გადაწყვეტილება №26701/2/2026
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
№26701/2/2026
07 აპრილი 2026
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „--------“ (ს/ნ „--------“ )
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,3.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-------“ 23.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26701/2/2026).
დავის საგანი:
1. „--------“-ისთვის გადახდილი თანხის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა;
2. დაკისრებული ჯარიმისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 12 დეკემბრის №007-355 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 5 თებერვლის №2290 ბრძანება.
დარიცხული თანხა: 403 217.16 ლარი.
მათ შორის:
გადასახადი - 244 494.27
მოგების გადასახადი - 28 179.47
საშემოსავლო გადასახადი - 216 314.80
ჯარიმა - 122 246.90
საურავი - 36 475.99
პროცედურული გარემოებები
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 მაისის №10418 და 31 ივლისის №17189 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელი პერიოდი განისაზღვრა 2024 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 აპრილამდე, სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის მიზნებისთვის - 2025 წლის 29 მაისის ჩათვლით, ხოლო სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის - 2025 წლის 9 ივნისის ჩათვლით პერიოდი. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 8 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 11 დეკემბრის №27343 ბრძანება და 12 დეკემბრის №007-355 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 403 217.16 ლარი.
აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2026 წლის 9 იანვარს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 5 თებერვლის №2290 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
სადავო საკითხები:
1. „--------“-ისთვის გადახდილი თანხის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა
ფაქტების აღწერა
საწარმო საქონლის იმპორტს ახორციელებს ჩინეთიდან. გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის მიხედვით, 2025 წლის 18 თებერვალს საქართველოში „------ LIMITED“-ის წარმომადგენლისთვის ნაღდი ანგარიშსწორებით გადახდილი აქვს 501 426 ლარი, შემდგომში საქონლის (მზის პანელები) მოწოდების მიზნით. მომჩივნის ახსნა-განმარტების მიხედვით, მოცემული საქონელი სჭირდება კომპანიის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე განსათავსებლად და შემდგომში საქონლის წარმოებისთვის. შესამოწმებელ პერიოდში და შემოწმების პროცესში მოცემული საქონლის იმპორტი საქართველოში არ ფიქსირდება. წარდგენილი მტკიცებულებებით ვერ დასტურდება აღნიშნული ჩინური კომპანიის არსებობის რეალობა. შესაბამისად, მოცემული ოპერაცია არ ჩაითვალა შემოწმებისთვის სარწმუნოდ და დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ სარგებლად. საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, მიღებული შემოსავალი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შედეგად, მომჩივანს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე, 154-ე, 43-ე მუხლებზე და აღნიშნავს, რომ საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებების თანახმად, გადასახადის გადამხდელს 2025 წლის 18 თებერვალს „--------“-ის წარმომადგენლისთვის ნაღდი ანგარიშსწორებით გადახდილი აქვს 501 426 ლარი, შემდგომში საქონლის (მზის პანელები) მოწოდების მიზნით. ვინაიდან მითითებული საქონლის იმპორტი საქართველოში საგადასახადო შემოწმების აქტის შედგენის და ასევე, დავის განხილვის თარიღისთვის არ ფიქსირდება (2026 წლის 29 იანვარი), შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის საფუძველზე, საგადასახადო ორგანოს მიერ აღნიშნული ოპერაცია მართლზომიერად დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.
მომჩივნის არგუმენტაცია
კომპანიის მიერ 2023 წლის 17 სექტემბერს შეძენილ იქნა ქ. „--------“-ში, „--------“-ში სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი (საკადასტრო კოდი „--------“) და მასზე არსებული შენობა-ნაგებობა საერთო ფართობით 111,25 კვ.მ. აღნიშნულ შენობაში საწარმოს დაგეგმილი აქვს საწმენდი საშუალებების წარმოებისთვის ქარხნის მშენებლობა, რისთვისაც კომპანიამ „------- LIMITED“-ს შეუკვეთა მზის პანელები. აღნიშნული პანელების დამონტაჟებით საწარმო გეგმავს არა მარტო საკუთარი წარმოებისთვის ელექტროენერგიის გამომუშავებას, არამედ მიმდებარე ტერიტორიაზე არსებული სხვა კომპანიებისთვის მიწოდებასაც.
2025 წლის 18 თებერვალს საქართველოში „------- LIMITED“-ის წარმომადგენლისთვის კომპანიის ხელმძღვანელს ნაღდი ანგარიშსწორებით გადახდილი აქვს 501 426 ლარი (178 000$), შემდგომში საქონლის (მზის პანელები) მიწოდების მიზნით, რის დამადასტურებლადაც აუდიტის დეპარტამენტში წარდგენილია კომპანიის ინვოისი და შედარების აქტი (დანართი №2).
გაურკვეველია, რატომ არ აღიარა აუდიტორმა ოფიციალური გადახდის დოკუმენტი, ვინაიდან ოფიციალურად არსებობს ეს კომპანია და მითითებული არის კომპანიის რეკვიზიტები და საკონტაქტო ინფორმაცია (დანართი №3), რის საფუძველზეც შესაძლებელი იყო კომპანიასთან კავშირი.
