გადაწყვეტილება №26131/2/2025

№26131/2/2025

16 იანვარი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ი/მ ------- (ს/ნ -------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი/ვალის მართვის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 19.12.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ი/მ ------- 4.11.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26131/2/2025).

 

დავის საგანი:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით;

2. საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. ვალის მართვის დეპარტამენტის 1.07.2025 წლის №225-3037 შეტყობინება;

2. აუდიტის დეპარტამენტის 27.06.2025 წლის №225-6 საგადასახადო მოთხოვნა;

3. შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №22748 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 290 302,42 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 171 394,30

დღგ - 55 769,09

საშემოსავლო გადასახადი - 115 625,21

ჯარიმა - 78 960

საურავი - 39 948,12

 

პროცედურული გარემოებები

მეწარმის ეკონომიკური საქმიანობაა საკალმახე მეურნეობის წარმოება ------- რაიონის სოფელ -------.

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე პერიოდის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 18 ივნისის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რის საფუძველზეც გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 27 ივნისის №14017 ბრძანება და №225-6 საგადასახადო მოთხოვნა.

2025 წლის 1 ივლისის №225-3037 შეტყობინებით, მომჩივნის მთელ ქონებაზე გავრცელდა საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკის უფლება.

ზემოაღნიშნული დარიცხვა და 2025 წლის 1 ივლისის №225-3037 შეტყობინება გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №22748 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელი ადგილობრივ ბაზარზე შეძენილ ლიფსიტებს ზრდიდა სპეციალურად მოწყობილ აუზებში და ახორციელებდა შემდგომ რეალიზაციას. თავის მხრივ, შეძენილი ლიფსიტა წარმოადგენდა საქართველოში იმპორტირებული კალმახის ქვირითის ინკუბაციის პირობებში გამოჩეკილ მცირე ზომის თევზს, რომელიც ადგილობრივ ფერმებში იჩეკებოდა. ასევე დადგინდა, რომ ცოცხალი თევზის გარდა, მეწარმე ახორციელებდა კალმახის ხიზილალის რეალიზაციას.

გადასახადის გადამხდელს არ ჰქონდა სააღრიცხვო დოკუმენტაცია, შედეგად მისი საგადასახადო ვალდებულები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, გადასახადის გადამხდელს შეძენილი ჰქონდა ხიზილალის დაფასოებისთვის საჭირო მასალა (ქილები და ქილის ხუფები), თუმცა სმფ-ების ინვენტარიზაციით, ზემოაღნიშნული მასალის ნაშთი არ გამოვლინდა. ამასთან, საბანკო ანგარიშის ამონაწერების და მესამე პირებისგან გამოთხოვილი ინფორმაციის ანალიზით დადგინდა, რომ მეწარმეს საბანკო ანგარიშსწორებით რეალიზებული ჰქონდა კალმახის ხიზილალა. გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში ხიზილალის შეძენა არ უფიქსირდებოდა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, საგადასახადო ორგანომ მიიჩნია, რომ მეწარმე აწარმოებდა (ამზადებდა), აფასოებდა და ყიდდა კალმახის ხიზილალას. ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი მიღებულად ჩაითვალა დაფასოებისთვის საჭირო მასალის შეძენის თვეების მიხედვით და დადგინდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა.

გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინა ინფორმაცია 2022 წლის საწყის და საბოლოო სმფ-ების ნაშთში თევზის რაოდენობის შესახებ, ასევე ინფორმაცია შეძენილი ლიფსიტების დანაკარგების შესახებ. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაციის შესწავლით დადგინდა ლიფსიტის რაოდენობრივი შესყიდვები, აგრეთვე 1კგ. თევზის საშუალო შეწონილი სარეალიზაციო ფასი წლების მიხედვით. აღნიშნულის გათვალისწინებით, დადგინდა 2022 წლის რეალიზებული პროდუქციის რაოდენობა (25 407 ცალი) და 1კგის საშუალო სარეალიზაციო ფასი (13.39 ლ). ამ მეთოდით გაანგარიშებულმა ცოცხალი კალმახის რეალიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა 2022 წელს შეადგინა 340 228 ლარი. აღნიშნულ შემოსავალს დაემატა ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი, რომელმაც შეადგინა 67 646 ლარი. ამრიგად, მეწარმის მიერ 2022 წლის განმავლობაში ჯამურად მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 407 874 ლარი.

