გადაწყვეტილება №26745/2/2026

26745/2/2026

11 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „---“ (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 6.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „---“-ის 26.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26745/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. შემოწმებით განსაზღვრული ფასნამატი;

2. სასესხო მოთხოვნის ნაშთის ანაზღაურებულად ჩათვლა და საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 12 ნოემბრის №007-299 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 3 თებერვლის №2058 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 528 218.53 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 313 707.07

დღგ - 94 848.09

მოგების გადასახადი - 18 670.59

საშემოსავლო გადასახადი - 200 188.39

ჯარიმა - 157 810.40

საურავი - 56 701.06

 

პროცედურული გარემოებები

საწარმოს საქმიანობაა ტანსაცმლით და სხვადასხვა აქსესუარებით საცალო ვაჭრობა. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 23 ივნისის №13324 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის 2022 წლის 11 მარტიდან 2025 წლის 1 ივნისამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 7 ნოემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 12 ნოემბერის №24915 ბრძანება და №007-299 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 528 218.53 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2025 წლის 16 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 3 თებერვლის №2058 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. შემოწმებით განსაზღვრული ფასნამატი

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს საბუღალტრო აღრიცხვას კანონმდებლობის შესაბამისად, ასევე შესამოწმებელ პერიოდზე არ წარუდგენია ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული სამეურნეო ოპერაციების ამსახველი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 10 აპრილს ჩატარებული საკონტროლო შესყიდვისას დაფიქსირებული ფასისა და თავად გადასახადის გადამხდელის ოფიციალურ ვებგვერდზე გამოქვეყნებული საქონლის სარეალიზაციო ფასების საფუძველზე, განისაზღვრა ფასნამატი, რაც გავრცელდა შესაბამისი კატეგორიების მიხედვით განსაზღვრული სასაქონლო ჯგუფების რპთ-ზე, რის შედეგადაც გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვა. დამატებით დადგენილი შემოსავალი, დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შემოწმების შედეგად, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე, 49-ე, 61-ე, 73-ე, 158-ე, 159-ე, 163-ე, 164-ე, 101-ე, 154-ე, 43-ე მუხლებზე, დადგენილ გარემოებაზე, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე და აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში, მათ შორის, საქმის ზეპირი განხილვისას, ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

2025 წლის 10 აპრილის საკონტროლო შესყიდვით შეძენილი „მამაკაცის მაისური ralph lauren 6719”- ის შეძენა ბუღალტრულად არ ფიქსირდება და საკითხავია როგორ მოხდა ამ საკონტროლო შესყიდვიდან ფასნამატის გაანგარიშება ნაცვლად იმისა, რომ ამ კონკრეტულ მაისურზე გამოყენებული ყოფილიყო სიტუაციური სახელმძღვანელო 0256. ასევე, განმეორებით საკონტროლო შესყიდვა ჩატარდა 2025 წლის 24 ივლისს და იგი გამოყენებული არ იქნა ფასნამატის გაანგარიშებაში. აღსანიშნავია ისიც, რომ პირველ საკონტროლო შესყიდვაზე მაისურზე დაფიქსირდა სარეალიზაციო ფასი 49 ლარი, ხოლო მეორე საკონტროლო შესყიდვა მოხდა ისევ მაისურების Levis-ის და Emporia armani-ს 19-19 ლარად. მეორე საკონტროლო შესყიდვა ფასნამატის გაანგარიშებაში არ მოხვდა იმ მოტივით, რომ შესამოწმებელი პერიოდიდან თითქმის 2 თვე იყო გასული და საბაზრო ფასებზე ვერ გავრცელდებოდა, მაშინ როდესაც 2025 წლის 10 აპრილის საკონტროლო შესყიდვის ფასები გავრცელებული იქნა 2022, 2023 და 2024 წლებზე. მომჩივანი ითხოვს მოხდეს არსებული ფასნამატის თავიდან გადაანგარიშება, 2025 წლის 10 აპრილის საკონტროლო შესყიდვაზე გავრცელებული იქნას სიტუაციური სახელმძღვანელო 0256.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

სადავო საკითხზე, აუდიტის დეპარტამენტის 5.03.2026 წლის №18509-21-14 წერილით, წარმოდგენილია მოპასუხის პოზიცია, სადაც მითითებულია, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ შესამოწმებელ პერიოდზე არ არის წარდგენილი ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული სამეურნეო ოპერაციების ამსახველი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია. ასევე, საწარმო არ აწარმოებს საბუღალტრო აღრიცხვას კანონმდებლობის შესაბამისად.

