გადაწყვეტილება № 26853/2/2026

№ 26853/2/2026

31 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 20.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-----“-ს 8.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26853/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. შიდა სარემონტო სამუშაოებისთვის შეძენილი საქონლის ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულად განხილვა;

2. შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 25 დეკემბრის №---- საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 19 თებერვლის №3781 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 97 378.81 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 50 482.39

დღგ - 21 344.15

მოგების გადასახადი - 28 963.24

საშემოსავლო გადასახადი - 175

ჯარიმა - 25 196.30

საურავი - 21 700.12

 

პროცედურული გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22729 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 22 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 25 დეკემბრის №28356 ბრძანება და №----- საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 97 378.81 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2026 წლის 20 იანვარს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 19 თებერვლის №3781 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი.

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, იმ ქონებაზე, რომლის ნასყიდობის ხელშეკრულება ითვალისწინებს ნასყიდობის საგნის გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემას: - გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს ნასყიდობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სარემონტო სამუშაოების გაწევისთვის შეძენილი საქონლის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები;

დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს წარდგენილი მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, სადავო ოპერაციაზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისას იხელმძღვანელოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 21 ნაწილით და აღნიშნულის შესაბამისად განახორციელოს შესაბამისი ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 19 თებერვლის №3781 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. შიდა სარემონტო სამუშაოებისთვის შეძენილი საქონლის ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულად განხილვა

