„საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში ცვლილების შეტანის შესახებ“

LOJ心 FU0000qObさ 6円 0心 Onlqnさ JonL 〕 円OJOnL 6さ 6bnq00L むハ円oOヽ 1 nL 6さ qさ ̀ln30 q‖ b)力 ha330mb hC)03600 〕 〕 し ささ qさ 006010 bll̀円 L Rさ F30bnL 10Lδ bob 29 eaJcalc6o, 2014 fcqo 卜1 241/3 brjs6or3gqcob 3,:6ro5ot Jr6onjgo,,ltjr6or3nqorb tobbqob ltSv6orqot lr$6<,661r<'1 3roqnilb?o 6gqoqnloL ?6gs6ob Snbrbni" (N07-3/404' 25.12.2014) バ,、 1,′ りЧlメ ● oX6oqoXq ts;oorbo.r 3o3o$3$o Ⅲ ・ もb3● ｀あ … ♂ ち 。 赫 '02206 240220bl Ъ 。 902201, 17022015 t',\pAo6&to ir.n)4t6ol l ,.trntt:'t. d.\t6tu4 18022015 ‑ 04032015 j<nt,6j* t't!,, 'A 1',r I' l).116r\@0 t,\t6ou' .rqu6or6olr XgqXloou q.ry3olo q.t LJAljJq.,jr, o6g3564oot soaogsgo ♂¨ 2・ ろ′ κ″ヽォ,卜ょ,長 '″ ｀ ″̀,, 'ι や撃 ゛ υ L;jor6or3Xqob Jlr6qo8n6$oL do3r6r'r rp515L: Loj.:r6or3lqob J.rr6g;335$oL Jr.raoOCOAabr Rr bnJn6q'.\3C5$o 3r6;j3o1}?o q.>o$;r'rL 5r'rr63rgolqo ;j$ot Jt6onj$oLr 3r5boq3o L;j.:ritn3nlqoL .).>16q,.:3;5$oL rn.:335qo3r16X ♂ tlriloo) 1)lrTti'A30Ro

[t(t \l]h. UJdJ6(l)SCseglb JJ6seJACGt90b $Ctlln0 lJ))ho3lcnb ))hc)a160n - UrCr6o,3Cq'rou $6,q')aC6OoU $orl6r6otugcn q6J)6,0DAC6OoU Cg6,(.lut CJq'bro(,b c@c6 Usorbrodcu Cr<,6\5(')6o C(',C6, bjrr6o43q,r'rtr ,loEUOoOUoooU 67-3 03\'oUr q.or Uojstror33q'oU Jr6q'Jac6ootr 6c6qirac5ool, 143-c-145-C ag@3bob ts3l.trb.r0olruqr, lrcau6o60qpbq'o o6ogor6o3oU $3boor qg>3oor $rfferboA6C6o lsjr6roS3q,r'rU $6qrAC6OoU $663boU 0o6s6c aob':bodob, Urbr6C(rdob, 6CeB!6 goltsb5dou, CEorA $$r6oof,rdoui (,r $rOD SoJ6rgCq'odob aoC6 o6oO.,6Cb"Jq Jr6o6.l6mCdol., lrJCr6, Cqcrtt 3s6<'r60o ,,lsjrt6o63q,'r1j Uol.,bq'ou LJar6cDq'ob UrJrrolgl_ro 3opfrbo" g3q'oq,3boL 03go6oU 631-tub3b. 6obogor, $.>60oq655oq' Jr6obJ6oCCOU AobSgor tsglr$r0oLro 6tt3g3qob: JrOoAo\lCAoo, 0$16.; 3obubodX q.or3oor lt5r63q,od3 OCeCar6 tsotsbJdC $Jo)ror6r3cq,odc 6 tSqqD

პროექტი საქართველოს კანონი საქართველოს კანონში „საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი“ ცვლილების შეტანის შესახებ მუხლი 1. საქართველოს კანონში „საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი“ (საქართველოს საკანონმდებლო მაცნე, №31, 03.11.2009, მუხ. 190) შეტანილ იქნეს შემდეგი ცვლილება: 1. 120-ე მუხლის 1-ლი, მე-2 და მე-4 ნაწილები ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: 1. ამოღების ან ჩხრეკის ჩატარებისას გამომძიებელს უფლება აქვს, საგნის, დოკუმენტის, ნივთიერების თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის აღმოსაჩენად და ამოსაღებად შევიდეს საცავში, სადგომში, სათავსში ან სხვა მფლობელობაში. 2. ამოღების ან ჩხრეკის დაწყების წინ გამომძიებელი ვალდებულია სასამართლოს განჩინება გააცნოს, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში ამოღების ან ჩხრეკის ჩატარების საფუძველი განუმარტოს პირს, რომელთანაც ტარდება საგამოძიებო მოქმედება. განჩინების გაცნობას, ამოღების ან ჩხრეკის გადაუდებლად ჩატარების საფუძვლის განმარტებას, პირი ადასტურებს ხელმოწერით. 4. განჩინების გაცნობის, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში ამოღების ან ჩხრეკის გადაუდებლად ჩატარების საფუძვლის განმარტების შემდეგ, გამომძიებელი პირს, რომელთანაც ტარდება ამოღება ან ჩხრეკა, სთავაზობს ამოსაღები საგნის, დოკუმენტის, ნივთიერების თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის ნებაყოფლობით გადაცემას. ამოსაღები ობიექტის ნებაყოფლობით გადაცემის შემთხვევაში აღნიშნული ფაქტი ფიქსირდება ოქმში, ხოლო მის ნებაყოფლობით გადაცემაზე უარის თქმის ან მისი არასრულად გადაცემის შემთხვევაში ამოღება ხდება იძულებით. 2. 147-ე მუხლი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: 1. ნიმუშის აღება ტარდება მხარის მიერ. მხარეს უფლება აქვს აიღოს ადამიანის, გვამის, ცხოველის, ნივთიერების, საგნის ან ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის თვისებების ამსახველი ნიმუში. 2. თუ ნიმუშის აღებისათვის აუცილებელია ქირურგიული ან სამედიცინო საშუალებების გამოყენება, ნიმუშს იღებს ექსპერტი. 