ბრძანება N 3792

N 3792

19 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ --------ის (ს/ნ --------------)

(მის: -----------------------------)

2026 წლის 21 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 5 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №11) განიხილა ი/მ --------ის (ს/ნ --------------) №----/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 19 დეკემბრის №007-378 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე განსაზღვრულ ვალდებულებებს. განმარტავს, რომ ფასნამატი განისაზღვრა საგადასახადო მონიტორინგის დეპერტამენტის მიერ ჩატარებული ინვენტარიზაციით და შეადგინა 38,19 %. აღნიშნული ფასნამატი აუდიტორებმა მიუყენეს არაპირდაპირი მეთოდით წინა პერიოდს. თუ მეწარმის მიერ წარდგენილ 2022 წლის საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციას მივუყენებთ ახალ ფასნამატს, მივიღებთ, რომ მეწარმეს შემოსავალი უნდა გაზრდილიყო 28 100 ლარით, რაც საბოლოოდ გამოიწვევდა დარიცხვას 10 678 ლარის ოდენობით, ნაცვლად დარიცხული 20 821 ლარისა. ასევე, მეწარმეს 2025 წელს დღგ-ში დაერიცხა 47 822 ლარი. აუდიტის განმარტებით, გარდა მათ მიერ გამოთვლილი ფასნამატით გამოწვეული გადასახადისა ასევე დაარიცხეს დანაკლისის კუთვნილი დღგ. დანაკლისი საბაზრო ფასით გამოვლინდა 118 552 ლარი, რაც ნიშნავს რომ ამ თანხის შესაბამისი დღგ არის 18 084 ლარი. რაც შეეხება ფასნამატს მეწარმეს პირველ ექვს თვეში შესწყიდვა ჰქონდა 40 000 ლარამდე, ხოლო რეალიზაცია ამ პერიოდში უკვე ნაჩვენები ჰქონდა 83 070 ლარი დღგ-ის გარეშე. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ითხოვს დარიცხული თანხების კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 18 ივნისის №12932 და 10 ნოემბრის №24741 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ --------ის (ს/ნ --------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აგვისტომდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 18 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, შემოწმების აქტის საფუძველზე, აუდიტის დეპარტამენტმა 2025 წლის 19 დეკემბერს გამოსცა №27882 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-378 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 96 905 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 52 063 ლარი, ჯარიმა 35 252 ლარი და საურავი 9 590 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით სადავო საკითხთან დაკავშირებით დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

ი/მ --------ის (ს/ნ --------------) გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 ივნის, დღგ-ის გადამხდელად კი რეგისტრირებულია 2022 წლის 5 აპრილს. საქმიანობას წარმოადგენს საცალო ვაჭრობა ტანსაცმლით სპეციალიზებულ მაღაზიებში. საქონლის შესყიდვას ახორციელებს, როგორც ადგილობრივ ბაზარზე ასევე იმპორტის საშუალებით. შემოწმების პერიოდში გადასახადის გადამხდელი შემოწმებასთან თანამშრომლობდა და წარმოადგინა ინფორმაცია (საბანკო ამონაწერები და სხვა). გადასახადის გადამხდელი საბუღალტრო აღრიცხვას არ აწარმოებს. გადამხდელთან საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 3 სექტემბრის №19716 ბრძანებით ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია, შედეგად დადგინდა სმფ-ის ნაშთი, თვითღირებულებით 743 002 ლარის ოდენობით, ასევე საქონლის საშუალო შეწონილი ფასნამატი იყო 38,19% და საქონლის დანაკლისი გამოვლინდა საბაზრო ფასით 118 552 ლარის ოდენობით. აღნიშნულთან დაკავშირებით 2025 წლის 6 მარტს შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №----, რომლის მიხედვითაც მეწარმეს დაერიცხა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის შესაბამისად. ასევე, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ივლისის №16316 ბრძანებისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 261-ე მუხლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელის ობიექტში ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია და 2025 წლის 21 ივლისის მდგომარეობით აღწერილი იქნა 937 899 ლარის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები საბაზრო ფასით. ინვენტარიზაციით სმფ-ის თვითრირებულება შეადგენს 575 172 ლარს. შემოწმების ჯგუფის მიერ არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებული იქნა გადასახადის გადამხდელის შესამოწმებელი პერიოდის შემოსავლები, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული სმფ-ის ინვენტარიზაციების და დადგენილი საშუალო ფასნამატის 38,19%-ის მიხედვით. ასევე, გადასახადის გადამხდელს დღგ-ის დეკალრაციაში არ ჰქონდა ასახული 2025 წლის მარტის საანგარიშგებო პერიოდში საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოვლენილი სმფ-ის დანაკლისი. შესაბამისად შემოწმებით განხორციელდა აღნიშნული დანაკლისის თანხის დამატებით დაბეგვრა. გადასახადის გადამხდელმა შემოწმების პერიოდში დამატებით წარმოადგინა ხარჯების დამადასტურებელი დოკუმენტები, რომლებიც გათვალისწინებული არ ჰქონდა წლიურ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში. მეწარმეს არაპირდაპირი მეთოდით დათვლილი შემოსავლებით 2022 და 2023 წლებში გაეზარდა ერთობლივი შემოსავალი, დაკორექტირდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და წლიური საშემოსავლო გადასახადის დასაბეგრი ბაზა.

შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და მე-100 მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა. ხოლო, ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ” ქვეპუნქტების თანახმად, ანაზღაურების სანაცვლოდ, საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

ამავე კოდექსის 163-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისის გამოვლენის მომენტში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

ამავე მუხლის მეორე ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის საბაზრო ფასი, დღგ-ის გარეშე.

საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

ამავე კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ: ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მეორე ნაწილების მიხედვით, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება. ამასთან, თუ საქართველოს საგადასახადო კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, რომ ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელის არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას და დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შემოწმებას შეეძლო გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განესაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით გადასახადის გადამხდელის მიერ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე ინვენტარიზაციის შედეგად დადგენილი საშუალო ფასნამატის გავრცელება, ასევე, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოვლენილი სმფ-ის დანაკლისის დაბეგვრა მართლზომიერია.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. ი/მ --------ის (ს/ნ --------------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, მისი ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე განსაზღვრულ ვალდებულებებს.ითხოვს დარიცხული თანხების კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №12932 და №24741 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აგვისტომდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, შემოწმების აქტის საფუძველზე, აუდიტის დეპარტამენტმა გამოსცა №27882 ბრძანება და №007-378 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 96 905 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 52 063 ლარი, ჯარიმა 35 252 ლარი და საურავი 9 590 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელი შემოწმებასთან თანამშრომლობდა და წარმოადგინა ინფორმაცია . გადასახადის გადამხდელი საბუღალტრო აღრიცხვას არ აწარმოებს. გადამხდელთან საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის №19716 ბრძანებით ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია, შედეგად დადგინდა სმფ-ის ნაშთი, თვითღირებულებით 743 002 ლარის ოდენობით, ასევე საქონლის საშუალო შეწონილი ფასნამატი იყო 38,19% და საქონლის დანაკლისი გამოვლინდა საბაზრო ფასით 118 552 ლარის ოდენობით. აღნიშნულთან დაკავშირებით შედგა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი , რომლის მიხედვითაც მეწარმეს დაერიცხა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის შესაბამისად.

ასევე, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის №16316 ბრძანებისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 261-ე მუხლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელის ობიექტში ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია და 2025 წლის 21 ივლისის მდგომარეობით აღწერილი იქნა 937 899 ლარის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები საბაზრო ფასით. ინვენტარიზაციით სმფ-ის თვითრირებულება შეადგენს 575 172 ლარს. შემოწმების ჯგუფის მიერ არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებული იქნა გადასახადის გადამხდელის შესამოწმებელი პერიოდის შემოსავლები, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული სმფ-ის ინვენტარიზაციების და დადგენილი საშუალო ფასნამატის 38,19%-ის მიხედვით. ასევე, გადასახადის გადამხდელს დღგ-ის დეკალრაციაში არ ჰქონდა ასახული 2025 წლის მარტის საანგარიშგებო პერიოდში საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოვლენილი სმფ-ის დანაკლისი. შესაბამისად შემოწმებით განხორციელდა აღნიშნული დანაკლისის თანხის დამატებით დაბეგვრა. გადასახადის გადამხდელმა შემოწმების პერიოდში დამატებით წარმოადგინა ხარჯების დამადასტურებელი დოკუმენტები, რომლებიც გათვალისწინებული არ ჰქონდა წლიურ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციაში. მეწარმეს არაპირდაპირი მეთოდით დათვლილი შემოსავლებით 2022 და 2023 წლებში გაეზარდა ერთობლივი შემოსავალი, დაკორექტირდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და წლიური საშემოსავლო გადასახადის დასაბეგრი ბაზა.შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და მე-100 მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 72(1); 73(5 ,,ა“); 79(„ა“); 80(1); 100(1.3„ბ“); 102(1 „ა“); 105(1.2); 158(1); 159(1 „ა“); 160(1.3„თ”); 163(1.2.3„დ“ ); 164(1.2 „ბ“);