გადაწყვეტილება №26426/2/2026

№26426/2/2026

10 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „--------ი“ (ს/ნ ------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 20.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ------ის 7.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26426/2/2026).

 

დავის საგანი:

შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანების აღსრულების შედეგები.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 27.10.2025 წლის №007-273 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 22.12.2025 წლის №27957 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 212 696,6 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 108 063,67

ჯარიმა - 54 265,4

საურავი - 50 367,53

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

მომჩივნის საქმიანობაა ჩანთებით ვაჭრობა. ობიექტი მდებარეობს სავაჭრო ცენტრში. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 13.12.2017 წელს, ხოლო დღგ-ის გადამხდელად - 1.01.2018 წელს.

აუდიტის დეპარტამენტის 30.05.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.03.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტიდან დგინდება, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების და გადამხდელის საკონტროლო-სალარო აპარატიდან და პოს-ტერმინალიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს სრულად არ აქვს დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები გაანგარიშდა საგადასახადო ორგანოს ხელთ არსებული მონაცემების მიხედვით. საანგარიშო პერიოდში საკონტროლოსალარო აპარატითა და პოს-ტერმინალით განხორციელებული ანგარიშსწორებისას მიღებული თანხების საფუძველზე განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 2.06.2025 წლის №007-83 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანებით საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის დაზუსტების მიზნით, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მ.შ. დებიტორებთან გაფორმებული და სათანადო წესით დამოწმებული მტკიცებულებები), ხოლო განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრის საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანების აღსრულების მიზნით, აუდიტის დეპარტამენტის 2.10.2025 წლის დასკვნის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე დამატებით დარიცხული თანხები არ შეუმცირდა.

აუდიტის დეპარტამენტის 2.10.2025 წლის დასკვნის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 27.10.2025 წლის №007-273 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 22.12.2025 წლის №27957 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 304-ე მუხლის 21 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნევს, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების აღსრულება განხორციელებულია საქმისთვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოებების გამოკვლევის/შესწავლის საფუძველზე, გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტის შინაარსი შეესაბამება დავის განხილვისას მიღებულ გადაწყვეტილებას და არ არსებობს წარმოდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

1.01.2022 წლის მდგომარეობით ჰქონდა დებიტორული დავალიანება 60 170 ლარის ოდენობით. აღნიშნული ინფორმაცია ბუღალტრის მიერ არ იყო მიწოდებული შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის აუდიტორებისთვის. აღნიშნული დებიტორული დავალიანების დასადასტურებლად მოხდა დოკუმენტაციის მოძიება. წარმოდგენენ დებიტორული დავალიანების ჩანაწერებს და შედარების აქტებს. იმის გამო, რომ დღევანდელ რეალობაში მოსახლეობის 99% ანგარიშსწორებას ახდენს გადარიცხვით და ტერმინალზე ბარათის დაფიქსირებით, საწარმოს ადმინისტრაციამ მიიღო ისეთი სტრატეგია, რომელიც ითვალისწინებს დებიტორული დავალიანების დაფარვას სალაროს გზით. ამის შედეგად მთლიანი დებიტორული დავალიანება დაიფარა შესამოწმებელ საანგარიშო პერიოდში.

1.01.2022 წლიდან 1.03.2025 წლამდე ამობეჭდილი ჩეკებიდან 92 612 ლარის ოდენობით, 60 170 ლარი არის წინა პერიოდის დებიტორული დავალიანების თანხა, დანარჩენი კი იყო გაყიდული პროდუქციის სანაცვლოდ მიღებული მიმდინარე ანაზღაურება. შესაბამისად, ეს თანხა არ იყო დაბეგრილი შესამოწმებელ საანგარიშო პერიოდში, რადგან იყო დაბეგრილი წინა პერიოდებში. იმის გამო, რომ კომპანიას აქვს მძიმე ფინანსური მდგომარეობა, იგი აღარ ახორციელებს პროდუქციის რეალიზაციას დებიტორული დავალიანების საფუძველზე 1.01.2022 წლიდან.

