ბრძანება N 197
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 197
13 იანვარი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
ი/მ ------- (ს/ნ ------)
(მის.: -------, -------)
2025 წლის 15 დეკემბრის საჩივრის
დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 26 დეკემბრის სხდომაზე (ოქმი №109) განიხილა ი/მ ------- (ს/ნ -------) №201279/21 საჩივარი, რომლითაც გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 18 ნოემბრის ID:------- გადაწყვეტილებას, შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის 2025 წლის 27 ნოემბრის №021-2025-187831 ბრძანებას საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ და 2025 წლის 5 დეკემბრის №021-1503 ბრძანებას ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ.
გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა:
გადასახადის გადამხდელი წარმოდგენილ საჩივარში განმარტავს, რომ 2025 წლის 17 ნოემბრის (ID:-------, შტრიხკოდი: -------) განცხადებით მოითხოვა დავალიანების ჩამოწერა. შემოსავლების სამსახურმა ჩამოაწერა 2021 წლამდე დარიცხული გადასახადები, მაგრამ აღუდგინა და ხელახლა დაარიცხა 2021 წლის შემდეგ დეკლარირებული და გადახდილი გადასახადები, რაც, მომჩივნის განმარტებით, არასწორია და ეწინააღმდეგება კანონს. ასევე, ამ ხელოვნურად წარმოშობილი გადასახადების საფუძველზე, მიიღეს ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ გაცემული სადავო ბრძანებები საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ და ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ, რასაც მომჩივანი არ ეთანხმება.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გადამხდელი არ ეთანხმება მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 18 ნოემბრის ID:------- გადაწყვეტილებას და ითხოვს დავის პერიოდში ვალის მართვის დეპარტამენტის სადავო ბრძანებების შეჩერებასა და კანონის არასწორი ინტერპრეტაციის შედეგად დარიცხული 302 039.55 ლარის მოხსნას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
მომსახურების დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებზე დაყრდნობით დგინდება, რომ ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2025 წლის 17 ნოემბერს მიმართა საგადასახადო ორგანოს ID:------- განცხადებით, დავალიანების საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით ჩამოწერის მოთხოვნით. მონაცემთა დამუშავების სამმართველოს მიერ განხორციელდა 2021 წლის პირველ იანვრამდე წარმოშობილი და თანხის ჩამოწერამდე გადაუხდელი აღიარებული საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერა აღნიშნული ნორმის შესაბამისად.
ნაერთი ინფორმაციის მიხედვით, 2021 წლის პირველი იანვრის მდგომარეობით, გადამხდელს ერიცხება დავალიანება: გადასახადი 190 400.48 ლარი, ჯარიმა 286 424 ლარი და საურავი 107 009.53 ლარი.
გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ ფიქსირდება ბიუჯეტთან ანგარიშსწორება (გადასახადების დარიცხვა/შემცირება/გადახდა).
ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 18 ნოემბერს შედგენილია №103057-21-11 დასკვნა და ი/მ ------- (ს/ნ -------) პირადი აღრიცხვის ბარათზე ჩამოწერილია 2021 წლის პირველ იანვრამდე წარმოშობილი და 2025 წლის 18 ნოემბრამდე გადაუხდელი აღიარებული საგადასახადო დავალიანება. ვინაიდან 2021 წლის პირველი იანვრისთვის არსებული ძირითდი დავალიანება დაფარული იყო 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ გადახდილი/შემცირებული თანხებით, ჩამოწერას დაექვემდებარა მხოლოდ ჯარიმა და საურავი: ჯარიმა - 286 424 ლარი და საურავი 137 817.66 ლარი, ხოლო 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ დარიცხული გადასახადები ფიქსირდება დავალიანებად. განხორციელებული ქმედების შესახებ ეცნობა გადამხდელს ელექტრონულად (ID:-------, 2025 წლის 27 ნოემბერი).
ამასთან, მომსახურების დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად, გადამხდელის წარმომადგენელმა მომსახურების დეპარტამენტს მიმართა 2024 წლის 27 სექტემბერს №CA00412412761836 და 2024 წლის 2 ოქტომბერს №CA00412412974640 განცხადებებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით ჩამოწერის მოთხოვნით. აღნიშნულ პერიოდში ------- დროებით ბარათზე უფიქსირდებოდა დამატებით დარიცხული თანხები, შესაბამისად, 2024 წლის 9 ოქტომბრის №21-11/75810 წერილით ეცნობა პასუხი, რომ ადმინისტრაციული საქმისწარმოება შეჩერებულია დროებით, დამატებით დარიცხული თანხების აღიარებამდე. ასევე განემარტა, რომ იმ პერიოდისათვის არსებული მდგომარეობის მიხედვით ჩამოწერას დაექვემდებარებოდა მხოლოდ ჯარიმა-საურავი.