ვინაიდან სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში დასაქმებული პირის (მომჩივნის)მიერ 2022 წლის განმავლობაში საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებულმა დასაბეგრმა შემოსავალმა გადააჭარბა 200 000 ლარს, აღნიშნული შემოსავალი დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. გადასახადის გაანგარიშებისას გათვალისწინებულ იქნა გამოქვითვას დაქვემდებარებული ხარჯი. მეწარმეს ასევე შეეფარდა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

- 2023 წელს მეწარმის მიერ სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი არ აღემატებოდა 200 000 ლარს.

- 2024 წლის დასაბეგრი შემოსავალი ასევე გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. კერძოდ, გადამხდელის მიერ მოწოდებული ახსნა-განმარტებაზე, საშემოსავლო გადასახადის წლიურ საშემოსავლო დეკლარაციაში დაფიქსირებულ მონაცემებსა და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ ინფორმაციაზე დაყრდნობით, გაანგარიშდა რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება (81 282 ლ), ასევე ფასნამატი (200%). მოცემული მონაცემების მიხედვით, თევზის რეალიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 245 485 ლარი (81 282 + (81 282*2)). ხოლო ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა - 108 603 ლარი. ამრიგად, მეწარმის მიერ 2024 წლის განმავლობაში ჯამურად მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 354 089 ლარი. ასევე შესწავლილ და გათვალისწინებულ იქნა 2024 წელს გამოქვითვას დაქვემდებარებული ხარჯები.

შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი, ასევე შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, მე3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „უ“ ქვეპუნქტზე, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს №387-ე საჯარო გადაწყვეტილებაზე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველ ნაწილზე, მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, ამავე კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 105-ე მუხლზე, 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ლ“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მისი არგუმენტაციის დამადასტურებელი ისეთი მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოხსენებული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ და მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მოცემულ შემთხვევაში აუდიტორმა გამოიყენა ისეთი დათვლის პრინციპი რომელიც წარმოუდგენელია, რომ იგი ბუნებაში აბსტრაქტულად (თეორიულადაც) განხორციელდეს. კერძოდ, 2022 წელს შეიძინა 2 გრამიანი 38 000 ლიფსიტა, რაც დასტურდება შესყიდვის აქტით. აღნიშნული ლიფსიტები 2023 წელს გახდა დაახლოებით 200 დან 300 გრამამდე ანუ სარეალიზაციოდ ის ჯერ კიდევ არ გამოდგებოდა, ხოლო 2024 წლის დეკემბერში აღნიშნული თევზის წონა აღწევს 1,2 კგ დან 1,5 კგ-მდე ანუ ბაზარზე რეალიზაცია უკვე შესაძლებელი იქნებოდა.

მოცემულ შემთხვევაში აუდიტორმა ჩათვალა, რომ 2022 წელს შეძენილი 2 გრამიანი ლიფსიტები, იმავე წელს გახდებოდა 1 კილოგრამიანები და მისი რეალიზაცია მოხდებოდა 1კგ-ის 13.39 ლარად, რაც წარმოუდგენელია ბუნებაში მსგავსი ფაქტი მოხდეს, რომ 2 გრამიანი ლიფსიტა იმავე წელს გახდეს 1 კგიანი, როგორი დანამატი საკვებითაც არ უნდა იკვებოს. ამდენად, წარმოუდგენელია აუდიტორმა რა კვლევები ჩაატარა და საიდან დაადგინა 2022 წელს 25 407 თევზის რეალიზაცია 13.39 ლარად. ამდენად ის გარემოება, რომ აუდიტორის გაანგარიშებით მიღებულმა შემოსავალმა 2022 წელს შეადგინა 340 228 ლარი და რადგან სსკ-ის 82-ე მუხლის "ლ" ქვეპუნქტის თანახმად იგი აღემატებოდა 200 000 ლარს, დაარიცხა საშემოსავლო, რაც უკანონოა, არის აბსურდი და დაუსაბუთებელი.

