ბრძანება N 2056

N 2056

03 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ ---ის (ს/ნ ---)

(ფაქტ. მის.: ---) 2026 წლის 4 იანვრის

საჩივრის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 22 იანვრის სხდომაზე (ოქმი №4) განიხილა ი/მ---ს (ს/ნ ----) 2026 წლის 4 იანვრის №99755/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 9 დეკემბრის №042-29 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების შედეგებს, ითხოვს მოთხოვნის გაუქმებას. აცხადებს, რომ ის არ ეთანხმებოდა, ასევე, 2024 წლის 15 ნოემბრის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმს (№ CB1689108) და ინვენტარიზაციით დადგენილ დანაკლისს. მიიჩნევს, რომ ვინაიდან სსიპ შემოსავლების სამსახურსა და ფინანსთა სამინისტროშიც, საჩივრები განხილული იქნა მათ გარეშე, მიღებულ იქნა დაუსაბუთებელი გადაწყვეტილება. კერძოდ, ინვენტარიზააციის ნაშთი გადაანგარიშებული იქნა წინა სარევიზიო წლების რეალიზებული საქონლის 2024 წლის 18 მარტის ინვერტარიზაციის ჩატარების დროს დადგენილი 1კგ საქონლის წონის ღირებულებით - 5.54 ლარით (დღგ-ის გარეშე 1 კგ ღირებულება) და არა მათ მიერ მოთხოვნილი ფასნამატის/მარჟის შესაბამისად, რომელიც ანგარიშებით შეადგენდა 1,58 პროცენტს. ე.ი. ინვენტარიზაციის დანაკლისი გადაანგარიშდა არა ფაქტიურად არსებული ნაშთსა და მათ მიერ წარდგენილი ცხრილების დანაკლისს შორის სხვაობით, არამედ წინა წლების რეალიზაციის გაყიდვების გადაანგარიშებითაც (მიუთიტებს, რომ აღნიშნული ჩანს ინვენტარიზაციის შედეგებსა და მათ საჩივრებში), რაც განმეორებულ იქნა 2025 წლის შემოწმების ჩატარების დროს. აღნიშნულიდან გამომდინარე გადამხდელი მიიჩნევს, რომ ერთი და იგივე დანაკლისზე განხორციელდა ორჯერ სანქციის დარიცხვა. ითხოვს, შესაძლებლობის ფარგლებში გამოსწორდეს ძველი და ახალი შეცდომაც და დაკონკრეტდეს/გადამოწმდეს ცხრილების სისწორე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №23001 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ ---ის (ს/ნ ---) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 9 დეკემბრის №27126 ბრძანება და ამავე თარიღის №042-29 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 51 266 ლარი, მათ შორის გადასახადი 37 595 ლარი, ჯარიმა 10 040 ლარი და საურავი 3 631 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

● ი/მ --- გადამხდელად რეგისტრირებულია 2013 წლის 25 ივლისს, ხოლო დღგ-ის გადამხდელად 2019 წლის 13 სექტემბერს. მინიჭებული აქვს მცირე ბიზნესის სტატუსი 2019 წლის პირველი იანვრიდან. საქმიანობის საგანს წარმოადგენს მეორადი მოხმარების ავტონაწილებით ვაჭრობა. გადამხდელს გერმანიიდან იმპორტის სახით CIF პირობით შემოაქვს საქონელი, რეალიზაცია კი ხორციელდება ადგილობრივად საცალოდ. შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 19 მარტის N5856 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ ---ის სმფ-ის ინვენტარიზაცია. შედეგად გამოვლინდა დანაკლისი 714 664 ლარის ოდენობით, ხოლო გასაჩივრების შედეგად მიღებული გადაწყვეტილების საფუძველზე განხორციელებული გადაანგარიშებით დანაკლისის თანხამ საბოლოოდ შეადგინა 253 237 ლარი. გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს პროგრამა ,,ორისის“ მეშვეობით, თუმცა საქონლის მოძრაობა აღრიცხულია წონით, ვინაიდან ინვოისებში და იმპორტის განხორციელებულ პროცედურებში საქონელი ასახულია წონებით - კილოგრამებში. რეალიზაცია კი ცალობით ხორციელდება, გამოწერილ სასაქონლო ზედნადებებშიც ცალობით არის ზომის ერთეული განსაზღვრული.

