გადაწყვეტილება №26725/2/2026

№26725/2/2026

19 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: "-------" (ს/ნ "-------")

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,13.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება "-------"-ის 25.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26725/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა;

2. დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის გამოვლენილი სხვაობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 19.12.2025 წლის №056-103 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 11.02.2026 წლის №2954 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 24 431,75 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 16 672,98

დღგ - 16 070,52

საშემოსავლო გადასახადი - 602,46

ჯარიმა - 7 736,20

საურავი - 22,57

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობის სახეს წარმოადგენს საცალო ვაჭრობა ავტომობილების ნაწილებით და აქსესუარებით, "-------"-ში,"-------"- ში. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 20.03.2015 წელს, მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 1.01.2022-დან,დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 15.03.2023 წელს.

აუდიტის დეპარტამენტის 16.12.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე პერიოდი.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 19.12.2025 წლის №056-103 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 11.02.2026 წლის №2954 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელი ახორციელებს თურქეთიდან ავტონაწილების იმპორტს (წონით, კგ-ში), არ გააჩნია ადგილობრივი შეძენა, რეალიზაციას ახორციელებს ადგილობრივად საცალოდ, არ არის გამოწერილი სასაქონლო ზედნადები. კონტროლის ღონისძიებები არ განხორციელებულა. ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს ექსელის ფაილებში, არ გააჩნია საქონლის რაოდენობრივი და თანხობრივი აღრიცხვა. როგორც წერილობით განმარტავს, საშუალო ფასნამატი შეადგენს 15%-ს.

ექსელის მონაცემებში რეალიზაციები ემთხვევა საკონტროლო-სალარო აპარატში დაფიქსირებულ მონაცემებს, შეძენები აღრიცხულია საბაჟო მონაცემების მიხედვით, ხოლო ჩამოწერები ყოველი თვის ბოლოს განხორციელებულია 15%-იანი ფასნამატით, მითითებულია სმფ-ს ნაშთები.

სარეალიზაციო თანხის დასადგენად გამოყენებულ იქნა არაპირდაპირი მეთოდი, კერძოდ, შესაბამის პერიოდში იმპორტირებულ მსგავსი ტიპის საქონელზე დადგენილი აუდირებული ფასნამატი (63%). იმპორტირებული საქონლის საინვოისო ღირებულების გათვალისწინებით დადგინდა შეძენილი საქონლის თვითღირებულება, რომელზეც გავრცელდა აუდირებული ფასნამატი 63%. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 136-ე მუხლის პირველ და მე-3 ნაწილებზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, 83-ე მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 88-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 89-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 90-ე მუხლის პირველ და მე-3 ნაწილებზე, 93-ე მუხლის მე-11 ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის მე-13 მუხლზე, საგადასახადო შემოწმებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან გადამხდელის სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შემოწმების მიერ გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრა მართლზომიერია. ამასთან, იმპორტირებული საქონლის საინვოისო ღირებულების გათვალისწინებით, შეძენილი საქონლის თვითღირებულების დადგენა და აღნიშნულზე იმპორტირებული მსგავსი ტიპის საქონელზე დადგენილი აუდირებული ფასნამატის გავრცელება, რამაც გამოიწვია რეალიზებული პროდუქტისა და დამატებითი შემოსავლის განსაზღვრა, შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი იმგვარი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს. ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებულ მასალებზე დაყრდნობით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დაუდგინა ბრუნვა 303 151 ლარი. შესაბამისად, საშემოსავლო გადასახადში დეკლარირებულ ბრუნვასთან მიმართებაში სხვაობაზე დაერიცხა გადასახადი. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი იმგვარი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს. ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებულ მასალებზე დაყრდნობით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

არაპირდაპირი მეთოდით გამოანგარიშებული ერთობლივი შემოსავლის დარიცხვით გადასახადის გადამხდელის სრული საქონელი ფაქტობრივად განხილულ იქნა ერთ სახეობად და გავრცელებულ იქნა ერთიდაიგივე ფასნამატი, რაც საქმიანობიდან გამომდინარე საჭიროებს დამატებით შესწავლას, რადგან ის არ ასახავს გადასახადის გადამხდელის რეალურ ეკონომიკურ საქმიანობას. გადასახადის გადამხდელი რეალიზაციას ახორციელებს ფიზიკურ პირებზე, რის გამოც რეალიზაცია სრულად არის დადასტურებული სალარო აპარატის მონაცემებით, რომელიც დეკლარირებულია სრულად დღგ-ის დეკლარაციაში. ასევე, 2023-2024 წლებში მცირე ბიზნესის დეკლარაციაში შეცდომით არის მითითებულია დაუბეგრავი შემოსავალი, რის შედეგადაც გადასახადი გადახდილია ზედმეტად.

