ბრძანება N 2807

N 2807

10 თებერვალი 2026

ბრძანება

შპს „--------“ (ს/ნ „--------“)

(მის.:„--------“)

2026 წლის 20 იანვრის საჩივრების

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 6 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №12) განიხილა შპს „--------“ (ს/ნ „--------“) №100091/1/2026 და №7527/21 საჩივრები, რომლებიც ეხება შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტის 2025 წლის 16 დეკემბრის №ა128-21-10 „საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შემოწმების“ აქტს, 2025 წლის 18 დეკემბრის №27820 „გადასახდელის დარიცხვის შესახებ“ ბრძანებას და №081-341 საგადასახადო მოთხოვნას.

მომჩივნის პოზიცია:

საჩივრების ავტორი განმარტავს, რომ კომპანია არ უნდა დაისაჯოს მხოლოდ იმიტომ, რომ მესამე მხარემ (მომწოდებელმა/შუამავალმა/გამცემი უცხოურმა სტრუქტურამ) შესაძლოა დაუშვა შეცდომა ან არაკეთილსინდისიერი ქმედება. თუ სახელმწიფო ორგანო თვლის, რომ რომელიმე დოკუმენტი არავალიდურია/არასწორია, ამ გარემოებას სჭირდება კონკრეტული მტკიცებულებები და პასუხისმგებელი პირის/წყაროს იდენტიფიცირება. კეთილსინდისიერი შემძენი ვერ ჩაითვლება პასუხისმგებელ პირად მხოლოდ „როდის/ვისთან/რა ჯაჭვში“ მომხდარი დარღვევის გამო. როდესაც საქონელი დეკლარირებული/გაშვებულია თავისუფალ მიმოქცევაში და ორგანომ მიიღო თანმხლები დოკუმენტები, ბიზნესს უჩნდება ლეგიტიმური მოლოდინი, რომ მოქმედებდა სწორად. შემდგომში, რამოდენიმე წლის შემდეგ, იგივე ოპერაციის „უკუმოქმედებით“ გადაფასება საჭიროებს განსაკუთრებით მკაფიო დასაბუთებას, მით უფრო, როცა ჯარიმა დარიცხული არ არის. აღნიშნული ირიბად მიუთითებს, რომ ადმინისტრაციული ორგანო თავადაც ვერ ასაბუთებს ბრალეულ ქცევას. საქონელი შეძენილია შუამავალი მომწოდებლისგან და მიღებულია თანმხლები დოკუმენტაციით. გადამხდელს არ აქვს სამართლებრივი და ფაქტობრივი ბერკეტი უცხო ქვეყნის გამცემი ორგანოს/ექსპორტიორის/მომწოდებლის კონტრაგენტების დოკუმენტის ავთენტურობისა და წარმოშობის ჯაჭვის დადგენა. მომჩივანს მიაჩნია, რომ ადმინისტრაციული აქტი არ არის საკმარისად მოტივირებული და არ ახლავს სათანადო მტკიცებულებები, ირღვევა ეფექტიანი გასაჩივრების უფლება, რადგან გადასახადის გადამხდელს პრაქტიკულად არ აქვს საშუალება გაიგოს, რის წინააღმდეგ უნდა დაიცვას თავი. მომჩივნის მოსაზრებით, არ არის დაცული კანონით დადგენილი საგადასახადო ვალდებულებების დარიცხვის ვადები. ამასთან მიაჩნია, რომ საურავის დარიცხვა ეწინააღმდეგება თანაზომიერების, სამართლიანობისა და კეთილსინდისიერების პრინციპებს.

აღნიშნულზე მითითებით ითხოვს სადავო აქტების ბათილად ცნობას.

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებითა და საბაჟო დეპარტამენტიდან წარმოდგენილი ინფორმაციით ირკვევა, რომ საბაჟო დეპარტამენტის 2025 წლის 11 დეკემბრის №27291 ბრძანების საფუძველზე დაინიშნა შპს „--------“ (ს/ნ „--------“ ) სახელზე №“-------“ (06.08.2022 წ.) საბაჟო დეკლარაციით გაფორმებული საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება.

