გადაწყვეტილება №26603/2/2026

№26603/2/2026

23 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს "-------" (ს/ნ "-------")

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,19.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს "-------"-ის 9.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26603/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. იჯარით გაცემული ქონებიდან მიღებული თანხების საფუძველზე დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვის კორექტირება;

2. საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დარიცხული (გადასახდელი) დღგ-ის ჩასათვლელი თანხის შემცირება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 23.10.2025 წლის №021-108 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 16.01.2026 წლის №498 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 1 736 012.15 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 995 082

ჯარიმა - 498 402

საურავი - 242 528.15

 

პროცედურული გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა უძრავი ქონების მართვა გასამრჯელოს ან ხელშეკრულების საფუძველზე. აუდიტის დეპარტამენტის 25.01.2024 წლის №1183 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის, 2023 წლის ნოემბრის, დეკემბრის, 2024 წლის იანვრის, თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, ივნისის, ივლისის, აგვისტოს, სექტემბრის, ოქტომბრის, ნოემბრის, დეკემბრის, 2025 წლის იანვრის, თებერვლის, მარტის, აპრილის, მაისის, ივნისის, ივლისის და აგვისტოს თვეების საანგარიშო პერიოდებში ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების სისწორის დადგენის მიზნით დღგ-ის ნაწილში, კამერალური საგადასახადო შემოწმება.

საგადასახადო შემოწმების შედეგები აისახა 10.10.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა 23.10.2025 წლის №23423 ბრძანება და ამავე თარიღის №021-108 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 16.01.2026 წლის №498 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. იჯარით გაცემული ქონებიდან მიღებული თანხების საფუძველზე დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვის კორექტირება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელდა გადასახადის გადამხდელის მიერ მოიჯარეებზე გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების და ასევე, მოიჯარეების მიერ საბანკო ანგარიშებზე ჩარიცხული თანხების ანალიზი, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ დეკლარირება განხორციელებულია არასწორად. შესაბამისად, დაკორექტირდა დღგ-ის ყოველთვიური დეკლარაციები და გაიზარდა დასაბეგრი ბრუნვები. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველი ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და ფაქტობრივ გარემოებებზე.

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის თანახმად, შემოწმების მიერ დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები განისაზღვრა საბანკო ანგარიშზე მიღებული თანხების მიხედვით, ვინაიდან საბანკო ანგარიშებზე გაწეულ მომსახურებაზე მიღებული თანხები აღემატებოდა გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებულ ბრუნვებს.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი წარდგენილ საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არ არის მითითებული თუ რა უზუსტობები დადგინდა კომპანიის მიერ წარდგენილ დეკლარაციებში, რომ შეძლებოდა დაეზუსტებინა აღნიშნული თანხების არსებობა და თუკი საქმე ექნებოდა ტექნიკურ პრობლემასთან, ის აღმოფხვრილი ყოფილიყო.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია: დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

შემოწმების შედეგად დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები განისაზღვრა საბანკო ანგარიშზე მიღებული თანხების მიხედვით, ვინაიდან საბანკო ანგარიშებზე გაწეულ მომსახურებაზე მიღებული თანხები აღემატებოდა გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით განხორციელებულ ბრუნვებს.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, მომჩივნის წარმომადგენლის განმარტებით, როდესაც მათთვის აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლისგან ცნობილი გახდა უზუსტობების თაობაზე ეთხოვა წარედგინა ინფორმაცია კონკრეტულად რა თანხა იყო არასწორად დეკლარირებული, ვინაიდან გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარაციებში მონაცემები სწორად არის ასახული. შესაბამისად, გაურკვეველია დარიცხვის შინაარსი.

საბჭოს სხდომაზე, მომჩივნის არგუმენტებზე, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით და ამავე დეპარტამენტის 18.02.2026 წლის №-------- წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციით ირკვევა, რომ გამოწერილი და მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების მონაცემებით არც დასაბეგრი ბრუნვა და არც ჩასათვლელი დღგ არ იყო თანხვედრაში დეკლარირებულ მონაცემებთან, გადასახადის გადამხდელისგან გამოთხოვილ იქნა შესამოწმებელი პერიოდის საბანკო ამონაწერი, რომლითაც გაწეულ მომსახურებაზე მიღებული თანხებით გაანალიზდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. საგადასახადო აქტის შედგენამდე გადასახადის გადამხდელს ელექტრონულად გაეგზავნა აქტის პროექტი, სადაც დეტალურადაა თვეების ჭრილში ასახული ის სხვაობები რაზეც განხორციელდა გადასახადების დარიცხვა.