ფაქტების აღწერა

საწარმოს განხორციელებული აქვს ბინების რეალიზაცია. მიღებული სასაქონლო ზედნადებებისა და საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა, რომ კომპანიას შესრულებული აქვს შიდა სარემონტო სამუშაოები ღირებულებით 47 066 ლარი დღგ-ის ჩათვლით. შეძენილი აქვს ასევე შპალერი, ლამინატი, კარი და კარის აქსესუარები 26 742 ლარის ოდენობით. აგრეთვე, შეძენილი აქვს აბაზანა და აბაზანის აქსესუარები, საშხაპე კაბინა, ონკანი, შემრევი, ავეჯი და ავეჯის მასალა, მაგიდა, მაგიდის ფეხი, მატრასი, გამაცხელებელი, რადიატორები, გამწოვი, კონდიციონერი, განათება, 7 ცალი მაცივარი, სარეცხის მანქანა 6 ცალი, უნიტაზი 8 ცალი, სამზარეულოს ზედაპირი, 3 ცალი ჭურჭლის სარეცხი მანქანა, 6 ცალი ტელევიზორი, ხორცსაკეპი მანქანა ღირებულებით 65 480 ლარის ოდენობით. საჯარო რეესტრის საიტზე არსებული ნასყიდობის ხელშეკრულებები მხოლოდ ორ შემთხვევაში ითვალისწინებს გამყიდველის ვალდებულებას გადასცეს მყიდველს ნასყიდობის საგანი გარემონტებულ მდგომარეობაში, სხვა შემთხვევაში არ არის დაკონკრეტებული ნასყიდობის საგნის მდგომარეობა მოიცავს თუ არა ფართის სარემონტო სამუშაოებს. შემოწმებით, შიდა სარემონტო სამუშაოებზე გაწეული ხარჯი, შეძენილი ტექნიკა, ავეჯი, აბაზანის და სამზარეულოს აქსესუარები ჯამური ღირებულებით 118 042 ლარის ოდენობით დღგ-ის გარეშე (139 289 ლარი დღგ-ის ჩათვლით) განხილულ იქნა ფიზიკურ პირებზე მიწოდებად და ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში. შემოწმებით, საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე, 136-ე, 61-ე, 73-ე, 159-ე, 163-ე, 164-ე, 43-ე მუხლებზე, შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ვებგვერდზე არსებული ნასყიდობის ხელშეკრულებები მხოლოდ ორ შემთხვევაში ითვალისწინებს გამყიდველის ვალდებულებას გადასცეს მყიდველს ნასყიდობის საგანი გარემონტებულ მდგომარეობაში, სხვა შემთხვევაში არ არის დაკონკრეტებული ნასყიდობის საგნის მდგომარეობა მოიცავს თუ არა ფართის სარემონტო სამუშაოებს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ საწარმოს მიერ შიდა სარემონტო სამუშაოებისთვის შეძენილი საქონლის რეალიზებულად განხილვა მართლზომიერია. ამასთან, იმ ქონებაზე, რომლის ნასყიდობის ხელშეკრულება ითვალისწინებს ნასყიდობის საგნის გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემას, გაწეული სარემონტო სამუშაოებისთვის შეძენილი საქონლის მიწოდებად განხილვის საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლზე და აღნიშნავს, რომ მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას. კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ იმ ქონებაზე, რომლის ნასყიდობის ხელშეკრულება ითვალისწინებს ნასყიდობის საგნის გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემას, გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს წინადადება, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს ნასყიდობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სარემონტო სამუშაოების გაწევისთვის შეძენილი საქონლის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები. თავის მხრივ, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, დამატებით შეისწავლოს წარდგენილი მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანიის მიერ, ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში, აშენდა 4-სართულიანი საცხოვრებელი კორპუსი, რომელიც შედგებოდა 20 საცხოვრებელი ბინისგან. მითითებული საცხოვრებელი ფართებიდან, საწარმოს მიერ გასხვისდა 19 საცხოვრებელი ბინა, მათგან 4 გარემონტებული, ავეჯით და ტექნიკით აღჭურვილ მდგომარეობაში. საცხოვრებელი ფართების ნაწილის გარემონტება და ავეჯით/ტექნიკით აღჭურვა (ფორმატით „მზა ბინა“) მიმართული იყო მარკეტინგული მიზნებისთვის. კერძოდ, მომხმარებლებისთვის არჩევანის შეთავაზების გზით კონკურენტუნარიანობის გაზრდის და ამ გზით პროდუქციის რეალიზაციის დაჩქარების უზრუნველსაყოფად. მიუხედავად ზემოაღნიშნულისა, კომპანიას ფართების გაყიდვის კუთხით წარმოეშვა სირთულეები. შესაბამისად, არსებული კრიზისის პირობებში, იძულებული შეიქმნა გარემონტებული საცხოვრებელი ფართები, აქციის სახით, გაესხვისებინა თეთრი კარკასის საფასურად. ზუსტად აღნიშნული აქციის გათვალისწინებით, გარემონტებული 4 ფართიდან, ორი შეძენილ იქნა ერთი პირის მიერ, ხოლო დანარჩენი ორი ბინა ასევე გასხვისებულ იქნა დაჩქარებულად, რამაც საბოლოო ჯამში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა საწარმოს ფუნქციონირებისთვის საჭირო ფინანსების მოძიების საქმეში. საწარმოს, თითოეული საცხოვრებელი ბინის გასხვისებასთან დაკავშირებით, ყველა შემძენთან (სულ 19) გაფორმებული აქვს მიღება-ჩაბარების აქტები, რომლებშიც დეტალურად არის მითითებული გასხვისებული ბინების მდგომარეობა (გასხვისების მომენტისთვის) და ნასყიდობის ფასები. მათ შორის, მიღება-ჩაბარების აქტები გაფორმებულია იმ 4 საცხოვრებელი ფართის შემძენებთან, რომლებიც გასხვისებულ იქნა გარემონტებულ და ავეჯით/ტექნიკით აღჭურვილ მდგომარეობაში (მიღება-ჩაბარების აქტები ერთვის წინამდებარე საჩივარს). ასევე, წარმოადგენს გარემონტებული და ავეჯით/ტექნიკით აღჭურვილი უძრავი ქონების შემძენების მიერ ნოტარიულად დამოწმებულ ხელწერილებს, რომლებშიც პირდაპირ არის ასახული მათ მიერ შეძენილი ბინების მდგომარეობა და გადახდილი საფასურები.

ამასთან, საჩივარს ურთავს ნოტარიულად დამოწმებულ ხელწერილებს სამ ბინაზე, ხოლო მეოთხე შემძენი - ------- იმყოფება ------ (სამუშაოდ). შესაბამისად, მოცემული მომენტისთვის ვერ მოხერხდა მისგან ხელწერილის მიღება და სანოტარო წესით დამოწმება. მითითებული აქტები და ხელწერილები წარდგენილი აქვს შემოსავლების სამსახურშიც.

