ბრძანება N 24862

შემოსავლების სამსახურის დავების გადაწყვეტილება არ დაკმაყოფილდა 12.11.2025
№ დოკუმენტი 24862
სტატუსი მოქმედი
მიმღები შემოსავლების სამსახურის უფროსი/დავების საბჭოს თავმჯდომარე
სტრუქტურული ერთეული აუდიტის დეპარტამენტი

📄 სრული ტექსტი

N 24862

12 ნოემბერი 2025

ბრძანება

ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------")

(მის.: "------")

2025 წლის 15 ოქტომბრის და 6 ნოემბრის საჩივრების

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 6 ნოემბრის სხდომაზე (ოქმი №92) განიხილა ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") 2025 წლის 15 ოქტომბრის №98368/1/2025 და 6 ნოემბრის №98680/1/2025 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 15 სექტემბრის №072-8 „საგადასახადო მოთხოვნასთან“ დაკავშირებით.

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმებით შესყიდვის აქტებში დაფიქსირებული თანხის 75%-ის ხარჯად კვალიფიკაციას. განმარტავს, რომ საგამოძიებო სამსახურის მიერ მოკვლეულ საქმეზე ჯერ სასამართლო შედეგი არ დამდგარა და ნაადრევია შესყიდვის აქტების სიყალბის მტკიცება. აცხადებს, რომ აუდიტორების მიერ გამოვლენილ წუდებულ აქტებზე, რომლებზეც ვერ განხორციელდა პირადი ნომრების, სახელის და გვარის იდენტიფიცირება შესაძლებელია პირების ვინაობის დაზუსტება. მიიჩნევს, რომ თხილის რეალიზაციის სფეროში 25%-იანი მარჟის გამოყენება არასწორია. აღნიშნავს, რომ გადამხდელის მიერ დეკლარიებულია 1%-მდე მოგების მარჟა, ხოლო კომპანიას შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში მოგება არ მიუღია. თხილის ხარისხიდან გამომდინარე მიღებული აქვს ზარალი. ზარალის არდაფიქსირების მიზნით არ დაუდეკლარირებია ყველა გამოსაქვითი ხარჯი. 2022 წელს გამოსაქვითი ხარჯების სრულად ჩართვის შემდეგ შემმოწმებლების მიერვე არის აღიარებული მიღებული ზარალი. გადამხდელი მიუთითებს ფინანსურ პრობლემებზე და აცხადებს, რომ აღნიშნული მოცემულობა კიდევ უფრო ამყარებს ფაქტს, რომ კოპანიას არ მიუღია 25%-იანი მოგება. გადამხდელი აღნიშნავს, რომ ყოველ დახარვეზებულ შესყიდვის აქტებში შესყიდვის ფასები არ განსხვავდება უახლოეს დღეებში შემმოწმებლების მიერ გადამოწმებული და დადასტურებული თხილის კაკლის შესყიდვის ფასისგან. აცხადებს, რომ შემმოწმებლები თუ იხელმძღვანელებენ არა 25/75%-ით, არამედ უახლოესი შესყიდვის ფასებით სურათი უფრო ნათელი იქნება. გადამხდელი ითხოვს აუდიტორებმა შეამცირონ 25%-იანი მარჟით დამატებით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი და მიეცეს შესაძლებლობა დააზუსტოს ხარვეზიანი შესყიდვის ატები, ხოლო რომელ აქტებთან მიმართებითაც ვერ მოხერხდება ხარვეზის გასწორება გათვალისწინებულ იქნას უახლოესი შესყიდვის ფასები. ასევე, გათვალისწინებულ იქნას დეკლარირებული მოგების შესახებ ინფორმაცია და კოპანიის ზოგადი მძიმე ფინანსური მდგომარეობა.

