ბრძანება N 26695

04 დეკემბერი 2025

N 26695

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს ,,---ს“ (ს/ნ ---)

(---) 2025 წლის 20 ნოემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 27 ნოემბრის სხდომაზე (ოქმი №98) განიხილა შპს ,,---ს“ (ს/ნ ---) 2025 წლის 20 ნოემბრის №98955/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 6 ნოემბრის №005-205 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებას, გაანგარიშებულ ფასნამატს და აღნიშნულის საფუძველზე განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. აცხადებს, რომ შემმოწმებელმა ფასნამატი გამოიყენა იმპორტის დროს საბაჟო ორგანოს მიერ საქონლის აფასებულ ღირებულებებზე, რაც დაუშვებელია, ვინაიდან საქონლის თვითღირებულება არის მისი საინვოისო ღირებულება და არა აფასებული ღირებულება. ამასთან, გადასახადის გადამხდელი აღნიშნავს, რომ მისთვის უცნობია რატომ იქნა გამოყენებული აუდირებული ფასნამატი და არ გავრცელდა საცალო რეალიზაციაზე საწარმოს დოკუმენტური ფასნამატი.

დამატებით მიუთითებს, რომ სხვა მსგავსი საქმიანობის კომპანიების შემოწმებისას აუდიტის დეპარტამენტმა გაავრცელა გაცილებით დაბალი ფასნამატი (26%). ასევე, მომჩივანი არ ეთანხმება არასწორად გაანგარიშებული ვირტუალური ფულის ნაშთის აგროსვას და 20%-ის ნაცვლად 25%-ით დაბეგვრას გადახდის წყაროსთან.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 6 ივნისის №11641 და 23 ოქტომბრის №23442 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა შპს ,,---ს“ (ს/ნ ---) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ოქტომბრამდე საანგარიშო პერიოდები, ხოლო სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობებისა და სალაროში არსებული ნაღდი ფულადი საშუალებების ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის 2025 წლის 8 ოქტომბრის ჩათვლით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 ნოემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 6 ნოემბრის №24566 ბრძანება და ამავე თარიღის №005-205 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 159 412 ლარი, მათ შორის გადასახადი 94 873 ლარი, ჯარიმა 44 349 ლარი და საურავი 20 190 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

შპს "---" (ს/ნ ---) გადასახადის და დღგ-ს გადამხდელად რეგისტრირებულია 2019 წლის 1 მაისს, კომპანიის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს ჩინეთიდან და ირანიდან ოთახის ჩუსტების, ფეხსაცმელის და სპორტული ფეხსაცმელის იმპორტი და ადგილობრივ ბაზარზე რეალიზაცია. ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელება ხდება დამფუძნებლისაგან ---საგან (პ/ნ ---) იჯარით აღებულ მიწის ნაკვეთზე მის მიერ აშენებულ სასაწყობე ფართში. გადამხდელს ასევე უფიქსირდება საიჯარო შემოსავალი აღნიშნული საწყობის ნაწილის გაქირავებიდან. შემოწმების პროცესში გადამხდელს არ წარმოუდგენია ბუღალტრული პროგრამის ამსახველი დოკუმენტაცია, მისი მხრიდან წარმოდგენილია ხელშეკრულებები, ბანკის ცნობა და ამონაწერები, ასევე სხვა მოთხოვნილი პირველადი დოკუმენტაცია. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 8 ოქტომბრის №21603 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს "---ს“ სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობებისა და ძირითადი საშუალებების ინვენტარიზაცია და მასალები გადმოიგზავნა აუდიტის დეპარტამენტში. გადამხდელის წარმოდგენილი პირველადი დოკუმენტაციის, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების და ინვენტარიზაციის მასალების ანალიზით დგინდება, რომ გადამხდელის დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 26%-ს, ხოლო შემოწმების შედეგად დოკუმენტური რეალიზაციისა და იმპორტირებული საქონლის ანალიზით გაანგარიშებული ფასნამატი შეადგენს საშუალოდ 36%-ს (შემოწმების შედეგად განხორციელდა საქონლის კატეგორიებად დაყოფა და ფასნამატის ცალკე კატეგორიაზე გაანგარიშება).

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე, 73-ე მუხლების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა მოხდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შემოწმების შედეგად ინვენტარიზაციის მასალებზე დაყრდნობით განხორციელდა რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების განსაზღვრა, რამაც შეადგინა 2 826 687 ლარი, რაზეც საქონლის კატეგორიების მიხედვით გავრცელდა შემოწმებით დადგენილი დოკუმენტური ფასნამატი. შედეგად, შემოწმებით, გაიზარდა გადამხდელის მიერ დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები სრულ შესამოწმებელ პერიოდზე 406 152 ლარით, რის შედეგადაც გადამხდელს დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