3. ნიმუშის აღება, რომელიც არ იწვევს ძლიერი ტკივილის შეგრძნებას, დასაშვებია იმ პირის თანხმობით, რომლისგანაც ნიმუში უნდა იქნეს აღებული. თუ ნიმუშის აღება არ იწვევს ძლიერი ტკივილის შეგრძნებას და პირი უარს აცხადებს ნიმუშის ნებაყოფლობით აღებაზე ან/და მისგან თანხმობის მიღება შეუძლებელია, ის ტარდება მხარის შუამდგომლობის საფუძველზე სასამართლოს განჩინებით. თუ სახეზეა ამ კოდექსის 112-ე მუხლის მეხუთე ნაწილით გათვალისწინებული გადაუდებელი აუცილებლობა, ასეთ შემთხვევაში ნიმუშის აღება შესაძლებელია ჩატარდეს სასამართლოს განჩინების გარეშე. 4. გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში ნიმუშის აღების დაწყებიდან 12 საათის განმავლობაში (ხოლო თუ ამ ვადის ამოწურვა ემთხვევა არასამუშაო დროს, მაშინ ამ დროის გასვლიდან არა უგვიანეს 1 საათისა) პროკურორმა ნიმუშის აღების თაობაზე უნდა შეატყობინოს გამოძიების ადგილის მიხედვით სასამართლოს ან სასამართლოს, რომლის სამოქმედო ტერიტორიაზეც ჩატარდა საპროცესო მოქმედება, უნდა წარუდგინოს შუამდგომლობა ნიმუშის აღების კანონიერების შემოწმების შესახებ და უნდა გადასცეს სისხლის სამართლის საქმის მასალები (ან მათი ასლები), რომლებიც ასაბუთებს საპროცესო მოქმედების გადაუდებლად ჩატარების აუცილებლობას. სასამართლო, მასალების შესვლიდან არა უგვიანეს 24 საათისა, ზეპირი მოსმენის გარეშე წყვეტს შუამდგომლობას. სასამართლო უფლებამოსილია შუამდგომლობა განიხილოს პროკურორის და იმ პირის მონაწილეობით, რომლის მიმართაც ჩატარდა საპროცესო მოქმედება. 5. ნიმუშის აღება, რომელიც იწვევს ძლიერი ტკივილის შეგრძნებას, დასაშვებია მხოლოდ გამონაკლის შემთხვევებში და იმ პირის თანხმობით, რომლისგანაც ნიმუში უნდა იქნეს აღებული, აგრეთვე მშობლის, მეურვის ან მზრუნველის თანხმობით, თუ ამ პირს 16 წელი არ შესრულებია ან თუ ის ფსიქიკურად დაავადებულია, ან სასამართლოს განჩინებით. 3. 219-ე მუხლს დაემატოს შემდეგი შინაარსის მე-7 ნაწილი: 7. წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის გადაწყვეტილება მტკიცებულებათა დაუშვებლად ცნობის შესახებ 5 დღის ვადაში საჩივრდება სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში. ბ) 219-ე მუხლის მე-3 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: 3. თუ ბრალდებულს ბრალი წაუყენეს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადი დანაშაულის ჩადენისათვის, მოსამართლე ვალდებულია ბრალდებულს განუმარტოს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს დებულებები და მასთან დაკავშირებული ბრალდებულის უფლებები. ამის შემდეგ მოსამართლე არკვევს, ამბობენ თუ არა მხარეები უარს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოზე. თუ ბრალდებული ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოზე უარს არ განაცხადებს, მოსამართლე ნიშნავს ნაფიც მსაჯულთა შერჩევის სხდომის თარიღს. 4. 330-ე მუხლი: ა) 330-ე მუხლიდან ამოღებული იქნეს მე-31 ნაწილი. ბ). 330-ე მუხლის მე-4 ნაწილი ჩამოყალიბდეს შემდეგი რედაქციით: 4. ამ მუხლის მე-3 ნაწილის განსჯადობის წესს თბილისის, ქუთაისისა და ბათუმის საქალაქო სასამართლოების ტერიტორიული მიზნებისათვის განსაზღვრავს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო, ნაფიცი მსაჯულები კი შეირჩევიან შესაბამისად სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს 18 წელს მიღწეულ მოქალაქეთა ერთიანი სიიდან. მუხლი 2 1. ეს კანონი ამოქმედდეს გამოქვეყნებისთანავე. საქართველოს პრეზიდენტი გ. მარგველაშვილი

განმარტებითი ბარათი საქართველოს კანონში „საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი“ცვლილების შეტანის შესახებ საქართველოს კანონის პროექტზე ა) ზოგადი ინფორმაცია კანონპროექტის შესახებ. ა.ა) კანონპროექტის მიღების მიზეზი: კანონპროექტის მიღების მიზეზია სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის სხვადასხვა მუხლების ერთმანეთთან შეუსაბამობა და რიგი მნიშვნელოვანი პროცესუალური საკითხების მომწესრიგებელი საკანონმდებლო ნორმების არარსებობა. აგრეთვე, „საჯარო სამსახურში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლში მითითებული თანამდებობის პირის ბრალდების საქმეზე, ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადობის წესის პრაქტიკული პრობლემები. ამ პრობლემების გადაუჭრელობა ხელს უშლის მართლმსაჯულების ობიექტურად განხორციელების პროცესს. ა.