გადაწყვეტილება №26423/2/2026

N 26423/2/2026

27 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს ----- (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 20.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 07.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26423/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის სხვაობის დღგ-ით დაბეგვრა;

2. სანქციებისაგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 30.06.2025 წლის N 002-88 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 19.11.2025 წლის N 25363 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 2 067 378.25 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 1 079 415.73 ლარი;

ჯარიმა - 544 334.5 ლარი;

საურავი - 443 628.02 ლარი;.

 

პროცედურული გარემოებები:

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 01.01.2022 წლიდან 01.03.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა აუდიტის დეპარტამენტის 27.06.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 30.06.2025 წლის N 14318 ბრძანება და N 002-88 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 19.11.2025 წლის N 25363 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის სხვაობის დღგ-ით დაბეგვრა.

 

ფაქტების აღწერა:

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, საწარმო გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2018 წლის 8 თებერვალს, იმავე წლის 12 ივლისს რეგისტრირებულია დღგ-ის გადამხდელად. შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილია საბანკო ამონაწერები, ნასყიდობის ხელშეკრულება ყველა აქტივის მიწოდების შესახებ (გაფორმებული 2024 წლის 09 თებერვალს) და ----- -ის საკონსულტაციო მომსახურების ხელშეკრულება (გაფორმებული 2019 წლის 27 მაისს).

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაციის ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ მარტამდე სალარო აპარატებით, პოს ტერმინალებით, საბანკო ანგარიშებზე ჩარიცხვებით კომპანიის მიერ მიღებული შემოსავალი შეადგენს 15 350 629 (დღგ-ს ჩათვლით) ლარს, ამ შემოსავლიდან 2 339 644,68 ლარი მიღებულია ----- საკონსულტაციო მომსახურების ხელშეკრულების საფუძველზე. 472 158 ლარი მიღებულია შპს „-----“-თან გაფორმებული ნასყიდობის ხელშეკრულებით (ყველა აქტივის მიწოდება). დანარჩენი 12 538 826 ლარი (დღგ-ს ჩათვლით) მიღებულია სასტუმრო და სარესტორნო მომსახურებით საქართველოს ტერიტორიაზე.

საგადასახადო ორგანომ მიიჩნია, რომ კომპანიის შემოსავალი 2 811 803 ლარი არ წარმოადგენს დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციას, ხოლო 10 626 123 ლარი (12 528 826/1,18) შეადგენს დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრ ბრუნვას. შესაბამისი პერიოდის დეკლარაციებში არ არის სრულად ასახული აღნიშნული დღგ-სგან გათავისუფლებული და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები. გამოვლინდა სხვაობა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილით, 136-ე მუხლით, 158-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 165-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით, 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 164-ე მუხლის პირველი ნაწილით და დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და აღნიშნა, რომ საჩივრის განხილვა ჩანიშნული იყო მომჩივნის მონაწილეობით 2025 წლის 6 ნოემბერს 14:00 საათზე, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.

საგადასახადო შემოწმებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებზე მითითებით, შემოსავლების სამსახურმა აღნიშნა, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე გადამხდელის მხრიდან არ წარდგენილა ისეთი არგუმენტი/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და გახდებოდა საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირების საფუძველი.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

როგორც შემოწმების აქტით დგინდება, შემოწმების შედეგად დაკორექტირდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები და განისაზღვრა დამატებითი საგადასახადო ვალდებულებები. თუმცა, მიღებული გადაწყვეტილება ვერ ეფუძნება სრულყოფილად გამოკვლეულ გარემოებებს და შესაბამისად ვერ აკმაყოფილებს კანონმდებლობით დადგენილ მოთხოვნებს. საგადასახადო ორგანომ გაანგარიშება ძირითადად მხოლოდ ბანკისა და სალაროს მონაცემებზე დაყრდნობით განახორციელა და არ შეისწავლა და არ გაითვალისწინა ის გარემოებები, კერძოდ ის, რომ კომპანიაში ბუღალტერი სამუშაო ადგილიდან წავიდა, რის შედეგადაც კომპანიასა და ბუღალტერს შორის კომუნიკაცია ვერ ხერხდებოდა და გამოვლენილი ხარვეზები გამოწვეული იყო ბუღალტრის არასაკმარისი ცოდნით და არა განზრახი ქმედებით. ამავე პერიოდში კომპანიამ შეწყვიტა საქმიანობა.

მომჩივანი მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე და 97-ე მუხლებზე და აღნიშნავს, რომ მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას. საგადასახადო ორგანო ვალდებულია მითითებული მუხლით მინიჭებული უფლებამოსილების განხორციელებისას გამოიკვლიოს გარემოებები და მხოლოდ ამ გარემოებათა კანონმდებლობის მოთხოვნებთან შესაბამისობის დადგენისა და შეფასების შედეგად მიიღოს გადაწყვეტილება საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის შესახებ.

