გადაწყვეტილება № 26771/2/2026
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
№ 26771/2/2026
08 აპრილი 2026
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს „------“ (ს/ნ -----)
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 19.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 1.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26771/2/2026).
დავის საგანი:
1. ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის გათვალისწინება;
2. სესხად ჩათვლილი თანხის დაბრუნების მომენტისთვის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის №007-393 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 29.01.2026 წლის №1555 ბრძანება.
დარიცხული თანხა: 1 345 144,82 ლარი.
მათ შორის:
გადასახადი - 515 340,63
დღგ - 124 420,64
მოგების გადასახადი - (- 491 915,12)
საშემოსავლო გადასახადი - 882 835,11
ჯარიმა - 514 614,9
საურავი - 315 189,29
პროცედურული გარემოებები
აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2022 წლიდან 1.10.2025 წლამდე პერიოდი, ხოლო სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის მიზნებისთვის - 23.10.2025 წლის ჩათვლით პერიოდი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის №007-393 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.
შემოსავლების სამსახურის 29.01.2026 წლის №1555 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
სადავო საკითხები:
1. ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის გათვალისწინება
ფაქტების აღწერა
საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე, 163-ე და 164-ე მუხლების მიხედვით გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა. გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში მიღებული აქვს ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურები, რომელთა შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ აღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურებით დღგ-ის თანხა ექვემდებარება ჩათვლას. საგადასახადო კოდექსის 174-ე, 175-ე და 176-ე მუხლების საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს გაეზარდა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხები.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველ, მე-2 და მე-3 ნაწილებზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებზე, 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 178-ე მუხლის „დ“ ქვეპუნქტზე და „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 72-ე მუხლის პირველ პუნქტზე და მე-3 პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე.
გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნასთან მიმართებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციასა და შპს -----(ს/ნ -----) მიმართ გამოცემულ 2022 წლის 24 ნოემბრის საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშების თაობაზე გამოცემულ დასკვნაზე, რომლითაც დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ 2022 წლის 9 აგვისტოს წარმოდგენილი საჩივრით მოთხოვნილ იქნა მათ შორის ----- და ----- ანგარიშ-ფაქტურებით (საანგარიშო პერიოდია 2021 წლის დეკემბერი) ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის ჩათვლებში გათვალისწინება, რაც ზემოაღნიშნული დასკვნით გათვალისწინებულ იქნა. ამდენად, გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მომჩივნის არგუმენტაცია
ჩასათვლელი დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურები გაანგარიშებისას სრულად არ არის გათვალისწინებული, შპს „-----“-ის მიერ გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურა ----- ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა - 46 525,42 ლარი, ანგარიშ-ფაქტურა ----- ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა - 64 067,8 ლარი, ასევე ანგარიშფაქტურები, რომელიც კომპანიის მხრიდან ვერ იქნა დადასტურებული იმის გამო, რომ არ აქვს კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსი, აქედან გამომდინარე აუდიტის დეპარტამენტმა უნდა გადაიანგარიშოს დღგ და ჩასათვლელი დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურებით შეამციროს დარიცხული დღგ-ის თანხა.
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით.
საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ.
საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა.
აუდიტის დეპარტამენტის 17.03.2026 წლის №----- წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის თანახმად, შპს „-----“-ისგან მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების (----- და ------) საანგარიშო პერიოდია 2021 წლის დეკემბერი. გადასახადის გადამხდელს წინა შემოწმების შედეგები გასაჩივრებული აქვს შემოსავლების სამსახურში, სადაც ასევე მოთხოვნილია ზემოაღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურების საფუძველზე დღგ-ის ჩათვლა, აღნიშნული საკითხი დაკმაყოფილდა შემოსავლების სამსახურის მიერ, რის საფუძველზეც წინა შემოწმების მიერ შედგენილია 24.11.2022 წლის დასკვნა, რომლის მიხედვითაც დღგ-ის თანხები გათვალისწინებულ იქნა ჩათვლებში.