„--------“-ის ვაჭრობის სამინისტროსა და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს შორის 11.05.2012 წელს გაფორმებული ტექნიკური დებულებით („მონაცემთა ურთიერთგაცვლის სისტემის შესახებ“ - „THE TECHNICAL PROVISON DOCUMENT ON "DATA EXCHANGE SYSTEM") განსაზღვრულ მონაცემთა ბაზების დამუშავების პროცესში გამოვლინდა "-----"-დან ქართული კომპანია - შპს „--------“ (ს/ნ „--------“ ) დანიშნულებით ექსპორტირებული, სეს ესნ 7308 სასაქონლო ჯგუფის - 11400 კგ 195 ერთეული ლითონის კარის-იმპორტი, რომელიც საქართველოში შემოტანისას კომპანიის მიერ გაფორმებულია №„--------“ (06.08.2022 წ.) საბაჟო დეკლარაციით. დეკლარაციის თანმხლები დოკუმენტაციის თანახმად კი, საქონელი შეძენილია უცხოური კომპანიისაგან „---------“ (03.08.22) ინვოისის შესაბამისად, CIP თბილისის პირობით.

დეკლარაციაში გაცხადებული საქონლის ჯამური საბაჟო ღირებულება შეადგენს - 64871.17 ლარს, ხოლო დარიცხული იმპორტის გადასახდელის (დღგ) მოცულობა - 11676.81 ლარს. იმპორტის 5%-იანი გადასახადისაგან გათავისუფლების ნაწილში გადამხდელმა ისარგებლა „--------“-ის უფლებამოსილი სამსახურის მიერ გაცემული საქონლის წარმოშობის (გადაადგილების) № „--------“ სერტიფიკატით.

საქონლის ექსპორტიორ ქვეყანასთან მიმართებით, უცხოურ ბაზაში და საქართველოში დეკლარირებულ მონაცემს შორის არსებული შეუსაბამობის მიზეზების დასადგენად, საბაჟო დეპარტამენტის მიერ სრულყოფილად იქნა შესწავლილი „--------“-ის ბაზის საინფორმაციო ველებში არსებული მონაცემები. შესწავლის შედეგად გაირკვა, რომ ბაზაში მითითებული სატრანსპორტო საშუალებების ნომრები („--------“), ტვირთის მიმღები პირის სახელწოდება („--------“), საქონლის კოდი („--------“), საქონლის დასახელება („--------“) და საქონლის წონები („--------“) შეესაბამება ქართულ სსდ-ში და თანმხლებ დოკუმენტაციაში გაცხადებულ მონაცემებს, ხოლო საქონლის საბოლოო გამყიდველის დასახელება („--------“), საქონლის გამომგზავნი ქვეყანის კოდი („--------“) და მიმღები ქვეყნის კოდი („--------“), ერთმნიშვნელოვნად მიუთითებს, რომ საქონელი გამოგზავნილია „--------“ -დან ტრანზიტულად (ტრანზიტის დოკუმენტი №„--------“) შპს „--------“(ს/ნ „--------“) დანიშნულებით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახურის ერთიან საინფორმაციო ბაზაში გადამოწმდა სატრანსპორტო საშუალებების მიერ „--------“-საქართველოს საზღვრის კვეთასთან დაკავშირებული მონაცემებიც (საზღვრის გადაკვეთის თარიღი და დრო, მძღოლების საიდენტიფიკაციო მონაცემები - სახელი, გვარი, პასპორტის ან/და პირადი ნომრები, დაბადების თარიღები), რაც სრულად შეესაბამება უცხო ქვეყნის მონაცემთა ბაზის ანალოგიურ გრაფებში მითითებულ მონაცემებს. საგულისხმოა, რომ „--------“ ბაზაში გაშლილი ინფორმაცია წარმოადგენს თითოეულ სატრანსპორტო საშუალებასთან დაკავშირებული მონაცემების ერთობლიობას, სადაც თითოეული მანქანით შესრულებული გადაზიდვის პროცედურა შესრულებულია უწყვეტ რეჟიმში და რეგისტრირებულია ტრანზიტის საბაჟო დეკლარაციის მკაცრი აღრიცხვის მქონე საიდენტიფიკაციო ნომრით. ამასთან, თითოეულ მათგანს გააჩნია ბაზის მიერ მინიჭებული შესაბამისი რიგითი ID ნომერიც.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე ირკვევა, რომ 11400 კგ 195 ერთეული ლითონის კარი საქართველოში „--------“ ნაცვლად შემოტანილია „--------“-დან და „--------“ -ის წარმოშობის დამადასტურებელი გადაადგილების სერტიფიკატი (EUR.1) არ უნდა გაცემულიყო.

