ბრძანება N 8722
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 8722
20 აპრილი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „---------ის“ (ს/ნ --------------)
(მის.: ---------------------------------)
2026 წლის 27 იანვრის საჩივრის
ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 2 აპრილის სხდომაზე (ოქმი №29) განიხილა შპს „---------ის“ (ს/ნ --------------) 2026 წლის 27 იანვრის №---/21 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 26 დეკემბრის №006-581 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხები:
1. გადამხდელი არ ეთანხმება ფიზიკურ პირებზე გადახდილი თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. აცხადებს, რომ საწარმოს მიერ დაქირავებული პირი ---- ასრულებს შრომითი ხელშეკრულებით განსაზღვრულ საქმიანობას, ამავდროულად წარმოადგენს ინდივიდუალურ მეწარმეს და შესაბამისად, უწევს მომსახურეობას შპს „----ს“. ის ფაქტი, რომ დაქირავებული ფიზიკური პირი აგრძელებდა ხელფასის მიღებას ინდივიდუალურ მეწარმედ დარეგისტრირების შემდეგაც, მეტყველებს იმაზე, რომ ადგილი არ ჰქონია გადასახადის თავის არიდებას. ამასთან, შემმოწმებლის მიერ ხელფასის სახით დაბეგრილია საქვეანგარიშო თანხები (გაცემის თვეში), დამფუძნებელზე დაბრუნებული თანხები 07.02.2022წ.-1000 ლარი, 11.02.2022წ.-200 ლარი. ასევე აღნიშნავს, რომ შემოწმების აქტში არ არის მითითებული და მკაფიოდ განსაზღვრული საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის გამოყენების საფუძველი.
2. გადამხდელი არ ეთანხმება არარეზიდენტ პირებთან არსებული მოთხოვნის ანაზღაურებულად და საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით დგინდება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ივნისის №12764 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა შპს „---------ის“ (ს/ნ --------------) საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 26 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 26 დეკემბრის №28555 ბრძანება და ამავე თარიღის №006-581 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს გადასახდელად განესაზღვრა სულ 338 630 ლარი, მათ შორის გადასახადი 193 669 ლარი, ჯარიმა 92 689 ლარი და საურავი 52 271 ლარი.
სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით განხორციელებული დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებით: 1. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების, გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილი/დეკლარირებული დაბეგვრასთან დაკავშირებული მონაცემების და საწარმოს სააღრიცხვო საბუღალტრო პროგრამის და პირველადი სააღრიცხვო დოკუმენტაციის შესწავლისას გამოვლინდა, რომ საბუღალტრო ჩანაწერების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის მიერ გადახდილი ხელფასები არ შეესაბამება განაცემთა შესახებ ინფორმაციას და დეკლარირებულ მონაცემებს. ასევე, გადამხდელს ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი აქვს მომსახურების ღირებულება, რომლებიც ეწევიან სამეწარმეო საქმიანობას და რეგისტრირებულნი არიან ინდივიდუალურ მეწარმეებად. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ფიზიკური პირები ასევე ხელფასს იღებენ კომპანიიდან. გაწეული მომსახურების ნაწილში გადახდილი თანხა, რომელსაც გადამხდელი არ განიხილავს ხელფასად, შეადგენს 184 756 ლარს. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის და 101-ე მუხლის საფუძველზე, იმ ფიზიკურ პირებზე გადახდილი მომსახურების ღირებულება, რომელებიც ასევე დაქირავებული პირები არიან და ხელფასს იღებენ კომპანიიდან, შემოწმების მიერ განხილულ იქნა გაცემულ ხელფასად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის თანახმად დაბეგრილ იქნა გადახდის წყაროსთან 20%-იანი განაკვეთით. ასევე, ბუღალტრული პროგრამის ჩანაწერების მიხედვით გაცემული ხელფასით დაკორექტირდა დეკლარირებული მონაცემები. პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
2. გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილი/დეკლარირებული დაბეგვრასთან დაკავშირებული მონაცემების, საწარმოს სააღრიცხვო საბუღალტრო პროგრამის და პირველადი სააღრიცხვო დოკუმენტაციის შესწავლისას გამოვლინდა, რომ კომპანიას შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არარეზიდენტ პირებთან უფიქსირდება სავაჭრო მოთხოვნები. შემოწმების მიმდინარეობის პროცესში გადამხდელისგან მოთხოვნილ იქნა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არსებულ დებიტორულ დავალიანებებზე შედარების აქტები „ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2019 წლის 8 ივლისის №22708 ბრძანების დანართი №11-ის „დებიტორული დავალიანების შესახებ“ შესაბამისად განსაზღვრული ფორმით, თუმცა გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი. გამომდინარე აქედან, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის, 101-ე და 154-ე მუხლების შესაბამისად, საწარმოს მიერ არარეზიდენტი პირებისთვის მომსახურების გაწევით წარმოქმნილი დებიტორული დავალიანება გონივრული ვადის გასვლის შემდეგ ჩაითვალა ანაზღაურებულ მოთხოვნად და შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:
ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;
ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, შემოწმებით გამოვლინდა, რომ საბუღალტრო ჩანაწერების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის მიერ გადახდილი ხელფასები არ შეესაბამება განაცემთა შესახებ ინფორმაციას და დეკლარირებულ მონაცემებს. ასევე, გადამხდელს ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი აქვს მომსახურების ღირებულება, რომლებიც ეწევიან სამეწარმეო საქმიანობას და რეგისტრირებულნი არიან ინდივიდუალურ მეწარმეებად. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ფიზიკური პირები ასევე ხელფასს იღებენ კომპანიიდან. გაწეული მომსახურების ნაწილში გადახდილი თანხა, რომელსაც გადამხდელი არ განიხილავს ხელფასად, შეადგენს 184 756 ლარს. შემოწმებით, იმ ფიზიკურ პირებზე გადახდილი მომსახურების ღირებულება, რომელებიც ასევე დაქირავებული პირები არიან და ხელფასს იღებენ კომპანიიდან, განხილულ იქნა გაცემულ ხელფასად.
შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივნის მხრიდან საგადასახადო დავის ეტაპზე არ არის წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტი/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და გახდებოდა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირების საფუძველი.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეზე არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ კომპანიას შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არარეზიდენტ პირებთან უფიქსირდება სავაჭრო მოთხოვნები. შემოწმების მიმდინარეობის პროცესში გადამხდელისგან მოთხოვნილ იქნა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არსებულ დებიტორულ დავალიანებებზე შედარების აქტები სათანადო ფორმით, თუმცა ვერ იქნა წარმოდგენილი. გამომდინარე აქედან, საწარმოს მიერ არარეზიდენტი პირებისთვის მომსახურების გაწევით წარმოქმნილი დებიტორული დავალიანება გონივრული ვადის გასვლის შემდეგ ჩაითვალა ანაზღაურებულ მოთხოვნად და შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.
გადასახადის გადამხდელი წარმოდგენილი საჩივრით არ ეთანხმება არარეზიდენტ პირებთან არსებული მოთხოვნის ანაზღაურებულად განხილვას და მიუთითებს შემდეგ გარემოებებზე:
- არარეზიდენტის კომპანიის „-----“ დებიტორული დავალიანება დოლარში წარმოადგენს 35 732.17 თანხას. ბარათზე არ არის გათვალისწინებული 2022 წლის პირველი ივლისის 9 760 და 17 აგვისტოს 15 295,64 თანხების გადახდები დოლარში, რომელიც წინა ბუღალტრის მიერ გატარებული იყო შეცდომით ------ს (---------) ბარათზე. შესაბამისად, დებიტორული დავალიანება შეადგენდა 10 676,52 დოლარს. - კომპანია „---“-სთან დაკავშირებით კი საბუღალტრო პროგრამაში არასწორად არის გატარებული 5 203 დოლარი, ვინაიდან აღნიშნული თანხა წარმოადგენს უკან გადარიცხვას და შესაბამისად, არ იწვევს დებიტორული დავალიანების ზრდას, როგორ ბარათზე ჩანს. საჩივარს თან ერთვის კომპანიის მოთხოვნა თანხის დაბრუნებაზე.
- აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გონივრული ვადის მითითებით დაბეგრილია მიუღებელი თანხები 1410/USD--i, 1410/USD/-- არარეზიდენტი კომპანიებისაგან და გონივრული ვადა შეადგენს 1 წელზე ნაკლებს.
