გადაწყვეტილება №26871/2/2026

ფინანსთა სამინისტროს დავების გადაწყვეტილება ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა 16.04.2026
№ დოკუმენტი 26871/2/2026
სტატუსი მოქმედი
მიმღები კოლეგიური ორგანო
სტრუქტურული ერთეული აუდიტის დეპარტამენტი

📄 სრული ტექსტი

№26871/2/2026

16 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: "-------" (პ/ნ "-------")

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,2.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება "-------"-ის 9.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26871/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ის ჩათვლის შემცირება ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოუყენებლობის გამო;

2. ხელფასის სახით განაცემების დაბეგვრა;

3. ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის №031-12 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 20.02.2026 წლის №3948 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 169 979,7 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 88 514,84

დღგ - 9 063,07

საშემოსავლო გადასახადი - 79 105,11

ქონების გადასახადი - 346,66

ჯარიმა - 43 738

საურავი - 37 726,86

 

პროცედურული გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის სფეროა სხვადასხვა ტერიტორიაზე ხეების გასხვლაფორმირების, მოჭრის, დამუშავების და გატანის, აგრეთვე სტიქიური მოვლენების შედეგად წაქცეული ხეების და გამხმარი ხეების დაჭრის, დამუშავების და გატანის მომსახურება.

აუდიტის დეპარტამენტის 23.12.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.01.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის №031-12 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსხურში.

შემოსავლების სამსახურის 20.02.2026 წლის №3948 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ის ჩათვლის შემცირება ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოუყენებლობის გამო

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება სხვადასხვა საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებული ანგარიშ-ფაქტურების მიღება. აღნიშნულის საფუძველზე, დეკლარირებული აქვს დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები. შემოწმების მიერ მოხდა შესწავლა თუ რამდენად იყო დაკავშირებული აღნიშნული შეძენილი საქონელი/მომსახურება ეკონომიკურ საქმიანობასთან. ვინაიდან, მომჩივანს უფიქსირდება ისეთი საქონლის შეძენაც, რომელიც წარმოადგენს მის პირად საჭიროებებს (კერამიკული ფილა, გათბობის ქვაბი, საშხაპე, ლამინირებული იატაკი და სხვ.), შემოწმებით შემცირებულ იქნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 160-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველ, მე-2 და მე-3 ნაწილებზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და ,,გ“ ქვეპუნქტებზე, 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 180-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ,,გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 31.12.2010 წლის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი აღნიშნავს, რომ ამოღებულ იქნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები, იმ საფუძვლით, რომ არ იყო რელევანტური ეკონომიკური საქმიანობისთვის.

მოხდა დღგ-ის თანხების დარიცხვა, რომელიც აუდიტის დეპარტამენტის პოზიციით იყო გამორჩენილი. დარიცხული თანხა დღგ-ში შეადგენს 9 063 ლარს, ჯარიმა 4 012 ლარს. ხსენებულ საკითხზე უნდა აღინიშნოს, რომ საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. შესაბამისად, განსახილველ შემთხვევაში აუდიტის დეპარტამენტის მიერ სათანადოდ არ არის გამოკვლეული ფაქტობრივი გარემოებები, რის გამოც მოხდა დღგ-ში თანხების არასწორად დარიცხვა, რადგან ჩვენს ხელთ არსებული მონაცემებით დღგ-ით დასაბეგრ ბაზაში თანხები გამორჩენილი არ არის და ჩათვლებიც განხორციელდა კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, მომჩივანს უფიქსირდება ისეთი საქონლის შეძენაც, რომელიც წარმოადგენს მის პირად საჭიროებებს (კერამიკული ფილა, გათბობის ქვაბი, საშხაპე, ლამინირებული იატაკი და სხვ.), შემოწმებით შემცირებულ იქნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები.

საბჭოს სხდომაზე მომჩივნის წარმომადგენელმა აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით არგუმენტები არ წარმოადგინა.

საგადასახადო დავის ფარგლებში, გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ვალდებულება, დაასაბუთოს გაწეული ხარჯის კავშირი მის ეკონომიკურ საქმიანობასთან. მოცემულ შემთხვევაში, მომჩივნის მხრიდან არ იქნა წარმოდგენილი არცერთი სამართლებრივი თუ ფაქტობრივი არგუმენტი.