შესაბამისად, „--------“-დან იმპორტირებული საქონელი არ წარმოადგენს „--------“ წარმოშობის საქონელს და მასზე არ უნდა გავრცელდეს კანონმდებლობით განსაზღვრული - 5%-იანი საგადასახადო შეღავათი.

ამდენად, გადამხდელს გაეგზავნა 2025 წლის 16 დეკემბრის № ა128 -21-10 საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შემოწმების აქტი, რომლის მიხედვითაც საბაჟო დეკლარაციაზე დამატებით გადასახდელად დაერიცხა იმპორტის გადასახდელი. კერძოდ, იმპორტის გადასახადი - 3244 ლარი, ხოლო დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ) – 583.92 ლარი.

გადამხდელს გაეგზავნა 2025 წლის 18 დეკემბრის №27820 ბრძანება გადასახდელის დარიცხვის შესახებ და 2025 წლის 18 დეკემბრის №081-341 საგადასახადო მოთხოვნა. ამასთან, ვინაიდან მოცემულ საბაჟო დეკლარაციაში არასწორი მონაცემის შეტანით იმპორტის გადასახდელის ოდენობა შემცირდა იმ საქონელზე, რომლის საბაჟო ღირებულება 15 000 ლარს აჭარბებს, ამიტომ შპს „--------“ (ს/ნ „--------“) მოცემული სამართალდარღვევისთვის საქართველოს საბაჟო კოდექსის 167-ე მუხლით პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სამართალდარღვევის სანქციის შეფარდების საკითხი (ამავე მუხლის შენიშვნის გათვალისწინებით) გადაწყდება საქმეზე საგამოძიებო ორგანოს ან სასამართლოს მიერ შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 163-ე მუხლის მე-8 ნაწილის, 167-ე მუხლის შენიშვნისა და “საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2019 წლის 29 აგვისტოს №257 ბრძანებით დამტკიცებული „საბაჟო კონტროლის შესახებ“ ინსტრუქციის (დანართი №2) 45-ე მუხლის მე-5-ე პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად მასალები შემდგომი რეაგირების მიზნით, ქვემდებარეობის მიხედვით №„--------“ 19/12/2025 წერილით ასევე გაეგზავნა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის საბაჟო წესების დარღვევის წინააღმდეგ ბრძოლის სამმართველოს.

ზემოაღნიშნული სადავო აქტები და შემოწმების მასალები გადამხდელს ჩაბარდა 2025 წლის 21 დეკემბერს ელექტრონულად rs.ge-ს საშუალებით.

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ მომჩივნის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილი ადგენს, რომ დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის მე-13 მუხლით დადგენილია, რომ პირის მიერ საბაჟო დეკლარაციის, დროებით შენახვის დეკლარაციის, საქონლის შემოტანის ზოგადი დეკლარაციის, საქონლის გატანის ზოგადი დეკლარაციის, რეექსპორტის დეკლარაციის ან რეექსპორტის შეტყობინების წარდგენა, აგრეთვე ავტორიზაციის ან საბაჟო ორგანოს სხვა გადაწყვეტილების მისაღებად განაცხადის წარდგენა წარმოშობს აღნიშნული პირის ვალდებულებას:

ა) დეკლარაციაში, შეტყობინებაში ან განაცხადში ინფორმაცია ასახოს სწორად და სრულად;

ბ) უზრუნველყოს, რომ დეკლარაციისთვის, შეტყობინებისთვის ან განაცხადისთვის დართული დოკუმენტი იყოს ნამდვილი, სწორი და ძალაში მყოფი;

გ) შეასრულოს საქონლის საბაჟო პროცედურაში მოქცევასთან ან ნებადართული საქმიანობის განხორციელებასთან დაკავშირებული მოთხოვნები.

