ბრძანება N 1465

N 1465

28 იანვარი 2026

ბრძანება

ი/მ "-------"-ს (ს/ნ "-------")

(მის.: "-------")

2025 წლის 29 დეკემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 22 იანვრის სხდომაზე (ოქმი №4) განიხილა ი/მ "-------"-ს (ს/ნ "-------") 2025 წლის 29 დეკემბრის №99704/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 2 დეკემბრის №039-29 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

სადავო საკითხები:

1.გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმების მიერ განსაზღვრულ დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღს და განმარტავს, რომ არასწორად იქნა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა გაანგარიშებული. კერძოდ, ნაღდი და უნაღდო ანგარიშსწორებისას მიღებული თანხების გაანგარიშებისას არ უნდა ყოფილიყო გათვალისწინებული ავანსად მიღებული თანხები. ასევე, დღგ-ის რეგისტრაციის თარიღის განსაზღვრისას შემოწმებას უნდა გაეთვალისწინებინა მყიდველებისთვის გაწერილი ზედნადებები, რომლის თანხა მყიდველს შემდგომ აქვს გადახდილი.

2. გადასახადის გადამხდელი ითხოვს დღგ-ის თანხის ჩათვლას. კერძოდ, შემოწმების მიერ არასწორად იქნა გაანგარიშებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის ოდენობა. ამასთან, მომჩივანი ითხოვს ჩათვლას სმფ-ების ნაშთზე და გამოწერილ ზედნადებებზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ოქტომბრის №22038 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ "-------"-ს (ს/ნ "-------") საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 28 ნოემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 2 დეკემბრის №26454 ბრძანება და ამავე თარიღის №039-29 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 51 229 ლარი, მათ შორის გადასახადი 31 118 ლარი, ჯარიმა 14 856 ლარი და საურავი 5 255 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებით:

 პირი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 დეკემბერს. საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით და ავტომობილის საპოხი მასალებით ვაჭრობა. გადასახადის გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს. შემოწმების მიმდინარეობისას შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები და გადასახადის გადამხდელის მიერ მოწოდებული საბანკო ამონაწერები. აღნიშნული ანალიზის შედეგად განისაზღვრა გადასახადის გადამხდელის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2023 წლის 27 ივნისის და შესაბამისად ამ თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე დასადეკლარირებელი დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვების ოდენობა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საგადასახადო კოდექსის 165-ე, 159-ე და 158-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად განესაზღვრა 2023 წლის 27 ივნისი, დაერიცხა გადასახადი და განესაზღვრა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის შესაბამისად.

 გადასახადის გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს. შემოწმების მიმდინარეობისას შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაცია და გადამხდელის მიერ მოწოდებული საბანკო ამონაწერები. აღნიშნული ანალიზის შედეგად განისაზღვრა გადასახადის გადამხდელის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2023 წლის 27 ივნისი და შესაბამისად ამ თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე დასადეკლარირებელი დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვების ოდენობა. ვინაიდან შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში პირი არ წარმოადგენდა დღგ-ის გადამხდელს ის არ იღებდა ჩათვლას შეძენილ საქონელზე, საბოლოო გაანგარიშებაში გათვალისწინებულია გადასახადის გადამხდელის მიერ მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი დღგ.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 174-ე, 176-ე და 175-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს ჩასათვლელი თანხების ოდენობა განესაზღვრა 22 365 ლარის ოდენობით.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა შემოსავლების სამსახურში ჩაინიშნა 2026 წლის 22 იანვარს, 15:45 სთ-ზე, გადამხდელის მონაწილეობით. გადამხდელს ეცნობა საჩივრის განხილვის დროისა და ადგილის შესახებ, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დასაბეგრი პირი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დასაბეგრ პირს დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ 100 000 ლარს გადააჭარბა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანების 481 მუხლის პირველი და მეორე ნაწილის თანახმად:

1. თუ ანაზღაურება სრულად ან ნაწილობრივ გადახდილია საქონლის მიწოდებამდე/ მომსახურების გაწევამდე, მიღებული ანაზღაურების შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით.

2. ამ მუხლის პირველი პუნქტის მიზნებისათვის, პირის მიერ გადახდილი ანაზღაურება ჩაითვლება დასაბეგრ თანხად და ოპერაცია დაექვემდებარება დღგ-ით დაბეგვრას, თუ ანაზღაურების მიღების მომენტში სახეზეა ყველა შემდეგი პირობა:

ა) განსაზღვრულია მისაწოდებელი საქონელი/ გასაწევი მომსახურება;

ბ) განსაზღვრულია მისაწოდებელი საქონლის/ გასაწევი მომსახურების რაოდენობა/ მოცულობა;

გ) განსაზღვრულია მისაწოდებელი საქონლის/ გასაწევი მომსახურების ღირებულება;