ბ) კანონპროექტის მიზანი: კანონპროექტის მიღების მიზანია სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში არსებული ხარვეზებისა და სხვადასხვა მუხლებს შორის არსებული წინააღმდეგობების აღმოფხვრა, პრაქტიკაში წარმოშობილი დაურეგულირებელი საკითხების საკანონმდებლო მოწესრიგება. აგრეთვე, თანამდებობის პირთა ბრალდების საქმეებზე სასამართლო განხილვის და მართლმსაჯულების ეფექტურად განხორციელების უზრუნველყოფა, რაც საშუალებას მისცემს მართლმსაჯულებას გონივრულ ვადებში უზრუნველყოს ობიექტური და სამართლიანი მართლმსაჯულება. ა.გ) კანონპროექტის ძირითადი არსი: 120-ე მუხლის ცვლილებაზე 2012 წლის 22 ივნისს საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 112-ე მუხლის მე-5 ნაწილში განხორციელებული ცვლილების თანახმად, საგამოძიებო მოქმედება, რომელიც ზღუდავს კერძო საკუთრებას, მფლობელობას ან პირადი ცხოვრების ხელშეუხებლობას, გადაუდებელი აუცილებლობისას შეიძლება ჩატარდეს მოსამართლის განჩინების გარეშე და ასეთ შემთხვევაში საჭირო აღარ არის გამომძიებლის მიერ დადგენილების გამოტანა. მიუხედავად სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 112-ე მუხლში განხორციელებული ცვლილებისა, საქართველოს სსსკ-ის 120-ე მუხლი - „ამოღებისა და ჩხრეკის წესი“, ჩხრეკის ან ამოღების გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში ჩატარებისას მაინც ითვალისწინებს გამომძიებლის მიერ დადგენილების გამოტანას. სსსკ-ის 120-ე მუხლიდან სიტყვა „დადგენილების“ ამოღება შესაბამისობაში მოიყვანს ამოღებისა და ჩხრეკის ჩატარების წესს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის სხვა ნორმებთან და აღმოფხვრის უზუსტობას. 147-ე მუხლის ცვლილებაზე ხშირ შემთხვევაში პირისაგან ნიმუშის ნებაყოფლობით აღება შეუძლებელია, ვინაიდან იგი უარს აცხადებს მისგან ნიმუშის აღებაზე ან მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობიდან გამომდინარე ნიმუშის აღებაზე თანხმობის მიღება შეუძლებელია (მაგ.: ავტოავარიის ან მკვლელობის მცდელობის დროს იგი იმყოფება უგონო მდგომარეობაში და საჭიროა მისგან დენთის ან სისხლის ნიმუშის დაუყოვნებლივ აღება). არსებული სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსი არ ითვალისწინებს გადაუდებელი აუცილებლობისას (112-ე მუხლის მეხუთე ნაწილით გათვალისწინებული გარემოებების არსებობისას) განჩინების გარეშე ნიმუშის აღების შესაძლებლობას, რაც პრაქტიკაში ქმნის პრობლემას, ვინაიდან ხდება მნიშვნელოვანი მტკიცებულებების განადგურება. 219-ე მუხლის ცვლილებაზე სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მოქმედი რედაქციით შესაძლებელია სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში გასაჩივრდეს წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის განჩინება სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის შესახებ, თუმცა, მხარე მოკლებულია შესაძლებლობას გაასაჩივროს წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის გადაწყვეტილება მტკიცებულებათა დაუშვებლად ცნობის შესახებ. აღნიშნული პრაქტიკაში წარმოშობს პრობლემას, ვინაიდან უმეტეს შემთხვევაში წინასასამართლო სხდომაზე სისხლისსამართლებრივი დევნის შეწყვეტის საფუძველს სწორედ წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის მიერ მტკიცებულებათა დაუშვებლად ცნობა წარმოადგენს. სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგია მხარის საჩივრის განხილვისას არ მსჯელობს რამდენად სწორი იყო წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის დაუშვებლად ცნობაზე მიერ მიღებული გადაწყვეტილება და სისხლისსამართლებრივი მტკიცებულებათა დევნის შეწყვეტის გადაწყვეტილებას აფასებს მხოლოდ წინასასამართლო სხდომის მოსამართლის მიერ დაშვებული მტკიცებულებების შესაძლებლობას გაასაჩივროს საფუძველზე. ამასთან, წინასასამართლო მხარე სხდომის მოკლებულია მოსამართლის გადაწყვეტილება მტკიცებულებათა დაუშვებლად ცნობის შესახებ იმ შემთხვევაშიც, როცა წინასასამართლო სხდომის მოსამართლე საქმეს გადასცემს არსებითი განხილვისათვის, მაშინ როცა დაუშვებლად ცნობილ მტკიცებულებას შესაძლოა გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდეს განაჩენის გამოტანისათვის. 