გადაწყვეტილება №26757/2/2026
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
№26757/2/2026
19 მარტი 2026
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს --- (ს/ნ ----)
მოპასუხე: საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 12.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----ს 27.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26757/2/2026).
დავის საგანი:
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 15.01.2026 წლის №CB1856133 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;
2. შემოსავლების სამსახურის 27.02.2026 წლის №4520 ბრძანება.
დარიცხული თანხა:
ჯარიმა - 1 507.2 ლარი.
ფაქტების აღწერა
კომპანიის საქმიანობაა სხვადასხვა სახის კოსმეტიკური ნაწარმის იმპორტი და საბითუმო რეალიზაცია. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2018 წლიდან. საგადასახადო ორგანოსათვის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე არასწორი ინფორმაციის მიწოდების გამო, მომჩივანს, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 15.01.2026 წლის №CB1856133 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით, შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული სანქცია - ჯარიმა 1 507.2 ლარის ოდენობით. საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 27.02.2026 წლის №4520 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილით, 145-ე მუხლის მე-6 და მე-7 ნაწილებით, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილებით, 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, „მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №994 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 33-ე მუხლის პირველი პუნქტით და განმარტავს, რომ გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ სადავო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არ ექვემდებარება გაუქმებას.
განსახილველ შემთხვევაში საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება შემოსავლების სამსახურმა მიზანშეწონილად არ მიიჩნია.
მომჩივნის არგუმენტაცია
საქონლის რეალიზაცია ხდება მხოლოდ დოკუმენტურად (სასაქონლო ზედნადები/ანგარიშფაქტურების მიხედვით), სამეურნეო ოპერაციები სრულად აისახება საბუღალტრო პროგრამაში და სრულად ხდება კონტროლი შეძენილი/იმპორტირებული და რეალიზებული საქონლის ნაწილში. კომპანია სრულყოფილად ახდენს საგადასახადო ვალდებულებების შესრულებას, სამართალდარღვევებს არასდროს ჰქონია ფაქტი, კომპანიის ინტერესია რომ ნაკლებად ჰქონდეს ვადაგასული ან/და უვარგისი საქონელი და დროულად მოახდინოს მისი რეალიზაცია, გადაიხადოს შესაბამისი გადასახადები. აგრეთვე საწარმოში შემოსავლების სამსახურის მიერ ჩატარებულია საგადასახადო შემოწმება, სადაც საქონლის შეძენა/რეალიზაციის და ნაშთების ნაწილში სხვაობები არ გამოვლენილა, რაც ადასტურებს მის კეთილსინდისიერებას. განცხადებაში მითითებულია 20 დასახელების პოზიცია საიდანაც სხვაობა მხოლოდ კონკრეტულ მე-19 პოზიციასთან დაკავშირებით გამოვლინდა, რომლის ბრალეულობაც გამოწვეულია მის მიერ ციფრების ტექნიკურად არასწორად ჩაწერით 10 656 ცალის ნაცვლად განცხადებაში მითითებულია 11 616 ცალი. ეს კონკრეტული საქონელი შემოტანილია მხოლოდ ერთხელ და მისი ბოლო რეალიზაცია განხორციელებულია 2024 წელს, შესაბამისად რაიმე ცვლილებას ჩამოწერის განცხადებამდე არ ჰქონია და ბუნებრივია არც მოხდებოდა განცხადებაში მისი არასწორად შეტანა რომ არა მექანიკური შეცდომის დაშვება. შეცდომა დაშვებულია პირველად, აგრეთვე კომპანია კეთილსინდისიერად და სრულყოფილად ასრულებს საგადასახადო ვალდებულებებს, დროულად ხდება გადასახადების გადახდა. ითხოვს დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლებას.
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 145-ე მუხლის მე-6 და მე-7 ნაწილების თანახმად, ვადაგასული ან/და გამოსაყენებლად ან შემდგომი მიწოდებისთვის უვარგისი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერისას გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს შეატყობინოს სასაქონლომატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის (სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის სახეობის, რაოდენობისა და ღირებულების მითითებით) შესახებ და ჩამოწერა განახორციელოს მხოლოდ საგადასახადო ორგანოს მიერ შესაბამისი დადასტურების შემთხვევაში. საგადასახადო ორგანო გადამხდელის მიმართვიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში ვალდებულია სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის შემთხვევაში პირდაპირ დაუდასტუროს ან ადგილზე გასვლით მოახდინოს სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ფიზიკური გადამოწმება და დაუდასტუროს გადასახადის გადამხდელს ჩამოწერის დოკუმენტი.
„მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 3 დეკემბრის №994 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 33-ე მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი სმფ-ის ჩამოწერის მიზნით სააღრიცხვო დოკუმენტაციაზე და ფაქტობრივად არსებულის მონაცემებზე დაყრდნობით ავსებს „სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის დოკუმენტში“ (დანართი №24) მოცემული ცხრილის პირველ – მე-7 სვეტებს.
საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე იწვევს დაჯარიმებას წარდგენილი ინფორმაციის შედეგად დაუდასტურებელი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის სააღრიცხვო ღირებულებით.
გადასახადის გადამხდელის განმარტებით, განცხადებაში მითითებულია 20 დასახელების პოზიცია საიდანაც სხვაობა მხოლოდ კონკრეტულ მე-19 პოზიციასთან დაკავშირებით გამოვლინდა, რომლის ბრალეულობაც გამოწვეულია მის მიერ ციფრების ტექნიკურად არასწორად ჩაწერით 10 656 ცალის ნაცვლად განცხადებაში მითითებულია 11 616 ცალი. კონკრეტული საქონელი შემოტანილია მხოლოდ ერთხელ და მისი ბოლო რეალიზაცია განხორციელებულია 2024 წელში, შესაბამისად რაიმე ცვლილებას ჩამოწერის განცხადებამდე არ ჰქონია და ბუნებრივია არც მოხდებოდა განცხადებაში მისი არასწორად შეტანა რომ არა მექანიკური შეცდომის დაშვება.
სადავო საკითხზე საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 12.03.2026 წლის №20895-21-12 წერილით წარმოდგენილია მოპასუხე ორგანოს პოზიცია, სადაც მითითებულია, რომ: 15.01.2026 წელს მომჩივნის წარმომადგენლის თანდასწრებით განხორციელდა ჩამოსაწერად და გასანადგურებლად წარმოდგენილი სასაქონლო მატერიალური ფასეულობების ფაქტიური დათვლა რა დროსაც გამოვლინდა, რომ დანართ №24-ში მითითებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების, პოზიცია №19 ,,LILAFIX PREMIUM თმის საღებავი პრემიუმ“ 960 ცალი ადგილზე არ აღმოჩნდა, ერთეულის ფასი 1,57ლარი, დანაკლისის თანხა 1 507,2 ლარი. სულ დანაკლისის ჯამურმა თანხამ შეადგინა 1 507,2 ლარი. შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №CB1856133. გადასახადის გადამხდელის საჩივარში წარმოდგენილ პოზიციას, რომ საქონლის რაოდენობის4520 გრაფების დროს მოხდა ტექნიკური შეცდომა, რომელიც გამოწვეულია ციფრების არასწორი ჩაწერით და ითხოვს მის გათვალისწინებას, - მონიტორინგის დეპარტამენტის ოფიცრების მიერ კომპეტენციის ფარგლებში აღნიშნული საკითხის გათვალისწინება ვერ მოხდებოდა.
საბჭო მიიჩნევს, რომ ვინაიდან, დასტურდება სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტი, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 15.01.2026 წლის №CB1856133 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია მართებულად. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით. შესაბამისად, არ არსებობს დაკისრებული სანქციისგან მომჩივნის საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გათავისუფლების და სადავო აქტების გაუქმების საფუძველი.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში
სადავო საკითხი
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე საგადასახადო ორგანოსათვის არასწორი ინფორმაციის მიწოდება.
ფაქტობრივი გარემოებები
კომპანიის საქმიანობაა სხვადასხვა სახის კოსმეტიკური ნაწარმის იმპორტი და საბითუმო რეალიზაცია. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2018 წლიდან. საგადასახადო ორგანოსათვის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის თაობაზე არასწორი ინფორმაციის მიწოდების გამო, მომჩივანს, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 15.01.2026 წლის საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით, შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული სანქცია - ჯარიმა 1 507.2 ლარის ოდენობით. საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის №4520 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
გადაწყვეტილება
საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით. შესაბამისად, არ არსებობს დაკისრებული სანქციისგან მომჩივნის საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გათავისუფლების და სადავო აქტების გაუქმების საფუძველი.
დასაბუთება
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 145 (6,7); 279 (3); 269 (7).