ბრძანება N 3640

N 3640

18 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-----“-ის (ს/ნ -------------)

(მის.: -----------------------------)

2026 წლის 19 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 12 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №13) განიხილა შპს „-----“-ის (ს/ნ -------------) 2026 წლის 19 იანვრის №----/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 დეკემბრის №006-545 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება ქვეკონტრაქტორებთან გადარიცხული თანხების არაეკონომიკურ ხარჯად განხილვას. აცხადებს, რომ კომპანიის მიერ გადარიცხული ყოველი თანხა იყო გაწეული მომსახურების საფასური, რომლის დასადასტურებლად აუდიტის დეპარტამენტში წარადგინა შედარების აქტები, სადაც დეტალურად არის აღწერილი ტრანზაქციების დანიშნულება. მიუთითებს, რომ კომპანია ასრულებს შუამავლის ფუნქციას, კერძოდ, დამკვეთისგან იღებს მანქანების რეცხვისა და ქიმწმენდის მომსახურებას. აღნიშნავს, რომ შემოწმებისთვის წარდგენილი აქვს ყველანაირი დოკუმენტაცია, რომლითაც დასტურდება გადარიცხული თანხების მიზნობრიობა. ითხოვს დარიცხული თანხების შემცირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22538 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-----“-ის (ს/ნ -------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 16 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 22 დეკემბრის №28031 ბრძანება და ამავე თარიღის №006-545 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 36 221 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 18 025 ლარი, ჯარიმა 9 012 ლარი, საურავი 9 184 ლარი.