საბჭო აღნიშნავს, რომ ვინაიდან მომჩივანმა ვერ დაადასტურა, რომ შეძენილი საქონელი/მომსახურება გამოყენებულ იქნა მის დასაბეგრ ოპერაციებში, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ დღგ-ის ჩათვლის გაუქმება სრულად შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებს. საბჭო მიიჩნევს, რომ საჩივარი მოცემულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

2. ხელფასის სახით განაცემების დაბეგვრა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელი შესამოწმებელ პერიოდში სარგებლობს მცირე ბიზნესის სტატუსით, რომლის ფარგლებში დეკლარირებული დასაბეგრი შემოსავალი შეადგენს 1 073 924 ლარს. ასევე, გადამხდელს დეკლარირებული აქვს გადახდის წყაროსთან დაკავებული საშემოსავლო გადასახადი, რომელიც შეადგენს 86 869 ლარს. მომჩივანი შესამოწმებელ პერიოდში მომსახურებას უწევს მხოლოდ შპს „------- - ს“, რომელიც თავის მხრივ მონაწილეობს ტენდერებში. გადამხდელი წარმოადგენს აღნიშნული შპს-ს ქვეკონტრაქტორს. აღსანიშნავია, რომ შპს ,,--------“ ქვეკონტრაქტორებისგან დამოუკიდებლად, ტენდერის ფარგლებში თავადაც ასრულებს მომსახურებებს, რისთვისაც გაწეული (დეკლარირებული) აქვს ხელფასის ხარჯი. აღნიშნულ ნაწილში საწარმოს მიერ გაცემული ხელფასი შეადგენს შემოსავლის 44%-ს. შემოწმების პროცესში შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემები, ასევე მცირე მეწარმის საქმიანობა და დადგინდა, რომ მეწარმის მიერ გაწეულია 1 098 253 ლარის მომსახურება დღგ-ის გარეშე. ხოლო, მის მიერ გადახდის წყაროსთან დაკავებული თანხა დეკლარირებულია 86 869 ლარი. იქიდან გამომდინარე, რომ შპს-ს და ი/მ-ს საქმიანობა ცალსახად იდენტურია, შპს ,,--------“ -სგან განსხვავებით, რომელიც წარმოადგენს მომჩივანის ერთადერთ დამკვეთს, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის მთლიანი შემოსავლის მხოლოდ 8%-ს შეადგენს ხელფასის ხარჯი. შემოწმებით განისაზღვრა მეწარმის მიერ გაცემული ხელფასის ოდენობა, იდენტური საქმიანობის განმახორციელებელი საწარმოს (შპს ,,--------“) მაგალითზე. აღნიშნულის საფუძველზე, გაანგარიშებული გადახდის წყაროსთან დასაკავებელი შემოსავალი აღემატება მომჩივნის მიერ დეკლარირებულ მონაცემებს. შესაბამისად, საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, მე-100 მუხლის პირველ ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, მე-12 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 31.12.2010 წლის №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის მე-15 მუხლის მე-4 ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