ამდენად, საფუძველს მოკლებულია აუდიტორის მსჯელობა იმ გარემოების შესახებ, რომ თითქოს ბინებში გაკეთებული რემონტი და ჩაშენებული ავეჯი/ტექნიკა განხილულ უნდა იქნას დამოუკიდებელ მიწოდებად, რაც ფაქტობრივად, სამართლებრივი კუთხით, ნიშნავს ფართების შემძენებთან რემონტთან და ავეჯთან დაკავშირებით ცალკე/დამოუკიდებელი ანაზღაურებადი გარიგებების არსებობის ფაქტს. საწარმოს არავითარი სახის დამოუკიდებელი გარიგება საცხოვრებელი ფართების გარემონტების/აღჭურვის შესახებ შემძენებთან არ უწარმოებია და არც გაუფორმებია. შესაბამისად, ბინებში გაკრული შპალერი, კარის სახელურები თუ აბაზანისა და სამზარეულოს აქსესუარები საცხოვრებელი ბინების/მიწოდებული საქონლის ერთიანი ნაწილია, მისი მიწოდება განხორციელდა ერთი საქონლის მიწოდების ოპერაციის ფარგლებში და არ წარმოადგენდნენ ცალკე გარიგების საგანს. შესაბამისად, არ უნდა იქნას განხილული დღგ-ით დაბეგვრის ცალკე ობიექტებად.

მომჩივანი მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, მე-16, 164-ე მუხლებზე და აღნიშნავს, რომ კომპანიის მიერ საქონლის მიწოდების ყველა ოპერაციაზე სრულად არის გადახდილი კანონმდებლობით გათვალისწინებული გადასახადები. მათ შორის, დღგ. ამასთან, როგორც აღინიშნა, საცხოვრებელი ბინის ინტერიერის მოწყობა/აღჭურვა საქონლის ნაწილია და შედის მიწოდებული საქონლის საერთო ღირებულებაში. შესაბამისად, სამართლებრივ საფუძველს მოკლებულია აუდიტორის მიერ ერთი ოპერაციის ორ დამოუკიდებელ გარიგებად განხილვა და გადასახადის გადამხდელზე დამატებითი გადასახადების დარიცხვა. გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ საწარმოს მხრიდან სრული მზაობის მიუხედავად, აუდიტორმა არ გაითვალისწინა არცერთი დასაბუთებული და არგუმენტირებული ინფორმაცია. შედეგად, სახეზეა აშკარად უსამართლო დარიცხვა, რასაც ზედ დაერთო ჯარიმები და საურავები.

აღსანიშნავია ისიც, რომ აუდიტორს არ აქვს დასახელებული არცერთი სამართლებრივი საფუძველი, თუ რატომ შეიძლება ჩაითვალოს გარემონტებული/ავეჯით აღჭურვილი ბინის გაყიდვა ორ დამოუკიდებელ გარიგებად ან/და გარემონტებული/ავეჯით აღჭურვილი საცხოვრებელი ბინის გაყიდვა რატომ უნდა იქნას განხილული შემძენისათვის საქონლის მიწოდების ორ დამოუკიდებელ ოპერაციად.

შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 19 თებერვლის №3781 ბრძანებით, დღგ-ის ნაწილში ნაწილობრივ იქნა დაკმაყოფილებული გადასახადის გადამხდელის საჩივარი. შემოსავლების სამსახური საჩივრის არ დაკმაყოფილების ნაწილში ეფუძნება იმ მოსაზრებას, რომ რემონტისთვის შეძენილი საქონლის რეალიზაციად განხილვა მართლზომიერია, თუმცა არ ასაბუთებს მისი მართლზომიერების საკითხს. რამდენადაც ზემოთ უკვე აღინიშნა, ნასყიდობის საგნების გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემის ფაქტი დასტურდება ერთის მხრივ მიღება-ჩაბარების აქტებით (ერთვის წინამდებარე საჩივარს), ხოლო მეორე მხრივ უძრავი ქონების შემძენების მიერ ნოტარიულად დამოწმებული ხელწერილებით (ერთვის წინამდებარე საჩივარს), რომლებშიც პირდაპირ არის ასახული როგორც გასხვისებული ბინების მდგომარეობა, ასევე გადახდილი საფასურები. კომპანიის მიერ, საქონლის მიწოდების ყველა ოპერაციაზე, მათ შორის, გარემონტებული და ავეჯით/ტექნიკით აღჭურვილი ბინების მიწოდების ნაწილში, სრულად არის გადახდილი კანონმდებლობით გათვალისწინებული გადასახადები, მათ შორის, დღგ. შესაბამისად, გაუგებარია რატომ უნდა გადაიხადოს გადასახადის გადამხდელმა გადასახადი იმ ოპერაციაზე, რომელზეც გადასახადი უკვე გადახდილი აქვს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურს სრულად უნდა დაეკმაყოფილებინა მომჩივნის მოთხოვნა. შესაბამისად, სრულად უნდა ჩამოეწერა დღგ-ის ნაწილში აუდიტის დეპარტამენტის მიერ განხორციელებული არამართლზომიერი დარიცხვა.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, დღგით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო შემოწმების აქტით დგინდება, რომ საწარმოს განხორციელებული აქვს ბინების რეალიზაცია. მიღებული სასაქონლო ზედნადებებისა და საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა, რომ კომპანიას შესრულებული აქვს შიდა სარემონტო სამუშაოები ღირებულებით 47 066 ლარი დღგ-ის ჩათვლით. შეძენილი აქვს ასევე შპალერი, ლამინატი, კარი და კარის აქსესუარები 26 742 ლარის ოდენობით. აგრეთვე, შეძენილი აქვს აბაზანა და აბაზანის აქსესუარები, საშხაპე კაბინა, ონკანი, შემრევი, ავეჯი და ავეჯის მასალა, მაგიდა, მაგიდის ფეხი, მატრასი, გამაცხელებელი, რადიატორები, გამწოვი, კონდიციონერი, განათება, 7 ცალი მაცივარი, სარეცხის მანქანა 6 ცალი, უნიტაზი 8 ცალი, სამზარეულოს ზედაპირი, 3 ცალი ჭურჭლის სარეცხი მანქანა, 6 ცალი ტელევიზორი, ხორცსაკეპი მანქანა ღირებულებით 65 480 ლარის ოდენობით. საჯარო რეესტრის საიტზე არსებული ნასყიდობის ხელშეკრულებები მხოლოდ ორ შემთხვევაში ითვალისწინებს გამყიდველის ვალდებულებას გადასცეს მყიდველს ნასყიდობის საგანი გარემონტებულ მდგომარეობაში, სხვა შემთხვევაში არ არის დაკონკრეტებული ნასყიდობის საგნის მდგომარეობა მოიცავს თუ არა ფართის სარემონტო სამუშაოებს. შემოწმებით, შიდა სარემონტო სამუშაოებზე გაწეული ხარჯი, შეძენილი ტექნიკა, ავეჯი, აბაზანის და სამზარეულოს აქსესუარები ჯამური ღირებულებით 118 042 ლარის ოდენობით დღგ-ის გარეშე (139 289 ლარი დღგ-ის ჩათვლით) განხილულ იქნა ფიზიკურ პირებზე მიწოდებად და ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში. შესაბამისად, საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, მომჩივანს დაერიცხა დღგ.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 19.03.2026 წლის №----- წერილი, საიდანაც დგინდება, რომ შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს მიერ რეალიზებული ბინების 1კვ.მ.-ის სარეალიზაციო ღირებულება შეადგენს 500 აშშ დოლარის ექვივალენტს ეროვნულ ვალუტაში. განსხვავებულ ფასად ბინების რეალიზაცია არ განუხორციელებია. გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოწმების მიმდინარეობისას წარდგენილია დამოუკიდებელი ექსპერტ-აუდიტორის შეფასება, სადაც 1კვ.მ. ბინის - თეთრი კარკასის მდგომარეობაში - ღირებულება მერყეობს 500 აშშ დოლარიდან - 750 აშშ დოლარამდე. გარემონტებული და გასარემონტებელი ბინები კომპანიის მიერ რეალიზებულია ერთიდაიგივე ღირებულებით - 1კვ.მ. 500 აშშ დოლარი. საჯარო რეესტრში რეგისტრირებული ნასყიდობის ხელშეკრულებების მიხედვით, მხოლოდ ორ შემთხვევაში არის გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებს მყიდველისთვის ნასყიდობის საგნის გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემას (რემონტის დეტალური აღწერა არცერთ ხელშეკრულებაში არ არის მითითებული).