ასევე, აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ 38 000 ლიფსიტის შეძენის შემდეგ მათ აქვთ დანაკარგი, რაც უდავოდ გონივრულია და მათი დანაკარგი მერყეობს 10-15% ფარგლებში. ასევე წარმოუდგენელი და დაუსაბუთებელია ის გარემოება, რომ 2022 წელს აღნიშნული თევზიდან დამზადდებოდა ხიზილალა და მისი რეალიზაცია მოხდებოდა. გაურკვეველია რომელი და რა სახის გაანგარიშების მეთოდით მოხდა 67 646 ლარის ხიზილალის რეალიზაცია 2022 წელს?! აღნიშნული არც საბანკო ჩანაწერით დასტურდება, არც ფიზიკურ პირებთან გასაუბრების ოქმებით და არც სხვა რაიმე ობიექტური დოკუმენტით. აღნიშნული დასტურდება მხოლოდ აუდიტორის წარმოსახვით, რომ 2022 წელს შეძენილი ლიფსიტა 2 გრამიანი მიაღწევდა უკვე ე.წ. “თევზის მოწველ”-ის პროცესს, რის შედეგადაც მოხდებოდა ხიზილალის რეალიზაცია.

ზოგადად გადასახადის გადამხდელი არ უარყოფს იმ ფაქტს, რომ იგი აწარმოებდა ხიზილალის რეალიზაციას, მაგრამ არა იმ ოდენობით, რაც აუდიტორის გაანგარიშებითაა წარმოდგენილი. გადასახადის გადამხდელი აწარმოებდა ხიზილალის რეალიზაციას მისსავე საკალმახე მეურნეობაში არსებული თევზებიდან ე.წ. “თევზის მოწველ”-ის შედეგად მიღებული ხიზილალას. თევზმა, რომ მიაღწიოს ხიზილალის წარმოებას იგი უნდა იყოს დაახლოებით 1კგ დან 1.5 კგ-მდე, ამდენად, როგორი წარმოსადგენია, რომ 2022 წელს შეძენილმა 38 000 ლიფსიტამ იმავე წელს მიაღწია აღნიშნულს წონას და ასე ვთქვათ მოიწველა ამდენი ხიზილალა?!

ასევე აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ლიფსიტებიდან ზოგი არის მამალი ჯიშის კალმახი, რაც ე.წ. ნაყოფს ანუ ხიზილალას არ იძლევა. ამდენად, ცალსახად არასწორად აქვს დათვლილი აუდიტორს აღნიშნული გაანგარიშება. გადასახადის გადამხდელ ------- მთელი ამ წლის განმავლობაში წარმოებული ხიზილალიდან მიღებული შემოსავალი აქვს ჯამში დაახლოებით 28 000 ლარი, რაც დასტურდება საბანკო ჩარიცხვებით. ასევე გაუგონარია, რომ ვითომდა 2024 წელს ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 108 603 ლარი. საიდან დადგინდა, რომელი მეთოდის გამოყენებით მოხდა აღნიშნულის დასაბუთება?!

გადამხდელს ------- ხიზილალის რეალიზაციის შედეგად მიღებული აქვს 28 000 ლარი, რაც დასტურდება საბანკო ჩარიცხვებით. ის გარემოება, რომ ------- შეძენილი აქვს ქილები - ჯამში 8 000 ქილა, რაც დასტურდება შესყიდვის აქტით, აღნიშნული აუდიტორმა ჩათვალა, რომ ყველა ქილა შეძენილი იყო ხიზილალის დასამზადებლად და 8 000 ქილა გაამრავლა ხიზილალის ოდენობაზე და ჯამში მიიღო 157 000 ლარი, რაც არის უკანონო და დაუსაბუთებელი. საიდან დგინდება, რომ აღნიშნული ქილები უშუალოდ ხიზილალის შესაძენად იყო შეძენილი?! იქნებ საოჯახო საყოფაცხოვრებო პირობებისთვის სჭირდებოდა? ან საიდან დადგინდა, რომ უშუალოდ 8 000 ქილის ხიზილალის რეალიზაცია მოხდა?! გადასახადის გადამხდელი ადასტურებს, რომ ქილებით მოხდა ხიზილალის რეალიზაცია - ჯამში 585 ქილის, რამაც მოგვცა 28 000 ლარის შემოსავლის მიღება. ხოლო დარჩენილი 7 415 ქილა არის ადგილზე დასაწყობებული. აღნიშნულ ფაქტს ადასტურებს ის ფაქტობრივი გარემოება, რომ 2025 წლის 10 ივნისს განცხადებით (იხ. დანართი #7), რომელიც ელექტრონული პორტალის მეშვეობით წარუდგინა აუდიტორს შესაბამის დანართებთან ერთად, მოითხოვეს, რომ საბოლოო დარიცხვის აქტის გამოცემამდე მომხდარიყო აუდიტორის მიერ ინვენტარიზაცია, რათა დადგენილიყო ქილების ადგილზე არსებობა, თუმცა მისდა გასაკვირად აუდიტორმა უგულებელყო აღნიშნული ღონისძიების განხორციელება, რადგან სხვა შემთხვევაში აღნიშნულს ციფრს ვერ გამოიყვანდა. ამდენად აუდიტორმა მიზანმიმართულად არ ჩაატარა ინვენტარიზაციაა, თორე სხვა შემთხევაში დადგინდებოდა ობიექტური ჭეშმარიტება, რომ არ უნდა დარიცხულიყო ამ სახის გადასახადი.

