ბრძანება N 3986

N 3986

23 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ ------- (ს/ნ -------)

(მის.: -------, -------)

2026 წლის 2, 6, 10 და 11 თებერვლის საჩივრების

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 13 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №14) განიხილა ი/მ ------- (ს/ნ -------) №100517/1/2026, №19209/01 (შემოსულის №CA00412602222324), №20983/01, №21051/01, №21029/21, №21742/21, №21733/21, №21735/01, №21004/21, №21738/01 საჩივრები, რომლითაც გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის 2026 წლის 28 იანვრის №024-89 ბრძანებას ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ და 2026 წლის 27 იანვრის №024-2026-016584 ბრძანებას საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ.

 

გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა:

გადასახადის გადამხდელი წარმოდგენილ საჩივრებში განმარტავს, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 11 დეკემბრის №056-93 საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრებულია. შესაბამისად, არ უნდა მოხდეს მისი აღსრულება. ასევე, მიუთითებს, რომ დამატებით, სადავოა საგადასახადო მოთხოვნის/დოკუმენტების ელექტრონული ჩაბარების („გაცნობის“) ფაქტი და თარიღი: rs.ge-ს სისტემაში „ნახვის თარიღი“ შესაძლოა ფიქსირდებოდეს მხოლოდ შეტყობინებაზე დაკლიკებით და არ ადასტურებს დოკუმენტის შინაარსის რეალურ გაცნობას (დანართის სახით წარმოდგენილია აღსრულების ეროვნული ბიუროს ოქმი ფაქტების კონსტატაციის შესახებ და ეკრანის ჩანაწერი/კადრები). სწორედ საგადასახადო მოთხოვნის/დოკუმენტების ელექტრონული ჩაბარების („გაცნობის“) ფაქტი და თარიღი დაედო საფუძვლად შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 30 იანვრის №1901 ბრძანებას ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2026 წლის 13 იანვრის საჩივრის განუხილველად დატოვების თაობაზე (ჩაითვალა რომ ერთი დღით დააგვიანა). გადამხდელი მიიჩნევს, რომ დადგენილი საგადასახადო ვალდებულების სამართლებრივი საფუძველი სადავოა. გასაჩივრებულია საფუძვლიანი საჩივრით და ფაქტის კონსტატაციის ოქმით. შესაბამისად, იძულებითი აღსრულების ღონისძიებების გამოყენება დავის საბოლოო დასრულებამდე ზღუდავს ეფექტიანი სამართლებრივი დაცვის უფლებას და ქმნის გაუმართლებელ რისკს, რომ შემდგომში გაუქმებული/შეცვლილი დარიცხვა უკვე იძულებით იქნება ამოღებული. ამასთან, ინკასოს ბრძანება არ შეიცავს საკმარის ინდივიდუალიზაციასა და მოტივაციას: არ არის მითითებული კონკრეტული დასაწერი თანხა/საგადასახადო ვალდებულების შემადგენლობა, საგადასახადო პერიოდები და სხვა არსებითი გარემოებები, რაც ართულებს აქტის კანონიერების კონტროლს და ეწინააღმდეგება სამართლებრივი განსაზღვრულობის მოთხოვნას. უზრუნველყოფის ღონისძიება არის არაპროპორციული: საბანკო ანგარიშების დაბლოკვა/თანხის ჩამოწერა ბიზნესის უწყვეტობას უშლის ხელს (საოპერაციო ხარჯები, მომწოდებლები, ხელფასები, საგადასახადო მიმდინარე ვალდებულებების შესრულება და ა.შ.). გადამხდელი მიიჩნევს, რომ ადმინისტრაციული წარმოების სამართლიანობის პრინციპიდან გამომდინარე, სანამ საგადასახადო ორგანო არ წარმოადგენს დოკუმენტების სათანადო ჩაბარების/გაცნობის უტყუარ მტკიცებულებებს (სისტემური ლოგები, გახსნის/გადმოწერის ფაქტი და ა.შ.), დაუშვებელია დავის დასრულებამდე, გადამხდელის ქონებრივ უფლებებში ინტენსიური ჩარევა.