ამასთან, აღსანიშნავია, რომ შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებით ამ საკითხში საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ და იმ ქონებაზე, რომლის ნასყიდობის ხელშეკრულება ითვალისწინებს ნასყიდობის საგნის გარემონტებულ მდგომარეობაში გადაცემას, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს ნასყიდობის ხელშეკრულებით გათვალისწინებული სარემონტო სამუშაოების გაწევისთვის შეძენილი საქონლის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები. ამასთან, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს წარდგენილი მტკიცებულებები და სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი.

 

2. შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა

ფაქტების აღწერა

საწარმოს 2023 წლის 22 და 29 მარტს შეძენილი აქვს ------ 2023 წელს გამოშვებული ----- და ------ მარკის ორი ავტომანქანა ღირებულებით 149 385 ლარი. კომპანიის მიერ 2023 წლის მაისის თვეში ანაზღაურებულია------ მიერ ავტომობილის ტუნინგის მომსახურების ღირებულება 4 000 ლარის ოდენობით. საწარმოს ბალანსზე ერიცხება 2022 წლის 10 მაისს ------ 15 000 ლარად შეძენილი ა/მანქანა ------ ტრანზიტი -----, გამოშვების წელი 2013. ----- ცენტრისგან შეძენილი 2 ავტომანქანის სამეწარმეო საქმიანობაში გამოყენება არ დასტურდება. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა, რომ კომპანიას 2023 წლის აპრილის თვიდან 2025 წლის სექტემბრის თვემდე დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები არ აქვს, აქტივობა არ უფიქსირდება. სასაქონლო ზედნადებებით უფიქსირდება მხოლოდ

18 353 ლარის ღირებულების ისეთი საქონლის შეძენა, როგორიცაა მაცივარი, სარეცხის მანქანა, საცხობი, სამზარეულოს ნიჟარა, საშხაპე, აბაზანის აქსესუარები და ა.შ. ხელფასები გაცემული აქვს 2023 წლის მაისის და ივნისის თვეში ბუღალტერზე - 5 000 ლარი (2 500 ლარი*2თვე). შემოწმებით, 2023 წლის მარტის თვეში ------ ------ შეძენილი ორი ავტომანქანის ღირებულება 149 385 ლარი და ავტომანქანებზე გაწეული მომსახურების ღირებულება 4 000 ლარი, ჯამში 153 385 ლარი განხილულ იქნა როგორც ხარჯი, რომელიც არ არის დაკავშირებული ეკონომიკურ საქმიანობასთან. შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, მომჩივანს დაერიცხა მოგების გადასახადი და დაეკისრა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 96-ე, 97-ე, 982 , მე-9, 101-ე, 154- ე, 43-ე მუხლებზე, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 38-ე მუხლზე, დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლზე და ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარდგენილ პოზიციაზე, რომ საწარმოს, სამომავლო ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელებისთვის, 2023 წლის მარტის თვეში შეძენილი აქვს ------ მარკის ორი ავტომობილი, რომელიც საწარმოს ბალანსზე აღირიცხა როგორც ძირითადი საშუალება. შესაბამისად, მათი ღირებულების ხარჯში ასახვა განხორციელდა საგადასახადო კანონმდებლობით გათვალისწინებული წესით. აცხადებს, რომ კომპანია სამომავლოდაც გეგმავდა მშენებლობის წარმოებას, რა მიზნითაც მას გაფორმებული ჰქონდა შესაბამისი ხელშეკრულება უძრავი ქონების მესაკუთრესთან. ამასთან, მშენებლობაზე გაცემული იყო შესაბამისი ნებართვაც, რაც ასევე ერთვის საჩივარს.