2. გადასახადის გადამხდელი განმარტავს, რომ ბულდოზერით გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების ნაწილში გასათვალიწინებელია ხარჯები (საწვავი, ბულდოზერის მოვლაპატრონობისა და რემონტის ხარჯები). მიიჩნევს, რომ შემოსავლის 75% (№0256 სიტუაციური სახელმძღვანელო) ჩართული უნდა ყოფილიყო გამოსაქვით ხარჯებში.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 მარტის №5244 ბრძანების საფუძველზე დაინიშნა ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 19 მარტამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 11 სექტემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 15 სექტემბრის №20261 ბრძანება გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ და ამავე თარიღის №072-8 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 495 427 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 303 341 ლარი, ჯარიმა 119 194 ლარი და საურავი 72 891 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას ელექტრონული პროგრამით და არ გააჩნია სრულყოფილი საბუღალტრო ჩანაწერები. გადამხდელის მიერ შემოწმებისათვის მოწოდებულ იქნა საბანკო ამონაწერები და სხვადასხვა ახსნა-განმარტებები ნაწილობრივი დოკუმენტების თანხლებით. საქონლის შეძენა ხდება ფიზიკური პირებისგან შესყიდვის აქტების საფუძველზე. საგამოძიებო სამსახურში მიმდინარე გამოძიების შედეგად, დადგენილია გარკეული შესყიდვების აქტების სიყალბე. აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში დაფიქსირებული ფიზიკური პირები აცხადებენ, რომ აღნიშნული თხილის რეალიზაცია ნამდვილად განახორციელეს, თუმცა განსხვავებული (ნაკლები) რაოდენობით. რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ შესყიდვის აქტზე ხელმოწერა მათ არ ეკუთვნით, ასევე, რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ საერთოდ არ ჩაუბარებიათ აღნიშნულ პირთან თხილი ან მოცვი. შესაბამისად, მათივე განმარტებით აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში ასახული სამეურნეო ოპერაციები სინამდვილეს არ შეესაბამება. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის გათვალისწინებით, შემოწმებამ ისარგებლა №0256 სიტუაციური სახელმძღვანელოთი და გადამხდელის მიერ იმ ნაწილში, რომელზეც დადგენილია სიყალბე ან შესყიდვის აქტი არ აკმაყოფილებს კანონით მოთხოვნილ კრიტერიუმებს (შეუძლებელია გამყიდველი მხარის იდენტიფიცირება) გაწეული ხარჯები დათვლილ იქნა არაპირდაპირი მეთოდით 25%-იანი რენტაბელობიდან გამომდინარე. შემოწმებით, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაციის და გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი მონაცემების ურთიერშეჯერების საფუძველზე გაანგარიშებულ იქნა ინდივიდუალური მეწარმის წლიური საშემოსავლო გადასახადის დასაბეგრი ბაზა 2022, 2023 და 2024 წლებისათვის. შესწავლილ იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ლ“ ქვეპუნქტის სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში დასაქმებული პირის მიერ საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებული დასაბეგრი შემოსავალის გამოთვლის მიზნით, ლურჯი მოცვის ნაწილში გადამხდელის შემოსავალი, მის მიერ 2023-2024 წლებში შეძენა რეალიზაციებით აჭარბებს 200 000 ლარიან საშეღავათო ოდენობას და წლების მიხედვით შეადგენს 2023 წელს - 369 145 ლარს, ხოლო 2024 წელს - 256 500 ლარს. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80, 105-ე, 73-ე მუხლების და ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანხმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის „ლ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან თავისუფლდება 2026 წლის 1 იანვრამდე სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში დასაქმებული პირის მიერ საქართველოში წარმოებული სოფლის მეურნეობის პროდუქციის პირველადი მიწოდებით მიღებული დასაბეგრი შემოსავალი, თუ კალენდარული წლის განმავლობაში ასეთი მიწოდებით მიღებული ერთობლივი შემოსავალი 200 000 ლარს არ აღემატება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას. საქონლის/მომსახურების გაცვლის (ბარტერულ) ოპერაციაზე გამოწერილ პირველად საგადასახადო დოკუმენტში საქონლის ღირებულების (მათ შორის, საქონლის ერთეულის ფასის) მითითება სავალდებულო არ არის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი ფორმითა და წესით. გადამხდელი საქონლის შეძენას ახორციელებს ფიზიკური პირებისგან შესყიდვის აქტების საფუძველზე. საგადასახადო შემოწმების ეტაპზე საგამოძიებო სამსახურის მიერ დადგენილია გარკეული შესყიდვის აქტების სიყალბე. აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში დაფიქსირებული ფიზიკური პირები აცხადებენ, რომ თხილის რეალიზაცია ნამდვილად განახორციელეს, თუმცა განსხვავებული (ნაკლები) რაოდენობით. ასევე, რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ შესყიდვის აქტზე ხელმოწერა მათ არ ეკუთვნით, ხოლო რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ საერთოდ არ ჩაუბარებიათ გადამხდელთისთვის თხილი ან მოცვი. შესაბამისად, მათივე განმარტებით აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში ასახული სამეურნეო ოპერაციები სინამდვილეს არ შეესაბამება.