აუდიტის დეპარტამენტმა საგადასახადო შემოწმებით მომჩივანს საშემოსავლო გადასახადში თანხები დაარიცხა იმ საფუძვლით, რომ მის მიერ ხელფასის სახით დაბეგრილი თანხები იყო მცირე ოდენობის ვიდრე ხსენებული თანხები იბეგრებოდა მის დამკვეთ კონტრაქტორთან - შპს „------ -ში“ კერძოდ, შპს „--------“ იღებს მონაწილეობას სახელმწიფო ტენდერებში, რომელიც ეხება ქ, ,,--------“- ის ტერიტორიაზე ხეების გასხვლა-ფორმირების, გადაბელვის, მოჭრის, დამუშავების და გატანის, აგრეთვე სტიქიური მოვლენების შედეგად წაქცეული ხეების და გამხმარი ხეების დაჭრის, დამუშავების და გატანის მომსახურებას. მომჩივანი წარმოადგენს მის ქვეკონტრაქტორს, რომელიც სარგებლობს მცირე ბიზნესის სტატუსით. აუდიტის დეპარტამენტის პოზიციით, შპს „------ - ის“ მიერ გაცემული ხელფასი შეადგენს მისი შემოსავლის 44%-ს. ხოლო,მომჩივანის სახელფასო ხარჯი 8%-ს შემოსავალთან მიმართებით. აღნიშნულის გამო, აუდიტის დეპარტამენტმა მომჩივანს გაუზარდა გაცემული ხელფასის დასაბეგრი ბაზა და დაარიცხა საშემოსავლო გადასახადი - 79,105 ლარი, ჯარიმა - 39,553 ლარი. მიგვაჩნია, რომ ზემოხსენებული დარიცხვა არ არის მართლზომიერი და არ გამომდინარეობს საგადასახადო კანონმდებლობიდან. ვფიქრობთ, რომ საგადასახადო ორგანოს არ გააჩნდა სამართლებრივი საფუძველი განეხორციელებინა ხსენებული დარიცხვა. შპს „------ - ის” მიერ შესრულებული ტენდერები (მაგალითად, "-------" ტენდერის დოკუმენტაცია, რომელიც საჯაროა ელექტრონული შესყიდვების პლატფორმაზე) ადასტურებს რომ მომჩივანის მიერ გაწეული სახელფასო ხარჯი არარეალურად მცირე არ არის. ამასთან, უნდა აღინიშნოს და ხაზგასასმელია, რომ იმ მეთოდოლოგიითაც კი რა მეთოდოლოგიითაც აუდიტის დეპარტამენტმა გამოიანგარიშა მომჩივანის მიერ გაცემული ხელფასის დასაბეგრი ბაზა, აღნიშნულ ბაზაში არ უნდა მოხვედრილიყო შპს „------- - ის” დირექტორზე გაცემული ხელფასის ოდენობის თანხები. აღსანიშნავია, რომ საგადასახადო კანონმდებლობა იცნობს სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმებს (თავი XII). სწორედ სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმს განეკუთვნება მცირე ბიზნესი. მომჩივანმა კანონმდებლობის სრული დაცვით მიიღო მცირე ბიზნესის სტატუსი და იმ ფუნქციას, რასაც შპს ,,--------“ -ში“ ასრულებს დირექტორი, სწორედ იგი ასრულებდა მის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელებისას. ის რომ მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის მიერ მენეჯმენტის (იგივე შპს-ს დირექტორის ფუნქციის) განხორციელების ფარგლებში მიღებული პროპორციული შემოსავალი იბეგრება მცირე ბიზნესისთვის დადგენილი განაკვეთით, ბუნებრივია ეს არ წარმოადგენს რაიმე კანონსაწინააღმდეგო ქმედებას და სრულიად გაუგებარია რატომ უნდა მოხვდეს მომჩივანის მიერ გაცემული ხელფასის დასაბეგრ ბაზაში შპს ,,--------“ -ის ხელმძღვანელის ხელფასის ოდენობის თანხები. აღნიშნული დამატებით ადასტურებს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საშემოსავლო გადასახადში თანხების დარიცხვა არის კანონსაწინააღმდეგო და ექვემდებარება გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს. გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს. გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

აღნიშნული ნორმის საფუძველზე მომჩივნის მოწვევის გარეშე საჩივრის განხილვა შესაძლებელია, როდესაც საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები, ამასთანავე, ფაქტობრივი გარემოებები, რომელსაც დარიცხვა ეფუძნება არ არის სადავო ან სადავოა თუმცა, დადგენილია დავის განმხილველი ორგანოს მიერ საჩივრის განხილვის ეტაპზე.

საქართველოს მთავრობის 14.12.2011 წლის №473 დადგენილებით დამტკიცებული „დავის განმხილველი ორგანოების რეგლამენტის“ 33-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დავების განხილვის საბჭო უფლებამოსილია გააუქმოს შემოსავლების სამსახურის მიერ დავის განხილვისას მიღებული გადაწყვეტილება და საქმე დაუბრუნოს შემოსავლების სამსახურს ხელახლა განსახილველად, თუ შემოსავლების სამსახურს სათანადოდ არ გამოუკვლევია საქმისათვის არსებითად მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან/და ფაქტობრივი გარემოებები.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მომჩივნის არგუმენტაციაზე და იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში საჩივრის განხილვის პირველ ეტაპზე საჩივარი განხილულია მომჩივნის მონაწილეობის გარეშე, მიიჩნევს, რომ საჩივარი ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, ხელახლა განსახილველად უნდა დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს.

