ბრძანება N 7784

N 7784

03 აპრილი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ ---ს (ს/ნ ---)

(მის.: ---) 2026 წლის 8 მარტის საჩივრების

ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის პირველი აპრილის გამართულ სხდომაზე (ოქმი №28) განიხილა ი/მ ----ს (ს/ნ ---) №101193/1/2026 და №101192/1/2026 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 13 თებერვლის №022-5 კორექტირებულ საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები

საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებასთან დაკავშირებით:

1. გადამხდელი არ ეთანხმება გადაანგარიშების შედეგებს. განმარტავს, რომ 2022 წელს მის მიერ შეძენილია 9 574 კგ საქონლის ხორცი, საიდანაც სასაქონლო ზედნადებებით რეალიზებულია 847 კგ ხორცი და 168 კგ ფარში, ხოლო დარჩენილი საქონლის ხორცის ნაშთის 8 560 კგ-ის 2022 წელს არსებულ ფასნამატზე გამრავლებით შემოწმებას განსაზღვრული აქვს 2022 წლის ერთობლივი შემოსავალი- 215 428 ლარი (19 827 ლარი ზედნადებებით მიღებული შემოსავალი და 195 601 ლარი 8 560 კგ-ზე 2022 წლის ფასნამატით დარიცხვა), მაგრამ შესყიდული საქონლის (საერთო წონა 9 574 კგ) სრულად რეალიზაცია შეუძლებელია, რადგან სკოლამდელი სააღმზრდელო დაწესებულებების აღსაზრდელებისათვის კვების პროდუქტების შესაძენად გამოცხადებული ელექტრონული ტენდერების ტექნიკური მოთხოვნებით და საცალო რეალიზაციის დროს მყიდველის მიერ საქონლის ხორცის შეძენისას არსებობს ფაქტიური დანაკარგი საქონლი ძვლის სახით, რომელიც არის მთლიანი შესყიდული ცოცხალი საქონლის ხორცის მნიშვნელოვანი ნაწილი. მომჩივანი ითხოვდა შემოწმებას გაეთვალისწინებინა ბუნებრივი დანაკარგი ერთობლივი შემოსავლის გაანგარიშების დროს, რაც საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების შესახებ 2026 წლის 11 თებერვლის დასკვნაში არ არის ასახული. ასევე, 2026 წლის 25 თებერვალს მიმართა სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ ბიუროს ხორცის გამოსავლიანობის დასადგენად ექსპერტიზის ჩასატარებლად, რომლითაც დადასტურდება მის მიერ ზემოთ აღწერილი ცოცხალი საქონლის ან ღორის მთლიან წონასა და რეალიზებული ხორცის წონებს შორის არსებული ბუნებრივი დანაკარგი. აღნიშნულიდან გამომდინარე ითხოვს დარიცხული თანხების გადაანგარიშებას.

1. გადასახადის გადამხდელი, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, ითხოვს სანქციისაგან გათავისუფლებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, კერძოდ, ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილის მიხედვით:

1. „ი/მ ---ს (ს/ნ ---) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით:

ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მისი არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები.;

ბ) დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გამოითხოვოს ინფორმაცია სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს წარდგენილი/გამოთხოვილი მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

გ) დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს საწვავის ხარჯები განსაზღვროს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით და აღნიშნულის გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;“

შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანების აღსრულების მიზნით, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შედგა 2026 წლის 11 თებერვლის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების თაობაზე, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს შეუმცირდა სულ 5 775 ლარი, მათ შორის: გადასახადი 3 850 ლარი, ჯარიმა 1 925 ლარი. აღნიშნულზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 13 თებერვლის №022-5 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა.