საინკასო დავალებასთან დაკავშირებით ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2025 წლის 27 ნოემბრის მდგომარეობით ერიცხებოდა აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი 173 231.24 ლარი, ჯარიმა 14 565.20 ლარი, საურავი 113 828.97 ლარი.
აღიარებული საგადასახადო დავალიანების არსებობის გამო, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 243-ე მუხლის საფუძველზე, ი/მ ------- (ს/ნ -------) მიმართ გამოცემულ იქნა საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ 2025 წლის 27 ნოემბრის №021-2025-187831 ბრძანება.
საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ 2025 წლის 27 ნოემბრის №021-2025-187831 ბრძანებას მომჩივანი გაეცნო ელექტრონულად 2025 წლის 27 ნოემბერს.
შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, აღნიშნული საინკასო დავალების საფუძველზე ი/მ ------- (ს/ნ -------) საბანკო ანგარიშებიდან ჩამოწერილ იქნა ჯამურად 3 084.27 ლარი, ხოლო 2025 წლის 28 ნოემბრის №011- 2025-187952 საინკასო დავალების (კორექტირებული) საფუძველზე კი ჯამურად 9479.04 ლარი.
აღიარებული საგადასახადო დავალიანების არსებობის გამო, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების მიზნით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 241-ე მუხლის საფუძველზე, ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ ი/მ ------- (ს/ნ -------) მიმართ ასევე გამოცემულ იქნა ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ 2025 წლის 5 დეკემბრის №021-1503 ბრძანება (აღიარებული საგადასახადო დავალიანება შეადგენდა ჯამში 301 878.26 ლარს), რომლის საფუძველზეც ყადაღა დაედო ი/მ ------- (ს/ნ -------) საკუთრებაში რიცხულ ქონებას. აღნიშნულ ბრძანებას მომჩივანი გაეცნო ელექტრონულად 2025 წლის 10 დეკემბერს.
ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ 2025 წლის 5 დეკემბრის №021-1503 ბრძანების საფუძველზე შედგენილ იქნა ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ 2025 წლის 17 დეკემბრის №2025/021-1503/1 და №2025/021-1503/2 აქტები, რომელიც მომჩივანს გაეგზავნა ელექტრონულად 2025 წლის 17 დეკემბერს.
შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების თანახმად, 2025 წლის 26 დეკემბრის მდგომარეობით, გადამხდელს ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება: გადასახადი 164 218.92 ლარი, ჯარიმა 14 565.2 ლარი, საურავი 114 749.36 ლარი.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.
შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 18 ნოემბრის ID:------- გადაწყვეტილებასთან დაკავშირებით შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, ამ კოდექსის 252-ე მუხლის მოთხოვნათა გაუთვალისწინებლად, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით ჩამოწერას ექვემდებარება:
დ) ფიზიკური პირის აღიარებული, 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისთვის არსებული საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი.
„გადასახადის გადამხდელთა პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესის შესახებ“ მეთოდური მითითების დამტკიცების თაობაზე შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2016 წლის 18 მაისის №13446 ბრძანების მე-4 მუხლის მე-5 პუნქტის თანახმად, დროებითი აღრიცხვის ბარათზე დამატებით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულება/სანქცია გადასახადის გადამხდელის ძირითად ბარათზე აისახება მას შემდეგ, რაც გახდება აღიარებული საგადასახადო ვალდებულება, შესაბამისად ამ გარემოების დადგომის შემდეგ პირადი აღრიცხვის ძირითად ბარათზე საგადასახადო ვალდებულების თანხები აისახება შესაბამისი სავადოებით, ამავე თანხით მცირდება დროებით ბარათზე აღრიცხული საგადასახადო ვალდებულება.