ამავე კოდექსის 27-ე მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საბაჟო ორგანო უფლებამოსილია განახორციელოს საბაჟო კონტროლი ნებისმიერი ფორმით, მათ შორის განახორციელოს საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლი.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 30-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, საბაჟო ორგანოს შეუძლია საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის განხორციელებისას შეამოწმოს: საბაჟო დეკლარაციით, დროებით შენახვის დეკლარაციით, საქონლის შემოტანის ზოგადი დეკლარაციით, საქონლის გატანის ზოგადი დეკლარაციით, რეექსპორტის დეკლარაციით ან რეექსპორტის შეტყობინებით დეკლარირებული მონაცემების სისწორე, აგრეთვე მისი თანმხლები დოკუმენტების არსებობა, სისწორე, ნამდვილობა და ძალაში ყოფნა.

ამავე მუხლის მე-9 და მე-10 ნაწილები ადგენს:

9. თუ საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შედეგად გამოვლინდა პირისთვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების აუცილებლობა, საბაჟო ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას პირისთვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების შესახებ.

10. ამ მუხლის მე-9 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში შემოწმების აქტი და მის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება პირს წარედგინება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 64-ე მუხლით გათვალისწინებულ საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად.

ამავე კოდექსის 36-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საქონლის წარმოშობა განისაზღვრება საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანისას ან/და საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიიდან გატანისას ვაჭრობაში დამცავი ღონისძიებების განხორციელების მიზნით.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის “ა“ პუნქტი ადგენს, რომ იმპორტის გადასახადით დასაბეგრ საქონელზე საბაჟო ვალდებულება წარმოიშობა, თუ დაირღვა უცხოური საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანასთან, საბაჟო ზედამხედველობიდან გატანასთან, გადაადგილებასთან, გადამუშავებასთან, საბაჟო საწყობში ან თავისუფალ ზონაში შენახვასთან, დროებით შენახვასთან ან განკარგვასთან დაკავშირებული საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობა.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით კი, საბაჟო ვალდებულების წარმოშობის დრო არის:

ა) იმ ვალდებულების შეუსრულებლობის ან შესრულების შეწყვეტის მომენტი, რომლის შეუსრულებლობა იწვევს საბაჟო ვალდებულების წარმოშობას;

ბ) საქონლის საბაჟო პროცედურაში/რეექსპორტში მოქცევის დეკლარაციის რეგისტრაციის მომენტი, თუ დადგინდა, რომ ფაქტობრივად არ სრულდება ამ საბაჟო პროცედურის/რეექსპორტის პირობა ან საქონლის მიზნობრივი დანიშნულებით გამოყენებისას მისი იმპორტის გადასახდელისგან გათავისუფლების პირობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 64-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანო ვალდებულია პირს წარუდგინოს საგადასახადო მოთხოვნა, თუ არსებობს მისი წარდგენის ერთერთი შემდეგი საფუძველი:

ბ) გადასახადის დარიცხვის ან/და სანქციის დაკისრების შესახებ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება ან საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი; დ) პირისათვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის შესახებ ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების შესახებ საბაჟო ორგანოს გადაწყვეტილება ან საბაჟო სამართალდარღვევის ოქმი.

ამავე კოდექსის 272-ე მუხლის მიხედვით კი, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

„საქართველოს საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციების დამტკიცების შესახებ“ ფინანსთა მინისტრის 2019 წლის 29 აგვისტოს №257 ბრძანებით დამტკიცებული „საბაჟო კონტროლის შესახებ“ ინსტრუქციის (დანართი №2) 45-ე მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად, საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შედეგები აისახება საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შემოწმების აქტში, რომელიც მტკიცდება საბაჟო ორგანოს უფლებამოსილი პირის ბრძანებით.