 

საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების თაობაზე გამოცემული დასკვნის მიხედვით დგინდება შემდეგი:

შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანების შესაბამისად, შემოწმების მიერ შესწავლილი იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია სამუშაო პროცესში გაწეულ დანახარჯებთან დაკავშირებით. გადაწყვეტილების შესაბამისად, გამოთხოვილი იქნა სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებით ინფორმაცია/დოკუმენტაცია. მოთხოვნილი ინფორმაციის მოძიება ვერ განხორციელდა, რადგან სასაკლაო (ბოინი), რომელიც მეწარმეს უწევდა მომსახურებას, დახურულია. (ი/მ „---“ (პ/ნ ---) გარდაცვალებასთან დაკავშირებით). საწვავის ხარჯის განსაზღვრასთან დაკავშირებით, მეწარმის მიერ წარმოდგენილი იქნა ტენდერის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის მიწოდებასთან დაკავშირებული სატრანსპორტო მარშრუტები. მეწარმის საკუთრებაში არსებული სატრანსპორტო საშუალების საწვავის წვის ნორმის საფუძველზე დათვლილი იქნა გახარჯული საწვავის ღირებულება. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, ხარჯად მიჩნეულ იქნა დათვლილი ხარჯის 75%. შედეგად, შემცირებას დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადში დარიცხული თანხა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად დარიცხული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

 

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 106-ე მუხლის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივი შემოსავლიდან არ გამოიქვითება, ის ხარჯები, რომლებიც არ არის დაკავშირებული ეკონომიკურ საქმიანობასთან. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას. საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე გამოწერილ პირველად საგადასახადო დოკუმენტში საქონლის ღირებულების (მათ შორის, საქონლის ერთეულის ფასის) მითითება სავალდებულო არ არის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე მუხლზე, რომლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას შემდეგ გარემოებაზე, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანებით აუდიტის დეპარტამენტს დავალებული ჰქონდა გამოეთხოვა ინფორმაცია სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებით. გადაწყვეტილების შესაბამისად, გამოთხოვილი იქნა ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, თუმცა მოთხოვნილი ინფორმაციის მოძიება ვერ განხორციელდა, რადგან სასაკლაო (ბოინი), რომელიც მეწარმეს უწევდა მომსახურებას, დახურული იყო. შესაბამისად, აუდიტის დეპარტამენტმა აღნიშნულ ნაწილში არ გადაიანგარიშა დარიცხული თანხები.

საქმეში არსებული მასალების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების და საკანონმდებლო ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სრულყოფილად არ არის აღსრულებული შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანება, ამდენად, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებული ხარჯები განსაზღვროს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს სადავო გარემოებად მითითებული აქვს ისეთი ფაქტობრივი გარემოებები, რაც შემოსავლების სამსახურის ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა და შესაბამისად, არ ყოფილა დავალებული შესასრულებლად აუდიტის დეპარტამენტისთვის. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. ი/მ ---ს (ს/ნ ---) საჩივრები დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანების სრულყოფილად აღსრულების მიზნით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებული ხარჯები განსაზღვროს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, მისი ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. გადამხდელი არ ეთანხმება გადაანგარიშების შედეგებს. გადასახადის გადამხდელი, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, ითხოვს სანქციისაგან გათავისუფლებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის №21898 ბრძანების შესაბამისად, შემოწმების მიერ შესწავლილი იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია სამუშაო პროცესში გაწეულ დანახარჯებთან დაკავშირებით. გადაწყვეტილების შესაბამისად, გამოთხოვილი იქნა სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებით ინფორმაცია/დოკუმენტაცია. მოთხოვნილი ინფორმაციის მოძიება ვერ განხორციელდა, რადგან სასაკლაო (ბოინი), რომელიც მეწარმეს უწევდა მომსახურებას, დახურულია. საწვავის ხარჯის განსაზღვრასთან დაკავშირებით, მეწარმის მიერ წარმოდგენილი იქნა ტენდერის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის მიწოდებასთან დაკავშირებული სატრანსპორტო მარშრუტები. მეწარმის საკუთრებაში არსებული სატრანსპორტო საშუალების საწვავის წვის ნორმის საფუძველზე დათვლილი იქნა გახარჯული საწვავის ღირებულება. ხარჯად მიჩნეულ იქნა დათვლილი ხარჯის 75%. შედეგად, შემცირებას დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადში დარიცხული თანხა და დარიცხული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 15 ოქტომბრის №21898 ბრძანების სრულყოფილად აღსრულების მიზნით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სასაკლაოზე (ბოინი) საქონლის დაკვლის მომსახურებასთან დაკავშირებული ხარჯები განსაზღვროს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73 (5); 102 (1,ა); 105 (1,2); 106 (ა); 72 (1).