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს სახელმწიფო ტენდერებში მონაწილეობა, კერძოდ, გადამხდელი გარემოსდაცვითი ზედამხედველობის დეპარტამენტს უწევს ავტომანქანების რეცხვისა და ქიმწმენდის მომსახურებას. შესამოწმებელ პერიოდში მოგებული აქვს ორი ტენდერი, კერძოდ, 2022 წლის ტენდერით ხელშეკრულების თანხა შეადგენს 102 510 ლარს, საიდანაც გადამხდელს ჩაერიცხა 98 709 ლარი, ხოლო 2023 წლის ტენდერის ხელშეკრულების ღირებულება შეადგენს 113 400 ლარს, საიდანაც გადამხდელს ჩაერიცხა 112 439 ლარი. სატენდერო ხელშეკრულებებით მომსახურების გაწევა განსაზღვრულია მიმწოდებლის სერვისცენტრებში. კომპანია დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო წესით დარეგისტრირდა 2023 წლის 10 მარტს. კომპანია არ ფლობს ავტოსამრეცხაოებს და არც დაქირავებით მომუშავე პირები უფიქსირდება. გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვა ნაწარმოები არ აქვს. შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიას არ აქვს გაცემული დივიდენდი და მხოლოდ 6 099 ლარის ხელფასის განაცემი აქვს დეკლარირებული. შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში ბიუჯეტში გადახდილი აქვს 16 200 ლარი. გადამხდელის ახსნა-განმარტებით, კომპანია მომგებიანი არ იყო. გადამხდელს მომსახურებას უწევს სხვა ავტოსამრეცხაოები, ხოლო, თვითონ არის მხოლოდ შუამავალი. ანგარიშსწორება მთლიანად ხორციელდება ბანკით. საბანკო ამონაწერების შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ ჯამში 42 კომპანია/ინდივიდუალურ მეწარმესთან არის თანხა გადარიცხული. გადამხდელის მიერ შემოწმებისთვის წარმოდგენილია შედარების აქტები თანხის გადარიცხვებთან დაკავშირებით, თუმცა, არ იკვეთება თუ რომელმა ინდ. მეწარმემ/კომპანიამ რომელ ავტოსამრეცხაოში, რა მისამართზე, რა რაოდენობის ავტომანქანა გარეცხა და რა ღირებულების იყო აღნიშნული მომსახურება. აღნიშნულის შესახებ შემოწმებისთვის გადამხდელს არ მიუწოდებია ინფორმაცია. შესაბამისად, შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში აღნიშნული კომპანიების/ინდ.მეწარმეების შესახებ არსებული მონაცემები და დადგინდა, რომ ამ კომპანიებიდან უმეტესი მათგანი უმოქმედოა, არ უფიქსირდებათ რაიმე სახის საქონლის/მომსახურების შეძენა ან/და რეალიზაცია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით/სასაქონლო ზედნადებით. ასევე, აღნიშნული კომპანიები/მეწარმეები არ ახორციელებენ არცერთი გადასახადის დეკლარირებას და არც ბიუჯეტში გადახდას. შემოწმება შეეცადა დაკავშირებოდა თითოეულ მათგანს და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 70-ე მუხლის გათვალისწინებით მიეღო შესაბამისი ინფორმაცია. შემოწმებით დადგინდა, რომ გარკვეულ საწარმოებს ჰყავთ ერთიდაიგივე დამფუძნებელი და დირექტორი. სატელეფონო კავშირის დროს მათ არ ისურვეს საუბარი მას შემდეგ, რაც გაიგეს რომ შემოსავლების სამსახურიდან უკავშირდებოდნენ. ასევე, გაიგზავნა წერილები ინფორმაციის გამოთხოვასთან დაკავშირებით, თუმცა, გადამხდელები არ გაცნობიან აღნიშნულ წერილებსა და შეტყობინებებს. ამასთან, გარკვეული გადამხდელების პირადი აღრიცხვის ბარათზე საკონტაქტო ინფორმაციად მითითებულია შპს „----“-ის დირექტორის ნომერი. ზოგიერთი გადამხდელის დირექტორთან ან/და დამფუძნებელთან სატელეფონო საუბრისას გაირკვა, რომ შპს „----“-ის დირექტორის მეგობარია და მისი თხოვნით დაარეგისტრირა რამდენიმე კომპანია საჯარო რეესტრში, ხოლო აღნიშნული კომპანიების მართვა ხორციელდება შპს „---“-ის დირექტორზე გაცემული მინდობილობით (აღნიშნული საწარმოების შესახებ კონკრეტული ანალიზი მოცემულ აქტს თან ერთვის შემოწმების მიერ შედგენილი ოქმის სახით). ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმების ხელთარსებული დოკუმენტაციისა და ინფორმაციის საფუძველზე არ იკვეთება ამ კომპანიებში თანხის გადარიცხვის მიზნობრიობა საწარმოს ეკონომიკურ საქმიანობასთან მიმართებაში. შესაბამისად, შემოწმების მიერ აღნიშნული თანხები დაკვალიფიცირდა არაეკონომიკურ ხარჯად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის საფუძველზე, დაიბეგრა მოგების გადასახადით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8−91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია, გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება ხარჯი, რომლის გაწევის მიზანი არ არის მოგების, შემოსავლის ან კომპენსაციის მიღება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც ხორციელდება შემოსავლის ან კომპენსაციის მისაღებად, მიუხედავად ამ საქმიანობის შედეგისა, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, რომლის თანახმად, გადამხდელს მომსახურებას უწევს სხვა ავტოსამრეცხაოები, ხოლო თვითონ არის მხოლოდ შუამავალი. გადამხდელის საბანკო ამონაწერების შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ ჯამში 42 კომპანია/ინდივიდუალურ მეწარმესთან არის თანხა გადარიცხული. გადამხდელის მიერ შემოწმებისთვის წარდგენილია შედარების აქტები თანხის გადარიცხვებთან დაკავშირებით, თუმცა არ იკვეთება თუ რომელმა ინდ. მეწარმემ/კომპანიამ რომელ ავტოსამრეცხაოში რა მისამართზე რა რაოდენობის ავტომანქანა გარეცხა და რა ღირებულების იყო აღნიშნული მომსახურება. შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში აღნიშნული კომპანიების/ინდ.მეწარმეების შესახებ არსებული მონაცემები და დადგინდა, რომ ამ კომპანიებიდან უმეტესი მათგანი უმოქმედოა, არ უფიქსირდებათ რაიმე სახის საქონლის/მომსახურების შეძენა ან/და რეალიზაცია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით/სასაქონლო ზედნადებით. ასევე, შემოწმებით დადგინდა, რომ გარკვეულ საწარმოებს ჰყავთ ერთიდაიგივე დამფუძნებელი და დირექტორი. შემოწმების ხელთარსებული დოკუმენტაციისა და ინფორმაციის საფუძველზე არ იკვეთება ამ კომპანიებში თანხის გადარიცხვის მიზნობრიობა საწარმოს ეკონომიკურ საქმიანობასთან მიმართებაში. შესაბამისად, შემოწმების მიერ აღნიშნული თანხები დაკვალიფიცირდა არაეკონომიკურ ხარჯად.