330-ე მუხლის ცვლილებაზე სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 330-ე მუხლის მე-31 ნაწილის ამოღებით იცვლება დღეის მდგომარეობით ნაფიც მსაჯულთა განსჯადობას მიკუთვნებულ დანაშაულთა წრე. ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო განსჯადობა აღარ მოიცავს „საჯარო სამსახურში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლში მითითებული თანამდებობის პირის, რომელსაც ეკავა ან უკავია შესაბამისი თანამდებობა და იმ პირის ბრალდების საქმეებს, რომელსაც ბრალი ედება დანაშაულის ჩადენაში ზემოაღნიშნულ პირთან ერთად და ზემოაღნიშნულ პირთა ბრალდების საქმეებზე გავრცელდება სისხლის სამართლის საქმეთა განხილვის საპროცესო კოდექსით დადგენილი ზოგადი ნორმები. სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსში აღნიშნული ცვლილებების განხორციელება განაპირობა ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადი სისხლის სამართლის საქმეების დიდმა რაოდენობამ და ნაფიცი მსაჯულთა შერჩევის პროცედურის პრაქტიკულმა პრობლემებმა. პრაქტიკამ გამოავლინა გარკვეული რისკები ნაფიც მსაჯულთა მონაწილეობით მართლმსაჯულების განხორციელების პროცესში. ნაფიც მსაჯულთა განსჯადობას მიკუთვნებულ სისხლის სამართლის საქმეთა განხილვას აჭიანურებს შერჩევის პროცედურა. სასამართლო პრაქტიკა ცხადყოფს, რომ შერჩევის სხდომაზე ცხადდება კანდიდატთა 50%-მდე, რაც არასაკმარისი რესურსია ობიექტურ მსაჯულთა შესარჩევად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ნაფიც მსაჯულთა შესარჩევად სასამართლოს უხდება დამატებით შერჩევის რამოდენიმე სხდომის ჩატარება, რაც თავის მხრივ დაკავშირებულია ფინანსურ, ადამიანურ და დროის დანახარჯებთან. დღეის მდგომარეობით, სასამართლოების წარმოებაშია არაერთი სისხლის სამართლის საქმე, სადაც ბრალდებულთა მიერ განხორციელდა ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს არჩევა, თუმცა ჭიანურდება შერჩევის პროცესი, მაშინ როცა აღნიშნულ საქმეებზე წინასასამართლო სხდომები გაიმართა რამოდენიმე თვის წინ. აღნიშნული გარემოება კი იწვევს კანონმდებლობით დადგენილი ყველანაირი გონივრული ვადის დარღვევას და უმეტეს შემთხვევაში ხდება 9 თვიანი საპატიმრო ვადის გასვლა, რაც იწვევს პირის მიმართ შეფარდებული აღკვეთის ღონისძიების გაუქმებას და განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულისათვის ბრალდებული პირი რჩება აღკვეთის ღონისძიების გარეშე. ეს პრობლემა კიდევ უფრო აქტუალურია იმ ფონზე, რომ საკმაოდ დიდია ნაფიცმსაჯულთა სასამართლოს განსჯადობას დაქვემდებარებული საქმეების ოდენობა. აღნიშნული პრობლემა კიდევ უფრო აქტუალური გახდა საკონსტიტუციო სასამართლის 2014 წლის 13 ნოემბრის გადაწყვეტილების შემდეგ, რომლითაც არაკონსტიტუციურად იქნა ცნობილი ის ნორმა, რომლის მიხედვით მოქმედი სისხლის სამართლის საპროცესო სისხლისსამართლებრივი სასამართლოს დევნის განსჯადობა. რაოდენობრივად, კოდექსის ამოქმედებამდე საქმეებზე, არ საკონსტიტუციო მნიშვნელოვნად გაზარდა დაწყებული ვრცელდება ნაფიც-მსაჯულთა სასამართლოს გადაწყვეტილებამ ნაფიც-მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადობის ქვეშ მოსაქცევი საქმეების ოდენობა. დღეის მდგომარეობით, სასამართლო სისტემის წარმოებაშია ათეულობით სისხლის სამართლის საქმე, რომლებზეც სისხლისამართლებრივი დევნა დაწყებულია ძველი სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის მოქმედების პერიოდში, თუმცა მათი განხილვა დღემდე დასრულებული არ არის, განსასჯელებს კი თანამდებობა, რაც მათ აძლევს საშუალებას ისარგებლონ ეკავათ ის ნაფიც-მსაჯულთა სასამართლოს უფლებით. ამ საქმეებს რაოდენობრივად ემატება ახალი სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის იურისდიქციის ქვეშ მოქცეული თანამდებობის პირების ბრალდების საქმეები. ორივე კოდექსის იურისდიქციის ქვეშ მოქცეული პირების მიერ აღნიშნული უფლებით სარგებლობა გამოიწვევს სწრაფი და ეფექტური მართლმსაჯულების განხორციელების პრინციპის სრულ დაუცველობას და სასამართლო პროცესების წლების განმავლობაში გაჭიანურებას მათი სიმრავლის გამო. ზემოაღნიშნულიდან არაძალადობრივი გამომდინარე, დანაშაულის შესარჩევ განხილვისას კანდიდატთა მართლმსაჯულების სიმცირე, აღსრულების პროცესში ინდივიდუალური პასუხისმგებლობის აღებისათვის მოუმზადებლობა და თანამდებობის პირთა ბრალდების საქმეების სიმრავლე, ქმნის იმ პრაქტიკულ პრობლემათა ჯაჭვს, რაც საბოლოოდ პრობლემად ყალიბდება, ეს კი ეწინააღმდეგება მართლმსაჯულების სწრაფად და ეფექტურად განხორციელების პრინციპს. ბ) კანონპროექტის ფინანსური დასაბუთება. ბ.ა) კანონპროექტის მიღებასთან დაკავშირებით აუცილებელი ხარჯების დაფინანსების წყარო. წარმოდგენილი კანონპროექტის მიღება არ საჭიროებს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან დამატებითი სახსრების გამოყოფას. ბ.ბ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე: პროექტის მიღება არ მოახდენს გავლენას სახელმწიფო ბიუჯეტის საშემოსავლო ნაწილზე. ბ.გ) კანონპროექტის გავლენა ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე: პროექტის მიღება არ მოქმედებს სახელმწიფო ბიუჯეტის ხარჯვით ნაწილზე. ბ.დ) სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები: კანონპროექტის თანახმად, სახელმწიფოს ახალი ფინანსური ვალდებულებები არ ეკისრება. ბ.ე) კანონპროექტის მოსალოდნელი ფინანსური შედეგები იმ პირთათვის, რომელთა მიმართაც ვრცელდება კანონპროექტის მოქმედება: ფინანსურ შედეგებს არ იწვევს. ბ.ვ) კანონპროექტით დადგენილი გადასახადის, მოსაკრებლის ან სხვა სახის გადასახდელის ოდენობის განსაზღვრის წესი (პრინციპი): ასეთი არ არსებობს. გ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო სამართლებრივ სტანდარტებთან. გ.ა) კანონპროექტის მიმართება ევროკავშირის დირექტივებთან: არ ეწინააღმდეგება ევროკავშირის დირექტივებს. გ.ბ) კანონპროექტის მიმართება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებულ ვალდებულებებთან: კანონპროექტის მიღებით არ წარმოიქმნება საერთაშორისო ორგანიზაციებში საქართველოს წევრობასთან დაკავშირებული ვალდებულებები. გ.გ) კანონპროექტის მიმართება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებთან და შეთანხმებებთან: კანონპროექტი არ ეწინააღმდეგება საქართველოს ორმხრივ და მრავალმხრივ ხელშეკრულებებსა და შეთანხმებებს. დ) კანონპროექტის მომზადების პროცესში მიღებული კონსულტაციები. დ.ა) სახელმწიფო, ორგანიზაცია/დაწესებულება, არასახელმწიფო ექსპერტები, ან/და რომლებმაც კანონპროექტის შემუშავებაში, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს საერთაშორისო მონაწილეობა მიიღეს დ.ბ) კანონპროექტის შემუშავებაში მონაწილე ორგანიზაციის (დაწესებულების) ან/და ექსპერტის შეფასება კანონპროექტის მიმართ, ასეთის არსებობის შემთხვევაში: ასეთი არ არსებობს. ე) კანონპროექტის ავტორი კანონპროექტის ავტორები არიან საქართველოს პარლამენტის წევრები: მანანა კობახიძე, დავით საგანელიძე, გედევან ფოფხაძე, ზვიად კვაჭანტირაძე, თამაზ ავდალიანი. ვ) კანონპროექტის ინიციატორი: კანონპროექტის ინიციატორები არიან საქართველოს პარლამენტის წევრები: მანანა კობახიძე, დავით საგანელიძე, გედევან ფოფხაძე, ზვიად კვაჭანტირაძე, პაატა კიკნაველიძე.

იმ მუხლების მოქმედი რედაქცია, რომელშიც წარმოდგენილი კანონპროექტით შედის ცვლილება მუხლი 120. ამოღებისა და ჩხრეკის წესი 1. ამოღების ან ჩხრეკის ჩატარების შესახებ სასამართლოს განჩინების, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში – დადგენილების საფუძველზე გამომძიებელს უფლება აქვს, საგნის, დოკუმენტის, ნივთიერების თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის აღმოსაჩენად და ამოსაღებად შევიდეს საცავში, სადგომში, სათავსში ან სხვა მფლობელობაში. 2. ამოღების ან ჩხრეკის დაწყების წინ გამომძიებელი ვალდებულია სასამართლოს განჩინება, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში – დადგენილება გააცნოს პირს, რომელთანაც ტარდება ამოღება ან ჩხრეკა. განჩინების (დადგენილების) გაცნობას პირი ადასტურებს ხელმოწერით. (24.09.2010. N3616 ამოქმედდეს 2010 წლის 30 სექტემბრიდან.) 3. გამომძიებელს უფლება აქვს, ამოღების ან ჩხრეკის ადგილზე მყოფ ან იქ მისულ პირებს ამოღების ან ჩხრეკის დამთავრებამდე აუკრძალოს წასვლა, ერთმანეთთან ან სხვა პირთან ურთიერთობა, რაც აღინიშნება ოქმში. 