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 10 აპრილს ჩატარებული საკონტროლო შესყიდვისას დაფიქსირებული ფასისა და თავად გადასახადის გადამხდელის ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნებული საქონლის სარეალიზაციო ფასების საფუძველზე, საგადასახადო ორგანოს მიერ განისაზღვრა ფასნამატი, რაც გავრცელდა შესაბამისი კატეგორიების მიხედვით განსაზღვრული სასაქონლო ჯგუფების რპთ-ზე. დამატებით დადგენილი შემოსავალი ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში. ასევე, განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. ამასთან, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციით დგინდება, რომ საწარმოს დოკუმენტური რეალიზაცია დეკლარირებული ბრუნვის 1%-ია. მომჩივნის მიერ წარდგენილი საბუღალტრო აღრიცხვის ინფორმაცია არ იძლევა ცალკეული სახის საქონლის ჭრილში შეძენილი და რეალიზებული საქონლის დაკავშირების საშუალებას. ამასთან, ჩამოწერები აღრიცხული აქვს ჯამურად - ძირითადად, წლის ბოლო თვეების ბოლო რიცხვებში.

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 10 აპრილს ჩატარებული საკონტროლო შესყიდვისას დაფიქსირებული ფასისა და თავად გადასახადის გადამხდელის ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნებული საქონლის სარეალიზაციო ფასების საფუძველზე, შემოწმებით განსაზღვრული იქნა ფასნამატი (საშუალოდ 183%). ამასთან, საკონტროლო შესყიდვის პროცედურის განხორციელებისას, დაფიქსირდა საკონტროლო-სალარო აპარატის გამოუყენებლობის ფაქტი, რაზეც შედგა შესაბამისი სამართალდარღვევის ოქმი. საგადასახადო ორგანოს მიერ დადგენილი საშუალო შეწონილი ფასნამატი შეადგენს 183%-ს, გადასახადის გადამხდელის დეკლარირებული ფასნამატი კი 133%-ია. 10.04.2025 წელს ჩატარებული საკონტროლო შესყიდვით, შეძენილია მამაკაცის მაისური 49 ლარად, რაც შესაბამისობაში მოვიდა ამავე პერიოდში ფეისბუქ გვერდზე ატვირთული „მამაკაცის მაისურის“ ფასთან. აღნიშნული სარეალიზაციო ფასიდან გაანგარიშებული ფასნამატი (513%) გავრცელებულ იქნა მხოლოდ 677,97 ლარის ღირებულების საქონლის რპთ-ზე, რასაც საერთო სურათზე არსებითი გავლენა არ მოუხდენია. ამასთან, აღსანიშნავია, რომ შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელისგან მოთხოვნილ იქნა სავაჭრო პროგრამიდან რეპორტი, სადაც გამოჩნდებოდა შეძენილი/რეალიზებული საქონელი და შესაძლებელი იქნებოდა მინიჭებული შტრიხკოდების მიხედვით იდენტიფიცირება და შესაბამისად მათი დაკავშირება შესაბამისი ფასნამატის დასადგენად, თუმცა აღნიშნული და სხვა სახის ინფორმაცია/დოკუმენტაცია (მ.შ სესხის ხელშეკრულება) შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია, მიუხედავად მრავალგზის მოთხოვნისა. შესაბამისად, მომჩივანი დაჯარიმდა საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის შესაბამისად. აღსანიშნავია, რომ გადასახადის გადამხდელს მიეცა შესაძლებლობა დასწრებოდა საჩივრის განხილვის პროცესს და დამატებით წარმოედგინა არგუმენტაცია/მტკიცებულებები, თუმცა მომჩივანი არ დაესწრო დავის განმხილველ სხდომას.