იმის გათვალისწინებით, რომ გადამხდელის მიერ წარდგენილი შედარების აქტებით ვერ დგინდება გაწეულ მომსახურებასთან დაკავშირებული ინფორმაცია (რომელმა ინდ. მეწარმემ/კომპანიამ რომელ ავტოსამრეცხაოში რა მისამართზე რა რაოდენობის ავტომანქანა გარეცხა და რა ღირებულების იყო აღნიშნული მომსახურება), შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ შემოწმებით კომპანიის მიერ ქვეკონტრაქტორებთან გადარიცხული თანხების არაეკონომიკურ ხარჯად დაკვალიფიცირება განხორციელდა მართლზომიერად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს „-----“-ის (ს/ნ -------------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება ქვეკონტრაქტორებთან გადარიცხული თანხების არაეკონომიკურ ხარჯად განხილვას.ითხოვს დარიცხული თანხების შემცირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №22538 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28031 ბრძანება და №006-545 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 36 221 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 18 025 ლარი, ჯარიმა 9 012 ლარი, საურავი 9 184 ლარი.

სადავო საკითხთან დაკავშირებით საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა,რომ გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვა ნაწარმოები არ აქვს. შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიას არ აქვს გაცემული დივიდენდი და მხოლოდ 6 099 ლარის ხელფასის განაცემი აქვს დეკლარირებული. შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში ბიუჯეტში გადახდილი აქვს 16 200 ლარი. გადამხდელის ახსნა-განმარტებით, კომპანია მომგებიანი არ იყო. გადამხდელს მომსახურებას უწევს სხვა ავტოსამრეცხაოები, ხოლო, თვითონ არის მხოლოდ შუამავალი. ანგარიშსწორება მთლიანად ხორციელდება ბანკით. საბანკო ამონაწერების შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ ჯამში 42 კომპანია/ინდივიდუალურ მეწარმესთან არის თანხა გადარიცხული. გადამხდელის მიერ შემოწმებისთვის წარმოდგენილია შედარების აქტები თანხის გადარიცხვებთან დაკავშირებით, თუმცა, არ იკვეთება თუ რომელმა ინდ. მეწარმემ/კომპანიამ რომელ ავტოსამრეცხაოში, რა მისამართზე, რა რაოდენობის ავტომანქანა გარეცხა და რა ღირებულების იყო აღნიშნული მომსახურება. აღნიშნულის შესახებ შემოწმებისთვის გადამხდელს არ მიუწოდებია ინფორმაცია. შესაბამისად, შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში აღნიშნული კომპანიების/ინდ.მეწარმეების შესახებ არსებული მონაცემები და დადგინდა, რომ ამ კომპანიებიდან უმეტესი მათგანი უმოქმედოა, არ უფიქსირდებათ რაიმე სახის საქონლის/მომსახურების შეძენა ან/და რეალიზაცია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით/სასაქონლო ზედნადებით. ასევე, აღნიშნული კომპანიები/მეწარმეები არ ახორციელებენ არცერთი გადასახადის დეკლარირებას და არც ბიუჯეტში გადახდას. შემოწმება შეეცადა დაკავშირებოდა თითოეულ მათგანს და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 70-ე მუხლის გათვალისწინებით მიეღო შესაბამისი ინფორმაცია. შემოწმებით დადგინდა, რომ გარკვეულ საწარმოებს ჰყავთ ერთიდაიგივე დამფუძნებელი და დირექტორი. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმების ხელთარსებული დოკუმენტაციისა და ინფორმაციის საფუძველზე არ იკვეთება ამ კომპანიებში თანხის გადარიცხვის მიზნობრიობა საწარმოს ეკონომიკურ საქმიანობასთან მიმართებაში. შესაბამისად, შემოწმების მიერ აღნიშნული თანხები დაკვალიფიცირდა არაეკონომიკურ ხარჯად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის საფუძველზე, დაიბეგრა მოგების გადასახადით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5 „ა“.9 „ბ“); 97(1 „ბ“); 982(1 „ბ“);