დ) განსაზღვრულია მისაწოდებელი საქონელი/ გასაწევი მომსახურება წარმოადგენს დღგ-ით დასაბეგრ თუ გათავისუფლებულ ოპერაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტებთან დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშებაში ავანსად მიღებული თანხებისა და სასაქონლო ზედნადებებში განსაზღვრული თანხების მონაწილეობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვით გადასახადის გადამხდელის მხრიდან, შემოწმების პროცესში, არ ყოფილა წარდგენილი რაიმე სახის განმარტება მიღებული ავანსების შესახებ, აღნიშნული საკითხი შემოწმების მიმდინარეობისას გადასახადის გადამხდელს დღის წესრიგში არ დაუყენებია. ამასთან, გადასახადის გადამხდელის მიერ არ წარმოდგენილა განმარტება, სადაც დასაბუთებული იქნებოდა მის მიერ გამოწერილი ზედნადებების კავშირი სალარო/პოს-ტერმინალით განხორციელებულ ოპერაციებთან. შესაბამისად, დღგ-ის რეგისტრაციის თარიღისა და შესაბამისად 18%- იანი დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრა მოხდა გადასახადის გადამხდელის მიერ დოკუმენტური და საცალოდ (პოს ტერმინალსა და სალარო აპარატზე დაფიქსირებული ბრუნვა) რეალიზებული საქონლის ჯამის გაანგარიშებით.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშებაში მიღებული ავანსის იდენტიფიცრება და კონკრეტული ზედნადებების თანხების დაკავშირება სალარო/პოს-ტერმინალით განხორციელებულ ოპერაციებთან, გადასახადის გადამხდელის მიერ შესაბამისი მტკიცებულებების წარუდგენლობის შემთხვევაში, შემოწმებისთვის შეუძლებელია.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა ჩასათვლელი დღგის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის (შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლის უფლება აქვს მხოლოდ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ დასაბეგრ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და ,,გ“ ქვეპუნქტების თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს:

ა) საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ.

გ) საქონლის იმპორტისას გადახდილი/გადასახდელი დღგ. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია:

ა) ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა;

ბ) ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – საქონლის იმპორტთან დაკავშირებით, იმპორტის დეკლარაცია.

,,გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, გარდა ჩათვლის უფლების გარეშე გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციებისა, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს:

ა) საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ;

ბ) ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად, განხილულ ოპერაციებთან დაკავშირებით გადასახდელი დღგ;

გ) საქონლის იმპორტისას გადახდილი/გადასახდელი დღგ;

ხოლო, მე-3 ნაწილის ,,ა“ და ,,ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დასაბეგრ პირს უფლება არ აქვს ჩაითვალოს:

ა) დღგ, თუ იგი არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად;

ბ) იმ საქონელზე/მომსახურებაზე (გარდა ძირითადი საშუალებებისა) გაწეული ხარჯის ღირებულებაზე მიკუთვნებული დღგ-ის თანხა, რომელიც დასაბეგრი პირის მიერ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციამდე პერიოდში გამოყენებულია დასაბეგრ ოპერაციებში.

გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენლ საჩივარში დღგ-ის ჩათვლის მოთხოვნასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადრებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვით, შემოწმების მიმდინარეობისას პირს მიეცა რეკომენდაცია გამოეწერა ჩათვლის უფლების მიღების დამადასურებელი პირველადი საგადასახო დოკუმენტები, რომელიც სრულად იქნა გათვალისწინებული საბოლოო გაანგარიშებაში და მიეცა შესაბამისი ჩათვლა. ამასთან, სმფ-ების ნაშთზე ჩათვლის მიღებასთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ გადასახადის გადამხდელმა ვერ წარმოადგინა დოკუმენტაცია ნაშთად არსებული საქონლის შესახებ, რისი გათვალისწინებაც შესაძლებელი იქნებოდა საბოლოო გაანგარიშებაში.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. ი/მ "-------"-ს (ს/ნ "-------") საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმების მიერ განსაზღვრულ დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღს და განმარტავს, რომ არასწორად იქნა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა გაანგარიშებული.

2.გადამხდელი ითხოვს დღგ-ის თანხის ჩათვლას. კერძოდ, შემოწმების მიერ არასწორად იქნა გაანგარიშებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის ოდენობა. ამასთან, მომჩივანი ითხოვს ჩათვლას სმფ-ების ნაშთზე და გამოწერილ ზედნადებებზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

მომჩივანი გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 დეკემბერს. საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით და ავტომობილის საპოხი მასალებით ვაჭრობა.გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს. ანალიზის შედეგად განისაზღვრა გადამხდელის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2023 წლის 27 ივნისის და შესაბამისად ამ თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე დასადეკლარირებელი დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვების ოდენობა.სსკ-ის 165-ე, 159-ე და 158-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად განესაზღვრა 2023 წლის 27 ივნისი, დაერიცხა გადასახადი და განესაზღვრა ჯარიმა.ვინაიდან შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში პირი არ წარმოადგენდა დღგ-ის გადამხდელს ის არ იღებდა ჩათვლას შეძენილ საქონელზე, საბოლოო გაანგარიშებაში გათვალისწინებულია გადამხდელის მიერ მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი დღგ.სსკ-ის 174-ე, 176-ე და 175-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს ჩასათვლელი თანხების ოდენობა განესაზღვრა 22 365 ლარის ოდენობით.

 

გადაწყვეტილება

1.შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

2.შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს:

165,174,175,282.