ამდენად, დარიცხვის აქტით გათვალისწინებული ციფრები არის დაუსაბუთებელი და უკანონო. უნდა დაერიცხოს 28 000 ლარის დღგ ანუ ჯამში 5 040 ლარი, ხოლო იმ სახის საშემოსავლოს გადასახადი, რაც დაერიცხა დარიცხვის აქტით, არის ასევე დაუსაბუთებელი და უკანონო, რადგან მოცემულ შემთხვევაში ეკონომიკური საქმიანობს განხორციელების პერიოდში, თითოეულ წელზე შემოსავალი არ აღემატებოდა 200 000 ლარს, ამდენად, სსკ-ის 82-ე მუხლის "ლ" ქვეპუნქტის თანახმად, გათავისუფლებულია საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ, დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტის თანახმად, 2026 წლის 1 იანვრამდე სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში დასაქმებული პირის მიერ საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი, თუ კალენდარული წლის განმავლობაში ასეთი მიწოდებით მიღებული ერთობლივი შემოსავალი 200 000 ლარს არ აღემატება.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „უ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით, ასევე გათავისუფლებულია საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის (გარდა სეს ესნ-ის 0407 11 000 00 და 0407 21 000 00 კოდებით გათვალისწინებული საქონლისა (კვერცხისა) და 0207 11 სუბპოზიციაში მითითებული საქონლისა (შინაური ქათამი აუქნელი, ახალი ან გაცივებული)) მიწოდება მის სამრეწველო გადამუშავებამდე (სასაქონლო კოდის შეცვლამდე).

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს №387-ე საჯარო გადაწყვეტილების თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 172-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „უ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებულია იმპორტირებული ბიოლოგიური აქტივის საქართველოში განხორციელებული ბიოლოგიური ტრანსფორმაციის შედეგად მიღებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის მიწოდება, მის სამრეწველო გადამუშავებამდე.

საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან.

საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება, საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 13.11.2025 წლის №101764-21-14 წერილი, საიდანაც ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელს არ აქვს ბუღალტრული აღრიცხვა არც ელექტრონულ ბუღალტრულ პროგრამაში, არც ექსელის ფორმით. სამეურნეო ოპერაციების აღრიცხვა, სადაც ასახული იქნებოდა ინფორმაცია: კალმახის ლიფსიტების შეძენასა და ზრდაზე, სიკვდილიანობაზე (დანაკარგებზე), ცოცხალი თევზისა და ხიზილალის რეალიზაციაზე ფასისა და რაოდენობის მიხედვით, აგრეთვე კვებაზე გაწეულ დანახარჯებსა და გაცემულ ხელფასებზე, გადამხდელის მიერ არ ყოფილა წარმოდგენილი. აღსანიშნავია, რომ შემოწმების ფარგლებში გადასახადის გადამხდელმა ითანამშრომლა საბანკო ამონაწერების წარმოდგენის, საწყისი და საბოლოო ნაშთების გაშიფვრის და გაწეული ხარჯების დადგენის ნაწილში, რაც შესაძლოა, მისი მხრიდან მიჩნეულ იქნა ბუღალტრული აღრიცხვის წარმოდგენად.