მომჩივნის განმარტებით, მიუხედავად სადავო ურთიერთობისა, საგადასახადო ორგანომ გამოიყენა განსაკუთრებით მკაცრი უზრუნველყოფის ღონისძიება - ყადაღა „ნებისმიერ ქონებაზე“, რაც პრაქტიკაში სრულად ზღუდავს ქონების განკარგვის უფლებას და ამწვავებს მომჩივნის ფინანსურ მდგომარეობას. ღონისძიება არაპროპორციულია და არ არის ინდივიდუალიზებული: ბრძანება მოიცავს „ნებისმიერ ქონებას“ კონკრეტული ქონების მითითების გარეშე და არ ასახავს შეფასებას, რატომ არის საჭირო სწორედ ასეთი მასშტაბის შეზღუდვა. პროპორციულობის პრინციპიდან გამომდინარე, უზრუნველყოფის ღონისძიება უნდა შეესაბამებოდეს დავალიანების/სადავო თანხის ოდენობასა და რისკებს. ბრძანება არ შეიცავს საკმარის მოტივაციას: არ არის გაწერილი კონკრეტული გარემოებები, რომლებიც ამართლებს ყადაღის გამოყენებას (რისკის შეფასება, ნაკლებად შემზღუდველი ალტერნატივები და ა.შ.). საგადასახადო ორგანომ ვერ უნდა გამოიყენოს საკუთრების უფლების მკვეთრად შემზღუდავი ღონისძიება (ყადაღა), სანამ არ იქნება წარმოდგენილი დოკუმენტების სათანადო ჩაბარების/გაცნობის უტყუარი მტკიცებულებები და სანამ დავა (მათ შორის საგადასახადო მოთხოვნის კანონიერება) საბოლოოდ არ გადაწყდება. წინააღმდეგ შემთხვევაში, ირღვევა პროპორციულობისა და ეფექტიანი სამართლებრივი დაცვის პრინციპები.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გადამხდელი ითხოვს ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ სადავო ბრძანებისა და საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ სადავო ბრძანების გაუქმებას/ბათილად ცნობას, ასევე ითხოვს სადავო ბრძანებების მოქმედების შეჩერებას დავის საბოლოო გადაწყვეტამდე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2026 წლის 28 იანვრის მდგომარეობით ერიცხებოდა აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი 194 207.12 ლარი, ჯარიმა 82 839.9 ლარი, საურავი 59 274.20 ლარი.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების მიზნით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 241- ე მუხლის საფუძველზე, ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ ი/მ ------- (ს/ნ -------) მიმართ გამოცემულ იქნა ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ 2026 წლის 28 იანვრის №024-89 ბრძანება, რომელსაც გაეცნო იმავე დღეს.

ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 243-ე მუხლის საფუძველზე, ი/მ ------- (ს/ნ -------) მიმართ გამოცემულ იქნა საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ 2026 წლის 27 იანვრის №024-2026-016584 ბრძანება (საგადასახადო დავალიანება შეადგენდა 336 224.11 ლარს). აღნიშნულ ბრძანებას გადასახადის გადამხდელი ელექტრონულად გაეცნო 2026 წლის 28 იანვარს.

ამასთან, 2026 წლის 27 იანვრის №024-2026-016584 საინკასო დავალების საფუძველზე ი/მ ------- (ს/ნ -------) საბანკო ანგარიშებიდან ჩამოწერილ იქნა 812.16 ლარი.

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2026 წლის 13 თებერვლის მდგომარეობით ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი 194 206.12 ლარი, ჯარიმა 82 839.9 ლარი, საურავი 60 827.85 ლარი.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, აღიარებულია საგადასახადო დავალიანება თუ:

ა) დარიცხვის საფუძველია საგადასახადო დეკლარაცია/საბაჟო დეკლარაცია;

ბ) პირს გაშვებული აქვს საგადასახადო ორგანოს მიერ მისთვის წარდგენილი საგადასახადო მოთხოვნის ან/და დავის განმხილველი ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრების ამ კოდექსით დადგენილი ვადა;

გ) მისი შემცირების მიზნით შემოსავლების სამსახურსა და გადასახადის გადამხდელს შორის გაფორმდა საგადასახადო შეთანხმება;

დ) დარიცხვის მართლზომიერების შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილება შესულია კანონიერ ძალაში;

ე) პირი წერილობითი/ელექტრონული განცხადებით უარს აცხადებს საგადასახადო დავის განმხილველი ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრებაზე;

ვ) პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი აქვს წერილობითი განცხადება საგადასახადო მოთხოვნის გასაჩივრებაზე უარის თქმის შესახებ.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 238-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველსაყოფად განახორციელოს შემდეგი ღონისძიებები:

ა) საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა;

ბ) მესამე პირზე გადახდევინების მიქცევა;

გ) ქონებაზე ყადაღის დადება;

დ) ყადაღადადებული ქონების რეალიზაცია;

ე) საბანკო ანგარიშზე საინკასო დავალების წარდგენა;

ვ) გადასახადის გადამხდელის სალაროდან ნაღდი ფულის ამოღება;

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების რიგითობას ირჩევს საგადასახადო ორგანო, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 241-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე დაადოს ყადაღა პირის საკუთრებაში არსებულ ან/და მის ბალანსზე რიცხულ (გარდა ლიზინგით მიღებული ქონებისა) ნებისმიერ ქონებას, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის მოცულობის ფარგლებში. ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, ამ კოდექსის მიზნებისათვის ქონებაზე ყადაღის დადება არის პირის ქონების აღწერა ამ ქონების განკარგვის (პირის მიერ ქონების ნებისმიერი ფორმით გასხვისების, დაგირავების, იპოთეკის, უზუფრუქტის, სერვიტუტის ან აღნაგობით დატვირთვის, თხოვების, ქირავნობისა და იჯარის ხელშეკრულებების დადების, სხვისთვის დროებით ან მუდმივ მფლობელობაში გადაცემის) აკრძალვა. ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის თანახმად, ქონებაზე დადებული ყადაღა უქმდება ამ კოდექსის 239-ე მუხლის მე-9 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

