გადაწყვეტილება №26647/2/2026

№26647/2/2026

12 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ----- (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 26.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ----- 16.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26647/2/2026).

 

დავის საგანი:

დაკისრებული სანქციების გაუქმება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 15.12.2025 წლის N 021-141 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 30.01.2026 წლის N 1900 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 26 307.82 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 16 468.08 ლარი;

ჯარიმა - 4 909.15 ლარი;

საურავი - 4 930.59 ლარი;.

 

ფაქტების აღწერა:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა მზა საკვებით მომსახურება.

მომჩივანი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2021 წლის 9 აპრილს, ხოლო მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 2022 წლის პირველი მაისიდან. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული არ არის.

აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ოქტომბრის N 2229 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის 01.01.2022 წლიდან 01.09.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდის თემატური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმდა დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორე. შემოწმების შედეგები აისახა 10.12.2025 წლის N ----- საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც სადავო დარიცხვასთან დაკავშირებით ირკვევა შემდეგი გარემოებები:

მომჩივანს შესამოწმებელ პერიოდში არ უფიქსირდება საკონტროლო - სალარო აპარატი და პოსტერმინალი. მიღებული შემოსავალი ერიცხება ----- ბანკის ანგარიშზე. ასევე, გამოწერილი აქვს სასაქონლო ზედნადებები. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებზე დაყრდნობით გამოწერილი სასაქონლო ზედნადებების ჯამი შეადგენს 261 135 ლარს. 2023 წლის ნოემბრის თვეში გადასახადის გადამხდელი ცდება 100 000 ლარიან ზღვარს, შესაბამისად, წარმოეშვა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულია. გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერით დასტურდება, რომ ემსახურებოდა შპს „-----“ და მომსახურებაში მიღებული აქვს 261 135 ლარი. მეწარმეს მიღებული ჰქონდა სასაქონლო ზედნადებები, რომლებზეც გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები. შესაბამისად დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის პერიოდიდან ეკუთვნის დღგ-ის თანხის ჩათვლა ჯამში 1 205 ლარის ოდენობით. მომჩივანს 2024 წლის სექტემბრიდან საქმიანობა აღარ უფიქსირდება.

შემოწმების შედეგად, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლით გათვალისწინებული სანქცია.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა 2025 წლის 15 დეკემბრის N 27467 ბრძანება და N 021-141 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 30.01.2026 წლის N 1900 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოვლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 43-ე, 269- ე, 270-ე, 272-ე, 282-ე მუხლებზე და ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

დარღვევა არ ყოფილა განზრახული, ის გამოიწვია უცოდინრობამ. დარღვევის გამოვლენისთანავე დაიწყო შემოსავლების სამსახურთან თანამშრომლობა და გამოთქვა მზადყოფნა საგადასახადო ვალდებულებების სრულიად შესრულებაზე. ამბობს, რომ აქვს კეთილსინდისიერი დამოკიდებულება და ითხოვს გაუქმდეს/შემცირდეს დაკისრებული სანქციები.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საქმის მასალებიდან ირკვევა, რომ მომჩივანს შემოსავალი ერიცხება ----- ბანკის ანგარიშზე. ასევე გამოწერილი აქვს სასაქონლო ზედნადებები, რომლის ჯამი შეადგენს 261 135 ლარს. 2023 წლის ნოემბერში გადასახადის გადამხდელს წარმოეშვა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულება.

მომჩივანი განმარტავს, რომ დარღვევა არ ყოფილა განზრახული, ის გამოიწვია უცოდინრობამ. დარღვევის გამოვლენისთანავე დაიწყო შემოსავლების სამსახურთან თანამშრომლობა და გამოთქვა მზადყოფნა საგადასახადო ვალდებულებების სრულიად შესრულებაზე.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ გადასახადის გადამხდელი შესამოწმებელ პერიოდში სარგებლობს მცირე მეწარმის სტატუსით, რაც გულისხმობს შემოსავლების და ხარჯების აღრიცხვის გამარტივებული წესით წარმოების უფლებას, იყენებს საბანკო ანგარიშს და შემოსავალს იღებს საბანკო ანგარიშზე ჩარიცხვის წესით. საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენილი აქვს შესაბამისი პერიოდის საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციები და გადახდილი აქვს შესაბამისი გადასახადი.

მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას დამატებით განაცხადა, რომ მომჩივნის მიერ სამართალდარღვევის ჩადენა შესაძლოა გამოწვეული იყოს გადასახადის გადამხდელის შეცდომით, ვინაიდან მომჩივნმა შემოწმების პროცესში სრულად ითანამშრომლა შემოწმებასთან და მისი საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა მისივე დოკუმენტებზე დაყრდნობით და არ წარმოშობილა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების საფუძველი.

ამდენად, საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში, საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეულია მისი შეცდომით, ვინაიდან იგი საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების პროცესში მოქმედებდა კეთილსინდისიერების პრინციპის დაცვით, სრული მოცულობით ასრულებდა იმ საგადასახადო ვალდებულებებს, რომელთა შესრულების საჭიროებაც ჰქონდა გაცნობიერებული. მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში, იმ რწმენით, რომ მისი ქმედება არ იყო მართლსაწინააღმდეგო.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, უნდა გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 15.12.2025 წლის N 021-141 საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული ჯარიმისგან.

რაც შეეხება დაკისრებულ საურავს, საბჭო განმარტავს, რომ საურავი არის სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისთვის, რომელიც შინაარსით წარმოადგენს ბიუჯეტში გადასახადის დაგვიანებით გადახდის შედეგად წარმოშობილი ფინანსური დანაკლისის ანაზღაურებას, რაც მას განასხვავებს ფულადი ჯარიმის შინაარსისგან. აღნიშნულის გათვალისწინებით, დაკისრებული საურავისგან მომჩივნის თავისუფლება, საბჭოს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 15.12.2025 წლის N 021-141 საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული ჯარიმისგან;

3. დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე განახორციელოს შესაბამისი კორექტირება;

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

დაკისრებული სანქციების გაუქმება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის თემატური საგადასახადო შემოწმება დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორესთან დაკავშირებით. შემოწმების შედეგები აისახა საგადასახადო შემოწმების აქტში, მომჩივანს დაერიცხა გადასახდელი თანხა და სანქცია. მიღებული გადაწყვეტილება გადასაახადის გადამხდელმა გაასაჩივრა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და დავა გაგრძელდა დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭომ მიიჩნია რომ მომჩივანი უნდა გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული ჯარიმისგან, ხოლო რაც შეეხება დაკისრებულ საურავს საბჭოს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია. საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ;

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 269(7); 272 (1);.