ამავე ბრძანების 91 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ჩამოწერას ექვემდებარება ფიზიკური პირის აღიარებული, 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისთვის არსებული, საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი. ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად, ამ მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, დავალიანების ჩამოწერის საკითხის შესწავლას ექვემდებარება ყველა ფიზიკური პირი (მათ შორის, მეწარმე ფიზიკური პირი), რომელსაც ერიცხება აღიარებული, 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისთვის არსებული, აღიარებული საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი. მე-4 პუნქტის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ” ქვეპუნქტის შესაბამისად, დროებით ბარათზე არსებული, 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი, საგადასახადო დავალიანება ჩამოწერას ექვემდებარება გადასახადის გადამხდელის ძირითად ბარათზე გადატანის შემდგომ, ამავე მუხლის მე-10 პუნქტის გათვალისწინებით. ხოლო მე-5 პუნქტის თანახმად, იმ შემთხვევაში, თუ გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო დავალიანება უფიქსირდება ერთდროულად ძირითად და დროებით ბარათებზე, დავალიანების ჩამოწერა განხორციელდება დროებითი ბარათიდან ძირითად ბარათზე თანხების სრულად გადატანის შემდგომ.
ამავე ბრძანების 91 მუხლის მე-10 პუნქტის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო დავალიანება ჩამოეწერება პროგრამულად, თუ ფიზიკური პირს (მათ შორის, მეწარმე ფიზიკურ პირს), 2021 წლის 1 იანვრის შემდგომ ჩამოწერის მომენტამდე, არ უფიქსირდება გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე (მათ შორის, დროებითი აღრიცხვის ბარათზე) გატარებული ოპერაციები. ამ მიზნით, მხედველობაში არ მიიღება პირის მიერ წარმოდგენილი დეკლარაციები, რომელთა საფუძველზე გადასახდელად დასარიცხი გადასახადის თანხა ნულის ტოლია. ასევე ოპერაციები, რომლებიც ამცირებს 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილ საგადასახადო დავალიანებას და ოპერაციები, რომლებითაც ხორციელდება 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი საგადასახადო დავალიანების დროებითი ბარათიდან ძირითად ბარათზე გადატანა.
ამავე ბრძანების 91 მუხლის მე-13 პუნქტის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევებში (გარდა პროგრამულად განხორციელებული ჩამოწერისა), საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერა ფიზიკური პირის პირადი აღრიცხვის ბარათზე ხორციელდება საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილებით (დასკვნა, ბრძანება), რისთვისაც უნდა გაიმიჯნოს ჩამოწერის მომენტში არსებულ მთლიან დავალიანებაში 2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი და ჩამოწერის მომენტისთვის აღიარებული, გადაუხდელი საგადასახადო დავალიანება და მასზე დარიცხული საურავი 2021 წლის 1 იანვრის შემდგომ წარმოშობილი დავალიანებისგან.
ამავე ბრძანების 91 მუხლის მე-15 პუნქტის მიხედვით: იმ შემთხვევაში, თუ ფიზიკური პირის პირადი აღრიცხვის ბარათზე 2021 წლის 1 იანვრის შემდგომ ასახულია ოპერაციები, რომლებიც ცვლის საგადასახადო დავალიანების თანხას, ჩამოსაწერი დავალიანების დათვლისას გათვალისწინებულ უნდა იქნეს პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესით განსაზღვრული შემდეგი პრინციპი: თუ 2021 წლის 1 იანვრის შემდგომ პირადი აღრიცხვის ბარათზე ასახული ოპერაცია (გადახდა, დეკლარაციით ბარათზე ასახული ბიუჯეტიდან დასაბრუნებელი თანხა (შემცირება), დასკვნა/ბრძანება/გადაანგარიშება ოპერაციის მიხედვით ასახული შემცირება, რომელიც იწვევს საგადასახადო დავალიანების შემცირებას, პირველ რიგში იწვევს უფრო ადრე წარმოქმნილი საგადასახადო დავალიანების (2021 წლის 1 იანვრამდე წარმოშობილი) დაფარვას, ხოლო შემდეგ 2021 წლის 1 იანვრის შემდგომ წარმოშობილი დავალიანების დაფარვას, ისე რომ ორივე შემთხვევაში დაცული უნდა იყოს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 253-ე მუხლით დავალიანების დაფარვის დადგენილი თანმიმდევრობა: ა) გადასახადის თანხა (ძირითადი თანხა); ბ) ჯარიმა; გ) საურავი.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ ი/მ ------- (ს/ნ -------) პირადი აღრიცხვის ბარათიდან ჩამოწერილია 2021 წლის პირველ იანვრამდე წარმოშობილი და 2025 წლის 18 ნოემბრამდე გადაუხდელი აღიარებული საგადასახადო დავალიანება. ვინაიდან 2021 წლის პირველი იანვრისთვის არსებული ძირითადი დავალიანება დაფარული იყო 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ გადახდილი/შემცირებული თანხებით, ჩამოწერას დაექვემდებარა მხოლოდ ჯარიმა და საურავი: ჯარიმა - 286 424 ლარი და საურავი 137 817.66 ლარი, ხოლო 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ დარიცხული გადასახადები ფიქსირდება დავალიანებად. ამასთან, გადამხდელს 27.09.2024 წლის №CA00412412761836 და 02.10.2024 წლის №CA00412412974640 განცხადებებით მიმართული ჰქონდა მომსახურების დეპარტამენტისთვის დავალიანების საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით ჩამოწერის მოთხოვნით, რაზეც 2024 წლის 9 ოქტომბრის N21-11/75810 წერილით ეცნობა პასუხი, რომ ადმინისტრაციული საქმისწარმოება შეჩერებულია დროებით, დამატებით დარიცხული თანხების აღიარებამდე. ასევე, განემარტა, რომ იმ პერიოდისათვის არსებული მდგომარეობის მიხედვით ჩამოწერას დაექვემდებარებოდა მხოლოდ ჯარიმა-საურავი.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ მომსახურების დეპარტამენტის მიერ სადავო გადაწყვეტილება გამოცემულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და გადასახადის გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე.
შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის 2025 წლის 27 ნოემბრის საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის, საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ №021-2025-187831 ბრძანებასთან და 2025 წლის 5 დეკემბრის ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ №021-1503 ბრძანებასთან დაკავშირებით შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-5 ნაწილზე, რომლის თანახმად, აღიარებულია საგადასახადო დავალიანება თუ:
ა) დარიცხვის საფუძველია საგადასახადო დეკლარაცია/საბაჟო დეკლარაცია;
ბ) პირს გაშვებული აქვს საგადასახადო ორგანოს მიერ მისთვის წარდგენილი საგადასახადო მოთხოვნის ან/და დავის განმხილველი ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრების ამ კოდექსით დადგენილი ვადა;
გ) მისი შემცირების მიზნით შემოსავლების სამსახურსა და გადასახადის გადამხდელს შორის გაფორმდა საგადასახადო შეთანხმება;
დ) დარიცხვის მართლზომიერების შესახებ სასამართლოს გადაწყვეტილება შესულია კანონიერ ძალაში;
ე) პირი წერილობითი/ელექტრონული განცხადებით უარს აცხადებს საგადასახადო დავის განმხილველი ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრებაზე;
ვ) პირს საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესით საგადასახადო ორგანოში წარდგენილი აქვს წერილობითი განცხადება საგადასახადო მოთხოვნის გასაჩივრებაზე უარის თქმის შესახებ.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 238-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველსაყოფად განახორციელოს შემდეგი ღონისძიებები:
ა) საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა;
ბ) მესამე პირზე გადახდევინების მიქცევა;
გ) ქონებაზე ყადაღის დადება;
დ) ყადაღადადებული ქონების რეალიზაცია;
ე) საბანკო ანგარიშზე საინკასო დავალების წარდგენა;
ვ) გადასახადის გადამხდელის სალაროდან ნაღდი ფულის ამოღება;
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების რიგითობას ირჩევს საგადასახადო ორგანო, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი. მე-6 ნაწილის შესაბამისად, კი საგადასახადო დავალიანების გაუქმებასთან ერთად უქმდება მისი გადახდევინების უზრუნველსაყოფად დაწყებული ამ თავით გათვალისწინებული ნებისმიერი ღონისძიება, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 241-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, სასამართლოს გადაწყვეტილების გარეშე დაადოს ყადაღა პირის საკუთრებაში არსებულ ან/და მის ბალანსზე რიცხულ (გარდა ლიზინგით მიღებული ქონებისა) ნებისმიერ ქონებას, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის მოცულობის ფარგლებში. ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი გამოსცემს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, ამ კოდექსის მიზნებისათვის ქონებაზე ყადაღის დადება არის პირის ქონების აღწერა ამ ქონების განკარგვის (პირის მიერ ქონების ნებისმიერი ფორმით გასხვისების, დაგირავების, იპოთეკის, უზუფრუქტის, სერვიტუტის ან აღნაგობით დატვირთვის, თხოვების, ქირავნობისა და იჯარის ხელშეკრულებების დადების, სხვისთვის დროებით ან მუდმივ მფლობელობაში გადაცემის) აკრძალვა. ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის თანახმად, ქონებაზე დადებული ყადაღა უქმდება ამ კოდექსის 239-ე მუხლის მე-9 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 239-ე მუხლის მე-9 ნაწილის თანახმად კი, გაუქმება ხდება:
ა) ამ კოდექსის 242-ე მუხლით განსაზღვრული უფლებამოსილი ორგანოს მიერ, საგადასახადო გირავნობით/იპოთეკით დატვირთული ქონების საგადასახადო დავალიანების დაფარვის მიზნით რეალიზაციის შემთხვევაში;
ბ) თუ გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო ორგანოს წერილობითი თანხმობით განახორციელა ქონების ან მისი ნაწილის რეალიზაცია და ამონაგები თანხა სრულად მიმართა საგადასახადო დავალიანების დასაფარავად;
გ) საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით ქონების სახელმწიფო საკუთრებაში მიქცევის შემთხვევაში;