გადასახადის გადამხდელის განმარტებით, არასწორად იქნა დათვლილი ცოცხალი თევზის რეალიზაციით მიღებული შემოსავლები. კერძოდ, 2022 წელს შეძენილია 2 გრამიანი კალმახის ლიფსიტა, რომელიც 1 წლის მანძილზე იმატებს მხოლოდ 200-300 გრამს. ამრიგად, შესამოწმებელ პერიოდში კალმახი ვერ გახდებოდა 1,2 კგ-დან 2,0 კგ-მდე წონის და შესაბამისად, არ მომხდარა მისი რეალიზაცია. გასათვალისწინებელია ისიც, რომ საკალმახე მეურნეობაში ლიფსიტის დანაკარგი დაახლოებით შეადგენს 10-15%-ს, რაც გათვალისწინებული არ არის.

მომჩივნის არგუმენტთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტის ზემოხსენებულ წერილში აღნიშნულია, რომ გადასახადის გადამხდელი მეწარმედ რეგისტრირებულია 2019 წლის 10 მარტს. შემოსავლების სამსახურის ერთიანი ელექტრონული ბაზების შესწავლით დადგინდა, რომ მეწარმე თევზის საკვების შესყიდვას სისტემატურად იწყებს 2020 წლის სექტემბრიდან. ამასთან, მეწარმე 2022 წლის წლიურ საშემოსავლო დეკლარაციაში უთითებს სასაქონლო-მატერიალური მარაგების საწყის (37 750 ლ) და საბოლოო ნაშთებს (55 600 ლ). დასახელებული გარემოებები ადასტურებს, რომ გარდა 2022 წელს შეძენილი კალმახის ლიფსიტებისა, მეწარმეს აუზებში უკვე ჰქონდა კალმახის მარაგები. კალმახის ლიფსიტის სარეალიზაციო წონისა და თევზის საშუალო წონის მატებასთან დაკავშირებით, მოპოვებულ იქნა ინფორმაცია კალმახის ლიფსიტის მომწოდებელ ორგანიზაციებისგან (შპს „-------“ და „ორგანული აკვაკულტურის განვითარების ასოციაცია ფორეჯი“), აგრეთვე აუდიტის დეპარტამენტში არსებული მსგავსი აუდიტირებული კომპანიის საწარმოო მონაცემები. შემოწმებით დადგინდა, რომ მეწარმე აწარმოებს ე.წ. ცისარტყელა კალმახს. სარეალიზაციო ლიფსიტის წონა შეადგენს არა 2, არამედ 8- 10 გრამს, რომელიც წლიურად წონაში იმატებს დაახლოებით 300-დან 500- გრამამდე (დამოკიდებულია კვებაზე, აუზში წყლის ტემპერატურასა და სხვა გარემოებებზე). მეწარმის მარაგების ქონას ადასტურებს მისი დოკუმენტური რეალიზაციები - 2022 წელს გადამხდელს რეალიზებული აქვს ჯამში 5 739 კგ თევზი, ხოლო 2024 წელს - 7 500 კგ. რაც შეეხება დანაკარგს, გამოყენებულია გადასახადის გადამხდელის მიერ მოწოდებული დანაკარგის ნორმა (20%-იანი დანაკარგი).

ცოცხალი თევზის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი დადგინდა შემდეგი მეთოდის გამოყენებით: 2022 წლის საწყისი ნაშთი (37 750 ლარი - 2100 ცალი თევზი) აღებულ იქნა მეწარმის წლიური საშემოსავლო დეკლარაციიდან, შესამოწმებელ პერიოდში შეძენილ იქნა ჯამში 42 400 ცალი ლიფსიტა (დოკუმენტური შეძენა 53 000 ცალი - 20% დანაკარგი), 2022 წლის საბოლოო ნაშთი (55 600 ლარი - 3 093 ცალი) აღებულ იქნა მეწარმის წლიური საშემოსავლო დეკლარაციიდან. აღნიშნულ მონაცემებით გამოანგარიშდა რეალიზებული თევზის რაოდენობა ცალობით (25 407 ცალი), მიყენებულ იქნა 2022 წლის 1 კგ-ის საშუალო ფასი 13,39 ლარი. გადასახადის გადამხდელის ახსნა-განმარტებაზე დაყრდნობით, შემოწმებით მიჩნეულ იქნა, რომ საშუალოდ რეალიზებული თევზის წონა შეადგენს 1 კგ-ს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, დადგინდა, რომ 2022 წელს გადამხდელის მიერ ცოცხალი თევზის რეალიზაციის შედეგად მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 340 000 ლარი. იმავე მეთოდით დათვლილ იქნა 2023 წელს მიღებული შემოსავალი, რომელიც არ აღემატება 200 000 ლარიან ზღვარს. შემოწმების ფარგლებში ასევე გაანგარიშდა 2024 წელს მეწარმის მიღებული შემოსავლები. გაანგარიშებულ იქნა 2024 წლის რპთ (81 282 ლ. გათვალისწინებულ იქნა საკვების შეძენის ხარჯები) და ფასნამატი (200%). 2024 წელს ცოცხალი თევზის რეალიზაციით მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 245 485 ლარი. ამ წელს ხიზილალის რეალიზაციით მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 108 603 ლარი. ჯამურმა შემოსავალმა შეადგინა 354 089 ლარი.