ამდენად, შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლისა და შემოსავლების სამსახურის 2012 წლის 2 თებერვლის №1162 ბრძანებით დამტკიცებული №0256 სიტუაციური სახელმძღვანელოს მოთხოვნათა გათვალისწინებით და იმ ნაწილში, რომელზეც დადგენილია სიყალბე ან შესყიდვის აქტი არ აკმაყოფილებს კანონით დადგენილ კრიტერიუმებს (შეუძლებელია გამყიდველი მხარის იდენტიფიცირება) გაწეული ხარჯები დათვლილ იქნა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით 25%-იანი რენტაბელობიდან გამომდინარე და გაანგარიშებულ იქნა საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი ბაზა.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, საგადასახადო შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი ყველა შესყიდვის აქტი და გათვალისწინებულ იქნა მექანიკური შეცდომები, სახელის ან ერთი ციფრის სხვაობა, რომელიც შედარდა ელექტრონულ ბაზებს იდენტიფიცირების მიზნით. ასევე, შემოწმების მიერ გათვალისწინებულ იქნა 2022 წელს წარმოქმნილი ზარალი (215 953 ლარი) საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 121-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტის მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით დგინდება, რომ საგადასახადო შემოწმების მიერ ერთობლივი შემოსავლისა და წლიური საშემოსავლო გადასახადის გაანგარიშების დროს გათვალისწინებულ იქნა მეწარმის მიერ ბულდოზერით გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლები.

გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივრებში წარმოდგენილ პოზიციასთან დაკავშირებით, რომლითაც ითხოვს ბულდოზერით გაწეული მომსახურებიდან მიღებულ შემოსავლს გამოაკლდეს არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი საწვავის, ბულდოზერის მოვლა-პატრონობისა და რემონტის ხარჯები ან/და შემოსავლის 75% გათვალისწინებულ იქნას გამოსაქვით ხარჯებში, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, საგადასახადო შემოწმების მიერ გათვალისწინებულ იქნა ყველა დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯი, ასევე, დამატებით შესწავლის შედეგად, მესამე პირის მიერ წარმოდგენილი განმარტებით, საწვავის ხარჯის გაწევას ახდენდა დამქირავებელი.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმებით შესყიდვის აქტებში დაფიქსირებული თანხის 75%-ის ხარჯად კვალიფიკაციას.ითხოვს აუდიტორებმა შეამცირონ 25%-იანი მარჟით დამატებით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი და მიეცეს შესაძლებლობა დააზუსტოს ხარვეზიანი შესყიდვის ატები.

2.გადამხდელი განმარტავს, რომ ბულდოზერით გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების ნაწილში გასათვალიწინებელია ხარჯები.მიიჩნევს, რომ შემოსავლის 75% ჩართული უნდა ყოფილიყო გამოსაქვით ხარჯებში.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საგამოძიებო სამსახურში მიმდინარე გამოძიების შედეგად, დადგენილია გარკეული შესყიდვების აქტების სიყალბე. აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში დაფიქსირებული ფიზიკური პირები აცხადებენ, რომ აღნიშნული თხილის რეალიზაცია ნამდვილად განახორციელეს, თუმცა განსხვავებული (ნაკლები) რაოდენობით. რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ შესყიდვის აქტზე ხელმოწერა მათ არ ეკუთვნით, ასევე, რიგ შემთხვევაში აცხადებენ, რომ საერთოდ არ ჩაუბარებიათ აღნიშნულ პირთან თხილი ან მოცვი. შესაბამისად, მათივე განმარტებით აღნიშნულ შესყიდვის აქტებში ასახული სამეურნეო ოპერაციები სინამდვილეს არ შეესაბამება.

გაანგარიშებულ იქნა ინდივიდუალური მეწარმის წლიური საშემოსავლო გადასახადის დასაბეგრი ბაზა 2022, 2023 და 2024 წლებისათვის.სსკ-ის მე-80, 105-ე, 73-ე მუხლების და ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

1.შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

2.შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს:

73(5),82,121.