შესაბამისად, ვერ ხდება შეძენილი და რეალიზებული საქონლის იდენტიფიცირება. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში და საბანკო ანგარიშებზე დაფიქსირებულ თანხებს. გადამხდელის მიერ მოწოდებულია მოთხოვნილი ინფორმაცია, მათ შორის, სასაქონლო ნაშთები. ვინაიდან ვერ დგინდება საქონლის მოძრაობა რაოდენობრვ და თანხობრივ ჭრილში, ასევე, არ იდენტიფიცირდება დაბეგვრის ობიექტი პირდაპირი მეთოდით, საგადასახადო შემოწმებით გამოყენებული იქნა არაპირდაპირი მეთოდი საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის და შემოსავლების სამსახურის 2023 წლის 3 ოქტომბრის N24392 ბრძანებით დამტკიცებული „პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ მეთოდური მითითების მიხედვით. კერძოდ, რპთ-ზე გავრცელდა ინვენტარიზაციით დადგენილი ფასნამატი 58%. გადამხდელს დაერიცხა დამატებული ღირებულების გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

● ი/მ ----ს მცირე ბიზნესის მინიჭებული აქვს მცირე ბიზნესის სტატუსი. ადეკლარირებს მცირე ბიზნესის საშემოსავლო გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციებს. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში და საბანკო ანგარიშებზე დაფიქსირებულ თანხებს. საგადასახადო შემოწმება ჩატარებულია არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით. შედეგად, გამოვლინდა მცირეოდენი სხვაობა დეკლარირებულ და დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე და 90-ე მუხლებით, ასევე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის №999 ბრძანებით „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 90-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 1 პროცენტით, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

2. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 3 პროცენტით, თუ ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა მისმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500 000 ლარს გადააჭარბა.

მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ამ ნაწილის მიხედვით დადგენილი განაკვეთით იბეგრება შესაბამისი თვის (ერთობლივი შემოსავლის 500000-ლარიანი ზღვრის გადაჭარბების დაფიქსირების თვის) დასაწყისიდან კალენდარული წლის დასრულებამდე.

3. მცირე ბიზნესის დასაბეგრი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლებისაგან, გარდა ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლისა და ამ კოდექსის 88-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად განსაზღვრული შემოსავლის სახიდან მიღებული შემოსავლისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 93-ე მუხლის 11 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის საგადასახადო დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენა და გადასახადის გადახდა ხორციელდება არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა.

,,სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის მე-13 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, მცირე ბიზნესის ერთობლივი შემოსავალი შედგება:

ა) შემოსავლისგან, რომელიც ექვემდებარება სპეციალური რეჟიმით დაბეგვრას და მოიცავს საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს, გარდა ამ მუხლის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებში აღნიშნული შემოსავლებისა და ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლებისა;

ბ) შემოსავლისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით და მოიცავს მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 29 დეკემბრის №415 დადგენილებით დამტკიცებული დანართი №5- ით განსაზღვრული შემოსავლების სახეების მიხედვით მიღებულ ერთობლივ შემოსავლებს;

გ) სხვა შემოსავლებისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით, გარდა ამ პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტში აღნიშნული შემოსავლებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრ პირად განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ“ და ,,გ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა და საქონლის იმპორტი.

ამავე კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.

საგადასახადო შემოწმების აქტით დგინდება, რომ გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს პროგრამა ,,ორისის“ მეშვეობით, თუმცა საქონლის მოძრაობა აღრიცხულია წონით, რეალიზაცია კი ცალობით ხორციელდება, შესაბამისად, ვერ ხდება შეძენილი და რეალიზებული საქონლის იდენტიფიცირება. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში და საბანკო ანგარიშებზე დაფიქსირებულ თანხებს. გადამხდელის მიერ მოწოდებულია მოთხოვნილი ინფორმაცია, მათ შორის, სასაქონლო ნაშთები. ვინაიდან ვერ დგინდება საქონლის მოძრაობა რაოდენობრვ და თანხობრივ ჭრილში, საგადასახადო შემოწმებით გამოყენებული იქნა არაპირდაპირი მეთოდი, კერძოდ, რპთ-ზე გავრცელდა ინვენტარიზაციით დადგენილი ფასნამატი 58%.

შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დამატებული ღირებულების გადასახადი. ამასთან, საგადასახადო შემოწმება ჩატარებულია არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით. შედეგად, გამოვლინდა მცირეოდენი სხვაობა დეკლარირებულ და დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე და 90-ე მუხლებით, ასევე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის №999 ბრძანებით „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციაზე, რომლის თანახმად, ის არ ეთანხმებოდა, ასევე, 2024 წლის 15 ნოემბრის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმს (№ CB1689108) და ინვენტარიზაციით დადგენილ დანაკლისს. კერძოდ, ინვენტარიზააციის ნაშთი გადაანგარიშებული იქნა წინა სარევიზიო წლების რეალიზებული საქონლის 2024 წლის 18 მარტის ინვერტარიზაციის ჩატარების დროს დადგენილი 1კგ საქონლის წონის ღირებულებით - 5.54 ლარით (დღგ-ის გარეშე 1 კგ ღირებულება) და არა მათ მიერ მოთხოვნილი ფასნამატის/მარჟის შესაბამისად, რომელიც ანგარიშებით შეადგენდა 1,58 პროცენტს. ე.ი. ინვენტარიზაციის დანაკლისი გადაანგარიშდა არა ფაქტიურად არსებული ნაშთსა და მათ მიერ წარდგენილი ცხრილების დანაკლისს შორის სხვაობით, არამედ წინა წლების რეალიზაციის გაყიდვების გადაანგარიშებითაც (მიუთითებს, რომ აღნიშნული ჩანს ინვენტარიზაციის შედეგებსა და მათ საჩივრებში), რაც განმეორებულ იქნა 2025 წლის შემოწმების ჩატარების დროს. აღნიშნულიდან გამომდინარე გადამხდელი მიიჩნევს, რომ ერთი და იგივე დანაკლისზე განხორციელდა ორჯერ სანქციის დარიცხვა. ითხოვს, შესაძლებლობის ფარგლებში გამოსწორდეს ძველი და ახალი შეცდომაც და დაკონკრეტდეს/გადამოწმდეს ცხრილების სისწორე.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ აღნიშნული სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ირგვლივ არსებული ფაქტობრივი გარემოებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. ი/მ ---ის (ს/ნ ---) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. სადავო საკითხთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტებით მიზნით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ირგვლივ არსებული ფაქტობრივი გარემოებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების შედეგებს, ითხოვს მოთხოვნის გაუქმებას. აცხადებს, რომ ის არ ეთანხმებოდა, ასევე, 2024 წლის 15 ნოემბრის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმს და ინვენტარიზაციით დადგენილ დანაკლისს.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საგადასახადო შემოწმების აქტით დგინდება, რომ გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს პროგრამა ,,ორისის“ მეშვეობით, თუმცა საქონლის მოძრაობა აღრიცხულია წონით, რეალიზაცია კი ცალობით ხორციელდება, შესაბამისად, ვერ ხდება შეძენილი და რეალიზებული საქონლის იდენტიფიცირება. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში და საბანკო ანგარიშებზე დაფიქსირებულ თანხებს. გადამხდელის მიერ მოწოდებულია მოთხოვნილი ინფორმაცია, მათ შორის, სასაქონლო ნაშთები. ვინაიდან ვერ დგინდება საქონლის მოძრაობა რაოდენობრვ და თანხობრივ ჭრილში, საგადასახადო შემოწმებით გამოყენებული იქნა არაპირდაპირი მეთოდი, კერძოდ, რპთ-ზე გავრცელდა ინვენტარიზაციით დადგენილი ფასნამატი 58%.

შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დამატებული ღირებულების გადასახადი. ამასთან, საგადასახადო შემოწმება ჩატარებულია არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით. შედეგად, გამოვლინდა მცირეოდენი სხვაობა დეკლარირებულ და დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე და 90-ე მუხლებით, ასევე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის №999 ბრძანებით „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“.

 

გადაწყვეტილება

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ აღნიშნული სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ირგვლივ არსებული ფაქტობრივი გარემოებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლის არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73 (5); 90; 93 11.