გადასახადის გადამხდელი საჩივარში ასევე უთითებს, რომ შემოწმების პროცესში არასწორად დადგინდა ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავლის ოდენობა. კერძოდ, შესამოწმებელ პერიოდში შეძენილი ლიფსიტის ზრდა ვერ მოხდებოდა იმ წონამდე, რომ მომხდარიყო მისგან ქვირითის მიღება. ასევე, თევზის ნაწილი არის მამალი ჯიშის, რომლისგანაც ქვირითი არ მიიღება. გადამხდელი აგრეთვე აცხადებს, რომ მისი თხოვნის მიუხედავად, არ ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ინვენტარიზაცია, რათა დადგენილიყო ხიზილალის ქილების ნაშთი.

საქმეზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 13.11.2025 წლის №101764-21-14 წერილი, სადაც მომჩივნის ზემოაღნიშნულ არგუმენტთან დაკავშირებით, განმარტებულია, რომ საბანკო ამონაწერებიდან დადგინდა ხიზილალის (კალმახის წითელი ქვირითის) რეალიზაცია. ხიზილალის შემძენისგან გამოთხოვილი ინფორმაციის თანახმად, მან მეწარმისგან პროდუქცია შეიძინა სოციალურ ქსელში ნანახი რეკლამის შედეგად. შემოსავლების სამსახურის ერთიანი ელექტრონული ბაზების შესწავლით დადგინა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში ჯამურად მეწარმეს შეძენილი აქვს 8 190 ცალი ხიზილალის ქილა (0.450 და 0.250 მლ მოცულობები). ხიზილალის დოკუმენტური რეალიზაცია მეწარმეს არ უფიქსირდება, აგრეთვე ეს პროდუქცია არ არის დღგ-ით დაბეგრილი.

2025 წლის 29 აპრილს გადასახადის გადამხდელთან ჩატარდა სმფ-თა ინვენტარიზაცია. დათვალიერებულ იქნა მეწარმის კუთვნილი ობიექტი ------- რაიონის -------, სადაც ხიზილალის ქილების ნაშთი ნანახი არ ყოფილა (განისაზღვრა მხოლოდ 9 000 კგ თევზის ნაშთი). საკალმახესთვის ხიზილალის ქილები წარმოადგენს სასაქონლო- მატერიალურ ფასეულობებს, რომლებიც აღმოჩენის შემთხევაში, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის ოფიცრების მიერ დათვლილი და დაფიქსირებული იქნებოდა შესაბამის ოქმში. ოფიცრების განმარტებით, ქილების ნაშთი საკალმახეში ნანახი არ ყოფილა. ამასთან, ინვენტარიზაციის მასალებში არის გადამხდელის მიერ ხელმოწერილი ხელწერილი, რომლის თანახმადაც მეწარმეს არ გააჩნია სხვა ობიექტი ან ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების სხვა ადგილი. დასახელებული გარემოებების მიუხედავად, გადასახადის გადამხდელმა 2025 წლის 10 ივნისს მიმართა შემოწმებას, რათა ხელახლა მომხდარიყო ობიექტზე ინვენტარიზაციის დანიშვნა - თითქოს საკალმახეში არსებობს 7 000 ცალამდე ხიზილალის ქილის ნაშთი. მიჩნეულ იქნა რომ ინვენტარიზაციის ხელახალი დანიშვნის საფუძველი არ არსებობდა.