4. განჩინების, ხოლო გადაუდებელი აუცილებლობის შემთხვევაში – დადგენილების წარდგენის შემდეგ გამომძიებელი პირს, რომელთანაც ტარდება ამოღება ან ჩხრეკა, სთავაზობს ამოსაღები საგნის, დოკუმენტის, ნივთიერების თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის ნებაყოფლობით გადაცემას. ამოსაღები ობიექტის ნებაყოფლობით გადაცემის შემთხვევაში აღნიშნული ფაქტი ფიქსირდება ოქმში, ხოლო მის ნებაყოფლობით გადაცემაზე უარის თქმის ან მისი არასრულად გადაცემის შემთხვევაში ამოღება ხდება იძულებით. 5. ჩხრეკისას იძებნება და ამოიღება ის საგანი, დოკუმენტი, ნივთიერება თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტი, რომელიც აღნიშნულია განჩინებაში ან დადგენილებაში. ასევე ამოღებულ უნდა იქნეს ინფორმაციის შემცველი ყველა სხვა ობიექტი, რომელსაც შესაძლოა მტკიცებულების მნიშვნელობა ჰქონდეს ამ საქმისათვის ან რომელიც აშკარად მიუთითებს სხვა დანაშაულზე, აგრეთვე სამოქალაქო ბრუნვიდან ამოღებული საგანი, დოკუმენტი, ნივთიერება თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტი. 6. ჩხრეკის ან ამოღების დროს აღმოჩენილი საგანი, დოკუმენტი, ნივთიერება თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტი, თუ შესაძლებელია, ამოღებამდე უნდა წარედგინოს ამ საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილე პირებს, შემდეგ ამოღებულ იქნეს, დაწვრილებით აღიწეროს, დაილუქოს და, შესაძლებლობის შემთხვევაში, შეიფუთოს. შეფუთულ ნივთზე, ლუქის გარდა, აღინიშნება თარიღი და იმ პირთა ხელმოწერები, რომლებიც საგამოძიებო მოქმედებაში მონაწილეობდნენ. არ დაილუქება დოკუმენტი, რომლის ამოღებაც ხდება მისი შინაარსის გამო. (22.06.2012. N6549 ამოქმედდეს 2012 წლის 1 სექტემბრიდან) 7. ამოღების ან ჩხრეკის ჩატარებისას გამომძიებელს უფლება აქვს, გააღოს დაკეტილი საცავი, სადგომი და სათავსი, თუ გასაჩხრეკი უარს ამბობს, ნებაყოფლობით გააღოს ისინი. 8. დასაშვებია ჩხრეკის ან/და ამოღების ადგილზე მყოფი პირის პირადი ჩხრეკა, თუ არსებობს დასაბუთებული ვარაუდი, რომ მან დამალა ამოსაღები საგანი, დოკუმენტი, ნივთიერება თუ ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტი. ასეთი შემთხვევა ითვლება გადაუდებელ აუცილებლობად და პირადი ჩხრეკა ტარდება სასამართლოს განჩინების გარეშე. ჩხრეკის ან/და ამოღების კანონიერებას ამოწმებს სასამართლო ამ კოდექსით გათვალისწინებული წესით. (22.06.2012. N6549 ამოქმედდეს 2012 წლის 1 სექტემბრიდან) 9. იურიდიული პირის ან ადმინისტრაციული ორგანოს შენობაში ამოღება ან ჩხრეკა უნდა ჩატარდეს მისი ხელმძღვანელის ან წარმომადგენლის დასწრებით. 10. დაცვის მხარის შუამდგომლობის საფუძველზე ამოღებული საგნის, ნივთის, ნივთიერების, აგრეთვე ინფორმაციის შემცველი დოკუმენტის პირველადი გამოკვლევის უფლება აქვს ბრალდების მხარეს. (14.06.2013. N741 ამოქმედდეს 2014 წლის 1 სექტემბრიდან) მუხლი 147. ნიმუშის აღება 1. ნიმუშის აღება ტარდება მხარის მიერ. მხარეს უფლება აქვს, აიღოს ადამიანის, გვამის, ცხოველის, ნივთიერების, საგნის ან ინფორმაციის შემცველი სხვა ობიექტის თვისებების ამსახველი ნიმუში. თუ ნიმუშის ნებაყოფლობით აღება შეუძლებელია, ის ტარდება მხარის შუამდგომლობის საფუძველზე სასამართლოს განჩინებით. 2. თუ ნიმუშის აღებისათვის აუცილებელია ქირურგიული ან სამედიცინო საშუალებების გამოყენება, ნიმუშს იღებს ექსპერტი. 3. ნიმუშის აღება, რომელიც იწვევს ძლიერი ტკივილის შეგრძნებას, დასაშვებია მხოლოდ გამონაკლის შემთხვევებში და იმ პირის თანხმობით, რომლისგანაც ნიმუში უნდა იქნეს აღებული, აგრეთვე მშობლის, მეურვის ან მზრუნველის თანხმობით, თუ ამ პირს 16 წელი არ შესრულებია ან თუ ის ფსიქიკურად დაავადებულია, ან სასამართლოს განჩინებით. მუხლი 219. წინასასამართლო სხდომა 1. თუ ბრალდებულის მაგისტრატ მოსამართლესთან პირველი წარდგენის შემდეგ ბრალდება შეიცვალა, წინასასამართლო სხდომაზე მოსამართლე ბრალდებულს განუმარტავს ბრალდების არსს და ამ ბრალდებით გათვალისწინებული სასჯელის ზომას. 2. წინასასამართლო სხდომაზე მოსამართლე არკვევს, ცნობს თუ არა ბრალდებული თავს დამნაშავედ წარდგენილ ბრალდებაში და რა მოცულობით, და საპროცესო შეთანხმების დადების შესაძლებლობას. ამ შემთხვევაში გამოიყენება ამ კოდექსით გათვალისწინებული დებულებები საპროცესო შეთანხმების შესახებ. 