გადაწყვეტილება №25871/2/2025

N 25871/2/2025

15 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-----“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 28.11.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-----“ 17.09.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 25871/2/2025).

 

დავის საგანი:

დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 09.07.2025 წლის N 006-245 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 03.09.2025 წლის N 19444 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა:

ჯარიმა - 17 187,70 ლარი.

 

ფაქტების აღწერა:

მომჩივანი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 14.09.2023 წელს, ამავე თარიღიდან რეგისტრირებულია დღგ-ის გადამხდელად.

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 14.09.2023 წლიდან 01.06.2025 წლამდე პერიოდის თემატური კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმდა მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორე. შემოწმების შედეგები აისახა 30.06.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, 2024 წლის 13 მაისს სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ 143 231 კვ.მ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთზე და მასზე არსებულ ----- აუზზე (მიწისქვეშა), რომელიც მდებარეობს ----- გაფორმებულია იჯარის ხელშეკრულება სარგებლობის უფლებით (აღნიშნული ხელშეკრულება შეწყდა 20.05.2025 წლის გადაწყვეტილებით). მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, 2025 წლის პირველი აპრილის მდგომარეობით, მის სარგებლობაში არსებულ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების 143 231 კვ.მ მიწის ფართის დეკლარირება უნდა მოეხდინა 2024 წლის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციით. გადამხდელმა 2024 წლის ქონების გადასახადის წლიურ დეკლარაციაში აღნიშნული მიწის ფართი არ შეიტანა და მიწაზე კუთვნილი ქონების გადასახადი არ ერიცხება.

შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 203-ე მუხლის ,,ბ“ ქვეპუნქტის, 204-ე მუხლის მე-4 ნაწილის და 205-ე მუხლის საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მიწის ქონების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

შემოწმების აქტის საფუძველზე 09.07.2025 წელს გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის N 15489 ბრძანება და გადასახადის გადამხდელს წარედგინა ამავე თარიღის N 006-245 საგადასახადო მოთხოვნა.

აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 03.09.2025 წლის N 19444 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება. ამდენად, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შემოწმების შედეგებს საზოგადოება ეთანხმება. ამასთან ქმედება გამოწვეულია შეცდომით. ის, რომ სახელმწიფოსგან იჯარით აღებული ქონება (143 231 კვ.მ არასასოფლო - სამეურნეო მიწის ნაკვეთი საკად. კოდი: ----- ) არ იყო ასახული 2024 წლის წლიური ქონების გადასახადის დეკლარაციაში, განპირობებულია უნებლიედ არასწორი საბუღალტრო და საგადასახადო ანგარიშგებით. საგადასახადო ანგარიშგების განმახორციელებელმა პირმა ჩათვალა, რომ მიწაზე ქონების გადასახადის დეკლარირება უნდა მომხდარიყო 2025 წლის პირველ ნოემბრამდე. ხოლო, მისი გადახდა შესაბამისი წლის 15 ნოემბრამდე. საწარმოს მიზანი ყოველთვის იყო და რჩება სწორი საგადასახადო ადმინისტრირება. აღსანიშნავია, რომ საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობა, დავის განმხილველ ორგანოებს ანიჭებს დისკრეციულ უფლებამოსილებას გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი დარიცხული სანქციებისგან იმ შემთხვევაში, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით ან უცოდინრობით. მიუხედავად იმისა, რომ „კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელის“ ცნება არც საგადასახადო კოდექსში და არც სხვა სამართლებრივ აქტში არ არის დეტალურად განსაზღვრული, მისი შეფასება ხდება ფაქტობრივი გარემოებებისა და ინდივიდუალური შეფასების საფუძველზე.

მომჩივანი ითხოვს ჯარიმისგან გათავისუფლებას და აცხადებს რომ მზად არის გადაიხადოს გადასახადი (მიმდინარე წლის 15 ნოემბრამდე).

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით და შესაბამისად, მიზანშეწონილად არ მიიჩნია დაკისრებული სანქციისგან მომჩივნის გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

მომჩივანი ითხოვს დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის თემატური კამერალური საგადასახადო შემოწმება, მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორესთან დაკავშირებით. ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით: საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, 2024 წლის 13 მაისს სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ 143 231 კვ.მ არასასოფლო სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთზე და მასზე არსებულ აუზზე გაფორმებულია იჯარის ხელშეკრულება სარგებლობის უფლებით. მოქმედი კანონმდებლობის შესაბამისად, 2025 წლის პირველი აპრილის მდგომარეობით, მის სარგებლობაში არსებულ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ფართის დეკლარირება უნდა მოეხდინა 2024 წლის ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციით. გადამხდელმა 2024 წლის ქონების გადასახადის წლიურ დეკლარაციაში აღნიშნული მიწის ფართი არ შეიტანა. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე დაერიცხა მიწის ქონების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად. აუდიტის ბრძანება და საგადასახადო მოთხოვნა გადამხდელმა გაასაჩივრა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით და შესაბამისად, მიზანშეწონილად არ მიიჩნია დაკისრებული სანქციისგან მომჩივნის გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 275 (2); 269 (7);.