, უკრაინისთვის და არა მხოლოდ საქართველოსთვის და უკრაინისთვის, მე არ გამოვიყენებ იმ ხერხს, რაც გამოყენებული იქნა, რომ რაზე ვერ შევთანხმდით და რაზე... და მე არ დავიწყებ იმაზე ლაპარაკს, დიახ, სწორედ რა არის შეუთანხმებლობის თემა და ამოცანა. მე ამასვე გირჩევთ, რომ თუ საქმის ინტერესით ვმუშაობთ, ხვალ გავაგრძელოთ ამ თემაზე კონსულტაცია. და თუ თქვენ დღეს უკვე გინდათ ე.ი. ამ თემის, ასე ვთქვათ, გახსნა, მაშინ გახსენით, კი, ბატონო, და მაშინ უნდა გავხსნათ და ეს იქნება ყველაზე ცუდი. გავაგრძელოთო და რა ტერმინზეა შეუთანხმებლობა, როდესაც ამას თქვენ ახლა პირდაპირ ეთერში ბრძანებთ, მე ეჭვი მეპარება, რომ თქვენ საქმის ინტერესიდან ბრძანებთ ამას. ამას გეუბნებით. ამიტომ გავჩერდეთ ახლა აქ, გავჩერდეთ ახლა აქ, მე ამას გთავაზობთ და თუ არ გააგრძელებთ... თუ გააგრძელებთ ამას, კი, ბატონო, ჩვენც გავაგრძელებთ, მაგრამ ჩვენ პასუხისმგებელი ვართ საქმეზე. საქართველოს ინტერსებიდან გამომდინარე, როდესაც მოლაპარაკებები გრძელდება, პირდაპირ ეთერში არ არის საუბარი იმაზე, რას სიტყვაა შეუთანხმებელი. ამდენი უნდა გვესმოდეს, მე მგონი. თუ არ გვესმის, ესეც თქვენი პრობლემაა. ვიწყებთ კენჭისყრას.

06.03.2014 თავმჯდომარე. კოლეგებო, ამრიგად ჩვენ განვიხილეთ დღის წესრიგის 1-ლი და მე-2 საკითხები და გადავდივართ მე-3 საკითხზე. ესაა პარლამენტის რეზოლუციის ორი პროექტი უკრაინის კრიზისთან დაკავშირებით. როგორც წეღან უკვე მოგახსენეთ, ამ საკითხს განვიხილავთ ჩვენ სპეციალურად შეჯერებულ, შეთანხმებულ რეჟიმში. ორ ვერსიას წარმოადგენენ შესაბამისი მომხსენებლები, შემდგომ გაიმართება დებატები, რომლის განმავლობაში ნახევარ-ნახევარი საათი ექნება უმრავლესობის და უმცირესობის წარმომადგენლებს და ამითი საკითხის განხილვა დასრულდება. პირველი მოხსენებისთვის, ათწუთიანი მოხსენებისთვის სიტყვა ეძლევა პარლამენტის წევრს ბატონ ზურაბ ჯაფარიძეს, რომელიც წარმოადგენს პარლამენტის რეზოლუციის პროექტს „რუსეთის ფედერაციის მიერ უკრაინის მიმართ განხორციელებული სამხედრო აგრესიის შესახებ“, გისმენთ, ბატონო ზურაბ. ზ.ჯაფარიძე. მოგესალმებით. დიდი მადლობა. მე თვითონ რეზოლუციის ტექსტს არ წავიკითხავ იმიტომ, რომ რეზოლუციის ტექსტი ამ... დარიგებულია. ამიტომ ვისაუბრებ მხოლოდ და მხოლოდ იმ პრინციპულ განსხვავებებზე, რის გამოც საბოლოო ჯამში ვერ მოხდა შეთანხმება უმცირესობასა და უმრავლესობას შორის ერთიან ტექსტზე. ჩვენ გუშინ მთელი დღის განმავლობაში გქვონდა კონსულტაციები და გუშინ, მათ შორის, მედიაშიც ჩვენ გავაჟღერეთ ინფორმაცია იმასთან დაკავშირებით, თუ რა იყო ის პრინციპული საკითხები, რომელიც, ჩვენი აზრით, აუცილებლად უნდა მოხვედრილიყო რეზოლუციაში. იყო რამდენიმე საკითხი, რომელზეც ჩვენ, უმცირესობა, კომპრომისზე ვიყავით თანახმა, რომ რაღაც საკითხები არ მოხვედრილიყო რეზოლუციაში, თუმცა, იყო რაღაც პრინციპული საკითხები, რომლებიც ვერ მოხვდა. საბოლოო, იმ ტექსტში, რომელიც ახლა თქვენთან არის დარიგებული, არის ყველა ის საკითხი, მათ შორის, ანუ ის კომპრომისებიც ამოღებულია და ის ტექსტია, რომელიც ჩვენთვის, ჩვენი აზრით, არის მნიშვნელოვანი, რომ საქართველოს პარლამენტმა მიიღოს. რამდენად პრინციპული განსხვავებაა ტექსტში, რომელსაც ჩვენ გვთავაზობდა უმრავლესობა: არ არის საუბარი უკრაინის ტერიტორიის ოკუპაციის მცდელობაზე, უკრაინის ოკუპაცია საერთოდ ნახსენები არ არის. არ არის საუბარი რუსეთის იზოლაციის აუცილებლობაზე და იზოლაციის გზით რუსეთის იძულებაზე, რომ დატოვოს, ერთი მხრივ, უკრაინის ტერიტორია, ხოლო მეორე მხრივ, დატოვოს ასევე საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიები. არ არის საუბარი სანქციების მოთხოვნაზე რუსეთის წინააღმდეგ და ეს სიტყვა „სანქციები“ რატომღაც აღმოჩნდა წითელი ხაზი, რომლის გადალახვაც უმრავლესობამ ვერ შეძლო და, ჩვენი აზრით, ეს არის სწორედ პრინციპული საკითხი და ეს არის მთავარი განსხვავება, თუ რას ითხოვს საქართველოს პარლამენტი, რომ ზოგადი ტექსტების მაგივრად იქ ეწეროს კონკრეტულად სანქციები და ასევე არ არის დაგმობილი რუსეთის გავლენის სფეროების პოლიტიკა, რასაც ჩვენ ვთვლით, რომ ასევე მნიშვნელოვანია მოხვედრილიყო. მიუხედავად იმისა, რომ ეს ჩვენი კომპრომისის ნაწილს შეადგენდა, ჩვენ ვთვლით, რომ მნიშვნელოვანია, რომ ეს ამ რეზოლუციაში მოხვდეს. კარგია, მე რაც ვნახე ბოლო ტექსტი უმრავლესობის მიერ მომზადებული, რომ თქვენს ტექსტში საბოლოო ჯამში მაინც დათანხმდით და მოახვედრეთ საქართველოს დეოკუპაციის საკითხი და მიაბით ეს უკრაინაში მიმდინარე მოვლენებს, თუმცა, ზოგადად მრავლისმეტყველია, ალბათ, ის ფაქტი, რომ ერთი დღე დასჭირდა უმრავლესობას იმისათვის, რომ დაერწმუნებინა უმრავლესობა, რომ საქართველოს პარლამენტის დეოკუპაციის რეზოლუციაში არის საკითხის ხსენება მნიშვნელოვანი, საქართველოს და ეს ბევრზე მიანიშნებს. ის, რასაც ჩვენ ვითხოვთ, არ არის რაღაც ექსტრაორდინარული და კონკრეტულად ამ შემთხვევაში სანქციებზე გავამახვილებ ყურადღებას. სანქციების თაობაზე საუბრობენ დღეების განმავლობაში ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი, ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო მდივანი, გუშინ, თუ სწორად მახსოვს, ახსენა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა. ამას ახსენებს გერმანიის კანცლერი და ახსენებს არაერთი ქვეყნის ლიდერი. რაღაც განსაკუთრებულს ჩვენ არ ვითხოვდით. ამიტომ ვთვლით, რომ ეს არის სწორედ პრინციპული განსხვავება რაღაცა ზოგად განცხადებას და კონკრეტულ მოთხოვნას შორის იმიტომ, რომ ჩვენ ვთვლით, რომ არც ერთ სხვა ქვეყანას, ისე, როგორც საქართველოს, არ ესმის, თუ რამდენად მნიშვნელოვანია, როდესაც შენი ქვეყნის ტერიტორია არის ოკუპირებული, რომ ოკუპანტ ქვეყანას დასავლეთმა, საერთაშორისო თანამეგობრობამ სწორედ დაუწესოს სანქციები იმიტომ, რომ სხვა გზა იძულების რუსეთის, რომ მან მოახდინოს ტერიტორიების დეოკუპაცია და შეწყვიტოს სამხედრო აგრესია, უბრალოდ, ბუნებაში არ არსებობს. ამიტომ ზოგადი განცხადებების გაკეთებას, ჩვენ ვთვლით, რომ არანაირი აზრი არა აქვს, არანაირი შედეგი არ ექნება და მთავარი არის სწორედ კონკრეტული მოქმედებების მოთხოვნა, ისეთის, როგორიც არის სანქციები. საბოლოოო ჯამში ამ ერთობლივი რეზოლუციის ტექსტზე, ალბათ, მაინც შესაძლებელი იქნებოდა შეთანხმება იმიტომ, რომ უმრავლესობის შიგნით ჩვენი მოლაპარაკებებიდან გამოჩნდა, რომ არსებობდნენ ადამიანები, რომლებიც პრინციპში იზიარებდნენ ჩვენს პოზიციას, მაგრამ, როგორც ჩანს, იქ არის მაინც უმრავლესობა, რომელიც უფრო ლოიალურია რუსეთის მიმართ, ვიდრე საქართველოს ინტერესების მიმართ და ამის გამო ვერ მოხდა შეთანხმება. და ეს არის ბუნებრივი იმიტომ, რომ როდესაც ერთი ჯგუფი ცდილობს, რომ პარლამენტმა მიიღოს რეზოლუცია, რომლის მიზანიც არის უკრაინის, უკრაინელი ხალხის მხარდაჭერა მათ სწრაფვაში ევროატლანტიკური სტრუქტურებისკენ, თავისუფალი სამყაროსკენ, ხოლო მეორე ჯგუფი ცდილობს მაქსიმალურად, რომ არ აწყენინოს რუსეთს, ცხადია, ასეთ დროს პოზიციების შეჯერება არის ძალიან რთული. ეს ისეთივე წარმოუდგენელია, როგორც „ქართული ოცნების“ გაცხადებული პოლიტიკა, რომ ჩვენ ერთდროულად გავაგრძელებთ გზას ნატოსკენ და ამავე დროს რაღაცა გზებით, არ ვიცით ეს, ჯერჯერობით ამის არტიკულირება ვერ მოხერხდა, არ გავაღიზიანებთ რუსეთს, რაც ჩვენის აზრით არის აბსურდი. საბოლოო ჯამში, მე მგონი, ამ დისკუსიამ აჩვენა ერთი ძალიან კონკრეტული რეზოლუციაზე რამ, აჩვენა ის, რომ „ქართული ოცნების“ გაცხადებული პოლიტიკა, რაც გულისხმობს იმას, რომ საქართველოს საკითხი აღარ უნდა ფიგურირებდეს დასავლეთსა და რუსეთს შორის პრობლემურ საკითხთა ჩამონათვალში. აი, ეს პოლიტიკა არის აპრიორულად მცდარი, ფუნდამენტურად მცდარი. მე მინდა შეგახსენოთ, რახან უკრაინის რეზოლუციაზეა საუბარი, ის თუ რა გზა გაიარა უკანასკნელ წლებში უკრაინამ სწორედ იანუკოვიჩის ხელისუფლებაში ყოფნის დროს. იანუკოვიჩი უკრაინაში ხელისუფლებაში მოვიდა 2010 წლის თებერვალში. აპრილში უკვე იანუკოვიჩმა მოაწერა ხელი რუსეთთან რუსეთის სამხედრო ფროტის სევასტოპოლში დატოვებაზე, 25 წლით გაახანგრძლივა. ივნისში იანუკოვიჩი დათანხმდა რუსეთის ზეწოლას და დათანხმდა გაერთიანებაზე გაზპრომის და უკრაინული ნავთოგაზის. 2010 წლის ივნისში უკრაინის რადამ ეროვნული უსაფრთხოების დოკუმენტიდან ამოიღო სტრუქტურებისკენ სწრაფვის უკრაინის ევროატლანტიკური საკითხი, ანუ იანუკოვიჩი წავიდა პრაქტიკულად ყველა დათმობაზე რუსეთთან, რაც კი შეიძლება მას ეს გაეკეთებინა. 2013 წლის აგვისტოში, რუსეთმა პრაქტიკულად დაბლოკა, სრულად დაბლოკა პრაქტიკულად უკრაინული პროდუქციის იმპორტი რუსეთში და ამასთან დაკავშირებით „ეკონომიქსში“ განცხადება გააკეთა სერგეი გლაზევმა, რომელიც არის ერთ-ერთი მრჩეველი პუტინის, მთავარი ეკონომიკური სადაც პირდაპირ განაცხადა რომ, ვციტირებ- „უკრაინისთვის დაწესებული სავაჭრო ვკითხულობ, შეზღუდვები იყო გამაფრთხილებელი სიგნალი მიმართული ევროკავშირთან ასოცირების ხელშეკრულების ხელმოწერის სუიციდური ნაბიჯისკენ“. საბოლოო ჯამში ეს ყველაფერი რითი დასრულდა წელს ყველამ ვიცით. ასოცირების ხელშეკრულებაზე ხელმოწერაზე საერთოდ უარი ათქმევინეს უკრაინას ეს არის მაგალითი, თუ ჩვენ არ ვიცნობთ საქართველოს უახლეს ისტორიას, შეიძლება გადავხედოთ უკრაინის უახლეს ისტორიას მაინც, რამდენიმე წელზე არის საუბარი. იანუკოვიჩი დაუწვა რუსეთს ისე, როგორც ვერ დაუწვება რუსეთს ვერც ერთი საქართველოს ხელისუფლება და საბოლოო ჯამში შედეგად მაინც მიიღო ის, რაც მიიღო, რასაც ჩვენ ვხედავთ, რაც ხდება უკარინაში ხომ? ამაზე მეტს ვერ იზამს ვერც „ოცნების“ ხელისუფლება. ამიტომ საუბარი იმაზე, რომ ჩვენ რაღაც არ ვილაპარაკებთ საქართველოს ოკუპაციაზე, არ ვილაპარაკებთ იმაზე, რომ საქართველოში მოხდა ეთნიკური წმენდა, არ წამოვწევთ დევნილების პრობლემას და ასე შემდეგ და ვილაპარაკებთ მხოლოდ და მხოლოდ კულტურულ და ეკონომიკურ კავშირებზე და მწვანილის გაყიდვაზე რუსეთში და ამის გამო, რაღაც, რუსეთი ჩვენ კარგად მოგვექცევა, არის ილუზია და მეტი არაფერი. ეს ანალიზი „ქართული ოცნების“, აპრიორი იყო მცდარი. მე შემიძლია შეგახსენოთ რამდენიმე ციტატა, ვგულისხმობ ანალიზს უკრაინაში მიმდინარე მოვლენების, მაგალითად, როგორიც იყო, რომ - „მერე ვერ ვიჯერებ, რომ რუსეთის სტრატეგია არის მეზობელი ქვეყნების ოკუპაცია“ - ეს არის ციტატა ივანიშვილის განცხადებიდან, - „არ მგონია, რომ ყირიმში სიტუაციის ომამდე მიყვანა საქართველოს პუტინის პრეზიდენტის ინტერესებში იყოს“ - ეს არის მარგველაშვილის განცხადება. „დაპირისპირება ... და გრუშევსკის ქუჩაზე“ - ეს უკვე ცნობილი მფრინავი ფრაზა, რომელიც ბატონ კალაძეს ეკუთვნის, ვიცე-პრემიერს. „რუსეთის ინტერვენცია უკრაინაში ნაკლებად საქართველოს თავდაცვის მინისტრი მოსალოდნელია“ - ამას აცხადებს ორი დღით ადრე მანამ, სანამ რუსეთმა განახორციელა ეს ინტერვენცია და ეს ბოლო - „მთავარია რომ დაიწყო ვითარების განმუხტვა“ - რაც განაცხადა ბატონმა ზაქარეიშვილმა, ანუ უნდა დავივიწყოთ ის ყველაფერი, რომ ყირიმში მანამდე რუსები არ იდგნენ და ეხლა ყირიმი ოკუპირებულია და მთავარი ის ყოფილა, რომ თურმე განმუხტვა დაწყებულა. ჯერ რაში გამოიხატება ეს განმუხტვა სრულიად გაუგებარია, მაგრამ მაინც. ანუ რეალობის ვერაღთქმა იქიდან ჩანს, რომ მაშინ, როდესაც მთელი დასავლეთი პრაქტიკულად საუბრობს რუსეთისადმი სანქციების დაწესებაზე, როდესაც სხვადასხვა დასავლეთის ლიდერები აუქმებენ საკუთარ ვიზიტებს რუსეთში, როდესაც „G8“ მთავარი წარმომადგენლები საუბრობენ იმაზე, რომ ისინი წყვეტენ ამ მოსამზადებელ შეხვედრებს, რომელიც სოჭში უნდა გამართულიყო, როდესაც იწვევენ რუსეთიდან დასავლეთის ქვეყნები, ამ დროს ელჩებს საქართველოს ხელისუფლება, „ოცნების“ ხელისუფლებას ვგულისხმობ, საუბრობს იმაზე, რომ ვიზიტი არის მნიშვნელოვანი თურმე და კარასინთან შეხვედრა და პუტინთან შეხვედრა აუცილებლად არ უნდა გადავდოთ, რაც აჩვენებს რომ „ოცნების“ ხელისუფლება პრაქტიკულად არაადეკვატურობის ზენიტში არის. ის, რასაც საბოლოო ჯამში „ოცნება“ ეძახის კონსტურქციულობას რუსეთთან მიმართებაში, საბოლოო ჯამში, სიმართლე რომ ვთქვათ, სხვა არაფერი არ არის თუ არა სიმხდალე, რაღაც შიში ეგრეთწოდებული „დიდი“ მეზობლის წინაშე და ის, რასაც „ოცნება“ ეძახის პრაგმატულობას, არის ჩვეულებრივი ინფანტილიზმი და სამწუხაროდ მეტი არაფერი. ეს შეიძლება ძალიან ძვირი დაუჯდეს ჩვენ ქვეყანას. ჩვენის აზრით, ამ შემთხვევაში უმცირესობის სახელით ვიძახი, დროა რომ „ოცნებამ“ გადახედოს საკუთარ საგარეო პოლიტიკურ დოქტრინას და აღიაროს, რომ ეს დოგმატი, თუ სხვა, არ ვიცი ამას რა შეიძლება დაარქვა, რომ საქართველოს საკითხი არ უნდა ფიგურირებდეს პრობლემურ ჩამონათვალში და ასევე ეს სხვათა შორის არის ფუნდამენტშივე მცდარი. უნდა აღიაროთ, რომ რუსეთთან პრობლემები გამოწვეული არის საქართველოს წრაფვით თავისუფალი სამყაროსკენ, საქართველოს სწრაფვით ევროატლანტიკური სტრუქტურებისკენ და ეს არის მთავარი პრობლემა და არანაირი რაღაც რიტორიკის შეცვლა ამას არ უშველის. შეეშვათ იმ ილუზიებით თავის მოტყუებას, რომ თუ თავად ფუნადმენტურ პრობლემებზე, როგორიც არის ოკუპაცია, ეთნიკური წმენდა ამაზე არ ისაუბრებთ და მწვანილზე ილაპარაკებთ ამით რუსეთთან რაღაცას მოაგვარებთ, გგონიათ, რომ ეს არის საქართველოში სერიოზული პრობლემა. თორემ თუ დღეს არ არსებობენ შკრილნიკოვები, რომლებიც საქართველოს წინააღმდეგ მუშაობენ ან თუ გგონიათ, რომ დღეს საქართველოში არარსებობენ ოთანაძეები, რომლებიც ელოდებიან როდის დასუსტდება საქართველოს სახელმწიფო იმდენად, რომ კიდევ ერთხელ შეეცადონ ქართული სახელმწიფოს წინააღმდეგ რაღაც ამბოხის გაკეთებას ან თუ გონიათ რომ ჩახალიანი, არის არ ირბენს ახალქალაქში რუსეთის დროშით, როგორც დღეს დარბიან ყირიმში რუსული დროშებით, ან თუ მით უმეტეს გგონიათ, რომ ჭიკაიძე აკონტროლებს სიტუაციას და ეს ყველაფერი და აქ ყველაფრისგან დაზღვეული ვართ, ძალიან ცდებით. დიდი მადლობა. (ტაში). თავმჯდომარე. ბატონი ვიქტორ დოლიძე მოგვახსენებს უმრავლესობის რეზოლუციის პროექტს უკრაინის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიულ მთლიანობის ვიქტორ, 10 წუთი მხარდაჭერის მოხსენებისთვის, შესახებ. გთხოვთ, ბატონო შემდეგ როგორც შევთანხმდით დებატებზე გადავალთ. ვ.