აღნიშნულიდან გამომდინარე მომჩივანი ითხოვს მიეცეს უფლება განხორციელდეს საგადასახადო ვალდებულებების გადაანგარიშება და მოხდეს დარიცხვის საფუძვლების დამატებით შესწავლა. ამასთან, დამატებითი შესწავლის შემთხვევაში, მზად არის წარმოადგინოს საბუღალტრო პროგრამა და სააღრიცხვო დოკუმენტაცია, აგრეთვე ინფორმაცია პროდუქციის სახეობების მიხედვით ჩაშლილად, რეალურად არსებული ფასნამატების მითითებით და ამ ინფორმაციის, იგივე ტერიტორიაზე მოქმედი ანალოგიური მეწარმე სუბიექტების ინფორმაციასთან შედარების შემთხვევაში (სახეობების და ფასნამატების მიხედვით).

 

დავების განხილვის საბჭო მხარეთა

არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით, კერძოდ, შესაბამის პერიოდში რეალიზებული საქონლის თვითღირებულებაზე გავრცელდა იმპორტირებულ მსგავსი ტიპის საქონელზე დადგენილი აუდირებული ფასნამატი (63%).

მომჩივანი ვერ მიუთითებს, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად, ხოლო დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე მტკიცებულება, რაც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად. შესაბამისად, არ არსებობს ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის გამოვლენილი სხვაობა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

ინდივიდუალური მეწარმე ,,------- -ს “ (ს/ნ "-------") მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 1.01.2022 წლიდან. ადეკლარირებს მცირე ბიზნესის საშემოსავლო გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციებს. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში დაფიქსირებულ თანხებს. საგადასახადო შემოწმება ჩატარებულია არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით. გამოვლინდა სხვაობა დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. გადასახადის გადამხდელს საშემოსავლო გადასახადში (მცირე ბიზნესი) დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საგადასახადო კოდექსის 83-ე მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმი ვრცელდება მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკურ პირებზე.

საგადასახადო კოდექსის 88-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 89-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც აკმაყოფილებს ამ კოდექსის 88-ე მუხლით დადგენილ პირობებს, უფლებამოსილია მცირე ბიზნესის სტატუსის მინიჭების მიზნით მიმართოს საგადასახადო ორგანოს, რომელიც გასცემს მცირე ბიზნესის სერტიფიკატს.

საგადასახადო კოდექსის 90-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 1 პროცენტით, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. ხოლო, მე-2 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 3 პროცენტით, თუ ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა მისმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500 000 ლარს გადააჭარბა. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ამ ნაწილის მიხედვით დადგენილი განაკვეთით იბეგრება შესაბამისი თვის (ერთობლივი შემოსავლის

500000-ლარიანი ზღვრის გადაჭარბების დაფიქსირების თვის) დასაწყისიდან კალენდარული წლის დასრულებამდე.

საგადასახადო კოდექსის 90-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის დასაბეგრი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლებისაგან, გარდა ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლისა და ამ კოდექსის 88-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად განსაზღვრული შემოსავლის სახიდან მიღებული შემოსავლისა.

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის მე-13 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, მცირე ბიზნესის ერთობლივი შემოსავალი შედგება:

ა) შემოსავლისგან, რომელიც ექვემდებარება სპეციალური რეჟიმით დაბეგვრას და მოიცავს საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს, გარდა ამ მუხლის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებში აღნიშნული შემოსავლებისა და ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლებისა;

ბ) შემოსავლისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით და მოიცავს მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 29 დეკემბრის №415 დადგენილებით დამტკიცებული დანართი №5- ით განსაზღვრული შემოსავლების სახეების მიხედვით მიღებულ ერთობლივ შემოსავლებს;

გ) სხვა შემოსავლებისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით, გარდა ამ პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტში აღნიშნული შემოსავლებისა.