ამრიგად, შემოწმების შედეგად მიღებული გადაწყვეტილება დაუსაბუთებელია, არ ეფუძნება ყველა გარემოების სრულყოფილ შესწავლას და მიღებულია კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნების დარღვევით.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო შემოწმებით დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო ორგანოში წარდგენილ შესაბამის პერიოდის დეკლარაციებში არ აქვს სრულად ასახული დღგ-ისგან გათავისუფლებული და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები. გამოვლინდა სხვაობა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის, რაც დაიბეგრა დღგ-ით.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს შემდგე ფაქტობრივ გარემოებებზე:

დავების განხილვის საბჭოში მომჩივნის მიერ 07.01.2026 წელს წარმოდგენილი N -----/2/2026 საჩივრის განხილვა ჩაინიშნა 30.01.2026 წელს, რაზეც ეცნობა მომჩივანს და მიეცა დავების განხილვის საბჭოს სხდომაზე დასწრების შესაძლებლობა. მომჩივანმა 28.01.2026 წელს წარმოდგენილი N -----/2/2026 განცხადებით, კომპანიის წარმომადგენლის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესების გამო მოითხოვა საჩივრის განხილვის გადადება 3 კვირით, თუმცა აღნიშნულის დამადასტურებელი შესაბამისი დოკუმენტი არ წარმოუდგენია, მიუხედავად ამისა საბჭომ დააკმაყოფილა მომჩივნის მოთხოვნა და საჩივრის განხილვა გადადო 3 კვირით. აღნიშნული მოთხოვნილი პერიოდის გასვლის შემდეგ 20.02.2026 წელს მომჩივნის მონაწილეობით კვლავ ჩაინიშნა დავების განხილვის საბჭოს სხდომა, რაზეც მომჩივანთან საჩივარში დაფიქსირებული მობილურ ნომერზე (საწარმოს დამფუძნებელი და დირექტორი ----- ) დასახელებულ თარიღამდე საბჭოს აპარატის მიერ არაერთი მცდელობის -----. მიუხედავად ვერ მოხდა დაკავშირება, ვინაიდან მობილური ტელეფონის ნომერი გათიშული იყო, თუმცა მანამდე აღნიშნულ პიროვნებასთან მითითებულ ნომერზე კომუნიკაციის პრობლემა არ არსებობდა. ამასთან, საჩივრის განხილვის ჩანიშვნის შესახებ შესაბამისი მოკლე ტექსტური შეტყობინება გაიგზავნა დასახელებულ ნომერზე. ასევე, საბჭოს სხდომის და N -----/2026 საჩივრის ზეპირი განხილვის ჩანიშვნის შესახებ შესაბამისი შეტყობინება მომჩივანს გაეგზავნა საჩივარში დაფიქსირებულ ელექტრონულ მისამართზე -----. გარდა ამისა, მომჩივნის, დამფუძნებელ/დირექტორის შესახებ შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ მობილურ ნომრებზე განხორციელდა დარეკვა, ასევე, ელექტრონულ მისამართებზე გაიგზავნა შესაბამისი შეტყობინებები. აღნიშნული მცდელობების მიუხედავად, მომჩივანთან დაკავშირება/კომუნიკაცია ვერ მოხერხდა და მისი მხრიდანაც არ ყოფილა შესაბამისი კომუნიკაცია/პასუხი არც - ერთ სატელეფონო ზარზე თუ მოკლე ტექსტური შეტყობინება/ელექტრონული მისამართის შეტყობინებაზე. მან მხოლოდ 19.02.2026 წელს ელექტრონული ფორმით წარმოადგინა N -----/2/2026 განცხადება, რომელშიც აღნიშნულია, რომ საჩივრის განხილვა ჩანიშნულია 20.02.2026 წელს, ითხოვს საჩივრის განხილვის გადადებას დაახლოებით 2 კვირის ვადით.

აღნიშნულთან დაკავშირებით, საბჭოს სხდომაზე სადავო საკითხის ზეპირ განხილვისას მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განმარტა, რომ მომჩივანმა შემოსავლების სამსახურშიც ითხოვა საჩივრის განხილვის გადადება, რაც დაკმაყოფილდა კიდეც, ხოლო შემდეგ როცა ჩაინიშნა საჩივრის განხილვა მომჩივანი ზეპირ განხილვაზე არ გამოცხადდა.

ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ არ არსებობს მომჩივნის შუამდგომლობის დაკმაყოფილების და საჩივრის განხილვის განმეორებით, გადადების საფუძველი.

დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების მიღებისას მხედველობაში იღებს იმ გარემოებას, რომ მომჩივანი არ წარმოადგენს რაიმე არგუმენტს ან შესაბამის მტკიცებულებას, რაც საგადასახადო შემოწმებისას დადგენილი გარემოებების შეცვლის და შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების შემცირების საფუძველი გახდებოდა.

მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ვინაიდან, საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის გამოვლინდა სხვაობა, აღნიშნული სხვაობის დღგ-ით დაბეგვრა მართებულია და არ არსებობს საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. სანქციებისაგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

ფაქტების აღწერა:

აუდიტის დეპარტამენტის 30.06.2025 წლის N 002-88 საგადასახადო მოთხოვნის მიხედვით, კომპანიას გადასახდელად განესაზღვრა: ჯარიმა 544 334.5 ლარი და საურავი - 443 628.02 ლარი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილით და ამავე მუხლის მე-6 ნაწილით, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, 269-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 270-ე მუხლის პირველი ნაწილით, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილით, 272-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 275-ე მუხლის პირველი, მე-2, 21 და 22 ნაწილებით, 291-ე მუხლის მიხედვით, 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით და განმარტა, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას).საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახურმა მიუთითა სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციების მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

პირველი დავის საგნის ნაწილში დასახელებული გარემოებები არსებითად უნდა გათვალისწინებულიყო შემოწმების პროცესში, ვინაიდან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილი პირდაპირ ადგენს, რომ საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს ან სასამართლოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2014 წლის 7 ოქტომბრის ----- განჩინებით განმარტებულია, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). სსკ-ის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

მიაჩნია, რომ შემოწმების შედეგად გამოვლენილი ხარვეზები ძირითადად გამოწვეული იყო შიდა პროცესების არასრულყოფილი კოორდინაციითა და ინფორმაციის გაცვლის ნაკლებობით ბუღალტრულ განყოფილებასა და კომპანიის ხელმძღვანელობას შორის. რის შედეგადაც, ხელმძღვანელობას არ გააჩნდა სრულყოფილი და ზუსტი ინფორმაცია საგადასახადო ვალდებულებების შესახებ.

აღნიშნულმა გარემოებამ გარკვეულ შემთხვევებში გამოიწვია საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების პროცესში უზუსტობები. დადგენილი ხარვეზები არ ასახავს განზრახ ან მიზანმიმართულ სამართალდარღვევას და მათი წარმოშობა განპირობებულია მხოლოდ საკონტროლო მექანიზმების გაუმართაობითა და შიდა კომუნიკაციის არასრულყოფილებით.

აღსანიშნავია, რომ განხილულ პერიოდში ხელმძღვანელობას მიეწოდებოდა არასწორი ინფორმაცია გადასახადების დარიცხვისა და გადახდის საკითხებზე, რამაც ცალკეულ შემთხვევაში განაპირობა გადასახადების არასწორი დარიცხვა ან გაუთვალისწინებელი გადაცდომები. ასევე, შემოწმების პროცესში არსებული კომუნიკაციის ნაკლებობის გამო ვერ განხორციელდა საგადასახადო ორგანოს მიერ დარიცხული თანხების სისწორის სათანადო კონტროლი.

მიუხედავად აღნიშნულისა, კომპანიამ სრულად ითანამშრომლა შემოწმების პროცესში, დროულად და სრული მოცულობით მიაწოდა შემოსავლების სამსახურს მოთხოვნილი ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, რაც ადასტურებს კომპანიის კეთილსინდისიერ მიდგომას საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით თქვენთვის მონიჭებული უფლებამოსილება და კომპანია გაათავისუფლოთ დარიცხული სანქციებისგან.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელი კეთილსინდისიერად შეცდა, ან არ იყო მისთვის ცნობილი ისეთი გარემოება, რამაც მისი პასუხისმგებლობა გამოიწვია. მომჩივანი ვერ ამტკიცებს, რომ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია არა მისი დაუდევრობით, არამედ საქმიანობისათვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერების მიუხედავად.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით საბჭოსთვის მინიჭებული უფლებამოსილების გამოყენების საფუძველი არ არსებობს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1. საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებს შორის სხვაობის დღგ-ით დაბეგვრა;

2. სანქციებისაგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

შემოწმებით დადგინდა, რომ კომპანიამ მიიღო შემოსავალი სხვადასხვა საქმიანობიდან, თუმცა დეკლარაციებში ბრუნვები სრულად არ ასახა დადგენილია, რომ ნაწილი არ ექვემდებარებოდა დაბეგვრას, ნაწილი კი დასაბეგრი იყო. გამოვლენილი სხვაობის გამო დაერიცხა გადასახდელი თანხა და ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭომ მიიჩნია, რომ სხვაობის დაბეგვრა კანონიერია და საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. ასევე არ დადასტურდა, რომ დარღვევა კეთილსინდისიერი შეცდომით იყო გამოწვეული, ამიტომ პასუხისმგებლობა ძალაში დარჩა.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 136(3); 159(,,ა" ,,ბ"); 163(2); 164(1); 269(7);.