ამავე მუხლის მე-5 პუნქტის თანახმად, საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლისას:

ბ) დანაშაულის ნიშნების აღმოჩენის შემთხვევაში, სათანადო მასალები დაუყოვნებლივ ეგზავნება შესაბამის საგამოძიებო ორგანოს ქვემდებარეობის მიხედვით;

გ) საბაჟო სამართალდარღვევის გამოვლენისას საბაჟო ორგანოს უფლებამოსილი პირი შედეგებს აფიქსირებს საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შემოწმების აქტში;

დ) თუ დადგინდება, რომ დეკლარირებული საქონლის რაოდენობა ან/და ღირებულება ან/და საბაჟო ღირებულება ან/და სახეობათა რაოდენობა ან/და გადასახდელის თანხის ოდენობა შემცირებულია, ვალდებულ პირს წარედგინება საგადასახადო მოთხოვნა დამატებით დარიცხული გადასახდელის ან/და საბაჟო სამართალდარღვევისათვის დაკისრებული ჯარიმის თანხებზე.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს რომ საქონლის წარმოშობის სერტიფიკატი არის საქონლის აღწერის განსაზღვრული ფორმის დოკუმენტი, რომლითაც მისი გაცემისათვის უფლებამოსილი ორგანო ერთმნიშვნელოვნად ადასტურებს, რომ საქონელი, რომელზეც გაცემულია ეს სერტიფიკატი, წარმოშობილია მოცემული ქვეყნიდან. ამასთან, პრეფერენციული წარმოშობის სერტიფიკატი ადგენს გარკვეულ სატარიფო უპირატესობებს, რაც გულისხმობს შემცირებულ ან ნულოვან განაკვეთს საქონლისთვის, რომელიც ვაჭრობის საგანს წარმოადგენს პრეფერენციული ხელშეკრულების მონაწილე სახელმწიფოთა შორის. აქედან გამომდინარე, პრეფერენციული წარმოშობის წესები უფრო მკაცრია და პრეფერენციული წარმოშობის სერტიფიკატების გაცემის წესები, პრეფერენციული წარმოშობის კრიტერიუმები განსაზღვრულია შესაბამისი სართაშორისო ხელშეკრულებებით.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე ნათელია, რომ საქონელი გამოგზავნილია „--------“-დან და მასზე არ უნდა გაცემულიყო „--------“ წარმოშობის დამადასტურებელი გადაადგილების სერტიფიკატი (EUR.1). შესაბამისად, მომჩივნის მიერ არასწორად იქნა გამოყენებული პრეფერენცია, რამაც გამოიწვია იმპორტის გადასახდელების ოდენობის შემცირება და ასევე კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობა. გამომდინარე აღნიშნულიდან, წარმოშობილი ვალდებულების და საურავის დარიცხვა მართლზომიერად უნდა ჩაითვალოს.

მომჩივნის არგუმენტზე, რომ არ არის დაცული კანონით დადგენილი საგადასახადო ვალდებულებების დარიცხვის ვადები, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-4 მუხლის პირველი და მეორე ნაწილების შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელისათვის გადასახადის თანხის დარიცხვისა და საგადასახადო ვალდებულების შესახებ საგადასახადო მოთხოვნის წარდგენის ხანდაზმულობის ვადაა 3 წელი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. ამასთან, ეს ვადა აითვლება შესაბამისი საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის კალენდარული წლის დასრულებიდან. მოცემულ შემთხვევაში საბაჟო დეპარტამენტის მიერ განხორციელდა მომჩივნის სახელზე 2022 წლის 6 აგვისტოს №„--------“ საბაჟო დეკლარაციით გაფორმებული საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება და შესაბამისი საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის კალენდარული წელია 2022 წელი. სადავო საგადასახადო მოთხოვნა გამოცემულია და წარდგენილია 2025 წლის 18 დეკემბერს - გადასახადის გადამხდელისათვის გადასახადის თანხის დარიცხვისა და საგადასახადო ვალდებულების შესახებ საგადასახადო მოთხოვნის წარდგენის ხანდაზმულობის 3 წლიანი ვადის დასრულებამდე.