შემოწმების ფარგლებში დადგინდა, რომ მეწარმეს 2022 წლის იანვრიდან 2025 წლის იანვრის ჩათვლით სისტემატურად და უწყვეტად შეძენილი აქვს ხიზილალის ქილები, ასევე ქილებისთვის მეტალის ხუფები. დასახელებული მასალის შეძენა ფიქსირდება ნოემბრიდან თებერვლის ჩათვლით პერიოდში. გადასახადის გადამხდელმა ვერ განმარტა, თუ არა ხიზილალის დაფასოებისთვის, სხვა რა მიზნით ყიდულობდა დიდი რაოდენობით ქილებს. საშუალოდ შეძენილია 400 ცალზე მეტი ქილა თითოეული შეძენისას. დადგინდა ხიზილალის სარეალიზაციო ფასი (0.450 მლ-ზე 49.5 ლარი, 0.250 მლზე 30 ლარი) გადამხდელის საბანკო ჩარიცხვების და აუდიტის დეპარტამენტში აუდიტირებული მსგავსი საწარმოს მიხედვით. ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ ხიზილალის რეალიზაცია მიჩნეულ იქნა ქილების შეძენის პროპორციულად. 2022 წელს ხიზილალის რეალიზაციით მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა 67 646 ლარი, 2023 წელს 95 847 ლარი, ხოლო 2024 წელს 108 604 ლარი. ხიზილალის რეალიზაცია დაიბეგრა დღგ-ით, ასევე მიღებული შემოსავლები ჩართულ იქნა 2022 და 2024 წლების წლიურ ერთობლივ შემოსავალში (2023 წელს ცოცხალი თევზის რეალიზაცია არ მომხდარა, მეწარმის მიღებული შემოსავალი შეადგენს მხოლოდ ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებულ შემოსავალს 95 847 ლარს).

ასევე, მიღებულ იქნა ინფორმაცია ლიფსიტის ქვირითის რეალიზატორი ფირმებისგან (შპს „-------“, ორგანული აკვაკულტურის განვითარების ასოციაცია ფორეჯი), აგრეთვე აუდიტის დეპარტამენტში არსებული მსგავსი აუდიტირებული კომპანიებისგან, რითაც დადგინდა, რომ ცისარტყელა კალმახისგან ქვირითის მიღება შესაძლებელია მას შემდეგ, რაც მისი წონა იქნება დაახლოებით 1 კილოგრამი. კალმახი იძლევა თავისი წონის 15% წითელ ხიზილალას (ამავე რაოდენობის წონას კარგავს) და წელიწადში ეს პროცესი (ე.წ. მოწველა) შეიძლება მოხდეს მხოლოდ ერთხელ.

შემოწმების გაანგარიშების სისწორის დადგენის მიზნით, შესწავლილ იქნა წარმოებული ხიზილალის რაოდენობა. კერძოდ, შემოწმების მიერ დადგენილ იქნა ხიზილალის საშუალო სიმკვრივე, რაც შეადგენს დაახლოებით 1-მლ ხიზილალაზე 0.9-1.0 გრამს. გაანგარიშდა რეალიზებული ხიზილალა 167 512 მლ, რაც შეადგენს 159.14 კგ-ს. შემოწმებით დათვლილ იქნა ხიზილალის წარმოების შესაძლო რაოდენობა საკალმახეში ზრდასრული თევზის ნაშთისა და ლიფსიტის ზრდის შესაბამისად, რითაც დადგინა, რომ შემოწმებით რეალიზებული ხიზილალის წარმოება მეწარმის საკალმახისთვის შესაძლებელი იყო.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან მომჩივანს არ ჰქონდა სააღრიცხვო დოკუმენტაცია, მისი საგადასახადო ვალდებულებები მართლზომიერად განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. ამასთან, მომჩივანს არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულება, რაც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა. შესაბამისად, საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №22748 ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული დავალიანების საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის მიზნით, შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 1 ივლისის №225-3037 შეტყობინების საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელის მთელ ქონებაზე გავრცელდა საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკის უფლება.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის 23-ე ნაწილზე, 238-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 239-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე და იმ ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელს პირადი აღრიცხვის ბარათზე ერიცხებოდა და ერიცხება საგადასახადო დავალიანება, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მიმართ საგადასახადო კოდექსის 239-ე მუხლით გათვალისწინებული ღონისძიება გავრცელებულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის უფლების წარმოშობის შესახებ ვალის მართვის დეპარტამენტის 2025 წლის პირველი ივლისის №225-3037 შეტყობინების გაუქმების საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი ამ ნაწილში არგუმენტებს არ წარმოადგენს. ითხოვს გირავნობა/იპოთეკის შეტყობინების გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 238-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველსაყოფად განახორციელოს შემდეგი ღონისძიება - საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა.