დოლიძე. მადლობა, ბატონო პატივცემულო კოლეგებო, გადავწყვიტე, რომ პარლამენტის თავმჯდომარევ. მე ჩვენი ოპონენტებისგან განსხვავებით წავიკითხო ჩვენი დაკავშირებითაც იმედი მაქვს, რეზოლუციის რომ ჩვენ ტექსტი, დღეს ამას რასთან აუცილებლად დავუჭერთ მხარს და მივიღებთ. მე ვფიქრობ საზოგადოებამ უნდა იცოდეს თუ რას სთავაზობს მას უმცირესობა იქნება თუ უმრავლესობა. საქართველოს პარლამენტის რეზოლუცია, უკრაინის სუვერენიტეტის და ტერიტორიული მთლიანობის მხარდაჭერის შესახებ. უკრაინის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ რუსეთის ფედერაციის მიერ უკანასკნელ პერიოდში გახორციელებულია აგრესიული ქმედებები, მათ შორის უკრაინის ტერიტორიაზე სამხედრო შენაერთების გამოყენება ორმხრივი ხელშეკრულების დარღვევით და პირობების ფართომასშტაბიანი სამხედრო აგრესიის მუქარა სერიოზულ საფრთხეს უქმნის არა მხოლოდ ჩვენ მეგობარ უკრაინას, არამედ საქართველოსა და მთელ ევროპას. საქართველომ თავისთავზე იწვნია 2008 წელს რუსეთის შეიარაღებული აგრესია და სხვა ანალოგიური პროცესები. (რუსული პასპორტების დარიგება, შექმნა, სამხედრო არალეგალური შეიარაღებული ფორმირებების წვრთნები საზღვრის მოქალაქეების დაცვის საბაბით სამხედრო საქართველოს იგივე ემუქრება საკუთარი ინტერვენცია და სხვა. ) რაც ორი რეგიონის ოკუპაციით დასრულდა. დღეს სიახლოვეს, და ეთნიკური წმენდით უკრაინასაც. აღნიშნულიდან გამომდინარე საქართველოს პარლამენტი: პირველი. გამოხატავს სრულ მხარდაჭერას თავისუფლების მოყვარე უკრაინელი ხალხის ევროპული არჩევანისა და უკრაინის სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობისადმი; მეორე. გადაჭრით გმობს რუსეთის ფედერაციის მიერ სუვერენული უკრაინის წინააღმდეგ განხორციელებულ ძალისმიერ და საერთაშორისო სამართლის ძირითადი პრინციპების და ორმხრივი შეთანხმების დარღვევით განხორციელებულ ყველა სხვა ქმედებას; მესამე. მიმართავს საქართველოს უკრაინის მთავრობას გააგრძელოს კონსულტაციები წარმომადგენლებთან და საჭიროების ხელისუფლების შემთხვევაში ქმედითი ჰუმანიტარული დახმარება აღმოუჩინოს მოძმე უკრაინელ ხალხს; მეოთხე. მიმართავს საქართველოს მთავრობას აქტიური მონაწილეობა მიიღოს გაეროს, ეუთოს, ევროკავშირის, ევროპის საბჭოს და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების ეგიდით უკრაინაში დაგეგმილ სამშვიდობო სადამკვირვებლო მოუწოდებს რუსეთის და ჰუმანიტარულ ფედერაციას მისიებში; მეხუთე. დაუყოვნებლივ გადაიყვანოს უკრაინის ტერიტორიიდან საერთაშორისო შეწყვიტოს ყველა სამხედრო შენაერთი, რომელიც შეთანხმებების დარღვევით უკრაინის ქმედება; ყველა სახელმწიფოებრიობის მეექვსე. მოუწოდებს იმყოფება ქვეყანაში და წინააღმდეგ მიმართული საერთაშორისო თანამეგობრობას პირველ რიგში ევროპის კავშირსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს მიიღონ ქმედითი პოლიტიკური ზომები უკრაინელი ხალხის ეკონომიკური და დიპლომატიური დასახმარებლად, რუსეთის ფედერაციის აგრესიისგან უკრაინის დასაცავად შეიარაღებული კონფლიქტის თავიდან ასაცილებლად და საქართველოს დეოკუპაციის მისაღწევად; მეშვიდე. მხარს უჭერს უკრაინის უმაღლესი რადის მიერ უკრაინის უსაფრთხოების გარანტორ სახელმწიფოთა პარლამენტებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციებისადმი მიმართვაში ჩამოყალიბებულ სულისკვეთებას, მათ შორის, ვითარების დეესკალაციის მიზნით მოლაპარაკებებისათვის საგანგებო ჯგუფის შექმნის თაობაზე; და მერვე. მოუწოდებს ევროკავშირსა და ნატოს დააჩქაროს ამ ორგანიზაციებში ყველა იმ ქვეყნის ინტეგრაციის პროცესი, მათ შორის, საქართველოსი, რომლებიც ამისათვის მზად არიან და რომელთა თავისუფალ არჩევანს სულ უფრო მეტი საფრთხე ემუქრება. ეს არის ის პროექტი, ბატონო თავმჯდომარევ, რომელიც ჩვენ შემოგთავაზეთ. ძალიან სამწუხაროა პირდაპირ ვთქვით, რომ მხოლოდ და მხოლოდ ერთი სიტყვა იქცა საერთოდ მთელი რაღაც და არა შინაარსი, მთელი პროცესის ჩაშლად, ერთადერთი სიტყვა და ამაში მე მგონი ყველა დამეთანხმებით. თქვენ ძალიან ბევრი ისაუბრეთ, ბატონო ზურაბ, იმაზე რომ ოკუპაცია, ეთნიკური წმენდა, საქართველოს წინააღმდეგ აქამდე მიღებული ზომები რუსეთის მიერ და ასე შემდგომ და ასე შემდგომ. მე ეხლა ახსნა- განმატრებას არ დავიწყებ და ჭკუის სწავლებას დოკუმენტი, რეზოლუცია თუ ნებისმიერი განცხადება როგორ იქმნება, რა პრინციპს ეფუძნება და ა.შ. მე მაინტერესებს ეს დოკუმენტი პირველ რიგში იყო უკრაინაზე თუ იყო საქართველოზე? ან რომელი, ან ეთნიკური წმინდა, ან ოკუპაცია, ან ნებისმიერი სხვა პრინციპი, ის ძირითადი პრინციპი, რომელიც შეეხება როგორც უკრაინას, ასევე საქართველოს რა დოზით არ არის შეტანილი შიგნით ან თქვენ რატომ არ ეთანხმებით ამას, იგივე, ვთქვათ, გავლენის სფეროებთან დაკავშირებით. მე მგონი, ჩვენ არასდროს არ გვქონია პრობლემა, ყველა ვეთანხმებით ამ პრინციპს, მაგრამ ეს იყო მხარდამჭერი დოკუმენტი უკრაინასთან მიმართებაში, სადაც მე, ყოველ შემთხვევაში, ვფიქრობ, პუნქტობრივად, ჰუმანიტარული, მათ დაწყებული შორის და ეკონომიკური, ამავე დროს პოლიტიკური, სხვა ზომებიდან, დამთავრებული, რომელი ერთი პუნქტი გითხრათ, ინტეგრაციულ როგორც ევროპულ თუ ევროატლანტიკური ინტეგრაციულამდე დამთავრებული, ყველაფერმა, მე მგონი, როგორც უკრაინასთან, ასევე საქართველოსთან მიმართებაში თავისი ასახვა ჰპოვა. თქვენ ხშირათ გვახსენებთ ხოლმე, მე ეხლა, მართალი გითხრათ, ვფიქრობ არც გაქცეთ ხოლმე ამ საკითხზე უკვე პასუხი იმიტომ, რომ ნუ აღარა აქვს აზრი დაკავშირებით აქ წარმომადგენლის ხომ იყო დებატების გაგრძელებას, უმრავლესობის ლოიალობად ლოიალობასთან ზოგიერთი, ასახული, ვთქვათ, პრემიერ-მინისტრიდან დაწყებული დამთავრებული თითოეულ დეპუტატამდე, სადაც არ უნდა ვიმყოფებოდეთ ეს იქნება ბრიუსელი, ეს იქნება სტრასბურგი, მე აღარაფერს არ ვამბობ საქართველოს პრემიერ-მინისტრის ბოლო ვიზიტზე ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ისევე, მანამდე ბრიუსელში, სულ იმას გვეუბნებით, რომ კრიტიკულები. ხართ ლოიალურები, ხართ ნაკლებად, ვთქვათ, ჩვენ არ ვაპირებთ მარტო რიტორიკის, მარტო შოუების დადგმის საფუძველზე ჩვენი საგარეო თუ საშინაო უსაფრთხოების პოლიტიკის წარმოებას თქვენგან განსხვავებით იმიტომ, რომ ჩვენ უკვე მივიღეთ ამგვარი შედეგები, ძალიან სამწუხაროდ მე მინდა გითხრათ და არ ვაპირებთ ანალოგიური სულისკვეთებით გავაგრძელოთ ეს. რა თქმა უნდა, სოლიდარობა არის ძალიან მნიშვნელოვანი უკრაინისთვის დღეს, ვინმეს ამაში ეჭვი ეპარაება ეს იქნება საქართველოს მხრიდან, ეს იქნება მოლდოვის მხრიდან, ეს იქნება აზერბაიჯანის თუ ნებისმიერი სხვა, განსაკუთრებით ევროპული, აღმოსავლეთ ევროპის ინიციატივისა და პარტნიორობის ქვეყნების მხრიდან, ამაში ეჭვი არავის არ ეპარება, რა თქმა უნდა, ვართ სოლიდარულები. მე ვსაუბრობ რა გააკეთა მთავრობამ, რას აკეთებს მთავრობა მაშინ, როდესაც ყოველდღიურ, ყოველწუთიერ, თუკი საჭიროა, კავშირზეა ჯანდაცვის მინისტრი იქნება, თავდაცვის მინისტრი იქნება, თუ ნებისმიერი სხვა, განსაკუთრებით ჰუმანიტარული, ვთქვათ, და ეკონომიკური ბლოკის წარმომადგენლები თავიან უკრაინელ კოლეგებთან იმიტომ, რომ რეალურად ქმედითი დახმარება აღმოუჩინოთ იმაში, რაშიც სჭირდებათ. რა უნდა გავაკეთოთ, ამიტომ სატელეფონო საუბრები ჩავწეროთ სერგეენკოსი მის, რა ჰქვია, კოლეგასთან? ჩვენ ამას არ ვაპირებთ, ამას თქვენ აკეთებდით, სხვათა შორის, მაგრამ ჩვენ ამას არ ვაპირებთ, ჩვენ ცოტა სხვა გზით წავედით თავიდან, ეს ვერ აიტანეთ თქვენ და ეხლა დაგრჩათ ერთადერთი, რომ აი ნახეთ, რა უქნა უკრაინას რუსეთმა, მანამდე რა გვიქნა ჩვენ. ზუსტად ანალოგიურად, ზუსტად იგივე წარმატებით, ოღონდ ბევრად უფრო შედეგზე ორიენტირებულად ვიყავით ჩვენ განწყობილი მაშინაც, როდესაც მთელ საერთაშორისო თანამეგობრობას იგივე პროაქტიურობას ვთხოვდით, როგორსაც ისინი დღეს ავლენენ და ეს ძალიან კარგია, რომ დღეს ასე ხდება და ცუდი იყო, რომ მანამდე, აქამდე არ ხდებოდა, მაგრამ მერე რა გინდათ ამითი გვითხრათ? ნატომ მაგალითად, გუშინ იყო ნატო- რუსეთის საბჭო, სადაც მიიღო ძალიან სერიოზული გადაწყვეტილება, მინდა გითხრათ, სამხედრო სფეროში თანამშრომლობის შეჩერების შესახებ დროებით, თქვენი შეხსენება არ მჭირდება, კერი დღესაც პარიზშია და ელეპარაკება ლავროვს. გუშინ იყო ასევე სატელეფონო საუბარი ქალბატონი მერკელის და რუსეთის პრეზიდენტის, ანუ ეს პროცესი გრძელდება. ამ ზომებში, ჩვენ რაც გვიწერია, თქვენ რაც ძალიან არ მოგწონდათ, ზომა არის სანქცია თუ სანქციაა ზომა, ამაზე უნდა გვემსჯელა ჩვენ, ამაზე უნდა გვეკამათა ჩვენ და ეს უნდა დაგვერქვა რატომ? იმიტომ, რომ ჰედლაინებში ჰქონოდათ ეგა? ჩვენ ჰედლაინებზე არა ვართ დაფუძნებული თქვენგან განსხვავებით, ჩვენ დაფუძნებული ვართ შედეგზე და ჩვენ ამ შედეგს მოვიტანთ. და კიდევ ერთხელ ვიმეორებ, არ შემიძლია ხაზი არ გავუსვა, ბოლო ვიზიტი პრემიერ-მინისტრის ამერიკის შეერთებულ შტატებში და ბრიუსელში კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს, ამიტომ რაც არ უნდა ჩამოეპოტინოთ იმ ხავსს, რომელიც, რა ჰქვია უმრავლესობის ზოგიერთ წარმომადგენლებში, ლოიალობას და ა.შ. მე გირჩევდით, რომ ეს მხოლოდ და მხოლოდ ხავსია და თქვენ ნამდვილად არაფერს მოგიტანთ. მე კიდევ ერთხელ, მე არ მინდა ძალიან გამიგრძელდეს და მით უმეტეს დრო მეწურება, მინდა ვთქვა, რომ ეს განცხადება, ჩემი აზრით, ეს რეზოლუცია არის შედეგზე ორიენტირებული, ეს რეზოლუცია არის კონკრეტული, ეს რეზოლუცია არის მიზანმიმართული, სადაც თავიდან ბოლომდე, როგორც ჩვენი ქვეყნის, ასევე უკრაინის, როგორც საშინაო, ასევე საგარეო უსაფრთხოების ფაქტორებს ასახავს... თავმჯდომარე. გადავდივართ 10-10 წუთიანი ბლოკებით გამოსვლებზე უმცირესობის მხრიდან პირველი 10 წუთის განმავლობაში ისაუბრებენ ბატონი გიორგი თარგამაძე, ლევან ბეჟაშვილი, ზურაბ მელიქიშვილი. შეგიძლიათ ადგილიდან, ადგილიდან, კი, ბატონო. გთხოვთ, გიორგი თარგამაძე, 4 წუთი ჩაურთოთ. გ.თარგამაძე. გმადლობთ, პირველ რიგში მინდა დავაზუსტო უბრალოდ, ბატონმა ვიქტორმა წაიკითხა ტექსტი, რომელიც ჩვენ მიერ იყო დაწერილი და იქიდან იქნა ამოღებული პრინციპული საკითხები. ჩვენც შეგვეძლო ამის წაკითხვა. უბრალოდ ჩავთვალეთ, რომ ისედაც გაეცნობა ხალხი ორივე ტექსტს და მინდა ვთქვა, რომ სამწუხაროდ მივიღეთ კიდევ ერთი მაგალითი სულ ამ წუთას იმისა, თუ როგორ აგვიანებს ჩვენი დღევანდელი ხელისუფლება და ვერ ასწრებს იმ მოვლენებს, რომლებიც ვითარდება საერთაშორისო მასშტაბით. ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა შემოიღო სანქციები რუსეთის მიმართ, ეს, ჯერ ეს არის უკვე სავიზო სანქციები და ვიმედოვნებთ, რომ იქნებიან თანმიმდევრულები და გავრცელდება ეკონომიკური მიმართულებითაც, სწორედ ამაზე გვქონდა ჩვენ ლაპარაკი. ლაპარაკი არის იმაზე კი არა, რომ ჩვენ რაღაც სიტყვებს მივსდევთ და რაღაც პიარისთვის გვჭირდება რაიმე, ლაპარაკი არის იმაზე, რომ ჩვენ ვსაუბრობთ ეხლა ორ სრულიად სხვადასხვა ტიპის აქტზე: ერთი, რომელიც უმრავლესობამ შემოგვთავაზა, ეს არის მხარდაჭერა უკრაინის მიმართ და ეხლა ამაში ცუდი არა არის, მაგრამ აშკარად არის არასაკმარისი და არაადეკვატური დღევანდელი რეალობის მიმართ და ისიც არაგულწრფელია, მინდა გითხრათ, გამომდინარე იქიდან, რომ კონკრეტულ პრობლემას გუშინ მივუთითე, ოლიმპიური კომიტეტი ითხოვს ოლიმპიელების სოლიდარობას და იმაზეც არ იპარტყუნებს ყურს ჩვენი კოლეგა უმრავლესობის წარმომადგენელი. ლაპარაკი არის იმაზე, რომ დიახაც, ჰედლაინებში უნდა გადიოდეს, რომ საქართველომ, ქვეყანამ, რომელიც ისევე არის დაზარალებული, როგორც უკრაინა, მოითხოვა კონკრეტული რამ, მოითხოვა იზოლაცია რუსეთის, მოითხოვა კონკრეტული სანქციები, რაც ეხმიანება საერთაშორისო განწყობილებას დღეს და ამ ახალ რეალობაში საქართველო ცდილობს, რომ თავისი ქვეყნისთვის მაქსიმალური სარგებელი მოიტანოს და აყენებს საკითხს ესე, რომ ეს სანქციები, იზოლაცია უნდა გაგრძელდეს მანამ, სანამ არა მხოლოდ უკრაინა გათავისუფლდება ოკუპაციისგან, არამედ საქართველოც, სანამ ცხინვალი, სანამ აფხაზეთი არ გათავისუფლდება იზოლაციისგან და ეს არის პრინციპული, რა თქმა უნდა. რა არის ამაში გაუგებარი? ეს სულ სხვა არის და როდესაც ამხელა ჭოჭმანი დასჭირდა პარლამენტს საერთოდ რეზოლუციის მისაღებად, არ მოვიწვიეთ საგანგებო სხდომა, ამ სხდომას ორი დღეა ვწელავთ და ჩვენ გვესმის, რომ ასევე საერთაშორისო რეალობის საწინააღმდეგოდ კარასინთან შეხვედრისთვის ვემზადებით და ამ შეხვედრამ, რომ პუტინთან შეხვედრა მოამზადოს, როცა ხელისუფლებასთან ყველას ყველამ დაგეგმილი გადადო. მე შეხვედრები მექმნება რუსეთის ძალიან მედგარი შთაბეჭდილება იმისა, რომ ეს პაუზები არის ელემენტარულად გამოწვეული იმითი, რომ კარასინთან შეხვედრის წინ ამ უმრავლესობის მიერ ტექსტის შეთანხმება ხდება რუსებთან, არ ვიცი კარასინთან თუ ვისთან ვოლსკი... თუ კიდევ ვინმე სხვა ან ზურა აბაშიძეს, ან ზაქარეიშვილის, ან ვისი პირით, მაგრამ ეს, საბოლოო ჯამში, ჩვენ, მთლიანად მოაცილებს იმ საერთაშორის ხაზს, რომელიც პირიქით, დღეს არის აბსოლუტურად სასარგებლო, შესაძლებლობებით აღსავსე ჩვენი ქვეყნისთვის და ჩვენ ამას არა თუ არ გამოვიყენებთ, საერთოდ ავცდებით ამ ხაზს და წავალთ პუტინთან შეხვედრაზე. საბოლო ჯამში მე მინდა დაგარწმუნოთ, რომ ჩვენი პოლიტიკური ძალა, თითოეული ჩვენთაგანი არასდროს არ მივიღებთ მონაწილეობას და არ მივცემთ ხმას არც ერთ დოკუმენტს, რომელიც პირდაპირ თანხმდება რუსეთთან და რომლის მიღებაც ხდება საქართველოს ინტერესების დათმობის შედეგად. არ არსებობს ფორმულა, რომელიც იზოლაციის ნაცვლად აიძულებს პუტინს ხელი აიღოს თავის ზრახვებზე და ის კარგ ხასიათზე იყოს (ტაში). თავმჯდომარე. ბატონი ლავენ ბეჟაშვილი, 3 წუთი. ლ.ბეჟაშვილი. გმადლობთ. ნამდვილად, მინდა მწუხარება გამოვხატო იმასთან დაკავშირებით, რომ საბოლოოდ ვერ მოხერხდა უმრავლესობის და ოპოზიციის ვარიანტების შეჯერება ამ პრობლემატურ საკითხთან დაკავშირებით და დავა არ არის სიტყვებზე, მინდა ბატონ ნიკას შევეხმიანო და ნამდვილად დავა არ არის იმაზე ვინ უფრო გულმხურვალედ გამოხატავს უკრაინის მხარდაჭერას. აქ პრინციპულად 2-განსხვავებულ ხედვასთან გავქვს საქმე და სათაურებიც ამაზე მეტყველებს. ის, რომ უმრავლესობა უკრაინის მხარდასაჭერად გამოვხატოთ ჩვენ კიდევ ჩვენი გთავაზობს პოლიტიკური პოზიცია, მე ვფიქრობ, აბსოლუტურად განსხვავდება იმ რეალობისაგან, როელიც დღეს შექმნილია უკრაინელებთან მიმართებაში. ჩვენ დღეს უკრაინის თემასთან მიმართებაში თანამეგობრობა და საზოგადოება იმყოფება თვისობრივად სხვა ეტაპზე და მხარდაჭერა კი არ უნდა გამოვაცხადოთ, შევაფასოთ რუსეთის მოქმედებები. დღევანდელი ჩვენი დადგენილება უნდა პასუხობდეს იმ კითხვას უნდა აგოს თუ არა პასუხი იმ მოქმედებებზე, რომელიც განახორციელა მან უკრაინაში, ყირიმში და იმ მოქმედებებზე, რომელიც მან განახორციელა საქართველოში, აფხაზეთში და ცხინვალის რეგიონში. დღეს უკვე საერთაშორისო საზოგადოებაში კითხვის ნიშანი არ არსებობს იმაზე, თუ ვინ დაიწყო 2008 წლის ომი აფხაზეთში და ცხინვალში და რა პროცესებთან გვქონდა საქმე, მიუხედავად იმისა, რომ სამწუხაროდ, საქართველოს ხელისუფლება მთელი 2-წლიანი, წელიწადნახევრიანი ვადის განმავლობაში ცდილობდა წარმოეჩინა, თითქოს საქართველომ დაიწყო ომი და საქართველოს გამო მოხდა ტერიტორიების ოკუპირება. დღეს უკვე საერთაშორისო საზოგადოებამ გასცა ამ კითხვას პასუხი და ჩვენ უნდა ვისარგებლოთ იმ მომენტით, რომელიც შექმნილი არის საერთაშორისო თანამეგობრობაში და უნდა განვახორციელოთ აქტიური მოქმედებები იმისათვის, რომ კიდევ ერთხელ წამოიწიოს აფხაზეთის და ცხინვალის თემამ საერთაშორისო პოლიტიკის დრის წესრიგში. მცდარი აღმოჩნდა, როგორც ჩანს, ის პოლიტიკა, რომელიც ჩვენ გვქონდა წელიწადნახევრის განმავლობაში, როდესაც ვცდილობდით საქართველოს თემა აღარ ყოფილიყო დაპირისპირების საგანი დასავლეთსა და რუსეთს შორის. ჩვენ ვნახეთ სამწუხარო ამის შედეგები, როდესაც გაგრძელდა ტერიტორიების მიტაცების პროცესი და ეს ბორდერიზაციის და პოზიცია ქვეყნისათვის დამღუპველი აღმოჩნდა და ჩვენ, საქართველომ, რომელმაც ანალოგიური აგრესია მიიღო, ისეთივე აგრესია, რომელიც უკრაინამ მიიღო ყირიმში, უნდა ვიყოთ, ჩვენ ვფიქრობთ, რომ საერთაშორისო პროცესების ავანგარდში ყველა სტრუქტურაში, ყველა ლიდერთან საუბარში უნდა ვსაუბრობდეთ უკვე არა მარტო ყირიმზე და მარტო უკრაინის მხარდაჭერაზე, არამედ აფხაზეთზე, ცხინვალზე და უნდა ვცდილობდეთ სანქციების იზოლაციის დაწესებით ყირიმთან ერთად საერთაშორისო დღის წესრიგში შევიტანოთ აფხაზეთის და ცხინვალის საკითხი. ჩვენდა საუბედუროდ, საქართველოს ხელისუფლებამ მოახერხა ის, რომ აფხაზეთის და ცხინვალის თემა აღარ იხილება საერთაშორისო დღის წესრიგში, მაგრამ დღევანდელი... თავმჯდომარე. 10 წამი დაასრულოს. ლ.ბეჟაშვილი. ამ ჩვენი ვარიანტის დადგენილების პროექტის მხარდაჭერის შემთხვევაში მოგვეცემა საშუალება აფხაზეთის და ცხინვალის პრობლემები გავხადოთ საერთაშორისო დღის წესრიგის N1 საკითხად. გმადლობთ. თავმჯდომარე. ბატონი ზურაბ მელიქიშვილი. 3 წუთი. ზ.მელიქიშვილი. გმადლობთ, ბატონო დავით, მოგესალმებით, კოლეგებო. დღეს ჩვენ ნამდვილად არ ვიხილავთ ერთი რეზოლუციის ორ ვერსიას, დღეს ჩვენ ვიხილავთ ორ განსხვავებული რეზოლუციის პროექტს. ერთი, რომელიც ჩვენი გადმოსახედიდან, ნამდვილად ერთს დაკარგული აქვს დროის შეგრძნება, ხოლო მეორე თანმიმდევრულად ასახავს იმ სამოქმედო გეგმას, რომლითაც ფაქტიურად იხელმძღვანელოს ყველა იმ ორგანიზაციამ, ყველა იმ ქვეყანამ, ვისაც ნაკლებად აქვს ინფორმაცია იმ გამოცდილების შესახებ, რომელიც დაგროვდა უკვე საქართველოში რუსეთთან მიმართებაში. როდესაც ჩვენი ოპონენტები საუბრობენ, რომ განსხვავება არის რამოდენიმე სიტყვაშიო, დიახ, ბატონებო, უშუალოდ პოლიტიკაში სიტყვებს აქვს დიდი მნიშვნელობა და განსაკუთრებით დიპლომატიაში. ეს არის ის სიტყვები, მთლიანად ცვლის იმ საქართველოსთვის ნამდვილად შედეგს, საუკეთესო დავეთანხმები რომელიც მთლიანაც ცვლის არსს, რომელიც გვინდა, რომ პირობებში. აქედან გამომდინარე, კოლეგებს, რომ ჩემს ეს დადგეს არის ორი მსოფლმხედველობა, ერთი, რომელიც დროის შეგძნებაა დაკარგული, ასე ვთქვათ, გამოწვევების არგათვალისწინების მიხედვით, ასახავს მხოლოდ იმას, რაც 1 თვის წინ ჩვენ უკვე დავაფიქსირეთ და ეს არის უკრაინელი ხალხის მხარდაჭერა, ხოლო მეორე, იმ გამოცდილების გაზიარებას და არდაშვებას იმ შეცდომებისა, რომელიც საქართველოსთან მიმართებაში რუსული აგრესიის განხორციელების შემდეგ მსოფლიოს გარკვეულმა ნაწილმა დაუსვა. აქედან გამომდინარე, სწორედ ამით არის განმსჭვალული ეს რეზოლუცია, რომელსაც ჩვენ გთავაზობთ. დიახ, „ნაციონალური მოძრაობის“ პოზიციის აფიშირებისთვის არ კეთდება ეს რეზოლუცია გამომდინარე იქიდან, რომ ჩვენი პოზიცია ძალზე კარგად იციან რუსეთის ზრახვებთან დაკავშირებით, როგორც ქვეყნის ფარგლებს შიგნით. ჩვენმა მხარდამჭერებმა და ჩვენმა ოპონენტებმა ასევე კარგად იციან, ბრიუსელშიც კარგად იციან, ვაშინგტონშიც კარგად იცის იმ 100 000-ობით მომიტინგემ, რომელსაც ყველაზე მძიმე წუთებში ევრომაიდანზე გვერდში ედგა ჩვენი წარმომადგენლები, რამოდენიმე კარგად მსოფლიო გაიგეს წამყვანი ბოლო 10 არხებიდან დღის განმავლობაში უშუალოდ მიხეილ სააკაშვილიდან. ჩვენ პოზიციაზე არ არის საუბარი და ამის აფიშირებაზე. აქ არის საუბარი იმაზე, რა იქნება საქართველოს პოზიციაზე, იქნება თუ არ იქნება დანახული პრობლემა ერთი ქუჩის გადაღმა. 2008 წელს, როდესაც საუბარი იყო რუსეთის აგრესიაზე, ჩვენ მაშინ ვაცხადებდით და ბევრი სკეპტიკოსი, ასე ვთქვათ, უარყოფდა, რომ შემდეგი იქნებოდა უკრაინა. დიახ, გავიდა 6 წელი 2008 წლიდან. ამ 6 წლის განმავლობაში საქართველომ და ამ პროცესებმა განვლეს გზა ცხინვალიდან სიმფეროპოლამდე, განვლო გზა რუსულმა ჯარმა, ასე ვთქვათ, მშვიდობისმყოფელობის მანტიიდან ამოუცნობ ფორმებამდე და თუ ვინმეს ჰგონია, რომ მაღაზიაში ყიდულობენ ისინი თვითმფრინავებს და გემებს, აი ესე შეგიძლიათ დაიჯეროთ. საქართველოსთვის პრაგმატული პოლიტიკა არ არის ერთი ქუჩის გადაღმა პრობლემის არდანახვა, საქართველოს პრაგმატული პოლიტიკა არის ის, რომ ყველაფერი გაკეთდეს, რომ უკრაინის ოკუპაციასთან ერთად განიხილოს საქართველოს დეოკუპაციის საკითხი და სწორედ რუსეთის მხრიდან... თავმჯდომარე. 10 წამი. დაასრულოს. ბატონი დავით ბერძენიშვილი მოემზადება. ზ.მელიქიშვილი. სწორედ რუსეთის მხრიდან აღებული ვალდებულებების დარღვევაზე აპელირება არის დღეს პრაგმატული პოლიტიკა იმიტომ, რომ რუსეთს ჰქონდა არსებული ვალდებულება, რომ გაეყვანა ჯარი საქართველოდან ომის შემდეგ, თუმცა ეს არ განახორციელა. თავმჯდომარე. გმადლობთ, ბატონო ზურაბ. უკაცრავად. დავით ბერძენიშვილი ისარგებლებს 10-წუთიანი გამოსვლით. დ.ბერძენიშვილი. რუსეთმა უკრაინაში, ყირიმში განახორციელა ყოველგვარ საფუძველსმოკლებული აგრესია და ინტერვენცია. უკრაინის ხელისუფლებამ შეარჩია სწორი ტაქტიკა, მომხდარს დაარქვა უკანონო შეჭრა სუვენერული ქვეყნის ტერიტორიაზე, მიიღო გაწონასწორებული სამართლებრივ-პოლიტიკური გადაწყვეტილებები და მიმართა დასავლეთს დახმარებისთვის. უკრაინის ხელისუფლება ამასთანავე, არ აჰყვა არც რიტორიკაში და არც ქმედებებში რუსეთის ფედერაციის ხელმძღვანელებს, არ წამოეგო რუსულ პროვოკაციაზე, დღემდე არ დააღვრევინა სისხლი ყირიმში და სტრატეგიული განამტკიცა დასავლეთის ქმედითი მხარდაჭერა. თმენის პოლიტიკა. უკრაინა იქცევა ესაა უაღრესად პრაგმატულად, სახელმწიფოებრივი ინტერესების შესაბამისად. მას სურს და ახერხებს კიდეც, რომ წარმოჩნდეს არა როგორც განწირული, დამარცხებული მხარე, რომელსაც თანაგრძნობით მოეკიდება ცივილიზებული სამყარო, არამედ, როგორც გამარჯვებაზე ორიენტირებული ერი და სახელმწიფო, რომელიც საშინაო და საგარეო რესურსების მობილიზებით უკან დაახევინებს მომხდურს. დიახ, მართლაც, აქაც, ამ დარბაზში ორ მსოფლმხედველობას შორის არის ჭიდილი. ერთი მსოფლმხედველობა არის - შემიცოდეთ, რუსი თავს დამესხა, დამარცხებული ვარ, მეორე მსოფლმხედველობა არის - მე მინდა გამარჯვება და ჩვენ მივდივართ წინ ევროპისკენ და დემოკრატიისკენ. ერთი მსოფლმხედველობა არის 21 წლის მარტი, როდესაც დამარცხდა საქართველო, მთელი ემიგრანტული ლიტერატურა ლაპარაკობდა იმაზე, რომ დამარცხდა, მეტი რა გზა გვქონდა, მეორე მსოფლმხედველობა არის 2014 წლის მარტი, როცა იმარჯვებს უკრაინა, იმარჯვებს საქართველო მასთან ერთად. ეს სხვაობაა ჩვენსა და თქვენს შორის, ნამდვილად არის. ჩვენ არ ვწუწუნებთ, ჩვენ წინ მივდივართ. იაცენიუკი რუსეთში ხვდება ევროკავშირის და ნატოს ხელმძღვანელებს, როგორც უკრაინის სახელმწიფოს ლეგიტიმური პრემიერ-მინისტრი და არა, როგორც კონფლიქტის მხარე, არა, როგორც აჯანყებული მაიდნის ატამანი. პუტინის მცდელობა, ხელისუფლების ეჭვის ლეგიტიმაცია, ქვეშ დაეყენებინა უდღეური უკრაინის აღმოჩნდა, ახალი როგორც მოსალოდნელი იყო. პუტინის რუსეთი არ არის ყოვლისშემძლე. ცივი ომი ორ ათეულზე მეტი ხნის წინ არსებითად დამთავრდა, გეოპოლიტიკური კატასტროფა ნეოიმპერიული ძალებისთვის უკვე მოხდა, ამასთანავე დღემდე გრძელდება ამ ისტორიული პროცესების ნარჩენი მოვლენები, 90იან წლებშიც იყო, 2008-შიც და 2014-შიც. დიახ, ნარჩენი მოვლენების, მსოფლიო ეკონომიკის 3%-ის მქონე, დასავლეთზე დამოკიდებული, ენერგორესურსების ევროპაში ექსპორტზე ორიენტირებული რუსული ეკონომიკა აღარ ვარგა გეოპოლიტიკის გეოენერგეტიკად გადაქცევის ინსტრუმენტად. რუსეთის ენერგეტიკულ ნემსზე აწყობილი სამხედრო პოლიტიკური დოქტრინა მარცხისთვის არის განწირული. ის უფროა დამოკიდებული დასავლეთზე, ვიდრე პირიქით. და ნახევარი რუსეთის მთლიანი შიდა პროდუქტი სწორედ ამ ენერგეტიკულ ნარკოტიკზეა აწყობილი. მოწყვლადია ასეთი ყოფილი იმპერია. ორი ათეული წლის წინ ზბიგნევ ბჟეზინსკიმ თქვა: „სანამ რუსეთი უკრაინას აკონტროლებს, რუსეთი იმპერიაა, როცა ვეღარ შეძლებს ამას, რუსეთი შიდა პრობლემების გასამკლავებლად რეფორმებს, დემოკრატიას მოუხმობს“. რუსეთში პროცენტულად ცოტა, მაგრამ ავტორიტეტული ადამიანები, ბევრი ცნობილი რუსი ხელოვანი, პოლიტიკოსი, პოლიტოლოგი, ახალგაზრდები ემიჯნებიან პუტინის ფსევდოიმპერიულ ზრახვებს და მცდელობებს. ისინი ქმნიან რუსულ მომავალს, იქნებ, შორეულ მომავალს, და არა წარსულში ჩარჩენილი ხელისუფალი. ნუ დავივიწყებთ, „მე ქართველი ვარ“ ლოზუნგით ასობით რუსი გამოვიდა მოსკოვის ქუჩებში ქართველების დეპორტაციის დროს. არ მაწუხებს კომპლექსები. კარგ რუსს ვუმადლი იმას, რომ საკუთარი ქვეყნის მომავლისთვის ზრუნავს. არც 2008-ში, არც 2014-ში არც ერთი რუსი კანონმდებელი არ წასულა საქართველოს ოკუპაციის თუ უკრაინაში ინტერნვენციის წინააღმდეგ. ისინი ზურგით დადგნენ საკუთარი სამშობლოს მომავლის მიმართ. იმედია, მათი არ არის ეს მომავალი. მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაცისტების მიერ დახვრეტილი ფრანგი ისტორიკოსი, აკადემიკოსი მარკ ბლოკი და უამრავი სხვა ფრანგი წინააღმდეგობის მოძრაობიდან უფრო ატარებდნენ ფრანგი ერის ღირსებას, ვიდრე თეატრში მოსიარულე პარიზული კოლაბორაციონისტული პუბლიკა. ადენაუერი, ვილი ბრანდტი, იასპერსი და სხვა უამრავი გერმანელი ქმნიდა გერმანულ მომავალს და არა მოსახლეობის უმრავლესობა. საბჭოთა პერიოდშიც არასაბჭოთა უმცირესობა ქმნიდა მომავლის კონტურებს. ყირიმის უმაღლესი საბჭოს დღევანდელი გადაწყვეტილება რუსეთის ფერდერაციაში სუბიექტის სტატუსით შესვლის სურვილის და 16 მარტს ამ თემაზე სასწრაფო რეფერენდუმის დანიშვნის თაობაზე კიდევ უფრო დაძაბავს ვითარებას. უკრაინის რადაში უკვე დაისვა ყირიმის რადის, როგორც ანტიკონსტიტუციური გადაწყვეტილებების მიმღები ორგანოს, დათხოვნის საკითხი. რუსეთის დუმაში კანონპროექტია მომზადებული სხვა ქვეყნის ნაწილების რუსეთის ფედერაციაში მიღების პროცედურების შესახებ. ახლაც, ამ წუთებში ორივე ქვეყანაში, ორივე დედაქალაქში უშიშროების საბჭოს სხდომები მიმდინარეობს. პუტინმაც მოიწვია და ტურჩინოვმაც მოიწვია. გეოპოლიტიკური კატასტროფის ნარჩენი მოვლენები ასეთი სიმძაფრით ჯერ არ დამდგარა ამ ორი ათეული წლის განმავლობაში ცივილიზებული სამყაროს წინაშე. არც ასეთი მძიმე შეცდომა დაუშვია აქამდე დასუსტებულ მხარეს. ოლიმპიადა, ანშლუსი, მარცხი, შენდეროვიჩის და სხვათა ეს ტრიადა დღეს პოლიტიკურად ძალიან პოპულარული მეტაფორაა. სახიფათო დროში ვცხოვრობთ, მაგრამ პერსპექტიულში. ჩვენი ბრძოლა სხვისი დახმარებაც იყო და არის. უკრაინის ბრძოლა კიდევ უფრო დიდი რისკის და ამასთანავე პერსპექტივის მატარებელია ჩვენთვისაც. ნუ დავწვრილმანდებით, ნუ დაწვრილმანდებით საკუთარი ტაქტიკური შეცდომების გადაფარვის მცდელობამდე 2008 წლის აგვისტოში. იმ იმპულსურ, გაუთვლელ და მცდარ ნაბიჯებს ნუ მოუძებნით ახსნა-გამართლებას. უკრაინა უფრო ფრთხილად, გონივრულად, აწონილ-დაწონილად ცდილობს მოიქცეს. არ წამოვეგოთ პროვოკაციებს, ესაა სწორი ტაქტიკა. გავაძლიეროთ დასავლეთის ჩართულობა. ესაა სწორი. ლიტვის პრეზიდენტის შეხმიანება მკვეთრი და მყარი, სულ ამ წუთებში მოხდა, ეს არის სწორი. თუ კონფრონტაცია გაღრმავდება, მეტი პლუსი უნდა ჰქონდეს უკრაინას დაგროვილი ევროატლანტიკური სივრცისთვის. შემთხვევითი ხომ არ არის, რომ ნატოში შესვლის კანონპროექტი ისევ შევიდა უკრაინის რადაში. არასოდეს ისე აქტუალური არ ყოფილა სიტყვები - „ჩვენი და თქვენი თავისუფლებისთვის“, როგორც დღესაა უკრაინელებისა და ქართველებისთვის, მოლდოველებისთვის, სამომავლოდ სხვა პოსტსაბჭოთა ხალხებისთვისაც, რუსების ჩათვლით. პოსტსაბჭოურობის დამთავრება ყოფილი საბჭოთა კავშირის ევროპულ ნაწილში არის იმპერიის დასასრული. იყო ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპა, იყო ბალტია, დღეს უკრაინაა ფლაგმანი. ჩვენს სამყაროს, ევროპას, ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპას, სამხრეთაღმოსავლეთსაც გამოგვდის დემოკრატიული ცხოვრება და უნდა მივეხმაროთ ერთმანეთს. გულიბრყვილობაა, დასავლეთს მოუწოდო, არ ელაპარაკონ რუსეთს. სანქციების მუქარა ინსტრუმენტია, ზოგან გამოიყენებ, ზოგან - არა. ეს ფაქტი არაა, მეგობრებო. უკრაინას მოსკოვიდანაც კი არ გამოუწვევია ელჩი ინტერვენციის დღეებში. დასავლეთმა ხელი მოაწერინა საბჭოთა კავშირს მარცხზე, ელაპარაკა, ელაპარაკა, შეუტია, მოუგო. რუსების, ქართველების, უკრაინელების, ბალტიელების ძალისხმევა კრემლის და კომუნიზმის წინააღმდეგ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი, გადამწყვეტი ფაქტორი იყო, საბჭოთა კავშირიც გაცილებით ძლიერი, ვიდრე დღევანდელი რუსეთის ფედერაციაა. ჰოდა, იმ მეორე პოლუსს მსოფლიოში - კრემლს, მოუგო დასავლეთმა და წაგებულს დაელაპარაკა, წაგება აღიარებინა. ეს პროცესი იწყება ახლა. ამიტომაცაა ლავროვი ბრიუსელში მიწვეული სალაპარაკოდ, როგორც სუსტი მხარის მინისტრი, რომელსაც თავი უნდა წარმოაჩინოს, თითქოს, ძლიერია. გვინახავს, წაგვიკითხავს, გავიანალიზებია. უკრაინელი ერის კონსოლიდაციის პროცესი მიმდინარეობს დღეს. ყველა კვლევა ადასტურებს, რომ ამ თვეებში და ბოლო, კვირებში განსაკუთრებით, სამხრეთ-აღმოსავლეთ უკრაინაში მნიშვნელოვნად იზრდება უკრაინული იდენტობა, გადღაბნილი რუსულ-უკრაინული იდენტობის ჩამნაცვლებელი. რუსეთის სახელმწიფო არ არის პერსპექტიული უკრაინის სახელმწიფოსთან ბრძოლაში, თუ იქნება ადეკვატური აღქმა უკრაინის ხელისუფლების მხრიდან და დღეს ეს არის, იქნება ადეკვატური აღქმა მისი სამეზობლოს მხრიდან ჩვენი ჩათვლით და, რა თქმა უნდა, იქნება ძალიან მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა ევროპული და ევროატლანტიკური სტრუქტურებისა. ეს ყველაფერი არის... მე არ ვწუწუნებ, მე გამარჯვების მოლოდინში ვარ. თქვენც მაქეთეკნ მოგიწოდებთ (ტაში დარბაზში). თავმჯდომარე. ბატონი ნუგზარ წიკლაური... (ხმა ადგილიდან) როგორ? ჯერ ქალბატონი ჩიორა თაქთაქიშვილი 5 წუთი. ჩაურთეთ. ჩიორა თაქთაქიშვილი, 5 წუთი. ახლავე, ერთი წუთით, ჩაირთო? ჩ.თაქთაქიშვილი. დიახ. დიდი მადლობა. არ მინდა დიდი დრო დავხარჯო გამოხმაურებაზე დაკავშირებით. ჩემთვის ბატონი ნამდვილად ბერძენიშვილის გასაკვირი არის, გამოსვლასთან თუ რომელ საერთაშორისო ტრიბუნაზე, რომელ აკადემიურ წრეებში გაეცნო ის იმ პოსტულატებს, რომელიც აქ წარმოადგინა. თურმე, ქვეყანა, რომელიც არის ოკუპირებული, რომელიც არის დაპყრობილი, რომლის ნახევარი მილიონი მოქალაქეები საკუთარი სახლებიდან არიან განდევნილები დაბრუნების პერსპექტივის გარეშე, და დაბრუნების პერსპექტივის გარეშე იმიტომ, რომ რუსეთი არის წინააღმდეგი მათი საკუთარ სახლებში დაბრუნების, თურმე, ამ ქვეყანას უფლება არ აქვს იწუწუნოს, თურმე, ამ ქვეყნის ხელისუფლება არ არის ვალდებული არ გამოიყენოს ყველა ის შესაძლებლობა, რომელიც არსებობს მსოფლიოში, - და შექმნილი ვითარება არის სწორედ ასეთი შესაძლებლობა, რომ საერთაშორისო თანამეგობრობას შეახსენოს, რომ რუსეთი არის შეუფერებელი თანამედროვე საერთაშორისო წესრიგისთვის, რუსეთის პრეზიდენტი პუტინი არის ის პიროვნება, რომელიც 21-ე საუკუნეში ევროპის შუაგულში ახორციელებს ზუსტად იგივეს, რაც განახორციელა ჰიტლერმა მე-20 საუკუნის პირველ ნახევარში. ძალიან მიკვირს, როდესაც ჩვენ დღეს გვიწევს საუბარი იმაზე, სანქციები უნდა იყოს თუ არ იყოს. ხალხნო, თქვენ რომელი ქვეყნის წარმომადგენლები ხართ, რომელი ერის ინტერესებს იცავთ, იმ ერის, რომელიც არის ოკუპირებული და რომლის დეოკუპაცია არის მარტო იმაზე დამოკიდებული, საერთაშორისო თანამეგობრობა გადაუწევს თუ არ გადაუწევს ხელს პუტინს, ამ ქვეყნის წარმომადგენელი ხართ თუ იმ ქვეყნის წარმომადგენელი, რომელიც დღესაც ტაშს უკრავს პრეზიდენტ პუტინს იმისთვის, რომ მან უფრო მეტი ტერიტორია დაიპყროს, თქვენ იმ პარლამენტის წევრები ხომ არა ხართ, რომელიც კანონებს იღებს იმისთვის, რომ რუსეთს გაუადვილოს სხვა ქვეყნის ტერიტორიების მიერთება? ძალიან გასაკვირი არის თქვენი ამგვარი რიტორიკა. საერთოდ დავუბრუნდები მთლიანად რეზოლუციის თემას. სანქციები საერთაშორისო სამართალში ეს არის ძალიან ჩვეულებრივი მოვლენა. მაშინ, როდესაც მსოფლიოში არიან ლიდერები, რომლებიც არ აღიარებენ საერთაშორისოდ აღიარებულ თამაშის წესებს, მათთვის არსებობს პირველ ეტაპზე დიალოგი, მაგრამ მაშინ, როდესაც დიალოგი არ ჭრის, მაშინ, როდესაც ერთმანეთს უპიირისპირდება ცივილიზაცია და ველურობა, ვანდალურობა, - და ამ შემთხვევაში პუტინის აქციებს სხვას ვერაფერს დავარქმევთ, გარდა ამისა, - არის სწორედ სანქციები. სანქციების გამოყენებაზე საუბრობენ როგორც ევროკავშირის ლიდერები, ასევე, უკვე, ამ პერიოდში სამწუხაროდ, ამ შემთხვევაში თქვენ პოლიტიკურმა ალღომ გიღალატათ დააგვიანეთ მაშინ, როდესაც ვშიშობდით, რომ არ დარჩენილიყავით მარტო. არ დარჩენილიყავით მარტო, იმ ქვეყნების რიგში, რომელიც მოითხოვდა რუსეთის მიმართ სანქციების დაწესებას. ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, პრეზიდენტმა ობამამ გასცა განკარგულება იმისთვის, რომ გამოყენებული იყოს ფინანსური და ეკონომიკური სანქციები ყველა იმ კონკრეტული სწორედაც, რომ დამნაშავეების წინააღმდეგ, რომელმაც უკრაინის ტერიტორიული მთლიანობა შებღალა. მე გეკითხებით თქვენ, თქვენი ამგვარი პოლიტიკით, ვთქვათ, როდის მიაღწევთ იმას, რომ საქართველოს ტერიტორიები იქნას დეოკუპირებული თქვენ ამას ვერასოდეს ვერ მიაღწევთ. სწორედ შეუვალი პოზიცია არის ერთადერთი გარანტი იმისა, რომ რუსეთს და მის არაადეკვატურ ლიდერს პუტინის სახით, საერთაშორისო თანამეგობრობამ დაანახოს, რომ ის, რაც განხორციელდა 2008 წელს საქართველოში, ეს არის დანაშაული და დანაშაულზე დამნაშავეები პასუხს აგებენ და ციხეში ჯდებიან. აი ეს არის სწორედ ის ერთადერთი საქართველომ, პოლიტიკური ვფიქრობ, მარტოც კი საქართველო უნდა მოქალაქეების სწორი ყოფილიყო ამის ბედი არის დღეს გზა, რომელიც რომ დარჩენილიყო, ინექცია სწორედ იმიტომ, რომ დამოკიდებული იმაზე ჩვენი რუსეთს დაეკისრება სანქციები თუ არ დაეკისრება. უკრაინის დეპუტატებმა მაშინ, როდესაც საქართველოს ტერიტორიები დაიპყრო რუსეთმა და გამოდევნა იქიდან მოქალაქეები 2008 წელს, სწორედ უკრაინის დელეგაცია იყო ის, რომელიც ევროსაბჭოში ითხოვდა სანქციების დაკისრებას რუსეთის ფედერაციისთვის და თქვენ დღეს საქართველოს პარლამენტის წევრები, ვთქვათ, ის დეპუტატები, რომლებიც საქართველოს პარლამენტში არამც თუ რომელიმე საერთაშორისო სტრუქტურაში და საერთაშორისო ფორუმზე ითხოვთ, რომ რუსეთს ველაპარაკოთ ისევ დაყვავების ენით, დაყვავების ენამ რაც მოიტანა რუსეთთან ჩვენ კარგად დავინახეთ, ეს არის 11 კილომეტრით გადმოწეული ოკუპაციის ხაზი, ეს არის კიდევ მეტი დაპყრობილი ტერიტორია, ეს არის კიდევ მეტი საკუთარი სახლებიდან გამოდევნილი საქართველოს მოქალაქეები. ერთადერთი სწორი გადაწყვეტილება ამ შემთხვევაში და ეს გადაწყვეტილება ჩვენ გუშინვე უნდა მიგვეღო იყო მყარი და შეუვალი პოზიციის დაკავება იმასთან დაკავშირებით, რომ ჩვენ გვერდით ვდგავართ უკრაინასთან, ჩვენ ვითხოვთ სანქციების დაკისრებას უკრაინისთვის, მაგრამ ამ შემთხვევაშიც ჩვენ დავაგვიანეთ. მიუხედავად ამისა, დღესაც არ არის გვიანი, რომ აღიაროთ თქვენი შეცდომა შეუერთდეთ ამერიკის შეერთებულ შტატებს და არ დარჩეთ მარტო პუტინის გვერდით. (ტაში). თავმჯდომარე. ბატონი ნუგზარ წიკლაური, 5 წუთი. ტრიბუნიდან? მობრძანდით. შემდეგი ბატონი გია ჟორჟოლიანი. ნ.წიკლაური. დიდი მადლობა. წინ მივდივარო, ბრძანებდა ბატონი დავით ბერძენიშვილი, უბრალოდ ჩვენი პოლიტიკური ამ ევროპისკენ წინსვლისკენ, პარტია წინ მიდისო, ბატონო დავით, გზადაგზა ონიშჩენკოს ბოდიშებს ნუ უხდით თორემ ონიშჩენკო ძალიან მალე იმ სანქციების ქვეშ აღმოჩნდება რომელიც ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა და თავისუფალმა სამყარომ რუსეთს უკვე გამოუცხადა. თვით რეზოლუციას რაც შეეხება, მეგობრებო, აქ ყველაფერი სათაურიდან იწყება. ერთ რეზოლუციას ჰქვია „რუსეთის ფედერაციის მიერ მიმართ განხორციელებული რეზოლუციაში სამხედრო აგრესიის სიტყვა „რუსეთი“ უკრაინის მიერ შესახებ“, მეორე ამოღებული არის. არადა 2008 წელს სწორედ რუსეთი შემოიჭრა საქართველოში, 2008 წელს სწორედ რუსეთმა დაანგრია ქართული ქალაქები და გადაწვა ჩვენი სოფლები. 2008 წელს რუსეთი იყო ის ქვეყანა, ვინც ეთნიკური წმენდა გამოაცხადა და ასობით ათასი დევნილი მიიღო ჩვენმა ქვეყანამ. 