ლისწინებულ შემთხვევებში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 239-ე მუხლის მე-9 ნაწილის თანახმად კი, გაუქმება ხდება:

ა) ამ კოდექსის 242-ე მუხლით განსაზღვრული უფლებამოსილი ორგანოს მიერ, საგადასახადო გირავნობით/იპოთეკით დატვირთული ქონების საგადასახადო დავალიანების დაფარვის მიზნით რეალიზაციის შემთხვევაში;

ბ) თუ გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო ორგანოს წერილობითი თანხმობით განახორციელა ქონების ან მისი ნაწილის რეალიზაცია და ამონაგები თანხა სრულად მიმართა საგადასახადო დავალიანების დასაფარავად;

გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ქონების სახელმწიფო საკუთრებაში მიქცევის შემთხვევაში;

დ) „რეაბილიტაციისა და კრედიტორთა კოლექტიური დაკმაყოფილების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად საგადასახადო გირავნობით/იპოთეკით დატვირთული ქონების რეალიზაციის შემთხვევაში;

დ1) „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონის 401 მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში;

ე) თუ ამ კოდექსის 265-ე მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების განხორციელებით არ წარმოიშობა საგადასახადო დავალიანება;

ზ) ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 243-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში პირის საბანკო ანგარიშებიდან (გარდა საანაბრო (ვადიანი) ანგარიშისა) საინკასო დავალებით ჩამოწეროს გადასახადის, საურავისა და ჯარიმის თანხები და ჩარიცხოს ისინი შესაბამის ბიუჯეტში. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების გაზრდის ან შემცირების შემთხვევაში საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, საბანკო დაწესებულებაში წარდგენილ საინკასო დავალებაში განახორციელოს თანხის შესაბამისი კორექტირება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 238-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დავალიანების გაუქმებასთან ერთად უქმდება მისი გადახდევინების უზრუნველსაყოფად დაწყებული ამ თავით გათვალისწინებული ნებისმიერი ღონისძიება, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი. ხოლო ამავე კოდექსის 299-ე მუხლის მე-11 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას.

გადამხდელის არგუმენტთან დაკავშირებით შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2026 წლის 13 იანვრის №99919/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 11 დეკემბრის №056-93 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 30 იანვრის №1901 ბრძანებით დარჩა განუხილველი, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე. შემოსავლების სამსახური, ასევე, ყურადღებას ამახვილებს, „გადასახადის გადამხდელთა პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესის შესახებ“ მეთოდური მითითების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის №13446 ბრძანების მე-13 მუხლის მე-7 პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, იმ შემთხვევაში, თუ საგადასახადო მოთხოვნა ან საგადასახადო/საბაჟო ორგანოს მიერ დამატებით დარიცხული თანხების შესახებ მიღებული სხვა შესაბამისი გადაწყვეტილება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში და დავების განმხილველმა ორგანომ მიიღო გადაწყვეტილება, რომელიც ჩაჰბარდა გადასახადის გადამხდელს: თუ მიღებული გადაწყვეტილებით საჩივარი დატოვებულ იქნა განუხილველი, გარდა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, დროებითი ბარათიდან სადავო თანხები ავტომატურ რეჟიმში გადატანილი უნდა იქნეს გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე. ამასთან, საჩივრის განუხილველად დატოვების თაობაზე მიღებული გადაწყვეტილების გასაჩივრების შემთხვევაში სადავო თანხები დარჩება გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე საბოლოო გადაწყვეტილების (კანონიერ ძალაში შესული) საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსათვის/შემოსავლების სამსახურისათვის ჩაბარებამდე. იმ შემთხვევაში, თუ საბოლოო გადაწყვეტილებით დადგინდება საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს/შემოსავლების სამსახურის მიერ საჩივრის განხილვა, სადავო თანხები გადაიტანება ავტომატურ რეჟიმში კვლავ დროებით ბარათზე.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და იმ ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, რომ ი/მ ------- (ს/ნ -------) შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, 2026 წლის 27 და 28 იანვრის მდგომარეობით ერიცხებოდა და ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ბრძანებები გამოცემულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და გადასახადის გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე.

რაც შეეხება მომჩივნის მოთხოვნას ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტების ბათილობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძვლები რეგლამენტირებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლით, რომლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ მოცემულ შემთხვევაში სადავო აქტები არ ეწინააღმდეგება კანონს, ასევე არ არის დარღვეული მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. ი/მ ------- (ს/ნ -------) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის ბრძანებებს ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ და საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, 2026 წლის 28 იანვრის მდგომარეობით ერიცხებოდა აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების მიზნით, ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ მომჩივანის მიმართ გამოცემულ იქნა ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ ბრძანებამავე დღეს. ასევე, გამოცემულ იქნა საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის ბრძანება.

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, მომჩივანს 2026 წლის 13 თებერვლის მდგომარეობით ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმებისა და იმ ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, რომ მომჩივანს შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, 2026 წლის 27 და 28 იანვრის მდგომარეობით ერიცხებოდა და ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ბრძანებები გამოცემულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და გადასახადის გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 241; 243