საგადასახადო კოდექსის 239-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა არის სახელმწიფოს უფლება, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინება უზრუნველყოს გადასახადის გადამხდელის, სხვა ვალდებული პირის ქონებიდან. საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის რეგისტრაციის უფლება წარმოიშობა საგადასახადო დავალიანების წარმოშობასთან ერთად და მარეგისტრირებელ ორგანოში რეგისტრაციის მომენტიდან და ვრცელდება საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში, პირის საკუთრებაში არსებულ ან/და მის ბალანსზე რიცხულ ქონებაზე (გარდა ლიზინგით მიღებულისა), საგადასახადო დავალიანების წარმოქმნის შემდეგ შეძენილი ქონების ჩათვლით.

დადგენილია, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის პირველი ივლისის №225-3037 შეტყობინებით პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული დავალიანების გამო გადასახადის გადამხდელის მთელ ქონებაზე წარმოშობილია საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკის უფლება.

მომჩივანი აღნიშნულ სადავო საკითხზე არგუმენტებს არ წარმოადგენს. ითხოვს გირავნობა/იპოთეკის შეტყობინების გაუქმებას.

ზემოაღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე, ვინაიდან საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა არის სახელმწიფოს უფლება საგადასახადო დავალიანების გადახდევინება უზრუნველყოს გადასახადის გადამხდელის ქონებიდან, ამასთანავე საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა ვრცელდება საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში, პირის საკუთრებაში არსებულ ან/და მის ბალანსზე რიცხულ ქონებაზე, მომჩივნის ქონებაზე საგადასახადო გირავნობის/იპოთეკის უფლების გავრცელება მართლზომიერია და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით;

2. საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1. გადასახადის გადამხდელი ადგილობრივ ბაზარზე შეძენილ ლიფსიტებს ზრდიდა სპეციალურად მოწყობილ აუზებში და ახორციელებდა შემდგომ რეალიზაციას. თავის მხრივ, შეძენილი ლიფსიტა წარმოადგენდა საქართველოში იმპორტირებული კალმახის ქვირითის ინკუბაციის პირობებში გამოჩეკილ მცირე ზომის თევზს, რომელიც ადგილობრივ ფერმებში იჩეკებოდა. ასევე დადგინდა, რომ ცოცხალი თევზის გარდა, მეწარმე ახორციელებდა კალმახის ხიზილალის რეალიზაციას. გადასახადის გადამხდელს არ ჰქონდა სააღრიცხვო დოკუმენტაცია, შედეგად მისი საგადასახადო ვალდებულები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. საგადასახადო ორგანომ მიიჩნია, რომ მეწარმე აწარმოებდა (ამზადებდა), აფასოებდა და ყიდდა კალმახის ხიზილალას. ხიზილალის რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი მიღებულად ჩაითვალა დაფასოებისთვის საჭირო მასალის შეძენის თვეების მიხედვით და დადგინდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო ორგანოს წარუდგინა ინფორმაცია 2022 წლის საწყის და საბოლოო სმფ-ების ნაშთში თევზის რაოდენობის შესახებ, ასევე ინფორმაცია შეძენილი ლიფსიტების დანაკარგების შესახებ. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაციის შესწავლით დადგინდა ლიფსიტის რაოდენობრივი შესყიდვები, აგრეთვე 1კგ. თევზის საშუალო შეწონილი სარეალიზაციო ფასი წლების მიხედვით.

ვინაიდან სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში დასაქმებული პირის (მომჩივნის)მიერ 2022 წლის განმავლობაში საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებულმა დასაბეგრმა შემოსავალმა გადააჭარბა 200 000 ლარს, აღნიშნული შემოსავალი დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.

2. გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული დავალიანების საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის მიზნით, შემოსავლების სამსახურის შეტყობინების საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელის მთელ ქონებაზე გავრცელდა საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკის უფლება.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №22748 ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტორსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5); 82(1-ლ); 102(1-ა); 159; 172(4-უ); 239