ბრძანება N 6588

N 6588

25 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ ---ს (ს/ნ ---)

(ფაქტ.---) 2026 წლის 22 იანვრის და 24 თებერვლის საჩივრების

ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 20 თებერვლის და 5 მარტის სხდომებზე (ოქმი №17 და N20) განიხილა ი/მ --- ის (ს/ნ ---) №100234/1/2026 და №100980/1/2026 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 24 დეკემბრის №007-394 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების მიერ გამოყენებულ ფასნამატს და აღნიშნულის შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს (დამატებული ღირებულების და საშემოსავლო გადასახადებს). მიუთითებს, რომ 2025 წლის 17 ნოემბრის №25155 ბრძანების საფუძველზე ჩატარებული ინვენტარიზაციით დადგენილი ფასნამატი ფაქტობრივად ემთხევვა გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ მარჟას. აცხადებს, რომ დადგენილი პრაქტიკით ინვენტარიზაციის ფასნამატის გადავრცელება შესაძლებელია მაქსიმუმ მომიჯნავე პერიოდზე, გადამხდელი ითხოვს, საერთოდ გაუქმდეს 2022-2023 წლებზე ფასნამატის გაზრდის შედეგად გაზრდილი ერთობლივი შემოსავლით გამოწვეული დამატებული ღირებულებისა და საშემოსავლო გადადასახადში დარიცხული თანხები. გადამხდელი, ასევე, ითხოვს, ინვენტარიზაციის შედეგად გამოვლენილი სხვაობა საბუღალტრო ნაშთსა და ინვენტარიზაციის შედეგად გამოვლენილ ნაშთს შორის (ასეთის არსებობის შემთხვევაში) განხილულ იქნეს დანაკლისად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილის შესაბამისად.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ოქტომბრის №22873 და 17 დეკემბრის №27692 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ ---ის (ს/ნ ---) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები, ხოლო სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის 2025 წლის 17 ნოემბრის ჩათვლით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 17 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 24 დეკემბრის №28221 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-394 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 144 045 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 83 296 ლარი, ჯარიმა 34 995 ლარი და საურავი 25 753 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

ინდივიდუალური მეწარმე --- (ს/ნ ---) გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2014 წლის 25 აგვისტოდან, ხოლო დღგ-ის გადასახადის გადამხდელია 2015 წლის 01 ივნისიდან. ინდ. მეწარმის სახელზე 2021 წლის 25 იანვრიდან რეგისტრირებულია საკონტროლო სალარო აპარატი DY---. გადამხდელი საქმიანობს იჯარით აღებულ ფართში, რომელიც მდებარეობს ----. ასევე, იჯარით აქვს აღებული სასაწყობე დანიშნულების ფართები შემდეგ მისამართებზე: ქ. ----. ი/მ ---ის საქმიანობის სახეს წარმოადგენს რეზინის საშინაო ფეხსაცმელებით ვაჭრობა, კერძოდ ჩინეთიდან და უზბეკეთიდან იმპორტი და ადგილობრივ ბაზარზე (---ს ბაზრობის ტერიტორია) რეალიზაცია. შესამოწმებელ პერიოდში 2022 წლის 01 იანვრიდან 2025 წლის 01 სექტემბრამდე იმპორტირებული სარეალიზაციო საქონლის თვითღირებულება დღგ-ის გარეშე შეადგენს 751 034 ლარს, დღგ-ის დეკლარაციებში დასაბეგრი ბრუნვები 665 920 ლარს, ჩათვლილი დღგ ჯამში 133 127 ლარს. დოკუმენტური რეალიზაცია არ აქვს. ადგილობრივ ბაზარზე სასაქონლო-მატერიალური მარაგების შეძენა არ უფიქსირდება. გადამხდელის მიერ წლიურ საშემოსავლო გადასახადში დეკლარირებული ერთობლივი შემოსავალი ემთხვევა დღგ-ის დეკლარაციებში წარმოდგენილ წლიურ ბრუნვებს. დეკლარირებული ფასნამატები წლების მიხედვით შეადგენს: 2022 წელს - 25%, 2023 წელს - 42%, 2024 წელს - 42%. მარაგები აღრიცხული აქვს საშუალო შეწონილი შეფასების მეთოდით. მთლიანობაში შესამოწმებელი პერიოდის საშუალო შეწონილი ფასნამატი შეადგენს 33%-ს. გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს პროგრამა „ორისში“ , თუმცა საქონლის მოძრაობა არ არის აღრიცხული ცალკეული ოპერაციების მიხედვით. საქონელი ჩამოწერილია ყოველი თვის ბოლოს, სადაც მონაცემები წარმოდგენილია საქონლის კატეგორიის მიხედვით ჯამურად. ბუღალტრული პროგრამის მიხედვით შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს სმფ-ების ნაშთი დაფიქსირებულია 460 628,16 ლარით დღგ-ის გარეშე, თუმცა შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ნოემბრის №25155 ბრძანების საფუძველზე, 2025 წლის 17 ნოემბერს გადამხდელს ჩაუტარდა სმფ-ების ინვენტარიზაცია, სადაც ფაქტიური ნაშთი აღწერილ იქნა 587 999 (საბაზრო ფასით) ლარის ოდენობით.