3. თუ ბრალდებულს ბრალი წაუყენეს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს განსჯადი დანაშაულის ჩადენისათვის, მოსამართლე ვალდებულია ბრალდებულს განუმარტოს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს დებულებები და მასთან დაკავშირებული ბრალდებულის უფლებები. ამის შემდეგ მოსამართლე არკვევს, ამბობენ თუ არა მხარეები უარს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოზე. თუ მხარეები ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოზე უარს ერთობლივად არ განაცხადებენ, მოსამართლე ნიშნავს ნაფიც მსაჯულთა შერჩევის სხდომის თარიღს. 4. წინასასამართლო სხდომის მოსამართლე: ა) განიხილავს მხარეთა შუამდგომლობებს მტკიცებულებათა დასაშვებობის თაობაზე; ბ) განიხილავს შუამდგომლობას აღკვეთის ღონისძიების გამოყენების, შეცვლის ან გაუქმების შესახებ; გ) განიხილავს შუამდგომლობას საპროცესო კონფისკაციის უზრუნველყოფის მიზნით; დ) განიხილავს მხარეთა სხვა შუამდგომლობებს; ე) წყვეტს არსებითი განხილვისათვის საქმის გადაცემის საკითხს. 5. არსებითი განხილვისათვის საქმის გადაცემა დასაშვებია იმ შემთხვევაში, თუ სასამართლო დარწმუნდება, რომ ბრალდების მხარის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებები ალბათობის მაღალი ხარისხით იძლევა საფუძველს ვარაუდისათვის, რომ დანაშაული ამ პირმა ჩაიდინა. 6. თუ ბრალდების მხარის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებები ალბათობის მაღალი ხარისხით არ იძლევა საფუძველს ვარაუდისათვის, რომ დანაშაული ამ პირმა ჩაიდინა, წინასასამართლო სხდომის მოსამართლე განჩინებით წყვეტს სისხლისსამართლებრივ დევნას. განჩინება ერთჯერადად, მისი გამოტანიდან 5 დღის ვადაში საჩივრდება სააპელაციო სასამართლოს საგამოძიებო კოლეგიაში. მუხლი 330. ნაფიც მსაჯულთა სასამართლოს დროებითი განსჯადობა 1. 2011 წლის 1 ოქტომბრამდე ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო მოქმედებს მხოლოდ თბილისის საქალაქო სასამართლოში და განიხილავს მისი ტერიტორიული განსჯადობისთვის მიკუთვნებულ, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის (მხოლოდ დამთავრებულის) სისხლის სამართლის საქმეებს. დანაშაულთა ერთობლიობისას, თუ პირს ბრალი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის (მხოლოდ დამთავრებულის) ჩადენაშიც ედება, სისხლის სამართლის საქმეს ამ კოდექსით დადგენილი წესით განიხილავს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო. (24.09.2010. N3616 ამოქმედდეს 2010 წლის 30 სექტემბრიდან.) 11. 2011 წლის 1 ოქტომბრიდან 2012 წლის 1 ოქტომბრამდე ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო მოქმედებს მხოლოდ თბილისის საქალაქო სასამართლოში და განიხილავს მისი ტერიტორიული განსჯადობისთვის მიკუთვნებულ, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის სისხლის სამართლის საქმეებს. დანაშაულთა ერთობლიობისას, თუ პირს ბრალი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაშიც ედება, სისხლის სამართლის საქმეს ამ კოდექსით დადგენილი წესით განიხილავს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო. (24.09.2010. N3616 ამოქმედდეს 2010 წლის 30 სექტემბრიდან.) 2. 2012 წლის 1 ოქტომბრიდან 2016 წლის 1 ოქტომბრამდე ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო თბილისის საქალაქო სასამართლოში განიხილავს მისი ტერიტორიული განსჯადობისთვის მიკუთვნებულ, საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 110ე–114-ე მუხლებით გათვალისწინებულ დანაშაულთა სისხლის სამართლის საქმეებს. დანაშაულთა ერთობლიობისას, თუ პირს ბრალი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 110-ე–114-ე მუხლებით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაშიც ედება, სისხლის სამართლის საქმეს ამ კოდექსით დადგენილი წესით განიხილავს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო. (18.09.2014 N 2663) 3. 2012 წლის 1 ოქტომბრიდან 2016 წლის 1 ოქტომბრამდე საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის საქმეებს ნაფიც მსაჯულთა მონაწილეობით, პირველი ინსტანციის წესით განიხილავენ თბილისისა და ქუთაისის საქალაქო სასამართლოები. დანაშაულთა ერთობლიობისას, თუ პირს ბრალი საქართველოს სისხლის სამართლის კოდექსის 109-ე მუხლით გათვალისწინებული დანაშაულის ჩადენაშიც ედება, სისხლის სამართლის საქმეს ამ კოდექსით დადგენილი წესით განიხილავს ნაფიც მსაჯულთა სასამართლო. (18.09.2014 N 2663) 31. 