გადაწყვეტილება №26668/2/2026
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 26668/2/2026
24 მარტი 2026
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს ----- (ს/ნ -----)
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 05.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 19.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26668/2/2026).
დავის საგანი:
დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლება.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 19 დეკემბრის N 006-533 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 30.01.2026 წლის №1926 ბრძანება.
დარიცხული თანხა: 142 447,17 ლარი.
მათ შორის:
გადასახადი - 81 896,92 ლარი;
დღგ - 71 600,62 ლარი;
საშემოსავლო გადასახადი - 10 296,30 ლარი;
ჯარიმა - 49 605,40 ლარი;
საურავი - 10 944,85 ლარი;.
ფაქტების აღწერა:
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 2024 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 თებერვლის ჩათვლით საანგარიშო პერიოდის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 18 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:
შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი ინფორმაციის (საბუღალტრო პროგრამის), ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ კომპანიას არასწორად ჰქონდა განსაზღვრული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. ასევე, არასწორად ახდენდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხების დეკლარირებას. ამასთან, კომპანიას გაცემული ჰქონდა ხელფასი, რომელიც სრულად არ იყო ასახული საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში და შესაბამისად არ იყო დაბეგრილი.
შემოწმების შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ 2025 წლის 19 დეკემბრის N 27874 ბრძანება და ამავე თარიღის N 006-533 საგადასახადო მოთხოვნა.
აღნიშნული დარიცხვა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 30.01.2026 წლის N 1926 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-6 ნაწილზე, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 270- ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 275-ე მუხლზე, 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე.
შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება. ამდენად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მომჩივნის არგუმენტაცია:
გადასახადის გადამხდელს არ სურდა გადასახადის დამალვა.
2025 წლის იანვრის თვის დაზუსტებული დღგ-ს დეკლარაციის შექმნის თარიღია 17.03.2025 14:43 (აუდიტის შეტყობინების მიღების წინა დღე) რომელიც გადასახადის გადამხდელის შეცდომის გამო არ არის გადაგზავნილი. სურდა აღნიშნული შევსებული დეკლარაციის წარდგენა, მაგრამ ვეღარ მოახერხეს, რადგანაც მეორე დღეს 18 მარტს აუდიტის შეტყობინება შემოვიდა და იანვრის თვე მოექცა შესამოწმებელ პერიოდში. აღნიშნული არის გადასახადის გადამხდელის შეცდომით გამოწვეული სამართალდარღვევაა.
ითხოვს რომ აღნიშნული იქნას გათვალისწინებული, ასევე ისიც რომ კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელია კომპანია, დროულად აქვს გადახდილი გასული პერიოდის ყველა გადასახადი, ჰყავს 20-მდე დასაქმებული ასევე გასათვალისწინებელია ის რომ კომპანია ახდენს ახალი საბურავების რეალიზაციას რაზეც დაბალი მარჟა აქვს და შესაბამისად კომპანიის და ბიზნესის განვითარებისთვის ეს თანხა ძალიან მნიშვნელოვანია.
უმორჩილესად ითხოვს მოეხსნას/შეუმცირდეს დარიცხული ჯარიმა 49 605 ლარი, რაც მისთვის ძალიან მნიშვნელოვანია და დაეხმარება ბიზნესის განვითარებაში, უფრო მეტი სამუშაო ადგილის შექმნაში.
დავების განხილვის საბჭო:
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად:
1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის;
2. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.
საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.
საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელი კეთილსინდისიერად შეცდა, ან არ იყო მისთვის ცნობილი ისეთი გარემოება, რამაც მისი პასუხისმგებლობა გამოიწვია. მომჩივანი ვერ ამტკიცებს, რომ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია არა მისი დაუდევრობით, არამედ საქმიანობისათვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერების მიუხედავად.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით საბჭოსთვის მინიჭებული უფლებამოსილების გამოყენების საფუძველი არ არსებობს.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი ითხოვს დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლებას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
შემოწმებით დადგინდა, რომ კომპანია არასწორად ასახავდა დასაბეგრ ბრუნვას, გადასახადის ჩასათვლელ თანხებს და სრულად არ დეკლარირებდა გაცემულ ანაზღაურებას. შედეგად დაერიცხა დამატებითი გადასახადები და სანქცია. კომპანიამ გაასაჩივრა აღნიშნული დარიცხვა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რის შემდეგაც დავა გაგრძელდა ზემდგომ ორგანოში.
გადაწყვეტილება:
საბჭოს მიიჩნია, რომ საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
დასაბუთება:
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 269(7); 275(2);.