2008 წელს რუსეთი იყო ის ქვეყანა, ვინც ასობით ქართველი ჯარისკაცის სიცოცხლე შეიწირა. დიახ, რუსეთი იყო ის ქვეყანა, რომელმაც მოახდინა ქართული მიწების ოკუპაცია, რუსეთი იყო ის ქვეყანა, რომელიც ცინიკურად ადანაშაულებდა საქართველოს ომის დაწყებაში და აქაც, კოლაბორაციონისტების რეკრუტირება ქართველებშიც მოახდინა ამ მიმართულებით ამ 23 წლის განმავლობაში თუ უფრო ძველს არ გავიხსენებთ, რუსეთმა სული ამოხადა საქართველოს და ოკუპაცია დღესაც გრძელდება გამკვირვებია შინაარსიც რომ ეს ასე მოხდა და იმიტომ, რომ თქვენი დემოკრატი ლიდერი, თქვენი ჩვენს მიწაზე. მე არ სათაურიც ასეთი გქონდათ და სიტყვები არის, რომ პუტინი იქნება პოლიტიკური ძალის სიტყვებია, რომ საქართველო არ უნდა იყოს პრობლემა რუსეთსა და დასავლეთს შორის. თქვენ იყავით ის ადამიანები, ვინც სოჭის ოლიმპიადაზე გააგზავნეთ ქართველი სპორტსმენები, თქვენს ანალიზში არ ჩაჯდა, რომ თითქოსდა რუსეთის ინტერესებშია სხვა ქვეყნებში შეჭრა. თქვენ ამბობდით, რომ პერსონალური კომფრონტაციაა, მხოლოდ და მხოლოდ გაცილებით უფრო ფუნდამენტური საკითხი ის, რომ საქართველო დაპირისპირებულები არიან. თქვენ ადამიანები, ვინც რუს ჯაშუშებს და არა სხვა რუსეთი და ბრძანდებით ისეთი ლობირებთ აქ, საქართველოს პარლამენტში და სწორედ ამის გამო დეოკუპაციის საკითხით მივიწყებული იქნა მთელ მსოფლიოში. და რა მიიღეთ ამ პოლიტიკის შედეგად, მიიღეთ ახალი მავთულხლართები, მიიღეთ გადმოწეული საზღვარი, მიიღეთ კიდევ ასობით ადამიანი, რომელიც გამოდევნილია საკუთარი სახლიდან. ეს პოლიტიკა არის დამარცხებული და დღეს ეს უკლებლივ ყველა საქართველოს მოქალაქემ იცის. მაგრამ ახლა რუსეთის შეჭრამ უკრაინაში ფუნდამენტურად შეცვალა ვითარება, ეს არის უნიკალური შანსი, რომ საქართველომ მხარი დაუჭიროს უკრაინას, უკრაინაში თავისუფლებისათვის მებრძოლ ხალხს და თან მებრძოლ მიაღწიოს თავისი დეოკუპაციის აქტუალიზაციას. დღეს მსოფლიო გაერთიანდა საერთაშორისო ტერორისტის - პუტინის წინააღმდეგ ბრძოლაში. სამხედრო, პოლიტიკური, დიპლომატიური იზოლაცია - აი ეს სიტყვები ისმოდა ბარაკ ობამას გამოსვლაში და დღეს უკვე ამერიკამ დააწესა რუსეთის წინააღმდეგ სანქციები. დიახ, რუსეთი უნდა დაისაჯოს და მას უნდა დაუწესდეს სანქციები და მათ შორის რუსეთი უნდა დაისაჯოს იმისთვისაც, რომ ათასობით ქართველი ჯარისკაცის სიცოცხლე შეიწირა. რუსეთი უნდა დაისაჯოს იმისათვის, რომ დღეს ათასობით ქართველი დედა დადის საფლავებზე იმისათვის, რომ პატივი მიაგოს იმ გმირებს, რომელიც თავის სამშობლოს თავისუფლებას და შეეწირენ. რუსეთს პასუხი უნდა მოეთხოვოს მკვლელობისათვის. ამავე დროს მსოფლიოში დამოუკიდებლობას ჩვენი ჯარისკაცების საქართველო გამართლდა. აღარავინ აღარ ამბობს იმას, რომ რაღაცა სრულად ფორმით მაინც საქართველოს პროვოცირებული იყო აგვისტოს ომი. შესაძლოა თქვენს შორის დარჩნენ რამდენიმე, თორემ სხვა მსოფლიოში არავინ არ ამბობს, კიდევ რამდენიმე ტომასდევა არის მაგალითად ქართული ოცნების ექსპერტი. და ამიტომ დღეს ის საკითხი, რომელსაც ჩვენ ვიხილავთ, არის, ერთის მხრივ, დილემა საქართველოს წინაშე რა გადაწყვეტილებას მივიღებთ და რა გზას დავადგებით. მეორე მხრივ, არის დილემა ყოველი ჩვენთაგანის წინაშე, როგორ შევხედავთ ამ მოვლენებს და რა დეფინიციას მოვუძებნით მას. მთელი თავისუფალი სამყარო, მეგობრებო, დღეს არის სოლიდარული და თუ ჩვენც იქ ვიქნებით, თუ ჩვენც ინგლისთან, ამერიკის შეერთებულ შტატებთან, თუ ჩვენც თავისუფალ სამყაროსთან ვიქნებით, ჩვენს ქვეყანასაც ექნება გამარჯვების პერსპექტივა იმიტომ, რომ ეს საქართველოს გვერდზე დგომასაც ნიშნავს ამავდროულად. ხოლო თუ არ დავუჭერთ მხარს ევროპას თუ არ დავუჭერთ მხარს ამერიკის შეერთებულ შტატებს თუ არ დავუჭერთ მხარს ჩვენ ქვეყანას, ჩვენ აღმოვჩნდებით ერთადერთ მხარეს და ეს მხარე არის რუსეთი. ჩვენ, რა თქმა უნდა, არ ვართ რუსები, არის გალაქტიონ ტაბიძის ერთი ასეთი ლექსი. და თუ მართლა არა ვართ რუსები, და თუ მართლა ჩვენთვის უფრო ძვირფასი არ არის ის შიში და თრთოლვა, რომელიც ონიშენკოს და არამედ ჩვენთვის სხვა რუსების უფრო მთავარი არის წინაშე გვაქვს, საქართველოს ეროვნული ინტერესები, მოგიწოდებთ, რომ მხარი დაუჭიროთ ამ რეზოლუციას, მხარი დაუჭიროთ საქართველოს, მის მომავალს და მის თავისუფლებას. დიდი მადლობა. (ტაში). თავმჯდომარე. ბატონი გია ჟორჟოლიანი. გთხოვთ. შემდეგი ქალბატონი ეკა ბესელია. გ.ჟორჟოლიანი. მინდა მივმართო, საზოგადოებას ჩვენს მოქალაქეებს, წარმოდგენილი უმრავლესობის მიერ უპირველეს ყოვლისა, ჩვენ რომლებმაც მოისმინეს აქ ბატონ ვიქტორ დოლიძის მიერ წარმოდგენილი რეზოლუცია. ამ რეზოლუციის მოსმენის შემდეგ შეიძლება ეჭვი გაგვიჩნდეს, რომ ჩვენი ოპონენტები, რომლებიც მსჯელობდნენ ან ვერ კითხულობენ, ან ვერ, ზოგიერთი სიტყვები არ იციან. მაგალითად მე-6 პუნქტში პირდაპირ წერია: ანუ პარლამენტი მოუწოდებს საერთაშორისო თანამეგობრობას პირველ რიგში ევროპის კავშირსა და ამერიკის შეერთებულ შტატებს, მიიღონ ქმედითი პოლიტიკური ეკონომიკური და დიპლომატიური ზომები უკრაინელი ხალხის დასახმარებლად რუსეთის ფედერაციის აგრესიისაგან უკრაინის დასაცავად. შეიარაღებული კონფლიქტის თავიდან ასაცილებლად და საქართველოს დეოკუპაციის მისაღწევად. ესე იგი თუ ვინმემ არ იცის სანქციებიც, ერთ-ერთი ასეთიც, რომ ეხლა აქედან გამომდინარე, ჩნდება კითხვა რომ მაშინ რატომ არის საჭირო ეს პოლემიკა. ცხადია, იმიტომ, რომ აქ საქმე არ ეხება უკრაინას, საქმე არ ეხება სახელმწიფოებრივ პოლიტიკას, აქ ეხება საქმე საკუთარი თავის გამართლებას ჩვენი ოპონენტების მიერ თავის მცდელობას იმისას, რომ მიერ წარმოებული პოლიტიკა როგორმე გაამართლონ, როგორმე დღეს დაიკავონ ადგილი, წარმართონ კამპანია, იპოვონ ადგილი ქვეყანაში, მოქალაქე სააკაშვილი, რომელიც საქართველოში ვერ დადის, თბილისის ქალაქის ქუჩებში პოულობს ადგილს, ეძებს ადგილებს, რომ იქიდან წარმართოს პოლიტიკური კამპანია და მისი გუნდი აქ ცდილობს, რომ ეს პოლიტიკური კამპანია ჩვენ თავს მოგვახვიოს. არა, მთავარი ჩვენი ამოცანა არის ის, რომ ჩვენ მივიღოთ ისეთი აბსოლუტურად პრინციპული და მკაფიო გზავნილების შემცველი დოკუმენტები, როგორიც აქ იყო წარმოდგენილი. არ ავყვეთ შეურაცხყოფას, არ ავყვეთ კინკლაობას. ჩვენ ვართ პასუხისმგებლები დღეს ქვეყანაში არსებულ ვითარებაზე. ჩვენ გვაქვს პრინციპული პოზიცია, უმრავლესობა და მთავრობა ჩვენს სისტემაში ეს არის ერთიანი პოლიტიკური გუნდი, რომელიც იღებს პასუხისმგებლობას, როგორც ქვეყნის საშინაო, ასევე საგარეო პოლიტიკაზე. ჩვენი თანხვედრაშია ევროკავშირის დემოკრატიული ქვეყნების, ეს პოლიტიკა აბსოლუტურ, საერთაშორისო შერთებული სრულ თანამეგობრობის, შტატების იმ პოლიტიკურ კურსთან, რომელსაც ესენი დაადგნენ უკრაინასთან მიმართებაში. ჩვენ არ უნდა გადავუხვიოთ იმ კურსს, რომელიც მთავრობამ და ჩვენ ერთობლივად შევიმუშავეთ, რომელიც აშკარად არის გამოხატული ამ რეზოლუციაში და რომლის შინაარსიც არც ერთი წერა-კითხვის მცოდნე ადამიანის თვალში არ შეიძლება ეჭვის საბაბი გახდეს, რომლის შინაარსიც აშკარად მიუთითებს, რომ ჩვენ პრინციპულად ვუჭერთ მხარს უკრაინის სუვენერიტეტს, პრინციპულად ვგმობთ რუსეთის ქმედებებს და მზად ვართ ჩვენი შესაძლებლობის ფარგლებში არსებული ყველა ღონე გამოვიყენოთ იმისათვის, რომ მხარში დავუდგეთ უკრაინელ ხალხს. კარგად გვესმის, რომ უკრაინის მომავალი რეგიონში არსებული ვითარება მნიშვნელოვნად არის დაკავშირებული თვით საქართველოს ბედზე და სწორედ ეს არის აქ ჩვენს მიერ ხაზგასმულიც. მე მინდა მოვუწოდო ჩემს კოლეგებს, ჩვენი გუნდის წევრებს, კიდევ ერთხელ, ჩვენ არ ვართ აქ კინკლაობისათვის, ამ აბსურდულ ანალიზს, რომელსაც ჩვენ აქ ვისმენთ ამ აბსოლუტურად ირაციონალურ მსჯელობას რაციონალური ლოგიკური პასუხები არ აქვს. მთავარია, რომ ჩვენ კარგად გავიაზროთ, რომ ეს არის პოლიტიკური კამპანია მოწყობილი იმისათვის, რომ ჩვენ როგორმე გადაგვიყვანონ იმ სკანდალისტურ და პროვოკაციული პოლიტიკის სტილში, რომელიც, როგორც ერთადერთი, შესაძლებელი იყო დამახასიათებელი „ნაციონალური მოძრაობისათვის“ და უნდათ, რომ ეს მემკვიდრეობა ავიღოთ ჩვენ და ჩვენც ეს გავაგრძელოთ. არა, ჩვენ ამას არ გავაკეთებთ, ჩვენ მყარად დავადგებით სახელმწიფოებრიობის გზას, მკაცრ და პრინციპულ სახელმწიფოებრივ პოლიტიკას გავატარებთ საქართველოს ინტერესების დასაცავად, როგორც ამას აქამდე ვაკეთებდით, აქტიურად ვითანამშრომლებთ საერთაშორისო თანამეგობრობასთან და იმ ჩარჩოებში წავალთ, რომლითაც მიდის პროგრესული სამყარო და ქალბატონი ეკა ბესელია, მივაღწევთ... თავმჯდომარე. გმადლობთ, შემდეგი ადგილიდან გისმენთ. ე.ბესელია. გმადლობთ, ბატონო თავმჯდომარე. მე მინდა ჩემს კოლეგებს მივმართო და საზოგადოებას, რომელიც გვისმენს. რა არის ამ ყველაფრის არსი, ეხლა, რაზეც ჩვენ ვსაუბრობთ და ვდაობთ. ეს არის ფსევდოპატრიოტიზმი, ეს არის დემაგოგია და ეს არის სპეკულაცია ნებისმიერი თემით იმისთვის, რომ მუდმივად შეძლონ, ყოველ შემთხვევაში ამას ცდილობენ, მაგრამ არა მგონია, რომ ეს შესაძლებელი იყოს იმ დანაშაულებრივი ქმედებების გადაფარვა, რომელიც ჩადენილი იყო სწორედ ამ პოლიტიკური ძალის მმართველობის პერიოდში. თუ ჩვენ ამ დოკუმენტს შევხედავთ და კარგათ წავიკითხავთ და გავიაზრებთ, აბსოლუტურად ყველაფერი არის მასში მოცემული, რაც ბატონმა დოლიძემ წარმოადგინა. არის საუბარი სწორედ იმ კონტექსტში, იმ ფორმატში, იმ ტერმინოლოგიით, იმ შეფასებებით და იმ სტანდარტით, რომლითაც დღეს ცივილიზებული სამყარო საუბრობს სწორედ ამ მნიშვნელოვან საკითხზე. აქ არ არის არსი სიტყვებში ვიპოვოთ ეხლა ჩვენ მთავარი გასაღები, არა მგონია, რომ ამ ლოგიკით უნდა ვიაროთ, ვფიქრობ, რომ ეს დოკუმენტი, რომელიც არის წარმოდგენილი, არის ზუსტად შესაბამისი და ადეკვატური ვითარების, რა ვითარებაშიც დღეს იმყოფება სწორედ ჩვენი მეზობელი ქყეყანა და აბსოლუტურად ეხმიანება სწორედ აი ამ შეფასებებით იმ მთავარ არსს. მაგრამ არ მინდა, გულწრფელად გითხრათ, უკვე არ ვიცი მერამდენედ ვისმენთ ამ მართლაც სულიად უტიფარ და უპასუხისმგებლო განცხადებებს და ბრალდებებს, მაგრამ ერთი რამ ნამდვილად მინდა, რომ ვთქვა და ვუპასუხო ბატონ ჯაფარიძეს, რომელიც გველაპარაკებოდა ჩვენ შიშზე და სიმხდალეზე და მერე თავის ტონალობაში ბატონმა წიკლაურმა კიდევ ერთხელ იქედან მორალულად დაგვმოძღვრა, ბატონებო, შიშზე და სიმხდალეზე რომ ლაპარაკობთ, ხომ, ბუნებრივია, რომ გვახსენდება და პარალელებს ვავლებთ უკრაინელი ხალხი როგორ იბრძოდა თავისუფლებისთვის, თავისი ქვეყნისთვის და გვახსოვს თქვენ როგორ იბრძოდით აგვისტოს დღეებში და რას აკეთებდით. გვახსოვს ის, რომ წითელ ხიდთან იდგა ცოცხალი რიგი და ერთმანეთს ასწრებდით. გვახსოვს შიშზე რომ ლაპარაკობთ, მიწაზე მფორთხავი მთავარსარდალი გვახსოვს, თავდაცვის მინისტრი რას აკეთებდა კარგად გვახსოვს, მიტოვებული მიცვალებულები, მიწას ვერ მივაბარებდით საქართველოს პატრიარქი რომ არ შესულიყო და არ გამოეყვანა. გვახსოვს უცნობი ჯარისკაცის საფლავები რომ გვაქვს 21 საუკუნეში და გადარჩენილი ჯარისკაცები ციხეში რომ ჩასვით და ჯაშუშობა რომ დააბრალეთ, ისიც ძალიან კარგად მახსოვს. ნელი მჭედლიძის ისტორია მახსოვს, ქუთაისელი ქალბატონის, რომლის შვილი 8 აგვისტოს დაიღუპა ომში და ეს ქალბატონი დააპატიმრეს იმიტომ, რომ განცხადებები გაკეთა არც თუ ისე სასიამოვნო, მიწაზე მფორთხავი პრეზიდენტის და მთავარსარდლის მიმართ. ეს არის თქვენი ევროპული ფასეულობა და იმ ქალბატონს მე მაშინ როცა ვიცავდი, ამათ სასაცილოდ არ ყოფნიდათ. ასე, რომ ნუ გველაპარაკებით გამბედაობაზე, სიყვარულზე, თავგანწირვაზე და საერთოდ მორალურ კატეგორიებს თავი დაანებეთ იმიტომ, რომ თქვენი ხელისფლების პერიოდში 140 ქვეყანა, ნუ ყაყანებთ, ქალბატონო ჩიორა, თქვენი ხელისუფლების პერიოდში 140 სოფელი, რომ დაიკარგა, მერე რაო, - ესე ამბობდით, - რა მოხდაო, მერე - სოხუმი არასოდეს არ ყოფილაო საქართველოს შემადგენლობაში! თქვენ უკრაინელ ხალხზე კი არ შეგტკივათ გული, ეს არის სიყალბე, თქვენ თამაშობთ და სპეკულაციებს ეწევით ამ თემით. არ გაინტერესებთ თქვენ არც უკრაინა იმიტომ, რომ საკუთარი სამშობლო არ გაინტერესებთ და საკუთარი ხალხის ბედი არ გაინტერესებდათ. ამიტომ მე ჩემს კოლეგებს მოვუწოდებ, რომ ჩვენ სწორად მივდივართ ამ ტერმინოლოგიით. ეს ბატონები საუბრობდნენ და არ მეყოფა ნამდვილად გამბედაობა გავიხსენო ქვეყნის პრეზიდენტი როგორი ტერმინოლოგიით საუბრობდა და ეს თუ არის დიპლომატიური ეტიკეტი და ნორმა, იქნებ მითხრას ვინმემ, იმ გამოცდილმა დიპლომატებმა ჩვენ ასე ვერ ვიმეტყველებთ, ვერ ვიმოქმედებთ იმიტომ, რომ თქვენგან განსხვავებით პასუხისმგებლობა გვაქვს და სამშობლო გვიყვარს - აი ეს არის მთავარი. თავმჯდომარე. ბატონი გიორგი გაბაშვილი, 10 წუთი ტრიბუნიდან, შემდეგ ბატონი ვოლსკი.ხმაური დარბაზში. კარგი, გავჩერდით. გ.