მომჩივანი ვერ უთითებს თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

აღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართებულად და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დარიცხული (გადასახდელი) დღგ-ის ჩასათვლელი თანხის შემცირება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შესამოწმებელ პერიოდზე განხორციელდა გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩათვლებზე წარდგენილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების ანალიზი, რის შედეგადაც დადგინდა, რომ დეკლარირება განხორციელებულია არასწორად, კერძოდ: რიგ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩათვლაზე წარდგენილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დღგ-ის თანხები არ ედრება დღგ-ის დეკლარაციის ჩათვლის გრაფაში ასახულ თანხებს.

ასევე, 2024 წლის აპრილის თვის საანგარიშო პერიოდზე გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი დეკლარაციის ანალიზით დადგინდა, რომ ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა გარდა სხვა შეძენილი საქონლის/მომსახურებისა, ასევე, შედგება საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დარიცხული (გადასახდელი) დღგ-ის ჩასათვლელი თანხისგან, ხოლო სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების მიხედვით, საწარმოს არ უფიქსირდება არანაირი უძრავი ქონების (მიწის, სადაც განახორციელებდა სამშენებლო საქმიანობას) შეძენა. ამასთან, აღნიშნული დღგ-ის თანხა ასახული აქვს მხოლოდ ჩასათვლელი დღგ-ის სახით (არ აქვს ასახული დარიცხვის მხარეს).

აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელს შეუმცირდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა, დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 174-ე მუხლის პირველ, მე-2 და მე-3 ნაწილებზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 177-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 732 მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და ფაქტობრივ გარემოებებზე.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა საქმის ზეპირ განხილვაზე დამატებით განმარტა, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ არ ფიქსირდება შენობის/ნაგებობის მშენებლობაზე ან/და სამშენებლოსამონტაჟო მომსახურების შეძენაზე ხარჯის გაწევის ფაქტიც.

იმის გათვალისწინებით, რომ საწარმოს საკუთრებაში არ უფიქსირდება უძრავი ქონება, ხოლო წარდგენილი დღგ-ის დეკლარაციების მიხედვით, საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში კომპანიას მხოლოდ ჩათვლის სახით აქვს მიღებული თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი, ასევე, გადამხდელს არ უფიქსირდება შენობის/ნაგებობის მშენებლობაზე ან/და სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების შეძენაზე ხარჯის გაწევის ფაქტი, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ ჩასათვლელი დღგ-ის თანხების გაუქმება განხორციელდა მართლზომიერად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანს დავის წარმოების პროცესში არ აქვს წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოსავლების სამსახურმა, მინდობილი მესაკუთრე შპს "-------" არ მიიჩნია მესაკუთრედ და აღნიშნულიდან გამომდინარე, ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებულ შენობა - ნაგებობაზე გაწეული ხარჯი არ ცნო მინდობილი მესაკუთრის მიერ ასანაზღაურებელ ხარჯად.

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული კამერალური შემოწმებისას არასამართლებრივი იურიდიული შეფასება გახდა საბაბი არასწორი დასკვნების გამოტანის და გამოიცა არაკანონიერი საგადასახადო მოთხოვნა, რომელმაც დააზიანა (ზიანი მიაყენა) კომპანიის ბიზნეს ინტერესები და ასევე ეკონომიკური ზარალი, რაც განსაკუთრებული ძალის ხელშემშლელია მისი საქმიანობის განხორციელებისათვის და უდავოდ დათვლადია.

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოში წარდგენილ იქნა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 28.10.2025წ. გადაწყვეტილება, რომლითაც ძალაში შევიდა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 10.06.2025წ. გადაწყვეტილება, რომლის თანახმადაც იმპერატიულად დადგინდა, რომ საკუთრების მინდობის ხელშეკრულების თანახმად, „მინდობილი მესაკუთრე“ მიჩნეულია ქ. "-------"-ში ,"-------"-ში მდებარე შენობა - ნაგებობის „აბსოლუტურ მესაკუთრედ“.

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო, რომელმაც არამარტო არ გაითვალისწინა, არამედ წინააღმდეგიც კი წავიდა საქართველოს უზენაესი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილების და მის მიერ ხელმოწერილ 16.01.2026წ. ბრძანებაში (ალბათ შემთხვევით) ჩაწერა, რომ შპს "-------", როგორც მინდობილი მესაკუთრე შემოსავლების სამსახურისათვის, უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით არ შეიძლებოდა ჩათვლილიყო მესაკუთრედ და არსებული შენობა - ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დახარჯული თანხები არ შეიძლებოდა ასახული ყოფილიყო მინდობილი მესაკუთრის მიერ წარდგენილ დეკლარაციებში.

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო მისივე გადაწყვეტილებით აიძულებს, რომ გაერკვეს, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს კანონიერ ძალაში შესული გადაწყვეტილება სავალდებულოა შესასრულებლად თუ არა საქართველოს შემოსავლების სამსახურისათვის.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია: დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ანაზღაურების სანაცვლოდ, საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება დასაბეგრი პირის მიერ საკუთარი წარმოების შენობის/ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენება, თუ იგი სრულად ვერ მიიღებდა დღგ-ის ჩათვლას ამ შენობის/ნაგებობის სხვა პირისგან შეძენის შემთხვევაში.

შენიშვნა: ამ ქვეპუნქტის მიზნისთვის საკუთარ წარმოებად განიხილება დასაბეგრი პირის საკუთრებაში/მფლობელობაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე შენობის/ნაგებობის მშენებლობა საკუთარი ძალებით ან/და სამშენებლო-სამონტაჟო მომსახურების შეძენის გზით.

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილების შესაბამისად:

1. დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით.

2. დღგ-ის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის (შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან.

3. დღგ-ის ჩათვლის უფლება აქვს მხოლოდ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ დასაბეგრ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს:

ა) საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ;

ბ) ამ კარის შესაბამისად საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად განხილულ ოპერაციებთან დაკავშირებით გადასახდელი დღგ.

საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-2 ნაწილის მიხედვით:

1. დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშფაქტურა.

2. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს ცალკეული შემთხვევები, როდესაც დღგ-ის ჩათვლა შესაძლებელია განხორციელდეს ამ მუხლის პირველი ნაწილისგან განსხვავებული საფუძვლით.

საგადასახადო კოდექსის 177-ე მუხლის მე-5 ნაწილის და მე-6 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად:

5. თუ ძირითადი საშუალება დასაბეგრი პირის მიერ გამოიყენება ან გამიზნულია გამოსაყენებლად ისეთი ოპერაციებისთვის, რომელზეც აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება, ასევე ოპერაციებისთვის, რომელზეც ეს უფლება არ აქვს და ამ ოპერაციების გამიჯვნა შეუძლებელია, დღგ-ის ჩათვლა ხორციელდება შემდეგი წესით:

ა) თუ დასაბეგრი პირის მიერ წინა საგადასახადო წლის მიხედვით ოპერაციების თანხა, რომელზეც მას არ აქვს დღგ-ს ჩათვლის მიღების უფლება, საერთო ბრუნვის (საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ჯამური თანხა, დღგ-ის გარეშე) 20 პროცენტზე ნაკლებია, პირს უფლება აქვს, ძირითად საშუალებაზე პირველივე საანგარიშო პერიოდში სრულად მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა, ამასთანავე, ყოველი კალენდარული წლის ბოლოს გასაუქმებელი დღგ-ის თანხა განსაზღვროს კალენდარული წლის საერთო ბრუნვის თანხაში იმ დასაბეგრი ოპერაციების თანხის ხვედრითი წილის პროპორციულად, რომელზეც მას არ აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება;

ბ) დასაბეგრ პირს, გარდა ამ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უფლება აქვს ძირითად საშუალებაზე მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა მხოლოდ ყოველი კალენდარული წლის ბოლო საანგარიშო პერიოდის დეკლარაციაში წლის განმავლობაში საერთო ბრუნვაში იმ დასაბეგრი ოპერაციების თანხის ხვედრითი წილის პროპორციულად, რომელზეც მას აქვს დღგ-ის ჩათვლის მიღების უფლება.

6. ამ მუხლის მე-5 ნაწილის მიზნებისთვის ყოველწლიურად გასაუქმებელი (ამ მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში) ან ჩასათვლელი (ამ მუხლის მე-5 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შემთხვევაში) დღგ-ის თანხა გაიანგარიშება:

ა) უძრავ ნივთზე – ექსპლუატაციაში მიღების წლიდან 10 კალენდარული წლის განმავლობაში, დღგის თანხის ერთი მეათედის ოდენობით.