საბჭო ყურადღებას ამახვილებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან მომჩივნის მიერ მითითებული ანგარიშ-ფაქტურები აუდიტის დეპარტამენტის 24.11.2022 წლის დასკვნის საფუძველზე გათვალისწინებულია დღგ-ის ჩათვლებში, მომჩივნის მოთხოვნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხის კორექტირებაზე უსაფუძვლოა. ამასთან, საბჭო მიუთითებს, რომ ვინაიდან არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება შემოწმების შედეგად დადგენილისგან განსხვავებული გარემოებები, საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
2. სესხად ჩათვლილი თანხის დაბრუნების მომენტისთვის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა
ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები
1.01.2019 წლიდან 1.01.2022 წლამდე პერიოდზე აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შედგენილია საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის მონაცემებითაც დამუშავდა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამა და დადგინდა, რომ საზოგადოებას სამეურნეო დანიშნულების კვალიფიკაციით დამფუძნებელზე/დირექტორზე გაცემული აქვს ფულადი სახსრები (1430), რომელიც პერიოდის განმავლობაში იზრდება. გონივრულ ვადაში არ ხდება აღნიშნული თანხის დაბრუნება ან/და გახარჯვა ხარჯებზე. ასევე, საწარმოს შესამოწმებელ პერიოდში უფიქსირდება სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი (1110), რომლის გახარჯვა შესამოწმებელ პერიოდში არ ხდება. იმავე შემოწმების აქტით, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის საფუძველზე, საქვეანგარიშოდ გაცემული თანხა და სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი განხილულ იქნა, როგორც დამქირავებლის მიერ დირექტორზე (----- პ/ნ -----) შესამოწმებელ პერიოდში საანგარიშო თვეების მიხედვით გაცემულ უპროცენტო სესხად.
შემმოწმებელი მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის და მე-8 ნაწილზე. საზოგადოება 2023 წლიდან აღარ ახორციელებს საქმიანობას. მიმდინარე შემოწმებით, ფაქტობრივ გარემოებაში მითითებულ ფიზიკურ პირზე გაცემული სესხი, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის შესაბამისად ჩაითვალა დაბრუნებულად შესამოწმებელი პერიოდის დასაწყისში (01-2022 წელს), საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-8 ნაწილის შესაბამისად შემცირებულ იქნა დარიცხული მოგების გადასახადი 491 915 ლარით. სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის შესახებ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 21.10.2025 წლის №22837 ბრძანების საფუძველზე შპს ----- (ს/ნ ----) სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის მიხედვით საწარმოს სალაროში ფულის ნაშთად დაფიქსირებულია 0 ლარი. აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე, „ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანებით დამტკიცებული მეთოდური მითითების მიხედვით (სალაროში ნაღდი ფულის შესახებ მეთოდური მითითების დანართი №9 შესაბამისად), სესხად ჩათვლილი თანხა დაბრუნების მომენტისთვის განხილულ იქნა პასუხისმგებელ პირზე/დირექტორზე (---- პ/ნ -----) გაცემულ ხელფასად. საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტზე და მე-8 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 275-ე მუხლის პირველი-22 ნაწილებზე და ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე, ვინაიდან საწარმო 2023 წლიდან აღარ ახორციელებს საქმიანობას, 2019 წლის პირველი იანვრიდან 2022 წლის პირველ იანვრამდე საანგარიშო პერიოდზე გამოცემული 2022 წლის 30 ივნისის საგადასახადო შემოწმების აქტით საქვეანგარიშოდ გაცემული და სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი, რომელიც საწარმოს დირექტორზე გაცემულ სესხად იყო ჩათვლილი, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის შესაბამისად, შესამოწმებელი საანგარიშო პერიოდის დასაწყისში, 2022 წლის იანვარში, ჩაითვალა დაბრუნებულად (განხორციელდა დარიცხული მოგების გადასახადის ჩათვლა) და იმის გათვალისწინებით, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ განხორციელებული სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის შედეგად საწარმოს სალაროში ფულის ნაშთად დაფიქსირებულია 0 ლარი, სესხად ჩათვლილი თანხა, ასევე „ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანების მიხედვით, დაბრუნების მომენტისთვის განხილულ იქნა პასუხისმგებელ პირზე/დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შედეგად, შემოწმების მიერ, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის გამოყენებით, განხორციელებული ოპერაციების საფუძველზე, მოხდა 2022 წლის 30 ივნისის საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული მოგების გადასახადის ჩათვლა და ასევე საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა, მათ შორის, საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმის შეფარდება.
ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მომჩივნის არგუმენტაცია
წინა საგადასახადო შემოწმების აქტში დამატებით დარიცხულია მოგების გადასახადი, ასევე ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით, მიმდინარე შემოწმების აქტში ვინაიდან მოგების გადასახადით დაბეგრილი თანხა არ იქნა დაბრუნებული გადაკვალიფიცირდა, ნაცვლად სესხისა ჩაითვალა ხელფასად და კომპანიას დამატებით დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით ჯარიმა, წინა საგადასახადო შემოწმების აქტში დამატებით დარიცხული მოგების გადასახადის ძირითადი თანხა შემცირდა და მიმდინარე შემოწმებით დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი ასევე ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით, გამოდის, რომ ერთიდაიგივე თანხაზე საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით ჯარიმა 2-ჯერ არის დაკისრებული და სწორედ ამიტომ არის შემოწმების აქტში ჯარიმა - 441 418 ლარი, ხოლო მოგების გადასახადი შემცირებას ასევე უნდა გამოეწვია საგადასახადო კოდექსის 275- ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმის შემცირება, რომელიც დარიცხული იყო მოგების გადასახადის ძირითად თანხაზე, მთლიანობაში საშემოსავლო გადასახადის გაანგარიშებას არ ეთანხმება იმის გამო, რომ საშემოსავლო გადასახადის განაკვეთი ხელოვნურად არის გაზრდილი ნაცვლად საგადასახადო კოდექსში გათვალისწინებული 20%-იანი განაკვეთისა აუდიტის დეპარტამენტი იყენებს 25%-იან განაკვეთს, რაც ეწინააღმდეგება საგადასახადო კოდექსის მოთხოვნებს. აქედან გამომდინარე უნდა გადაანგარიშდეს დამატებით დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი.
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:
1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.
3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-3 ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მოგების გადასახადით იბეგრება ფიზიკურ პირზე ან არარეზიდენტზე სესხის გაცემა (გარდა უცხო ქვეყნის აღიარებულ საფონდო ბირჟაზე განთავსებული სასესხო ფასიანი ქაღალდის შეძენისა). ეს ქვეპუნქტი არ ვრცელდება საბანკო დაწესებულების, საკრედიტო კავშირის, მიკროსაფინანსო ორგანიზაციისა და სესხის გამცემი სუბიექტის მიერ განხორციელებულ ოპერაციებზე.
საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, თუ მოხდა გაცემული სესხის/გადახდილი ავანსის თანხის დაბრუნება ან გადახდილი ავანსის სანაცვლოდ საქონლის/მომსახურების მიღება, პირი უფლებამოსილია სესხის/ავანსის თანხის დაბრუნების ან საქონლის/მომსახურების ფაქტობრივად მიღების საანგარიშო პერიოდში დაბრუნებული თანხის ან მიღებული საქონლის/მომსახურების საკომპენსაციო თანხის შესაბამისად გამოანგარიშებული მოგების გადასახადის ოდენობით ჩაითვალოს და ამ კოდექსით დადგენილი წესით დაიბრუნოს ადრე გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა.
საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.
საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
დადგენილია, რომ 1.01.2019 წლიდან 1.01.2022 წლამდე პერიოდზე აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შედგენილია საგადასახადო შემოწმების აქტით, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის საფუძველზე, საქვეანგარიშოდ გაცემული თანხა და სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი განხილულ იქნა, როგორც დამქირავებლის მიერ დირექტორზე (----- პ/ნ -----) შესამოწმებელ პერიოდში საანგარიშო თვეების მიხედვით გაცემულ უპროცენტო სესხად.
ამასთან, სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის შესახებ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 21.10.2025 წლის №22837 ბრძანების საფუძველზე შპს ------ (ს/ნ -----) სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის მიხედვით საწარმოს სალაროში ფულის ნაშთად დაფიქსირებულია 0 ლარი. საზოგადოება 2023 წლიდან აღარ ახორციელებს საქმიანობას.
საბჭო ყურადღებას ამახვილებს საქმის გარემოებებზე და მიუთითებს, რომ ვინაიდან 1.01.2022 წლამდე პერიოდზე დირექტორზე გაცემულ უპროცენტო სესხად მიჩნეულია თანხა და ამასთან, მიმდინარე საგადასახადო შემოწმების ფარგლებში ჩატარებული სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის შედეგად სალაროს ნაშთი ნულია, გადასახადებით დაბეგვრის მიზნებისთვის სესხის დაბრუნებულად განხილვა და დაბრუნების მომენტისთვის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა მართლზომიერია, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.