გაბაშვილი. დიდი მადლობა, შევეცდები ცოტა დავწიო ტემპერატურა იმიტომ, რომ არაფერი აქ ტრაგიკული არ არის, აქ უკვე ითქვა, დავეთანხმები დავით ბერძენიშვილს, რომ აქ არის მართლაც განსხვავება არა სიტყვებში, არა ფრაზეოლოგიაში, არა რიტორიკაში, არამედ აქ არის სრულიად ცხადი განსხვავება ორ მსოფლმხედველობას შორის და ეს გვანსხვავებს. ორ მსოფლმხედველობას შორის არ არის ახალი, ეს არ არის მხოლოდ საქართველოს შემთხვევა. მთელი ისტორია მე-20 საუკუნისა არის დაახლოებით ამ ორი მსოფლმხედველობის ჭიდილი. სხვათა შორის, მეორე მსოფლიო ომი რომ იწყებოდა, მაშინაც იყვნენ ადამიანები, რომლებიც ამბობდნენ, რომ ჰიტლერი უბრალოდ უნდა გავამტყუნოთ, მაგრამ არ უნდა გავაღიზიანოთ, არავითარ შემთხვევაში არ უნდა მივცეთ საფუძველი აგრესორს ახალი და ახალი ნაბიჯები გადადგას, ცოტათი გაამტყუნეს, როცა რაილანდი აიღო, უფრო ხმამაღლა გაამტყუნეს, როცა სუდეტები დაიპყრო და სწორედ ამაზე იყო ლაპარაკი ეს იყო მსოფმლხედველობრივი სხვაობა. ჩემბერლენი და დალადიე, რომლებსაც უყვარდათ თავის სამშობლო ბრიტანეთი და საფრანგეთი და მე თქვენს პატრიოტიზმში ეჭვი არ მეპარება, ამბობდნენ, რომ არ გავაღიზიანოთ ეს გიჟი. არსებობდა ჩერჩილის პოლიტიკა მისი ხაზი, რომელიც ამბობდა, რომ გიჟი უნდა დაისაჯოს, გიჟი თუ არ დაისაჯა, გიჟის სიგიჟე გაგრძელდება, გიჟის სიგიჟის შეზღუდვა და მოთოკვა სხვანაირად, თუ არა ძალიან მკაცრი ნაბიჯებით, ძალიან მკაცრი, მაშინაც იყო საუბარი, პირველ რიგში ჯერ პოლიტიკურ, ეკონომიკურ, პოლიტიკურეკონომიკურ სანქციებზე, ამის გარეშე ვერ მოხერხდება ჰიტლერის შეჩერება. ასეთივე გიჟი საერთაშორისო ასპარეზზე დღეს, რომელიც არის დაკავებული მეზობელი ქვეყნების ტერიტორიების ანექსიით, რუსეთის ოკუპაციით არის დაკავებული, სამხედრო ინტერვენციით, წინააღმდეგ, მესმის მე არის ვლადიმერ პუტინი. მის უმრავლესობიდან შეძახილი: სააკაშვილი, სააკაშვილი! აი ეს გჭირთ სწორედ, მეგობრებო, აი ეს გჭირთ, ვერ გასულხართ აქედან. დღესაც, როცა ხედავთ პუტინი როგორ შედის უკრაინის ტერიტორიაზე, როგორ იპყრობს ყოველდღე ახალ-ახალ აეროპორტებს, როგორ ზრდის თავის სამხედრო დასწრებას უკრაინაში, როგორ იქცევა, როგორც საერთაშორისო ხულიგანი, როგორ დაუპირისპირდა მას მთელი მსოფლიო, როგორ ლაპარაკობს ერთხმად მთელი მსოფლიო, ძალიან ფრთხილი, სხვათა შორის, ამერიკის პრეზიდენტის მეთაურობით და ევროკავშირიდან მოყოლებული, ამ შემთხვევაშიც ერთადერთი რამე გაინტერესებთ, მიშა, მიშა! დიახ, მიშა, რომელიც გამოდის სიენენზე, ფოქსზე, გამოდის ბიბისიზე და საქართველოს გაყურსული, დამალული და ინტერესებს იცავს, თქვენი დამფრთხალი პრემიერ-მინისტრისგან განსხვავებით. ერთიც და მეორეც, საერთოდ, სად არის და რას ფიქრობს ამ მოვლენებზე, საერთოდ, არ ვიცი, ერთი კომენტარი არ გაუკეთებია მოძმე, მეგობარი ხალხის მხარდასაჭერად მაშინ, როცა უკრაინის პრეზიდენტი აქ იდგა, ამ მოედანზე და ამ ქალაქში! სულ არ მინდოდა ამ ტონში საუბარი, რომ არა თქვენი ეს არაადეკვატური და მართლაც სამარცხვინო რამ, რომ შიდაპოლიტიკურ კინკლაობას, თქვენი პარტია თუ ჩემი პარტია, შენ უფრო მაგარი ხარ და მე უფრო მაგარი, მიშამ უფრო ისე თქვა თუ ბიძინამ ისე თქვა, ამას ვერ გაცდენილხართ დღეს, ეს არის თქვენი შეცდომა. თქვენი კონცეპტუალური შეცდომა არის ის, რომ სიტყავა „სანქციას“ ვერ ახსენებთ. აშშ-მ დღეს უკვე მიიღო გადაწყვეტილება რუსეთის ჩინოვნიკების წინააღმდეგ სანქციების დაწესებაზე, თქვენ არა, უკან უნდა მიყვებოდეთ საერთაშორისო თანამეგობრობას და ჩვენ, არამედ ჩვენ უნდა ვიყოთ, მთავარი გულშემატკივარი ყველა იმ ქვეყნისა, რომელსაც უჭირს რუსეთის მხრიდან. როცა თქვენი მინისტრი საუბრობს, რომ გრუშევსკის ქუჩას პროტესტები არ ცდება, გამოდით რომელიმე და თქვით, რომ აბსურდია ამაზე ლაპარაკი. ადამიანებმა, რომელიც წესით ძალიან კარგად უნდა იცნობდეს უკრაინას, გავიდა 2 დღე და ყველა მიხვდა, მთელი მსოფლიო, რომ თქვენი მთავრობის წარმომადგენელს შეეშალა. მეორე დღეს ხდება, ეგრე იყო, კი, ბატონო ეგრე იყო, გრუშევსკის ქუჩას პროტესტები არ სცდებოდა, კი, ბატონო, გეთანხმებით. მეორე, როცა თქვენი მინისტრი ამბობს როიტერთან ინტერვიუში, რომ რუსეთის ინტერვენცია უკრაინაში ის ამას გამორიცხავს და არ ჰგონია, რომ ასე მოხდეს და იმ საათებში ხდება ინტერვენცია, აღიარეთ, რომ ეს შეცდომაა. როცა 2 დღეა მთელი საპარლამენტო უმრავლესობა, მთელი არა, ბოდიშს ვუხდი იმ ადამიანებს თქვენში, ვინც სხვანაირად ფიქრობს, ვიცი, რომ ასეთები არიან, როცა ამბობენ, რომ სანქციებს ვერ ვახსენებთ, არის ეს სანქციები უკვე. ნუ ცდილობთ, რომ ერთდროულად, ეს არის თქვენი კონცეპტუალური შეცდომა. ნუ ცდილობთ, რომ ერთდროულად გახდეთ ნატოსა და ევროკავშირის წევრები და ამავდროულად არ აწყენინოთ პუტინს. ეს არის შეუძლებელი და როცა უკრაინელების თავშეკავების უნარს ადარებთ საქართველოს თავშეკავების უნარს, მე მართლა ქედს ვიხრი უკრაინელების წინაშე, როცა ბრძოლაა საჭირო და იბრძვიან და როცა თავშეკავებაა საჭირო თავშეკავებულები არიან და მადლობა ღმერთს, რომ ეს 1 კვირაა თავშეკავებულები არიან და ითმენენ ეს ერთი კვირაა, რასაც ჩვენ წლები და თვეები ვითმენდით. ითმენენ ოკუპაციას, რომელიც ყოველდღე იზრდება, ითმენენ რომელიც ფართოვდება, ითმენენ რუსულ ბაზებს, მათი საჰაერო სივრცის დარღვევას, ითმენენ ყველანაირ შეურაცხყოფას, ითმენენ ყველაფერს და ცდილობენ, რომ უპასუხონ სამხედრო ძალით. მაგრამ მე დარწმუნებული ვარ, რომ თუ ეს გიჟი ბოლომდე სიგიჟეზე წავა ისე, როგორც საქართველოში საარტილერიო ცეცხლი გახსნა ან რუსეთის, ან ყირიმის სეპარატისტების ხელით, ღირსეულ პასუხს მიიღებს უკრაინაში იმიტომ, რომ უკრაინელები მართლა გმირები არიან, თავისი ბრძოლით ეს დაამტკიცეს. ეს იქნება, რა თქმა უნდა, არა მხოლოდ უკრაინისთვის, ეს იქნება, ტრაგედია მთელი მსოფლიოსთვის და მართლა ვიმედოვნებთ, რომ ეს არ მოხდება და არ მოხდება არა იმიტომ, რომ პუტინს ვინმე მოეფერება და ეტყვის, რომ მოდი, დარწმუნდი, მე არ მინდა დავიჯერო, რომ შენ გინდა მეზობელი ქვეყნებისთვის რაღაცა ცუდი, ეს არ იქნება იმიტომ, რომ მსოფლიო იმოქმედებს ისე, როგორც იმოქმედა მშვიდობიანად, ბატონო დავით, თქვენ საუბრობდით იმაზე, რომ ცივი ომის დროს მსოფლიომ ილაპარაკა, ელაპარაკა, ელაპარაკა საბჭოთა კავშირს და ბოლოს და ბოლოს დაშალა. კი არ ელაპარაკა, ბატონო დავით, მაშინ ცივილიზებულმა მსოფლიომ ჯეკსონ ვენიკის შესწორებით ვაჭრობა გააუქმა რუსეთთან და შეზღუდა მინიმუმამდე, მაშინ მსოფლიომ რუსეთი აიძულა, რომ ნაბიჯები გადაედგა, მაშინ მსოფლიომ ყველა იმ ქვეყანას, რომელიც რუსეთს ებრძოდა, იარაღი გაუგზავნა და მაშინ მთელმა მსოფლიომ მხარი დაუჭირა ჯერ ჩეხოსლოვაკიას, უნგრეთს, მხარი დაუჭირა ავღანეთს, მაშინ მსოფლიომ თქვა, რომ საბჭოთა აგრესიის გამო ოლიპიადაზე არ მივდივარო, მაშინ ასეთი იყო მსოფლიო, რომელსაც რეიგანი, ტეტჩერი და სხვა დიდი ლიდერები მიუძღვოდნენ წინ თავისუფალი სამყაროს ლიდერები და დღესაც იმედი მაქვს, რომ მოთმინების ზღვარი, ახალი ლიდერების, დღვანდელი ლიდერების, იმედი მაქვს, რომ ამოიწურა. იმედი მაქვს, რომ არ ისაუბრებენ იმაზე, რომ რუსეთს უნდა დავანებოთ თავი თუ ის ყირიმის გარდა სხვა რამეს არ გააკეთებს. იმიტომ, რომ ოკუპაცია უკვე შედგა, იმიტომ, რომ დაპყრობა უკვე შედგა, რუსეთმა უკვე ძალიან დიდი ნაწილი წაართვა უკრაინას და ძალიან დიდი ნაწილი წაართვა 20 წლის წინ საქართველოს და თუ დღესაც დღევანდელი მოქმედება საქართველოს პარლამენტი დღეს ვერ ბედავს იმის თქმას როგორი უნდა იყოს მსოფლიო რუსეთის წინაშე ამ კონფრონტაციაში ეს ძალიან ცუდია, მეგობრებო. არაფერი არ ღირს იმათ, რომ ჩვენ ამას ვერ ვბედავდით. კი, ბატონო, თქვით, რომ რახან თქვენთვის წითელი ნაჭერივით იყო სიტყვა „იზოლაცია“ რუსეთის, კი, ბატონო, ამაზეც დაგთანხმდით, რომ ეს ამოვიღოთ, მაგრამ ზოგადი განცხადება მხარდაჭერის მასში ცუდი არ არის. კი, ბატონო, მხარს ვუჭერთ უკრაინას, მის სუვერენიტეტს, მაგრამ როგორ უნდა იმოქმედოს ჩვენი აზრით ჩვენმა მათავრობამ, როგორ უნდა იმოქმედოს, ჩვენი აზრით მსოფლიო თანამეგობრობამ ამაზე საქართველოს პარლამენტმა არ უნდა თქვას არაფერი, არ უნდა თქვას, რომ ჩვენ მხარს ვუჭერთ სანქციას ამ ადამიანების წინააღმდეგ, რომლებიც არიან კიბო თავისუფალი სამყაროსთვის. ეს ვერ უნდა ვთქვათ, ეს ვერ უნდა გავბედოთ და ეს ერთი სიტყვა არაფერი არ არიო. თუ არაფერი არ არის, ეს ერთი სიტყვა ჩავწეროთ იმ ტექსტში, რომელიც ამაყად წაიკითხეთ დღეს თქვენ და მთლიანად იმ თეზისებზეა დაფუძნებული, რომელიც მოგეცით, ეს ერთი სიტყვა ჩავწეროთ თუ ეს სიტყვა არაფერი არ არის, მაგრამ ეს სიტყვა არის. ეს სიტყვა არის პოზიციის დაკავება, ეს სიტყვა არის არა მცდელობა, რომ დასავლეთთანაც იყო, მაგრამ ამ დროს ვიღაცეებმა, ვისთანაც გინდა “დალაგება“ იმათაც ძალიან არ აწყენინო. იმიტომ, რომ იმათი წყენა იმისგან კი არ გამომდინარეობს, რომ თქვენ რას ჩაწერთ რეზოლუციაში, იმათი წყენა-არწყენა, იმათი აგრესია, შემოჭრა, იმათ მიმართ თქვენს მიმართ შემოღებული სანქციები დამოკიდებულია იმაზე მართლა წახვალთ თუ არა „ნატოსკენ“ მართლა წახვალთ თუ არა ევროკავშირისკენ და თქვენ ამბობთ, რომ წახვალთ და მე არანაირი საფუძველი, ახლა ვიღაც ვიღაცეები რომ არ გავიხსენო თქვენს კოალიციაში არანაირი საფუძველი არ მინდა მქონდეს, რომ ეს ასე არ არის. მე მართლა მინდა მჯეროდეს, რომ წახვალთ ნატოსკენ, ევროკავშირისკენ და ამ შემთხვევაში კონფრონტაცია მოგიწევთ. მოგიწევთ კონფრონტაცია და ამ კონფრონტაციაში მსოფლიო თანამეგობრობასთან ერთად უნდა იყოთ, ყველაფრისთვის მზად უნდა იყოთ ამ კონფრონტაციაში იმიტომ, რომ მეორე მხარეს არ არის შეგნებული ადამიანი, მეორე მხარეს არ არის ადამიანი, რომელსაც შეიძლება რაღაცა შეამეცნო, მიამიტურად ინტერესებშია ძლიერი, აუხსნა, რომ მის კარგი და აწყობილი და დემოკრატიული მეგობრები, ეს მას არ უნდა, პირიქით უნდა, დესუვერენიზაცია უნდა ყველა თავისი მეზობლის, განადგურება უნდა ყველა თავის მეზობლის. ეს არის ჩვეულებრივი ბრძოლა და თქვენ ამ ბრძოლაში ხართ და ამ ბრძოლაში ვერ იქნებით მკვეთრი პოზიციის გარეშე და თუ ეს მკვეთრი პოზიცია დღეს არის მიუღებელი, რომ გამოხატოს მთავრობამ, თუ ასეთი სტრატეგია გაქვთ, კი, ბატონო, ნუ გამოხატავს. საქართველოს პარლამენტი ვართ, ხალხის მიერ არჩეული დეპუტატები ვართ, რომელსაც შეგვშვენის სიმკვეთრე, პრინციპულობა, პირდაპირი თქმა. ამიტომ დააბრუნეთ ტექსტში უკრაინის ოკუპაციის საკითხი, დასვით საკითხი იმის შესახებ, რომ რუსეთის იზოლაცია უნდა მოხდეს ... შესახებ და ჩაწერეთ ის, რომ... (ტაში.) თავმჯდომარე. გმადლობთ ბატონო გიორგი ვოლსკი, 5 წუთი. გ.ვოლსკი. დიდი ბოდიში, ისე იყო წარმოჩენილი ვითარება, მე მგონი ეს რაღაცა სავსებით გასაგები სტრატეგიაა, რომ თითქოს ეს რეზოლუციაც კი არ არსებობს, რომელსაც ჩვენ ვიღებთ და თითქოს ეს რეზოლუცია არაფერს წარმოადგენდეს, თითქოს ეს მე-5 პუნქტში ჩამოყალიბებული წინადადებები არ გულისხმობდეს მრავალმხრივი ზომების მიღების შესაძლებლობას, რასაც მოვითხოვთ. აქ სხვა რამეშია საქმე. აქ იმაშია საქმე, რომ „ნაციონალურ გაიძლიეროს და მოძრაობას“ ახლიდან აბსოლუტურად უნდა თავის მიუღებელი, პოზიციები აბსოლუტურად არაადეკვატური განცხადებებით უნდა ყურადღება მიიქციოს. როდესაც 2007 წლის 5 დეკემბერს მიხეილ სააკაშვილი აცხადებდა, რომ რუსეთს სამხრეთ ოსეთი არ აინტერესებს, ამაზე დაზუსტებული ინფორმაცია გააჩნია და გარანტია აქვს, რომ ეს ესე არ მოხდება და გარანტია აქვს, რომ 2008 წლის აგვისტოში, არსებობს, ხომ ჩანაწერები, რომ ჩვენ შევალთ სოხუმში, ზუსტად მაშინ ვიფიქრე, რომ ეს არის სწორედ ის, დასაწყისი იმისა, იმ სიბრმავისა, რომელიც ოკუპაციამდე მიგვიყვანს და სამწუხაროდ ესე მოხდა, ათასი ფაქტის დასახელება შეიძლება კიდევ. თუნდაც, იმ ბრძანებულების, რომელიც 2008 წლის 9 აგვისტოს იქნა მის მიერ გამოცემული. რა საშინელი ფორმულირებები წერია, უნდა ნახოთ! როდესაც ჩე გევარად წოდებული სააკაშვილის მიერ გივი თარგამაძე ვითომდა რევოლუციებში და ვითომდა პატრიოტული დროშით იყო ჩასული ბელორუსიაში, უკრაინაში ამ სულელური პროექტით, რომ დონეცკში უნდა ჩასულიყვნენ მოჭიდავეები, რათა ვითარება შეეცვალათ და შემდეგ რუსეთში კიდევ დაარტყა, ვითომ ეხმარებოდა, ოპოზიციას, ზუსტად მაშინ ვიფიქრე, რომ არც ერთ ამ ქვეყანაში ოპოზიცია ფეხზე ვეღარ წამოდგებოდა და სწორედ ეგრე მოხდა. მოახდინა პუტინმა მძლავრი დარტყმები ყველგან, სადაც ამ ჩე გევარამ და ჩე გევარებმა ჩაჰყვეს ცხვირი და ახლა გვაბრალებენ, ვიღაცასთან ვითომ რაღაცას ვათანხმებთ. აი მაშინ დამებადა სწორედ შეკითხვა: აი ეს სტრატეგია ხომ არ არის შეთანხმებული, სააკაშვილისეული რაღაც სტრატეგიული ხედვები ხომ არ თანხმდება სწორედ იქ, სადაც წყდება ოკუპაციის საკითხი საქართველოსი. ამას არც ვახსენებდი, რომ არა ათასობით დაღუპული ჩვენი ახალგაზრდა, რომ არა დაკარგული სოფლები, რომ არა დაკარგული ადამიანების სიცოცხლე, რომლებიც საერთოდ არც გააფრთხილეს, რომ ეგეთი საფრთხე ელოდებოდათ. და ეს არის სწორედ კონსპირაციული შეთანხმებები და მართლაც ახლა პრაგმატულ პოლიტიკაზე ლაპარაკობდნენ აქ, საქართველოს პრაგმატულ პოლიტიკაზე, რომელიც მან უნდა აწარმოოს. აბა, რა, უნდა აწარმოოს პრაგმატული პოლიტიკა. აი ამაში ვეთანხმები ჩემს ოპონენტს. მაგრამ აზრი პრაგმატული პოლიტიკისა არის ერთი, რომ იმ სისულელეს, იმ დანაშაულებრივ შეცდომებს, არ უნდა ავყვეთ, რომლებიც ჩაიდინეს და რომლებმაც ტერიტორიები დაგვაკარგვინა და ახლა უკრაინას კარნახობენ კიდევ, როგორ უნდა მოიქცეს ისე, რომ თავი შეჰყოს იმ განსაცდელში, რა განსაცდელიც საქართველოს უკვე ათასჯერ და ათი ათასჯერ აგემეს. ამაშია საქმე. და ახლა ვიძახოთ აქ, იქ ჩე გევარა იყო თურმეო, მე კი არ ვუჭერდიო მხარსო, სააკაშვილი ამბობს, მისი ბრალია ყველაფერიო, რაც მოხდა. რაც მოხდა, კარგად ვიცით. უკან უნდა გავიხედოთ და აქედან გამომდინარე დასკვნები გავაკეთოთ და წინ უნდა გავიხედოთ მას მერე მხოლოდ, როდესაც შეფასებას მივცემთ ზუსტს. და თუ პრაგმატულ პოლიტიკაზე ვლაპარაკობთ დღეს ერის და ქვეყნის, პრაგმატული პოლიტიკა ის იქნება, რომ ნებისმიერი წინადადება, რომელიც საერთაშორისო ურთიერთობების განვითარებას ეხება და „ნაციონალური მოძრაობისგან“ მოდის, უნდა გადახიო და სანაგვეში გადაყარო. აი ეს იქნება პრაგმატული პოლიტიკა (ტაში დარბაზში). ბოლოს და ბოლოს, კი, ვცდილობთ, რომ არ გავიდეთ ისეთ შეფასებებზე, რომელმაც რაღაც ვიღაცას შეიძლება აფიქრებინოს, რომ საქართველოში არ არსებობს, მართლაც არსებობს ანტიქართული, ანტისახელმწიფოებრივი ძალა. ისევ ჩვენ უნდა დავიფაროთ ის ჩვენი ოპონენტები, რომლებიც აბსოლუტურად არ იმსახურებენ ამას, მაგრამ ხშირ შემთხვევაში ქვეყანას სჭირდება. მაგრამ არ არის სწორი პოლიტიკა, როგორც ჩანს. სათქმელი უნდა ითქვას და პირდაპირ უნდა ითქვას: დანაშაულებრივი იყო პოლიტიკა და ასეთივე სახელმწიფოს, ხალხის მიმართ დანაშაულებრივი პოლიტიკის განხორციელებას კარნახობენ უკრაინელებს. ეს არ უნდა დავუშვათ. სწორია ჩვენი განცხადება, ჩვენი რეზოლუცია, როგორიც არის მისაღები (ტაში დარბაზში). თავმჯდომარე. კოლეგებო, ვუახლოვდებით დებატების დასასრულს. დარჩა 5 წუთი, რომელიც უმრავლესობამ დამითმო, რისთვისაც მადლობას მოგახსენებთ. და მეც ადგილიდან ვიტყვი რამოდენიმე სიტყვას ამ 5 წუთში. გთხოვთ, ჩამირთოთ. პირველ რიგში მინდა მოგახსენოთ, კოლეგებო, და ყველას, ვინც გვისმენს, გვიყურებს, რომ დღეს ჩემთვის ერთ-ერთი ყველაზე მძიმე დღეა ამ პარლამენტის კედლებში და მე ვარ ამაყი, რომ ვარ საქართველოს პარლამენტის წევრი იმიტომ, რომ დღეს ჩვენ სამსჯელოდ გვქონდა საკითხი იმის თაობაზე, თუ რა შეიძლება გავაკეთოთ იმისთვის, რომ დავეხმაროთ ჩვენს მოძმე უკრაინელ ხალხს. და მე გთხოვთ, ყველამ ერთი წუთით შევხედოთ საკუთარ თავს რიგითი უკრაინელი მოქალაქის გადმოსახედიდან. აი დროშები რომ გვაქვს ბევრი გამოფენილი ამ დარბაზში. და წარმოიდგინეთ, რომ გვისმენდა რიგითი უკრაინელი, რომელსაც ვეუბნებით, რომ, იცით, ორი დღეა, სამი დღეა ჩვენ ვმუშაობთ, ვცდილობთ, იმაზე, რომ მივიღოთ რაღაცა გადაწყვეტილება, რომლითაც თქვენ, უკრაინელებო, დაგეხმარებიით. და მერე ისმენს და მოისმინა და მოგვისმინა და ნახა ეს ყველაფერი. არ სჭირდება, მე მგონი, დიდი ჩაფიქრება იმას, თუ რა ხასიათზე დადგება ნებისმიერი მოქალაქე, ვინც ამას უყურებდა. არადა, ჩვენ, უმრავლესობა, მეც პირადად და ჩემი კოლეგები ამ ორი დღის განმავლობაში ვცდილობდით ზუსტად იმას, რომ თავიდან აგვეცილებინა ეს და თუ რაიმე სათქმელი იყო, თუ რაიმე გასარკვევი იყო, თუ რაიმე შესათანხმებელი იყო, საკამათო იყო, ცხელი კამათიც, ყოფილიყო მუშა რეჟიმში და ჩვენ აქ გველაპარაკა უკრაინაზე, უკრაინელებზე, უკრაინისთვის დახმარებაზე, რას ვაკეთებთ ციჩვენ, რას ვეუბნებით სხვას და ა.შ. რა გამოგვივიდა? 97-98 % დროის და ენერგიის დავხარჯეთ იმაზე, რომ ერთმანეთს, აბა, შენ ასე თქვი, შენ ისე და ვინ სწორია და ვინ მტყუანია და ა.შ. მოდი, ქართველი მოქალაქის თვალითაც შევხედოთ იმას, რაც გამოგვივიდა. საქართველოს დროშებიც ბევრადაა ამ დარბაზში და ამ შენობაზე კიდევ. რას ელოდა საქართველოს მოქალაქე საქართველოს პარლამენტისგან დღეს, როდესაც მოქალაქე უყურებს, ჩვენ აქ რომ ვსაუბრობთ, იქ ყირიმში იძაბება ვითარება, იქ რეფერენდუმი უშიშროების მოითხოვეს, საბჭოა იქ სამხედრო შეკრებილი, შენაერთები დაძაბული ამბავია, შედიან, რას იქ ელის საქართველოს მოქალაქე საქართველოს პარლამენტისგან. ალბათ, იმას, რომ პარლამენტი, ყველაზე ბრძენი ხალხი ჯამში, ვისაც ჩააბარა ხალხმა ბედი, მომავალი საკუთარი, იმსჯელებს იმაზე ზუსტად, დაფიქრებული სახით, დამჯდარი ჭკუით, რა ვიცი, მოხმობილი სიბრძნით და ყველაფრით, რომ რა უნდა ქნას იმისთვის, რომ უკრაინასაც ხელი გაუმართოს და საქართველოსაც ხელი გავუმართოთ. საქართველოს მოქალაქის თვალით შევხედოთ, რაც გამოგვივიდა ჩვენ აქ. ამიტომ მე არ ვისაუბრებ ახლა რეზოლუციებზე. ვთვლი, რომ უმრავლესობის მიერ შემოთავაზებული რეზოლუცია ეს არის აბსოლუტურად სწორი, ის რეზოლუცია, რომელიც დღეს სჭირდება საქმეს, რეზოლუციას რაც შეეხება, მაგრამ ამ დეტალებში აღარ ჩავალ. მე მინდა პროცესზე ვთქვა ორიოდ სიტყვა. რატომ მოხდა ეს, რაც მოხდა აქ. დღეს უმრავლესობამ ვიქტორ დოლიძის მიერ ინიცირებული ტექსტის სახით პარლამენტს შესთავაზა ტექსტი, რომელშიც წერტილი და მძიმეც კი არაა გადაადგილებული, მიუხედავად იმისა, რომ კორექტურული ცვლილებებია, მაგრამ მივიღეთ გადაწყვეტილება, რომ კორექტურული შეცდომებითაც კი ის ტექსტი გამოგვეტანა, რაც გუშინ საღამოს წარმოგიდგინეთ, როგორც საბოლოო შეთანხმების ვერსია. ამიტომ წარმოვადგინეთ ეს ტექსტი და აქ რაღაცა ქილიკი, რომ უიმე, ტექსტიც ვერ დაწერეს და ჩვენი ტექსტი გამოიტანეს ნახევარი, აი მან დარჩით და მაგ ქილიკით იყავით, თუ ასე გნებავთ, კი, ბატონო. იმიტომ გამოვიტანეთ, რომ, დიახ, ეს არის ის შეთანხმების ფორმულა, რომელიც დაიდო მაგიდაზე და გუშინ საღამოს ეს იდო მაგიდაზე და ერთი წერტილი არ შეგვიცვლია იქ. რა განცხადება გავაკეთე მე გუშინ აქ ამ ტრიბუნიდან. მადლობა გადაგიხადეთ გუშინდელი ჩვენი გაწვალებისთვის და ტანჯვისთვის, მადლობა გადაგიხადეთ იმიტომ, რომ მინდოდა გაგვეგრძელებინა პროცესი, გაგვეგრძელებინა პროცესი და მივსულიყავით შეთანხმებულ ტექსტზე და ერთიანად შეგვეძახა უკრაინისთვის, რომ თქვენთან ვართ, ერთიანად გვეთქვა ყველაფერი, რაც ამ ტექსტშია, რომელსაც ყველაფრს ეთანხმებოდით. და რა მივიღეთ აქ. აქ სამჯერ გაგაწყვეტინეთ სიტყვა იმისთვის, რომ, მოდი, გაჩერდით, ნუ ლაპარაკობთ მაგას, რომელიც შეუძლებელს ხდის უკვე მერე შეთანხმების მიღწევას იმიტომ, რომ შუა მოლაპარაკებებში როცა გადიხარ და ტელევიზიებში კეკლუცობ, რომ იცი, რა, სანქციას არ თანხმდებიან და იმას თანხმდებიან და ასეა და ისეა და მე რა მაგარი ვარ, რა ყოჩაღი ვარ და ისინი როგორ ვერ მოგვყებიიან, ე.ი. მიდიხარ ჩაშლაზე იმიტომ, რომ არ გინდა იმის გაკეთება, რაც საჭიროა და რაც სწორია და გინდა ის, რაც მივიღეთ დღეს. ამიტომ მე მინდა დღევანდელი ყველაფერი, ტექსტიც და პროცესიც უკრაინის მოქალაქემაც, რიგითმა, რომელიც ახლა არ ვიცით, რა საფრთხის წინაშეა, და საქართველოს მოქალაქემაც, რომელიც ჩვენი შემყურე, ალბათ, ფიქრობს, რომ კი, რა თქმა უნდა, გაიზარდა საფრთხე და არა შემცირდა ჩემთვის, გამოიტანს სათანადო დასკვნებს. მაგრამ კარგი ამბავი ისაა, რომ ეს პრობლემა, პატივცემულო კოლეგებო უმცირესობიდან, ეს დღეს მხოლოდ თქვენი პრობლემაღაა. ქვეყნის და სახელმწიფოს პრობლემა არ არის იმიტომ, რომ სახელმწიფო პასუხისმგებლიანი ხალხის ხელშია, რომლის განცხადებასაც სწორად მიიღებენ და აქ რომ ჩვენ ამ კამათში ვართ, აღმასრულებელი ხელისუფლება ყოველდღიურ კონტაქტზეა კიევთანაც, ბრიუსელთანაც, ვაშინგტონთანაც, სათანადო სანქციების მოთხოვნით. ევროსაბჭოსთვის დიახ, გაგზავნილია ვმუშაობ და ვიმუშავებ და გავაგრძელებთ, ეს არის კარგი ამბავი. მაგრამ ის, რაც მოხდა, ავიცილეთ თავიდან. მე ამისთვის, მე მგონი, აქ ვერ ამ შემთხვევაში უმრავლესობას მივმართავ, არ ვიცი ყველას მოგმართავთ, მე მგონი, ყველას სახელით ბოდიში გვაქვს მოსახდელი პარლამენტის სახელით უკრაინელი რიგითი მოქალაქისთვის, რომ ვერ მოვახერხეთ ის, რომ უკრაინისთვის გაგვეკეთებინა საქმე. და უკრაინა ყოფილიყო ამ დარბაზში და არამედ სხვა უფრო პრიორიტეტული პარლამენტის მუშაობას. დიდი მადლობა. შემდეგი საკითხია (ტაში). ვაგრძელებთ „საინვესტიციო ფონდების შესახებ“ კანონპროექტი I მოსმენა. მომხსენებელი დავით ონოფრიშვილი. გისმენთ. სიწყნარე მოვუსმინოთ, მოვუსმინოთ დავით ონოფრიშვილი წარმოადგენს კანონპროექტს.

J6t rCJkto brjy6o6gqxrl, Jrd,q,q6oou riobgonb ggN'C6roff b AoCf, gl6,Jo6ol, '6C$(',qPJ0or A(,A56o, 0i6kD6ooCq,9&gqro lsE\qxrx'r r6t6glrnlr Agb$98 l. Urjrt6o46qxrl, Jr6q,raC6oo oJ(,rlC)oo 6dr'$b g3rtr.:o6oL 0o6$eAACb rr€Qontr ECCQC65OooU AoC6 $rAclSUCOgq' U6Cq,ArWOr6o)b UiabCq,{io t06Cuorb. 2. Jclq,qloJu6o r663ln.>, 6o63qt.>6 t6gl-r3on .:br*66o3q,Cber Uf)ro6oL U.:6r6goJ('lq,oooJuoo 356UoU 09L6gq,9q,rq qt 6cfi3q,0rg 6.:t6gbo 6$og.>q.os 3og3tso 6.rfunorst63bgq,o AC6oJ6\5oCq,o 6rg3oqrg6ooll ACAC6re, 6.rqrmt.rr6qr .:l6sqtalq,yffiCauq, b$b3q6o .:6t6gl-ror0o, (RCr,Lro,i3ol, Jo UlgC qo.:, qrgqr.>6ror6gbgq,o b.:Abg('6<r r66pUffb 9o601 Oorry<'r bg3gtfuEgq,o S6r'rJUq,o lrrbCe,A$ogob go6.:rqOAC6. 4. €lpltgomU tsCc996$oob 3b 6.:6o1o gu6Aeuq66U U.:bgr'41bq,o 66o33699o6olr lrJE6orbCU v6J Ab('lq,oqr BgSo 636obr6o gjt6ro6ol-ro6oU, rdrraSqr U.>j.:dror36qx'rl-ro6ou qr.: aorgq,o ca6erJob gh:gt6o$<rgboL lioL,OCaouoAob, 6oaCq,oo fuar'rgrq,o@s 6gcrr63 almgq,oo o6oU 390q.o96. 5. lsj.tt6o)3gqxru 3.r65.:qr sbtr<'r3u, 6et6ot6 6.:bq.: JbrqxiAo"J6o .>66r31-nrrlr 0b\96\,o 46.:3sq"1X16, ArcD tstr6olr, &'lqxrb 2008 $q,olr .:63o\)o3o, 6oq93b.:O U.)jlt6oBCEx'rAo br6bo60oCq,er Ft"gltSonb o6ggt6g366o.: q.o.) 6o0q,.,U 0CeCblA AqCUJO <n3gJo6gbgq,o,) U: j.>t6or36qxrl., o6o 6p5oo6o - rgb.:tgon eJ 0bo6gJqoL! 6g6orn6o - lncg4 649lr9ontr q11p364o,:0 6.>6,>b<'rrfu ogq,r Cor6o3ud,o $49fur. 6. JAJboJ6, C.oeCb CJ6,Jo6ol, OC6o$c.r6ortC er Aob Lorbq,o3Ct 6gbgorir ggqg6r4ooU CaCsgCbCA" o0go6gbU U:jn6o6gq,ou tro6rrq0AC6 ADbb({6OoCq,C0Uq'o r66glroolr b.:Slr, ttx'raXq,og 6gq,oltMoQ.> 6gltgq,o J.)lr&,rd,OCbou q'J(r)r,A0orlrr qt) tsCAaCO lrs3gor6o aoj.>q,.>jg06ob q.o43ob 6t'41ogoor U:0bgqr6o o6g96396go.>l-r, jggEolr J<'rqrogo3g6o b9q,6dp3,>6gq,o6olr qoJ bJq,bol., or,:golrgg.:q,o sdr893.:6ot.r 0ogqgbqobrls er aJUorJ6 (,r.!cl{rrobJoF,CAr[,, XA5oqm06o3o arScx$Cgo q,.pC6CboU 6.>0c'rg96gb.rL r6t6glryb t agugonu AogO AgCa6oq,o brqtbo$o0s6rx AJ6crpJq,o .:t6sq,X6.:6gqn Sgovirqg0gq,o got60orvrgbg6ob OlacrUCEC0rb q.o.> lrrpugomU Xr6oU UJ!6lr6tr aC$J6r- a, er 0ra$e6oq',C6J.,. rq6o36,Jqrc,r6 0rac'6eo6.:O9, ts$:tr)oaxxrt Jr6q,rACE)o: l. 6rA(,broJ31j 936oo6olr orrgobggq,gbob, UggCd,C6oOCOoLr A5 OC6oOr)6oCq)o Ao{,or6<rbou [,6Cq, Abn6AgC6rU; 2. 6.:q.o.86oo 6AobU 6ryU9onU gSqp6r6oolt 0o96 $.>l60ogbgq, L$b3q.odn Joq,oOoJU6 s6t5guorU, g36ro6ou OC6oOo6oi9bC 0o0q.oo6.)63 lr.:6bgq6o o6ggl6396go.:b qrr 0ol-ro rrrg6cx'r6oU o3pJrgo.>tr, ,,Argq,CEr,U Ug36xrC0oU" 6fubrb qrr trryUgorlt tsCeC6Jg.rlll fu6oLAo9fr Ogqggq,obrU ra63r6, ,,&Bq,C6ob bgg6ogbEo" 0<'tjgo<'rb lt3gorrt6o 0gtmbq,3bo; 3. aog$oq.ogbU ltjr6orSgq'oL 0orrgt6<'rbrl.r, a)€edt of,oL, aJrtsoo ('J osq'ltbr Joto6o'r g36m6otr AbJ6e!b53C6re, qrs60ob 5SUgonL or.>3bgq.og6o ltabSqglrm r6tfuLo.> g3r6xr6ol-r 0o6$6or qgu g36m6ob OC6,oOcI6ffl, oJUJlooJ; r$.:l60oob tfi5og6o qrnqxraroqC6o JJ0J.:6o.> l6gUgoroL ggqgSorgcnlr qrxlq'o6\)o06o otxlq'r0ooLJ cgJ aou prUr$gugbq,rq $o6$q3q.og6 jag(,oon l.D6joogboL . Acrgsoqgbb lsjr6orgqxdj 0or.>360brlr b:lr$6rgrT q.o 6Ja56ox'iJ 3r'6Ugq'$o6o: AC&rJf,JOoUgo 316.>o6ob ao,r36erbJbor6, Urjr6o63q'oU aoC6 CaCqrlon qoJbAr69bol., .>q,6er8g6ob tsgtr:bgb; 5. A('t0troc.oC6lj 69lj9ool) ggqgdrrsorU qr.:ggo369bq'o3 bro33J6ol'' UJ6Do6oL Ag$$oO<rU 196ro6olr OC6oOo6ff AJ6 $gq,r L,rabCQ6,o AC6rC6on Ql Urbgq,6$<lgs'lC6f,or'tboL $o6.:.:q6qpg6 ffi J6ogq'rr $Cgr CaCACbr' 6. aog$oc.ogbU l-rrgr6orrBot6ob('r crrJ6rAC0('l66oOrU, Jo633q' t6o63o, 33t6erioU 3':3tso6Ur <.o': s09r6o3oU 099r6op&3q tsO,roCblr, A<mq('lb CtsCdogd,o 3o6odo33t6o, &'19o6o396o <gr qrnq,('lAroo,Cd,o lr.:6jgogao fryUgonu ggq-o3r64crir So6.>.:qAA96 oobo t'lC6oJA('t6ouo o'boq,r6oolr.:or3ol.t, Ur6,>0 6ry1lgonlr ggq36.4or 16 acSg0cOU p3t6>o6ol-r $o6;rq'aac0 6.>6bol66ogq,36gq, l$0bC(6cr- Joq,o$oJgd r66rglto :L ; 7. aop$oq.o3bb 6r6oJoU 3.r3tsotr q.or r63l6o3ob 095ttorX&7q' tsoDOCbU CACAoor) g;o6o0o3gt6o qgrbdr6gb,r 619$ool-r g36m6oU b3q'obggqlbrb; 8. Acrg$oq996U 66cnob 353Aod,bi Ar 6r$<ab S$6r $9g6C0U 6545<'0rE CACNocrr' ErAoXCbo g3OcoO.,tr, Lr.:j.>6o43q,ob qp 6oq'qm3oU C06orOq'J6OoJC6o o6OC66J0oob J6o69UoU Arl$BCr6C0q,rQ; 9. aog$ocg0bU l-r,:js6o69q'ob 0or.l3r6obrb 0rJ(Jr6('tu $Cqr tscbldq,o qo6oUdoS6r q9'> r$r6aor)b gr6org 3.rdJr6or 2014 Sq'oL 6DOC|L UrooO$C Urjrt6o8gqxdr aoC6 6roo-ao 0!gCa6,orEC0oU brAoCAC(x, ACbAoU aoLJqCOrQ.

