ბრძანება N 8401

N 8401

08 აპრილი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „------ის“ (ს/ნ -------------)

(ფაქტ. მის.: --------------------);

იურ. მის.: ----------------------)

2026 წლის 16 იანვრის, 13 თებერვლის და 11 მარტის

საჩივრების დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 12 მარტის და 2 აპრილის სხდომებზე (ოქმები: №22; №29) განიხილა შპს „----------ის“ (ს/ნ -------------) №----/1/2026, №----/1/2026 და №----/1/2026 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 18 დეკემბრის №028-31 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადამხდელი არ ეთანხმება მცირე მეწარმეებისთვის გადარიცხული თანხების ხელფასად განხილვის საფუძვლით დარიცხულ საშემოსავლო გადასახადს. არ ეთანხმება, ასევე, შემოწმების აქტში მითითებას, რომ აღნიშნული პირების მიერ მცირე ბიზნესის სტატუსის ფარგლებში შემოსავლის მიღება ძირითადად ხდება შპს „----სგან“ და ამასთან, ხშირ შემთხვევაში მომსახურება სრულდებოდა „დამქირავებლის“ რესურსით. მიიჩნევს, რომ ზემოაღნიშნული მითითებები ვერ გახდება კომპანიისთვის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის ვერც სამართლებრივი და ვერც ფაქტობრივი საფუძველი. აცხადებს, რომ ფაქტობრივი გარემოებებით დადასტურებულია, რომ კომპანია ახორციელებდა მცირე მეწარმეებისგან სხვადასხვა მომსახურებების შესყიდვას და აღნიშნული მომსახურების პირობებში მეწარმეები მოქმედებდნენ სამეწარმეო ინტერესიდან გამომდინარე და კომპანიისთვის ხორციელდებოდა ხელშეკრულებით განსაზღვრულ ვადებში მომსახურებების ჩაბარება. კომპანია არ აკონტროლებდა მცირე მეწარმეების სამუშაო დროს, განრიგს და ზეგანაკვეთურ სამუშაოს და ა.შ. ამასთან, მეწარმე პასუხისმგებელი იყო მის მიერ შესრულებულ სამუშაოზე, ხოლო ხელშეკრულებით განსაზღვრული სამუშაოს დათქმულ ვადაში და შეთანხმებული ხარისხით ჩაუბარებლობის შემთხვევაში, მცირე მეწარმეს წარმოეშობოდა ხელშეკრულებით განსაზღვრული პირგასამტეხლოს გადახდის ვალდებულება. საგადასახადო შემოწმების აქტით სადავოდ გამხდარი მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირების შემთხვევაში, მომსახურების ხელშეკრულებით ცალსახად განსაზღვრულია შემდეგი: მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირები მოქმედებენ საკუთარი სახელით, ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ სამუშაოზე პასუხისმგებლობა სრულად ეკისრება მომსახურების გამწევ მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირს, მათ ვალდებულება აქვთ აუნაზღაურონ დამკვეთს მიყენებული ზიანი, რაც გამოწვეული იქნება მომსახურების არაჯეროვანი შესრულებით; ვალდებულება აქვთ ხელშეკრულებით გათვალისწინებული საქმიანობები უზრუნველყონ საკუთარი ხარჯებით; სამუშაო საათებში შეზღუდულები არ არიან; მესამე პირებთან ურთიერთობაში მათ უფლება არ აქვთ გამოვიდნენ კომპანიის სახელით. ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა და მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირების დაქირავებულ პირებად განხილვა, მოკლებულია სამართლებრივ და ფაქტობრივ გარემოებებს, ეწინააღმდეგება სასამართლო პრაქტიკას და საგადასახადო ვალდებულებები ექვემდებარება სრულად გაუქმებას.