- საქმის ზეპირი განხილვისას გადამხდელი ასევე არ დაეთანხმა არარეზიდენტ კომპანია „-----ის“ მიმართ არსებული დებიტორული დავალიანების ანაზღაურებულად განხილვას და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე მუხლზე, რომლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე, რისთვისაც ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 97–ე მუხლის თანახმად მტკიცებულებათა გამოკვლევისათვის უფლებამოსილია გამოითხოვოს საქმესთან დაკავშირებული დოკუმენტები, შეაგროვოს ცნობები, მოუსმინოს დაინტერესებულ მხარეებს, დანიშნოს ექსპერტიზა, გამოიყენოს აუცილებელი დოკუმენტები და აქტები, მტკიცებულებათა შეგროვების, გამოკვლევის და შეფასების მიზნით მიმართოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა ზომებს. საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე მუხლის მე–2 ნაწილის თანახმად დაუშვებელია, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ–სამართლებრივი აქტის გამოცემას საფუძვლად დაედოს ისეთი გარემოება ან ფაქტი, რომელიც კანონით დადგენილი წესით არ არის გამოკვლეული ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ.
მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.
ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე და დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტების მიზნით, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :
1. შპს „---------ის“ (ს/ნ --------------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);
3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი
გადამხდელი არ ეთანხმება:
1. ფიზიკურ პირებზე გადახდილი თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.
2.არარეზიდენტ პირებთან არსებული მოთხოვნის ანაზღაურებულად და საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას.
ფაქტობრივი გარემოებები
აუდიტის დეპარტამენტის №12764 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა მომჩივანის საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28555 ბრძანება და №006-581 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს გადასახდელად განესაზღვრა სულ 338 630 ლარი, მათ შორის გადასახადი 193 669 ლარი, ჯარიმა 92 689 ლარი და საურავი 52 271 ლარი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით დგინდება,რომ შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების, გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილი/დეკლარირებული დაბეგვრასთან დაკავშირებული მონაცემების და საწარმოს სააღრიცხვო საბუღალტრო პროგრამის და პირველადი სააღრიცხვო დოკუმენტაციის შესწავლისას გამოვლინდა, რომ საბუღალტრო ჩანაწერების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიის მიერ გადახდილი ხელფასები არ შეესაბამება განაცემთა შესახებ ინფორმაციას და დეკლარირებულ მონაცემებს. ასევე, გადამხდელს ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი აქვს მომსახურების ღირებულება, რომლებიც ეწევიან სამეწარმეო საქმიანობას და რეგისტრირებულნი არიან ინდივიდუალურ მეწარმეებად. აღსანიშნავია, რომ აღნიშნული ფიზიკური პირები ასევე ხელფასს იღებენ კომპანიიდან. გაწეული მომსახურების ნაწილში გადახდილი თანხა, რომელსაც გადამხდელი არ განიხილავს ხელფასად, შეადგენს 184 756 ლარს. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის და 101-ე მუხლის საფუძველზე, იმ ფიზიკურ პირებზე გადახდილი მომსახურების ღირებულება, რომელებიც ასევე დაქირავებული პირები არიან და ხელფასს იღებენ კომპანიიდან, შემოწმების მიერ განხილულ იქნა გაცემულ ხელფასად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის თანახმად დაბეგრილ იქნა გადახდის წყაროსთან 20%-იანი განაკვეთით. ასევე, ბუღალტრული პროგრამის ჩანაწერების მიხედვით გაცემული ხელფასით დაკორექტირდა დეკლარირებული მონაცემები. პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
ამასთან, კომპანიას შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არარეზიდენტ პირებთან უფიქსირდება სავაჭრო მოთხოვნები. შემოწმების მიმდინარეობის პროცესში გადამხდელისგან მოთხოვნილ იქნა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არსებულ დებიტორულ დავალიანებებზე შედარების აქტები „ცალკეულ შემთხვევებში პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის მიზნით მეთოდური მითითებების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2019 წლის 8 ივლისის №22708 ბრძანების დანართი №11-ის „დებიტორული დავალიანების შესახებ“ შესაბამისად განსაზღვრული ფორმით, თუმცა გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი. გამომდინარე აქედან, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის, 101-ე და 154-ე მუხლების შესაბამისად, საწარმოს მიერ არარეზიდენტი პირებისთვის მომსახურების გაწევით წარმოქმნილი დებიტორული დავალიანება გონივრული ვადის გასვლის შემდეგ ჩაითვალა ანაზღაურებულ მოთხოვნად და შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
გადაწყვეტილება
პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
ხოლო,მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტების მიზნით, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
დასაბუთება
შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(9 „ბ“); 101(1); 154(1 „ა“.2 „ა“ და „ბ“);