J6oCCOo Itcj.yvto6gqxrl, $6q,rAX&pL r6g$oqrJ6ru rr13ugonL g6g,Cf,r6crrb 0o96 0oA16o1 6r6k rr66o9q'g0,Jqro llr0bgqxlx,r r6r6gtrrrb BgUrbCb 11316ro6ol_r l. lsj.:6oggq,ob Jr6q,rAC6Oo 6,>qr.:]6oor 60o011 336m6ob go6rrq6q996 r6pUSoroU tsc(.C6socr)b AoC6, $rao$g000q, L,6}Cef rbaorbor6 bAbCq6(, .:569UorU. 2. Joqngo3g6o .r663bo.>, r6o03q,l$6 6glrgom rbor6gogq,gbqr.: g36.:o6oL l$6^116gr.rJoq,o0rlJu6o JC6Uol., tsCbt6gq,Cq,rqg q,J 6oACq,aJg 0r6gbo 6.:6o6.>qrr 3oggfio 0J%oor6CbCq,o q90o36r6cryq,o r693oqvg6oolr ACcSC6r(g, 64g.rotc6q-or J6JeClq,J6o6CbCq, lr.>0bgqr6tr ,:6rrr3Uo.:tso, qpgolr.:or3oU 3o Ulg, (,clJ, e1lq,r6odrC0pqo U:db3q6o J66CbooL $D(ffil Aooqcl U33C6gECqlo 6r6oJggo lrb9q,0$ogoU: qgi 0olro qp6o6o0g6o bSqrol_rggq1ooU go6$q0996. 3. t6gbgontt tsCqoC6r6mu gU 6rbcjqo g.:6&rq.o66U U,:lro6og\,o 06otsg6Xqxr6oU U.:g6orbgb .:61 Oboq,<'rq 8996o 096ob.:6o 936.:o6ollo19olr, .>6.:09qg lr.:jrr6org1q,ol_ro6ou qgr dorgqrr g3t6oiolr plrsgr6orbogbolr Lotr$CAoL<rrgob, 6cr03q,o3 Br0ogJqobqg.) 0Ct'69 Olrogqoo o6oU 3g0q996. 4. brj,>6or33q,ob 3rr66,>q-o rbUo3b, 16o6o16 6rbq9r r6Jq,rr6og6o .:663Uoob 0lrbgl6Jgo &6.:3.:qqj6, dro tso6olr, 6r'rq,oU 2008 Sq,oll r6got Ootso, 6oq.og5r6 UJjr6orjjE oio Ar6bo60oCqxeJ FfCLCcrrob o6oC6rgC6go.: qD 6o0q,ol.r BgqrCAJe eqCbto (,JCJo6COUq,oJ lrrdn(,ogCqxrL orvro 696oo6o - JtsbrtCorl qD gbo63q>olr 6C6o<'r6o - l_r.rq.o.4 r6gUlorot.r tsCeC6rOoJA 0D6rbo6r6ogq,.r gofo3g6o 9096q.:. 5. 5ArUorJ6, C.oeCb UB6ro6ol.r OCd,oO('l6oJ$C qrr aoU lror\xrglr 6|Jt5onL g3qr3r6.:6oolr j09q.o30g6o o09o6gbb L.:jr6or6q,ob So6srRAAC6 6.r6bor6gogq,56gq,o r6reigUoolr brblr, 6oacq,o0 6gq,obb0o0a9.r 6gtrgqro Jrl-rJori6gbolr qr.:r6o6gb,:lr ar Ecaacb Ur3gorr6o Aoj.:q,.:jg06oL qg.4goL 6ego3oo Ur0b3q6o o66Xrr6966orU, fuCU6ob ilq,o6;J36,o bgqddqg.:69q,r'rbob q,J brq,bob or.:3olrgg.:q,o r6BCaJ6oL Oogpgbq,obrlr qgi a,>Ut.>O qr$o6olBo636.:lr, .rqg6oq,r'r66o3o Ar6oo6COo qroq93636oU 5.>0og63b.:U r6rrrglnol-r Lsq,36o6o0.>goop, 6pLgonll 0o961 3gj06oq,o p,> 0.>6orgq,o r{5rq,C6r6gq,o tsgorrrr.:q36gq,o gor60o69bgboL 0JAogC6Cbrb (,J 6gLCooU p6olr g3.:6o6o tsgggrEr_ 6rpr,1o5oq,gbrb. ie6o063q,oq'!6 6r6oaqo6r6X, lr6Cr6oBCq,ob Jy6qrr0g6g6r: l. 65A(')br0,rgu UJ6ro6ou or.:3oUggq,9boU, bUBCFrCEoOCOoLr er OC6oOo6oUq,o Aorq,oJbobou b6Uq, dbr6qr.:]96r1; 2. b5(,J$6ool 60obU 6gb3onlr ggp3r6.:goob 6o96 g.l6l0o3b.gq, tr.l0bgq6o Joq,oOoJC6 5A6CLorb, UJ6ro6oU OC6oOo6or$C 0o6qgo6,)6g lJJ6bgp6o o66gOgOgo.:L qg,: aol_ro 6g6oo6ol-t o3gJr6o.:b, ,,brgqCEnu LSCd,oCbol.," 6fub.:b qt rrrglSonlr g9q996.r6ooU 6CboUaoC6 06<9gq,o0rl_r raAg#, ,,0rOq,C6oU l,tsC6,(,C0Ao" 6o.:jgoou lro39orJ16o 099r<'rbqr90o; 3. aog$oq,Cbu bcdr6crr3Cqxdl 0orcar6obsU, q9r.:gojbo6ob d3rgoo q.r gsqir.:bc J<r$o6o,: UJ6Jr6oU Ab5{rrerllr}C6,rq,, q.o.)6Acrt Fr3lrConu orr3bC(tg6o lr,:6b6q,<6o 1669[o.> 1136ro6o11 0o016or q.o Al6Jo6oL OC6oOo6ooU oJgJrgoJ; r$r6Ar'rerb rd6op6o eoJqxrA5oo0dro JJaJ$or 6pbgomlr ggqtc6,Jo(nb (rllq,oAqyg6o o$crq,.r6cnlr.> qg.> oob $o6.:sqfug6 jAgqnoro lr:6j6ogboU prllr$CU9bq,rc.o; 4. Aoggoqgou brj.yvro}3cq,oL Aorlg6(,brb U:Ugr6.>goqr 6rAJ6)ooU J(,EUUq,OrOoJ ACaoJf,JOcpJq,o p3t6ro6oU AorJg6r'lblLorJ6, ltj.:r6or33qoL aoC6 CACq,ooo C.oJbAJ6Cbot rq0crfu6olr 0glrfu6; 5. Aoggoqgg0u 6r.gllCox,ll ECqC6.rOorU q'rggo36C6qq 6lo$r6crb CJ6Do6oL OC6o0o6ooqor6 g3Cqlr L:6bgqr6o 3g6rg6on (,r OC$$oOerL g3r6.:o6otr L.:bgq0ftgogbdrmbob ft 6ssq6(,C6 ffi r6oryq,o 6gq,r j0gqpbu 6. Aerg$oq6bU lr.lgt6or.:tso6oln orJ6saC6er06o6sU, JodgCq, sAg6o3ou A396ror9egq, AorOCOb, Affry('tu mCCOU6," d, 0o, g36oJol.r 3r30or6t6 p.: X3o6o0o3g6n, Joq,oOoJC6o er qoiqo0r6ogt6o Lr6j6oSbo <5gugonlr g9qrg6r6ool.r $o6.:.:q0q996 Oobo Urg6or.:tso6ol.ro o$erq,ogrnlro6ob, lr.:6rA rpuSonb tsCe06.:6or rd, AC$$COb g36.>o6oU So6rW6AC0 6r6bo66ogql6gqr brabCe6o-Joq,c,Oo3gr6 s6Sglrorlr; 7. AoggoqS0u j.:t6orggqx'rb 0o1316o6,>lr, gs60r6omtr rdoou6o Autsrc}br, 6roJ brg6o.>3o6obo ors6JAC0er06obDA 6JEbr$(B6Uq,o lr.>96or.10o6olro h:6j6o9bo Ago6t<68pft.ru, b!6Ja Ul65o6ou lrr6gq, q,Co3uJto.llo.:6 3r6oq.o, drpUgonb gCaC6rl",r U6pq,,>qr .rt6 0or@96U UrjJ6orocqrrlr AorCq,o O0d)ooo6ooA)6 UJJUo,J6o U.>o3g&4oo UrAhq6er 3o66o66C66olr 6.:6.>6rl.r.: qr 9o$o396cr SAC6qnU tsCqoC6gbou rq0ogh6ib; l-r.r 8. 0og$oq.og0b g3t5cr.!ob 3r3tsor6l-r Ar raC6oJot, tsCCd,orC0"e, Ago6g0U jagqgooro x3o6o0o396o qsb0.xerg0s 6rgftnU gy6ro6olr bggolrggq3bsb; 9. aog$oq.ogbU 6rrroJou Jr3ao(6lrs q,r Eroctu g396 SCSECOb 6re.)e0r6 CACqoooo 6rboxo6o gy6so6olt, lsj.l6o3gq,oU qr 6oq4xr3oU Sf,oiOq,r6OoJU6o o669616rgoolr Jd,%;lroL AirJBC.)d,CAq,.)q,; 10. Aog$oq66lt Urjr6orpqxrlr 6orrg6obrb br\!6,ob U0Cq,5 tsCuidq,r'r qo6obdo30.r qgr r$16&rob ts56oC ArAJr6or 2014 Sqrob 6ro(,b brAoOtC Urjsr6o6gq,ol_r 0o96 6.15o_do A50Cg6oJ6CboL braoja3q.oo 6g60ob aol$qgoDq,.

J06$r,lrg6rotr 0,6S06,080 06 03 14 19135:41 06.03.20t4 aoabar6Cdclob 3CPo 1 Aodbar6CDe)oU 3Cq'o 2 o0!ob l$o'E6o boJ Jd6,e). d,C8oe'Iooo 6luJo)ob aog6, B6no5.rJ Aoaof,o A,)56. Uoatosf'(, raf'Cboob oc0DbC' UoJi6o,gCe,ob Jo6e,.)aC6Oo! 606oeD0oo 6lb9oo[ gCa06o0oo! aosr) 6'ro5ob Aoan6o A,)Sto60oCerCaIAo [nabgp6,(,,]A60bd,ll A$tnb0a Jr6l.lr$tol, boa(')e,oo a0a05o AoAb69 27 6(,60oAapCAo 6 $o6Xao 50 JSne!6 o J96$olJ86dr !0(,060 gtr,!Sor ,r(t 0trL60ao Eo6noA6goeo 0oAbd,0 l 0 5 40 1 0 0 8 o0LpCa 0 0 1 9 6DO-dod 18 0 0 22 6o0-arJ 2 0 0 5 6,)0-6ca 4 0 0 2 XJ Qra 0 0 0 6 o0G3(l)6 0 0 0 6 o0.c6 g 0 0 0 6 o0.46,C6 0 0 0 6 o6g 1 0 0 1 o06 ia!g!6o J06e46ob Aobd6. lt)Joobo !6 r',o[ aoQdleDo 27 a(',at(,C (l,bCoo,r6o Ao6CS!5o (06A ), 6o0-l9Ca, (,ofir'$, aoSAIAodC AoA3r (0,06)' 6A-A')5' 6qr aod) 0 6 6o6ooAaQCAo (',06, ('0LA9A) I)(r,(,'r0o6o.arCao..rt dr6r0aoo6 erbgsQoq)on:06 03 t4 19 36:43 asc69o 1 bxer: 7 JC6$otJg6rolt 06806103(, aoaMo6C0AoU 0e.03.m14 06 03 14 19:35:41 8g(m 1 aoAbAod,CaAoh SCqF 2 SoS,rMqtCblqro Jif,c)!6c6dN)(,Cao podcseoe,or: 06 03 11 l9 36.43 aodaCpo Jr6,soaC60o6coo a3C6C,o 2 bXq)rT JC6$ottg6ob o68o6(fo ac,abtuf,Coeol, 06.03 m14 06 03 14 19135:41 30en I ao6bar6cnq)ob (!lo2 dao€os!.errl|,o B0E&ts6ot l0c,6o UDb0e)o Eo€UbC 6o6ooq,6e08o D6r 0[6C,Cbo oranEnasoe,o.e)CSd6ed,C (006) x $o3o66o6ddc 6so,)C, (006) x 3oq,r6ddC nSoEC (006) X Joa,)bodcA06060 (006) X JoJoAoo6o Jo6,po (006) Aod'JoJoqo6odC eroo (006) x Aoareogo opo (006) x aoQdrDdC Atal()o (006) x aC$ooC.,o o.)Ao0o (o05) x 6od6oo6ndc oan6o (ou6) x Joeouoo6o6ilrq)o6 (006) $d66r AoA(,,) (006) x !o6'!oeooSo aor (006) Jo3xoa3oqro 6D0o (o05) x bran6Cc,od0 s.Boo (006) uc[ooa3oe,o ortDJeo (006) x oseuq)oJ6o oo0r8 (006) x D!6oo,ra3o()o Jnoo,) (006) x dcbJe,6! C,tr (006) X alEJAnAodC aoo6ao (006) x UAoa3oe,o alq]o (006) x Aje)DaSoq'o srarF,o (o05) prd,bo$o anbo6o (006) x prahrdc AJ6a,)6 (0B6) x 3oc,$Jo aoo6,ao (006) x 63orpDt6oEx6Ddo (006) x Josorf,ldcaoo6Ao (oU6) jr6or6N,)e'CJlro596c (ou6) x dJo6oA3opo 8DJD6,oo (006) x sro6oa3oeo 6,)6! (006) x a,)$ AodC aoe,3,) (o05) 6,)godC gq)ouo (ou5) pobc3qoe,o,): 06 03 14 19:36:43 x A3C6po 3 btq)r 7 JC6$oltg6olt 06A06080 SCc,o 06 03 14 19:35:41 06.03 2014 a(,aban6cdqrob 1 ao€bAn6,CDq)oL' SCPo 2 0o€t6C l$boq)o EoSooAaec6o oo 0t56,Cb,) s6,eoerCc,o a)o).)6l| (006) X Ebood0 osoar6,)b (006) x sJl.)lrcc,o oCoard,rt (006) x bnalc,Cqro aoo. (006) x bodCQo3o e,c6n (006) x bnp3odo 6obooa (006) x bdp3lao snoo (006) x 6oJe,rt,o ao6o,)6 (006) x bxoxq)r6o o06An6o (ou6) br6podc eoaoo6,o (086) x losof,odC aoC6o6 (o05) x Sog,)6,od0 oCPo (006) x Jo$spo,t6o ooucd (006) X 06oJoe,$Jo cf)CJ(,C {006) x IbJgrdooe,o C,n3oo (o0L(,3[) boc,.rdrao d)n6oo,o6 (ooffi s[) baoe)od0 aob0.63 (ou6-6cb) SC6coge,o a,)c)bn6 (a)o66Ct) X X x CDo6mdc 6oaor, (o0Ld,s[) x posoo (o0S x orodCboasoq)o{)cao6 (ooe x aCr,d0Soa3oe,o 6rb) 6cu) ,raie)oaSoAo SoAe,o (sr0tuCb) x bo$3,vtCaodC g6oso6o (o0& FJcb) oo,)aodc Ex6,oD (o0LaCa) u,)abo6,! e)o aCe,o (o0Ea8A) X x o6og6oa3oc,o C,osoo (o0 e0a) aoe)odcaoJ6on, (ooGera) Ao)alrdc 6060 (oijE('ca) 0,)3o6coa3oso 8o(')6ao (o$E pca) sogbodcaCPCaoSn (o06-ACa) aooa3oso o.)ao6o (ouGPCa) sodo3rso of,rJso (o0eQCa) goaC$Aoqroo 06 03 14 19:36 43 x x x x X x aCC6rpo 4 bJq) 7 Jo6$tgdrol, D6So(ffio 06 03 14 19135 41 6.820r4 AoAbar6CDeol, 3Cq'o 1 aoAba)6CO(,ob 3!q,o 2 A(',oU!C Uoboe,o 606.).!AABo rtt Ct,66r0a,! Srqif,odg o,f)6 (o0 Pga) bxncqoo6o Jodo (6o0-aod) X bxq)Joa,)6o3o o8C6r (6r0-aod) Sogof,odC 6x6,na (5.0-aod) x I 60.rsoCe,o ao.68o (Aoao) (5o0: aa)d) 6oJsor6o 6Ia606 (5n0-aod) x bonodC60r)630 (bDo-a(')d) x x dD6a,)3o e'Cao6 (6n0-aod) gngAodr 6oJoc,o6o (5ro-aod) 0ou3n66d3oPo JC06rr (6o0-dod) x Sa,ao6on3oc)o bno!5r (6o0: x a(.)d) Aro,)BBoq). 3oof,8o (5!0'aod) x x pr6hona3oQo ensoo (6oo'aod) JoAidC aoooao X (6d0nod) x ohrrl6o aoo6ao (6ounod) 6,noo!6o bsf,Ao (6o0-aod) X JCO6obo,)6o lr$3CP (6o0-aod) bnsr.,) a.6ooa (6r0-aod) us$,)6CgodC si3oo)o (6.)0' a('d) ,)b.e)Doo 6a)Ar6G, (6o0€od) x 4o6,,)aodC aoo6,6o (6,)0nod) x d!J6!dC c,r3oo (6o0-aod) bCSDosoq)o PcarS (6n0.aod) x X lClrna3oe)n GD3oo l6r0'aod) x boJr6oSo d)06,)o,06 (6,)B-aod) x ao6od3opo oJ,)Jo (6o0-aod) Sneor,DasoQo o6,an (Ero'Aod) X Sosoqoo Joao (6io-Aod) 6oJoe,io33oe,o 6raoE (5qr ac,d) a,)e),tAuD aoor (6,)g'ao,d) x aCc)ndJ Aoo6ao (6o0-aod) aCpoJod3oQo 8n6ob (6D0-aod) enagdpoemr: 06 03.14 l9:36ia3 x C6eo 5 bJq): 7 JC6$olrg6,ol, 06A06(,A0 06 03 14 19:35:41 08.03z)14 AoabA.)6,CDq)oU SCQo I aoAba,r6Clq)ob 3{}qlo 2 Ir Ac)Oblrr0 trobog)o ,)6 Ct86,0ao ar$rsD6,oo6o dDbCoe) (600-aod) aDbroddC Aobros (6n0-aod) x x ('$trgo JNo,) (5r0nod) Jnac)naJoe)o Jrr()0 (6n0'aod) o.f,Snaodg 8oo6'ao (ao3o) (6,tU' aod) x osJo.)J.n3oao ioo6,) (5o0aod) ocsp(.)onds Aoo6ao (6)9'aod) x x x Jo6pcpbJn aoo6,ao (6D0-aod) J!6t0eroB3oqro aoo66o (6n0- I x aod) X Jcs,ce,odSoc'o 608o (6o0lw) aC66gAodC oa,)6 (5o0-a0t) X x na,q)$odc 15606 (6o0nD!) x Doaobodc o,loJo (6!0.Arr) h0bd,o3odC aob. (6no-an!) X glg{o6od0 p,)3oo (6i0'ari) X 316.)A0,)6wero (6o0_0W) x Cnd)oaCpodJ PoSoo (6no-rqCa) ff x oe,o6aD6.)A3oc,o 6l6,ra (5oo- 6Ja) SoooAsoeosrs,) (6o06CA) X x A3o6ooagnq)o ao()d,6o (610' 6se) AoSAo6odC Od6oCe, (600- x 6sa) (]CaobJo3D srboo6a (6,ru-6ca) x poJr6oCe,od6o AoSo (IJ.QDA ) aJooo6o s66Cql (xJ ena ) oJ6,o.a3oQo J,)bn.C6 (IJ Poa.) brJoo Sopr6do (xJ Poa.) Aa)0oe)o03oc)o aoo6ao (iJ era ) boaJc)oD6o Us63o (IJ (.oa ) aJJrbodC aodo6! (o0EJo6) ao3q,ob,)A3oe)o rb$,)B (006- X x X x x X x Ja)6) anoCjao(ron 06 03 14 19:3613 aiC6gn 6 blq)r 7 3g6got 96()l, 066o610Ao 06 03 14 19:35 41 06.03.2014 aoabAn6,C0c)ob SCqo I aoabao6,Caq)o! 3!P. 2 a 6a,E!6C lrob0()o 60En,r(,8p0Bo 06, 0lr&t oan x dndn3id,o 6300(,0 (ooLJo6) nrJ.o Soar (oiJGJo6) x $orosodc JoDOo (o06-Jo6) x Jo$obodC AC6Db (o0LJo6) JoJ6.)$AodC are,3o (o0 C6.g) x aoobrf,rd0 ocaJoo (o0 C6 E) x x ao6oo,)ds D6o (o0 Jr,.g) X lrr6.Jodc 6ibo6 (o0 C6 g) X 3oboo5a.a8ogo Angbn8 (o0.Cf,.s) x bC8n6oASopo 300600 (o0 Clt, g) OsCarc,rdC 6r(,,ii (c,0€6,so X gricoa3oso o,)ar6 (o0-46c6) X aodcQC.asoqro aCAIf, (o0' a6c6) x x JoJSoJcAodC J.ooD ((,04605) x Jrbon6oAoo6So (o0'a6CO x oogndC aoo6ao (oonn CE) x er36onasoQo Joao (06(,.) C6Jdodc 3o8o (064.) x tg6xA,raooe)o ar6oJ,) (o6G, ) aob,)noarne,o A3!Da (o6Q.) scoJ6,oa3oe,o soo6,ao x (064.) x x aC63oaodC ooar (o6p ) Jo6doo.) ona.6o (o6P ) ibCOo.So pr6Cao6o {o6Q ) GDdCSpoc,..: 06.03.14 l9:36:43 x A3C6,eo 7 btq): 7