გადასახადის გადამხდელი ასევე აღნიშნავს, რომ თუ აუდიტორმა შეძენილი ავტომობილები მიიჩნია საწარმოს დირექტორის ან სხვა დაქირავებული პირის პირადი გამოყენების ნივთებად, მაშინ მას უნდა ეხელმძღვანელა არა საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლით, არამედ საგადასახო კოდექსის 101-ე მუხლის 21 ნაწილით, რომელიც ითვალისწინებს საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას, დადგენილი წესით ავტომობილის ძრავის მოცულობის მიხედვით, რაც აუდიტორს არ განუხორციელებია. მიაჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტს შემოწმების აქტში დაფიქსირებული როგორც ფაქტობრივი, ასევე სამართლებრივი არგუმენტაცია არ გამომდინარეობს საკითხის ობიექტური და ყოველმხრივი კვლევის შედეგებიდან და შემოწმების მიერ მითითებული სამართლებრივი კვალიფიკაცია არ შეესაბამება ფაქტობრივ გარემოებას.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციასა და აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებაზე, რომ საწარმოს შეძენილი აქვს ორი ავტომობილი, რომელიც აღრიცხულია კომპანიის ბალანსზე, გადასახადის გადამხდელს წარდგენილი აქვს ქონების გადასახადის წლიური დეკლარაციები, სადაც ასახული და დაბეგრილია აღნიშნული ქონებაც. მითითებული გარემოების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ საწარმოს მიერ შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა და მოგების გადასახადით დაბეგვრა არამართლზომიერია.

ამასთან, ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, სადავო ოპერაციაზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისას იხელმძღვანელოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 21 ნაწილით და აღნიშნულის შესაბამისად განახორციელოს შესაბამისი ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანიის მიერ 2023 წლის მარტის თვეში შეძენილ იქნა ტოიოტას მარკის ორი ავტომობილი. აღნიშნული ავტომობილები საწარმოს ბალანსზე აღირიცხა როგორც ძირითადი საშუალება. შესაბამისად, მათი ღირებულების ხარჯში ასახვა განხორციელდა საგადასახადო კანონმდებლობით გათვალისწინებული წესით. რაც შეეხება აუდიტორის შეფასებას, რომლის თანახმად ავტომობილების სამეწარმეო საქმიანობაში გამოყენება არ იქნა დადასტურებული, არ შეესაბამება სინამდვილეს. მითითებული ავტომობილების შეძენა სწორედ საწარმოს სამეწარმეო საქმიანობის ფარგლებში და მიზნებისთვის განხორციელდა, კერძოდ: ავტომობილების შეძენის მომენტისთვის კომპანიას სამეწარმეო საქმიანობა შეწყვეტილი არ ჰქონდა, ის დღეის მდგომარეობითაც რჩება როგორც მეწარმე სუბიექტი, ხოლო ავტომობილების შეძენის დანიშნულება იყო საწარმოს სამომავლო ეკონომიკური საქმიანობა და არა გასული პერიოდის. კომპანია წარმოადგენს კერძო სამართლის იურიდიულ პირს და მას უფლება აქვს განახორციელოს კანონით აუკრძალავი ნებისმიერი საქმიანობა. შესაბამისად, ეკონომიკური საქმიანობა არის საქმიანობის არა ერთი კონკრეტული სფერო ან მიმართულება, არამედ ნებისმიერი ეკონომიკური საქმიანობა, რომელსაც საწარმო ახორციელებს ან შესაძლებელია განახორციელოს მომავალში. გაუგებარია რის საფუძველზე დაადგინა აუდიტორმა ის გარემოება, რომ ავტომობილების შეძენა არ უკავშირდება საწარმოს ეკონომიკურ საქმიანობას, ან საიდან გააჩნდა მას დადასტურებული მონაცემები იმის შესახებ, რომ საწარმო სამომავლოდ არ აპირებდა მითითებული ავტომობილების სამეწარმეო საქმიანობის მიზნებისთვის გამოყენებას. აღსანიშნავია ის გარემოებაც, რომ აუდიტორმა არ გაითვალისწინა კომპანიის მიერ მისთვის მიწოდებული ინფორმაცია, მათ შორის იმის შესახებ, რომ საწარმო სამომავლოდაც გეგმავდა მშენებლობის წარმოებას, რა მიზნითაც მას გაფორმებული ჰქონდა შესაბამისი ხელშეკრულება (ერთვის საჩივარს) უძრავი ქონების მესაკუთრესთან. ამასთან, მშენებლობაზე გაცემული იყო შესაბამისი ნებართვაც (ასევე ერთვის საჩივარს). გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ ავტომობილისთვის გაწეული ხარჯი არ არის ჰაერში გასროლილი გაუგებარი თანხა, რომლის საპირწონედ საწარმოს არაფერი მიუღია, პირიქით, საწარმომ შეიძინა ძირითადი საშუალებები, რაც საჭირო იყო კომპანიის სამომავლო ეკონომიკური საქმიანობისთვის, რაზეც გააჩნია დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯი და იხდის კანონით გათვალისწინებულ გადასახადებს. ამასთან, გარკვეული პერიოდს შემდეგ, როდესაც განხორციელდება მათი გასხვისება, თანხა ისევ ისახება საწარმოს ანგარიშზე, როგორც შემოსავალი. ამდენად, მითითებულ ნაწილშიც, შემოწმების აქტში მითითებული აუდიტორის განმარტებები და მოსაზრებები აშკარად დაუსაბუთებელია, არ გამომდინარეობს რეალობიდან. შედეგად, საკითხის მიმართ ამგვარ მიდგომებს მოჰყვა არა მხოლოდ დაუსაბუთებელი გადასახადების, არამედ ჯარიმების და სანქცია/საურავების დაკისრებაც.

შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 19 თებერვლის №3781 ბრძანებით, მოგების გადასახადის ნაწილში, ნაწილობრივ იქნა დაკმაყოფილებული გადასახადის გადამხდელის საჩივარი. კერძოდ, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საწარმოს მიერ შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა და მოგების გადასახადით დაბეგვრა არამართლზომიერია. თუმცა, აუდიტის დეპარტამენტს დაავალა სადავო ოპერაციაზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისას იხელმძღვანელოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 2¹ ნაწილით და აღნიშნულის შესაბამისად განახორციელოს ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). ვინაიდან ავტომობილების შეძენის მომენტისთვის კომპანიას სამეწარმეო საქმიანობა შეწყვეტილი არ ჰქონდა, უფრო მეტიც, საწარმო სამომავლოდაც გეგმავდა მშენებლობის წარმოებას, რა მიზნითაც მას გაფორმებული ჰქონდა შესაბამისი ხელშეკრულება (ერთვის საჩივარს) უძრავი ქონების მესაკუთრესთან, ამასთან, მშენებლობაზე გაცემული იყო შესაბამისი ნებართვაც (ასევე ერთვის საჩივარს), ავტომობილების შეძენის დანიშნულებას წარმოადგენდა არა პირადი საჭიროებისთვის მოხმარება, არამედ საწარმოს საქმიანობის/საჭიროებების ფარგლებში მათი გამოყენება. ამდენად, სრულად ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილებას იმ ნაწილში, რომლითაც არამართლზომიერად იქნა მიჩნეული საწარმოს მიერ შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვის და მოგების გადასახადით დაბეგვრის ფაქტი. თუმცა, მომჩივნის შეფასებით, საფუძველს მოკლებულია შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების ის ნაწილი, რომლის შესაბამისად საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრა უნდა განხორციელდეს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 2¹ ნაწილით.

აუდიტის დეპარტამენტის აქტების ბათილად ცნობის სამართლებრივი საფუძველია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე, 601 მუხლები. შემოწმების აქტში დაფიქსირებული როგორც ფაქტობრივი, ასევე სამართლებრივი არგუმენტაცია არ გამომდინარეობს საკითხის ობიექტური და ყოველმხრივი კვლევის შედეგებიდან. აუდიტორის მიერ მითითებული სამართლებრივი კვალიფიკაცია არ ესადაგება ფაქტობრივ რეალობას. შედეგად, საკითხის მიმართ ამგვარ მიდგომებს მოჰყვა არა მხოლოდ დაუსაბუთებელი გადასახადების, არამედ ჯარიმების და სანქცია/საურავების დაკისრებაც.