რაც შეეხება მომჩივნის მოთხოვნას სადავო აქტების ბათილად ცობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძვლები რეგლამენტირებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლით, რომლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები. ხოლო მე-2 ნაწილის მიხედვით ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მომზადების ან გამოცემის წესის არსებით დარღვევად ჩაითვლება ადმინისტრაციულსამართლებრივი აქტის გამოცემა ამ კოდექსის 32-ე ან 34-ე მუხლით გათვალისწინებული წესის დარღვევით ჩატარებულ სხდომაზე ან კანონით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული წარმოების სახის დარღვევით, ან/და კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

სადავო აქტი არ ეწინააღმდეგება კანონს, არ არის დარღვეული მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნები, რომლის არსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ადმინისტრაციული აქტები და დარიცხული თანხა შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ მოთხოვნებს და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს „--------“ (ს/ნ „--------“) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

2. ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან ქუთაისის საქალაქო სასამართლოში (მის: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესით, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

მომჩივანი ითხოვს სადავო აქტების ბათილად ცნობას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საბაჟო დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე დაინიშნა მომჩივანის სახელზე საბაჟო დეკლარაციით გაფორმებული საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება.დეკლარაციაში გაცხადებული საქონლის ჯამური საბაჟო ღირებულება შეადგენს - 64871.17 ლარს, ხოლო დარიცხული იმპორტის გადასახდელის მოცულობა - 11676.81 ლარს. იმპორტის 5%-იანი გადასახადისაგან გათავისუფლების ნაწილში გადამხდელმა ისარგებლა შესაბამისი ქვეყნის უფლებამოსილი სამსახურის მიერ გაცემული საქონლის წარმოშობის სერტიფიკატით.

საქონლის ექსპორტიორ ქვეყანასთან მიმართებით, უცხოურ ბაზაში და საქართველოში დეკლარირებულ მონაცემს შორის არსებული შეუსაბამობის მიზეზების დასადგენად შესწავლილ იქნა უცხოური ბაზის საინფორმაციო ველებში არსებული მონაცემები. შესწავლის შედეგად გაირკვა, რომ ბაზაში მითითებული საქონლის საბოლოო გამყიდველის დასახელება,საქონლის გამომგზავნი ქვეყანის კოდი, და მიმღები ქვეყნის კოდი, მიუთითებს, რომ საქონელი გამოგზავნილია სხვა უცხო ქვეყნის ტრანზიტულად მომჩივანი კომპანიის დანიშნულებით.

შემოწმებით ირკვევა, რომ 11400 კგ 195 ერთეული ლითონის კარი საქართველოში ნაცვლად ერთი ქვეყნისა შემოტანილია სხვა ქვეყნიდან და შესაბამისი

წარმოშობის დამადასტურებელი გადაადგილების სერტიფიკატი არ უნდა გაცემულიყო. შესაბამისად, მასზე არ უნდა გავრცელდეს კანონმდებლობით განსაზღვრული - 5%-იანი საგადასახადო შეღავათი. ამდენად, მომჩვანს საბაჟო დეკლარაციაზე დამატებით გადასახდელად დაერიცხა იმპორტის გადასახდელი.

ასევე,ვინაიდან მოცემულ საბაჟო დეკლარაციაში არასწორი მონაცემის შეტანით იმპორტის გადასახდელის ოდენობა შემცირდა იმ საქონელზე, რომლის საბაჟო ღირებულება 15 000 ლარს აჭარბებს, ამიტომ მომჩივანს მოცემული სამართალდარღვევისთვის საქართველოს საბაჟო კოდექსის 167-ე მუხლით პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სამართალდარღვევის სანქციის შეფარდების საკითხი გადაწყდება საქმეზე საგამოძიებო ორგანოს ან სასამართლოს მიერ შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ.საქართველოს საბაჟო კოდექსის 163-ე მუხლის მე-8 ნაწილის,167-ე მუხლის შენიშვნისა და საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციის შესაბამისად მასალები შემდგომი რეაგირების მიზნით, ასევე გაეგზავნა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის საგამოძიებო დეპარტამენტის საბაჟო წესების დარღვევის წინააღმდეგ ბრძოლის სამმართველოს.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ადმინისტრაციული აქტები და დარიცხული თანხა შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ მოთხოვნებს და არ არსებობს საჩივრების დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საბაჟო კოდექსის შემდეგ ნორმებს:

27,163,167.