ბრძანება N 6107
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 6107
20 მარტი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „-------ს“ (ს/ნ ----------------)
(ფაქტ. მის.: ----------------------;
იურ. მის.: -----------------------)
2026 წლის 19 თებერვლის საჩივრის
ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 19 მარტის სხდომაზე (ოქმი №24) განიხილა შპს „-------ს“ (ს/ნ ----------------) 2026 წლის 19 თებერვლის №-----/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 9 თებერვლის №005-11 კორექტირებულ საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხი საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებასთან დაკავშირებით:
გადასახადის გადამხდელი აცხადებს, რომ შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შესაბამისად აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარდგენილი იქნა საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მათ შორის, გაშიფრული ინფორმაცია ცხრილის სახით საქონლის სახეობის/ჯგუფების მიხედვით არადოკუმენტური და დოკუმენტური რეალიზაციების შესახებ, ასევე მტკიცებულებები დოკუმენტური ფასნამატის შესახებ). კერძოდ, ელექტრონული სახით შესამოწმებელი პერიოდში გამოწერილი თითოეული სასაქონლო ზედნადებების და საბაჟო დოკუმენტაციის მიხედვით გაშიფრული დოკუმენტური რეალიზაცია და შესაბამისი თვითღირებულება. აუდიტის დეპარტამენტისთვის გადაგზავნილ ინფორმაციაში სრულად იქნა იდენტიფიცირებული შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილ სასაქონლო ზედნადებებში მითითებული ყველა სახის საქონელი, რომელიც დაკავშირებულია საბაჟო ინფორმაციასთან და დადგენილია საქონლის თვითღირებულება. ასევე მითითებულია, როგორც საქონლის სახეობა, ისე ჯგუფის შემადგენლობა. ამასთან, საბაჟო მონაცემების მიხედვით ჩაშლილია თითოეული საბაჟო დეკლარაციით შემოტანილი საქონლის რაოდენობა და შესაბამისი რეალიზაცია, რაც ასევე, ნათლად აჩვენებს დოკუმენტური რეალიზაციის შემთხვევაში რაოდენობას და არადოკუმენტური რეალიზაციის შემთხვევაში ზუსტ დასახელებას/ჯგუფს და რაოდენობას.
გადამხდელი აცხადებს, რომ აუდიტისთვის მიწოდებული მასალებით დასტურდება სწორედ ის გარემოება და არგუმენტაცია, რაც თავდაპირველ საჩივარში იყო მოყვანილი, კერძოდ, შპს ,,---“ ახორციელებს სხვადასხვა დასახელების საქონლის იმპორტს და საბითუმო რეალიზაციას, რომლის დროსაც დოკუმენტური ფასნამატი საშუალოდ შეადგენს 3 %. რაც შეეხება, აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 30 იანვრის დასკვნას, გაუგებარია და მიუღებელია ის გარემოება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არანაირი განმარტება ან არგუმენტაცია არ არის მოყვანილი დასკვნაში, იმის თაობაზე თუ რა არ იქნა მიჩნეული საკმარის მტკიცებულებად დოკუმენტური ფასნამატის დადგენისას და არადოკუმენტურ რეალიზაციაზე გავრცელებისას, როდესაც სასაქონლო მატერიალური ფასეულობების სრული შეძენები წარმოდგენს იმპორტირებულ საქონელს (რაც დასტურდება საბაჟო დეკლარაციებით და თანმხლები დოკუმენტებით) და სასაქონლო ზედნადებები გამოწერილია კანონმდებლობით დადგენილი წესით. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გადამხდელი მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არ იქნა აღსრულებული შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება და შესაბამისად შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2019 წლის 8 ივლისის N22708 ბრძანებით დამტკიცებული ,,ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ დანართი N10-ის ,,პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ მოთხოვნები, რაც არასამართლიანი და არამართებულია.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 28 ივლისის №16742 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა შპს „-------ს“ (ს/ნ ----------------) საჩივარი. კერძოდ, ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილის მიხედვით:
„1. შპს „-------ს“ (ს/ნ ----------------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, კერძოდ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით დადგენილი ფასნამატის მიხედვით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტების მიზნით:
ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მათ შორის, გაშიფრული ინფორმაცია ცხრილის სახით საქონლის სახეობების/ჯგუფების მიხედვით არადოკუმენტური და დოკუმენტური რეალიზაციების შესახებ, ასევე მტკიცებულებები დოკუმენტური ფასნამატის შესახებ);
ბ) ამ ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულების წარმოდგენის შემთხვევაში, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს შეისწავლოს/გამოიკვლიოს წარმოდგენილი მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, იმ სახეობის/ჯგუფის არადოკუმენტურად რეალიზებულ საქონელზე, რომლის იდენტიფიცირებაც შესაძლებელია გავრცელდეს შესაბამისი დოკუმენტური ფასნამატი, ხოლო არაიდენტიფიცირებულ საქონელზე გავრცელდეს საშუალო შეწონილი დოკუმენტური ფასნამატი და აღნიშნულის გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;“
შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 28 ივლისის №16742 ბრძანების აღსრულების მიზნით, აუდიტის დეპარტამენტმა გამოსცა 2026 წლის 30 იანვრის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებაზე, რომლის თანახმად, დამატებით დარიცხული თანხები არ შემცირდა. აღნიშნულზე, გადასახადის გადამხდელს წარედგინა 2026 წლის 9 თებერვლის №005-11 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა.
საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების თაობაზე გამოცემული დასკვნის მიხედვით დგინდება შემდეგი:
წარმოდგენილი დოკუმენტაცია/ინფორმაცია შემოწმების მიერ არ იქნა მიჩნეული საკმარის მტკიცებულებად, რათა მომხდარიყო საგადასახადო შემოწმებით დარიცხული თანხების კორექტირება/შემცირება.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე, სხვა მსგავს ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.
ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:
1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
ამავე კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:
ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;
ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქმის მასალებით დგინდება, რომ გადაანგარიშების შედეგად გადასახადის გადამხდელს არ შეუმცირდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული თანხები. ვინაიდან გადამხდელის წარდგენილი დოკუმენტაცია/ინფორმაცია შემოწმების მიერ არ იქნა მიჩნეული საგადასახადო შემოწმებით განსაზღვრული ვალდებულებების შემცირებისთვის საკმარის მტკიცებულებად.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს გადასახადის გადამხდელის განმარტებაზე, რომლის მიხედვით, აუდიტის დეპარტამენტისთვის წარდგენილი იქნა წინა საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მათ შორის, გაშიფრული ინფორმაცია ცხრილის სახით საქონლის სახეობის/ჯგუფების მიხედვით არადოკუმენტური და დოკუმენტური რეალიზაციების შესახებ, ასევე მტკიცებულებები დოკუმენტური ფასნამატის შესახებ). კერძოდ, ელექტრონული სახით შესამოწმებელი პერიოდში გამოწერილი თითოეული სასაქონლო ზედნადებების და საბაჟო დოკუმენტაციის მიხედვით გაშიფრული დოკუმენტური რეალიზაცია და შესაბამისი თვითღირებულება. აუდიტის დეპარტამენტისთვის გადაგზავნილ ინფორმაციაში სრულად იქნა იდენტიფიცირებული შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილ სასაქონლო ზედნადებებში მითითებული ყველა სახის საქონელი, რომელიც დაკავშირებულია საბაჟო ინფორმაციასთან და დადგენილია საქონლის თვითღირებულება. ასევე მითითებულია, როგორც საქონლის სახეობა, ისე ჯგუფის შემადგენლობა. ამასთან, საბაჟო მონაცემების მიხედვით ჩაშლილია თითოეული საბაჟო დეკლარაციით შემოტანილი საქონლის რაოდენობა და შესაბამისი რეალიზაცია, რაც ასევე, ნათლად აჩვენებს დოკუმენტური რეალიზაციის შემთხვევაში რაოდენობას და არადოკუმენტური რეალიზაციის შემთხვევაში ზუსტ დასახელებას/ჯგუფს და რაოდენობას.
საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე.
მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.
საქმეში არსებული მასალების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის გადაანგარიშების შესახებ დასკვნა არ შეიცავს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში არ არის მითითებული სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები რის საფუძველზე არ იქნა გათვალისწინებული დამატებით წარმოდგენილი მტკიცებულებები და უარი ეთქვა გადასახადის გადამხდელს შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების შემცირებაზე. ამდენად, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სათანადო წესით აღასრულოს შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 28 ივლისის №16742 ბრძანება და შესაბამისი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უზრუნველყოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:
1. შპს „-------ს“ (ს/ნ ----------------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სათანადო წესით აღასრულოს შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 28 ივლისის №16742 ბრძანება და შესაბამისი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უზრუნველყოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);
3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი ქ. №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი
გადასახადის გადამხდელი მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არ იქნა აღსრულებული შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილება და შესაბამისად შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2019 წლის 8 ივლისის N22708 ბრძანებით დამტკიცებული ,,ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ დანართი N10-ის ,,პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ მოთხოვნები, რაც არასამართლიანი და არამართებულია.
ფაქტობრივი გარემოებები
შემოსავლების სამსახურის №16742 ბრძანებით ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა მომჩივანის საჩივარი. კერძოდ, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით დადგენილი ფასნამატის მიხედვით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტების მიზნით გადასახადის გადამხდელს მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დოკუმენტურად დადასტურებული მტკიცებულებები (მათ შორის, გაშიფრული ინფორმაცია ცხრილის სახით საქონლის სახეობების/ჯგუფების მიხედვით არადოკუმენტური და დოკუმენტური რეალიზაციების შესახებ, ასევე მტკიცებულებები დოკუმენტური ფასნამატის შესახებ).ამასთან განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულების წარმოდგენის შემთხვევაში, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს შეისწავლოს/გამოიკვლიოს წარმოდგენილი მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, იმ სახეობის/ჯგუფის არადოკუმენტურად რეალიზებულ საქონელზე, რომლის იდენტიფიცირებაც შესაძლებელია გავრცელდეს შესაბამისი დოკუმენტური ფასნამატი, ხოლო არაიდენტიფიცირებულ საქონელზე გავრცელდეს საშუალო შეწონილი დოკუმენტური ფასნამატი და აღნიშნულის გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
შემოსავლების სამსახურის №16742 ბრძანების აღსრულების მიზნით, აუდიტის დეპარტამენტმა გამოსცა 2026 წლის 30 იანვრის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებაზე, რომლის თანახმად, დამატებით დარიცხული თანხები არ შემცირდა. აღნიშნულზე, გადასახადის გადამხდელს წარედგინა №005-11 კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა.
გადაწყვეტილება
შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის გადაანგარიშების შესახებ დასკვნა არ შეიცავს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში არ არის მითითებული სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები რის საფუძველზე არ იქნა გათვალისწინებული დამატებით წარმოდგენილი მტკიცებულებები და უარი ეთქვა გადასახადის გადამხდელს შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების შემცირებაზე. ამდენად, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სათანადო წესით აღასრულოს შემოსავლების სამსახურის №16742 ბრძანება და შესაბამისი საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში უზრუნველყოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
დასაბუთება
შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5 „ა“.9 „ბ“); 101(1); 154(1 „ა“.2 „ა“ და „ბ“); 158(1); 159(1 „ა“); 163(1.2); 164(1);