საბჭო მიუთითებს, რომ ფიზიკური პირის (საწარმოს დირექტორის) საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტს წარმოადგენს დასაბეგრი შემოსავალი, სადაც სადავო შემთხვევაში ჩართული იქნა კომპანიის მიერ დირექტორზე ხელფასად გაცემულად მიჩნეული თანხა. აღნიშნული წარმოადგენს ფიზიკური პირის მიერ მიღებულ შემოსავალს. საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი ბაზა განისაზღვრება საშემოსავლო გადასახადის და ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავლის მიხედვით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საშემოსავლო გადასახადის გაანგარიშების მიზნებისთვის დასაბეგრი ბაზის განსაზღვრა ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავლის დარიცხვამდე აყვანილი თანხიდან განხორციელდა მართლზომიერად.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი
1. ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის გათვალისწინება;
2. სესხად ჩათვლილი თანხის დაბრუნების მომენტისთვის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა.
ფაქტობრივი გარემოებები
საწარმოს საქმიანობის სახეს წარმოადგენს საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი ფართების მშენებლობა. შესამოწმებელ პერიოდში ფიქსირდება საკუთრების უფლების გადაცემა საცხოვრებელ/არასაცხოვრებელ ფართებზე. ხელშეკრულებების საფუძველზე დგინდება, რომ გადაფორმების მომენტში საწარმოს სრულად აქვს მიღებული აღნიშნული ფართების საკომპენსაციო თანხები. აღნიშნული ფართების რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავლების დეკლარირებას არ ახორციელებს შესაბამისი საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის დეკლარაციებში. ასევე, შესამოწმებელ პერიოდში შპს-ს უფიქსირდება კომუნიკაციების (გამრიცხველიანების) მომსახურების ღირებულების საკომპენსაციო თანხების მიღება. გადასახადის გადამხდელი აღნიშნული მომსახურების საკომპენსაციო თანხების დეკლარირებას არ ახორციელებს შეაბამისი საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის დეკლარაციებში. შემოწმების მიერ განხორციელდა რეალიზებული ფართების და გაწეული მომსახურების ღირებულებების დღგ-ით დაბეგვრა, რის შედეგადაც გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა. ასევე, გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში მიღებული აქვს ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურები, რომელთა შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ აღნიშნული ანგარიშ-ფაქტურებით დღგ-ის თანხა ექვემდებარება ჩათვლას. გადასახადის გადამხდელს გაეზარდა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხები. საწარმოს სამეურნეო დანიშნულების კვალიფიკაციით დამფუძნებელ/დირექტორზე გაცემული აქვს ფულადი სახსრები რომელიც პერიოდის განმავლობაში იზრდება. გონივრულ ვადაში არ ხდებოდა აღნიშნული თანხის დაბრუნება ან/და გახარჯვა ხარჯებზე. ასევე, საწარმოს შესამოწმებელ პერიოდში უფიქსირდებოდა სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი რომლის გახარჯვა შესამოწმებელ პერიოდში არ ხდებოდა. საქვეანგარიშოდ გაცემული თანხა და სალაროში არსებული უძრავი ნაშთი განხილულ იქნა დამქირავებლის მიერ დირექტორზე, შესამოწმებელ პერიოდში საანგარიშო თვეების მიხედვით გაცემულ უპროცენტო სესხად და დაიბეგრა მოგების გადასახადით. ფიზიკურ პირზე გაცემული სესხი ჩაითვალა დაბრუნებულად შესამოწმებელი პერიოდის დასაწყისში და იქნა დარიცხული მოგების გადასახადი. სესხად ჩათვლილი თანხა დაბრუნების მომენტისთვის განხილულ იქნა პასუხისმგებელ პირზე/დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.
გადაწყვეტილება
საბჭო მიუთითებს, რომ ვინაიდან არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება შემოწმების შედეგად დადგენილისგან განსხვავებული გარემოებები, საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
საშემოსავლო გადასახადის გაანგარიშების მიზნებისთვის დასაბეგრი ბაზის განსაზღვრა ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავლის დარიცხვამდე აყვანილი თანხიდან განხორციელდა მართლზომიერად.
დასაბუთება
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს;175(1);73(9);982(3ზ);101;154;275