ასევე, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით გაანგარიშებული შემოსავლის, ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში გაწეული ხარჯებისა და სხვა შემოწმების ხელთ არსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაციის გამოყენებით მოხდა კომპანიის სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთის გაანგარიშება, რომლის მიხედვით, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის, სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთმა შეადგინა 87 049 ლარი, რომელიც ჩაითვალა შესამოწმებელ პერიოდის ბოლოს დირექტორ ---ზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას: ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ გადამხდელს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული პროგრამის ამსახველი დოკუმენტაცია, მისი მხრიდან წარდგენილია ხელშეკრულებები, ბანკის ცნობა და ამონაწერები, ასევე სხვა მოთხოვნილი პირველადი დოკუმენტაცია. ასევე, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ განხორციელდა საწარმოს სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობებისა და ძირითადი საშუალებების ინვენტარიზაცია. გადამხდელის წარდგენილი პირველადი დოკუმენტაციის, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების და ინვენტარიზაციის მასალების ანალიზით დგინდება, რომ გადამხდელის დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 26%-ს, ხოლო შემოწმების შედეგად დოკუმენტური რეალიზაციისა და იმპორტირებული საქონლის ანალიზით გაანგარიშებული ფასნამატი შეადგენს საშუალოდ 36%-ს (შემოწმების შედეგად განხორციელდა საქონლის კატეგორიებად დაყოფა და ფასნამატის ცალკე კატეგორიაზე გაანგარიშება).

შედეგად, შემოწმებით, კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმებით განსაზღვრულ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე, კატეგორიების მიხედვით, გავრცელდა შემოწმებით დადგენილი დოკუმენტური ფასნამატი, რამაც გამოიწვია დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა.

ასევე, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით გაანგარიშებული შემოსავლის, ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში გაწეული ხარჯებისა და სხვა შემოწმების ხელთ არსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაციის გამოყენებით განხორციელდა კომპანიის სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთის გაანგარიშება, რომელიც შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა გადახდის წყაროსთან დაბეგვრას.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებასა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, შემოწმების მიერ, საქონლის თვითღირებულება განსაზღვრული იქნა საინვოისო ღირებულებაზე დაყრდნობით და მასზე გავრცელებულ იქნა გადასახადის გადამხდელის დოკუმენტური ფასნამატი კატეგორიების მიხედვით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი წარმოდგენილ საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, ვინაიდან გადასახადის გადამხდელის სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა მართლზომიერია. ამასთან, შეძენილი საქონლის თვითღირებულებაზე დოკუმენტური ფასნამატის გავრცელება, რამაც გამოიწვია რეალიზებული პროდუქციისა და დამატებითი შემოსავლის დადგენა, შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან. ასევე, შემოწმებით განსაზღვრულ შემოსავალსა და პირველადი საგადასახადო დოკუმენტაციის მიხედვით გაწეულ ხარჯებს შორის გამოვლენილი სხვაობა წარმოადგენს საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასს და მისი გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა მართლზომიერია, ხოლო გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს ,,---ს“ (ს/ნ ---) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებას, გაანგარიშებულ ფასნამატს და აღნიშნულის საფუძველზე განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. დამატებით მიუთითებს, რომ სხვა მსგავსი საქმიანობის კომპანიების შემოწმებისას აუდიტის დეპარტამენტმა გაავრცელა გაცილებით დაბალი ფასნამატი (26%). ასევე, მომჩივანი არ ეთანხმება არასწორად გაანგარიშებული ვირტუალური ფულის ნაშთის აგროსვას და 20%-ის ნაცვლად 25%-ით დაბეგვრას გადახდის წყაროსთან.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ გადამხდელს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული პროგრამის ამსახველი დოკუმენტაცია, მისი მხრიდან წარდგენილია ხელშეკრულებები, ბანკის ცნობა და ამონაწერები, ასევე სხვა მოთხოვნილი პირველადი დოკუმენტაცია. ასევე, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ განხორციელდა საწარმოს სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობებისა და ძირითადი საშუალებების ინვენტარიზაცია. გადამხდელის წარდგენილი პირველადი დოკუმენტაციის, გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების და ინვენტარიზაციის მასალების ანალიზით დგინდება, რომ გადამხდელის დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 26%-ს, ხოლო შემოწმების შედეგად დოკუმენტური რეალიზაციისა და იმპორტირებული საქონლის ანალიზით გაანგარიშებული ფასნამატი შეადგენს საშუალოდ 36%-ს (შემოწმების შედეგად განხორციელდა საქონლის კატეგორიებად დაყოფა და ფასნამატის ცალკე კატეგორიაზე გაანგარიშება).

შედეგად, შემოწმებით, კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმებით განსაზღვრულ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე, კატეგორიების მიხედვით, გავრცელდა შემოწმებით დადგენილი დოკუმენტური ფასნამატი, რამაც გამოიწვია დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა. ასევე, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით გაანგარიშებული შემოსავლის, ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში გაწეული ხარჯებისა და სხვა შემოწმების ხელთ არსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაციის გამოყენებით განხორციელდა კომპანიის სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთის გაანგარიშება, რომელიც შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა გადახდის წყაროსთან დაბეგვრას.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, ვინაიდან გადასახადის გადამხდელის სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა მართლზომიერია. ამასთან, შეძენილი საქონლის თვითღირებულებაზე დოკუმენტური ფასნამატის გავრცელება, რამაც გამოიწვია რეალიზებული პროდუქციისა და დამატებითი შემოსავლის დადგენა, შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან. ასევე, შემოწმებით განსაზღვრულ შემოსავალსა და პირველადი საგადასახადო დოკუმენტაციის მიხედვით გაწეულ ხარჯებს შორის გამოვლენილი სხვაობა წარმოადგენს საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასს და მისი გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა მართლზომიერია, ხოლო გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73 (4,5,9); 101 (1); 154 (1).