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 732 მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრული შეზღუდვების გათვალისწინებით, ამავე კოდექსის 176-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით ჩათვლის მიღების საფუძველია დასაბეგრი პირის მიერ საკუთარი წარმოების შენობის/ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში, ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად განხილულ ოპერაციებზე დარიცხული და დღგ-ის დეკლარაციაში ასახული დღგ-ის თანხა.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, მომჩივნის წარმომადგენელმა აღნიშნა, რომ შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოში წარდგენილია საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 28.10.2025წ. გადაწყვეტილება, რომლითაც ძალაში შევიდა ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს 10.06.2025წ. გადაწყვეტილება, რომლის თანახმადაც იმპერატიულად დადგინდა, რომ საკუთრების მინდობის ხელშეკრულების თანახმად, „მინდობილი მესაკუთრე“ მიჩნეულია ქ. "-------"-ში,"-------"-ში მდებარე შენობა - ნაგებობის „აბსოლუტურ მესაკუთრედ“. შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭომ მიუთითა, რომ შპს "-------", როგორც მინდობილი მესაკუთრე შემოსავლების სამსახურისათვის, უზენაესი სასამართლოს გადაწყვეტილებით არ შეიძლებოდა ჩათვლილიყო მესაკუთრედ და არსებული შენობა - ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დახარჯული თანხები არ შეიძლებოდა ასახული ყოფილიყო მინდობილი მესაკუთრის მიერ წარდგენილ დეკლარაციებში.

მომჩივნის არგუმენტებზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, ანალოგიურად პირველი დავის საგნისა, მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების მონაცემების გათვალისწინებით დაკორექტირდა ჩასათვლელი დღგ. ხოლო რაც შეეხება 2024 წლის აპრილის თვეს, დღგ-ის ჩასათვლელ თანხაში ასახული იყო 877 026 ლარი, როგორც საკუთარი წარმოების შენობანაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში ჩათვლის სახით მიღებული თანხა. გადასახადის გადამხდელის მიერ არ ფიქსირდება შენობის/ნაგებობის მშენებლობაზე ან/და სამშენებლოსამონტაჟო მომსახურების შეძენაზე ხარჯის გაწევის ფაქტი. წარდგენილი დღგ-ის დეკლარაციების მიხედვით, საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში კომპანიას მხოლოდ ჩათვლის სახით აქვს მიღებული თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი.

აღნიშნული გარემოებებიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში, ჩათვლილი დღგ-ის თანხის გაუქმება განხორციელდა მართებულად, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.მომჩივანი ითხოვს განრატებას რა უზუსტობები დადგინდა კომპანიის მიერ წარდგენილ დეკლარაციებში.

2.მომჩივანი არ ეთანხმება მიღებულ გადაწყვეტილებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1.ანალიზის შედეგად დგინდება,რომ დეკლარირება განხორციელებულია არასწორად.შესაბამისად,დაკორექტირდა დღგ-ის ყოველთვიური დეკლარაციები და გაიზარდა დასაბეგრი ბრუნვები.შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

2.რიგ შემთხვევებში გადამხდელის მიერ ჩათვლაზე წარდგენილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების დღგ-ის თანხები არ ედრება დღგ-ის დეკლარაციის ჩათვლის გრაფაში ასახულ თანხებს. ასევე, 2024 წლის აპრილის თვის საანგარიშო პერიოდზე გადამხდელის მიერ წარდგენილი დეკლარაციის ანალიზით დადგინდა, რომ ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა გარდა სხვა შეძენილი საქონლის/მომსახურებისა, ასევე, შედგება საკუთარი წარმოების შენობა-ნაგებობის ძირითად საშუალებად გამოყენების შემთხვევაში დარიცხული დღგ-ის ჩასათვლელი თანხისგან, ხოლო სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების მიხედვით, საწარმოს არ უფიქსირდება არანაირი უძრავი ქონების შეძენა. ამასთან, აღნიშნული დღგ-ის თანხა ასახული აქვს მხოლოდ ჩასათვლელი დღგ-ის სახით.აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადამხდელს შეუმცირდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა, დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

1.საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართებულად და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

2.საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში, ჩათვლილი დღგ-ის თანხის გაუქმება განხორციელდა მართებულად, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

163,164,174,175,177.