 

3. ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

მომჩივანს შესამოწმებელ პერიოდში საკუთრებაში აქვს მოძრავი დასაბეგრი ქონება. ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელი რეგისტრირებულია მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირად, აღნიშნული საქმიანობიდან მიღებული დასაბეგრი შემოსავლის 25% შედის ქონების გადასახადის გამოანგარიშების მიზნისათვის განისაზღვრა შემოსავალში, რაც მოცემულ შემთხვევაში ყოველი შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის აჭარბებს დადგენილ ზღვარს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ვალდებული იყო მოეხდინა ქონების გადასახადის დეკლარირება, რაც გადასახადის გადამხდელის მიერ არ მომხდარა. მეწარმის მიერ, შესამოწმებელ პერიოდში საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციების მიხედვით, დასაბეგრი ქონების ღირებულება დეკლარირებული აქვს 0 (ნული) ლარი. შემოწმებით შესწავლილ იქნა პირველადი საგადასახადო დოკუმენტები და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემები. გადამხდელს 2022 და 2023 წლების მონაცემებით რეგისტრირებული აქვს მსუბუქი ავტომობილი. შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 201-ე და 205-ე მუხლების თანახმად, პირს დაერიცხა ქონების გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ.ა“ ქვეპუნქტზე, 202-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე და მე-6 ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტზე, 205-ე მუხლის პირველ, მე-12 და მე-14 ნაწილებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ მე-3 სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

ქონების გადასახადი განსახილველ შემთხვევაში აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არასწორად იქნა მიყენებული მცირე ბიზნესის შემოსავალი ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზის გამოანგარიშების მიზნებისთვის, რამაც გამოიწვია ქონების გადასახადის არასწორი დარიცხვა. ქონების გადასახადში დარიცხული თანხა შეადგენს 347 ლარს, ჯარიმა 173 ლარს. შესაბამისად, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ დარღვეულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლი. ასევე, აღსანიშნავია, რომ ქონების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის ღირებულება არის არარეალურად მაღალი. აღსანიშნავია, რომ წარდგენილ საჩივარზე შემოსავლების სამსახურმა სრულად დაუსაბუთებლად უარი თქვა საჩივრის დაკმაყოფილებაზე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ.ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ქონების გადასახადის გადამხდელია ფიზიკური პირი მის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებაზე (მათ შორის, დაუმთავრებელ მშენებლობაზე, შენობა-ნაგებობაზე ან მათ ნაწილზე), იახტებზე (კატარღებზე), შვეულმფრენებზე, თვითმფრინავებსა და საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის 8703 კოდით განსაზღვრულ მსუბუქ ავტომობილებზე.

საგადასახადო კოდექსის 202-ე მუხლის მე-5 ნაწილის და მე-6 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ფიზიკური პირის დასაბეგრ ქონებაზე გადასახადის წლიური განაკვეთი დიფერენცირებულია გადასახადის გადამხდელის ოჯახის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებული შემოსავლების მიხედვით და განისაზღვრება შემდეგი ოდენობით: 100 000 ლარამდე შემოსავლის მქონე ოჯახებისათვის – საგადასახადო პერიოდის ბოლოსთვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების არანაკლებ 0.05 პროცენტისა და არა უმეტეს 0.2 პროცენტისა; 00 000 ლარის ან მეტი შემოსავლის მქონე ოჯახებისათვის – საგადასახადო პერიოდის ბოლოსთვის დასაბეგრი ქონების საბაზრო ღირებულების არანაკლებ 0.8 პროცენტისა და არა უმეტეს 1 პროცენტისა. მ კარის მიზნებისათვის, ამ მუხლის მე-7 ნაწილის გათვალისწინებით, ფიზიკური პირის ოჯახის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში მიღებულ შემოსავლებში შეიტანება ყველა შემოსავალი, მათ შორის, სარგებელი საგადასახადო შეღავათების გაუთვალისწინებლად, კერძოდ: მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირისათვის, სპეციალური რეჟიმით დაბეგვრას დაქვემდებარებული დასაბეგრი შემოსავლის 25 პროცენტი, დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც არ მიეკუთვნება მცირე ბიზნესის სპეციალური რეჟიმით დასაბეგრ შემოსავალს.

საბჭოს სხდომაზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ მეწარმის მიერ, შესამოწმებელ პერიოდში საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციების მიხედვით, დასაბეგრი ქონების ღირებულება დეკლარირებული აქვს 0 (ნული) ლარი. შემოწმებით შესწავლილ იქნა პირველადი საგადასახადო დოკუმენტები და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემები. მომჩივანს 2022 და 2023 წლების მონაცემებით რეგისტრირებული აქვს მსუბუქი ავტომობილი. შედეგად, პირს დაერიცხა ქონების გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

საბჭოს სხდომაზე მომჩივნის წარმომადგენელმა აღნიშნულ საკითხთან დაკავშირებით არგუმენტები არ წარმოადგინა.