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილებით მოთხოვნილ იქნა სათანადო წესით დამოწმებული შედარების აქტების წარმოდგენა რომელიც დამოწმებულ უნდა ყოფილიყო ნოტარიულად. მომჩივნის მოსაზრებით ადმინისტრაციული ორგანო არ უნდა ამბობდეს მტკიცებულებაზე უარს მხოლოდ ფორმალური საფუძვლით, თუ მტკიცებულება არსობრივად ადასტურებს ეკონომიკურ ოპერაციას. ეს ეფუძნება ადმინისტრაციული სამართლის სამართლიანობის და პროპორციულობის პრინციპს, საგადასახადო კოდექსის მიზნობრივ განმარტებას (დაბეგვრას არეალურ ბრუნვაზე და არა დოკუმენტის ფორმაზე).

საგადასახადო ურთიერთობებში გადამწყვეტი მნიშვნელობა აქვს ოპერაციის ეკონომიკურ შინაარს და არა მის ფორმალურ დოკუმენტურ გაფორმებას (ეკონომიკური შინაარსის პრინციპები), რადგან თანხები ასახულია სალაროში, თანხები შეესაბამება წინა პერიოდის დებიტორულ დავალიანებებს და არ არსებობს არცერთი მტკიცებულება, რომ ეს იყო ახალი რეალიზაცია.

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის აუდიტორების პოზიცია იწვევს იმავე თანხის ორმაგ დაბეგვრას - ერთხელ წინა პერიოდში (როგორც რეალიზაცია), მეორედ - მიმდინარე პერიოდში (როგორც სალაროს შემოსავალი). ეს კი ეწინააღმდეგება საგადასახადო კოდექსის სამართლიანობის პრინციპს. სალაროში მიღებული თანხა არ უკავშირდება საქონლის მიწოდებას ან მომსახურების გაწევას მიმდინარე საგადასახადო პერიოდში (საგადასახადო კოდექსის 166-ე მუხლი). აღნიშნული თანხა წარმოადგენს წინა პერიოდში წარმოშობილი დებიტორული დავალიანების დაფარვას, რომელიც არ ქმნის ახალ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვას (საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლი). შესაბამისად, საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა უნდა განხორციელდეს ოპერაციის რეალური ეკონომიკური შინაარსის გათვალისწინებით (საგადასახადო კოდექსის 4-ე და 5-ე მუხლები) ერთგვაროვანი საგადასახადო პრაქტიკისა და თანასწორობის პრინციპებს თუ გავითვალისწინებთ, საქართველოში მოქმედი ბიზნეს სუბიექტების მნიშნელოვანი ნაწილი საქმიანობას ახორციელებს დებიტორული დავალიანების პირობებში, რაც წარმოადგენს გავრცელებულ და ნორმალურ ეკონომიკურ პრაქტიკას. დებიტორული დავალიანებების არსებობა და დაფარვა, საგადასახადო კონტროლის პროცესში, ჩვეულებრივ დასტურდება მხარეთა შორის გაფორმებული შედარების აქტებით. მოქმედი საგადასახადო კანონმდებლობა არ ითვალისწინებს შედარების აქტების ნოტარიულ დამოწმების სავალდებულო მოთხოვნას. მიუხედავად ამისა, მოცემულ შემთხვევაში შემოსავლების სამსახურის მიერ მხოლოდ ფორმალური საფუძვლით უარი იქნა ნათქვამი წარმოდგენილი შედარების აქტების მიღებაზე. რაც ეწინააღმდეგება ერთგვაროვანი პრაქტიკის, სამართლიანობის პრინციპებს. ჩვენ ხაზგასმით აღვნიშნავთ, რომ წინამდებარე დავის მიზანს არ წარმოადგენს საგადასახადო ვალდებულებებისგან თავის არიდება ან სახელმწიფოსათვის ზიანის მიყენება. პირიქით, გადასახადის გადამხდელი მოქმედებს კეთილსინდისიერად და მუდმივად გამოთქვამს მზადყოფნას გადაიხადოს ის საგადასახადო ვალდებულებები, რომლებიც, კანონიერად ან სამართლიანად იქნება განსაზღვრული. იმ შემთხვევაში, თუ დავის განმხილველი ორგანო გაითვალიწინებს წარმოდგენილ არგუმენტებს. შეაფასებს საქმეში არსებულ მტკიცებულებებს მათი რეალური ეკონომიკური შინაარსის მიხედვით და მოახდენს დღგ-ს დარიცხული თანხების კორექტირებას, გადასახადის გადამხდელს აღარ ექნება დაჩაგვრის ან არათანაბარი მოპყრობის შეგრძნება საგადასახადო ადმინისტრაციის მხრიდან. აღნიშნულ შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელი არ უარყოფს დარჩენილ, კანონიერად დარიცხულ საგადასახადო ვალდებულებების გადახდას, არ აპირებს დავის გაგრძელებას სასამართლო წესით და მზად არის სრულად და ნებაყოფლობით შეასრულოს საგადასახადო ვალდებულებები, რაც უზრუნველყოფს როგორც სახელმწიფოს ფისკალურ ინტერესს, ისე სამართლებრივი სტაბილურობისა და ნდობის პრინციპების დაცვას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანებით დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის დაზუსტების მიზნით:

ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მ.შ. დებიტორებთან გაფორმებული და სათანადო წესით დამოწმებული მტკიცებულებები);

ბ) ამ ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრის საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

გ) დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანების აღსრულების მიზნით, შედგა აუდიტის დეპარტამენტის 2.10.2025 წლის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების თაობაზე, საიდანაც დგინდება შემდეგი:

გადაანგარიშების ეტაპზე, გადასახადის გადამხდელმა შემოსავლების სამსახურის ბრძანებით მითითებულ ვადებში ვერ წარმოადგინა საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები, მ.შ. დებიტორებთან გაფორმებული და სათანადო წესით დამოწმებული მტკიცებულებები. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული თანხები არ დაექვემდებარა გადაანგარიშებას.

საბჭოს სხდომაზე მომჩივნის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანებით დავალებული იყო დებიტორებთან გაფორმებული და სათანადო წესით დამოწმებული მტკიცებულებების წარდგენა, თუმცა, ნოტარიულად დადასტურებული შედარების აქტები მომჩივანმა აუდიტის დეპარტამენტში ვერ წარადგინა.

მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში არ აღსრულდა შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანება. ამასთან, დავის წარმოების ეტაპზე არ აქვს წარმოდგენილი დოკუმენტური მტკიცებულებები, რომელიც შეცვლიდა დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და განხორციელებული გადაანგარიშების შედეგების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანება აღსრულებულია ამავე ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

შემოსავლების სამსახურის 30.07.2025 წლის №17100 ბრძანების აღსრულების შედეგები.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.03.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტიდან ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების და გადამხდელის საკონტროლო-სალარო აპარატიდან და პოს-ტერმინალიდან მიღებული ინფორმაციის ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს სრულად არ აქვს დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები გაანგარიშდა საგადასახადო ორგანოს ხელთ არსებული მონაცემების მიხედვით. საანგარიშო პერიოდში საკონტროლოსალარო აპარატითა და პოს-ტერმინალით განხორციელებული ანგარიშსწორებისას მიღებული თანხების საფუძველზე განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის №007-83 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის №17100 ბრძანებით საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის დაზუსტების მიზნით, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები , ხოლო განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტმა ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრის საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

შემოსავლების სამსახურის №17100 ბრძანების აღსრულების მიზნით, აუდიტის დეპარტამენტის დასკვნის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე დამატებით დარიცხული თანხები არ შეუმცირდა.აღნიშნული დასკვნის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის №007-273 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.რომლის №27957 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის №17100 ბრძანება აღსრულებულია ამავე ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილების შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 158(1); 159(1,,ბ“); 163(1 და მე-2); 164(1) ;168(1);