გადაწყვეტილება №26069/2/2025

№26069/2/2025

04 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ---------ძე (ს/ნ ------------------)

მოპასუხე: მომსახურების დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 20.11.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ---------ის 23.10.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26069/2/2025).

 

დავის საგანი:

დღგ-ის რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაკისრებული ჯარიმისგან გათავისუფლება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. მომსახურების დეპარტამენტის 22.09.2025 წლის №011-376 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;

2. შემოსავლების სამსახურის 16.10.2025 წლის №21919 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა:

ჯარიმა - 19 908.47 ლარი.

 

ფაქტების აღწერა

დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის, მომჩივანს, მომსახურების დეპარტამენტის 22.09.2025 წლის №011-376 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით, შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სანქცია - ჯარიმა 19 908.47 ლარის ოდენობით. საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 16.10.2025 წლის №21919 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 165-ე, 269-ე, 270-ე, 282-ე მუხლებზე და ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის შესწავლისას დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან ადგილი ჰქონდა სადავო ოქმში აღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ მომსახურების დეპარტამენტის მიერ სადავო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

2024 წლის დეკემბერში განახორციელა უძრავი ქონების (კომერციული ფართის) რეალიზაცია. გამომდინარე იქიდან, რომ აღნიშნული უძრავი ქონება საკუთრებაში ორ წელზე მეტი ვადის განმავლობაში გააჩნდა, ჩათვალა, რომ აღნიშნული ოპერაცია არ წარმოადგენდა გადასახადებით დაბეგვრის ობიექტს. შესაბამისად, არც არანაირი დეკლარაცია არ წარმოუდგენია. მხედველობიდან გამორჩა, რომ კომერციული ფართების რეალიზაცია გადასახადების მხრივ წარმოადგენს სრულიად განსხვავებულ რეჟიმს, ვიდრე ფიზიკური პირის მიერ საცხოვრებელი სახლის ან ბინის რეალიზაცია.

2024 წლის დეკემბერში კომერციული ფართის სარეალიზაციო ღირებულება აღემატებოდა 100 000 ლარს, რაც ნიშნავს იმას, რომ მიწოდებამდე უნდა დარეგისტრირებული იყო დამატებული ღირებულების გადასახადის გადამხდელად და შესაბამისი ღირებულება დაებეგრა დღგ-ით. შემოსავლების სამსახურის წარმომადგენელმა განუმარტა, რომ 2024 წლის დეკემბრის თვის ოპერაციაზე არ ჰქონდა გადახდილი დამატებული ღირებულების გადასახადი, რის შემდეგაც დარეგისტრირდა დღგ-ის გადამხდელად, წარადგინა 2024 წლის დეკემბრის დამატებული ღირებულების გადასახადის ყოველთვიური დეკლარაცია და აღიარა გადასახადი.

მომჩივანი ითხოვს დაკისრებული ჯარიმის გაუქმებას და გადასახადის თანხას და საურავს ერთიანად გადახდას (50 000 ლარის ფარგლებში), ხოლო დანარჩენ თანხაზე გრაფიკს გააფორმებს.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში. საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა – იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

სადავო საკითხზე მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 3 ნოემბრის №----21-11 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციით, მომჩივანი 17.09.2025 წლის ID:-- განცხადების საფუძველზე დარეგისტრირდა დღგ-ის გადამხდელად და განახორციელა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა 9.12.2024-17.09.2025 წლების პერიოდში.

მომჩივანი არ დავობს დარიცხვის მართლზომიერებაზე, არ უარყოფს სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს, მაგრამ მიაჩნია, რომ აღნიშნული გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით, რასაც საბჭო ვერ გაიზიარებს და მიიჩნევს, რომ განსახილველ შემთხვევაში ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ მომჩივნის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეული იყო მისი შეცდომით, მომჩივანი ვერ ამტკიცებს, რომ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია არა მისი დაუდევრობით, არამედ საქმიანობისათვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერების მიუხედავად. შესაბამისად, არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

დღგ-ის რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაკისრებული ჯარიმისგან გათავისუფლება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის, მომჩივანს, მომსახურების დეპარტამენტის №011-376 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით, შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სანქცია - ჯარიმა 19 908.47 ლარის ოდენობით. საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.რომლის №21919 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული გადაწყვეტილების გაუქმების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 269(7); 282(1);