ბრძანება N 5628

N 5628

13 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-------“ (ს/ნ -------)

(მის.: -------, -------)

2026 წლის 12 თებერვლის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 12 მარტის სხდომაზე (ოქმი №22) განიხილა შპს „-------“ (ს/ნ -------) 2026 წლის 12 თებერვლის №100734/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 26 დეკემბრის №006-575 „საგადასახადო მოთხოვნასთან“ დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მომსახურების გაწევის შედეგად მისაღები თანხების დღგ-ით დაბეგვრას. მიიჩნევს, რომ დარიცხვა არამართლზომიერია, რადგან საგადასახადო ორგანომ არ გაითვალისწინა მიმდინარე სასამართლო დავა, რომელიც პირდაპირ განსაზღვრავს დასაბეგრი ბრუნვის ოდენობას. განმარტავს, რომ იმყოფება სამართლებრივ დავაში საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის მერიასთან (საქმე №2/597-22). დავის საგანს წარმოადგენს მერიის მიერ შესრულებული სამუშაოების მოცულობის დადასტურებაზე უარი და თანხების თვითნებური დაკავება პირგასამეხლოს სახით. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის თანხა განისაზღვრება მისაღები ანაზღაურების მიხედვით. მოცემულ შემთხვევაში, ვინაიდან მუნიციპალიტეტთან აქვს დავა შესრულებული სამუშაოს მოცულობაზე, გადამხდელის მხრიდან შეუძლებელია კონკრეტული თანხის დაბეგვრა. დღგ-ის პრინციპს ეწინააღმდეგება ისეთი ოპერაციის დაბეგვრა, რომლის ფაქტობრივი მოცულობა და მისაღები ანაზღაურება ჯერ კიდევ სასამართლოს მიერ დასადგენი ფაქტია. საგადასახადო ორგანომ მოახდინა იმ შემოსავლის დაბეგვრა, რომელიც კომპანიას ფაქტობრივად არ მიუღია და რომლის მიღების უფლებამოსილებაც სადავოა. ნებისმიერი საგადასახადო დარიცხვა უნდა ეფუძნებოდეს უტყუარ ფაქტობრივ გარემოებებს და არა ვარაუდს. აცხადებს, რომ სანამ სასამართლო არ დაადგენს თუ რა მოცულობის სამუშაოა რეალურად მიღებული მერიის მიერ საგადასახადო ბრუნვა ვერ ჩაითვლება დადგენილად. გადამხდელი ითხოვს შეჩერდეს საგადასახადო დავის განხილვა სიღნაღის რაიონულ სასამართლოში მიმდინარე საქმის (№2/597-22) საბოლოო დასრულებამდე, რათა დადგინდეს დასაბეგრი ოპერაციის ზუსტი მოცულობა.

2. გადასახადის გადამხდელი მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლზე და აცხადებს, რომ მოქმედებდა კეთილსინდისიერად. განმარტავს, რომ შეუსაბამობა დეკლარირებულ მონაცემებსა და საგადასახადო შემოწმების აქტში მითითებულ ციფრებს შორის გამოწვეულია სახელმწიფო უწყებასთან (მერიასთან) არსებული სამართლებრივი კონფლიქტით და არა გადასახადისგან თავის არიდების განზრახვით. შესაბამისად მიიჩნევს, რომ ჯარიმის დაკისრება არამართლზომიერია.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ნოემბრის №25614 ბრძანების საფუძველზე დაინიშნა შპს „-------“ (ს/ნ -------) საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის 19 მაისიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 24 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 26 დეკემბრის №28506 ბრძანება გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ და ამავე თარიღის №006-575 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 170 466 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 74 328 ლარი, ჯარიმა 51 966 ლარი და საურავი 44 171 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