აღნიშნულის შემდგომ 2025 წლის 17 ნოემბრის (შესამოწმებელი პერიოდის ბოლო) ფაქტიურად აღწერილ ნაშთს დააკლდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოდან ინვენტარიზაციამდე შეძენილი საქონლის თვითღირებულება და დაემატა ამავე პერიოდში რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება, რის შედეგადაც 2025 წლის 01 სექტემბრის მდგომარეობით სმფ-ების ნაშთმა შეადგინა 333 565 ლარი დღგ-ის გარეშე. აღნიშნულ ფაქტობრივი გარემოებიდან გამომდინარე, შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილით და საწარმოს საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2019 წლის 8 ივლისის №22708 ბრძანებით დამტკიცებული „პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ მეთოდური მითითების შესაბამისად. კერძოდ, გადასახადის გადამხდელის საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელებულ იქნა ინვენტარიზაციის დროს დაფიქსირებული ფასნამატი 44.34%-ით, შედეგად გამოვლინდა სხვაობები შემოწმებით დადგენილ და გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ ბრუნვებს შორის. 01.01.2022 წლიდან 01.09.2025 წლამდე პერიოდში სულ საცალოდ რეალიზებული საქონლის შეძენის თვითღირებულება განისაზღვრა 613 690 ლარით დღგ-ის გარეშე, ხოლო შემოწმებით დაანგარიშებული საქონლის რეალიზაციიდან მიღებულმა შემოსავალმა ჯამში შეადგენა 885 800 ლარი დღგ-ის გარეშე. აღნიშნული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა დღგ-ის საანგარიშო პერიოდებში გადანაწილდა დეკლარირებული ბრუნვების პროპორციულად.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე, 163- ე და 164-ე მუხლების მიხედვით, გადამხდელს დაერიცხა დღგ-ის თანხა 39 632 ლარის ოდენობით და დაეკისრა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა 18 380 ლარის ოდენობით.

წლიურ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში დეკლარირებული ერთობლივი შემოსავალი გაიზარდა დამატებით რეალიზებულად ჩათვლილი საქონლის თვითღირებულებით, ხოლო გამოქვითვების ნაწილში სხვაობა არ გამოვლენილა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100, 102-ე და 104-ე მუხლების საფუძველზე, 2022-2023-2024 წლების ერთობლივი შემოსავალი ჯამში გაიზარდა 181 853 ლარით აღნიშნულ სხვაობაზე დამატებით დარიცხულმა საშემოსავლო გადასახადმა შეადგენა 33 232 ლარი და ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის ნორმების შესაბამისად განისაზღვრა ჯარიმა 16 616 ლარის ოდენობით.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების მიხედვით:

1. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

2. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 145-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის შემადგენლობაში შეიტანოს თავის საკუთრებაში არსებული დამუშავებული ან ნაწილობრივ დამუშავებული საქონელი, მისი ადგილმდებარეობის მიუხედავად, კერძოდ, ნედლეული ან/და მასალები (გარდა კაპიტალიზებადი ხარჯებისა), რომლებიც შეძენილია შემდგომი რეალიზაციისათვის ან საქონლის წარმოებისათვის/ მომსახურების გაწევისათვის.

2. დასაბეგრი შემოსავლის (მოგების) განსაზღვრისას საანგარიშო პერიოდის დასაწყისისთვის არსებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ღირებულება აკლდება, ხოლო საანგარიშო პერიოდის ბოლოსთვის არსებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ღირებულება ემატება ერთობლივ შემოსავალს.

3. სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის აღრიცხვისას გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია წარმოებული ან შეძენილი საქონლის ღირებულება აღრიცხვაში ასახოს ამ საქონლის წარმოებაზე გაწეული ხარჯების (გარდა საამორტიზაციო ანარიცხებისა) ან შეძენის ფასად.