დ) „რეაბილიტაციისა და კრედიტორთა კოლექტიური დაკმაყოფილების შესახებ“ საქართველოს კანონის შესაბამისად საგადასახადო გირავნობით/იპოთეკით დატვირთული ქონების რეალიზაციის შემთხვევაში;
დ1) „სააღსრულებო წარმოებათა შესახებ“ საქართველოს კანონის 401 მუხლის მე-5 პუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში;
ე) თუ ამ კოდექსის 265-ე მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების განხორციელებით არ წარმოიშობა საგადასახადო დავალიანება;
ზ) ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 243-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების ფარგლებში პირის საბანკო ანგარიშებიდან (გარდა საანაბრო (ვადიანი) ანგარიშისა) საინკასო დავალებით ჩამოწეროს გადასახადის, საურავისა და ჯარიმის თანხები და ჩარიცხოს ისინი შესაბამის ბიუჯეტში. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების გაზრდის ან შემცირების შემთხვევაში საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, საბანკო დაწესებულებაში წარდგენილ საინკასო დავალებაში განახორციელოს თანხის შესაბამისი კორექტირება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 299-ე მუხლის მე-11 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და იმ ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, რომ ი/მ ------- (ს/ნ -------) შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, 2025 წლის 27 ნოემბრისა და 5 დეკემბრის მდგომარეობით ერიცხებოდა და ერიცხება აღიარებული საგადასახადო დავალიანება, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ბრძანებები გამოცემულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და გადასახადის გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :
1. ი/მ ------- (ს/ნ -------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხები:
გადამხდელი არ ეთანხმება მომსახურების დეპარტამენტის გადაწყვეტილებას დავალიანების ჩამოწერის შესახებ და ითხოვს დავის პერიოდში ვალის მართვის დეპარტამენტის სადავო ბრძანებების შეჩერებას.
ფაქტობრივი გარემოებები
მომსახურების დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად დგინდება, რომ მომჩივანმა მიმართა საგადასახადო ორგანოს განცხადებით, დავალიანების საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 37-ე ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტით ჩამოწერის მოთხოვნით. მონაცემთა დამუშავების სამმართველოს მიერ განხორციელდა 2021 წლის პირველ იანვრამდე წარმოშობილი და თანხის ჩამოწერამდე გადაუხდელი აღიარებული საგადასახადო დავალიანების ჩამოწერა აღნიშნული ნორმის შესაბამისად.
გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე 2021 წლის პირველი იანვრის შემდეგ ფიქსირდება ბიუჯეტთან ანგარიშსწორება (გადასახადების დარიცხვა/შემცირება/გადახდა). ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, მომსახურების დეპარტამენტის მიერ შედგენილია დასკვნა და მომჩივანის პირადი აღრიცხვის ბარათზე ჩამოწერილია 2021 წლის პირველ იანვრამდე წარმოშობილი და 2025 წლის 18 ნოემბრამდე გადაუხდელი აღიარებული საგადასახადო დავალიანება - ჩამოწერას დაექვემდებარა მხოლოდ ჯარიმა და საურავი.
საინკასო დავალებასთან დაკავშირებით ვალის მართვის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის თანახმად, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების არსებობის გამო, მომჩივანის მიმართ გამოცემულ იქნა საბანკო ანგარიშებიდან გადასახადის საურავის და ჯარიმის თანხების ჩამოწერის შესახებ ბრძანება. ასევე გამოცემულ იქნა ქონებაზე ყადაღის დადების შესახებ ბრძანება, რომლის საფუძველზეც ყადაღა დაედო საკუთრებაში რიცხულ ქონებას.
გადაწყვეტილება
სამართლებრივი ნორმებისა და იმ ფაქტობრივი გარემოების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ბრძანებები გამოცემულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და გადასახადის გადამხდელს უარი უნდა ეთქვას მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე.
დასაბუთება
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 241; 243;