ამავე ინსტრუქციის მე-16 მუხლის თანახმად:

1. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ვალდებულია აწარმოოს აღრიცხვის სპეციალური ჟურნალი ამ ბრძანებით დამტკიცებული „მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირების მიერ აღრიცხვის სპეციალური ჟურნალის ფორმისა და წარმოების წესის შესახებ“ ინსტრუქციის (დანართი №3) შესაბამისად.

2. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ვალდებულია საქონლის/მომსახურების მიწოდების დროს მომხმარებლებთან ნაღდი ფულით ანგარიშსწორებისას შემოსავლები აღრიცხოს საკონტროლო-სალარო აპარატის გამოყენებით.

3. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ვალდებულია საქონლის ტრანსპორტირებისას ან/და მიწოდებისას, საქართველოს საგადასახადო კოდექსით დადგენილ შემთხვევებში გამოიყენოს სასაქონლო ზედნადები.

4. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც იგი რეგისტრირებულია დღგ-ის გადამხდელად, უფლებამოსილია არ აწარმოოს შემოსავლებისა და ხარჯების სხვაგვარად აღრიცხვა, გარდა ამ მუხლის პირველი-მე-3 პუნქტებით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილია, რომ გადასახადის გადამხდელი ადეკლარირებს მცირე ბიზნესის საშემოსავლო გადასახადის ყოველთვიურ დეკლარაციებს. რეალიზაციის თანხები ბუღალტრულად ეყრდნობა საკონტროლო-სალარო აპარატში დაფიქსირებულ თანხებს. საგადასახადო შემოწმება ჩატარებულია არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით. გამოვლინდა სხვაობა დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. გადამხდელს საშემოსავლო გადასახადში (მცირე ბიზნესი) დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

მომჩივანი ვერ მიუთითებს, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად, ხოლო დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე მტკიცებულება, რაც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად. შესაბამისად, არ არსებობს ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.მომჩივანი ითხოვს მიეცეს უფლება განხორციელდეს საგადასახადო ვალდებულებების გადაანგარიშება და მოხდეს დარიცხვის საფუძვლების დამატებით შესწავლა.

2.მომჩივნის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1.გადამხდელი ახორციელებს თურქეთიდან ავტონაწილების იმპორტს.რეალიზაციას ახორციელებს ადგილობრივად საცალოდ, არ არის გამოწერილი სასაქონლო ზედნადები.როგორც წერილობით განმარტავს, საშუალო ფასნამატი შეადგენს 15%-ს. ექსელის მონაცემებში რეალიზაციები ემთხვევა საკონტროლო-სალარო აპარატში დაფიქსირებულ მონაცემებს, შეძენები აღრიცხულია საბაჟო მონაცემების მიხედვით, ხოლო ჩამოწერები ყოველი თვის ბოლოს განხორციელებულია 15%-იანი ფასნამატით,მითითებულია სმფ-ს ნაშთები.სარეალიზაციო თანხის დასადგენად გამოყენებულ იქნა არაპირდაპირი მეთოდი, კერძოდ, შესაბამის პერიოდში იმპორტირებულ მსგავსი ტიპის საქონელზე დადგენილი აუდირებული ფასნამატი (63%). იმპორტირებული საქონლის საინვოისო ღირებულების გათვალისწინებით დადგინდა შეძენილი საქონლის თვითღირებულება, რომელზეც გავრცელდა აუდირებული ფასნამატი 63%. გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

2.მომჩივანს მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 1.01.2022 წლიდან.გამოვლინდა სხვაობა დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ დასაბეგრ თანხებს შორის. გადამხდელს საშემოსავლო გადასახადში დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

1.საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად. შესაბამისად, არ არსებობს ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

2.საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად. შესაბამისად, არ არსებობს ამ ნაწილში გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

73(5),88,90,163,164,275.