გადამხდელის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებპორტალზე გამოცხადებულ ტენდერებში გამარჯვების საფუძველზე, სამშენებლო მომსახურების გაწევა. თავის მხრივ სამშენებლო მომსახურებას კომპანია ახორციელებს ქვეკონტრაქტორი პირების მეშვეობით. შპს „-------“ (ს/ნ -------) ნაწარმოები აქვს ბუღალტრული აღრიცხვა, გადამხდელის მხრიდან წარმოდგენილია ბანკის ცნობები, ამონაწერები და ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებით მოთხოვნილი სხვა პირველადი დოკუმენტაცია (ურთიერთშედარების აქტები დებიტორკრედიტორებთან). შემოწმების პროცესში დამუშავდა სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებპორტალზე არსებული ინფორმაცია და დოკუმენტაცია (ხელშეკრულებები, მიღება-ჩაბარების აქტები და სხვა), ასევე შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები. ზემოაღნიშნული ინფორმაციის დამუშავებისა და ანალიზის შედეგად გამოვლინდა შემდეგი ფაქტობრივი გარემოება: კომპანიას 2022 წელს შესრულებულ სამუშაოებზე სრულად არ აქვს გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და შესაბამისად არ აქვს დეკლარირებული აღნიშნული შემოსავლები. შემდგომ 2023-2025 წლებში კომპანიას არ უფიქსირდება ეკონომიკური საქმიანობები. შემოწმების შედეგად გამოვლინდა სხვაობა შემოწმებით დადგენილ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებსა და კომპანიის მიერ დღგ-ით დასაბეგრ დეკლარირებულ ბრუნვას შორის. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების გათვალისწინებით, სხვაობა დაექვემდებარა დღგ-ით დაბეგვრას. გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 168-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული დასაბეგრი პირი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს წარუდგინოს დღგ-ის დეკლარაცია არაუგვიანეს საანგარიშო პერიოდის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა და ამავე ვადაში გადაიხადოს გადასახადი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქმეში არსებული ფაქტობრივი გარემოებების თანახმად, საგადასახადო შემოწმების მიერ გამოვლინდა სხვაობა შემოწმებით დადგენილ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვასა და კომპანიის მიერ დეკლარირებულ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვას შორის. კერძოდ, კომპანიას 2022 წელს შესრულებულ სამუშაოებზე სრულად არ აქვს გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და შესაბამისად არ აქვს დეკლარირებული აღნიშნული შემოსავლები.

მითითებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ საგადასახადო შემოწმებით მართლზომიერად განხორციელდა გამოვლენილი სხვაობის დღგ-ით დაბეგვრა.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, რომლის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის;

2. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახური ასევე მიუთითებს საქმეში არსებულ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები. ამასთან, მომჩივანს არ აქვს წარმოდგენილი საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დამადასტურებელი მტკიცებულებები შემოწმებით განსაზღვრული ჯარიმის არამართლზომიერებასთან დაკავშირებით.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეზე არსებული მასალების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმა განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „-------“ (ს/ნ -------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. მომსახურების გაწევის შედეგად მისაღები თანხების დღგ-ით დაბეგვრა.

2. მიიჩნევს, რომ ჯარიმის დაკისრება არამართლზომიერი.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადამხდელის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებპორტალზე გამოცხადებულ ტენდერებში გამარჯვების საფუძველზე, სამშენებლო მომსახურების გაწევა. თავის მხრივ სამშენებლო მომსახურებას კომპანია ახორციელებს ქვეკონტრაქტორი პირების მეშვეობით. შემოწმების პროცესში დამუშავდა სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებპორტალზე არსებული ინფორმაცია და დოკუმენტაცია (ხელშეკრულებები, მიღება-ჩაბარების აქტები და სხვა), ასევე შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები. ზემოაღნიშნული ინფორმაციის დამუშავებისა და ანალიზის შედეგად გამოვლინდა შემდეგი ფაქტობრივი გარემოება: კომპანიას 2022 წელს შესრულებულ სამუშაოებზე სრულად არ აქვს გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა და შესაბამისად არ აქვს დეკლარირებული აღნიშნული შემოსავლები. შემდგომ 2023-2025 წლებში კომპანიას არ უფიქსირდება ეკონომიკური საქმიანობები. შემოწმების შედეგად გამოვლინდა სხვაობა შემოწმებით დადგენილ დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებსა და კომპანიის მიერ დღგ-ით დასაბეგრ დეკლარირებულ ბრუნვას შორის. სხვაობა დაექვემდებარა დღგ-ით დაბეგვრას. გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 159; 163; 269(7)