ბრძანება N 2806

N 2806

09 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „----ის“ (ს/ნ -----------)

(მის.: ------------------------)

2026 წლის 10 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 5 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №11) განიხილა შპს „----ის“ (ს/ნ -----------) 2026 წლის 10 იანვრის №-----/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 25 ნოემბრის №006-453 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმების მიერ დღგ-ში განსაზღვრულ ვალდებულბებს. აღნიშნავს, რომ თუ მიღებულ ავანსებს მიღების დროს კომპანია არ ადეკლარირებდა, თითოეული ხელშეკრულების ფარგლებში შესრულებულ სრულ თანხას ერიცხებოდა დღგ. ამდენად, არ არსებობს თანხობრივი მაჩვენებელი, რის დეკლარირება და გადახდა არ მომხდარა. მიუთითებს, რომ აღნიშნულ საკითხზე მტკიცებულებას წარმოადგენს დამატებით.

2. გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმების მიერ გამოვლენილი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვას. აღნიშნავს, რომ ნაღდი ფული რეალურად არ იყო ადგილზე შესაბამის დროს და ინახებოდა ერთ-ერთ ლოკაციაზე. აღნიშნული თანხა შემდეგ მოიტანა დირექტორმა, რაც ეცნობა აუდიტის დეპარტამენტის თანამშრომლებს, თუმცა აღნიშნული ფაქტი არ იქნა გათვალისწინებული.

3. გადამხდელი არ ეთანხმება სალაროდან გატანილი თანხების ხელფასად განხილვას. აცხადებს, რომ აღნიშნული თანხებით იფარებოდა რიგი მომსახურების თუ საქონლის ღირებულებები და დამატებით წარმოადგენს რიგ დოკუმენტებს.

4. გადამხდელი არ ეთანხმება შეძენილი საწვავის მიწოდებად განხილვას და დღგ/საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვას. აღნიშნავს, რომ კომპანიას აქვს ჩამოწერის დამადასტურებელი დოკუმენტები, რაც აუდიტორმა არ გაითვალისწინა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 13 მაისის №9366 და 27 ოქტომბრის №23628 ბრძანებების საფუძველზე განხორციელდა შპს „----ის“ (ს/ნ -----------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები, ხოლო სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის მიზნებისათვის 2025 წლის 13 მაისის ჩათვლით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 18 ნოემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 25 ნოემბრის №25846 ბრძანება და ამავე თარიღის №006-453 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 643 675 ლარი, მათ შორის გადასახადი 362 359 ლარი, ჯარიმა 195 950 ლარი და საურავი 85 366 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

1. შპს „---“ მონაწილეობას იღებს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს მიერ გამოცხადებულ ტენდერებში. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების და სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს მონაცემების საფუძველზე განხორციელდა საწარმოს მიერ შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებული მომსახურების და მის მიერ შესრულებული ტენდერების ანალიზი. შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის მიერ გამოგზავნილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2. გადასახადის გადამხდელის საქმიანობას წარმოადგენს საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი შენობების მშენებლობა. 2025 წლის 2 მაისის №8448 ბრძანებით კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა, რომლის შედეგად დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. შემოწმებამ შეისწავლა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არებული ინფორმაცია, ასევე გადამხდელის მიერ გამოგზავნილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია და 2025 წლის 2 მაისის მდგომარეობით სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, აღნიშნული ნაშთი განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

3. კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთანავე, არ ფიქსირდება თანხის ან/და თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა შპს „----“-ზე, ჯამში 300 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შემოწმების მიერ სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს, ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

4. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების ანალიზის შედეგად ირკვევა, რომ გადამხდელს შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ნაწილში ჩათვლები. გადამხდელმა წარმოადგინა იჯარის ხელშეკრულება დირექტორის საკუთრებაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, დარჩენილ საწვავზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის გახარჯვა ეკონომიკურ საქმიანობაში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 163-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შეძენილი საწვავი განხილულ იქნა მიწოდებად და დაიბეგრა დღგ-ით, ხოლო საქონლის ღირებულება ჩათვლილ იქნა დირექტორის სარგებლად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-16 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდებად ითვლება პირის მიერ სხვა პირისათვის საქონელზე საკუთრების უფლების გადაცემა სასყიდლით (მათ შორის, საქონლის რეალიზაცია, გაცვლა, ხელფასის ან ნატურალური ფორმით ანაზღაურება) ან უსასყიდლოდ.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი. ამასთანავე, საქონლის გადაცემა/გამოყენება ნიმუშის ან მცირე ღირებულების საჩუქრის სახით, არ განიხილება ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის: ა) „ა“−„ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის შესყიდვის ფასი ამ ან ანალოგიურ საქონელზე, ან თუ ასეთი არ არსებობს − მისი წარმოების ფასი, რომელიც შესაბამის შემთხვევებში დგინდება საქონლის გამოყენების, გასხვისების, დასაკუთრების (მფლობელობაში დარჩენის) ან დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში.

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 481 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე საკომპენსაციო თანხის/თანხის ნაწილის (შემდგომში – საკომპენსაციო თანხა) გადახდის შემთხვევაში, ოპერაცია მიღებული საკომპენსაციო თანხის ოდენობით ექვემდებარება დამატებული ღირებულების გადასახადით დაბეგვრას თანხის მიღების მომენტში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და გადამხდელს დაერიცხა დღგ.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა. ინვენტარიზაციით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. შემოწმების მიერ სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით, რაც განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მე-3 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთანავე, არ ფიქსირდება თანხის ან/და თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა შპს „----“-ზე, ჯამში 300 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება. შემოწმების მიერ სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, მე-3 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მე-4 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადამხდელს შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ჩათვლები. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯული საწვავის ნაწილზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენება. ამასთან, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, შემოწმების პროცესში წარდგენილ იქნა ავტომობილის იჯარის ხელშეკრულებები, ასევე საწვავის ჩამოწერის აქტები, რაც ასევე თანდართულია საჩივარზე, ხოლო შემოწმების მიერ აღნიშნული დოკუმენტაციის საფუძველზე, განხორციელდა გახარჯული და ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული საწვავის ანალიზი. დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, ხოლო დანარჩენ საწვავზე არ დადასტურდა მისი ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების ფაქტი. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შეძენილი საწვავი განხილულ იქნა მიწოდებად და გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, მე-4 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „----ის“ (ს/ნ -----------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება:

1.შემოწმების მიერ დღგ-ში განსაზღვრულ ვალდებულბებს;

2.შემოწმების მიერ გამოვლენილი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვას;

3.სალაროდან გატანილი თანხების ხელფასად განხილვას;

4.შეძენილი საწვავის მიწოდებად განხილვას და დღგ/საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №9366 და №23628 ბრძანებების საფუძველზე განხორციელდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები, ხოლო სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის მიზნებისათვის 2025 წლის 13 მაისის ჩათვლით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №25846 ბრძანება და №006-453 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 643 675 ლარი, მათ შორის გადასახადი 362 359 ლარი, ჯარიმა 195 950 ლარი და საურავი 85 366 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა,რომ:

1.შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2.კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა. ინვენტარიზაციით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. შემოწმების მიერ სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, აღნიშნული ნაშთი განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

3.კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთანავე, არ ფიქსირდება თანხის ან/და თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა 300 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შემოწმების მიერ სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს, ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

4.გადამხდელს შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ნაწილში ჩათვლები. გადამხდელმა წარმოადგინა იჯარის ხელშეკრულება დირექტორის საკუთრებაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, დარჩენილ საწვავზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის გახარჯვა ეკონომიკურ საქმიანობაში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 163-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შეძენილი საწვავი განხილულ იქნა მიწოდებად და დაიბეგრა დღგ-ით, ხოლო საქონლის ღირებულება ჩათვლილ იქნა დირექტორის სარგებლად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით,შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(9„ბ“); 101(1); 154(1„ა“.2„ა“ და „ბ“); 159(1 „ა“ და „ბ“); 160(3 „ა“); 163(1.2); 164(1.2 „ა“);