2016 წლის 1 ოქტომბრამდე, ამ მუხლის მე-2 და მე-3 ნაწილებით გათვალისწინებული დანაშაულების გარდა, თბილისის, ქუთაისისა და ბათუმის საქალაქო სასამართლოები ნაფიც მსაჯულთა მონაწილეობით ასევე განიხილავენ შემდეგი პირების სისხლის სამართლის საქმეებს: (18.09.2014 N 2663) ა) „საჯარო სამსახურში ინტერესთა შეუთავსებლობისა და კორუფციის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-2 მუხლში მითითებული თანამდებობის პირისა, რომელსაც ეკავა ან უკავია შესაბამისი თანამდებობა; ბ) პირისა, რომელსაც ბრალი ედება დანაშაულის ჩადენაში ამ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ პირთან ერთად. 1 4. ამ მუხლის მე-3 და 3 ნაწილების მიზნებისათვის თბილისის, ქუთაისისა და ბათუმის საქალაქო სასამართლოების ტერიტორიული განსჯადობის წესს განსაზღვრავს საქართველოს იუსტიციის უმაღლესი საბჭო, ნაფიცი მსაჯულები კი შეირჩევიან შესაბამისად სახელმწიფო სერვისების განვითარების სააგენტოს 18 წელს მიღწეულ მოქალაქეთა ერთიანი სიიდან. (18.01.2013. N205)

l.ECAI.DEPARTIMENT tめ 醸 。 日 も 価 b‑00b desGxen om3RoRa、 帥 uo― ― OF STAFF O「 PARLIAMENT OF GEORCIA oぃ 26 0 4aX o支ヽa×ン oま〕 "y力 0● :228,168 ̲9om・ :に galdep@parlianent ge b))h0l3lClTlb zr euasniaze e,enue,4600, Kutaisi' ceorsia -- )he)4360n *,",,, ,i",'r'"'o*o'o'"lto"'*,.r" W71 .!L",At&E."zo:.1. qprlrJgEr bdy6ol3cq'ob J$rrq,raC60ou Sc86,C6oL ar6r6r 3cBrbodoU, gr3"o l'r6!6C<'odob, $3o.>q gs],>6r3ot6rdot , Jrr$r JoJ6r3Cq'odot' AoC6) Ur3r6o6aa99\x'r o6o6or$rBob $CLoo, Srffoqr696rqo ,,trsjrr6o6Sqxrb bobbq'ol-t 0CQCA56 tsertsbJdolr, l.rsartiorq,oU ltidr6gl-to 3opfiUoo 03q'cqSbob a$o6ob fulr'>bgb" b)C!(()cr'3ce(,lt' J6ogfl3ob (07 -3t 4o4, 12.12.201 4) l$Cr6,qAC(xqU Jif'q, aCoOoU 6)CbqtiAC6oob 316o6ol-r ia5-9 A3\T rU AooJb<'r3fuaoM oSlsbsaolxT oob otobtg l-rrj.>6o4gq,tnL Jr6,q,r03&Jolr $.:r6.1yU cryr6oqrq3q'0r qggJ.>6$l0 9660u 6r6oboq'r fjrj.>6o63qxrU :rfiq'laCqJoU $C06C0ob Ar6;6s 3ob.>bodol.r, qu3oor ttr6$3q'odoU, 6gq33r6 \.,, gogbrdoU, $3oxp $*r6$o6,rdou, Jrr$r 3o36rggq'odolr 0o36 U:3':6o60qp\x't o6o0o$%ot,SCboq,$.>6foq6g6cq'o"lDjv6o6gqx'tbboL\'oLls0'>6)o)q'oLbJCmSSUo JcrAdbtu OSq,oqCbL 05$o6oU 33ltb30' ttj.:du63q'<'lt 3s6t'r6oU Jtiogl$oL (07-31404, 12,12.2014) 1j!Cr6,o,OC(x"b J.:6q,r036$oU 6r36q'r0Xfuol-r 145-3 aubq'oL 0oobo369bor':6 aglsb.:aolnboU lD3oo$o qgr Ao$,:609$T Erq,.:qg AoJEbor 3r6o6ou J6r'rgj$oL 6r6brqioU &6(.BC(,Cd)oL C.!$gobr. bSbOUXOt8Do o8ob0 N/1』 X3̲ 46110 J〕 0〕 δOL(l, 〔 )̀0、 IR0 0こ bt30d(11, 6003 26 2, 12 2tr\)itr:,' Itjr6or3Sq,olt Jr6qr.:0g6gob bscx66s6otr6oo qQgJ$6r0g6gob gg6obb jrq,6r6o6 gorx6 b3orbmdxlr qrrb336r llrjrt+rol3gqrob Jrt<rqr,fx6gob $g36g0ob 0. 3<nbrbodolr, q.o.br6r6gq,odob, 6.9<ngbrdotr, t.J3$r6$od)rdob qgr J.3o36r3gq,odob 0o96 brJrE<'lEAQCAq,<n o6o6or$ogob $glroor $r60oq.o6C6oqo brjs6coggqob 3r6tn6ob J6tngjgob "bsjr6coggq,ob bobbq,oU br0r6orq,ob brJ6rn6glxn 3erqggjb8o 6gq,oq,Cbob Eggr6olt tsgltbXb" (07-3/404,25.12.14) brjr6or3gq,ob Jr6q,r0g6gob t6g6q,r0966ob 1451 0g@ob 0g-2 Jgbjgob,,b" $gJg6jgcn,:6 0gbsbrOobobob oltobrq5C brjr6or3gq,rntr J.:6q,,:8g6gol-r ttboAlXgrn r.rgolr6s 6l6oboq,.: ltjr6orggqolr 3l6q,r6g6gob $6636ob 0. 3obrbodob, qg.brgr69q,odob, g.grngbrdob, 95.$rlr6oo6rdol, qgr J.3o36sggq,odob 0o96 Lt.>3.r6rn68qr30q,rn o6o6orgqolr $Slroco $;66r'rqg6g6oqro brjr6cn3gq,rnl-r 3rbr'l6olr J6rngigob ,,brjr6or3gq,rnb bolrbq,ob b.>6.:6orq,olr tr,:J6or6gbrn 3oqgjbtso 63q,oqrgbotr 09g16o11 031.r.:bgb" (07-3/404,25.12.14) brjr6or3Xq,r'rb J;ttrq,r0g6gol-r 6g5qrr036golr 145-9 0gbq,otr ag-2 Jgbigob ,,a" fugJgbigcorb ts3l.r.rb$obmbolr lt3oorbo qrr 0ob,:6ts9$cr6oq,rqr 0o186o.> 3.>6rnbJ6rngjgob 6r6boq,3ob J6otgqgg6otr q.or$ggbs. Jugo3ob690oor, 6oert6go ag6gbrtsgoq',o brbog26grn ogolrolr gg6rntro