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. სასესხო მოთხოვნის ნაშთის ანაზღაურებულად ჩათვლა და საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი ინფორმაციის მიხედვით, საწარმო აფიქსირებს მიმდინარე შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში სესხის გაცემას სალაროდან 401 000 ლარის ოდენობით, ამავე პერიოდში დაბრუნებულია სალაროში 160 000 ლარი და საბოლოოდ სასესხო მოთხოვნის ნაშთი პერიოდის ბოლოს შეადგენს 241 000 ლარს. კომპანიის მიერ არ არის წარდგენილი შესაბამისი სესხის ხელშეკრულება, არ იდენტიფიცირდება ვისზე და რა პირობებით არის სესხის თანხა გაცემული. საგადასახადო ორგანოს მიერ, სასესხო მოთხოვნის ნაშთი, 241 000 ლარის ოდენობით, ჩაითვალა ანაზღაურებულად და საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის საფუძველზე დაექვემდებარა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას. შესაბამისად, მომჩივანს დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი ინფორმაციის მიხედვით, დადგენილი გარემოებაა, რომ საწარმო აფიქსირებს მიმდინარე შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში სესხის გაცემას სალაროდან, 401 000 ლარის ოდენობით, ამავე პერიოდში დაბრუნებულია სალაროში 160 000 ლარი და 5 საბოლოოდ, სასესხო მოთხოვნის ნაშთი პერიოდის ბოლოს შეადგენს 241 000 ლარს. ვინაიდან საწარმოს მიერ საგადასახადო ორგანოსთვის არ იყო წარდგენილი შესაბამისი სესხის ხელშეკრულება, არ იდენტიფიცირდებოდა ვისზე და რა პირობებით იყო სესხის თანხა გაცემული, შემოწმებით სასესხო მოთხოვნის ნაშთი, 241 000 ლარის ოდენობით, ჩაითვალა ანაზღაურებულად და დაექვემდებარა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას. საჩივრის დანართად წარდგენილ სესხის ხელშეკრულებასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებასა და მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომ არაერთი მოთხოვნის მიუხედავად შემოწმების პროცესში არ იქნა წარდგენილი სესხის ხელშეკრულება. აღნიშნულის და იმის გათვალისწინებით, რომ საჩივრის დანართად წარდგენილი სესხის ხელშეკრულება არ არის სათანადო წესით დამოწმებული/ნოტარიულად დადასტურებული და ამასთან, უფლებამოსილ ხელმომწერ პირს წარმოადგენს ერთი და იგივე პირი, შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია მისი გათვალისწინება. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში, მათ შორის, საქმის ზეპირი განხილვისას, ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოწმების მიხედვით, ბუღალტრულად სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთი ფიქსირდებოდა 241 000 ლარის ოდენობით, რომელიც ფაქტიურად გაცემული იყო სესხად ფიზიკურ პირზე. საგადასახადო ორგანომ ნაცვლად მოგების გადასახადით დაბეგვრისა, იმ მოტივით, რომ არ ხდებოდა მსესხებლის იდენტიფიცირება, იგი ჩათვალა საწარმოს დირექტორის სარგებლად და დაარიცხა საშემოსავლო გადასახადი, რაზეც წარმოადგენს სესხის ხელშეკრულებას. ითხოვს გაუქმდეს სადავო აქტები და სალაროს ნაშთის დირექტორის სარგებლად კვალიფიკაცია შეიცვალოს გაცემული სესხის კვალიფიკაციით და ნაცვლად საშემოსავლო გადასახადისა დაიბეგროს მოგების გადასახადით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