საწარმოს დირექტორი დღემდე აწარმოებს მოლაპარაკებებს ამ კომპანიასთან. შეკვეთა უნდა ჩამოსულიყო 2025 წელს. ვინაიდან დაგვიანდა მზის პანელების იმპორტი, 2026 წლის აპრილის თვეში კომპანიის ხელმძღვანელი გეგმავს ჩავიდეს ჩინეთში აღნიშნულ პანელების ჩამოსატანად, ან გადახდილი თანხის ფარგლებში სხვა საწმენდი საშუალებების ჩამოსატანად, რომლის დამადასტურებელ ხელშეკრულებას და ურთიერთ-შეთანხმებას წარმოადგენს.
მომჩივანი ითხოვს გაუქმდეს დარიცხული გადასახადი - 125 357 ლარი და შესაბამისად დაკისრებული ჯარიმა-საურავი.
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.
ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.
საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.
საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
სადავო საკითხზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 6.03.2026 წლის №------- წერილი, სადაც მითითებულია, რომ კომპანია საქონლის იმპორტს ახორციელებს ჩინეთიდან. მომჩივნის მიერ წარდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის მიხედვით, 2025 წლის 18 თებერვალს საქართველოში „------- LIMITED“-ის წარმომადგენლისთვის ნაღდი ანგარიშსწორებით გადახდილი აქვს 501 426 ლარი, შემდგომში საქონლის (მზის პანელები) მიწოდების მიზნით. გადასახადის გადამხდელის ახსნაგანმარტების მიხედვით, მოცემული საქონელი სჭირდება მის მიერ არსებულ მიწის ნაკვეთზე განსათავსებლად და შემდგომში საქონლის წარმოებისთვის. შესამოწმებელ პერიოდში და შემოწმების პროცესში მოცემული საქონელის იმპორტი საქართველოში არ ფიქსირდება. მოცემული საქონლის იმპორტი არ ფიქსირდება არც დღეის მდგომარეობით. წარმოდგენილი მტკიცებულებებით ვერ დასტურდება მოცემული ჩინური კომპანიის არსებობის რეალობა. შესაბამისად, მოცემული ოპერაცია არ ჩაითვალა შემოწმებისთვის სარწმუნოდ და დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ სარგებლად. შესაბამისად, მიღებული შემოსავალი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შედეგად, მომჩივანს დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა შესაბამისი ჯარიმა-საურავი.
ამასთან, გადასახადის გადამხდელს არც შემოსავლების სამსახურში და არც დავების განხილვის საბჭოში არ წარმოუდგენია იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების კორექტირების საფუძველი.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.
2. დაკისრებული ჯარიმისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე
ფაქტების აღწერა
აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 12 დეკემბრის №007-355 საგადასახადო მოთხოვნის შესაბამისად, მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 403 217.16 ლარი. მათ შორის, გადასახადი - 244 494.27 ლარი, ჯარიმა - 122 246.90 ლარი და საურავი - 36 475.99 ლარი.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე, 269-ე, 270-ე, 275-ე მუხლებზე და ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები. ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, შემოწმების შედეგად დაკისრებული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.
მომჩივნის არგუმენტაცია
მომჩივანი მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე და ითხოვს გათავისუფლდეს დაკისრებული ჯარიმისგან (122 246.90 ლარი).
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
დარიცხვის შინაარსიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელი კეთილსინდისიერად შეცდა, ან არ იყო მისთვის ცნობილი ისეთი გარემოება, რამაც მისი პასუხისმგებლობა გამოიწვია. მომჩივანი ვერ ამტკიცებს, რომ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია არა მისი დაუდევრობით, არამედ საქმიანობისათვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერების მიუხედავად.
საბჭო განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირის დაუდევარი ქმედება არ შეიძლება გახდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების საფუძველი. შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი
1.მომჩივანი ითხოვს გაუქმდეს დარიცხული გადასახადი და დაკისრებული ჯარიმა-საურავი.
2.მომჩივანი ითხოვს გათავისუფლდეს დაკისრებული ჯარიმისგან.
ფაქტობრივი გარემოებები
1.საწარმო საქონლის იმპორტს ახორციელებს.მომჩივნის ახსნა-განმარტების მიხედვით, საქონელი სჭირდება კომპანიის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე განსათავსებლად და შემდგომში საქონლის წარმოებისთვის. შესამოწმებელ პერიოდში და შემოწმების პროცესში მოცემული საქონლის იმპორტი საქართველოში არ ფიქსირდება. წარდგენილი მტკიცებულებებით ვერ დასტურდება აღნიშნული ჩინური კომპანიის არსებობის რეალობა. შესაბამისად, მოცემული ოპერაცია არ ჩაითვალა შემოწმებისთვის სარწმუნოდ და დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ სარგებლად.სსკ-ის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, მიღებული შემოსავალი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შედეგად, მომჩივანს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.
2.აუდიტის დეპარტამენტის საგადასახადო მოთხოვნის შესაბამისად, მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 403 217.16 ლარი. მათ შორის, გადასახადი - 244 494.27 ლარი, ჯარიმა - 122 246.90 ლარი და საურავი - 36 475.99 ლარი.
გადაწყვეტილება
1.საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.
2.საბჭო განმარტავს, რომ არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი.
დასაბუთება
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :
73(9),101,154.