საბჭო მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ქონების გადასახადის ნაწილში განხორციელებული დარიცხვა სრულად შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებს, საჩივარი მოცემულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 20.02.2026 წლის №3948 ბრძანება;

3. საჩივარი მე-2 დავის საგნის ნაწილში, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, ხელახლა

განსახილველად დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს;

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით

აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული

დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.მომჩივანი არ ეთანხმება დღგ-ს ნაწილში განხორციელებულ დარიცხვას.

2.მომჩივანი არ ეთანხმება საშემოსავლო გადასახადში თანხების დარიცხვას.

3.გადამხდელი მიიჩნევს,რომ ქონების გადასახადი განსახილველ შემთხვევაში აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არასწორად იქნა მიყენებული მცირე ბიზნესის შემოსავალი ქონების გადასახადით დასაბეგრი ბაზის გამოანგარიშების მიზნებისთვის, რამაც გამოიწვია ქონების გადასახადის არასწორი დარიცხვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1.შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება სხვადასხვა საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებული ანგარიშ-ფაქტურების მიღება. აღნიშნულის საფუძველზე, დეკლარირებული აქვს დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები. შემოწმების მიერ მოხდა შესწავლა თუ რამდენად იყო დაკავშირებული აღნიშნული შეძენილი საქონელი/მომსახურება ეკონომიკურ საქმიანობასთან. ვინაიდან, მომჩივანს უფიქსირდება ისეთი საქონლის შეძენაც, რომელიც წარმოადგენს მის პირად საჭიროებებს,შემოწმებით შემცირებულ იქნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები.

2.გადამხდელი შესამოწმებელ პერიოდში სარგებლობს მცირე ბიზნესის სტატუსით, რომლის ფარგლებში დეკლარირებული დასაბეგრი შემოსავალი.ასევე, გადამხდელს დეკლარირებული აქვს გადახდის წყაროსთან დაკავებული საშემოსავლო გადასახადი.მომჩივანი შესამოწმებელ პერიოდში მომსახურებას უწევს მხოლოდ შპს-ს, რომელიც თავის მხრივ მონაწილეობს ტენდერებში. გადამხდელი წარმოადგენს აღნიშნული შპს-ს ქვეკონტრაქტორს.შემოწმებით განისაზღვრა მეწარმის მიერ გაცემული ხელფასის ოდენობა, იდენტური საქმიანობის განმახორციელებელი საწარმოს მაგალითზე. აღნიშნულის საფუძველზე, გაანგარიშებული გადახდის წყაროსთან დასაკავებელი შემოსავალი აღემატება მომჩივნის მიერ დეკლარირებულ მონაცემებს. შესაბამისად, სსკ-ის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

3.მომჩივანს შესამოწმებელ პერიოდში საკუთრებაში აქვს მოძრავი დასაბეგრი ქონება. ვინაიდან, გადამხდელი რეგისტრირებულია მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირად, აღნიშნული საქმიანობიდან მიღებული დასაბეგრი შემოსავლის 25% შედის ქონების გადასახადის გამოანგარიშების მიზნისათვის განისაზღვრა შემოსავალში, რაც მოცემულ შემთხვევაში ყოველი შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის აჭარბებს დადგენილ ზღვარს. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ვალდებული იყო მოეხდინა ქონების გადასახადის დეკლარირება, რაც გადამხდელის მიერ არ მომხდარა. მეწარმის მიერ, შესამოწმებელ პერიოდში საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციების მიხედვით, დასაბეგრი ქონების ღირებულება დეკლარირებული აქვს 0 (ნული) ლარი.გადამხდელს 2022 და 2023 წლების მონაცემებით რეგისტრირებული აქვს მსუბუქი ავტომობილი. შედეგად,სსკ-ის 201-ე და 205-ე მუხლების თანახმად, პირს დაერიცხა ქონების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

1.საბჭო მიიჩნევს, რომ საჩივარი მოცემულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

2.საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მომჩივნის არგუმენტაციაზე და იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში საჩივრის განხილვის პირველ ეტაპზე საჩივარი განხილულია მომჩივნის მონაწილეობის გარეშე, მიიჩნევს, რომ საჩივარი ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, ხელახლა განსახილველად უნდა დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს.

3.საბჭო მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ქონების გადასახადის ნაწილში განხორციელებული დარიცხვა სრულად შეესაბამება საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებს, საჩივარი მოცემულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

101,154,163,164,174,201,202,275.