გადაწყვეტილება №26505/2/2026

№26505/2/2026

13 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-------“ (ს/ნ ------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 6.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „------“-ის 21.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26505/2/2026).

 

დავის საგანი:

ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერისთვის დაკისრებული სანქცია.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ნოემბრის №006-439 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 16 იანვრის №502 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 46 181.96 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - (- 45 496)

ჯარიმა - 91 677.96

 

ფაქტების აღწერა

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 30 ივლისის №17158 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის 2023 წლის 18 დეკემბრიდან 2025 წლის 30 ივლისამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 27 ოქტომბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის მიერ 2024 წლის იანვარში შპს „----“-სთვის გამოწერილია ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა (ავ--- №---). საწარმოს მიერ მიღებული ავანსის თანხა ბუღალტერიაში გატარდა სალაროში მიღებულად. „დაზარალებულად ცნობის შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის 2025 წლის 18 სექტემბრის დადგენილებით გაირკვა, რომ ზემოაღნიშნული ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა წარმოადგენდა ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო ორგანოს მიერ, ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხით შემცირდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. ასევე, მომჩივანს დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 19 ნოემბრის №25433 ბრძანება და 20 ნოემბრის №006-439 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 46 181.96 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2025 წლის 19 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 16 იანვრის №502 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე, 136-ე, 61-ე, 158-ე, 159-ე, 163- ე, 164-ე, 43-ე, 269-ე, 282-ე მუხლებზე, ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე და მიიჩნევს, რომ იმის გათვალისწინებით, რომ საწარმოს მიერ გამოწერილი ავანსის საგადასახადო ანგარიშფაქტურა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის დადგენილებით წარმოადგენდა ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს, საგადასახადო ორგანოს მიერ დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის შემცირება და აღნიშნულის საფუძველზე სანქციის შეფარდება განხორციელდა მართლზომიერად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები/სანქცია განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

რაც შეეხება მომჩივნის არგუმენტს ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ სადავო აქტი არ ეწინააღმდეგება კანონს, არ არის დარღვეული მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნები, რომლის არსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

აუდიტის დეპარტამენტმა და შემოსავლების სამსახურმა არ გაითვალისწინა, რომ შპს „---“-მა თანხა გადაიხადა საგადასახადო შემოწმების აქტის გამოცემამდე, რაც არ ასახულა აქტში. შესაბამისად, დავალიანების დაფარვის პირობებში, უსაფუძვლოა ჯარიმა-საურავის დაკისრება. მომჩივანი ითხოვს ბათილად იქნეს ცნობილი გასაჩივრებული აქტები.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, დღგით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა. საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, პირის მიერ ფიქტიური გარიგების/უსაქონლო ოპერაციის ამსახველი ან ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერა – იწვევს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამომწერი/გამცემი პირის დაჯარიმებას საგადასახადო ანგარიშფაქტურაში მითითებული დღგ-ის თანხის 200 პროცენტის ოდენობით.

საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ 2024 წლის იანვარში შპს „-----“-სთვის გამოწერილია ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა ავ--- №----. კომპანიის მიერ მიღებული ავანსის თანხა ბუღალტერიაში გატარებულია სალაროში მიღებულად. „დაზარალებულად ცნობის შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის დადგენილებით გაირკვა, რომ ზემოაღნიშნული ავანსის საგადასახადო ანგარიშფაქტურა წარმოადგენდა ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს. შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შემცირდა ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხით და მომჩივანს დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

აღსანიშნავია, რომ სადავო საგადასახადო მოთხოვნით გადასახადის გადამხდელს საურავი არ ერიცხება.

მომჩივანი მიუთითებს, რომ აუდიტის დეპარტამენტმა და შემოსავლების სამსახურმა არ გაითვალისწინა, რომ შპს „----“-მა თანხა გადაიხადა საგადასახადო შემოწმების აქტის გამოცემამდე, რაც არ ასახულა აქტში.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან დაკავშირებით, საბჭო განმარტავს, რომ შპს „------“- ის მიერ თანხის გადახდა არ ცვლის საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და იმ შედეგებს, რაც საგადასახადო შემოწმების შედეგად დადგა.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერისთვის დაკისრებული სანქცია.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №17158 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის 2023 წლის 18 დეკემბრიდან 2025 წლის 30 ივლისამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ 2024 წლის იანვარში გამოწერილია ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა. საწარმოს მიერ მიღებული ავანსის თანხა ბუღალტერიაში გატარდა სალაროში მიღებულად. „დაზარალებულად ცნობის შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის დადგენილებით გაირკვა, რომ ზემოაღნიშნული ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა წარმოადგენდა ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო ორგანოს მიერ, ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხით შემცირდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. ასევე, მომჩივანს დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის №25433 ბრძანება და №006-439 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 46 181.96 ლარი.აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც №502 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 158(1); 159(1 „ა“ და „ბ“); 163(1.2); 164(1) ; 282(3);