მომჩივანი ითხოვს შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანების ნაწილობრივ გაუქმებას და სადავო საგადასახადო მოთხოვნის ბათილად ცნობას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8−91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ამ მუხლის მიზნებისათვის ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება ხარჯი, რომლის გაწევის მიზანი არ არის მოგების, შემოსავლის ან კომპენსაციის მიღება.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 21 ნაწილის თანახმად, დაქირავებულის მიერ დამქირავებლის ავტომობილის პირადი სარგებლობისათვის გამოყენებით მიღებული სარგებელი ხელფასად მიიჩნევა და იბეგრება საშემოსავლო გადასახადით.

საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ საწარმოს 2023 წლის 22 და 29 მარტს შეძენილი აქვს ------ 2023 წელს გამოშვებული "-----" და "-----" მარკის ორი ავტომანქანა ღირებულებით 149 385 ლარი. კომპანიის მიერ 2023 წლის მაისის თვეში ანაზღაურებულია ------ მიერ ავტომობილის ტუნინგის მომსახურების ღირებულება 4 000 ლარის ოდენობით. საწარმოს ბალანსზე ერიცხება 2022 წლის 10 მაისს ----- 15 000 ლარად შეძენილი ა/მანქანა ----- ტრანზიტი ----- (-----), გამოშვების წელი - 2013. გადასახადის გადამხდელს 2023 წლის აპრილის თვიდან 2025 წლის სექტემბრის თვემდე დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები არ აქვს. აქტივობა არ უფიქსირდება. სასაქონლო ზედნადებებით უფიქსირდება მხოლოდ 18 353 ლარის შეძენა ისეთი საქონლის, როგორიცაა მაცივარი, სარეცხის მანქანა, საცხობი, სამზარეულოს ნიჟარა, საშხაპე, აბაზანის აქსესუარები და ა.შ. ხელფასები გაცემული აქვს 2023 წლის მაისის და ივნისის თვეში ბუღალტერზე - 5 000 ლარი (2 500 ლარი x 2 თვე). ----- ცენტრისგან შეძენილი 2 ავტომანქანის სამეწარმეო საქმიანობაში გამოყენება არ დასტურდება. ავტომანქანების ღირებულება 149 385 ლარის ოდენობით და ავტომანქანებზე გაწეული მომსახურების ღირებულება 4 000 ლარი, ჯამში 153 385 ლარის ოდენობით, შემოწმების აქტით დაკვალიფიცირდა როგორც ხარჯი, რომელიც არ არის დაკავშირებული ეკონომიკურ საქმიანობასთან.

აღსანიშნავია, რომ მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საწარმოს მიერ შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა და მოგების გადასახადით დაბეგვრა არამართლზომიერია. შესაბამისად, დაავალა აუდიტის დეპარტამენტს, სადავო ოპერაციაზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისას იხელმძღვანელოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის 21 ნაწილით და აღნიშნულის შესაბამისად განახორციელოს შესაბამისი ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. შიდა სარემონტო სამუშაოებისთვის შეძენილი საქონლის ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულად განხილვა;

2. შეძენილი ავტომობილების ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ ხარჯად განხილვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საწარმოს განხორციელებული აქვს ბინების რეალიზაცია. მიღებული სასაქონლო ზედნადებებისა და საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა, რომ კომპანიას შესრულებული აქვს შიდა სარემონტო სამუშაოები ღირებულებით 47 066 ლარი დღგ-ის ჩათვლით.

საჯარო რეესტრის საიტზე არსებული ნასყიდობის ხელშეკრულებები მხოლოდ ორ შემთხვევაში ითვალისწინებს გამყიდველის ვალდებულებას გადასცეს მყიდველს ნასყიდობის საგანი გარემონტებულ მდგომარეობაში, სხვა შემთხვევაში არ არის დაკონკრეტებული ნასყიდობის საგნის მდგომარეობა მოიცავს თუ არა ფართის სარემონტო სამუშაოებს. შემოწმებით, შიდა სარემონტო სამუშაოებზე გაწეული ხარჯი, შეძენილი ტექნიკა, ავეჯი, აბაზანის და სამზარეულოს აქსესუარები ჯამური ღირებულებით 118 042 ლარის ოდენობით დღგ-ის გარეშე (139 289 ლარი დღგ-ის ჩათვლით) განხილულ იქნა ფიზიკურ პირებზე მიწოდებად და ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში. მომჩივანს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს; 73(9);97(1);982(1);101(21)