გადამხდელი მიუთითებს, რომ გამოთხოვილი აქვს ინფორმაცია აუდიტის დეპარტამენტისგან, კონკრეტულად რომელ მცირე მეწარმეებზე გადახდილი თანხების დაბეგვრა განხორციელდა. ითხოვს, აუდიტის დეპარტამენტისგან გადაეცეთ მცირე მეწარმეებისთვის გადარიცხული თანხების ხელფასად განხილვის საფუძვლით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებთან დაკავშირებული იდენტიფიცირებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 23 აპრილის №7418 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „------ის“ (ს/ნ -------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 17 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 18 დეკემბრის №27797 ბრძანება და ამავე თარიღის №028-31 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 633 531 ლარი, მათ შორის გადასახადი 350 148 ლარი, ჯარიმა 185 111 ლარი და საურავი 98 271 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

შპს „----ის" საბანკო ანგარიშებზე თანხების მოძრაობის შესწავლის შედეგად ირკვევა, რომ გადარიცხულია თანხები ფიზიკური პირებისათვის, რომლებიც უწევდნენ სხვადასხვა ტიპის სამშენებლო სამუშაოებს. როგორიცაა: მძიმე ტექნიკით საქმიანობა, მოპირკეთების, ობიექტზე ზედამხედველობის სამუშაოები და სხვა. აღნიშნული პირები შესამოწმებელ პერიოდში რეგულარულად იღებენ ანაზღაურებას, ასევე, რამოდენიმე მათგანი იყო საწარმოს დაქირავებული პირი და შესამოწმებელი პერიოდის დასწყისში იღებდა ხელფასს, რომელიც ასახულია შესაბამის განაცემთა ინფორმაციებში. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, პირები რეგისტრირებული არიან ინდივიდუალურ მეწარმედ და მიღებული აქვთ მცირე ბიზნესის სტატუსი, ხოლო შესაბამისი დეკლარაციები არ აქვთ წარმოდგენილი ან არასრულად აქვთ წარმოდგენილი, ასევე, ასრულებდნენ კომპანიის ძირითადი სამუშაოს ფარგლებში შესასრულებელ სამუშაოებს. საწარმომ წარმოადგინა აღნიშნულ პირებთან შედგენილი მომსახურების ხელშეკრულებები, წარმოდგენილი დოკუმენტაციით მომსახურება სრულდებოდა დამკვეთის რესურსით. დამქირავებელი განსაზღვრავდა შესასრულებელ სამუშაოს, რიგ შემთხვევაში აღნიშნულ პირებს არ უფიქსირდებათ სპეციალური ტექნიკა, ასევე, არ ფიქსირდება დაქირავებულების მიერ რაიმე ხარჯის გაწევა, მიღებული შემოსავალი რიგ შემთხვევაში შეადგნეს მთლიანი შემოსავლის 85%-ს ან მეტს. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ მოწოდებული საქმის მასალებით ირკვევა, რომ რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეებად რეგისტრირებული პირები რამდენიმე წლის განმავლობაში თანამშრომლობდნენ შპს „---თან" როგორც ხელოსნები და კომპანიის მოთხოვნით რეგისტრირდებოდნენ მცირე მეწარმეებად, ასევე ირკვევა, რომ სამუშაოს შესრულებისთვის საჭირო მასალებს უზრუნველყოფდა შპს „----ი". გამოკითხვის ოქმების თანახმად, აღნიშნული მცირე მეწარმეების კუთვნილ საბანკო ანგარიშებზე ირიცხებოდა რამდენიმე ხელოსნის სამუშაოს ასანაზღაურებელი თანხა, რომელიც შემდგომ გამოჰქონდათ და ხდებოდა თანხის განაწილება ხელოსნებს შორის. რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეები აცხადებენ, რომ საგადასახადო დეკლარირებას თავად არ ახდენდნენ და ამას უზრუნველოფდა შპს „----ის“ წარმომადგენელი. საგამოძიებოს გამოკითხვის ოქმების თანახმად, გამოკითხული პირები განმარტავენ, რომ: კომპანიაში მუშაობდნენ, როგორც დაქირავებული მუშა და არა როგორც ცალკე მეწარმე, მიღებული ანაზღაურება რეალურად იყო ხელფასი და არა მომსახურების თანხა. სამუშაოების შესასრულებლად საჭირო სამშენებლო-სარემონტო მასალების მოწოდებას უზრუნველყოფდა შპს „---" და არასდროს უყიდიათ რაიმე სამშენებლო-სარემონტო მასალა. განხორციელებული სამუშოების შეფასებისათვის, აგრეთვე, გამოყენებული იქნა შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2020 წლის 6 მაისის N12359 ბრძანებით დამტკიცებული „კითხვარი სამუშაოს შემკვეთსა და სამუშაოს შემსრულებელს შორის წარმოშობილი ურთიერთობის დაქირავებით მუშაობად ან მომსახურების გაწევად კლასიფიცირების შესახებ”, რომლის თანახმად ფიზიკური პირების მიერ შესრულებული სამუშაოები აკმაყოფილებს დაქირავებით მუშაობის კრიტერიუმებს. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების თანახმად, ვინაიდან ფიზიკური პირები რეგულარულად ასრულებენ შპს „---ის" მიერ დაკისრებულ სამუშაოებებს და იყენებენ საწარმოს მიერ შეძენილ საწვავს, ტექნიკას, მასალებს და სხვას, ასევე, პირების მიერ შპს „----სგან“ მიღებული შემოსავალი შეადგენს მათ მიერ მიღებული მთლიანი შემოსავლის 85%-ს ან მეტს, შემოწმებამ გაწეული ხარჯები დააკვალიფიცირა როგორც გაცემული ხელფასი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო შემოწმების აქტსა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაში ასახულ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით დგინდება, რომ საწარმოს მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისათვის გადარიცხული აქვს თანხები. აღნიშნული პირები გადამხდელს უწევდნენ სხვადასხვა ტიპის სამშენებლო სამუშაოებს (მძიმე ტექნიკით საქმიანობა, მოპირკეთების, ობიექტზე ზედამხედველობის სამუშაოები და სხვა). ისინი შესამოწმებელ პერიოდში რეგულარულად იღებენ ანაზღაურებას, ასევე, რამოდენიმე მათგანი იყო საწარმოს დაქირავებული პირი და შესამოწმებელი პერიოდის დასწყისში იღებდა ხელფასს, რომელიც ასახულია შესაბამის განაცემთა ინფორმაციებში. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ მოწოდებული საქმის მასალებით ირკვევა, რომ რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეებად რეგისტრირებული პირები რამდენიმე წლის განმავლობაში თანამშრომლობდნენ შპს „---თან", როგორც ხელოსნები და კომპანიის მოთხოვნით რეგისტრირდებოდნენ მცირე მეწარმეებად, ასევე ირკვევა, რომ სამუშაოს შესრულებისთვის საჭირო მასალებს უზრუნველყოფდა შპს „---". გამოკითხვის ოქმების თანახმად, აღნიშნული მცირე მეწარმეების კუთვნილ საბანკო ანგარიშებზე ირიცხებოდა რამდენიმე ხელოსნის სამუშაოს ასანაზღაურებელი თანხა, რომელიც შემდგომ გამოჰქონდათ და ხდებოდა თანხის განაწილება ხელოსნებს შორის. რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეები აცხადებენ, რომ საგადასახადო დეკლარირებას თავად არ ახდენდნენ და ამას უზრუნველოფდა შპს „---ის“ წარმომადგენელი. საგამოძიებოს სამსახურის გამოკითხვის ოქმების თანახმად, გამოკითხული პირები განმარტავენ, რომ: კომპანიაში მუშაობდნენ, როგორც დაქირავებული მუშა და არა როგორც ცალკე მეწარმე, მიღებული ანაზღაურება რეალურად იყო ხელფასი და არა მომსახურების თანხა. აგრეთვე, გამოყენებული იქნა შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2020 წლის 6 მაისის N12359 ბრძანებით დამტკიცებული „კითხვარი სამუშაოს შემკვეთსა და სამუშაოს შემსრულებელს შორის წარმოშობილი ურთიერთობის დაქირავებით მუშაობად ან მომსახურების გაწევად კლასიფიცირების შესახებ”, რომლის თანახმად ფიზიკური პირების მიერ შესრულებული სამუშაოები აკმაყოფილებს დაქირავებით მუშაობის კრიტერიუმებს. შემოწმებამ საწარმოს გაწეული ხარჯები/გადარიცხული თანხები დააკვალიფიცირა როგორც გაცემული ხელფასი და დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადამხდელს დავის წარმოების ეტაპზეც არ წარმოუდგენია იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულებები, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების კორექტირების საფუძველი.

ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე, საქმეში არსებულ მასალებსა და დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, ხოლო წარმოდგენილი საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს „------ის“ (ს/ნ -------------) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება მცირე მეწარმეებისთვის გადარიცხული თანხების ხელფასად განხილვის საფუძვლით დარიცხულ საშემოსავლო გადასახადს.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №7418 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №27797 ბრძანება და №028-31 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 633 531 ლარი, მათ შორის გადასახადი 350 148 ლარი, ჯარიმა 185 111 ლარი და საურავი 98 271 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით დგინდება, რომ მომჩივანის მიერ გადარიცხულია თანხები ფიზიკური პირებისათვის, რომლებიც უწევდნენ სხვადასხვა ტიპის სამშენებლო სამუშაოებს. აღნიშნული პირები შესამოწმებელ პერიოდში რეგულარულად იღებენ ანაზღაურებას, ასევე, რამოდენიმე მათგანი იყო საწარმოს დაქირავებული პირი და შესამოწმებელი პერიოდის დასწყისში იღებდა ხელფასს, რომელიც ასახულია შესაბამის განაცემთა ინფორმაციებში. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, პირები რეგისტრირებული არიან ინდივიდუალურ მეწარმედ და მიღებული აქვთ მცირე ბიზნესის სტატუსი, ხოლო შესაბამისი დეკლარაციები არ აქვთ წარმოდგენილი ან არასრულად აქვთ წარმოდგენილი, ასევე, ასრულებდნენ კომპანიის ძირითადი სამუშაოს ფარგლებში შესასრულებელ სამუშაოებს. საწარმომ წარმოადგინა აღნიშნულ პირებთან შედგენილი მომსახურების ხელშეკრულებები, წარმოდგენილი დოკუმენტაციით მომსახურება სრულდებოდა დამკვეთის რესურსით. დამქირავებელი განსაზღვრავდა შესასრულებელ სამუშაოს, რიგ შემთხვევაში აღნიშნულ პირებს არ უფიქსირდებათ სპეციალური ტექნიკა, ასევე, არ ფიქსირდება დაქირავებულების მიერ რაიმე ხარჯის გაწევა, მიღებული შემოსავალი რიგ შემთხვევაში შეადგნეს მთლიანი შემოსავლის 85%-ს ან მეტს. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ მოწოდებული საქმის მასალებით ირკვევა, რომ რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეებად რეგისტრირებული პირები რამდენიმე წლის განმავლობაში თანამშრომლობდნენ მომჩივანთან როგორც ხელოსნები და კომპანიის მოთხოვნით რეგისტრირდებოდნენ მცირე მეწარმეებად, ასევე ირკვევა, რომ სამუშაოს შესრულებისთვის საჭირო მასალებს უზრუნველყოფდა მომჩივანი. გამოკითხვის ოქმების თანახმად, აღნიშნული მცირე მეწარმეების კუთვნილ საბანკო ანგარიშებზე ირიცხებოდა რამდენიმე ხელოსნის სამუშაოს ასანაზღაურებელი თანხა, რომელიც შემდგომ გამოჰქონდათ და ხდებოდა თანხის განაწილება ხელოსნებს შორის. რიგ შემთხვევებში მცირე მეწარმეები აცხადებენ, რომ საგადასახადო დეკლარირებას თავად არ ახდენდნენ და ამას უზრუნველოფდა კომპანიის წარმომადგენელი. განხორციელებული სამუშოების შეფასებისათვის, აგრეთვე, გამოყენებული იქნა შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2020 წლის 6 მაისის N12359 ბრძანებით დამტკიცებული „კითხვარი სამუშაოს შემკვეთსა და სამუშაოს შემსრულებელს შორის წარმოშობილი ურთიერთობის დაქირავებით მუშაობად ან მომსახურების გაწევად კლასიფიცირების შესახებ”, რომლის თანახმად ფიზიკური პირების მიერ შესრულებული სამუშაოები აკმაყოფილებს დაქირავებით მუშაობის კრიტერიუმებს.შედეგად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების თანახმად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, ხოლო წარმოდგენილი საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 101(1); 154(1 „ა“);