დავების განხილვის საბჭო მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 5.03.2026 წლის №18509-21-14 წერილი, სადაც მითითებულია, რომ წარდგენილი ინფორმაციის მიხედვით, საწარმო აფიქსირებს მიმდინარე შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში სესხის გაცემას სალაროდან 401 000 ლარის 6 ოდენობით, ამავე პერიოდში დაბრუნებულია სალაროში 160 000 ლარი და საბოლოოდ სასესხო მოთხოვნის ნაშთი პერიოდის ბოლოს შეადგენს 241 000 ლარს. გადასახადის გადამხდელის მიერ არ არის წარდგენილი შესაბამისი სესხის ხელშეკრულება, არ იდენტიფიცირდება ვისზე და რა პირობებით არის სესხის თანხა გაცემული.

საგადასახადო ორგანოს მიერ, სასესხო მოთხოვნის ნაშთი 241 000 ლარის ოდენობით ჩაითვალა ანაზღაურებულად და განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. მომჩივანი აღნიშნავს, რომ შემოწმების აქტის მიხედვით, ბუღალტრულად სალაროში ნაღდი ფულის ნაშთი ფიქსირდებოდა 241 000 ლარის ოდენობით, რომელიც ფაქტიურად გაცემული იყო სესხად ფიზიკურ პირზე.

საგადასახადო ორგანომ ნაცვლად მოგების გადასახადით დაბეგვრისა, იმ მოტივით, რომ არ ხდებოდა მსესხებლის იდენტიფიცირება, იგი ჩათვალა საწარმოს დირექტორის სარგებლად და დაარიცხა საშემოსავლო გადასახადი, რაზეც წარმოადგენს სესხის ხელშეკრულებას. მომჩივანი ითხოვს სალაროს ნაშთის დირექტორის სარგებლად კვალიფიკაცია შეიცვალოს გაცემული სესხის კვალიფიკაციით და ნაცვლად საშემოსავლო გადასახადისა დაიბეგროს მოგების გადასახადით. გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციასთან დაკავშირებით, აღსანიშნავია, რომ არაერთი მოთხოვნის მიუხედავად შემოწმების პროცესში არ იქნა წარდგენილი სესხის ხელშეკრულება.

ამასთან, საჩივრის დანართად წარმოდგენილი სესხის ხელშეკრულება არ არის სათანადო წესით დამოწმებული/ნოტარიულად დადასტურებული და უფლებამოსილ ხელმომწერ პირს წარმოადგენს ერთი და იგივე პირი. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად და არ არსებობს მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. შემოწმებით განსაზღვრული ფასნამატი;

2. სასესხო მოთხოვნის ნაშთის ანაზღაურებულად ჩათვლა და საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

საწარმო არ აწარმოებს საბუღალტრო აღრიცხვას კანონმდებლობის შესაბამისად. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 10 აპრილს ჩატარებული საკონტროლო შესყიდვისას დაფიქსირებული ფასისა და თავად გადასახადის გადამხდელის ოფიციალურ ვებგვერდზე გამოქვეყნებული საქონლის სარეალიზაციო ფასების საფუძველზე, შემოწმებით განსაზღვრული იქნა ფასნამატი, რაც გავრცელდა შესაბამისი კატეგორიების მიხედვით განსაზღვრული სასაქონლო ჯგუფების რპთ-ზე. დამატებით დადგენილი შემოსავალი დაექვემდებარა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში ჩართვას. ასევე, დამატებით დადგენილი შემოსავალი, დაექვემდებარა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.

საწარმოს მიერ არ არის წარმოდგენილი შესაბამისი სესხის ხელშეკრულება, არ იდენტიფიცირდება ვისზე და რა პირობებით არის სესხის თანხა გაცემული. შემოწმების მიერ, სასესხო მოთხოვნის ნაშთი, 241 000 ლარის ოდენობით, ჩაითვალა ანაზღაურებულად და დაექვემდებარა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში კომპანიის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად და არ არსებობს მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73; 101 (1); 154 (1).