ამასთანავე, გადასახადის გადამხდელი საქონლის ღირებულებაში შეიტანს მისი შენახვისა და ტრანსპორტირების ხარჯებს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ გამოიკვლიონ საწარმოთა, ორგანიზაციათა და მეწარმე ფიზიკურ პირთა საწარმოო, სასაწყობო, სავაჭრო და სხვა სათავსები, განახორციელონ საგადასახადო მონიტორინგი, ინვენტარიზაციით აღრიცხონ საქონლის მარაგები, ჩაატარონ დაკვირვება ქრონომეტრაჟის ან სხვა მეთოდის გამოყენებით და განსაზღვრონ დასაბეგრი ობიექტების რაოდენობა, ჩაატარონ საგადასახადო შემოწმება, უზრუნველყონ გადასახადის გადამხდელის მიერ საკონტროლო-სალარო აპარატების გამოყენების წესების დაცვის კონტროლი და მათი დარღვევის შემთხვევაში შესაბამისი პირების მიმართ გაატარონ საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი პასუხისმგებლობის ზომები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საქონლის მოძრაობა არ არის აღრიცხული ცალკეული ოპერაციების მიხედვით, საქონელი ჩამოწერილია ყოველი თვის ბოლოს და შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განხორციელდა მართლზომიერად.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ნოემბრის №25155 ბრძანების საფუძველზე, 2025 წლის 17 ნოემბერს გადამხდელს ჩაუტარდა სმფ-ების ინვენტარიზაცია, სადაც ფაქტიური ნაშთი აღწერილ იქნა 587 999 (საბაზრო ფასით) ლარის ოდენობით, აღნიშნულის შემდგომ შემოწმებით 2025 წლის 17 ნოემბრის (შესამოწმებელი პერიოდის ბოლო) ფაქტიურად აღწერილ ნაშთს დააკლდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოდან ინვენტარიზაციამდე შეძენილი საქონლის თვითღირებულება და დაემატა ამავე პერიოდში რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება, რის შედეგადაც 2025 წლის 01 სექტემბრის მდგომარეობით სმფ-ების ნაშთმა შეადგინა 333 565 ლარი დღგ-ის გარეშე, რეალიზებული პროდუქციის ღირებულება გამოითვალა შემდეგნაირად: საწყის ნაშთს დაემატა შეძენა და გამოაკლდა შემოწმებით დადგენილი საბოლოო ნაშთი. გადამხდელს არ უფიქსირდებოდა დოკუმენტური რეალიზაცია, აქედან გამომდინარე დოკუმენტური ფასნამატი ვერ დადგინდა. შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელებულ იქნა მიმდინარე კონტროლის ფასნამატი, რომელიც შემოწმებამ დადგინა კონკრეტულ საქონლის სახეობებზე საქონლის თვითღირებულებების დაკავშირებით. დღგ-ის მიზნებისთვის ფასნამატის მეთოდით გამოთვლილი შემოსავალი გადანაწილდა დეკლარირებული ბრუნვების პროპორციულად. წლიურ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში დეკლარირებული ერთობლივი შემოსავალი გაიზარდა დამატებით რეალიზებულად ჩათვლილი საქონლის თვითღირებულებით, ხოლო გამოქვითვების ნაწილში სხვაობა არ გამოვლენილა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივრებში მითითებულ და საქმის ზეპირი განხილვისას წარმოდგენილ პოზიციაზე, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შემოწმების შედეგად მიღებული შემოსავალი განსხვავდება წლების მიხედვით დადგენილ რპთ-ზე ფასნამატის (44,34%-ის) გავრცელებით მიღებული ერთობლივი შემოსავლისაგან. გადამხდელი მიუთითებს, რომ მათემატიკურად სწორი გაანგარიშების მისაღებად აუცილებელი იქნება შესაბამისი საანგარიშო პერიოდების რპთ-ის გაზრდა და წლების ჭრილში საბოლოო ნაშთების შემცირება, რათა დაკომპენსირდეს წლების ჭრილში ჩამოსაწერი რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების გაზრდა.

შემოწმებით დადგენილ სმფ-ების ნაშთებს შორის სხვაობა განხილულ იქნა შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებულად დეკლარირებული ბრუნვების პროპორციულად, თუმცა შემოწმების მიერ არ იქნა დაკორექტირებული დეკლარირებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთები, რაც გავლენას ახდენს გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრაზე.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინებით სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების დაზუსტების საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სასაქონლომატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების კორექტირების საკითხი შეისწავლოს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. ი/მ ---ის (ს/ნ ---) საჩივრები დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, სასაქონლომატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების კორექტირების საკითხი შეისწავლოს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება;

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების მიერ გამოყენებულ ფასნამატს და აღნიშნულის შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს (დამატებული ღირებულების და საშემოსავლო გადასახადებს).

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახური შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი წესით, საქონლის მოძრაობა არ არის აღრიცხული ცალკეული ოპერაციების მიხედვით, საქონელი ჩამოწერილია ყოველი თვის ბოლოს და შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით.

გადამხდელს არ უფიქსირდებოდა დოკუმენტური რეალიზაცია, აქედან გამომდინარე დოკუმენტური ფასნამატი ვერ დადგინდა. შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელებულ იქნა მიმდინარე კონტროლის ფასნამატი, რომელიც შემოწმებამ დადგინა კონკრეტულ საქონლის სახეობებზე საქონლის თვითღირებულებების დაკავშირებით. დღგ-ის მიზნებისთვის ფასნამატის მეთოდით გამოთვლილი შემოსავალი გადანაწილდა დეკლარირებული ბრუნვების პროპორციულად. წლიურ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში დეკლარირებული ერთობლივი შემოსავალი გაიზარდა დამატებით რეალიზებულად ჩათვლილი საქონლის თვითღირებულებით, ხოლო გამოქვითვების ნაწილში სხვაობა არ გამოვლენილა

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინებით სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების დაზუსტების საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს სასაქონლომატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების კორექტირების საკითხი შეისწავლოს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის შესაბამისად და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73 (5); 102 (1); 105 (1,2); 145; 49 (1).