გადაწყვეტილება №26473/2/2026

№26473/2/2026

13 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: --- (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 5.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ---ის 16.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26473/2/2026).

 

დავის საგანი:

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 10.11.2025 წლის №007-297 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 8.01.2026 წლის №22 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 176 541,36 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 102 399,63

დღგ - 50 786,10

საშემოსავლო გადასახადი - 51 543,53

ქონების გადასახადი - 70,00

ჯარიმა - 49 194,70

საურავი - 24 947,03

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ქალის ტანსაცმლით ვაჭრობა. საქონელი ძირითადად შემოაქვს იმპორტით ჩინეთიდან. ასევე აქვს მცირედი ადგილობრივი შეძენა. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2013 წლის 19 აგვისტოს. ხოლო დღგ-ის გადამხდელად 2019 წლის 4 აპრილს. აუდიტის დეპარტამენტის 6.11.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტიდან ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით: გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში ჯამურად ჩინეთიდან იმპორტირებული აქვს 1 437 329 ლარის (დღგ-ის გარეშე) ღირებულების საქონელი. დეკლარირებული ბრუნვა შესამოწმებელ პერიოდში წარმოადგენს 1 696 848 ლარს. ბიუჯეტში გადახდილია 408 588 ლარი, ბიუჯეტიდან დაბრუნებული - 66 829 ლარი. 2025 წლის 12 აგვისტოს გადამხდელთან ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთის ფაქტობრივი მდგომარეობის აღრიცხვა. გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდზე საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამა. შედეგად 2022, 2023 და 2024 წლების ერთობლივი შემოსავალი განისაზღვრა საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის საფუძველზე, არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ გამოყენებული იქნა სხვა ანალოგიური საქმიანობის განმახორციელებელი გადამხდელის აუდირებული ფასნამატი. ინვენტარიზაციის შედეგად დადგენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთის გათვალისწინებით, გამოყვანილ იქნა 2025 რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება, რაზეც გავრცელდა 47%-იანი აუდირებული ფასნამატი. იგივე ოდენობის ფასნამატი გავრცელდა 2022, 2023 და 2024 წლებზე რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე. შემოწმებით დადგენილი ბრუნვები გადანაწილდა მისსავე დეკლარირებულ ბრუნვების პროპორციულად. ამასთან, საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ ჩათვლაში გათვალისწინებულ იქნა საქონლის იმპორტისას და საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის თანხა. შემოწმების შედეგად მომჩივანს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი, ასევე დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 10.11.2025 წლის №007-297 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 8.01.2026 წლის №22 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 79- ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, მე-80 მუხლის პირველ ნაწილზე, 81-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, მე-100 მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ.ა“ ქვეპუნქტზე, 202-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, 205-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე. შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვითაც, გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდზე არ წარმოუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამა. შესაბამისად, შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრა მართლზომიერია. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საგადასახადო შემოწმების აქტში მითითებულია, რომ ინდივიდუალური მეწარმე გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2013 წლის 19 აგვისტოს. ხოლო დღგ-ის გადამხდელად 2019 წლის 4 აპრილს. გადამხდელის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ძირითადად ქალის ტანსაცმლით ვაჭრობას. საქონელი ძირითადად შემოაქვს იმპორტით ჩინეთიდან. ასევე აქვს მცირედი ადგილობრივი შეძენა. შესამოწმებელ პერიოდში ჯამურად ჩინეთიდან იმპორტირებული აქვს 1 437 329 (დღგ-ის გარეშე) ლარის ღირებულების საქონელი. დეკლარირებული ბრუნვა შესამოწმებელ პერიოდში წარმოადგენს 1 696 848 ლარს. ბიუჯეტში გადახდილი აქვს 408 588 ლარი, ბიუჯეტიდან დაბრუნებული აქვს 66 829 ლარი. გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდზე არ წარმოუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამა შესაბამისად შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდით. 2025 წლის 12 აგვისტოს გადამხდელთან ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთის ფაქტობრივი მდგომარეობის აღრიცხვა. შედეგად დარიცხულია საშემოსავლო გადასახადი 38,694 ლარის ოდენობით. ასევე დარიცხულია დამატებული ღირებულების გადასახადი ჩასათვლელი დღგ-ის გამოკლებით 50 787 ლარის ოდენობით. აქტი გასაჩივრებული იყო გადამხდელის მიერ შემოსავლების სამსახურის დავების საბჭოში, საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. შემოწმების აქტით განსაზღვრული თანხები დაანგარიშებულია არაპირდაპირი მეთოდით, რასაც არ ეთანხმება, გაუკრვეველია რის საფუძველზე დაარიცხა აუდიტორმა გადამხდელს 47% ფასნამატის შესაბამისად დამატებითი გადასახადი. მომჩივანი მოითხოვს აქტის გაუქმებას და დამატებით საკითხის განხილვას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ: ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან. საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

სადავო საკითხზე, აუდიტის დეპარტამენტის 22.01.2026 წლის №3846-21-14 წერილით, წარმოდგენილია მოპასუხის პოზიცია, სადაც აღწერილია სადავო დარიცხვის განმაპირობებელი ფაქტობრივი გარემოებები. საბჭო აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე გადასახადის გადამხდელის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ქალის ტანსაცმლით ვაჭრობა. საქონელი ძირითადად შემოაქვს იმპორტით ჩინეთიდან. ასევე აქვს მცირედი ადგილობრივი შეძენა. შემოწმების აქტიდან ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით: გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში ჯამურად ჩინეთიდან იმპორტირებული აქვს 1 437 329 ლარის (დღგ-ის გარეშე) ღირებულების საქონელი. დეკლარირებული ბრუნვა შესამოწმებელ პერიოდში წარმოადგენს 1 696 848 ლარს. ბიუჯეტში გადახდილია 408 588 ლარი, ბიუჯეტიდან დაბრუნებული - 66 829 ლარი. გადამხდელთან ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთის ფაქტობრივი მდგომარეობის აღრიცხვა. გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდზე საგადასახადო ორგანოსთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამა. შედეგად 2022, 2023 და 2024 წლების ერთობლივი შემოსავალი განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. გამოყენებული იქნა სხვა ანალოგიური საქმიანობის განმახორციელებელი გადამხდელის აუდირებული ფასნამატი. ინვენტარიზაციის შედეგად დადგენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთის გათვალისწინებით, გამოყვანილ იქნა 2025 რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება, რაზეც გავრცელდა 47%-იანი აუდირებული ფასნამატი. იგივე ოდენობის ფასნამატი გავრცელდა 2022, 2023 და 2024 წლებზე რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე. შემოწმებით დადგენილი ბრუნვები გადანაწილდა მისსავე დეკლარირებულ ბრუნვების პროპორციულად. ამასთან, შემოწმების მიერ ჩათვლაში გათვალისწინებულ იქნა საქონლის იმპორტისას და საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის თანხა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 102 (1); 105 (1); 73 (5).